{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879923"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879923","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the S427F oncogenic mutation effects on the RXRα structure and dynamics","abstract":"Ο υποδοχέας του ρετινοειδούς X άλφα (RXRα) είναι ένας υποδοχέας πυρηνικής ορμόνης του μεταβολίτη βιταμίνης Α, 9-cis ρετινοϊκό οξύ (RA). Όταν συνδέεται με το 9-cis RA, ο RXRα μπορεί να ενεργοποιήσει τη μεταγραφή συγκεκριμένων γονιδίων εξυπηρετώντας είτε ως υποχρεωτικός συνεργάτης ετεροδιμερούς για πολλούς πυρηνικούς υποδοχείς (NRs) είτε ως συνεργάτης ομοδιμερούς. Αυτά τα διμερή παίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλές φυσιολογικές καταστάσεις όπως η ρύθμιση του μεταβολικού ρυθμού, η κυτταρική ανάπτυξη και η διαφοροποίηση. Εντούτοις, μερικοί από αυτούς εμπλέκονται σε παθολογικές καταστάσεις όπως η πρόωρη γέννηση, οι δερματικές ασθένειες και η ανάπτυξη του καρκίνου. Μελέτες έχουν δείξει ότι το 5-8% των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης φέρουν τη σημειακή μετάλλαξη S427F στον RXRα, όπου μια σερίνη αντικαθίσταται από φαινυλαλανίνη στη θέση αμινοξέος 427. Βιολογικά πειράματα κατέδειξαν ότι αυτή η μετάλλαξη αυξάνει την έκφραση γονιδίων που ρυθμίζονται από τον πολλαπλασιαστή υπεροξυσώματος - ενεργοποιημένος υποδοχέας (ΡΡΑR). O PPAR, με τη σειρά του, ενεργοποιεί τα γονίδια που βοηθούν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Αν και πολύτιμες, οι βιοχημικές μελέτες που στοχεύουν στον προσδιορισμό του ακριβούς μοριακού μηχανισμού με τον οποίο η μετάλλαξη S427F ασκεί την ογκογόνο δράση της στον RXRα σε σχέση με τους συνεργάτες της, δεν έχουν επαρκή ανάλυση για να διερευνήσουν τις λεπτομερείς υποκείμενες μοριακές αλληλεπιδράσεις που επιφέρουν τον παρατηρούμενο φαινότυπο. Υπολογιστικά πειράματα, όπως οι προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (ΜΔ) μαζί με πειράματα σε επίπεδο ατομικής ανάλυσης, όπως η κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, συμπληρώνουν τα βιολογικά πειράματα καθώς παρέχουν ατομική ανάλυση των διαμορφωτικών αλλαγών που υφίστανται τα βιομόρια κατά τη διάρκεια μιας βιολογικής διαδικασίας. Με τη χρήση προσομοιώσεων ΜΔ, εξετάζονται λεπτομερώς οι μεταβολές της διαμόρφωσης για να αποσαφηνιστούν τα μηχανιστικά χαρακτηριστικά των βιολογικών διεργασιών που διαφορετικά θα παρέμεναν ασαφή. Στην παρούσα μελέτη, ακολουθώντας μια σειρά πειραμάτων που έδειξαν ότι ο μεταλλαγμένος RXRα αναστέλλει τη μεταγραφή των γονιδίων που ρυθμίζονται από το ομοδιμερές RXRα, ερευνήσαμε την επίδραση της μετάλλαξης S427F στη δομή και τη δυναμική του ομοδιμερούς RXRα με την παρουσία και την απουσία των προσδετών 9-cis RA. Διεξήχθησαν προσομοιώσεις ΜΔ προκειμένου να διασαφηνισθούν οι δομικές και δυναμικές συνέπειες αυτής της ογκογενούς μετάλλαξης στην πρωτεΐνη RXRα και η αλληλεπιδράσεις της στο ομοδιμερές φυσικού τύπου (WT) καθώς και στο μεταλλαγμένο RXRα ομοδιμερές. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις ελέγχου για σύγκριση με προηγούμενα αναφερόμενα δεδομένα από το WT και μεταλλαγμένο RXRα-PPARγ ετεροδιμερές. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν επίσης με προηγούμενες προσομοιώσεις του ετεροδιμερούς RAR-RXRα. Επιπροσθέτως, χρησιμοποιήθηκε Δυναμική Ανάλυση Δικτύων για την εξέταση της επικοινωνίας μεταξύ των αμινοξέων της πρωτεΐνης στα τρία διμερή, προκειμένου να εξεταστεί εάν υπάρχει διαταραχή στην επικοινωνία λόγω της μετάλλαξης. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η μετάλλαξη S427F δεν επηρεάζει την ικανότητα διμερισμού του ομοδιμερούς RXRα ούτε παρουσία ούτε απουσία των ενδογενών προσδετών 9-cis RA. Εντούτοις, περαιτέρω ανάλυση του μεταλλαγμένου ομοδιμερούς καταδεικνύει αύξηση της επιφάνειας προσβάσιμης από το διαλύτη στην περιοχή πρόσδεσης του 9-cis RA και στα δύο μονομερή του διμερούς απουσία των προσδετών σε σύγκριση με την WT πρωτεΐνη. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να απαγορεύσει τη δέσμευση του προσδέτη 9-cis RA με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η μεταγραφική λειτουργία του RXRα. Τέλος, επικυρώσαμε τα αποτελέσματά μας αναλύοντας τα ευρήματα της προσομοίωσης του ετεροδιμερούς RXRα-PPARγ και συγκρίνοντάς τα με προηγούμενες προσομοιώσεις του RAR-RXRα, τα οποία βρίσκονται σε συμφωνία.","abstract_html":"Ο υποδοχέας του ρετινοειδούς X άλφα (RXRα) είναι ένας υποδοχέας πυρηνικής ορμόνης του μεταβολίτη βιταμίνης Α, 9-cis ρετινοϊκό οξύ (RA). Όταν συνδέεται με το 9-cis RA, ο RXRα μπορεί να ενεργοποιήσει τη μεταγραφή συγκεκριμένων γονιδίων εξυπηρετώντας είτε ως υποχρεωτικός συνεργάτης ετεροδιμερούς για πολλούς πυρηνικούς υποδοχείς (NRs) είτε ως συνεργάτης ομοδιμερούς. Αυτά τα διμερή παίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλές φυσιολογικές καταστάσεις όπως η ρύθμιση του μεταβολικού ρυθμού, η κυτταρική ανάπτυξη και η διαφοροποίηση. Εντούτοις, μερικοί από αυτούς εμπλέκονται σε παθολογικές καταστάσεις όπως η πρόωρη γέννηση, οι δερματικές ασθένειες και η ανάπτυξη του καρκίνου. Μελέτες έχουν δείξει ότι το 5-8% των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης φέρουν τη σημειακή μετάλλαξη S427F στον RXRα, όπου μια σερίνη αντικαθίσταται από φαινυλαλανίνη στη θέση αμινοξέος 427. Βιολογικά πειράματα κατέδειξαν ότι αυτή η μετάλλαξη αυξάνει την έκφραση γονιδίων που ρυθμίζονται από τον πολλαπλασιαστή υπεροξυσώματος - ενεργοποιημένος υποδοχέας (ΡΡΑR). O PPAR, με τη σειρά του, ενεργοποιεί τα γονίδια που βοηθούν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Αν και πολύτιμες, οι βιοχημικές μελέτες που στοχεύουν στον προσδιορισμό του ακριβούς μοριακού μηχανισμού με τον οποίο η μετάλλαξη S427F ασκεί την ογκογόνο δράση της στον RXRα σε σχέση με τους συνεργάτες της, δεν έχουν επαρκή ανάλυση για να διερευνήσουν τις λεπτομερείς υποκείμενες μοριακές αλληλεπιδράσεις που επιφέρουν τον παρατηρούμενο φαινότυπο. Υπολογιστικά πειράματα, όπως οι προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (ΜΔ) μαζί με πειράματα σε επίπεδο ατομικής ανάλυσης, όπως η κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, συμπληρώνουν τα βιολογικά πειράματα καθώς παρέχουν ατομική ανάλυση των διαμορφωτικών αλλαγών που υφίστανται τα βιομόρια κατά τη διάρκεια μιας βιολογικής διαδικασίας. Με τη χρήση προσομοιώσεων ΜΔ, εξετάζονται λεπτομερώς οι μεταβολές της διαμόρφωσης για να αποσαφηνιστούν τα μηχανιστικά χαρακτηριστικά των βιολογικών διεργασιών που διαφορετικά θα παρέμεναν ασαφή. Στην παρούσα μελέτη, ακολουθώντας μια σειρά πειραμάτων που έδειξαν ότι ο μεταλλαγμένος RXRα αναστέλλει τη μεταγραφή των γονιδίων που ρυθμίζονται από το ομοδιμερές RXRα, ερευνήσαμε την επίδραση της μετάλλαξης S427F στη δομή και τη δυναμική του ομοδιμερούς RXRα με την παρουσία και την απουσία των προσδετών 9-cis RA. Διεξήχθησαν προσομοιώσεις ΜΔ προκειμένου να διασαφηνισθούν οι δομικές και δυναμικές συνέπειες αυτής της ογκογενούς μετάλλαξης στην πρωτεΐνη RXRα και η αλληλεπιδράσεις της στο ομοδιμερές φυσικού τύπου (WT) καθώς και στο μεταλλαγμένο RXRα ομοδιμερές. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις ελέγχου για σύγκριση με προηγούμενα αναφερόμενα δεδομένα από το WT και μεταλλαγμένο RXRα-PPARγ ετεροδιμερές. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν επίσης με προηγούμενες προσομοιώσεις του ετεροδιμερούς RAR-RXRα. Επιπροσθέτως, χρησιμοποιήθηκε Δυναμική Ανάλυση Δικτύων για την εξέταση της επικοινωνίας μεταξύ των αμινοξέων της πρωτεΐνης στα τρία διμερή, προκειμένου να εξεταστεί εάν υπάρχει διαταραχή στην επικοινωνία λόγω της μετάλλαξης. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η μετάλλαξη S427F δεν επηρεάζει την ικανότητα διμερισμού του ομοδιμερούς RXRα ούτε παρουσία ούτε απουσία των ενδογενών προσδετών 9-cis RA. Εντούτοις, περαιτέρω ανάλυση του μεταλλαγμένου ομοδιμερούς καταδεικνύει αύξηση της επιφάνειας προσβάσιμης από το διαλύτη στην περιοχή πρόσδεσης του 9-cis RA και στα δύο μονομερή του διμερούς απουσία των προσδετών σε σύγκριση με την WT πρωτεΐνη. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να απαγορεύσει τη δέσμευση του προσδέτη 9-cis RA με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η μεταγραφική λειτουργία του RXRα. Τέλος, επικυρώσαμε τα αποτελέσματά μας αναλύοντας τα ευρήματα της προσομοίωσης του ετεροδιμερούς RXRα-PPARγ και συγκρίνοντάς τα με προηγούμενες προσομοιώσεις του RAR-RXRα, τα οποία βρίσκονται σε συμφωνία.","abstract_has_math":false,"creators":["Στεργίου Γεωργία","Stergiou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879923"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879923","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879923","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879923","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879923","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στεργίου Γεωργία","Stergiou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879923"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο υποδοχέας του ρετινοειδούς X άλφα (RXRα) είναι ένας υποδοχέας πυρηνικής ορμόνης του μεταβολίτη βιταμίνης Α, 9-cis ρετινοϊκό οξύ (RA). Όταν συνδέεται με το 9-cis RA, ο RXRα μπορεί να ενεργοποιήσει τη μεταγραφή συγκεκριμένων γονιδίων εξυπηρετώντας είτε ως υποχρεωτικός συνεργάτης ετεροδιμερούς για πολλούς πυρηνικούς υποδοχείς (NRs) είτε ως συνεργάτης ομοδιμερούς. Αυτά τα διμερή παίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλές φυσιολογικές καταστάσεις όπως η ρύθμιση του μεταβολικού ρυθμού, η κυτταρική ανάπτυξη και η διαφοροποίηση. Εντούτοις, μερικοί από αυτούς εμπλέκονται σε παθολογικές καταστάσεις όπως η πρόωρη γέννηση, οι δερματικές ασθένειες και η ανάπτυξη του καρκίνου. Μελέτες έχουν δείξει ότι το 5-8% των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης φέρουν τη σημειακή μετάλλαξη S427F στον RXRα, όπου μια σερίνη αντικαθίσταται από φαινυλαλανίνη στη θέση αμινοξέος 427. Βιολογικά πειράματα κατέδειξαν ότι αυτή η μετάλλαξη αυξάνει την έκφραση γονιδίων που ρυθμίζονται από τον πολλαπλασιαστή υπεροξυσώματος - ενεργοποιημένος υποδοχέας (ΡΡΑR). O PPAR, με τη σειρά του, ενεργοποιεί τα γονίδια που βοηθούν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Αν και πολύτιμες, οι βιοχημικές μελέτες που στοχεύουν στον προσδιορισμό του ακριβούς μοριακού μηχανισμού με τον οποίο η μετάλλαξη S427F ασκεί την ογκογόνο δράση της στον RXRα σε σχέση με τους συνεργάτες της, δεν έχουν επαρκή ανάλυση για να διερευνήσουν τις λεπτομερείς υποκείμενες μοριακές αλληλεπιδράσεις που επιφέρουν τον παρατηρούμενο φαινότυπο. Υπολογιστικά πειράματα, όπως οι προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (ΜΔ) μαζί με πειράματα σε επίπεδο ατομικής ανάλυσης, όπως η κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, συμπληρώνουν τα βιολογικά πειράματα καθώς παρέχουν ατομική ανάλυση των διαμορφωτικών αλλαγών που υφίστανται τα βιομόρια κατά τη διάρκεια μιας βιολογικής διαδικασίας. Με τη χρήση προσομοιώσεων ΜΔ, εξετάζονται λεπτομερώς οι μεταβολές της διαμόρφωσης για να αποσαφηνιστούν τα μηχανιστικά χαρακτηριστικά των βιολογικών διεργασιών που διαφορετικά θα παρέμεναν ασαφή. Στην παρούσα μελέτη, ακολουθώντας μια σειρά πειραμάτων που έδειξαν ότι ο μεταλλαγμένος RXRα αναστέλλει τη μεταγραφή των γονιδίων που ρυθμίζονται από το ομοδιμερές RXRα, ερευνήσαμε την επίδραση της μετάλλαξης S427F στη δομή και τη δυναμική του ομοδιμερούς RXRα με την παρουσία και την απουσία των προσδετών 9-cis RA. Διεξήχθησαν προσομοιώσεις ΜΔ προκειμένου να διασαφηνισθούν οι δομικές και δυναμικές συνέπειες αυτής της ογκογενούς μετάλλαξης στην πρωτεΐνη RXRα και η αλληλεπιδράσεις της στο ομοδιμερές φυσικού τύπου (WT) καθώς και στο μεταλλαγμένο RXRα ομοδιμερές. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις ελέγχου για σύγκριση με προηγούμενα αναφερόμενα δεδομένα από το WT και μεταλλαγμένο RXRα-PPARγ ετεροδιμερές. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν επίσης με προηγούμενες προσομοιώσεις του ετεροδιμερούς RAR-RXRα. Επιπροσθέτως, χρησιμοποιήθηκε Δυναμική Ανάλυση Δικτύων για την εξέταση της επικοινωνίας μεταξύ των αμινοξέων της πρωτεΐνης στα τρία διμερή, προκειμένου να εξεταστεί εάν υπάρχει διαταραχή στην επικοινωνία λόγω της μετάλλαξης. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η μετάλλαξη S427F δεν επηρεάζει την ικανότητα διμερισμού του ομοδιμερούς RXRα ούτε παρουσία ούτε απουσία των ενδογενών προσδετών 9-cis RA. Εντούτοις, περαιτέρω ανάλυση του μεταλλαγμένου ομοδιμερούς καταδεικνύει αύξηση της επιφάνειας προσβάσιμης από το διαλύτη στην περιοχή πρόσδεσης του 9-cis RA και στα δύο μονομερή του διμερούς απουσία των προσδετών σε σύγκριση με την WT πρωτεΐνη. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να απαγορεύσει τη δέσμευση του προσδέτη 9-cis RA με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η μεταγραφική λειτουργία του RXRα. Τέλος, επικυρώσαμε τα αποτελέσματά μας αναλύοντας τα ευρήματα της προσομοίωσης του ετεροδιμερούς RXRα-PPARγ και συγκρίνοντάς τα με προηγούμενες προσομοιώσεις του RAR-RXRα, τα οποία βρίσκονται σε συμφωνία.","Retinoid X Receptor alpha (RXRα) is a nuclear hormone receptor of the vitamin A metabolite, 9-cis Retinoic Acid (RA). When bound to 9-cis RA, RXRα can activate the transcription of specific genes by serving either as an obligate heterodimer partner for many nuclear receptors (NRs) or as a homodimer partner. These dimers play a significant role in many physiological conditions such as regulation of metabolic rate, cell growth and differentiation. However, some of them are involved in pathological conditions such as premature birth, skin deceases and cancer development. Studies have shown that 5-8% of bladder cancer patients bear the S427F single point mutation on RXRα, where a serine is replaced by phenylalanine at amino acid position 427. Biological experiments demonstrated that this mutation increases the expression of genes regulated by the Peroxisome Proliferator-Activated Receptor (PPAR). PPAR, in turn, switches on genes that aid cancer cells growth. Although valuable, biochemical studies aimed at determining the exact molecular mechanism of how the S427F mutation exerts its oncogenic action on RXRα in relation to its partners lack sufficient resolution for investigating the detailed underlying molecular interactions that bring about the observed result. Computational experiments such as Molecular Dynamics simulations (MD) together with atomic-level detailed experiments such as X-ray crystallography supplement biological experiments as they provide atomic resolution of the conformational changes that biomolecules undergo during a biological process. With the use of MD simulations, details of conformational changes are sampled to clarify mechanistic characteristics of biological processes that may otherwise be elusive. In the present study, following up on a series of experiments that showed that the mutant RXRα inhibits the transcription of genes regulated by the RXRα homodimer, we investigated the effects of the S427F mutation on the structure and dynamics of the RXRα homodimer in the presence and absence of the ligands 9-cis RA. MD simulations were performed in order to elucidate the structural and dynamical consequences of this oncogenic mutation on the RXRα protein and its interactions within both Wild Type (WT) and mutant RXRα homodimers. Moreover, control simulations were performed to compare with previously reported data from the WT and mutant RXRα-PPARγ heterodimer. Results were also compared with previously performed RAR-RXRα heterodimer simulations. Furthermore, Dynamical Network Analysis was used to illustrate differences in the inter-residue pathways of the three dimers, in order to examine if there is a disruption in the communication. Our results show that the mutation S427F does not affect the dimerization ability of the RXRα homodimer neither in the presence nor the absence of the endogenous ligand 9-cis RA. However, further analysis of the apo mutant demonstrates an increase of the solvent accessible surface area of the binding site in both monomers of the dimer in the absence of the ligands compared to the WT protein. This fact could prohibit the ligand 9-cis RA from binding resulting to a loss of transcriptional activity for RXRα. Finally, we validated our results analyzing the findings of the simulated RXRα-PPARγ heterodimer and compared to previous RAR-RXRα simulations, and finding that the two calculations are in agreement."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the S427F oncogenic mutation effects on the RXRα structure and dynamics"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στεργίου Γεωργία","Stergiou Georgia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο υποδοχέας του ρετινοειδούς X άλφα (RXRα) είναι ένας υποδοχέας πυρηνικής ορμόνης του μεταβολίτη βιταμίνης Α, 9-cis ρετινοϊκό οξύ (RA). Όταν συνδέεται με το 9-cis RA, ο RXRα μπορεί να ενεργοποιήσει τη μεταγραφή συγκεκριμένων γονιδίων εξυπηρετώντας είτε ως υποχρεωτικός συνεργάτης ετεροδιμερούς για πολλούς πυρηνικούς υποδοχείς (NRs) είτε ως συνεργάτης ομοδιμερούς. Αυτά τα διμερή παίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλές φυσιολογικές καταστάσεις όπως η ρύθμιση του μεταβολικού ρυθμού, η κυτταρική ανάπτυξη και η διαφοροποίηση. Εντούτοις, μερικοί από αυτούς εμπλέκονται σε παθολογικές καταστάσεις όπως η πρόωρη γέννηση, οι δερματικές ασθένειες και η ανάπτυξη του καρκίνου. Μελέτες έχουν δείξει ότι το 5-8% των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης φέρουν τη σημειακή μετάλλαξη S427F στον RXRα, όπου μια σερίνη αντικαθίσταται από φαινυλαλανίνη στη θέση αμινοξέος 427. Βιολογικά πειράματα κατέδειξαν ότι αυτή η μετάλλαξη αυξάνει την έκφραση γονιδίων που ρυθμίζονται από τον πολλαπλασιαστή υπεροξυσώματος - ενεργοποιημένος υποδοχέας (ΡΡΑR). O PPAR, με τη σειρά του, ενεργοποιεί τα γονίδια που βοηθούν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Αν και πολύτιμες, οι βιοχημικές μελέτες που στοχεύουν στον προσδιορισμό του ακριβούς μοριακού μηχανισμού με τον οποίο η μετάλλαξη S427F ασκεί την ογκογόνο δράση της στον RXRα σε σχέση με τους συνεργάτες της, δεν έχουν επαρκή ανάλυση για να διερευνήσουν τις λεπτομερείς υποκείμενες μοριακές αλληλεπιδράσεις που επιφέρουν τον παρατηρούμενο φαινότυπο. Υπολογιστικά πειράματα, όπως οι προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (ΜΔ) μαζί με πειράματα σε επίπεδο ατομικής ανάλυσης, όπως η κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, συμπληρώνουν τα βιολογικά πειράματα καθώς παρέχουν ατομική ανάλυση των διαμορφωτικών αλλαγών που υφίστανται τα βιομόρια κατά τη διάρκεια μιας βιολογικής διαδικασίας. Με τη χρήση προσομοιώσεων ΜΔ, εξετάζονται λεπτομερώς οι μεταβολές της διαμόρφωσης για να αποσαφηνιστούν τα μηχανιστικά χαρακτηριστικά των βιολογικών διεργασιών που διαφορετικά θα παρέμεναν ασαφή. Στην παρούσα μελέτη, ακολουθώντας μια σειρά πειραμάτων που έδειξαν ότι ο μεταλλαγμένος RXRα αναστέλλει τη μεταγραφή των γονιδίων που ρυθμίζονται από το ομοδιμερές RXRα, ερευνήσαμε την επίδραση της μετάλλαξης S427F στη δομή και τη δυναμική του ομοδιμερούς RXRα με την παρουσία και την απουσία των προσδετών 9-cis RA. Διεξήχθησαν προσομοιώσεις ΜΔ προκειμένου να διασαφηνισθούν οι δομικές και δυναμικές συνέπειες αυτής της ογκογενούς μετάλλαξης στην πρωτεΐνη RXRα και η αλληλεπιδράσεις της στο ομοδιμερές φυσικού τύπου (WT) καθώς και στο μεταλλαγμένο RXRα ομοδιμερές. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις ελέγχου για σύγκριση με προηγούμενα αναφερόμενα δεδομένα από το WT και μεταλλαγμένο RXRα-PPARγ ετεροδιμερές. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν επίσης με προηγούμενες προσομοιώσεις του ετεροδιμερούς RAR-RXRα. Επιπροσθέτως, χρησιμοποιήθηκε Δυναμική Ανάλυση Δικτύων για την εξέταση της επικοινωνίας μεταξύ των αμινοξέων της πρωτεΐνης στα τρία διμερή, προκειμένου να εξεταστεί εάν υπάρχει διαταραχή στην επικοινωνία λόγω της μετάλλαξης. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η μετάλλαξη S427F δεν επηρεάζει την ικανότητα διμερισμού του ομοδιμερούς RXRα ούτε παρουσία ούτε απουσία των ενδογενών προσδετών 9-cis RA. Εντούτοις, περαιτέρω ανάλυση του μεταλλαγμένου ομοδιμερούς καταδεικνύει αύξηση της επιφάνειας προσβάσιμης από το διαλύτη στην περιοχή πρόσδεσης του 9-cis RA και στα δύο μονομερή του διμερούς απουσία των προσδετών σε σύγκριση με την WT πρωτεΐνη. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να απαγορεύσει τη δέσμευση του προσδέτη 9-cis RA με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η μεταγραφική λειτουργία του RXRα. Τέλος, επικυρώσαμε τα αποτελέσματά μας αναλύοντας τα ευρήματα της προσομοίωσης του ετεροδιμερούς RXRα-PPARγ και συγκρίνοντάς τα με προηγούμενες προσομοιώσεις του RAR-RXRα, τα οποία βρίσκονται σε συμφωνία.","Retinoid X Receptor alpha (RXRα) is a nuclear hormone receptor of the vitamin A metabolite, 9-cis Retinoic Acid (RA). When bound to 9-cis RA, RXRα can activate the transcription of specific genes by serving either as an obligate heterodimer partner for many nuclear receptors (NRs) or as a homodimer partner. These dimers play a significant role in many physiological conditions such as regulation of metabolic rate, cell growth and differentiation. However, some of them are involved in pathological conditions such as premature birth, skin deceases and cancer development. Studies have shown that 5-8% of bladder cancer patients bear the S427F single point mutation on RXRα, where a serine is replaced by phenylalanine at amino acid position 427. Biological experiments demonstrated that this mutation increases the expression of genes regulated by the Peroxisome Proliferator-Activated Receptor (PPAR). PPAR, in turn, switches on genes that aid cancer cells growth. Although valuable, biochemical studies aimed at determining the exact molecular mechanism of how the S427F mutation exerts its oncogenic action on RXRα in relation to its partners lack sufficient resolution for investigating the detailed underlying molecular interactions that bring about the observed result. Computational experiments such as Molecular Dynamics simulations (MD) together with atomic-level detailed experiments such as X-ray crystallography supplement biological experiments as they provide atomic resolution of the conformational changes that biomolecules undergo during a biological process. With the use of MD simulations, details of conformational changes are sampled to clarify mechanistic characteristics of biological processes that may otherwise be elusive. In the present study, following up on a series of experiments that showed that the mutant RXRα inhibits the transcription of genes regulated by the RXRα homodimer, we investigated the effects of the S427F mutation on the structure and dynamics of the RXRα homodimer in the presence and absence of the ligands 9-cis RA. MD simulations were performed in order to elucidate the structural and dynamical consequences of this oncogenic mutation on the RXRα protein and its interactions within both Wild Type (WT) and mutant RXRα homodimers. Moreover, control simulations were performed to compare with previously reported data from the WT and mutant RXRα-PPARγ heterodimer. Results were also compared with previously performed RAR-RXRα heterodimer simulations. Furthermore, Dynamical Network Analysis was used to illustrate differences in the inter-residue pathways of the three dimers, in order to examine if there is a disruption in the communication. Our results show that the mutation S427F does not affect the dimerization ability of the RXRα homodimer neither in the presence nor the absence of the endogenous ligand 9-cis RA. However, further analysis of the apo mutant demonstrates an increase of the solvent accessible surface area of the binding site in both monomers of the dimer in the absence of the ligands compared to the WT protein. This fact could prohibit the ligand 9-cis RA from binding resulting to a loss of transcriptional activity for RXRα. Finally, we validated our results analyzing the findings of the simulated RXRα-PPARγ heterodimer and compared to previous RAR-RXRα simulations, and finding that the two calculations are in agreement."],"dc:identifier":["uoadl:2879923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879923"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Investigation of the S427F oncogenic mutation effects on the RXRα structure and dynamics"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z"}