{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879748"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879748","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόδρομα σημεία στην πρόωρη διακοπή της ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας (στους ενήλικες)","abstract":"Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούν τον ψυχοδυναμικό θεραπευτή είναι το ενδεχόμενο πρόωρης διακοπής της θεραπείας και κυρίως σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας ή δύσκολους ασθενείς, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό σημαίνει αποτυχία της θεραπείας. Πρόωρη διακοπή θεωρείται γενικά ο τερματισμός της ψυχοθεραπείας που αποφασίζεται μονομερώς. Άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του ασθενή (dropout), και άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του θεραπευτή, ονομάζεται αναγκαστική διακοπή και συμβαίνει κυρίως για λόγους αρνητικής μεταβίβασης ή αντιμεταβίβασης. Διακρίνουμε δύο είδη πρόωρης διακοπής θεραπείας: την πρώιμη η οποία πραγματοποιείται εντός των 2-3 πρώτων μηνών από την έναρξη της ψυχοθεραπείας και την όψιμη η οποία συμβαίνει μετά τους 2-3 πρώτους μήνες. Το όριο είναι συμβατικό και εξαρτάται από το θεραπευτικό συμβόλαιο. Το ουσιαστικό όριο είναι εάν η πρόωρη διακοπή συμβαίνει πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Το ερευνητικό ερώτημα που απασχολεί την εργασία αυτή είναι κατά πόσον υπάρχουν πρόδρομα σημεία και προγνωστικοί παράγοντες πρόωρης διακοπής στην ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Αρχικά γίνεται μία βιβλιογραφική ανασκόπηση ψυχαναλυτικών άρθρων σχετικά με το ερευνητικό ερώτημα στον γενικό πληθυσμό ασθενών, αλλά και σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας. Συγκεκριμένα γίνεται συνοπτική καταγραφή των πρόδρομων σημείων και προγνωστικών παραγόντων τόσο από την πλευρά του ασθενούς (δημογραφικά δεδομένα και κλινικά χαρακτηριστικά), όσο και από την πλευρά του θεραπευτή αντλώντας στοιχεία από την αντιμεταβίβαση. Για την πρώιμη διακοπή της θεραπείας σημαντικό ρόλο παίζει η αναλυσιμότητα ή καταλληλότητα του ασθενή για ψυχοδυναμικού τύπου θεραπεία, καθώς η ενδεχόμενη ακαταλληλότητα μπορεί να οδηγήσει στη διακοπή της θεραπείας πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Τέτοιες καταστάσεις συναντούμε σε θεραπείες ασθενών με διαταραχές προσωπικότητας (κυρίως με οριακή διαταραχή). Τα κλινικά χαρακτηριστικά των διαταραχών αυτών συχνά οδηγούν σε πρόωρη διακοπή, αποτελούν πρόκληση για την ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και συνήθως οι θεραπευτές καλούνται να επιστρατεύσουν υποστηρικτικού τύπου τεχνικές. Στη συνέχεια γίνεται αναγνώριση των πρόδρομων σημείων σε δύο κλινικά παραδείγματα. Συγκεκριμένα παραθέτουμε μία περίπτωση ασθενούς με πρώιμη διακοπή θεραπείας (early dropout - διέκοψε μετά την 4η συνεδρία και πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας) και μία περίπτωση ασθενούς με όψιμη διακοπή της θεραπείας (late dropout - διέκοψε μετά την 16η συνεδρία). Στην πρώτη περίπτωση πιθανώς δεν πληρούνταν όλα τα κριτήρια για ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Συγκεκριμένα, η ασθενής δεν είχε υψηλό κίνητρο για θεραπεία παρότι βρισκόταν σε κατάσταση κρίσης. Δεν κατέστη δυνατόν να προσδιορισθεί εντός της θεραπείας το πραγματικό προεξάρχον πρόβλημα από την ίδια και τέλος δεν έγινε έγκαιρη αντιμετώπιση της μεταβίβασης και της αρνητικής αντιμεταβίβασης από την πλευρά του θεραπευτή, καθώς γρήγορα έγινε διακοπή της θεραπείας. Σε συνδυασμό με τα ανωτέρω, τα δημογραφικά της χαρακτηριστικά της ασθενούς (ηλικία, φύλο, οικογενειακή και κοινωνικοικονομική κατάσταση) θα μπορούσαν να προβλέψουν την πρώιμη διακοπή θεραπείας. Στη δεύτερη περίπτωση η ασθενής πληρούσε τα κριτήρια της ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας. Αρχικά βίωσε την ανάδυση αρνητικής μεταβίβασης πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας, αλλά η μεταβίβαση αυτή δεν επέμενε καθ’ όλη τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας. Αντιθέτως υπήρξαν περιστασιακά μεταβολές στην μεταβίβαση και τελικά η διακοπή της θεραπείας προέκυψε με την κινητοποίηση των ιδιαίτερων μηχανισμών άμυνας της ασθενούς στο πλαίσιο της δομής της προσωπικότητάς της. Η κατανόηση των πρόδρομων σημείων για την περίπτωση αυτή βασίζεται εν πολλοίς σε δεδομένα από την αντιμεταβίβαση. Συμπερασματικά καταδεικνύεται η αναγκαιότητα για συστηματική και προτυποποιημένη επιλογή ασθενών για ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και για εποπτεία ειδικά σε άπειρους θεραπευτές, με έμφαση στην εγκατάσταση και διατήρηση του θεραπευτικού συμβολαίου (ιδίως στις περιπτώσεις δημόσιων δομών που παρέχουν ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία).","abstract_html":"Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούν τον ψυχοδυναμικό θεραπευτή είναι το ενδεχόμενο πρόωρης διακοπής της θεραπείας και κυρίως σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας ή δύσκολους ασθενείς, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό σημαίνει αποτυχία της θεραπείας. Πρόωρη διακοπή θεωρείται γενικά ο τερματισμός της ψυχοθεραπείας που αποφασίζεται μονομερώς. Άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του ασθενή (dropout), και άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του θεραπευτή, ονομάζεται αναγκαστική διακοπή και συμβαίνει κυρίως για λόγους αρνητικής μεταβίβασης ή αντιμεταβίβασης. Διακρίνουμε δύο είδη πρόωρης διακοπής θεραπείας: την πρώιμη η οποία πραγματοποιείται εντός των 2-3 πρώτων μηνών από την έναρξη της ψυχοθεραπείας και την όψιμη η οποία συμβαίνει μετά τους 2-3 πρώτους μήνες. Το όριο είναι συμβατικό και εξαρτάται από το θεραπευτικό συμβόλαιο. Το ουσιαστικό όριο είναι εάν η πρόωρη διακοπή συμβαίνει πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Το ερευνητικό ερώτημα που απασχολεί την εργασία αυτή είναι κατά πόσον υπάρχουν πρόδρομα σημεία και προγνωστικοί παράγοντες πρόωρης διακοπής στην ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Αρχικά γίνεται μία βιβλιογραφική ανασκόπηση ψυχαναλυτικών άρθρων σχετικά με το ερευνητικό ερώτημα στον γενικό πληθυσμό ασθενών, αλλά και σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας. Συγκεκριμένα γίνεται συνοπτική καταγραφή των πρόδρομων σημείων και προγνωστικών παραγόντων τόσο από την πλευρά του ασθενούς (δημογραφικά δεδομένα και κλινικά χαρακτηριστικά), όσο και από την πλευρά του θεραπευτή αντλώντας στοιχεία από την αντιμεταβίβαση. Για την πρώιμη διακοπή της θεραπείας σημαντικό ρόλο παίζει η αναλυσιμότητα ή καταλληλότητα του ασθενή για ψυχοδυναμικού τύπου θεραπεία, καθώς η ενδεχόμενη ακαταλληλότητα μπορεί να οδηγήσει στη διακοπή της θεραπείας πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Τέτοιες καταστάσεις συναντούμε σε θεραπείες ασθενών με διαταραχές προσωπικότητας (κυρίως με οριακή διαταραχή). Τα κλινικά χαρακτηριστικά των διαταραχών αυτών συχνά οδηγούν σε πρόωρη διακοπή, αποτελούν πρόκληση για την ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και συνήθως οι θεραπευτές καλούνται να επιστρατεύσουν υποστηρικτικού τύπου τεχνικές. Στη συνέχεια γίνεται αναγνώριση των πρόδρομων σημείων σε δύο κλινικά παραδείγματα. Συγκεκριμένα παραθέτουμε μία περίπτωση ασθενούς με πρώιμη διακοπή θεραπείας (early dropout - διέκοψε μετά την 4η συνεδρία και πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας) και μία περίπτωση ασθενούς με όψιμη διακοπή της θεραπείας (late dropout - διέκοψε μετά την 16η συνεδρία). Στην πρώτη περίπτωση πιθανώς δεν πληρούνταν όλα τα κριτήρια για ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Συγκεκριμένα, η ασθενής δεν είχε υψηλό κίνητρο για θεραπεία παρότι βρισκόταν σε κατάσταση κρίσης. Δεν κατέστη δυνατόν να προσδιορισθεί εντός της θεραπείας το πραγματικό προεξάρχον πρόβλημα από την ίδια και τέλος δεν έγινε έγκαιρη αντιμετώπιση της μεταβίβασης και της αρνητικής αντιμεταβίβασης από την πλευρά του θεραπευτή, καθώς γρήγορα έγινε διακοπή της θεραπείας. Σε συνδυασμό με τα ανωτέρω, τα δημογραφικά της χαρακτηριστικά της ασθενούς (ηλικία, φύλο, οικογενειακή και κοινωνικοικονομική κατάσταση) θα μπορούσαν να προβλέψουν την πρώιμη διακοπή θεραπείας. Στη δεύτερη περίπτωση η ασθενής πληρούσε τα κριτήρια της ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας. Αρχικά βίωσε την ανάδυση αρνητικής μεταβίβασης πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας, αλλά η μεταβίβαση αυτή δεν επέμενε καθ’ όλη τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας. Αντιθέτως υπήρξαν περιστασιακά μεταβολές στην μεταβίβαση και τελικά η διακοπή της θεραπείας προέκυψε με την κινητοποίηση των ιδιαίτερων μηχανισμών άμυνας της ασθενούς στο πλαίσιο της δομής της προσωπικότητάς της. Η κατανόηση των πρόδρομων σημείων για την περίπτωση αυτή βασίζεται εν πολλοίς σε δεδομένα από την αντιμεταβίβαση. Συμπερασματικά καταδεικνύεται η αναγκαιότητα για συστηματική και προτυποποιημένη επιλογή ασθενών για ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και για εποπτεία ειδικά σε άπειρους θεραπευτές, με έμφαση στην εγκατάσταση και διατήρηση του θεραπευτικού συμβολαίου (ιδίως στις περιπτώσεις δημόσιων δομών που παρέχουν ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία).","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουλάς Χρύσανθος","Boulas Chrysanthos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879748"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879748","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879748","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879748","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879748","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουλάς Χρύσανθος","Boulas Chrysanthos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879748"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούν τον ψυχοδυναμικό θεραπευτή είναι το ενδεχόμενο πρόωρης διακοπής της θεραπείας και κυρίως σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας ή δύσκολους ασθενείς, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό σημαίνει αποτυχία της θεραπείας. Πρόωρη διακοπή θεωρείται γενικά ο τερματισμός της ψυχοθεραπείας που αποφασίζεται μονομερώς. Άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του ασθενή (dropout), και άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του θεραπευτή, ονομάζεται αναγκαστική διακοπή και συμβαίνει κυρίως για λόγους αρνητικής μεταβίβασης ή αντιμεταβίβασης. Διακρίνουμε δύο είδη πρόωρης διακοπής θεραπείας: την πρώιμη η οποία πραγματοποιείται εντός των 2-3 πρώτων μηνών από την έναρξη της ψυχοθεραπείας και την όψιμη η οποία συμβαίνει μετά τους 2-3 πρώτους μήνες. Το όριο είναι συμβατικό και εξαρτάται από το θεραπευτικό συμβόλαιο. Το ουσιαστικό όριο είναι εάν η πρόωρη διακοπή συμβαίνει πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Το ερευνητικό ερώτημα που απασχολεί την εργασία αυτή είναι κατά πόσον υπάρχουν πρόδρομα σημεία και προγνωστικοί παράγοντες πρόωρης διακοπής στην ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Αρχικά γίνεται μία βιβλιογραφική ανασκόπηση ψυχαναλυτικών άρθρων σχετικά με το ερευνητικό ερώτημα στον γενικό πληθυσμό ασθενών, αλλά και σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας. Συγκεκριμένα γίνεται συνοπτική καταγραφή των πρόδρομων σημείων και προγνωστικών παραγόντων τόσο από την πλευρά του ασθενούς (δημογραφικά δεδομένα και κλινικά χαρακτηριστικά), όσο και από την πλευρά του θεραπευτή αντλώντας στοιχεία από την αντιμεταβίβαση. Για την πρώιμη διακοπή της θεραπείας σημαντικό ρόλο παίζει η αναλυσιμότητα ή καταλληλότητα του ασθενή για ψυχοδυναμικού τύπου θεραπεία, καθώς η ενδεχόμενη ακαταλληλότητα μπορεί να οδηγήσει στη διακοπή της θεραπείας πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Τέτοιες καταστάσεις συναντούμε σε θεραπείες ασθενών με διαταραχές προσωπικότητας (κυρίως με οριακή διαταραχή). Τα κλινικά χαρακτηριστικά των διαταραχών αυτών συχνά οδηγούν σε πρόωρη διακοπή, αποτελούν πρόκληση για την ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και συνήθως οι θεραπευτές καλούνται να επιστρατεύσουν υποστηρικτικού τύπου τεχνικές. Στη συνέχεια γίνεται αναγνώριση των πρόδρομων σημείων σε δύο κλινικά παραδείγματα. Συγκεκριμένα παραθέτουμε μία περίπτωση ασθενούς με πρώιμη διακοπή θεραπείας (early dropout - διέκοψε μετά την 4η συνεδρία και πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας) και μία περίπτωση ασθενούς με όψιμη διακοπή της θεραπείας (late dropout - διέκοψε μετά την 16η συνεδρία). Στην πρώτη περίπτωση πιθανώς δεν πληρούνταν όλα τα κριτήρια για ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Συγκεκριμένα, η ασθενής δεν είχε υψηλό κίνητρο για θεραπεία παρότι βρισκόταν σε κατάσταση κρίσης. Δεν κατέστη δυνατόν να προσδιορισθεί εντός της θεραπείας το πραγματικό προεξάρχον πρόβλημα από την ίδια και τέλος δεν έγινε έγκαιρη αντιμετώπιση της μεταβίβασης και της αρνητικής αντιμεταβίβασης από την πλευρά του θεραπευτή, καθώς γρήγορα έγινε διακοπή της θεραπείας. Σε συνδυασμό με τα ανωτέρω, τα δημογραφικά της χαρακτηριστικά της ασθενούς (ηλικία, φύλο, οικογενειακή και κοινωνικοικονομική κατάσταση) θα μπορούσαν να προβλέψουν την πρώιμη διακοπή θεραπείας. Στη δεύτερη περίπτωση η ασθενής πληρούσε τα κριτήρια της ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας. Αρχικά βίωσε την ανάδυση αρνητικής μεταβίβασης πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας, αλλά η μεταβίβαση αυτή δεν επέμενε καθ’ όλη τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας. Αντιθέτως υπήρξαν περιστασιακά μεταβολές στην μεταβίβαση και τελικά η διακοπή της θεραπείας προέκυψε με την κινητοποίηση των ιδιαίτερων μηχανισμών άμυνας της ασθενούς στο πλαίσιο της δομής της προσωπικότητάς της. Η κατανόηση των πρόδρομων σημείων για την περίπτωση αυτή βασίζεται εν πολλοίς σε δεδομένα από την αντιμεταβίβαση. Συμπερασματικά καταδεικνύεται η αναγκαιότητα για συστηματική και προτυποποιημένη επιλογή ασθενών για ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και για εποπτεία ειδικά σε άπειρους θεραπευτές, με έμφαση στην εγκατάσταση και διατήρηση του θεραπευτικού συμβολαίου (ιδίως στις περιπτώσεις δημόσιων δομών που παρέχουν ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία).","One of the basic concerns of a psychodynamic psychotherapist is the possibility of a premature discontinuation of the therapy, particularly in patients with specific personality organizations or in difficult patients, since in certain cases this means the failure of psychotherapy. Early discontinuation is generally considered the end of the psychotherapy that is decided unilaterally. If it is decided by the patient it is called dropout, whereas if it is decided by the therapist it is called forced discontinuation and it is mainly due to negative transference - countertransference. There are two kinds of premature discontinuation derived from the patient: the early dropout occurs within the first 2-3 months of the therapy and the late dropout that occurs later. This time limit is conventional and depends on the therapeutic contract. A better limit would be whether premature discontinuation occurs before a therapeutic alliance is established. The scientific goal of this study is to find whether there are early signs of premature discontinuation in psychodynamic psychotherapy First we present a literature review of mainly psychoanalytic articles that deal with the problem of premature discontinuation in psychodynamic psychotherapy, in the general patient population, but also in special personality organizations. We make a summary of prodromal singes and factors that can be identified in the patient (demographics and clinical characteristics), and in the therapist through contertransference. Patient's suitability for psychodynamic therapy is a very important characteristic that can lead to premature discontinuation, before the establishment of a therapeutic alliance. This is common in the treatment of patients with personality disorders (mainly borderline personality disorder). The clinical characteristics of borderline personality disorders can lead to premature discontinuation which is a major challenge for psychodynamic psychotherapy forcing the therapist to use more supportive technics. Next, we try to show prodromal singes in two clinical examples. Specifically, we quote a case of a patient with early dropout (she stopped therapy after the 4th session, before the establishment of a therapeutic alliance) and a case of a patient with late dropout (she stopped therapy after the 16th session). In the first case it is possible that the patient did not meet all criteria for psychodynamic psychotherapy. She did not have a high motivation for treatment despite the fact that she was experiencing a crisis situation. Furthermore, we did not manage to identify within the treatment the actual overlying problem, and there was not a prompt manage of the emerging transference and negative countertransference, due to the quick termination of therapy. In addition to the above, the patent’s demographic characteristics (age, gender, family and socio-economic status) could predict an early dropout. In the second case the patient met the criteria for psychodynamic psychotherapy. In the beginning of the therapy she experienced the emergence of a negative transference before the establishment of a therapeutic alliance, but this did not persist throughout the course of psychotherapy. She experienced shifts of the transference and in the end there was a dropout from psychotherapy, which resulted from the mobilization of the patient's special defense mechanisms. The understanding of the prodromal singes in this case is based largely on data from countertransference. Conclusively, this study demonstrates the need for systematic and standardized patient selection for psychodynamic psychotherapy and supervision, especially when we deal with inexperienced therapists, focusing on establishment and maintenance of the therapeutic contract (particularly in public clinics which provide psychodynamic psychotherapy)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόδρομα σημεία στην πρόωρη διακοπή της ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας (στους ενήλικες)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουλάς Χρύσανθος","Boulas Chrysanthos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούν τον ψυχοδυναμικό θεραπευτή είναι το ενδεχόμενο πρόωρης διακοπής της θεραπείας και κυρίως σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας ή δύσκολους ασθενείς, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό σημαίνει αποτυχία της θεραπείας. Πρόωρη διακοπή θεωρείται γενικά ο τερματισμός της ψυχοθεραπείας που αποφασίζεται μονομερώς. Άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του ασθενή (dropout), και άλλοτε προέρχεται από την πλευρά του θεραπευτή, ονομάζεται αναγκαστική διακοπή και συμβαίνει κυρίως για λόγους αρνητικής μεταβίβασης ή αντιμεταβίβασης. Διακρίνουμε δύο είδη πρόωρης διακοπής θεραπείας: την πρώιμη η οποία πραγματοποιείται εντός των 2-3 πρώτων μηνών από την έναρξη της ψυχοθεραπείας και την όψιμη η οποία συμβαίνει μετά τους 2-3 πρώτους μήνες. Το όριο είναι συμβατικό και εξαρτάται από το θεραπευτικό συμβόλαιο. Το ουσιαστικό όριο είναι εάν η πρόωρη διακοπή συμβαίνει πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Το ερευνητικό ερώτημα που απασχολεί την εργασία αυτή είναι κατά πόσον υπάρχουν πρόδρομα σημεία και προγνωστικοί παράγοντες πρόωρης διακοπής στην ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Αρχικά γίνεται μία βιβλιογραφική ανασκόπηση ψυχαναλυτικών άρθρων σχετικά με το ερευνητικό ερώτημα στον γενικό πληθυσμό ασθενών, αλλά και σε ειδικές οργανώσεις προσωπικότητας. Συγκεκριμένα γίνεται συνοπτική καταγραφή των πρόδρομων σημείων και προγνωστικών παραγόντων τόσο από την πλευρά του ασθενούς (δημογραφικά δεδομένα και κλινικά χαρακτηριστικά), όσο και από την πλευρά του θεραπευτή αντλώντας στοιχεία από την αντιμεταβίβαση. Για την πρώιμη διακοπή της θεραπείας σημαντικό ρόλο παίζει η αναλυσιμότητα ή καταλληλότητα του ασθενή για ψυχοδυναμικού τύπου θεραπεία, καθώς η ενδεχόμενη ακαταλληλότητα μπορεί να οδηγήσει στη διακοπή της θεραπείας πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας. Τέτοιες καταστάσεις συναντούμε σε θεραπείες ασθενών με διαταραχές προσωπικότητας (κυρίως με οριακή διαταραχή). Τα κλινικά χαρακτηριστικά των διαταραχών αυτών συχνά οδηγούν σε πρόωρη διακοπή, αποτελούν πρόκληση για την ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και συνήθως οι θεραπευτές καλούνται να επιστρατεύσουν υποστηρικτικού τύπου τεχνικές. Στη συνέχεια γίνεται αναγνώριση των πρόδρομων σημείων σε δύο κλινικά παραδείγματα. Συγκεκριμένα παραθέτουμε μία περίπτωση ασθενούς με πρώιμη διακοπή θεραπείας (early dropout - διέκοψε μετά την 4η συνεδρία και πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας) και μία περίπτωση ασθενούς με όψιμη διακοπή της θεραπείας (late dropout - διέκοψε μετά την 16η συνεδρία). Στην πρώτη περίπτωση πιθανώς δεν πληρούνταν όλα τα κριτήρια για ψυχοδυναμικού τύπου ψυχοθεραπεία. Συγκεκριμένα, η ασθενής δεν είχε υψηλό κίνητρο για θεραπεία παρότι βρισκόταν σε κατάσταση κρίσης. Δεν κατέστη δυνατόν να προσδιορισθεί εντός της θεραπείας το πραγματικό προεξάρχον πρόβλημα από την ίδια και τέλος δεν έγινε έγκαιρη αντιμετώπιση της μεταβίβασης και της αρνητικής αντιμεταβίβασης από την πλευρά του θεραπευτή, καθώς γρήγορα έγινε διακοπή της θεραπείας. Σε συνδυασμό με τα ανωτέρω, τα δημογραφικά της χαρακτηριστικά της ασθενούς (ηλικία, φύλο, οικογενειακή και κοινωνικοικονομική κατάσταση) θα μπορούσαν να προβλέψουν την πρώιμη διακοπή θεραπείας. Στη δεύτερη περίπτωση η ασθενής πληρούσε τα κριτήρια της ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας. Αρχικά βίωσε την ανάδυση αρνητικής μεταβίβασης πριν την εγκατάσταση θεραπευτικής συμμαχίας, αλλά η μεταβίβαση αυτή δεν επέμενε καθ’ όλη τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας. Αντιθέτως υπήρξαν περιστασιακά μεταβολές στην μεταβίβαση και τελικά η διακοπή της θεραπείας προέκυψε με την κινητοποίηση των ιδιαίτερων μηχανισμών άμυνας της ασθενούς στο πλαίσιο της δομής της προσωπικότητάς της. Η κατανόηση των πρόδρομων σημείων για την περίπτωση αυτή βασίζεται εν πολλοίς σε δεδομένα από την αντιμεταβίβαση. Συμπερασματικά καταδεικνύεται η αναγκαιότητα για συστηματική και προτυποποιημένη επιλογή ασθενών για ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και για εποπτεία ειδικά σε άπειρους θεραπευτές, με έμφαση στην εγκατάσταση και διατήρηση του θεραπευτικού συμβολαίου (ιδίως στις περιπτώσεις δημόσιων δομών που παρέχουν ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία).","One of the basic concerns of a psychodynamic psychotherapist is the possibility of a premature discontinuation of the therapy, particularly in patients with specific personality organizations or in difficult patients, since in certain cases this means the failure of psychotherapy. Early discontinuation is generally considered the end of the psychotherapy that is decided unilaterally. If it is decided by the patient it is called dropout, whereas if it is decided by the therapist it is called forced discontinuation and it is mainly due to negative transference - countertransference. There are two kinds of premature discontinuation derived from the patient: the early dropout occurs within the first 2-3 months of the therapy and the late dropout that occurs later. This time limit is conventional and depends on the therapeutic contract. A better limit would be whether premature discontinuation occurs before a therapeutic alliance is established. The scientific goal of this study is to find whether there are early signs of premature discontinuation in psychodynamic psychotherapy First we present a literature review of mainly psychoanalytic articles that deal with the problem of premature discontinuation in psychodynamic psychotherapy, in the general patient population, but also in special personality organizations. We make a summary of prodromal singes and factors that can be identified in the patient (demographics and clinical characteristics), and in the therapist through contertransference. Patient's suitability for psychodynamic therapy is a very important characteristic that can lead to premature discontinuation, before the establishment of a therapeutic alliance. This is common in the treatment of patients with personality disorders (mainly borderline personality disorder). The clinical characteristics of borderline personality disorders can lead to premature discontinuation which is a major challenge for psychodynamic psychotherapy forcing the therapist to use more supportive technics. Next, we try to show prodromal singes in two clinical examples. Specifically, we quote a case of a patient with early dropout (she stopped therapy after the 4th session, before the establishment of a therapeutic alliance) and a case of a patient with late dropout (she stopped therapy after the 16th session). In the first case it is possible that the patient did not meet all criteria for psychodynamic psychotherapy. She did not have a high motivation for treatment despite the fact that she was experiencing a crisis situation. Furthermore, we did not manage to identify within the treatment the actual overlying problem, and there was not a prompt manage of the emerging transference and negative countertransference, due to the quick termination of therapy. In addition to the above, the patent’s demographic characteristics (age, gender, family and socio-economic status) could predict an early dropout. In the second case the patient met the criteria for psychodynamic psychotherapy. In the beginning of the therapy she experienced the emergence of a negative transference before the establishment of a therapeutic alliance, but this did not persist throughout the course of psychotherapy. She experienced shifts of the transference and in the end there was a dropout from psychotherapy, which resulted from the mobilization of the patient's special defense mechanisms. The understanding of the prodromal singes in this case is based largely on data from countertransference. Conclusively, this study demonstrates the need for systematic and standardized patient selection for psychodynamic psychotherapy and supervision, especially when we deal with inexperienced therapists, focusing on establishment and maintenance of the therapeutic contract (particularly in public clinics which provide psychodynamic psychotherapy)."],"dc:identifier":["uoadl:2879748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879748"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρόδρομα σημεία στην πρόωρη διακοπή της ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας (στους ενήλικες)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z"}