{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879047"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879047","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια και η συσχέτιση τους με τη συνεργασία σχολείου – ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας","abstract":"Εισαγωγή: Η ψυχική ασθένεια και το στίγμα που επιφέρει έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονου ερευνητικού ενδιαφέροντος. Οι έρευνες για τη ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων εστιάζουν στη σημασία της πρόληψης και της προαγωγής της ψυχικής υγείας εντός της σχολικής κοινότητας, όπως μέσω της συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας (ΨΚΥ). Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στη διαμόρφωση των στάσεων των μαθητών σε διάφορα θέματα και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να διερευνηθούν οι απόψεις τους για τη ψυχική ασθένεια. Επιπλέον, τα δεδομένα για το θέμα αυτό στην Ελλάδα είναι λίγα. Στόχος: Η καταγραφή των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη ψυχική ασθένεια, η διερεύνηση της συσχέτισής τους με διάφορα κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά καθώς και η πιθανή διαμόρφωση των απόψεων αυτών σε σχέση με την ύπαρξη ή όχι συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας. Υλικό και Μέθοδος: Συνολικά 156 εν ενεργεία εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, σε σχολεία της Αθήνας, συμμετείχαν στην έρευνα κατά το διάστημα Οκτώβριος 2018- Μάρτιος 2019. Για τη μέτρηση των απόψεων για τη ψυχική ασθένεια χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Απόψεων για τη Ψυχική Ασθένεια- OMI Αποτελέσματα: Οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σε Λύκειο σε σύγκριση με αυτούς που δίδασκαν σε Δημοτικό και Γυμνάσιο (p=0,047) και όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα (p=0,049) βρέθηκαν να εμφανίζουν περισσότερες κοινωνικές διακρίσεις. Το ανώτερο επίπεδο σπουδών σε σχέση με το κατώτερο επίπεδο σχετίστηκε με μικρότερη τάση για απομόνωση των ψυχικά ασθενών (p=0,007), ενώ όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους γονείς σε σχέση με τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα σχετίζονταν με περισσότερη τάση απομόνωσης (p=0,002). Οι άντρες (p=0,006) σε σχέση με τις γυναίκες και οι συμμετέχοντες που ήταν αρνητικοί/ουδέτεροι στη συνεργασία σχολείου-ΨΚΥ σε σχέση με αυτούς που ήταν θετικοί (p=0,043) φάνηκε να εμφανίζουν χαμηλότερη κοινωνική μέριμνα. Όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τις άλλες προαναφερόμενες ομάδες είχαν ισχυρότερη διαπροσωπική ενδοψυχική αιτιολογία (p=0,045). Οι βαθμολογίες των συμμετεχόντων σε όλες τις διαστάσεις της κλίμακας ΟΜΙ δεν διέφεραν σημαντικά ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι ΨΚΥ στο σχολείο. Συμπεράσματα: Οι απόψεις των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια βρέθηκε να σχετίζονται με το φύλο, το επίπεδο σπουδών, τη βαθμίδα εκπαίδευσης που διδάσκουν καθώς και με ποιον θεωρούν ότι αφορά περισσότερο η ψυχική ασθένεια μέσα στη σχολική κοινότητα. Παράλληλα η ύπαρξη ή η συνεργασία με ψυχοκοινωνική υπηρεσία στο σχολείο δε βρέθηκε να σχετίζεται με τις απόψεις των εκπαιδευτικών για την ψυχική ασθένεια σε αυτό το δείγμα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ψυχική ασθένεια και το στίγμα που επιφέρει έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονου ερευνητικού ενδιαφέροντος. Οι έρευνες για τη ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων εστιάζουν στη σημασία της πρόληψης και της προαγωγής της ψυχικής υγείας εντός της σχολικής κοινότητας, όπως μέσω της συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας (ΨΚΥ). Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στη διαμόρφωση των στάσεων των μαθητών σε διάφορα θέματα και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να διερευνηθούν οι απόψεις τους για τη ψυχική ασθένεια. Επιπλέον, τα δεδομένα για το θέμα αυτό στην Ελλάδα είναι λίγα. Στόχος: Η καταγραφή των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη ψυχική ασθένεια, η διερεύνηση της συσχέτισής τους με διάφορα κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά καθώς και η πιθανή διαμόρφωση των απόψεων αυτών σε σχέση με την ύπαρξη ή όχι συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας. Υλικό και Μέθοδος: Συνολικά 156 εν ενεργεία εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, σε σχολεία της Αθήνας, συμμετείχαν στην έρευνα κατά το διάστημα Οκτώβριος 2018- Μάρτιος 2019. Για τη μέτρηση των απόψεων για τη ψυχική ασθένεια χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Απόψεων για τη Ψυχική Ασθένεια- OMI Αποτελέσματα: Οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σε Λύκειο σε σύγκριση με αυτούς που δίδασκαν σε Δημοτικό και Γυμνάσιο (p=0,047) και όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα (p=0,049) βρέθηκαν να εμφανίζουν περισσότερες κοινωνικές διακρίσεις. Το ανώτερο επίπεδο σπουδών σε σχέση με το κατώτερο επίπεδο σχετίστηκε με μικρότερη τάση για απομόνωση των ψυχικά ασθενών (p=0,007), ενώ όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους γονείς σε σχέση με τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα σχετίζονταν με περισσότερη τάση απομόνωσης (p=0,002). Οι άντρες (p=0,006) σε σχέση με τις γυναίκες και οι συμμετέχοντες που ήταν αρνητικοί/ουδέτεροι στη συνεργασία σχολείου-ΨΚΥ σε σχέση με αυτούς που ήταν θετικοί (p=0,043) φάνηκε να εμφανίζουν χαμηλότερη κοινωνική μέριμνα. Όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τις άλλες προαναφερόμενες ομάδες είχαν ισχυρότερη διαπροσωπική ενδοψυχική αιτιολογία (p=0,045). Οι βαθμολογίες των συμμετεχόντων σε όλες τις διαστάσεις της κλίμακας ΟΜΙ δεν διέφεραν σημαντικά ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι ΨΚΥ στο σχολείο. Συμπεράσματα: Οι απόψεις των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια βρέθηκε να σχετίζονται με το φύλο, το επίπεδο σπουδών, τη βαθμίδα εκπαίδευσης που διδάσκουν καθώς και με ποιον θεωρούν ότι αφορά περισσότερο η ψυχική ασθένεια μέσα στη σχολική κοινότητα. Παράλληλα η ύπαρξη ή η συνεργασία με ψυχοκοινωνική υπηρεσία στο σχολείο δε βρέθηκε να σχετίζεται με τις απόψεις των εκπαιδευτικών για την ψυχική ασθένεια σε αυτό το δείγμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μιχαηλίδου Σοφία","Michailidou Sophia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879047"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879047","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879047","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879047","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879047","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μιχαηλίδου Σοφία","Michailidou Sophia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879047","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879047"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ψυχική ασθένεια και το στίγμα που επιφέρει έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονου ερευνητικού ενδιαφέροντος. Οι έρευνες για τη ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων εστιάζουν στη σημασία της πρόληψης και της προαγωγής της ψυχικής υγείας εντός της σχολικής κοινότητας, όπως μέσω της συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας (ΨΚΥ). Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στη διαμόρφωση των στάσεων των μαθητών σε διάφορα θέματα και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να διερευνηθούν οι απόψεις τους για τη ψυχική ασθένεια. Επιπλέον, τα δεδομένα για το θέμα αυτό στην Ελλάδα είναι λίγα. Στόχος: Η καταγραφή των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη ψυχική ασθένεια, η διερεύνηση της συσχέτισής τους με διάφορα κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά καθώς και η πιθανή διαμόρφωση των απόψεων αυτών σε σχέση με την ύπαρξη ή όχι συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας. Υλικό και Μέθοδος: Συνολικά 156 εν ενεργεία εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, σε σχολεία της Αθήνας, συμμετείχαν στην έρευνα κατά το διάστημα Οκτώβριος 2018- Μάρτιος 2019. Για τη μέτρηση των απόψεων για τη ψυχική ασθένεια χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Απόψεων για τη Ψυχική Ασθένεια- OMI Αποτελέσματα: Οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σε Λύκειο σε σύγκριση με αυτούς που δίδασκαν σε Δημοτικό και Γυμνάσιο (p=0,047) και όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα (p=0,049) βρέθηκαν να εμφανίζουν περισσότερες κοινωνικές διακρίσεις. Το ανώτερο επίπεδο σπουδών σε σχέση με το κατώτερο επίπεδο σχετίστηκε με μικρότερη τάση για απομόνωση των ψυχικά ασθενών (p=0,007), ενώ όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους γονείς σε σχέση με τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα σχετίζονταν με περισσότερη τάση απομόνωσης (p=0,002). Οι άντρες (p=0,006) σε σχέση με τις γυναίκες και οι συμμετέχοντες που ήταν αρνητικοί/ουδέτεροι στη συνεργασία σχολείου-ΨΚΥ σε σχέση με αυτούς που ήταν θετικοί (p=0,043) φάνηκε να εμφανίζουν χαμηλότερη κοινωνική μέριμνα. Όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τις άλλες προαναφερόμενες ομάδες είχαν ισχυρότερη διαπροσωπική ενδοψυχική αιτιολογία (p=0,045). Οι βαθμολογίες των συμμετεχόντων σε όλες τις διαστάσεις της κλίμακας ΟΜΙ δεν διέφεραν σημαντικά ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι ΨΚΥ στο σχολείο. Συμπεράσματα: Οι απόψεις των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια βρέθηκε να σχετίζονται με το φύλο, το επίπεδο σπουδών, τη βαθμίδα εκπαίδευσης που διδάσκουν καθώς και με ποιον θεωρούν ότι αφορά περισσότερο η ψυχική ασθένεια μέσα στη σχολική κοινότητα. Παράλληλα η ύπαρξη ή η συνεργασία με ψυχοκοινωνική υπηρεσία στο σχολείο δε βρέθηκε να σχετίζεται με τις απόψεις των εκπαιδευτικών για την ψυχική ασθένεια σε αυτό το δείγμα.","Introduction: Mental illness and the public stigma associated with it has long been the subject of scientific research. Research on mental health of children and adolescents focuses on the significance of prevention and promotion of mental health within the educational framework, such as through the collaboration between the school unit and the psycho-social services. Teachers are considered important in shaping students' opinion. In Greece there is lack of information regarding teachers' views on mental illness. Purpose: To study teachers' opinions towards mental illness, their association with sociodemographic characteristics and the effect of psycho-social services in forming these opinions. Material and Method: A total of 156 active teachers in primary and secondary, public and private schools in Athens, Greece participated in the study during October 2018-March 2019. Opinions about mental illness were collected with the Opinion about Mental Illness Scale. Results: Participants working in senior high-schools in comparison with those working in elementary and high schools (p=0,047) and those having the view that mental illness concerns the students' compared to teachers, parents or the whole school community (p=0,049) were more prone to social discrimination. Participants of a higher educational level were less likely to be inclined towards the isolation of mental patients compared to those of the lower educational level (p=0,007). Those who believed that mental illness concerns primarily the parents were more prone to seclusion (p=0,002). Male teachers in comparison to female (p=0,006) and those who were negative/neutral to a collaboration between the school unit and the psycho-social services in comparison to those who were positive (p=0,043) demonstrated less social concern. Those who supported the idea that mental illness concerns the students in comparison to other aforementioned categories, proved to have a strong intrapersonal, intrapsychic cause (p=0,045). The existence of psycho-social services was not associated with participants’ opinions on mental illness. Conclusion: Teachers' opinions on mental illness were associated with gender, educational level, primary or secondary level of teaching and opinion about who is associated the most with mental illness in the school community. The collaboration with a psycho-social service was not associated with participants’ opinions on mental illness in this sample."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια και η συσχέτιση τους με τη συνεργασία σχολείου – ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μιχαηλίδου Σοφία","Michailidou Sophia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ψυχική ασθένεια και το στίγμα που επιφέρει έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονου ερευνητικού ενδιαφέροντος. Οι έρευνες για τη ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων εστιάζουν στη σημασία της πρόληψης και της προαγωγής της ψυχικής υγείας εντός της σχολικής κοινότητας, όπως μέσω της συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας (ΨΚΥ). Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στη διαμόρφωση των στάσεων των μαθητών σε διάφορα θέματα και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να διερευνηθούν οι απόψεις τους για τη ψυχική ασθένεια. Επιπλέον, τα δεδομένα για το θέμα αυτό στην Ελλάδα είναι λίγα. Στόχος: Η καταγραφή των απόψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τη ψυχική ασθένεια, η διερεύνηση της συσχέτισής τους με διάφορα κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά καθώς και η πιθανή διαμόρφωση των απόψεων αυτών σε σχέση με την ύπαρξη ή όχι συνεργασίας σχολείου και ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας. Υλικό και Μέθοδος: Συνολικά 156 εν ενεργεία εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, σε σχολεία της Αθήνας, συμμετείχαν στην έρευνα κατά το διάστημα Οκτώβριος 2018- Μάρτιος 2019. Για τη μέτρηση των απόψεων για τη ψυχική ασθένεια χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Απόψεων για τη Ψυχική Ασθένεια- OMI Αποτελέσματα: Οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σε Λύκειο σε σύγκριση με αυτούς που δίδασκαν σε Δημοτικό και Γυμνάσιο (p=0,047) και όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα (p=0,049) βρέθηκαν να εμφανίζουν περισσότερες κοινωνικές διακρίσεις. Το ανώτερο επίπεδο σπουδών σε σχέση με το κατώτερο επίπεδο σχετίστηκε με μικρότερη τάση για απομόνωση των ψυχικά ασθενών (p=0,007), ενώ όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους γονείς σε σχέση με τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς ή όλη τη σχολική κοινότητα σχετίζονταν με περισσότερη τάση απομόνωσης (p=0,002). Οι άντρες (p=0,006) σε σχέση με τις γυναίκες και οι συμμετέχοντες που ήταν αρνητικοί/ουδέτεροι στη συνεργασία σχολείου-ΨΚΥ σε σχέση με αυτούς που ήταν θετικοί (p=0,043) φάνηκε να εμφανίζουν χαμηλότερη κοινωνική μέριμνα. Όσοι πίστευαν ότι η ψυχική ασθένεια αφορά τους μαθητές σε σχέση με τις άλλες προαναφερόμενες ομάδες είχαν ισχυρότερη διαπροσωπική ενδοψυχική αιτιολογία (p=0,045). Οι βαθμολογίες των συμμετεχόντων σε όλες τις διαστάσεις της κλίμακας ΟΜΙ δεν διέφεραν σημαντικά ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι ΨΚΥ στο σχολείο. Συμπεράσματα: Οι απόψεις των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια βρέθηκε να σχετίζονται με το φύλο, το επίπεδο σπουδών, τη βαθμίδα εκπαίδευσης που διδάσκουν καθώς και με ποιον θεωρούν ότι αφορά περισσότερο η ψυχική ασθένεια μέσα στη σχολική κοινότητα. Παράλληλα η ύπαρξη ή η συνεργασία με ψυχοκοινωνική υπηρεσία στο σχολείο δε βρέθηκε να σχετίζεται με τις απόψεις των εκπαιδευτικών για την ψυχική ασθένεια σε αυτό το δείγμα.","Introduction: Mental illness and the public stigma associated with it has long been the subject of scientific research. Research on mental health of children and adolescents focuses on the significance of prevention and promotion of mental health within the educational framework, such as through the collaboration between the school unit and the psycho-social services. Teachers are considered important in shaping students' opinion. In Greece there is lack of information regarding teachers' views on mental illness. Purpose: To study teachers' opinions towards mental illness, their association with sociodemographic characteristics and the effect of psycho-social services in forming these opinions. Material and Method: A total of 156 active teachers in primary and secondary, public and private schools in Athens, Greece participated in the study during October 2018-March 2019. Opinions about mental illness were collected with the Opinion about Mental Illness Scale. Results: Participants working in senior high-schools in comparison with those working in elementary and high schools (p=0,047) and those having the view that mental illness concerns the students' compared to teachers, parents or the whole school community (p=0,049) were more prone to social discrimination. Participants of a higher educational level were less likely to be inclined towards the isolation of mental patients compared to those of the lower educational level (p=0,007). Those who believed that mental illness concerns primarily the parents were more prone to seclusion (p=0,002). Male teachers in comparison to female (p=0,006) and those who were negative/neutral to a collaboration between the school unit and the psycho-social services in comparison to those who were positive (p=0,043) demonstrated less social concern. Those who supported the idea that mental illness concerns the students in comparison to other aforementioned categories, proved to have a strong intrapersonal, intrapsychic cause (p=0,045). The existence of psycho-social services was not associated with participants’ opinions on mental illness. Conclusion: Teachers' opinions on mental illness were associated with gender, educational level, primary or secondary level of teaching and opinion about who is associated the most with mental illness in the school community. The collaboration with a psycho-social service was not associated with participants’ opinions on mental illness in this sample."],"dc:identifier":["uoadl:2879047","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879047"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών για τη ψυχική ασθένεια και η συσχέτιση τους με τη συνεργασία σχολείου – ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:48Z"}