{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879980"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2879980","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιπτώσεις των μέτρων μη συμβατικής νομισματικής πολιτικής στα κυριότερα νομίσματα","abstract":"Η συγκεκριμένη έρευνα εξετάζει τις επιδράσεις που έχουν οι μη συμβατικές πολιτικές των κεντρικών τραπεζών (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Αμερικής) στα κυριότερα νομίσματα (EUR/USD, GBP/USD, JPY/USD). Οι κεντρικές τράπεζες θεσπίζουν τη νομισματική πολιτική για να αλλάξουν το μέγεθος της προσφοράς χρήματος και το ρυθμό ανάπτυξής της. Αυτό γίνεται συνήθως με τη στόχευση των επιτοκίων, τον καθορισμό των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών και την ανάληψη πράξεων ανοικτής αγοράς με κρατικούς τίτλους. Σε περιόδους σοβαρής οικονομικής ύφεσης, τα εργαλεία αυτά περιορίζονται καθώς τα επιτόκια πλησιάζουν το μηδέν και οι εμπορικές τράπεζες ανησυχούν για τη ρευστότητα. Έτσι, τα μέτρα μη συμβατικής πολιτικής έρχονται να βοηθήσουν τις κεντρικές τράπεζες να φέρουν την ισορροπία, την ανάκαμψη και την σταθερότητα στις χώρες τους. Έχουν ως στόχο την υποστήριξη της οικονομίας και την παροχή περαιτέρω κινήτρων σε περιόδους όπου η αποτελεσματικότητα των συμβατικών εργαλείων φαίνεται να έχει εξαντληθεί, ιδίως όταν το επιτόκιο πολιτικής φτάνει στο μηδενικό κατώτατο όριο. Υπάρχει μια ζωντανή συζήτηση για το ρόλο που είχαν τα ασυνήθιστα εργαλεία και τι θα έπαιζε αυτός ο ρόλος στη μελλοντική χάραξη πολιτικής. Η συζήτηση αυτή περιλαμβάνει, εν μέρει, μια εκτίμηση του πραγματικού κόστους και των οφελών αυτών των μέσων. Η συμμετοχή σε πράξεις ανοικτής αγοράς με άλλα μέσα εκτός από τα κρατικά ομόλογα, όπως παραδείγματος χάρη τα ενυπόθηκα χρεόγραφα, μπορεί να βοηθήσει σε αυτές τις καταστάσεις. Αυτό αναφέρεται ως ποσοτική χαλάρωση (Quantitative Easing - Ποσοτική Χαλάρωση). Όταν η Ποσοτική Χαλάρωση δεν είναι αρκετή, η τράπεζα μπορεί να εισέλθει σε άλλες αγορές και να σηματοδοτήσει στην αγορά ότι θα εφαρμόσει μια επεκτατική πολιτική για μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και θα στραφεί στην εφαρμογή αρνητικού ονομαστικού επιτοκίου. Τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές επιδράσεις και στα τρία εξεταζόμενα νομίσματα. Υπάρχουν αλληλεπιδράσεις και έντονες συσχετίσεις μεταξύ τους και μεγάλα διαστήματα πτωτικής πορείας και αστάθειας. Με την εφαρμογή του μοντέλου APARCH (1,1), τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων (EUR/GBP/JPY), για τα προγράμματα που εφάρμοσαν η FED και η ECB από το 2013 ως το 2018, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ανακοινώσεις των δύο κεντρικών τραπεζών προκαλούν άμεση υποτίμηση της λίρας και του γιεν, αντίστοιχα, ενώ δεν υπάρχει μεγάλη επίδραση στις αντίστοιχες διαφορές για το νόμισμα του ευρώ. Το αποτέλεσμα αυτό υποδηλώνει την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των ανακοινώσεων Ποσοτικής Χαλάρωσης από την FED και την ΕΚΤ και μια σαφή τάση στις αντιδράσεις των επενδυτών. Από την άλλη πλευρά, το ευρώ παρουσιάζει καθυστέρηση και συνοδεύεται από κάποια μεταβλητότητα, όχι ιδιαίτερα μεγάλη όμως σε όλες τις υποπεριόδους των ανακοινώσεων, γεγονός που υποδηλώνει ασαφές μήνυμα μελλοντικών δράσεων νομισματικής πολιτικής για τους επενδυτές.","abstract_html":"Η συγκεκριμένη έρευνα εξετάζει τις επιδράσεις που έχουν οι μη συμβατικές πολιτικές των κεντρικών τραπεζών (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Αμερικής) στα κυριότερα νομίσματα (EUR/USD, GBP/USD, JPY/USD). Οι κεντρικές τράπεζες θεσπίζουν τη νομισματική πολιτική για να αλλάξουν το μέγεθος της προσφοράς χρήματος και το ρυθμό ανάπτυξής της. Αυτό γίνεται συνήθως με τη στόχευση των επιτοκίων, τον καθορισμό των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών και την ανάληψη πράξεων ανοικτής αγοράς με κρατικούς τίτλους. Σε περιόδους σοβαρής οικονομικής ύφεσης, τα εργαλεία αυτά περιορίζονται καθώς τα επιτόκια πλησιάζουν το μηδέν και οι εμπορικές τράπεζες ανησυχούν για τη ρευστότητα. Έτσι, τα μέτρα μη συμβατικής πολιτικής έρχονται να βοηθήσουν τις κεντρικές τράπεζες να φέρουν την ισορροπία, την ανάκαμψη και την σταθερότητα στις χώρες τους. Έχουν ως στόχο την υποστήριξη της οικονομίας και την παροχή περαιτέρω κινήτρων σε περιόδους όπου η αποτελεσματικότητα των συμβατικών εργαλείων φαίνεται να έχει εξαντληθεί, ιδίως όταν το επιτόκιο πολιτικής φτάνει στο μηδενικό κατώτατο όριο. Υπάρχει μια ζωντανή συζήτηση για το ρόλο που είχαν τα ασυνήθιστα εργαλεία και τι θα έπαιζε αυτός ο ρόλος στη μελλοντική χάραξη πολιτικής. Η συζήτηση αυτή περιλαμβάνει, εν μέρει, μια εκτίμηση του πραγματικού κόστους και των οφελών αυτών των μέσων. Η συμμετοχή σε πράξεις ανοικτής αγοράς με άλλα μέσα εκτός από τα κρατικά ομόλογα, όπως παραδείγματος χάρη τα ενυπόθηκα χρεόγραφα, μπορεί να βοηθήσει σε αυτές τις καταστάσεις. Αυτό αναφέρεται ως ποσοτική χαλάρωση (Quantitative Easing - Ποσοτική Χαλάρωση). Όταν η Ποσοτική Χαλάρωση δεν είναι αρκετή, η τράπεζα μπορεί να εισέλθει σε άλλες αγορές και να σηματοδοτήσει στην αγορά ότι θα εφαρμόσει μια επεκτατική πολιτική για μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και θα στραφεί στην εφαρμογή αρνητικού ονομαστικού επιτοκίου. Τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές επιδράσεις και στα τρία εξεταζόμενα νομίσματα. Υπάρχουν αλληλεπιδράσεις και έντονες συσχετίσεις μεταξύ τους και μεγάλα διαστήματα πτωτικής πορείας και αστάθειας. Με την εφαρμογή του μοντέλου APARCH (1,1), τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων (EUR/GBP/JPY), για τα προγράμματα που εφάρμοσαν η FED και η ECB από το 2013 ως το 2018, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ανακοινώσεις των δύο κεντρικών τραπεζών προκαλούν άμεση υποτίμηση της λίρας και του γιεν, αντίστοιχα, ενώ δεν υπάρχει μεγάλη επίδραση στις αντίστοιχες διαφορές για το νόμισμα του ευρώ. Το αποτέλεσμα αυτό υποδηλώνει την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των ανακοινώσεων Ποσοτικής Χαλάρωσης από την FED και την ΕΚΤ και μια σαφή τάση στις αντιδράσεις των επενδυτών. Από την άλλη πλευρά, το ευρώ παρουσιάζει καθυστέρηση και συνοδεύεται από κάποια μεταβλητότητα, όχι ιδιαίτερα μεγάλη όμως σε όλες τις υποπεριόδους των ανακοινώσεων, γεγονός που υποδηλώνει ασαφές μήνυμα μελλοντικών δράσεων νομισματικής πολιτικής για τους επενδυτές.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλόγρηας Γεώργιος","Kalogrias George"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879980"],"render_values":[{"text":"uoadl:2879980","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879980","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879980","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2879980","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλόγρηας Γεώργιος","Kalogrias George"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2879980","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879980"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκεκριμένη έρευνα εξετάζει τις επιδράσεις που έχουν οι μη συμβατικές πολιτικές των κεντρικών τραπεζών (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Αμερικής) στα κυριότερα νομίσματα (EUR/USD, GBP/USD, JPY/USD). Οι κεντρικές τράπεζες θεσπίζουν τη νομισματική πολιτική για να αλλάξουν το μέγεθος της προσφοράς χρήματος και το ρυθμό ανάπτυξής της. Αυτό γίνεται συνήθως με τη στόχευση των επιτοκίων, τον καθορισμό των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών και την ανάληψη πράξεων ανοικτής αγοράς με κρατικούς τίτλους. Σε περιόδους σοβαρής οικονομικής ύφεσης, τα εργαλεία αυτά περιορίζονται καθώς τα επιτόκια πλησιάζουν το μηδέν και οι εμπορικές τράπεζες ανησυχούν για τη ρευστότητα. Έτσι, τα μέτρα μη συμβατικής πολιτικής έρχονται να βοηθήσουν τις κεντρικές τράπεζες να φέρουν την ισορροπία, την ανάκαμψη και την σταθερότητα στις χώρες τους. Έχουν ως στόχο την υποστήριξη της οικονομίας και την παροχή περαιτέρω κινήτρων σε περιόδους όπου η αποτελεσματικότητα των συμβατικών εργαλείων φαίνεται να έχει εξαντληθεί, ιδίως όταν το επιτόκιο πολιτικής φτάνει στο μηδενικό κατώτατο όριο. Υπάρχει μια ζωντανή συζήτηση για το ρόλο που είχαν τα ασυνήθιστα εργαλεία και τι θα έπαιζε αυτός ο ρόλος στη μελλοντική χάραξη πολιτικής. Η συζήτηση αυτή περιλαμβάνει, εν μέρει, μια εκτίμηση του πραγματικού κόστους και των οφελών αυτών των μέσων. Η συμμετοχή σε πράξεις ανοικτής αγοράς με άλλα μέσα εκτός από τα κρατικά ομόλογα, όπως παραδείγματος χάρη τα ενυπόθηκα χρεόγραφα, μπορεί να βοηθήσει σε αυτές τις καταστάσεις. Αυτό αναφέρεται ως ποσοτική χαλάρωση (Quantitative Easing - Ποσοτική Χαλάρωση). Όταν η Ποσοτική Χαλάρωση δεν είναι αρκετή, η τράπεζα μπορεί να εισέλθει σε άλλες αγορές και να σηματοδοτήσει στην αγορά ότι θα εφαρμόσει μια επεκτατική πολιτική για μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και θα στραφεί στην εφαρμογή αρνητικού ονομαστικού επιτοκίου. Τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές επιδράσεις και στα τρία εξεταζόμενα νομίσματα. Υπάρχουν αλληλεπιδράσεις και έντονες συσχετίσεις μεταξύ τους και μεγάλα διαστήματα πτωτικής πορείας και αστάθειας. Με την εφαρμογή του μοντέλου APARCH (1,1), τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων (EUR/GBP/JPY), για τα προγράμματα που εφάρμοσαν η FED και η ECB από το 2013 ως το 2018, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ανακοινώσεις των δύο κεντρικών τραπεζών προκαλούν άμεση υποτίμηση της λίρας και του γιεν, αντίστοιχα, ενώ δεν υπάρχει μεγάλη επίδραση στις αντίστοιχες διαφορές για το νόμισμα του ευρώ. Το αποτέλεσμα αυτό υποδηλώνει την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των ανακοινώσεων Ποσοτικής Χαλάρωσης από την FED και την ΕΚΤ και μια σαφή τάση στις αντιδράσεις των επενδυτών. Από την άλλη πλευρά, το ευρώ παρουσιάζει καθυστέρηση και συνοδεύεται από κάποια μεταβλητότητα, όχι ιδιαίτερα μεγάλη όμως σε όλες τις υποπεριόδους των ανακοινώσεων, γεγονός που υποδηλώνει ασαφές μήνυμα μελλοντικών δράσεων νομισματικής πολιτικής για τους επενδυτές.","This research examines the effects of unconventional central bank policies (European Central Bank, Federal Reserve Bank of America) on the major currencies (EUR / USD, GBP / USD, JPY / USD). Central banks are adopting monetary policy to change the size of money supply and its growth rate. This is usually done by targeting interest rates, setting mandatory minimum reserves, and undertaking open market operations with government securities. In times of severe economic downturn, these tools are limited as interest rates approach zero and commercial banks worry about liquidity. Thus, unconventional policy measures are coming to help central banks bring balance, recovery and stability to their countries. They are intended to support the economy and provide further incentives in times when the effectiveness of conventional tools seems to have run out, especially when the policy rate reaches a zero threshold. There is a lively debate about the role of unusual tools and what this role would play in future policy-making. This discussion involves, in part, an assessment of the real costs and benefits of these instruments. Participating in open market operations other than government bonds, such as mortgage securities, for example, can help in these situations. This is referred to as Quantitative Easing. When Quantitative Easing is not enough, the bank can enter other markets and signal to the market that it will apply an expansionary policy for a long time or even resort to applying a negative nominal interest rate. The results show significant effects on all three currencies tested. There are strong interactions and correlations between them and long periods of downward volatility and volatility. By applying the APARCH model (1.1), the results of the estimates (EUR / GBP / JPY) for the programs implemented by the FED and the ECB from 2013 to 2018 lead to the conclusion that the announcements of the two central banks Banks cause a direct depreciation of the pound and the yen, respectively, and have little effect on the respective differences for the euro currency. This result indicates the credibility and effectiveness of the FED and ECB's Quantitative Easing announcements and a clear trend in investor reactions. On the other hand, the euro is lagging behind and is accompanied by some volatility, but not particularly high in all the subperiods of the announcements, which indicates a vague signal of future monetary policy actions for investors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιπτώσεις των μέτρων μη συμβατικής νομισματικής πολιτικής στα κυριότερα νομίσματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλόγρηας Γεώργιος","Kalogrias George"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η συγκεκριμένη έρευνα εξετάζει τις επιδράσεις που έχουν οι μη συμβατικές πολιτικές των κεντρικών τραπεζών (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Αμερικής) στα κυριότερα νομίσματα (EUR/USD, GBP/USD, JPY/USD). Οι κεντρικές τράπεζες θεσπίζουν τη νομισματική πολιτική για να αλλάξουν το μέγεθος της προσφοράς χρήματος και το ρυθμό ανάπτυξής της. Αυτό γίνεται συνήθως με τη στόχευση των επιτοκίων, τον καθορισμό των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών και την ανάληψη πράξεων ανοικτής αγοράς με κρατικούς τίτλους. Σε περιόδους σοβαρής οικονομικής ύφεσης, τα εργαλεία αυτά περιορίζονται καθώς τα επιτόκια πλησιάζουν το μηδέν και οι εμπορικές τράπεζες ανησυχούν για τη ρευστότητα. Έτσι, τα μέτρα μη συμβατικής πολιτικής έρχονται να βοηθήσουν τις κεντρικές τράπεζες να φέρουν την ισορροπία, την ανάκαμψη και την σταθερότητα στις χώρες τους. Έχουν ως στόχο την υποστήριξη της οικονομίας και την παροχή περαιτέρω κινήτρων σε περιόδους όπου η αποτελεσματικότητα των συμβατικών εργαλείων φαίνεται να έχει εξαντληθεί, ιδίως όταν το επιτόκιο πολιτικής φτάνει στο μηδενικό κατώτατο όριο. Υπάρχει μια ζωντανή συζήτηση για το ρόλο που είχαν τα ασυνήθιστα εργαλεία και τι θα έπαιζε αυτός ο ρόλος στη μελλοντική χάραξη πολιτικής. Η συζήτηση αυτή περιλαμβάνει, εν μέρει, μια εκτίμηση του πραγματικού κόστους και των οφελών αυτών των μέσων. Η συμμετοχή σε πράξεις ανοικτής αγοράς με άλλα μέσα εκτός από τα κρατικά ομόλογα, όπως παραδείγματος χάρη τα ενυπόθηκα χρεόγραφα, μπορεί να βοηθήσει σε αυτές τις καταστάσεις. Αυτό αναφέρεται ως ποσοτική χαλάρωση (Quantitative Easing - Ποσοτική Χαλάρωση). Όταν η Ποσοτική Χαλάρωση δεν είναι αρκετή, η τράπεζα μπορεί να εισέλθει σε άλλες αγορές και να σηματοδοτήσει στην αγορά ότι θα εφαρμόσει μια επεκτατική πολιτική για μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και θα στραφεί στην εφαρμογή αρνητικού ονομαστικού επιτοκίου. Τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές επιδράσεις και στα τρία εξεταζόμενα νομίσματα. Υπάρχουν αλληλεπιδράσεις και έντονες συσχετίσεις μεταξύ τους και μεγάλα διαστήματα πτωτικής πορείας και αστάθειας. Με την εφαρμογή του μοντέλου APARCH (1,1), τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων (EUR/GBP/JPY), για τα προγράμματα που εφάρμοσαν η FED και η ECB από το 2013 ως το 2018, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ανακοινώσεις των δύο κεντρικών τραπεζών προκαλούν άμεση υποτίμηση της λίρας και του γιεν, αντίστοιχα, ενώ δεν υπάρχει μεγάλη επίδραση στις αντίστοιχες διαφορές για το νόμισμα του ευρώ. Το αποτέλεσμα αυτό υποδηλώνει την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των ανακοινώσεων Ποσοτικής Χαλάρωσης από την FED και την ΕΚΤ και μια σαφή τάση στις αντιδράσεις των επενδυτών. Από την άλλη πλευρά, το ευρώ παρουσιάζει καθυστέρηση και συνοδεύεται από κάποια μεταβλητότητα, όχι ιδιαίτερα μεγάλη όμως σε όλες τις υποπεριόδους των ανακοινώσεων, γεγονός που υποδηλώνει ασαφές μήνυμα μελλοντικών δράσεων νομισματικής πολιτικής για τους επενδυτές.","This research examines the effects of unconventional central bank policies (European Central Bank, Federal Reserve Bank of America) on the major currencies (EUR / USD, GBP / USD, JPY / USD). Central banks are adopting monetary policy to change the size of money supply and its growth rate. This is usually done by targeting interest rates, setting mandatory minimum reserves, and undertaking open market operations with government securities. In times of severe economic downturn, these tools are limited as interest rates approach zero and commercial banks worry about liquidity. Thus, unconventional policy measures are coming to help central banks bring balance, recovery and stability to their countries. They are intended to support the economy and provide further incentives in times when the effectiveness of conventional tools seems to have run out, especially when the policy rate reaches a zero threshold. There is a lively debate about the role of unusual tools and what this role would play in future policy-making. This discussion involves, in part, an assessment of the real costs and benefits of these instruments. Participating in open market operations other than government bonds, such as mortgage securities, for example, can help in these situations. This is referred to as Quantitative Easing. When Quantitative Easing is not enough, the bank can enter other markets and signal to the market that it will apply an expansionary policy for a long time or even resort to applying a negative nominal interest rate. The results show significant effects on all three currencies tested. There are strong interactions and correlations between them and long periods of downward volatility and volatility. By applying the APARCH model (1.1), the results of the estimates (EUR / GBP / JPY) for the programs implemented by the FED and the ECB from 2013 to 2018 lead to the conclusion that the announcements of the two central banks Banks cause a direct depreciation of the pound and the yen, respectively, and have little effect on the respective differences for the euro currency. This result indicates the credibility and effectiveness of the FED and ECB's Quantitative Easing announcements and a clear trend in investor reactions. On the other hand, the euro is lagging behind and is accompanied by some volatility, but not particularly high in all the subperiods of the announcements, which indicates a vague signal of future monetary policy actions for investors."],"dc:identifier":["uoadl:2879980","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2879980"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Επιπτώσεις των μέτρων μη συμβατικής νομισματικής πολιτικής στα κυριότερα νομίσματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:53Z"}