{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879644"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879644","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επαγγελματική εξουθένωση στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με πρόσφυγες","abstract":"Εισαγωγή: Το πρόβλημα της επαγγελματικής εξουθένωσης ( burnout) έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι εργάζονται με πρόσφυγες αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και οι συνέπειες οι οποίες επακολουθούν σε ένα τέτοιο σύνδρομο, επηρεάζουν τόσο τους ίδιους τους εργαζομένους, όσο και την ποιότητα της φροντίδας την οποία παρέχουν στους ασθενείς τους. Οι λόγοι για τους οποίους τα ποσοστά είναι τόσο μεγάλα στον συγκεκριμένο πληθυσμό, ποικίλλουν και έχουν να κάνουν με ατομικούς παράγοντες αλλά και με τη δυσκολία του να εργάζεται κάποιος σε ένα πλαίσιο με ψυχικά ασθενείς, ειδικότερα αν πρόκειται για ανήλικους πρόσφυγες. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία διερευνήθηκε η εργασιακή εξουθένωση που βιώνουν οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και συγκεκριμένα αυτοί που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες και τις οικογένειες τους και συγκρίθηκε η εμφάνιση του συνδρόμου σε αυτούς τους επαγγελματίες, σε σχέση με άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι δεν εργάζονται σε μονάδες με ανήλικους πρόσφυγες. Παράλληλα, διερευνήθηκε αν υπάρχει συσχέτιση της εργασιακής εξουθένωσης με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες των εργαζομένων. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δύο ομάδες: 56 επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων και 61 επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν εργάζονται κατά βάση με προσφυγικό πληθυσμό. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ανώνυμο ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory (ΜΒΙ) και μια φόρμα με κοινωνικό - δημογραφικά στοιχεία. Αποτελέσματα: Ενώ και οι δύο ομάδες που ελέγχθηκαν παρουσίασαν υψηλά ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων παρουσίασαν στην πλειοψηφία τους υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν απασχολούνται με προσφυγικό πληθυσμό. Συγκεκριμένα, στην υποκλίμακα της \"Συναισθηματικής Εξουθένωσης\", η μέση βαθμολογία για τα άτομα που εργάζονταν σε με προσφυγικό πληθυσμό ήταν 38.3 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, οι οποίοι είχαν μέση βαθμολογία 25.2 (p-value<0.001). Στην υποκλίμακα της \"Αποπροσωποποίησης\" οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία 19.1 έναντι 11.0 των εργαζομένων που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς (p-value<0.001) και τέλος οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία στην υποκλίμακα της \"Προσωπικής Επίτευξης\" 28.3 έναντι 23.3 (p-value<0.001), που δείχνει ότι είχαν χαμηλό μεν αίσθημα προσωπικής επίτευξης αλλά υψηλότερο σε σχέση με εργαζόμενους σε άλλες υπηρεσίες. Τέλος, όσον αφορά τα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας μελέτης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες παρουσίασαν υψηλότερα ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης στη διάσταση της συναισθηματικής εξουθένωσης και της αποπροσωποποίησης και χαμηλότερα στη διάσταση της προσωπικής επίτευξης, σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς. Υψίστης σημασίας είναι η ανάγκη ύπαρξης περισσότερων μελετών γύρω από προγράμματα παρέμβασης, αλλά και τρόπους αντιμετώπισης του συνδρόμου","abstract_html":"Εισαγωγή: Το πρόβλημα της επαγγελματικής εξουθένωσης ( burnout) έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι εργάζονται με πρόσφυγες αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και οι συνέπειες οι οποίες επακολουθούν σε ένα τέτοιο σύνδρομο, επηρεάζουν τόσο τους ίδιους τους εργαζομένους, όσο και την ποιότητα της φροντίδας την οποία παρέχουν στους ασθενείς τους. Οι λόγοι για τους οποίους τα ποσοστά είναι τόσο μεγάλα στον συγκεκριμένο πληθυσμό, ποικίλλουν και έχουν να κάνουν με ατομικούς παράγοντες αλλά και με τη δυσκολία του να εργάζεται κάποιος σε ένα πλαίσιο με ψυχικά ασθενείς, ειδικότερα αν πρόκειται για ανήλικους πρόσφυγες. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία διερευνήθηκε η εργασιακή εξουθένωση που βιώνουν οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και συγκεκριμένα αυτοί που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες και τις οικογένειες τους και συγκρίθηκε η εμφάνιση του συνδρόμου σε αυτούς τους επαγγελματίες, σε σχέση με άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι δεν εργάζονται σε μονάδες με ανήλικους πρόσφυγες. Παράλληλα, διερευνήθηκε αν υπάρχει συσχέτιση της εργασιακής εξουθένωσης με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες των εργαζομένων. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δύο ομάδες: 56 επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων και 61 επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν εργάζονται κατά βάση με προσφυγικό πληθυσμό. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ανώνυμο ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory (ΜΒΙ) και μια φόρμα με κοινωνικό - δημογραφικά στοιχεία. Αποτελέσματα: Ενώ και οι δύο ομάδες που ελέγχθηκαν παρουσίασαν υψηλά ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων παρουσίασαν στην πλειοψηφία τους υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν απασχολούνται με προσφυγικό πληθυσμό. Συγκεκριμένα, στην υποκλίμακα της &quot;Συναισθηματικής Εξουθένωσης&quot;, η μέση βαθμολογία για τα άτομα που εργάζονταν σε με προσφυγικό πληθυσμό ήταν 38.3 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, οι οποίοι είχαν μέση βαθμολογία 25.2 (p-value&lt;0.001). Στην υποκλίμακα της &quot;Αποπροσωποποίησης&quot; οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία 19.1 έναντι 11.0 των εργαζομένων που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς (p-value&lt;0.001) και τέλος οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία στην υποκλίμακα της &quot;Προσωπικής Επίτευξης&quot; 28.3 έναντι 23.3 (p-value&lt;0.001), που δείχνει ότι είχαν χαμηλό μεν αίσθημα προσωπικής επίτευξης αλλά υψηλότερο σε σχέση με εργαζόμενους σε άλλες υπηρεσίες. Τέλος, όσον αφορά τα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας μελέτης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες παρουσίασαν υψηλότερα ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης στη διάσταση της συναισθηματικής εξουθένωσης και της αποπροσωποποίησης και χαμηλότερα στη διάσταση της προσωπικής επίτευξης, σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς. Υψίστης σημασίας είναι η ανάγκη ύπαρξης περισσότερων μελετών γύρω από προγράμματα παρέμβασης, αλλά και τρόπους αντιμετώπισης του συνδρόμου","abstract_has_math":false,"creators":["Τσώνη Σεβαστή","Tsoni Sevasti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879644"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879644","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879644","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879644","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879644","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσώνη Σεβαστή","Tsoni Sevasti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879644","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879644"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το πρόβλημα της επαγγελματικής εξουθένωσης ( burnout) έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι εργάζονται με πρόσφυγες αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και οι συνέπειες οι οποίες επακολουθούν σε ένα τέτοιο σύνδρομο, επηρεάζουν τόσο τους ίδιους τους εργαζομένους, όσο και την ποιότητα της φροντίδας την οποία παρέχουν στους ασθενείς τους. Οι λόγοι για τους οποίους τα ποσοστά είναι τόσο μεγάλα στον συγκεκριμένο πληθυσμό, ποικίλλουν και έχουν να κάνουν με ατομικούς παράγοντες αλλά και με τη δυσκολία του να εργάζεται κάποιος σε ένα πλαίσιο με ψυχικά ασθενείς, ειδικότερα αν πρόκειται για ανήλικους πρόσφυγες. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία διερευνήθηκε η εργασιακή εξουθένωση που βιώνουν οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και συγκεκριμένα αυτοί που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες και τις οικογένειες τους και συγκρίθηκε η εμφάνιση του συνδρόμου σε αυτούς τους επαγγελματίες, σε σχέση με άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι δεν εργάζονται σε μονάδες με ανήλικους πρόσφυγες. Παράλληλα, διερευνήθηκε αν υπάρχει συσχέτιση της εργασιακής εξουθένωσης με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες των εργαζομένων. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δύο ομάδες: 56 επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων και 61 επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν εργάζονται κατά βάση με προσφυγικό πληθυσμό. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ανώνυμο ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory (ΜΒΙ) και μια φόρμα με κοινωνικό - δημογραφικά στοιχεία. Αποτελέσματα: Ενώ και οι δύο ομάδες που ελέγχθηκαν παρουσίασαν υψηλά ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων παρουσίασαν στην πλειοψηφία τους υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν απασχολούνται με προσφυγικό πληθυσμό. Συγκεκριμένα, στην υποκλίμακα της \"Συναισθηματικής Εξουθένωσης\", η μέση βαθμολογία για τα άτομα που εργάζονταν σε με προσφυγικό πληθυσμό ήταν 38.3 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, οι οποίοι είχαν μέση βαθμολογία 25.2 (p-value<0.001). Στην υποκλίμακα της \"Αποπροσωποποίησης\" οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία 19.1 έναντι 11.0 των εργαζομένων που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς (p-value<0.001) και τέλος οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία στην υποκλίμακα της \"Προσωπικής Επίτευξης\" 28.3 έναντι 23.3 (p-value<0.001), που δείχνει ότι είχαν χαμηλό μεν αίσθημα προσωπικής επίτευξης αλλά υψηλότερο σε σχέση με εργαζόμενους σε άλλες υπηρεσίες. Τέλος, όσον αφορά τα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας μελέτης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες παρουσίασαν υψηλότερα ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης στη διάσταση της συναισθηματικής εξουθένωσης και της αποπροσωποποίησης και χαμηλότερα στη διάσταση της προσωπικής επίτευξης, σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς. Υψίστης σημασίας είναι η ανάγκη ύπαρξης περισσότερων μελετών γύρω από προγράμματα παρέμβασης, αλλά και τρόπους αντιμετώπισης του συνδρόμου","Introduction: The problem of “burnout” has been particularly interesting in recent years. These professionals working with minor refugees are a high-risk group for burnout syndrome, and the consequences of this syndrome affect both themselves and the quality of care they provide to their patients. The reasons for this vary, and most of them have to do in general with idiosyncratic factors and the difficulty of working with mental patients, ecpecially with minor refugees. Aim: This work is intended to investigate the work-related exhaustion experienced by mental health professionals, in particular those working with minor refugees and their families, comparing to other group of practitioners who offer their services to minor non-refugees. Methods: The study sample consisted of 56 mental health professionals who work with minor refugees and their families on the one hand, and on the other 61 mental health professionals who are practicing on minor non-refugee population. For data collection was used the anonymous questionnaire Maslach Burnout Inventory (ΜΒΙ), and a form measuring socio-demografic data. Results: While the two groups that were controlled demonstrated high percentages of burnout, the mental health professionals that work with refugee families with minors, demonstrated substantially higher burnout percentages than the mental health professionals that do not work with refugee population. More specifically, at \"emotional exhaustion\" the mean of those working with refugees was 38.3 while the control group had a mean of 25.2 (p-value<0.001). The mean \"depersonalization\" of mental health professionals working with refugees who are minors was 19.1 while the rest of the mental health professionals had a mean of 11.0 (p-value<0.001). Furthermore, the professonals that worked with refugees who were minors, had a mean \"personal accomplishment\" of 28.3 while the rest of the health professionals had a mean of 23.3 (p-value<0.001) which clearly indicates that they had a low sense of personal accomplishment but higher compared to the professionals of other services. No further statistically significant correlations were found regarding the socio-demographic characteristics. Conclusions: According to the results of this current study, professionals working with minor refugees are exposed to a statistically higher risk of burnout comparing to those working with other groups of population, so the hypothesis has been confirmed. The need of additional research concerning programs of intervention and also confrontation plans is of high importance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επαγγελματική εξουθένωση στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με πρόσφυγες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσώνη Σεβαστή","Tsoni Sevasti"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το πρόβλημα της επαγγελματικής εξουθένωσης ( burnout) έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι εργάζονται με πρόσφυγες αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης και οι συνέπειες οι οποίες επακολουθούν σε ένα τέτοιο σύνδρομο, επηρεάζουν τόσο τους ίδιους τους εργαζομένους, όσο και την ποιότητα της φροντίδας την οποία παρέχουν στους ασθενείς τους. Οι λόγοι για τους οποίους τα ποσοστά είναι τόσο μεγάλα στον συγκεκριμένο πληθυσμό, ποικίλλουν και έχουν να κάνουν με ατομικούς παράγοντες αλλά και με τη δυσκολία του να εργάζεται κάποιος σε ένα πλαίσιο με ψυχικά ασθενείς, ειδικότερα αν πρόκειται για ανήλικους πρόσφυγες. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία διερευνήθηκε η εργασιακή εξουθένωση που βιώνουν οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και συγκεκριμένα αυτοί που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες και τις οικογένειες τους και συγκρίθηκε η εμφάνιση του συνδρόμου σε αυτούς τους επαγγελματίες, σε σχέση με άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι δεν εργάζονται σε μονάδες με ανήλικους πρόσφυγες. Παράλληλα, διερευνήθηκε αν υπάρχει συσχέτιση της εργασιακής εξουθένωσης με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες των εργαζομένων. Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δύο ομάδες: 56 επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων και 61 επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν εργάζονται κατά βάση με προσφυγικό πληθυσμό. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ανώνυμο ερωτηματολόγιο Maslach Burnout Inventory (ΜΒΙ) και μια φόρμα με κοινωνικό - δημογραφικά στοιχεία. Αποτελέσματα: Ενώ και οι δύο ομάδες που ελέγχθηκαν παρουσίασαν υψηλά ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας οι οποίοι εργάζονται με οικογένειες ανήλικων προσφύγων παρουσίασαν στην πλειοψηφία τους υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας ανηλίκων που δεν απασχολούνται με προσφυγικό πληθυσμό. Συγκεκριμένα, στην υποκλίμακα της \"Συναισθηματικής Εξουθένωσης\", η μέση βαθμολογία για τα άτομα που εργάζονταν σε με προσφυγικό πληθυσμό ήταν 38.3 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, οι οποίοι είχαν μέση βαθμολογία 25.2 (p-value<0.001). Στην υποκλίμακα της \"Αποπροσωποποίησης\" οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία 19.1 έναντι 11.0 των εργαζομένων που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς (p-value<0.001) και τέλος οι εργαζόμενοι με ανήλικους πρόσφυγες είχαν μέση βαθμολογία στην υποκλίμακα της \"Προσωπικής Επίτευξης\" 28.3 έναντι 23.3 (p-value<0.001), που δείχνει ότι είχαν χαμηλό μεν αίσθημα προσωπικής επίτευξης αλλά υψηλότερο σε σχέση με εργαζόμενους σε άλλες υπηρεσίες. Τέλος, όσον αφορά τα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις. Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας μελέτης, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με ανήλικους πρόσφυγες παρουσίασαν υψηλότερα ποσοστά εργασιακής εξουθένωσης στη διάσταση της συναισθηματικής εξουθένωσης και της αποπροσωποποίησης και χαμηλότερα στη διάσταση της προσωπικής επίτευξης, σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με άλλους πληθυσμούς. Υψίστης σημασίας είναι η ανάγκη ύπαρξης περισσότερων μελετών γύρω από προγράμματα παρέμβασης, αλλά και τρόπους αντιμετώπισης του συνδρόμου","Introduction: The problem of “burnout” has been particularly interesting in recent years. These professionals working with minor refugees are a high-risk group for burnout syndrome, and the consequences of this syndrome affect both themselves and the quality of care they provide to their patients. The reasons for this vary, and most of them have to do in general with idiosyncratic factors and the difficulty of working with mental patients, ecpecially with minor refugees. Aim: This work is intended to investigate the work-related exhaustion experienced by mental health professionals, in particular those working with minor refugees and their families, comparing to other group of practitioners who offer their services to minor non-refugees. Methods: The study sample consisted of 56 mental health professionals who work with minor refugees and their families on the one hand, and on the other 61 mental health professionals who are practicing on minor non-refugee population. For data collection was used the anonymous questionnaire Maslach Burnout Inventory (ΜΒΙ), and a form measuring socio-demografic data. Results: While the two groups that were controlled demonstrated high percentages of burnout, the mental health professionals that work with refugee families with minors, demonstrated substantially higher burnout percentages than the mental health professionals that do not work with refugee population. More specifically, at \"emotional exhaustion\" the mean of those working with refugees was 38.3 while the control group had a mean of 25.2 (p-value<0.001). The mean \"depersonalization\" of mental health professionals working with refugees who are minors was 19.1 while the rest of the mental health professionals had a mean of 11.0 (p-value<0.001). Furthermore, the professonals that worked with refugees who were minors, had a mean \"personal accomplishment\" of 28.3 while the rest of the health professionals had a mean of 23.3 (p-value<0.001) which clearly indicates that they had a low sense of personal accomplishment but higher compared to the professionals of other services. No further statistically significant correlations were found regarding the socio-demographic characteristics. Conclusions: According to the results of this current study, professionals working with minor refugees are exposed to a statistically higher risk of burnout comparing to those working with other groups of population, so the hypothesis has been confirmed. The need of additional research concerning programs of intervention and also confrontation plans is of high importance."],"dc:identifier":["uoadl:2879644","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879644"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επαγγελματική εξουθένωση στους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που εργάζονται με πρόσφυγες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z"}