{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879838"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879838","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όταν δεν επιθυμούν ένα παιδί","abstract":"Η λέξη τραύμα είναι μια έννοια η οποία αποτελεί την θεμέλιo λίθο πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η θεωρία της ψυχανάλυσης. Ο Freud αναζητώντας την αιτιοπαθογένεση των διαφόρων ψυχικών διαταραχών οδηγήθηκε από το μεμονωμένο τραύμα στην διατύπωση της έννοιας της τραυματικής κατάστασης. Ο ρόλος του πρωτογενούς ψυχικού τραύματος και η συσχέτισή του με την παθογένεση σοβαρών ψυχικών διαταραχών έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης από πολλούς ψυχαναλυτές αρχής γενομένης από τον Freud (Μελέτες για την υστερία, 1895) και τον Ferenczi (Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση θανάτου, 1929). Η υπό εξέταση ειδική τραυματική κατάσταση είναι αυτή του μη επιθυμητού παιδιού όπως διατυπώθηκε στο άρθρο του Ferenzci «Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση του θανάτου», 1929. Κεντρική ιδέα του άρθρου είναι ότι τα μη ευπρόσδεκτα παιδιά χαρακτηρίζονται από μια έλλειψη επιθυμίας για ζωή, έχουν μια αίσθηση κενού, αισθήματα κατωτερότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση και μια ροπή προς την σωματική ασθένεια με την έννοια ότι πεθαίνουν εύκολα και πρόθυμα, διότι από πολύ νωρίς έχουν βιώσει τα συνειδητά και ασυνείδητα σημάδια της αδιαφορίας από την πλευρά της μητέρας. Ο Freud έχει τονίσει ότι ο ψυχισμός του ανθρώπου κυβερνάται από μια βασική σύγκρουση ανάμεσα στην ενόρμηση της ζωής και στην ενόρμηση του θανάτου, όπου και οι δύο θεμελιώδεις ενορμήσεις διαπλέκονται σε διαφορετικές αναλογίες, δημιουργώντας μια σχετική ισορροπία στον ψυχισμό, (1920). Ο σκοπός της ενόρμησης της ζωής είναι η σύνδεση, η δημιουργία μεγαλύτερων ενοτήτων, ενώ ο σκοπός της ενόρμησης του θανάτου είναι η αποσύνδεση, η επιστροφή στην ανόργανη κατάσταση. Ο Andre Green επισημαίνει την αποαντικειμενοτρόπο λειτουργία της ενόρμησης του θανάτου, με την έννοια της αποεπένδυσης. Θεωρεί ότι η πιο χαρακτηριστική έκφανση της καταστροφικότητας της ενόρμησης του θανάτου είναι η απόσυρση της επένδυσης (1999). Η αποεπένδυση του εαυτού μπορεί λοιπόν να είναι αποτέλεσμα της μη επένδυσης του ανεπιθύμητου παιδιού από το αντικείμενό του. Το αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη της συσχέτισης που υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία για ένα παιδί ή τη μη επένδυση του, που αποτελούν ένα πρώιμο ψυχικό τραύμα και την επακόλουθη κυριαρχία των διάφορων εκφάνσεων της ενόρμησης του θανάτου στον ψυχισμό του παιδιού. Η έλλειψη της επένδυσης παράγει μια ανισορροπία στη μείξη των δύο ενορμήσεων , με επακόλουθο οι διάφορες εκφάνσεις της ενόρμησης του θανάτου να κυριαρχούν στον ψυχισμό του ατόμου. Η γέννηση του ψυχισμού ενός ατόμου λαμβάνει χώρα μέσα στον ψυχισμό των γονέων, στην φαντασίωση τους, δηλαδή στην επιθυμία να αποκτήσουν ένα παιδί (Schechter S.D. 2017). Το τραύμα δεν προκαλείται μόνο από πράξεις ή γεγονότα αλλά και από τις επιθυμίες ή μη των γονέων, συνεπώς από την έλλειψη της επένδυσης στο βρέφος. Πρόκειται για ένα τραύμα που είναι συνέπεια των ψυχικών διαδικασιών της μητέρας, της μη αναγνώρισης από το αντικείμενο. Μια «τραυματική κατάσταση» που εκτείνεται στις φαντασιώσεις των γονέων πριν τη σύλληψη του παιδιού. Επιπλέον, και με ποιον τρόπο αυτή η αρχική απουσία επιθυμίας ή επένδυσης καθώς και η καταστροφικότητα θα εμφανιστεί μέσα σε μια ψυχαναλυτική διαδιακασία. Θα εξεταστεί, δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγονται τόσο στην θεραπεία, στην μεταβίβαση – αντιμεταβίβαση, όσο και στις σχέσεις του στην καθημερινή ζωή. Πρόκειται για μια εννοιολογική μελέτη του όρου του «μη επιθυμητού παιδιού» ως πρώιμο ψυχικό τραύμα. Στηρίζεται κυρίως στην βιβλιογραφική ανασκόπηση (επιστημονικά άρθρα, βιβλία) και σε κλινικό υλικό περιπτώσεων, όπου η διαπλοκή των εξεταζόμενων εννοιών αναδεικνύεται μέσα στη θεραπεία και κυρίως πριν την έναρξη της θεραπείας, με στόχο να διερευνήσει τη συσχέτιση που πιθανόν να υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία και στην ενόρμηση του θανάτου και να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη θα δώσει τη δυνατότητα να διαφανεί μέσα από το κλινικό υλικό η χρησιμότητα της γνώσης αυτών των εννοιών και πώς αυτές αλληλεπιδρούν ώστε να παράξουν ένα «τραύμα».","abstract_html":"Η λέξη τραύμα είναι μια έννοια η οποία αποτελεί την θεμέλιo λίθο πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η θεωρία της ψυχανάλυσης. Ο Freud αναζητώντας την αιτιοπαθογένεση των διαφόρων ψυχικών διαταραχών οδηγήθηκε από το μεμονωμένο τραύμα στην διατύπωση της έννοιας της τραυματικής κατάστασης. Ο ρόλος του πρωτογενούς ψυχικού τραύματος και η συσχέτισή του με την παθογένεση σοβαρών ψυχικών διαταραχών έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης από πολλούς ψυχαναλυτές αρχής γενομένης από τον Freud (Μελέτες για την υστερία, 1895) και τον Ferenczi (Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση θανάτου, 1929). Η υπό εξέταση ειδική τραυματική κατάσταση είναι αυτή του μη επιθυμητού παιδιού όπως διατυπώθηκε στο άρθρο του Ferenzci «Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση του θανάτου», 1929. Κεντρική ιδέα του άρθρου είναι ότι τα μη ευπρόσδεκτα παιδιά χαρακτηρίζονται από μια έλλειψη επιθυμίας για ζωή, έχουν μια αίσθηση κενού, αισθήματα κατωτερότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση και μια ροπή προς την σωματική ασθένεια με την έννοια ότι πεθαίνουν εύκολα και πρόθυμα, διότι από πολύ νωρίς έχουν βιώσει τα συνειδητά και ασυνείδητα σημάδια της αδιαφορίας από την πλευρά της μητέρας. Ο Freud έχει τονίσει ότι ο ψυχισμός του ανθρώπου κυβερνάται από μια βασική σύγκρουση ανάμεσα στην ενόρμηση της ζωής και στην ενόρμηση του θανάτου, όπου και οι δύο θεμελιώδεις ενορμήσεις διαπλέκονται σε διαφορετικές αναλογίες, δημιουργώντας μια σχετική ισορροπία στον ψυχισμό, (1920). Ο σκοπός της ενόρμησης της ζωής είναι η σύνδεση, η δημιουργία μεγαλύτερων ενοτήτων, ενώ ο σκοπός της ενόρμησης του θανάτου είναι η αποσύνδεση, η επιστροφή στην ανόργανη κατάσταση. Ο Andre Green επισημαίνει την αποαντικειμενοτρόπο λειτουργία της ενόρμησης του θανάτου, με την έννοια της αποεπένδυσης. Θεωρεί ότι η πιο χαρακτηριστική έκφανση της καταστροφικότητας της ενόρμησης του θανάτου είναι η απόσυρση της επένδυσης (1999). Η αποεπένδυση του εαυτού μπορεί λοιπόν να είναι αποτέλεσμα της μη επένδυσης του ανεπιθύμητου παιδιού από το αντικείμενό του. Το αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη της συσχέτισης που υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία για ένα παιδί ή τη μη επένδυση του, που αποτελούν ένα πρώιμο ψυχικό τραύμα και την επακόλουθη κυριαρχία των διάφορων εκφάνσεων της ενόρμησης του θανάτου στον ψυχισμό του παιδιού. Η έλλειψη της επένδυσης παράγει μια ανισορροπία στη μείξη των δύο ενορμήσεων , με επακόλουθο οι διάφορες εκφάνσεις της ενόρμησης του θανάτου να κυριαρχούν στον ψυχισμό του ατόμου. Η γέννηση του ψυχισμού ενός ατόμου λαμβάνει χώρα μέσα στον ψυχισμό των γονέων, στην φαντασίωση τους, δηλαδή στην επιθυμία να αποκτήσουν ένα παιδί (Schechter S.D. 2017). Το τραύμα δεν προκαλείται μόνο από πράξεις ή γεγονότα αλλά και από τις επιθυμίες ή μη των γονέων, συνεπώς από την έλλειψη της επένδυσης στο βρέφος. Πρόκειται για ένα τραύμα που είναι συνέπεια των ψυχικών διαδικασιών της μητέρας, της μη αναγνώρισης από το αντικείμενο. Μια «τραυματική κατάσταση» που εκτείνεται στις φαντασιώσεις των γονέων πριν τη σύλληψη του παιδιού. Επιπλέον, και με ποιον τρόπο αυτή η αρχική απουσία επιθυμίας ή επένδυσης καθώς και η καταστροφικότητα θα εμφανιστεί μέσα σε μια ψυχαναλυτική διαδιακασία. Θα εξεταστεί, δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγονται τόσο στην θεραπεία, στην μεταβίβαση – αντιμεταβίβαση, όσο και στις σχέσεις του στην καθημερινή ζωή. Πρόκειται για μια εννοιολογική μελέτη του όρου του «μη επιθυμητού παιδιού» ως πρώιμο ψυχικό τραύμα. Στηρίζεται κυρίως στην βιβλιογραφική ανασκόπηση (επιστημονικά άρθρα, βιβλία) και σε κλινικό υλικό περιπτώσεων, όπου η διαπλοκή των εξεταζόμενων εννοιών αναδεικνύεται μέσα στη θεραπεία και κυρίως πριν την έναρξη της θεραπείας, με στόχο να διερευνήσει τη συσχέτιση που πιθανόν να υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία και στην ενόρμηση του θανάτου και να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη θα δώσει τη δυνατότητα να διαφανεί μέσα από το κλινικό υλικό η χρησιμότητα της γνώσης αυτών των εννοιών και πώς αυτές αλληλεπιδρούν ώστε να παράξουν ένα «τραύμα».","abstract_has_math":false,"creators":["Βάγια Χριστίνα","Vagia Christna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879838"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879838","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879838","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879838","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879838","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βάγια Χριστίνα","Vagia Christna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879838","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879838"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λέξη τραύμα είναι μια έννοια η οποία αποτελεί την θεμέλιo λίθο πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η θεωρία της ψυχανάλυσης. Ο Freud αναζητώντας την αιτιοπαθογένεση των διαφόρων ψυχικών διαταραχών οδηγήθηκε από το μεμονωμένο τραύμα στην διατύπωση της έννοιας της τραυματικής κατάστασης. Ο ρόλος του πρωτογενούς ψυχικού τραύματος και η συσχέτισή του με την παθογένεση σοβαρών ψυχικών διαταραχών έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης από πολλούς ψυχαναλυτές αρχής γενομένης από τον Freud (Μελέτες για την υστερία, 1895) και τον Ferenczi (Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση θανάτου, 1929). Η υπό εξέταση ειδική τραυματική κατάσταση είναι αυτή του μη επιθυμητού παιδιού όπως διατυπώθηκε στο άρθρο του Ferenzci «Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση του θανάτου», 1929. Κεντρική ιδέα του άρθρου είναι ότι τα μη ευπρόσδεκτα παιδιά χαρακτηρίζονται από μια έλλειψη επιθυμίας για ζωή, έχουν μια αίσθηση κενού, αισθήματα κατωτερότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση και μια ροπή προς την σωματική ασθένεια με την έννοια ότι πεθαίνουν εύκολα και πρόθυμα, διότι από πολύ νωρίς έχουν βιώσει τα συνειδητά και ασυνείδητα σημάδια της αδιαφορίας από την πλευρά της μητέρας. Ο Freud έχει τονίσει ότι ο ψυχισμός του ανθρώπου κυβερνάται από μια βασική σύγκρουση ανάμεσα στην ενόρμηση της ζωής και στην ενόρμηση του θανάτου, όπου και οι δύο θεμελιώδεις ενορμήσεις διαπλέκονται σε διαφορετικές αναλογίες, δημιουργώντας μια σχετική ισορροπία στον ψυχισμό, (1920). Ο σκοπός της ενόρμησης της ζωής είναι η σύνδεση, η δημιουργία μεγαλύτερων ενοτήτων, ενώ ο σκοπός της ενόρμησης του θανάτου είναι η αποσύνδεση, η επιστροφή στην ανόργανη κατάσταση. Ο Andre Green επισημαίνει την αποαντικειμενοτρόπο λειτουργία της ενόρμησης του θανάτου, με την έννοια της αποεπένδυσης. Θεωρεί ότι η πιο χαρακτηριστική έκφανση της καταστροφικότητας της ενόρμησης του θανάτου είναι η απόσυρση της επένδυσης (1999). Η αποεπένδυση του εαυτού μπορεί λοιπόν να είναι αποτέλεσμα της μη επένδυσης του ανεπιθύμητου παιδιού από το αντικείμενό του. Το αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη της συσχέτισης που υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία για ένα παιδί ή τη μη επένδυση του, που αποτελούν ένα πρώιμο ψυχικό τραύμα και την επακόλουθη κυριαρχία των διάφορων εκφάνσεων της ενόρμησης του θανάτου στον ψυχισμό του παιδιού. Η έλλειψη της επένδυσης παράγει μια ανισορροπία στη μείξη των δύο ενορμήσεων , με επακόλουθο οι διάφορες εκφάνσεις της ενόρμησης του θανάτου να κυριαρχούν στον ψυχισμό του ατόμου. Η γέννηση του ψυχισμού ενός ατόμου λαμβάνει χώρα μέσα στον ψυχισμό των γονέων, στην φαντασίωση τους, δηλαδή στην επιθυμία να αποκτήσουν ένα παιδί (Schechter S.D. 2017). Το τραύμα δεν προκαλείται μόνο από πράξεις ή γεγονότα αλλά και από τις επιθυμίες ή μη των γονέων, συνεπώς από την έλλειψη της επένδυσης στο βρέφος. Πρόκειται για ένα τραύμα που είναι συνέπεια των ψυχικών διαδικασιών της μητέρας, της μη αναγνώρισης από το αντικείμενο. Μια «τραυματική κατάσταση» που εκτείνεται στις φαντασιώσεις των γονέων πριν τη σύλληψη του παιδιού. Επιπλέον, και με ποιον τρόπο αυτή η αρχική απουσία επιθυμίας ή επένδυσης καθώς και η καταστροφικότητα θα εμφανιστεί μέσα σε μια ψυχαναλυτική διαδιακασία. Θα εξεταστεί, δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγονται τόσο στην θεραπεία, στην μεταβίβαση – αντιμεταβίβαση, όσο και στις σχέσεις του στην καθημερινή ζωή. Πρόκειται για μια εννοιολογική μελέτη του όρου του «μη επιθυμητού παιδιού» ως πρώιμο ψυχικό τραύμα. Στηρίζεται κυρίως στην βιβλιογραφική ανασκόπηση (επιστημονικά άρθρα, βιβλία) και σε κλινικό υλικό περιπτώσεων, όπου η διαπλοκή των εξεταζόμενων εννοιών αναδεικνύεται μέσα στη θεραπεία και κυρίως πριν την έναρξη της θεραπείας, με στόχο να διερευνήσει τη συσχέτιση που πιθανόν να υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία και στην ενόρμηση του θανάτου και να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη θα δώσει τη δυνατότητα να διαφανεί μέσα από το κλινικό υλικό η χρησιμότητα της γνώσης αυτών των εννοιών και πώς αυτές αλληλεπιδρούν ώστε να παράξουν ένα «τραύμα».","The word trauma is a concept regarded as the cornerstone on which the theory of psychoanalysis was structured. In search of the etiopathogenesis of the several psychic disorders, Freud was led from the “pure” trauma to the formulation of the concept of the traumatic state. The role of the primary psychic trauma and its correlation with the pathogenesis of serious psychic disorders has been the subject matter of many psychoanalysts, starting with Freud (Studies on Hysteria, 1895) and Ferenczi (The Unwelcome child and His Death Instinct, 1929). The special traumatic situation under examination is that of the unwelcome child as presented in Ferenczi's article “The Unwelcome child and His Death Instinct”, 1929. The main idea of the article is that the unwelcome children are characterised by lack of desire to live, they have a sense of emptiness, inferiority feelings, low self esteem and a tendency towards physical illness, meaning that they die easily and willingly, because since very early in their life they have experienced the conscious and unconscious signs of indifference from their mothers. Freud has stressed that the human psychic is governed by a basic conflict between the life instinct and the death instinct, where both instincts are intertwined in different proportions, creating a relevant balance in the psychic (1920). The purpose of the life instinct is to create connections, greater units, whereas the purpose of the death instinct is the deconnection, the return to the inorganic state. Andre Green points out the disobjectalising function of death instinct in the sense of unbinding. He believes that the most characteristic aspect of the death instinct destructability is the withdrawal of the investment (1999). The investment of oneself can result from the not investment of the unwelcome child by its object. The aim of the present study is to highlight the correlation between the lack of desire for a child or the non binding as a primary psychic trauma and the resulting dominance of the several aspects of the death instinct in the child's psychic. The lack of binding causes an imbalance in the intrication of the two instincts, as a consequence of which the several aspects of the death instinct dominate in the person's psyche. The psychic of a person is born in the psychic of the parents, that is in their phantasy, their desire to have a child, (Schechter S.D. 2017). Trauma is not only induced by actions or facts, but also by the parents' desires or the lack of them, thus by the lack of investment to the infant. It is an investment trauma which results from the mother's psychic procedures, from not being recognised by the other person. A “traumatic state” found in the parents' phantasies before the child's conception and the way in which this initial lack of desire of binding as well as the destructability will appear in a psychoanalytic procedure. We will examine the way in which all this is reproduced both in therapy, the transference – counter transference, and in the person's everyday relationships. It is a conceptual study of the term “unwelcome child” as an early psychic trauma. It is based mainly on the literature reviews (scientific articles, books) and on clinical case material, where the interrelation of the concepts under examination is highlighted through the therapy and mainly at the beginning of therapy, aiming at investigating the potential connection between the lack of desire and the death instict in order to reach some conclusions. The present study aims at showing, through the clinical material, how useful the knowledge of these concepts is and how they interact in order to cause a “trauma”."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όταν δεν επιθυμούν ένα παιδί"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βάγια Χριστίνα","Vagia Christna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η λέξη τραύμα είναι μια έννοια η οποία αποτελεί την θεμέλιo λίθο πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η θεωρία της ψυχανάλυσης. Ο Freud αναζητώντας την αιτιοπαθογένεση των διαφόρων ψυχικών διαταραχών οδηγήθηκε από το μεμονωμένο τραύμα στην διατύπωση της έννοιας της τραυματικής κατάστασης. Ο ρόλος του πρωτογενούς ψυχικού τραύματος και η συσχέτισή του με την παθογένεση σοβαρών ψυχικών διαταραχών έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης από πολλούς ψυχαναλυτές αρχής γενομένης από τον Freud (Μελέτες για την υστερία, 1895) και τον Ferenczi (Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση θανάτου, 1929). Η υπό εξέταση ειδική τραυματική κατάσταση είναι αυτή του μη επιθυμητού παιδιού όπως διατυπώθηκε στο άρθρο του Ferenzci «Το μη επιθυμητό παιδί και η ενόρμηση του θανάτου», 1929. Κεντρική ιδέα του άρθρου είναι ότι τα μη ευπρόσδεκτα παιδιά χαρακτηρίζονται από μια έλλειψη επιθυμίας για ζωή, έχουν μια αίσθηση κενού, αισθήματα κατωτερότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση και μια ροπή προς την σωματική ασθένεια με την έννοια ότι πεθαίνουν εύκολα και πρόθυμα, διότι από πολύ νωρίς έχουν βιώσει τα συνειδητά και ασυνείδητα σημάδια της αδιαφορίας από την πλευρά της μητέρας. Ο Freud έχει τονίσει ότι ο ψυχισμός του ανθρώπου κυβερνάται από μια βασική σύγκρουση ανάμεσα στην ενόρμηση της ζωής και στην ενόρμηση του θανάτου, όπου και οι δύο θεμελιώδεις ενορμήσεις διαπλέκονται σε διαφορετικές αναλογίες, δημιουργώντας μια σχετική ισορροπία στον ψυχισμό, (1920). Ο σκοπός της ενόρμησης της ζωής είναι η σύνδεση, η δημιουργία μεγαλύτερων ενοτήτων, ενώ ο σκοπός της ενόρμησης του θανάτου είναι η αποσύνδεση, η επιστροφή στην ανόργανη κατάσταση. Ο Andre Green επισημαίνει την αποαντικειμενοτρόπο λειτουργία της ενόρμησης του θανάτου, με την έννοια της αποεπένδυσης. Θεωρεί ότι η πιο χαρακτηριστική έκφανση της καταστροφικότητας της ενόρμησης του θανάτου είναι η απόσυρση της επένδυσης (1999). Η αποεπένδυση του εαυτού μπορεί λοιπόν να είναι αποτέλεσμα της μη επένδυσης του ανεπιθύμητου παιδιού από το αντικείμενό του. Το αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη της συσχέτισης που υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία για ένα παιδί ή τη μη επένδυση του, που αποτελούν ένα πρώιμο ψυχικό τραύμα και την επακόλουθη κυριαρχία των διάφορων εκφάνσεων της ενόρμησης του θανάτου στον ψυχισμό του παιδιού. Η έλλειψη της επένδυσης παράγει μια ανισορροπία στη μείξη των δύο ενορμήσεων , με επακόλουθο οι διάφορες εκφάνσεις της ενόρμησης του θανάτου να κυριαρχούν στον ψυχισμό του ατόμου. Η γέννηση του ψυχισμού ενός ατόμου λαμβάνει χώρα μέσα στον ψυχισμό των γονέων, στην φαντασίωση τους, δηλαδή στην επιθυμία να αποκτήσουν ένα παιδί (Schechter S.D. 2017). Το τραύμα δεν προκαλείται μόνο από πράξεις ή γεγονότα αλλά και από τις επιθυμίες ή μη των γονέων, συνεπώς από την έλλειψη της επένδυσης στο βρέφος. Πρόκειται για ένα τραύμα που είναι συνέπεια των ψυχικών διαδικασιών της μητέρας, της μη αναγνώρισης από το αντικείμενο. Μια «τραυματική κατάσταση» που εκτείνεται στις φαντασιώσεις των γονέων πριν τη σύλληψη του παιδιού. Επιπλέον, και με ποιον τρόπο αυτή η αρχική απουσία επιθυμίας ή επένδυσης καθώς και η καταστροφικότητα θα εμφανιστεί μέσα σε μια ψυχαναλυτική διαδιακασία. Θα εξεταστεί, δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγονται τόσο στην θεραπεία, στην μεταβίβαση – αντιμεταβίβαση, όσο και στις σχέσεις του στην καθημερινή ζωή. Πρόκειται για μια εννοιολογική μελέτη του όρου του «μη επιθυμητού παιδιού» ως πρώιμο ψυχικό τραύμα. Στηρίζεται κυρίως στην βιβλιογραφική ανασκόπηση (επιστημονικά άρθρα, βιβλία) και σε κλινικό υλικό περιπτώσεων, όπου η διαπλοκή των εξεταζόμενων εννοιών αναδεικνύεται μέσα στη θεραπεία και κυρίως πριν την έναρξη της θεραπείας, με στόχο να διερευνήσει τη συσχέτιση που πιθανόν να υπάρχει ανάμεσα στην μη επιθυμία και στην ενόρμηση του θανάτου και να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη θα δώσει τη δυνατότητα να διαφανεί μέσα από το κλινικό υλικό η χρησιμότητα της γνώσης αυτών των εννοιών και πώς αυτές αλληλεπιδρούν ώστε να παράξουν ένα «τραύμα».","The word trauma is a concept regarded as the cornerstone on which the theory of psychoanalysis was structured. In search of the etiopathogenesis of the several psychic disorders, Freud was led from the “pure” trauma to the formulation of the concept of the traumatic state. The role of the primary psychic trauma and its correlation with the pathogenesis of serious psychic disorders has been the subject matter of many psychoanalysts, starting with Freud (Studies on Hysteria, 1895) and Ferenczi (The Unwelcome child and His Death Instinct, 1929). The special traumatic situation under examination is that of the unwelcome child as presented in Ferenczi's article “The Unwelcome child and His Death Instinct”, 1929. The main idea of the article is that the unwelcome children are characterised by lack of desire to live, they have a sense of emptiness, inferiority feelings, low self esteem and a tendency towards physical illness, meaning that they die easily and willingly, because since very early in their life they have experienced the conscious and unconscious signs of indifference from their mothers. Freud has stressed that the human psychic is governed by a basic conflict between the life instinct and the death instinct, where both instincts are intertwined in different proportions, creating a relevant balance in the psychic (1920). The purpose of the life instinct is to create connections, greater units, whereas the purpose of the death instinct is the deconnection, the return to the inorganic state. Andre Green points out the disobjectalising function of death instinct in the sense of unbinding. He believes that the most characteristic aspect of the death instinct destructability is the withdrawal of the investment (1999). The investment of oneself can result from the not investment of the unwelcome child by its object. The aim of the present study is to highlight the correlation between the lack of desire for a child or the non binding as a primary psychic trauma and the resulting dominance of the several aspects of the death instinct in the child's psychic. The lack of binding causes an imbalance in the intrication of the two instincts, as a consequence of which the several aspects of the death instinct dominate in the person's psyche. The psychic of a person is born in the psychic of the parents, that is in their phantasy, their desire to have a child, (Schechter S.D. 2017). Trauma is not only induced by actions or facts, but also by the parents' desires or the lack of them, thus by the lack of investment to the infant. It is an investment trauma which results from the mother's psychic procedures, from not being recognised by the other person. A “traumatic state” found in the parents' phantasies before the child's conception and the way in which this initial lack of desire of binding as well as the destructability will appear in a psychoanalytic procedure. We will examine the way in which all this is reproduced both in therapy, the transference – counter transference, and in the person's everyday relationships. It is a conceptual study of the term “unwelcome child” as an early psychic trauma. It is based mainly on the literature reviews (scientific articles, books) and on clinical case material, where the interrelation of the concepts under examination is highlighted through the therapy and mainly at the beginning of therapy, aiming at investigating the potential connection between the lack of desire and the death instict in order to reach some conclusions. The present study aims at showing, through the clinical material, how useful the knowledge of these concepts is and how they interact in order to cause a “trauma”."],"dc:identifier":["uoadl:2879838","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879838"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Όταν δεν επιθυμούν ένα παιδί"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z"}