{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879154"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879154","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το ίδρυμα και ο θεσμός ως περιέχοντα","abstract":"Α) Ερευνητικό ερώτημα: Προσέγγιση της έννοιας του θεσμού και του ιδρύματος μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία. Σύμφωνα με τον Kaës (1988), οι θεσμοί και τα ιδρύματα δεν αποτελούν μόνο σύνθετες κοινωνικές και πολιτισμικές κατασκευές. Επιτελούν επίσης ψυχικές λειτουργίες που αναφέρονται στη σχέση με το αντικείμενο, στις συμβολικές και φαντασιακές ταυτίσεις και στη σχέση με το πλαίσιο και το νόμο. Η έννοια του ιδρύματος (institution) αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της εργασίας μας. Για τους σκοπούς της παρούσας εργασίας, επιλέξαμε να αποδώσουμε τον συγκεκριμένο όρο στην ελληνική γλώσσα είτε ως «ίδρυμα» είτε ως «θεσμό». Το ζήτημα της αμφισημίας του εννοιολογικού εύρους του όρου, πιστεύουμε ότι ανήκει στην καρδιά του προβληματισμού της παρούσας εργασίας. Κατά τη συζήτηση των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας θα εξετάσουμε περαιτέρω το ζήτημα αυτό. Β) Κεντρικό επιχείρημα- Ερευνητικές Υποθέσεις Ο Καναδός ψυχαναλυτής Eliott Jaques (1953), αναφέρθηκε σε μια αμυντική λειτουργία του ιδρύματος και των θεσμών. Σύμφωνα με αυτήν, τα ιδρύματα και οι θεσμοί αποτελούν κοινωνικούς μηχανισμούς άμυνας απέναντι στο παρανοειδές άγχος και στο ψυχωτικό κομμάτι της προσωπικότητας. Κάποιοι θεσμοί δηλαδή, καταφέρνουν να περιέξουν ένα κομμάτι της ψυχικής πραγματικότητας που δεν καταφέρνει να μεταβολιστεί διαφορετικά. Με βάση τη συγκεκριμένη αναφορά καταλήγουμε στην πρώτη ερευνητική υπόθεση της εργασίας μας: 1) Το ίδρυμα ως μηχανισμός συγκράτησης του ψυχωτικού μέρους της προσωπικότητας. Ο Αργεντινός ψυχαναλυτής José Bleger (2017), παρομοίασε το θεραπευτικό πλαίσιο με ένα θεσμό που συγκρατεί το Εγώ του ασθενούς. Το πλαίσιο προσφέρει μια ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια τα ακινητοποιημένα, μη διαφοροποιημένα κομμάτια του Εγώ. Έτσι θα γίνουν αντιληπτά και αυτά ως ένα άλλο κομμάτι της πραγματικότητας. Το πλαίσιο της ψυχοθεραπείας θα είναι μια ευκαιρία απαρτίωσης κομματιών του Εγώ μέσα στη θεραπεία. Με βάση αυτά τα δεδομένα και σαν προέκταση της πρώτης ερευνητικής υπόθεσης, καταλήξαμε στη δεύτερη ερευνητική υπόθεση: 2) Το θεραπευτικό πλαίσιο, ως ένας άλλος θεσμός, αποτελεί παράγοντα διαφοροποίησης και απαρτίωσης του Εγώ. Γ) Μεθοδολογία Η εργασία αυτή θα προσπαθήσει να διερευνήσει εννοιολογικά την έννοια του ιδρύματος και τον τρόπο που αυτή προσεγγίζεται μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία και κατανόηση. Για την ενίσχυση με τρόπο συμπληρωματικό, εκτός των βιβλιογραφικών ευρημάτων από την εννοιολογική έρευνα, θα χρησιμοποιήσουμε ποιοτικά δεδομένα από τις καταγεγραμμένες συνεδρίες με μια θεραπευόμενη που φέρει έντονα το στοιχείο του ιδρύματος στην ιστορία της. Δ) Συμβολή εργασίας στο υπό μελέτη θέμα Η παρούσα εργασία καταπιάνεται με τους όρους του θεσμού και του ιδρύματος καθώς και με την προβληματική της νοηματοδότησης και της γλωσσικής τους χρήσης. Γίνεται άραγε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως περιέχον πλαίσιο διασφαλίζοντας μια περισσότερο απαρτιωτική λειτουργία του Εγώ και της προσωπικότητας; Κατά αντιστοιχία, ένα πλαίσιο θεραπείας μπορεί να περιέξει έναν ασθενή ώστε να τον οδηγήσει από μια πιο αρχαϊκή σε μία ωριμότερη λειτουργία;","abstract_html":"Α) Ερευνητικό ερώτημα: Προσέγγιση της έννοιας του θεσμού και του ιδρύματος μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία. Σύμφωνα με τον Kaës (1988), οι θεσμοί και τα ιδρύματα δεν αποτελούν μόνο σύνθετες κοινωνικές και πολιτισμικές κατασκευές. Επιτελούν επίσης ψυχικές λειτουργίες που αναφέρονται στη σχέση με το αντικείμενο, στις συμβολικές και φαντασιακές ταυτίσεις και στη σχέση με το πλαίσιο και το νόμο. Η έννοια του ιδρύματος (institution) αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της εργασίας μας. Για τους σκοπούς της παρούσας εργασίας, επιλέξαμε να αποδώσουμε τον συγκεκριμένο όρο στην ελληνική γλώσσα είτε ως «ίδρυμα» είτε ως «θεσμό». Το ζήτημα της αμφισημίας του εννοιολογικού εύρους του όρου, πιστεύουμε ότι ανήκει στην καρδιά του προβληματισμού της παρούσας εργασίας. Κατά τη συζήτηση των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας θα εξετάσουμε περαιτέρω το ζήτημα αυτό. Β) Κεντρικό επιχείρημα- Ερευνητικές Υποθέσεις Ο Καναδός ψυχαναλυτής Eliott Jaques (1953), αναφέρθηκε σε μια αμυντική λειτουργία του ιδρύματος και των θεσμών. Σύμφωνα με αυτήν, τα ιδρύματα και οι θεσμοί αποτελούν κοινωνικούς μηχανισμούς άμυνας απέναντι στο παρανοειδές άγχος και στο ψυχωτικό κομμάτι της προσωπικότητας. Κάποιοι θεσμοί δηλαδή, καταφέρνουν να περιέξουν ένα κομμάτι της ψυχικής πραγματικότητας που δεν καταφέρνει να μεταβολιστεί διαφορετικά. Με βάση τη συγκεκριμένη αναφορά καταλήγουμε στην πρώτη ερευνητική υπόθεση της εργασίας μας: 1) Το ίδρυμα ως μηχανισμός συγκράτησης του ψυχωτικού μέρους της προσωπικότητας. Ο Αργεντινός ψυχαναλυτής José Bleger (2017), παρομοίασε το θεραπευτικό πλαίσιο με ένα θεσμό που συγκρατεί το Εγώ του ασθενούς. Το πλαίσιο προσφέρει μια ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια τα ακινητοποιημένα, μη διαφοροποιημένα κομμάτια του Εγώ. Έτσι θα γίνουν αντιληπτά και αυτά ως ένα άλλο κομμάτι της πραγματικότητας. Το πλαίσιο της ψυχοθεραπείας θα είναι μια ευκαιρία απαρτίωσης κομματιών του Εγώ μέσα στη θεραπεία. Με βάση αυτά τα δεδομένα και σαν προέκταση της πρώτης ερευνητικής υπόθεσης, καταλήξαμε στη δεύτερη ερευνητική υπόθεση: 2) Το θεραπευτικό πλαίσιο, ως ένας άλλος θεσμός, αποτελεί παράγοντα διαφοροποίησης και απαρτίωσης του Εγώ. Γ) Μεθοδολογία Η εργασία αυτή θα προσπαθήσει να διερευνήσει εννοιολογικά την έννοια του ιδρύματος και τον τρόπο που αυτή προσεγγίζεται μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία και κατανόηση. Για την ενίσχυση με τρόπο συμπληρωματικό, εκτός των βιβλιογραφικών ευρημάτων από την εννοιολογική έρευνα, θα χρησιμοποιήσουμε ποιοτικά δεδομένα από τις καταγεγραμμένες συνεδρίες με μια θεραπευόμενη που φέρει έντονα το στοιχείο του ιδρύματος στην ιστορία της. Δ) Συμβολή εργασίας στο υπό μελέτη θέμα Η παρούσα εργασία καταπιάνεται με τους όρους του θεσμού και του ιδρύματος καθώς και με την προβληματική της νοηματοδότησης και της γλωσσικής τους χρήσης. Γίνεται άραγε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως περιέχον πλαίσιο διασφαλίζοντας μια περισσότερο απαρτιωτική λειτουργία του Εγώ και της προσωπικότητας; Κατά αντιστοιχία, ένα πλαίσιο θεραπείας μπορεί να περιέξει έναν ασθενή ώστε να τον οδηγήσει από μια πιο αρχαϊκή σε μία ωριμότερη λειτουργία;","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλόπουλος Φώτιος","Vasilopoulos Fotios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879154"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879154","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879154","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879154","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879154","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλόπουλος Φώτιος","Vasilopoulos Fotios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879154","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879154"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Α) Ερευνητικό ερώτημα: Προσέγγιση της έννοιας του θεσμού και του ιδρύματος μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία. Σύμφωνα με τον Kaës (1988), οι θεσμοί και τα ιδρύματα δεν αποτελούν μόνο σύνθετες κοινωνικές και πολιτισμικές κατασκευές. Επιτελούν επίσης ψυχικές λειτουργίες που αναφέρονται στη σχέση με το αντικείμενο, στις συμβολικές και φαντασιακές ταυτίσεις και στη σχέση με το πλαίσιο και το νόμο. Η έννοια του ιδρύματος (institution) αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της εργασίας μας. Για τους σκοπούς της παρούσας εργασίας, επιλέξαμε να αποδώσουμε τον συγκεκριμένο όρο στην ελληνική γλώσσα είτε ως «ίδρυμα» είτε ως «θεσμό». Το ζήτημα της αμφισημίας του εννοιολογικού εύρους του όρου, πιστεύουμε ότι ανήκει στην καρδιά του προβληματισμού της παρούσας εργασίας. Κατά τη συζήτηση των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας θα εξετάσουμε περαιτέρω το ζήτημα αυτό. Β) Κεντρικό επιχείρημα- Ερευνητικές Υποθέσεις Ο Καναδός ψυχαναλυτής Eliott Jaques (1953), αναφέρθηκε σε μια αμυντική λειτουργία του ιδρύματος και των θεσμών. Σύμφωνα με αυτήν, τα ιδρύματα και οι θεσμοί αποτελούν κοινωνικούς μηχανισμούς άμυνας απέναντι στο παρανοειδές άγχος και στο ψυχωτικό κομμάτι της προσωπικότητας. Κάποιοι θεσμοί δηλαδή, καταφέρνουν να περιέξουν ένα κομμάτι της ψυχικής πραγματικότητας που δεν καταφέρνει να μεταβολιστεί διαφορετικά. Με βάση τη συγκεκριμένη αναφορά καταλήγουμε στην πρώτη ερευνητική υπόθεση της εργασίας μας: 1) Το ίδρυμα ως μηχανισμός συγκράτησης του ψυχωτικού μέρους της προσωπικότητας. Ο Αργεντινός ψυχαναλυτής José Bleger (2017), παρομοίασε το θεραπευτικό πλαίσιο με ένα θεσμό που συγκρατεί το Εγώ του ασθενούς. Το πλαίσιο προσφέρει μια ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια τα ακινητοποιημένα, μη διαφοροποιημένα κομμάτια του Εγώ. Έτσι θα γίνουν αντιληπτά και αυτά ως ένα άλλο κομμάτι της πραγματικότητας. Το πλαίσιο της ψυχοθεραπείας θα είναι μια ευκαιρία απαρτίωσης κομματιών του Εγώ μέσα στη θεραπεία. Με βάση αυτά τα δεδομένα και σαν προέκταση της πρώτης ερευνητικής υπόθεσης, καταλήξαμε στη δεύτερη ερευνητική υπόθεση: 2) Το θεραπευτικό πλαίσιο, ως ένας άλλος θεσμός, αποτελεί παράγοντα διαφοροποίησης και απαρτίωσης του Εγώ. Γ) Μεθοδολογία Η εργασία αυτή θα προσπαθήσει να διερευνήσει εννοιολογικά την έννοια του ιδρύματος και τον τρόπο που αυτή προσεγγίζεται μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία και κατανόηση. Για την ενίσχυση με τρόπο συμπληρωματικό, εκτός των βιβλιογραφικών ευρημάτων από την εννοιολογική έρευνα, θα χρησιμοποιήσουμε ποιοτικά δεδομένα από τις καταγεγραμμένες συνεδρίες με μια θεραπευόμενη που φέρει έντονα το στοιχείο του ιδρύματος στην ιστορία της. Δ) Συμβολή εργασίας στο υπό μελέτη θέμα Η παρούσα εργασία καταπιάνεται με τους όρους του θεσμού και του ιδρύματος καθώς και με την προβληματική της νοηματοδότησης και της γλωσσικής τους χρήσης. Γίνεται άραγε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως περιέχον πλαίσιο διασφαλίζοντας μια περισσότερο απαρτιωτική λειτουργία του Εγώ και της προσωπικότητας; Κατά αντιστοιχία, ένα πλαίσιο θεραπείας μπορεί να περιέξει έναν ασθενή ώστε να τον οδηγήσει από μια πιο αρχαϊκή σε μία ωριμότερη λειτουργία;","This dissertation examines the concept of institution throughout the psychoanalytic literature. The meaning of this ambiguous word depends on the frame of usage. Institutions can either operate protectively as organizational factors for the individuals and carriers of the law in society, either as asylums reinforcing the psychotic part of our identity (Kaës 1988). Eliott Jaques (1953) underlined another function of institutions. He focused on how they are used by their individual members to reinforce mechanisms of defense against anxiety, and in particular against recurrence of the early paranoid and depressive anxieties. The psychoanalytic frame can operate as another institution, because the patient can deposit through this process his immobilized, primitive and undifferentiated parts of psyche in order to metabolize them- by the reverie of therapist- in to something more meaningful (Bleger, 2017). The methodology of this research involves relevant conceptual literature review as well as a case study. The clinical material used for this study derives from the one year psychotherapy process with a patient (from March 2017 to March 2018), in the context of the Master Degree Program «Psychodynamic Psychotherapy in Medical Settings», in the Medical School of the National and Kapodistrian University of Athens."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το ίδρυμα και ο θεσμός ως περιέχοντα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλόπουλος Φώτιος","Vasilopoulos Fotios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Α) Ερευνητικό ερώτημα: Προσέγγιση της έννοιας του θεσμού και του ιδρύματος μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία. Σύμφωνα με τον Kaës (1988), οι θεσμοί και τα ιδρύματα δεν αποτελούν μόνο σύνθετες κοινωνικές και πολιτισμικές κατασκευές. Επιτελούν επίσης ψυχικές λειτουργίες που αναφέρονται στη σχέση με το αντικείμενο, στις συμβολικές και φαντασιακές ταυτίσεις και στη σχέση με το πλαίσιο και το νόμο. Η έννοια του ιδρύματος (institution) αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της εργασίας μας. Για τους σκοπούς της παρούσας εργασίας, επιλέξαμε να αποδώσουμε τον συγκεκριμένο όρο στην ελληνική γλώσσα είτε ως «ίδρυμα» είτε ως «θεσμό». Το ζήτημα της αμφισημίας του εννοιολογικού εύρους του όρου, πιστεύουμε ότι ανήκει στην καρδιά του προβληματισμού της παρούσας εργασίας. Κατά τη συζήτηση των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας θα εξετάσουμε περαιτέρω το ζήτημα αυτό. Β) Κεντρικό επιχείρημα- Ερευνητικές Υποθέσεις Ο Καναδός ψυχαναλυτής Eliott Jaques (1953), αναφέρθηκε σε μια αμυντική λειτουργία του ιδρύματος και των θεσμών. Σύμφωνα με αυτήν, τα ιδρύματα και οι θεσμοί αποτελούν κοινωνικούς μηχανισμούς άμυνας απέναντι στο παρανοειδές άγχος και στο ψυχωτικό κομμάτι της προσωπικότητας. Κάποιοι θεσμοί δηλαδή, καταφέρνουν να περιέξουν ένα κομμάτι της ψυχικής πραγματικότητας που δεν καταφέρνει να μεταβολιστεί διαφορετικά. Με βάση τη συγκεκριμένη αναφορά καταλήγουμε στην πρώτη ερευνητική υπόθεση της εργασίας μας: 1) Το ίδρυμα ως μηχανισμός συγκράτησης του ψυχωτικού μέρους της προσωπικότητας. Ο Αργεντινός ψυχαναλυτής José Bleger (2017), παρομοίασε το θεραπευτικό πλαίσιο με ένα θεσμό που συγκρατεί το Εγώ του ασθενούς. Το πλαίσιο προσφέρει μια ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια τα ακινητοποιημένα, μη διαφοροποιημένα κομμάτια του Εγώ. Έτσι θα γίνουν αντιληπτά και αυτά ως ένα άλλο κομμάτι της πραγματικότητας. Το πλαίσιο της ψυχοθεραπείας θα είναι μια ευκαιρία απαρτίωσης κομματιών του Εγώ μέσα στη θεραπεία. Με βάση αυτά τα δεδομένα και σαν προέκταση της πρώτης ερευνητικής υπόθεσης, καταλήξαμε στη δεύτερη ερευνητική υπόθεση: 2) Το θεραπευτικό πλαίσιο, ως ένας άλλος θεσμός, αποτελεί παράγοντα διαφοροποίησης και απαρτίωσης του Εγώ. Γ) Μεθοδολογία Η εργασία αυτή θα προσπαθήσει να διερευνήσει εννοιολογικά την έννοια του ιδρύματος και τον τρόπο που αυτή προσεγγίζεται μέσα από την ψυχαναλυτική βιβλιογραφία και κατανόηση. Για την ενίσχυση με τρόπο συμπληρωματικό, εκτός των βιβλιογραφικών ευρημάτων από την εννοιολογική έρευνα, θα χρησιμοποιήσουμε ποιοτικά δεδομένα από τις καταγεγραμμένες συνεδρίες με μια θεραπευόμενη που φέρει έντονα το στοιχείο του ιδρύματος στην ιστορία της. Δ) Συμβολή εργασίας στο υπό μελέτη θέμα Η παρούσα εργασία καταπιάνεται με τους όρους του θεσμού και του ιδρύματος καθώς και με την προβληματική της νοηματοδότησης και της γλωσσικής τους χρήσης. Γίνεται άραγε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως περιέχον πλαίσιο διασφαλίζοντας μια περισσότερο απαρτιωτική λειτουργία του Εγώ και της προσωπικότητας; Κατά αντιστοιχία, ένα πλαίσιο θεραπείας μπορεί να περιέξει έναν ασθενή ώστε να τον οδηγήσει από μια πιο αρχαϊκή σε μία ωριμότερη λειτουργία;","This dissertation examines the concept of institution throughout the psychoanalytic literature. The meaning of this ambiguous word depends on the frame of usage. Institutions can either operate protectively as organizational factors for the individuals and carriers of the law in society, either as asylums reinforcing the psychotic part of our identity (Kaës 1988). Eliott Jaques (1953) underlined another function of institutions. He focused on how they are used by their individual members to reinforce mechanisms of defense against anxiety, and in particular against recurrence of the early paranoid and depressive anxieties. The psychoanalytic frame can operate as another institution, because the patient can deposit through this process his immobilized, primitive and undifferentiated parts of psyche in order to metabolize them- by the reverie of therapist- in to something more meaningful (Bleger, 2017). The methodology of this research involves relevant conceptual literature review as well as a case study. The clinical material used for this study derives from the one year psychotherapy process with a patient (from March 2017 to March 2018), in the context of the Master Degree Program «Psychodynamic Psychotherapy in Medical Settings», in the Medical School of the National and Kapodistrian University of Athens."],"dc:identifier":["uoadl:2879154","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879154"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το ίδρυμα και ο θεσμός ως περιέχοντα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:51Z"}