{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879515"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879515","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Characterization of kinases involved in DNA damage response checkpoints after low and high doses of low-LET irradiation and detection of structural DNA variations after induction of complex DNA damage using Nanopore sequencing.","abstract":"Αντικαρκινικές θεραπείες, όπως η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία, δρουν κυρίως προκαλώντας βλάβες στο DNA των καρκινικών κυττάρων. Σε περίπτωση βλάβης του DNA, τα κύτταρα κινητοποιούν ένα πολύπλοκο σύστημα απόκρισης στις βλάβες DNA (DDR) για να αξιολογήσουν το είδος και το επίπεδο των βλαβών και να τις επιδιορθώσουν. Τα διάφορα σημεία ελέγχου στο κυτταρικό κύκλο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια αυτής της απόκρισης, επομένως η στοχευμένη αναστολή των προαναφερθέντων μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη θνησιμότητα των καρκινικών κυττάρων και ενδεχομένως σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες (Bartek and Lukas, 2001; Iliakis et al., 2003; Jackson and Zhou, 2004). Στη παρούσα εργασία, χρησιμοποιώντας δεδόμενα που παράγονται από κύτταρα που εκτίθενται σε χαμηλές και υψηλές δόσεις ιοντίζουσας ακτινοβολίας χαμηλού LET, που εισάγουν χαμηλό αριθμό δίκλωνων θραύσεων στο γονιδίωμα, επιβεβαιώνουμε τη ρύθμιση του σημείου ελέγχου G2/M κυρίως μέσω των κινασών ATR και ATM (αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν αρχικά από τους (Mladenov et al., 2019)). Παρέχουμε επίσης αποδείξεις ότι αυτές οι κινάσες αλληλεπιδρούν με το κυτταρικό κύκλο κυρίως μέσω της κινάσης Chk1. Στις υψηλές δόσεις παρουσιάζουμε προκαταρκτικά αποτελέσματα του κυρίαρχου ρόλου του Chk1 στην εποπτεία των σημείων ελέγχου. Μεγαλύτερος αριθμός δίκλωνων θραύσεων είναι γνωστό ότι προκαλεί ακόμα πιο σοβαρή κυτταρική βλάβη (Khanna and Jackson, 2001; van Gent et al., 2001). Ένας από τους παράγοντες επαγωγής πολλαπλών δίκλωνων θραύσεων (DSBs) θεωρείται ότι είναι ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένα από τα χαρακτηριστικά της ακτινοβολίας υψηλού LET είναι η εισαγωγή στο γονιδίωμα σύνθετων αλλοιώσεων. Αυτή η πολυπλοκότητα παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι ο συνδυασμός αλλοιώσεων χαμηλότερου επιπέδου όπως βλάβες της μίας αλυσίδας, μεταβολές ή απώλειες βάσης, θραύσεις μονής έλικας, δίκλωνες θραύσεις κλπ ή συνδυασμός των προαναφερθέντων τύπων βλαβών. Ο συνδυασμός των αλλοιώσεων χαμηλού επιπέδου με δίκλωνες θραύσεις αποτελεί τη κύρια απειλή για την ακεραιότητα του γονιδιώματος σύμφωνα με τη βιβλιογραφία (Campa et al., 2005, Gupta et al., 2009, Seluanov et al., 2010). Εδώ χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο που βασίζεται στην υπόθεση ότι η αυξανόμενη πολυπλοκότητα της βλάβης του DNA προκύπτει από τη συνεγκατάσταση ή το συνδυασμό αυξημένου αριθμού DSBs σε ένα σχετικά μικρό εύρος αλληλουχίας (Iliakis et al., 2018; Mladenova et al., 2016). Οι κυτταρικοί κλώνοι που χρησιμοποιήθηκαν για αυτό το τμήμα της ανάλυσης προέρχονται από άνθρωπο και χάμστερ και δημιουργήθηκαν με σκοπό να μοντελοποιήσουν τις σύνθετες βλάβες DNA επαγόμενες μόνο από τις δίκλωνες θραύσεις DNA. Περιέχουν πολλαπλές γενετικά τροποποιημένες αλληλουχίες που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια πλασμιδιακού DNA κατασκευασμένες μέσω κατάλληλων θέσεων αναγνώρισης της μεγανουκλεάσης I-SceI , επακόλουθη έκφραση του ενζύμου προκαλεί διαφορετικό αριθμό DSBs σε προκαθορισμένες γεννετικές θέσεις. Έτσι, παρέχεται η δυνατότητα ποσοτικοποίησης της επίδρασης πολλαπλών DSBs σε ένα σχετικά μικρό τμήμα μιας αλληλουχίας και ταυτόχρονα εξαιρούνται άλλες μεταβλητές και άλλου τύπου βλάβες που εισέρχονται όταν χρησιμοποιείται ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένας χαρακτηρισμός αυτών των κλώνων πραγματοποιήθηκε υλοποιώντας αλληλούχιση του DNA στην πλατφόρμα MinION από την ONT. Ο εντοπισμός και η ταυτοποίηση των θέσεων της I-SceI παρουσιάζεται ταυτόχρονα και σε κλώνους χάμστερ και σε ανθρώπινους. Επιπροσθέτως προτείνουμε ένα καινοτόμο μοντέλο για τη μελέτη επαγόμενων δομικών αλλοιώσεων. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν περισσότερες τοποθεσίες ενσωμάτωσης της γενετικά τροποποιημένης αλληλουχίας σε σύγκριση με άλλες τεχνικές. Επιπλέον, στα αποτελέσματα της ανάλυσής μας, ήταν εμφανής η υποβάθμιση της λειτουργίας επιδιόρθωσης και αποκατάστασης των δίκλωνων θραύσεων καθώς και ο αυξημένες μετατοπίσεις σε τμήματα του γονιδιώματος.","abstract_html":"Αντικαρκινικές θεραπείες, όπως η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία, δρουν κυρίως προκαλώντας βλάβες στο DNA των καρκινικών κυττάρων. Σε περίπτωση βλάβης του DNA, τα κύτταρα κινητοποιούν ένα πολύπλοκο σύστημα απόκρισης στις βλάβες DNA (DDR) για να αξιολογήσουν το είδος και το επίπεδο των βλαβών και να τις επιδιορθώσουν. Τα διάφορα σημεία ελέγχου στο κυτταρικό κύκλο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια αυτής της απόκρισης, επομένως η στοχευμένη αναστολή των προαναφερθέντων μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη θνησιμότητα των καρκινικών κυττάρων και ενδεχομένως σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες (Bartek and Lukas, 2001; Iliakis et al., 2003; Jackson and Zhou, 2004). Στη παρούσα εργασία, χρησιμοποιώντας δεδόμενα που παράγονται από κύτταρα που εκτίθενται σε χαμηλές και υψηλές δόσεις ιοντίζουσας ακτινοβολίας χαμηλού LET, που εισάγουν χαμηλό αριθμό δίκλωνων θραύσεων στο γονιδίωμα, επιβεβαιώνουμε τη ρύθμιση του σημείου ελέγχου G2/M κυρίως μέσω των κινασών ATR και ATM (αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν αρχικά από τους (Mladenov et al., 2019)). Παρέχουμε επίσης αποδείξεις ότι αυτές οι κινάσες αλληλεπιδρούν με το κυτταρικό κύκλο κυρίως μέσω της κινάσης Chk1. Στις υψηλές δόσεις παρουσιάζουμε προκαταρκτικά αποτελέσματα του κυρίαρχου ρόλου του Chk1 στην εποπτεία των σημείων ελέγχου. Μεγαλύτερος αριθμός δίκλωνων θραύσεων είναι γνωστό ότι προκαλεί ακόμα πιο σοβαρή κυτταρική βλάβη (Khanna and Jackson, 2001; van Gent et al., 2001). Ένας από τους παράγοντες επαγωγής πολλαπλών δίκλωνων θραύσεων (DSBs) θεωρείται ότι είναι ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένα από τα χαρακτηριστικά της ακτινοβολίας υψηλού LET είναι η εισαγωγή στο γονιδίωμα σύνθετων αλλοιώσεων. Αυτή η πολυπλοκότητα παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι ο συνδυασμός αλλοιώσεων χαμηλότερου επιπέδου όπως βλάβες της μίας αλυσίδας, μεταβολές ή απώλειες βάσης, θραύσεις μονής έλικας, δίκλωνες θραύσεις κλπ ή συνδυασμός των προαναφερθέντων τύπων βλαβών. Ο συνδυασμός των αλλοιώσεων χαμηλού επιπέδου με δίκλωνες θραύσεις αποτελεί τη κύρια απειλή για την ακεραιότητα του γονιδιώματος σύμφωνα με τη βιβλιογραφία (Campa et al., 2005, Gupta et al., 2009, Seluanov et al., 2010). Εδώ χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο που βασίζεται στην υπόθεση ότι η αυξανόμενη πολυπλοκότητα της βλάβης του DNA προκύπτει από τη συνεγκατάσταση ή το συνδυασμό αυξημένου αριθμού DSBs σε ένα σχετικά μικρό εύρος αλληλουχίας (Iliakis et al., 2018; Mladenova et al., 2016). Οι κυτταρικοί κλώνοι που χρησιμοποιήθηκαν για αυτό το τμήμα της ανάλυσης προέρχονται από άνθρωπο και χάμστερ και δημιουργήθηκαν με σκοπό να μοντελοποιήσουν τις σύνθετες βλάβες DNA επαγόμενες μόνο από τις δίκλωνες θραύσεις DNA. Περιέχουν πολλαπλές γενετικά τροποποιημένες αλληλουχίες που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια πλασμιδιακού DNA κατασκευασμένες μέσω κατάλληλων θέσεων αναγνώρισης της μεγανουκλεάσης I-SceI , επακόλουθη έκφραση του ενζύμου προκαλεί διαφορετικό αριθμό DSBs σε προκαθορισμένες γεννετικές θέσεις. Έτσι, παρέχεται η δυνατότητα ποσοτικοποίησης της επίδρασης πολλαπλών DSBs σε ένα σχετικά μικρό τμήμα μιας αλληλουχίας και ταυτόχρονα εξαιρούνται άλλες μεταβλητές και άλλου τύπου βλάβες που εισέρχονται όταν χρησιμοποιείται ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένας χαρακτηρισμός αυτών των κλώνων πραγματοποιήθηκε υλοποιώντας αλληλούχιση του DNA στην πλατφόρμα MinION από την ONT. Ο εντοπισμός και η ταυτοποίηση των θέσεων της I-SceI παρουσιάζεται ταυτόχρονα και σε κλώνους χάμστερ και σε ανθρώπινους. Επιπροσθέτως προτείνουμε ένα καινοτόμο μοντέλο για τη μελέτη επαγόμενων δομικών αλλοιώσεων. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν περισσότερες τοποθεσίες ενσωμάτωσης της γενετικά τροποποιημένης αλληλουχίας σε σύγκριση με άλλες τεχνικές. Επιπλέον, στα αποτελέσματα της ανάλυσής μας, ήταν εμφανής η υποβάθμιση της λειτουργίας επιδιόρθωσης και αποκατάστασης των δίκλωνων θραύσεων καθώς και ο αυξημένες μετατοπίσεις σε τμήματα του γονιδιώματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλείου Χριστίνα","Vasileiou Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879515"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879515","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879515","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879515","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879515","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλείου Χριστίνα","Vasileiou Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879515","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879515"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικαρκινικές θεραπείες, όπως η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία, δρουν κυρίως προκαλώντας βλάβες στο DNA των καρκινικών κυττάρων. Σε περίπτωση βλάβης του DNA, τα κύτταρα κινητοποιούν ένα πολύπλοκο σύστημα απόκρισης στις βλάβες DNA (DDR) για να αξιολογήσουν το είδος και το επίπεδο των βλαβών και να τις επιδιορθώσουν. Τα διάφορα σημεία ελέγχου στο κυτταρικό κύκλο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια αυτής της απόκρισης, επομένως η στοχευμένη αναστολή των προαναφερθέντων μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη θνησιμότητα των καρκινικών κυττάρων και ενδεχομένως σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες (Bartek and Lukas, 2001; Iliakis et al., 2003; Jackson and Zhou, 2004). Στη παρούσα εργασία, χρησιμοποιώντας δεδόμενα που παράγονται από κύτταρα που εκτίθενται σε χαμηλές και υψηλές δόσεις ιοντίζουσας ακτινοβολίας χαμηλού LET, που εισάγουν χαμηλό αριθμό δίκλωνων θραύσεων στο γονιδίωμα, επιβεβαιώνουμε τη ρύθμιση του σημείου ελέγχου G2/M κυρίως μέσω των κινασών ATR και ATM (αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν αρχικά από τους (Mladenov et al., 2019)). Παρέχουμε επίσης αποδείξεις ότι αυτές οι κινάσες αλληλεπιδρούν με το κυτταρικό κύκλο κυρίως μέσω της κινάσης Chk1. Στις υψηλές δόσεις παρουσιάζουμε προκαταρκτικά αποτελέσματα του κυρίαρχου ρόλου του Chk1 στην εποπτεία των σημείων ελέγχου. Μεγαλύτερος αριθμός δίκλωνων θραύσεων είναι γνωστό ότι προκαλεί ακόμα πιο σοβαρή κυτταρική βλάβη (Khanna and Jackson, 2001; van Gent et al., 2001). Ένας από τους παράγοντες επαγωγής πολλαπλών δίκλωνων θραύσεων (DSBs) θεωρείται ότι είναι ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένα από τα χαρακτηριστικά της ακτινοβολίας υψηλού LET είναι η εισαγωγή στο γονιδίωμα σύνθετων αλλοιώσεων. Αυτή η πολυπλοκότητα παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι ο συνδυασμός αλλοιώσεων χαμηλότερου επιπέδου όπως βλάβες της μίας αλυσίδας, μεταβολές ή απώλειες βάσης, θραύσεις μονής έλικας, δίκλωνες θραύσεις κλπ ή συνδυασμός των προαναφερθέντων τύπων βλαβών. Ο συνδυασμός των αλλοιώσεων χαμηλού επιπέδου με δίκλωνες θραύσεις αποτελεί τη κύρια απειλή για την ακεραιότητα του γονιδιώματος σύμφωνα με τη βιβλιογραφία (Campa et al., 2005, Gupta et al., 2009, Seluanov et al., 2010). Εδώ χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο που βασίζεται στην υπόθεση ότι η αυξανόμενη πολυπλοκότητα της βλάβης του DNA προκύπτει από τη συνεγκατάσταση ή το συνδυασμό αυξημένου αριθμού DSBs σε ένα σχετικά μικρό εύρος αλληλουχίας (Iliakis et al., 2018; Mladenova et al., 2016). Οι κυτταρικοί κλώνοι που χρησιμοποιήθηκαν για αυτό το τμήμα της ανάλυσης προέρχονται από άνθρωπο και χάμστερ και δημιουργήθηκαν με σκοπό να μοντελοποιήσουν τις σύνθετες βλάβες DNA επαγόμενες μόνο από τις δίκλωνες θραύσεις DNA. Περιέχουν πολλαπλές γενετικά τροποποιημένες αλληλουχίες που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια πλασμιδιακού DNA κατασκευασμένες μέσω κατάλληλων θέσεων αναγνώρισης της μεγανουκλεάσης I-SceI , επακόλουθη έκφραση του ενζύμου προκαλεί διαφορετικό αριθμό DSBs σε προκαθορισμένες γεννετικές θέσεις. Έτσι, παρέχεται η δυνατότητα ποσοτικοποίησης της επίδρασης πολλαπλών DSBs σε ένα σχετικά μικρό τμήμα μιας αλληλουχίας και ταυτόχρονα εξαιρούνται άλλες μεταβλητές και άλλου τύπου βλάβες που εισέρχονται όταν χρησιμοποιείται ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένας χαρακτηρισμός αυτών των κλώνων πραγματοποιήθηκε υλοποιώντας αλληλούχιση του DNA στην πλατφόρμα MinION από την ONT. Ο εντοπισμός και η ταυτοποίηση των θέσεων της I-SceI παρουσιάζεται ταυτόχρονα και σε κλώνους χάμστερ και σε ανθρώπινους. Επιπροσθέτως προτείνουμε ένα καινοτόμο μοντέλο για τη μελέτη επαγόμενων δομικών αλλοιώσεων. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν περισσότερες τοποθεσίες ενσωμάτωσης της γενετικά τροποποιημένης αλληλουχίας σε σύγκριση με άλλες τεχνικές. Επιπλέον, στα αποτελέσματα της ανάλυσής μας, ήταν εμφανής η υποβάθμιση της λειτουργίας επιδιόρθωσης και αποκατάστασης των δίκλωνων θραύσεων καθώς και ο αυξημένες μετατοπίσεις σε τμήματα του γονιδιώματος.","Cancer treatments such as radiotherapy and chemotherapy mainly act by inducing severe (complex) damage on DNA of cancer cells. In presence of DNA damage, cells implement their multifaceted DNA Damage Response (DDR) system to process the damage and repair it. Checkpoint control plays a major role during this response, therefore targeted inhibition of the aforesaid can lead to increased cell lethality and potentially to more efficient treatments (Bartek and Lukas, 2001; Iliakis et al., 2003; Jackson and Zhou, 2004). Here, using data generated by cells exposed to low and high doses of low LET ionizing radiation that introduce a low number of double strand breaks (DSBs) in the genome, we cross validate the regulation of the G2 checkpoint mainly by ATR and ATM (results first published by (Mladenov et al., 2019)). We also provide evidence that these kinases interphase with cell cycle machinery mainly through Chk1 kinase. At high doses, we present preliminary results of the dominant role of Chk1 in checkpoint control. High number of DSBs is known to cause even more severe cell damage (Khanna and Jackson, 2001; van Gent et al., 2001). One of the exogenous agents inducing multiple DSBs is the high Linear Energy Transfer (LET) ionizing radiation. One of the characteristics of high LET irradiation is the introduction of highly complex lesions. This complexity is traditionally thought to be the combination of lower level lesions like one stranded lesions, base changes or losses, SSBs, DSBs etc. or a combination of the previous mentioned types of damage. The combination of low level lesions with DSBs poses major threats to genome integrity according to literature (Campa et al., 2005; Gupta et al., 2009; Seluanov et al., 2010). Here we have used a model based on the hypothesis that increased complexity of DNA damage is manifested through the colocalization or combination of an increased number of DSBs in a relative small stretch of sequence (Iliakis et al., 2018; Mladenova et al., 2016). The cellular clones used for this part of the analysis are CHO and human clones that were created with the aim to model DSB-clusters. The I-SceI recognition sequence was inserted into cell lines using molecular biology techniques (Jasin, 1996) and clones as needed were selected and characterized. I-SceI recognition sequences introduced in a genome can then be cut, to generate from simple DSBs up to more complex DSB clusters. Constructs carrying different combinations of I-SceI sites were engineered at specific distances and orientations, subsequent transient expression of I-SceI induces the relevant number of DSBs in predetermined loci. Therefore these clones provide the opportunity to measure the effect of several DSBs within a relatively small part of a sequence, excluding postulations about other variables and types of DNA damage that arise when high LET IR is used. A characterization of these clones was performed using long-read sequencing with MinION platform by ONT. Localization and identification of the I-SceI sites is presented on both human and CHO clones and a novel model is proposed to study induced structural variations. Results reveal significantly more integrations sites in the clones tested in comparison to other techniques. In addition, compromised DSB repair as well as increased translocation formation were evident."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Characterization of kinases involved in DNA damage response checkpoints after low and high doses of low-LET irradiation and detection of structural DNA variations after induction of complex DNA damage using Nanopore sequencing."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλείου Χριστίνα","Vasileiou Christina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Αντικαρκινικές θεραπείες, όπως η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία, δρουν κυρίως προκαλώντας βλάβες στο DNA των καρκινικών κυττάρων. Σε περίπτωση βλάβης του DNA, τα κύτταρα κινητοποιούν ένα πολύπλοκο σύστημα απόκρισης στις βλάβες DNA (DDR) για να αξιολογήσουν το είδος και το επίπεδο των βλαβών και να τις επιδιορθώσουν. Τα διάφορα σημεία ελέγχου στο κυτταρικό κύκλο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια αυτής της απόκρισης, επομένως η στοχευμένη αναστολή των προαναφερθέντων μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη θνησιμότητα των καρκινικών κυττάρων και ενδεχομένως σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες (Bartek and Lukas, 2001; Iliakis et al., 2003; Jackson and Zhou, 2004). Στη παρούσα εργασία, χρησιμοποιώντας δεδόμενα που παράγονται από κύτταρα που εκτίθενται σε χαμηλές και υψηλές δόσεις ιοντίζουσας ακτινοβολίας χαμηλού LET, που εισάγουν χαμηλό αριθμό δίκλωνων θραύσεων στο γονιδίωμα, επιβεβαιώνουμε τη ρύθμιση του σημείου ελέγχου G2/M κυρίως μέσω των κινασών ATR και ATM (αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν αρχικά από τους (Mladenov et al., 2019)). Παρέχουμε επίσης αποδείξεις ότι αυτές οι κινάσες αλληλεπιδρούν με το κυτταρικό κύκλο κυρίως μέσω της κινάσης Chk1. Στις υψηλές δόσεις παρουσιάζουμε προκαταρκτικά αποτελέσματα του κυρίαρχου ρόλου του Chk1 στην εποπτεία των σημείων ελέγχου. Μεγαλύτερος αριθμός δίκλωνων θραύσεων είναι γνωστό ότι προκαλεί ακόμα πιο σοβαρή κυτταρική βλάβη (Khanna and Jackson, 2001; van Gent et al., 2001). Ένας από τους παράγοντες επαγωγής πολλαπλών δίκλωνων θραύσεων (DSBs) θεωρείται ότι είναι ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένα από τα χαρακτηριστικά της ακτινοβολίας υψηλού LET είναι η εισαγωγή στο γονιδίωμα σύνθετων αλλοιώσεων. Αυτή η πολυπλοκότητα παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι ο συνδυασμός αλλοιώσεων χαμηλότερου επιπέδου όπως βλάβες της μίας αλυσίδας, μεταβολές ή απώλειες βάσης, θραύσεις μονής έλικας, δίκλωνες θραύσεις κλπ ή συνδυασμός των προαναφερθέντων τύπων βλαβών. Ο συνδυασμός των αλλοιώσεων χαμηλού επιπέδου με δίκλωνες θραύσεις αποτελεί τη κύρια απειλή για την ακεραιότητα του γονιδιώματος σύμφωνα με τη βιβλιογραφία (Campa et al., 2005, Gupta et al., 2009, Seluanov et al., 2010). Εδώ χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο που βασίζεται στην υπόθεση ότι η αυξανόμενη πολυπλοκότητα της βλάβης του DNA προκύπτει από τη συνεγκατάσταση ή το συνδυασμό αυξημένου αριθμού DSBs σε ένα σχετικά μικρό εύρος αλληλουχίας (Iliakis et al., 2018; Mladenova et al., 2016). Οι κυτταρικοί κλώνοι που χρησιμοποιήθηκαν για αυτό το τμήμα της ανάλυσης προέρχονται από άνθρωπο και χάμστερ και δημιουργήθηκαν με σκοπό να μοντελοποιήσουν τις σύνθετες βλάβες DNA επαγόμενες μόνο από τις δίκλωνες θραύσεις DNA. Περιέχουν πολλαπλές γενετικά τροποποιημένες αλληλουχίες που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια πλασμιδιακού DNA κατασκευασμένες μέσω κατάλληλων θέσεων αναγνώρισης της μεγανουκλεάσης I-SceI , επακόλουθη έκφραση του ενζύμου προκαλεί διαφορετικό αριθμό DSBs σε προκαθορισμένες γεννετικές θέσεις. Έτσι, παρέχεται η δυνατότητα ποσοτικοποίησης της επίδρασης πολλαπλών DSBs σε ένα σχετικά μικρό τμήμα μιας αλληλουχίας και ταυτόχρονα εξαιρούνται άλλες μεταβλητές και άλλου τύπου βλάβες που εισέρχονται όταν χρησιμοποιείται ιοντίζουσα ακτινοβολία υψηλού LET. Ένας χαρακτηρισμός αυτών των κλώνων πραγματοποιήθηκε υλοποιώντας αλληλούχιση του DNA στην πλατφόρμα MinION από την ONT. Ο εντοπισμός και η ταυτοποίηση των θέσεων της I-SceI παρουσιάζεται ταυτόχρονα και σε κλώνους χάμστερ και σε ανθρώπινους. Επιπροσθέτως προτείνουμε ένα καινοτόμο μοντέλο για τη μελέτη επαγόμενων δομικών αλλοιώσεων. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν περισσότερες τοποθεσίες ενσωμάτωσης της γενετικά τροποποιημένης αλληλουχίας σε σύγκριση με άλλες τεχνικές. Επιπλέον, στα αποτελέσματα της ανάλυσής μας, ήταν εμφανής η υποβάθμιση της λειτουργίας επιδιόρθωσης και αποκατάστασης των δίκλωνων θραύσεων καθώς και ο αυξημένες μετατοπίσεις σε τμήματα του γονιδιώματος.","Cancer treatments such as radiotherapy and chemotherapy mainly act by inducing severe (complex) damage on DNA of cancer cells. In presence of DNA damage, cells implement their multifaceted DNA Damage Response (DDR) system to process the damage and repair it. Checkpoint control plays a major role during this response, therefore targeted inhibition of the aforesaid can lead to increased cell lethality and potentially to more efficient treatments (Bartek and Lukas, 2001; Iliakis et al., 2003; Jackson and Zhou, 2004). Here, using data generated by cells exposed to low and high doses of low LET ionizing radiation that introduce a low number of double strand breaks (DSBs) in the genome, we cross validate the regulation of the G2 checkpoint mainly by ATR and ATM (results first published by (Mladenov et al., 2019)). We also provide evidence that these kinases interphase with cell cycle machinery mainly through Chk1 kinase. At high doses, we present preliminary results of the dominant role of Chk1 in checkpoint control. High number of DSBs is known to cause even more severe cell damage (Khanna and Jackson, 2001; van Gent et al., 2001). One of the exogenous agents inducing multiple DSBs is the high Linear Energy Transfer (LET) ionizing radiation. One of the characteristics of high LET irradiation is the introduction of highly complex lesions. This complexity is traditionally thought to be the combination of lower level lesions like one stranded lesions, base changes or losses, SSBs, DSBs etc. or a combination of the previous mentioned types of damage. The combination of low level lesions with DSBs poses major threats to genome integrity according to literature (Campa et al., 2005; Gupta et al., 2009; Seluanov et al., 2010). Here we have used a model based on the hypothesis that increased complexity of DNA damage is manifested through the colocalization or combination of an increased number of DSBs in a relative small stretch of sequence (Iliakis et al., 2018; Mladenova et al., 2016). The cellular clones used for this part of the analysis are CHO and human clones that were created with the aim to model DSB-clusters. The I-SceI recognition sequence was inserted into cell lines using molecular biology techniques (Jasin, 1996) and clones as needed were selected and characterized. I-SceI recognition sequences introduced in a genome can then be cut, to generate from simple DSBs up to more complex DSB clusters. Constructs carrying different combinations of I-SceI sites were engineered at specific distances and orientations, subsequent transient expression of I-SceI induces the relevant number of DSBs in predetermined loci. Therefore these clones provide the opportunity to measure the effect of several DSBs within a relatively small part of a sequence, excluding postulations about other variables and types of DNA damage that arise when high LET IR is used. A characterization of these clones was performed using long-read sequencing with MinION platform by ONT. Localization and identification of the I-SceI sites is presented on both human and CHO clones and a novel model is proposed to study induced structural variations. Results reveal significantly more integrations sites in the clones tested in comparison to other techniques. In addition, compromised DSB repair as well as increased translocation formation were evident."],"dc:identifier":["uoadl:2879515","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879515"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Characterization of kinases involved in DNA damage response checkpoints after low and high doses of low-LET irradiation and detection of structural DNA variations after induction of complex DNA damage using Nanopore sequencing."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:51Z"}