{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880323"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880323","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Quantification of ocean model uncertainties in an ensemble of high-resolution Bay of Biscay simulations","abstract":"Η ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας των αριθημτικών μοντέλων αποτελεί σημαντική περιοχή μελέτης για την εκτίμηση και την πρόβλεψη της κατάστασης των ωκεανών. Στην παρούσα εργασία, διερευνάται η επίδραση διαφορετικών μεθόδων παραγωγής προσομοιώσεων τύπου \"ἁνσάμπλ\" στην αναπαράσταση των αβεβαιοτήτων ενός περιοχικού αριθμητικού μοντέλου. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήσαμε ένα συζευγμένο φυσικό-βιογεωχημικό μοντέλο υψηλής ανάλυσης (1/36 ◦ ) για το Βισκαϊκό κόλπο, βασισμένο στην πλατφόρμα ωκεανογραφικών μοντέλων ΝΕΜΟ. Συγκρίναμε δύο κύριες μέθοδους παραγωγής ανσάμπλ προσομοιώσεων για το μοντέλο του ωκεανού. Η πρώτη μέθοδος ενσωματώνει πολυμεταβλητά ατμοσφαιρικά ανσάμπλ του Ευρωπαἰκό Κέντρο Μεσο-πρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων (ECMWF-EPS), ενώ η δεύτερη διαταράσσει το πείραμα αναφοράς με τη χρήση στοχαστικών μεθόδων. Οι στοχαστικές διαταραχές επιλέγονται με στόχο να αντιπροσωπεύσουν πιθανές αβεβαιότητες στην πρόγνωση του μοντέλου, που οφείλονται σε παραδοχές υποκείμενες σε εσφαλμένη ατμοσφαιρική δράση, εσφαλμένης παραμετροποίησης μοντέλου και αβεβαιότητας της κατάστασης του οικοσυστήματος. Η σύγκριση γίνεται μέσω στατιστικής ανάλυσης των αποτελεσμάτων, εστιάζοντας κυρίως στην χωρο-χρονική εξέλιξη της διασποράς του συζευγμένου συστήματος. Συνοπτικά, διαπιστώνουμε ότι οι προβλέψεις του ECMWF-EPS δεν παρουσιάζουν μεγάλη διασπορά ανέμου στο περιοχικό μας μοντέλο σε σύγκριση με την στοχαστική μέθοδο μοντελοποίησης. Ως αποτέλεσμα αυτού, η στοχαστική μέθοδος μπορεί να θεωρηθεί ως καταλληλότερη για την δημιουργία αβεβαιοτήτων στο ωκεάνιο μοντέλο. Τέλος, γίνεται μια ποιοτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε σχέση με τις παρατηρήσεις.","abstract_html":"Η ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας των αριθημτικών μοντέλων αποτελεί σημαντική περιοχή μελέτης για την εκτίμηση και την πρόβλεψη της κατάστασης των ωκεανών. Στην παρούσα εργασία, διερευνάται η επίδραση διαφορετικών μεθόδων παραγωγής προσομοιώσεων τύπου &quot;ἁνσάμπλ&quot; στην αναπαράσταση των αβεβαιοτήτων ενός περιοχικού αριθμητικού μοντέλου. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήσαμε ένα συζευγμένο φυσικό-βιογεωχημικό μοντέλο υψηλής ανάλυσης (1/36 ◦ ) για το Βισκαϊκό κόλπο, βασισμένο στην πλατφόρμα ωκεανογραφικών μοντέλων ΝΕΜΟ. Συγκρίναμε δύο κύριες μέθοδους παραγωγής ανσάμπλ προσομοιώσεων για το μοντέλο του ωκεανού. Η πρώτη μέθοδος ενσωματώνει πολυμεταβλητά ατμοσφαιρικά ανσάμπλ του Ευρωπαἰκό Κέντρο Μεσο-πρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων (ECMWF-EPS), ενώ η δεύτερη διαταράσσει το πείραμα αναφοράς με τη χρήση στοχαστικών μεθόδων. Οι στοχαστικές διαταραχές επιλέγονται με στόχο να αντιπροσωπεύσουν πιθανές αβεβαιότητες στην πρόγνωση του μοντέλου, που οφείλονται σε παραδοχές υποκείμενες σε εσφαλμένη ατμοσφαιρική δράση, εσφαλμένης παραμετροποίησης μοντέλου και αβεβαιότητας της κατάστασης του οικοσυστήματος. Η σύγκριση γίνεται μέσω στατιστικής ανάλυσης των αποτελεσμάτων, εστιάζοντας κυρίως στην χωρο-χρονική εξέλιξη της διασποράς του συζευγμένου συστήματος. Συνοπτικά, διαπιστώνουμε ότι οι προβλέψεις του ECMWF-EPS δεν παρουσιάζουν μεγάλη διασπορά ανέμου στο περιοχικό μας μοντέλο σε σύγκριση με την στοχαστική μέθοδο μοντελοποίησης. Ως αποτέλεσμα αυτού, η στοχαστική μέθοδος μπορεί να θεωρηθεί ως καταλληλότερη για την δημιουργία αβεβαιοτήτων στο ωκεάνιο μοντέλο. Τέλος, γίνεται μια ποιοτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε σχέση με τις παρατηρήσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγιώργος Ιωάννης","Karagiorgos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880323"],"render_values":[{"text":"uoadl:2880323","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880323","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880323","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2880323","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγιώργος Ιωάννης","Karagiorgos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880323","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880323"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας των αριθημτικών μοντέλων αποτελεί σημαντική περιοχή μελέτης για την εκτίμηση και την πρόβλεψη της κατάστασης των ωκεανών. Στην παρούσα εργασία, διερευνάται η επίδραση διαφορετικών μεθόδων παραγωγής προσομοιώσεων τύπου \"ἁνσάμπλ\" στην αναπαράσταση των αβεβαιοτήτων ενός περιοχικού αριθμητικού μοντέλου. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήσαμε ένα συζευγμένο φυσικό-βιογεωχημικό μοντέλο υψηλής ανάλυσης (1/36 ◦ ) για το Βισκαϊκό κόλπο, βασισμένο στην πλατφόρμα ωκεανογραφικών μοντέλων ΝΕΜΟ. Συγκρίναμε δύο κύριες μέθοδους παραγωγής ανσάμπλ προσομοιώσεων για το μοντέλο του ωκεανού. Η πρώτη μέθοδος ενσωματώνει πολυμεταβλητά ατμοσφαιρικά ανσάμπλ του Ευρωπαἰκό Κέντρο Μεσο-πρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων (ECMWF-EPS), ενώ η δεύτερη διαταράσσει το πείραμα αναφοράς με τη χρήση στοχαστικών μεθόδων. Οι στοχαστικές διαταραχές επιλέγονται με στόχο να αντιπροσωπεύσουν πιθανές αβεβαιότητες στην πρόγνωση του μοντέλου, που οφείλονται σε παραδοχές υποκείμενες σε εσφαλμένη ατμοσφαιρική δράση, εσφαλμένης παραμετροποίησης μοντέλου και αβεβαιότητας της κατάστασης του οικοσυστήματος. Η σύγκριση γίνεται μέσω στατιστικής ανάλυσης των αποτελεσμάτων, εστιάζοντας κυρίως στην χωρο-χρονική εξέλιξη της διασποράς του συζευγμένου συστήματος. Συνοπτικά, διαπιστώνουμε ότι οι προβλέψεις του ECMWF-EPS δεν παρουσιάζουν μεγάλη διασπορά ανέμου στο περιοχικό μας μοντέλο σε σύγκριση με την στοχαστική μέθοδο μοντελοποίησης. Ως αποτέλεσμα αυτού, η στοχαστική μέθοδος μπορεί να θεωρηθεί ως καταλληλότερη για την δημιουργία αβεβαιοτήτων στο ωκεάνιο μοντέλο. Τέλος, γίνεται μια ποιοτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε σχέση με τις παρατηρήσεις.","Quantifying model uncertainty and error bounds is a key outstanding challenge in ocean state estimation and prediction. In this study, we investigate the impact of different ensemble generation methods in terms of forecast uncertainty representation within the context of a regional/coastal model. As a case study for open-ocean and coastal shelf dynamics, we use a coupled ocean–biogeochemical configuration of the ocean model NEMO (Nucleus for European Modelling of the Ocean) for the Bay of Biscay at 1/36 ◦ resolution. An ocean ensemble forced by the atmospheric model ensemble product of the European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF-EPS) is compared with an ensemble that generated through applying stochastic perturbations to an unperturbed (control) run. The stochastic perturbations are chosen with the aim to represent potential model forecast uncertainties from assumptions subject to erroneous atmospheric forcing, improper ocean model parameterizations, and ecosystem state uncertainties. The comparison is made through ensemble statistics focusing on the spatio-temporal variability of model spread for the coupled system. In summary, we find that the ECMWF-EPS forcing does not produce a large wind spread compared to the stochastic modelling approach. As a result of this, the stochastic method can be considered as the primary approach to generate upper-ocean model uncertainties. This study is concluded with a qualitative evaluation of the model forecasts with respect to the observations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Quantification of ocean model uncertainties in an ensemble of high-resolution Bay of Biscay simulations"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγιώργος Ιωάννης","Karagiorgos Ioannis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας των αριθημτικών μοντέλων αποτελεί σημαντική περιοχή μελέτης για την εκτίμηση και την πρόβλεψη της κατάστασης των ωκεανών. Στην παρούσα εργασία, διερευνάται η επίδραση διαφορετικών μεθόδων παραγωγής προσομοιώσεων τύπου \"ἁνσάμπλ\" στην αναπαράσταση των αβεβαιοτήτων ενός περιοχικού αριθμητικού μοντέλου. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήσαμε ένα συζευγμένο φυσικό-βιογεωχημικό μοντέλο υψηλής ανάλυσης (1/36 ◦ ) για το Βισκαϊκό κόλπο, βασισμένο στην πλατφόρμα ωκεανογραφικών μοντέλων ΝΕΜΟ. Συγκρίναμε δύο κύριες μέθοδους παραγωγής ανσάμπλ προσομοιώσεων για το μοντέλο του ωκεανού. Η πρώτη μέθοδος ενσωματώνει πολυμεταβλητά ατμοσφαιρικά ανσάμπλ του Ευρωπαἰκό Κέντρο Μεσο-πρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων (ECMWF-EPS), ενώ η δεύτερη διαταράσσει το πείραμα αναφοράς με τη χρήση στοχαστικών μεθόδων. Οι στοχαστικές διαταραχές επιλέγονται με στόχο να αντιπροσωπεύσουν πιθανές αβεβαιότητες στην πρόγνωση του μοντέλου, που οφείλονται σε παραδοχές υποκείμενες σε εσφαλμένη ατμοσφαιρική δράση, εσφαλμένης παραμετροποίησης μοντέλου και αβεβαιότητας της κατάστασης του οικοσυστήματος. Η σύγκριση γίνεται μέσω στατιστικής ανάλυσης των αποτελεσμάτων, εστιάζοντας κυρίως στην χωρο-χρονική εξέλιξη της διασποράς του συζευγμένου συστήματος. Συνοπτικά, διαπιστώνουμε ότι οι προβλέψεις του ECMWF-EPS δεν παρουσιάζουν μεγάλη διασπορά ανέμου στο περιοχικό μας μοντέλο σε σύγκριση με την στοχαστική μέθοδο μοντελοποίησης. Ως αποτέλεσμα αυτού, η στοχαστική μέθοδος μπορεί να θεωρηθεί ως καταλληλότερη για την δημιουργία αβεβαιοτήτων στο ωκεάνιο μοντέλο. Τέλος, γίνεται μια ποιοτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε σχέση με τις παρατηρήσεις.","Quantifying model uncertainty and error bounds is a key outstanding challenge in ocean state estimation and prediction. In this study, we investigate the impact of different ensemble generation methods in terms of forecast uncertainty representation within the context of a regional/coastal model. As a case study for open-ocean and coastal shelf dynamics, we use a coupled ocean–biogeochemical configuration of the ocean model NEMO (Nucleus for European Modelling of the Ocean) for the Bay of Biscay at 1/36 ◦ resolution. An ocean ensemble forced by the atmospheric model ensemble product of the European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF-EPS) is compared with an ensemble that generated through applying stochastic perturbations to an unperturbed (control) run. The stochastic perturbations are chosen with the aim to represent potential model forecast uncertainties from assumptions subject to erroneous atmospheric forcing, improper ocean model parameterizations, and ecosystem state uncertainties. The comparison is made through ensemble statistics focusing on the spatio-temporal variability of model spread for the coupled system. In summary, we find that the ECMWF-EPS forcing does not produce a large wind spread compared to the stochastic modelling approach. As a result of this, the stochastic method can be considered as the primary approach to generate upper-ocean model uncertainties. This study is concluded with a qualitative evaluation of the model forecasts with respect to the observations."],"dc:identifier":["uoadl:2880323","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880323"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Quantification of ocean model uncertainties in an ensemble of high-resolution Bay of Biscay simulations"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:56Z"}