{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880616"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880616","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επεξεργασία της αντιμεταβίβασης ως ειδική μορφή νοητικοποίησης (mentalization) και ως μέσο ενίσχυσης της ικανότητας νοητικοποίησης του οριακού ασθενή σε μια βραχυπρόθεσμη ψυχοθεραπεία","abstract":"Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εστιάσει στην υπόρρητη και ρητή ψυχική διεργασία στην οποία υποβάλλονται οι εμπειρίες του θεραπευτή κατά την εργασία του με τον ασθενή, δηλαδή την επεξεργασία της μεταβιβαστικής εμπειρίας. Η πρώτη υπόθεση αυτής της εργασίας αφορά την θεώρηση της επεξεργασίας της αντιμεταβίβασης ως μια ειδική μορφή νοητικοποίησης (mentalization). Το δεύτερο σκέλος αφορά μια ερευνητική υπόθεση εργασίας που θέτει το ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβίβασης του θεραπευτή, η οποία εμπλέκει μια υψηλή μορφή ικανότητας νοητικοποίησης, μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της νοητικοποίησης του οριακό ασθενή του οποίου η ικανότητα νοητικοποίησης είναι περιορισμένη λόγω του μη ασφαλούς δεσμού και των τραυματικών εμπειριών κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Για να επιτευχθεί η διερεύνηση των δυο ερευνητικών υποθέσεων, θα γίνει αρχικά μια βιβλιογραφική αναφορά στις προσεγγίσεις της έννοιας της νοητικοποίησης με επικέντρωση στη θεωρητική και κλινική προσέγγιση του Peter Fonagy και των συνεργατών του. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει μια σύντομη αναφορά στην σημασία της νοητικοποίησης και στην εν-νοητική θεραπευτική στάση σε ασθενείς με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας. Έπειτα, θα γίνει μια βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορικής και εννοιολογικής εξέλιξης της έννοιας και της χρήσης της αντιμεταβίβασης. Πέραν αυτού θα προταθεί μια μετακίνηση της επικέντρωσης από τη διαχείριση προς την επεξεργασία της αντιμεταβίβασης προτείνοντας την τελευταία ως μια ιδιαίτερη μορφή νοητικοποίησης του θεραπευτή. Η διερεύνηση αυτής της υπόθεσης θα υποστηριχθεί μέσα από μια συστηματική βιβλιογραφική αναφορά σε σχετικές έρευνες που έχουν διεξαχθεί και που άπτονται της υπόθεσης αυτής αλλά και από προσωπικές σκέψεις και υποθέσεις της συγγραφέως. Η δεύτερη υπόθεση που θέτει το ερευνητικό και κλινικό ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβιβαστικής εμπειρίας του θεραπευτή μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της ικανότητας νοητικοποίησης του οριακού ασθενή, θα υποστηριχθεί μέσω παραδειγμάτων και κλινικών βινιετών από την μονοετή ψυχοθεραπευτική πορεία της συγγραφέως με μια θεραπευόμενη με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας η οποία έλαβε χώρα στα πλαίσια της πρακτικής άσκησης του ΠMΣ «Ψυχοδυναμικής Ψυχοθεραπείας σε Ιατρικά Πλαίσια». Ύστερα έπεται η ανάλυση και η επεξεργασία των παραδειγμάτων και των βινιετών που παρατέθηκαν τα οποία αναδεικνύουν την δυσκολία νοητικοποίησης της θεραπευόμενης και παράλληλα την επεξεργασία της αντιμεταβιαβαστικής εμπειρίας της θεραπεύτριας και του ρόλου που έπαιξε η επεξεργασία αυτή στην ενίσχυση της ικανότητας νοητικοποίησης της θεραπευόμενης . Τέλος, ακολουθεί συζήτηση με τα συμπεράσματα τα οποία φαίνεται να έχουν την δυνατότητα ,ως έναν βαθμό, να υποστηρίξουν την υπόθεση της εργασίας αυτής, αλλά και με τους περιορισμούς της εμπειρικής μελέτης οι οποίοι αφορούν το μικρό δείγμα και την υποκειμενική διάσταση της συνθήκης της μελέτης.","abstract_html":"Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εστιάσει στην υπόρρητη και ρητή ψυχική διεργασία στην οποία υποβάλλονται οι εμπειρίες του θεραπευτή κατά την εργασία του με τον ασθενή, δηλαδή την επεξεργασία της μεταβιβαστικής εμπειρίας. Η πρώτη υπόθεση αυτής της εργασίας αφορά την θεώρηση της επεξεργασίας της αντιμεταβίβασης ως μια ειδική μορφή νοητικοποίησης (mentalization). Το δεύτερο σκέλος αφορά μια ερευνητική υπόθεση εργασίας που θέτει το ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβίβασης του θεραπευτή, η οποία εμπλέκει μια υψηλή μορφή ικανότητας νοητικοποίησης, μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της νοητικοποίησης του οριακό ασθενή του οποίου η ικανότητα νοητικοποίησης είναι περιορισμένη λόγω του μη ασφαλούς δεσμού και των τραυματικών εμπειριών κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Για να επιτευχθεί η διερεύνηση των δυο ερευνητικών υποθέσεων, θα γίνει αρχικά μια βιβλιογραφική αναφορά στις προσεγγίσεις της έννοιας της νοητικοποίησης με επικέντρωση στη θεωρητική και κλινική προσέγγιση του Peter Fonagy και των συνεργατών του. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει μια σύντομη αναφορά στην σημασία της νοητικοποίησης και στην εν-νοητική θεραπευτική στάση σε ασθενείς με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας. Έπειτα, θα γίνει μια βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορικής και εννοιολογικής εξέλιξης της έννοιας και της χρήσης της αντιμεταβίβασης. Πέραν αυτού θα προταθεί μια μετακίνηση της επικέντρωσης από τη διαχείριση προς την επεξεργασία της αντιμεταβίβασης προτείνοντας την τελευταία ως μια ιδιαίτερη μορφή νοητικοποίησης του θεραπευτή. Η διερεύνηση αυτής της υπόθεσης θα υποστηριχθεί μέσα από μια συστηματική βιβλιογραφική αναφορά σε σχετικές έρευνες που έχουν διεξαχθεί και που άπτονται της υπόθεσης αυτής αλλά και από προσωπικές σκέψεις και υποθέσεις της συγγραφέως. Η δεύτερη υπόθεση που θέτει το ερευνητικό και κλινικό ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβιβαστικής εμπειρίας του θεραπευτή μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της ικανότητας νοητικοποίησης του οριακού ασθενή, θα υποστηριχθεί μέσω παραδειγμάτων και κλινικών βινιετών από την μονοετή ψυχοθεραπευτική πορεία της συγγραφέως με μια θεραπευόμενη με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας η οποία έλαβε χώρα στα πλαίσια της πρακτικής άσκησης του ΠMΣ «Ψυχοδυναμικής Ψυχοθεραπείας σε Ιατρικά Πλαίσια». Ύστερα έπεται η ανάλυση και η επεξεργασία των παραδειγμάτων και των βινιετών που παρατέθηκαν τα οποία αναδεικνύουν την δυσκολία νοητικοποίησης της θεραπευόμενης και παράλληλα την επεξεργασία της αντιμεταβιαβαστικής εμπειρίας της θεραπεύτριας και του ρόλου που έπαιξε η επεξεργασία αυτή στην ενίσχυση της ικανότητας νοητικοποίησης της θεραπευόμενης . Τέλος, ακολουθεί συζήτηση με τα συμπεράσματα τα οποία φαίνεται να έχουν την δυνατότητα ,ως έναν βαθμό, να υποστηρίξουν την υπόθεση της εργασίας αυτής, αλλά και με τους περιορισμούς της εμπειρικής μελέτης οι οποίοι αφορούν το μικρό δείγμα και την υποκειμενική διάσταση της συνθήκης της μελέτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαλαβανίδη Αικατερίνη","Βαλαβανίδη Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880616"],"render_values":[{"text":"uoadl:2880616","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880616","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880616","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2880616","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαλαβανίδη Αικατερίνη","Βαλαβανίδη Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880616"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εστιάσει στην υπόρρητη και ρητή ψυχική διεργασία στην οποία υποβάλλονται οι εμπειρίες του θεραπευτή κατά την εργασία του με τον ασθενή, δηλαδή την επεξεργασία της μεταβιβαστικής εμπειρίας. Η πρώτη υπόθεση αυτής της εργασίας αφορά την θεώρηση της επεξεργασίας της αντιμεταβίβασης ως μια ειδική μορφή νοητικοποίησης (mentalization). Το δεύτερο σκέλος αφορά μια ερευνητική υπόθεση εργασίας που θέτει το ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβίβασης του θεραπευτή, η οποία εμπλέκει μια υψηλή μορφή ικανότητας νοητικοποίησης, μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της νοητικοποίησης του οριακό ασθενή του οποίου η ικανότητα νοητικοποίησης είναι περιορισμένη λόγω του μη ασφαλούς δεσμού και των τραυματικών εμπειριών κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Για να επιτευχθεί η διερεύνηση των δυο ερευνητικών υποθέσεων, θα γίνει αρχικά μια βιβλιογραφική αναφορά στις προσεγγίσεις της έννοιας της νοητικοποίησης με επικέντρωση στη θεωρητική και κλινική προσέγγιση του Peter Fonagy και των συνεργατών του. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει μια σύντομη αναφορά στην σημασία της νοητικοποίησης και στην εν-νοητική θεραπευτική στάση σε ασθενείς με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας. Έπειτα, θα γίνει μια βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορικής και εννοιολογικής εξέλιξης της έννοιας και της χρήσης της αντιμεταβίβασης. Πέραν αυτού θα προταθεί μια μετακίνηση της επικέντρωσης από τη διαχείριση προς την επεξεργασία της αντιμεταβίβασης προτείνοντας την τελευταία ως μια ιδιαίτερη μορφή νοητικοποίησης του θεραπευτή. Η διερεύνηση αυτής της υπόθεσης θα υποστηριχθεί μέσα από μια συστηματική βιβλιογραφική αναφορά σε σχετικές έρευνες που έχουν διεξαχθεί και που άπτονται της υπόθεσης αυτής αλλά και από προσωπικές σκέψεις και υποθέσεις της συγγραφέως. Η δεύτερη υπόθεση που θέτει το ερευνητικό και κλινικό ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβιβαστικής εμπειρίας του θεραπευτή μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της ικανότητας νοητικοποίησης του οριακού ασθενή, θα υποστηριχθεί μέσω παραδειγμάτων και κλινικών βινιετών από την μονοετή ψυχοθεραπευτική πορεία της συγγραφέως με μια θεραπευόμενη με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας η οποία έλαβε χώρα στα πλαίσια της πρακτικής άσκησης του ΠMΣ «Ψυχοδυναμικής Ψυχοθεραπείας σε Ιατρικά Πλαίσια». Ύστερα έπεται η ανάλυση και η επεξεργασία των παραδειγμάτων και των βινιετών που παρατέθηκαν τα οποία αναδεικνύουν την δυσκολία νοητικοποίησης της θεραπευόμενης και παράλληλα την επεξεργασία της αντιμεταβιαβαστικής εμπειρίας της θεραπεύτριας και του ρόλου που έπαιξε η επεξεργασία αυτή στην ενίσχυση της ικανότητας νοητικοποίησης της θεραπευόμενης . Τέλος, ακολουθεί συζήτηση με τα συμπεράσματα τα οποία φαίνεται να έχουν την δυνατότητα ,ως έναν βαθμό, να υποστηρίξουν την υπόθεση της εργασίας αυτής, αλλά και με τους περιορισμούς της εμπειρικής μελέτης οι οποίοι αφορούν το μικρό δείγμα και την υποκειμενική διάσταση της συνθήκης της μελέτης.","The aim of this essay is to focus on the implicit and explicit psychological work to which therapists submit their experiences with patients, that is, the elaboration of countertransference experience. The first theoretical hypothesis of this essay concerns the view of the therapist’s elaboration of countertransference as a particular kind of mentalization. The second hypothesis, explores the assumption of whether the therapists’ elaboration of their countertransference, which involves a high quality of mentalizing capacity, can be used as an agent of enhancement of the borderline patient’s mentalizing capacity which is limited due to their non-secure attachment and traumatic experiences during the first years of life. Ιn order to achieve the exploration of these two research proposals , firstly, there will be a literature review of the theoretical views on mentalization with a focus on the theoretical and clinical approach by Peter Fonagy and his colleagues. Secondly, there will be a relatively brief description of the importance of mentalization and the mentalizing stance in the therapeutic process with borderline patients. What will follow is a literature review on the historical and conceptual development of the concept and use of countertransference. In addition, what will be suggested is a shift on the focus of countertransference management towards a focus on countertransference elaboration suggesting that the latter constitutes a particular kind of the therapist’s mentalization. The investigation of this proposition will be supported via a systematic literature review on the relative research that has been conducted and that pertains to this hypothesis, but also by the submission of the writer’s own thoughts and assumptions. The second hypothesis that poses the theoretical and clinical question on whether the therapist’s elaboration of their countertransference experience can function as an enhancement tool for borderline patient’s mentalizing capacity, will be supported through examples, extracts and clinical vignettes taken from the course of the one year psychotherapeutic work with a patient (diagnosed with Borderline Personality Disorder) that took place during the clinical practice for the Postgraduate Course ‘Psychodynamic Psychotherapy in Medical Settings’. An analysis and an elaboration of these examples and vignettes that were described will follow. Finally, what will be discussed are the conclusions, that seem to be able to support the hypothesis of this essay to an extent, but also the limitations of this experiential study, that derive from the small sample of the study and the subjective aspect of the condition of this study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επεξεργασία της αντιμεταβίβασης ως ειδική μορφή νοητικοποίησης (mentalization) και ως μέσο ενίσχυσης της ικανότητας νοητικοποίησης του οριακού ασθενή σε μια βραχυπρόθεσμη ψυχοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαλαβανίδη Αικατερίνη","Βαλαβανίδη Aikaterini"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εστιάσει στην υπόρρητη και ρητή ψυχική διεργασία στην οποία υποβάλλονται οι εμπειρίες του θεραπευτή κατά την εργασία του με τον ασθενή, δηλαδή την επεξεργασία της μεταβιβαστικής εμπειρίας. Η πρώτη υπόθεση αυτής της εργασίας αφορά την θεώρηση της επεξεργασίας της αντιμεταβίβασης ως μια ειδική μορφή νοητικοποίησης (mentalization). Το δεύτερο σκέλος αφορά μια ερευνητική υπόθεση εργασίας που θέτει το ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβίβασης του θεραπευτή, η οποία εμπλέκει μια υψηλή μορφή ικανότητας νοητικοποίησης, μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της νοητικοποίησης του οριακό ασθενή του οποίου η ικανότητα νοητικοποίησης είναι περιορισμένη λόγω του μη ασφαλούς δεσμού και των τραυματικών εμπειριών κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Για να επιτευχθεί η διερεύνηση των δυο ερευνητικών υποθέσεων, θα γίνει αρχικά μια βιβλιογραφική αναφορά στις προσεγγίσεις της έννοιας της νοητικοποίησης με επικέντρωση στη θεωρητική και κλινική προσέγγιση του Peter Fonagy και των συνεργατών του. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει μια σύντομη αναφορά στην σημασία της νοητικοποίησης και στην εν-νοητική θεραπευτική στάση σε ασθενείς με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας. Έπειτα, θα γίνει μια βιβλιογραφική ανασκόπηση της ιστορικής και εννοιολογικής εξέλιξης της έννοιας και της χρήσης της αντιμεταβίβασης. Πέραν αυτού θα προταθεί μια μετακίνηση της επικέντρωσης από τη διαχείριση προς την επεξεργασία της αντιμεταβίβασης προτείνοντας την τελευταία ως μια ιδιαίτερη μορφή νοητικοποίησης του θεραπευτή. Η διερεύνηση αυτής της υπόθεσης θα υποστηριχθεί μέσα από μια συστηματική βιβλιογραφική αναφορά σε σχετικές έρευνες που έχουν διεξαχθεί και που άπτονται της υπόθεσης αυτής αλλά και από προσωπικές σκέψεις και υποθέσεις της συγγραφέως. Η δεύτερη υπόθεση που θέτει το ερευνητικό και κλινικό ερώτημα του εάν η επεξεργασία της αντιμεταβιβαστικής εμπειρίας του θεραπευτή μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της ικανότητας νοητικοποίησης του οριακού ασθενή, θα υποστηριχθεί μέσω παραδειγμάτων και κλινικών βινιετών από την μονοετή ψυχοθεραπευτική πορεία της συγγραφέως με μια θεραπευόμενη με Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας η οποία έλαβε χώρα στα πλαίσια της πρακτικής άσκησης του ΠMΣ «Ψυχοδυναμικής Ψυχοθεραπείας σε Ιατρικά Πλαίσια». Ύστερα έπεται η ανάλυση και η επεξεργασία των παραδειγμάτων και των βινιετών που παρατέθηκαν τα οποία αναδεικνύουν την δυσκολία νοητικοποίησης της θεραπευόμενης και παράλληλα την επεξεργασία της αντιμεταβιαβαστικής εμπειρίας της θεραπεύτριας και του ρόλου που έπαιξε η επεξεργασία αυτή στην ενίσχυση της ικανότητας νοητικοποίησης της θεραπευόμενης . Τέλος, ακολουθεί συζήτηση με τα συμπεράσματα τα οποία φαίνεται να έχουν την δυνατότητα ,ως έναν βαθμό, να υποστηρίξουν την υπόθεση της εργασίας αυτής, αλλά και με τους περιορισμούς της εμπειρικής μελέτης οι οποίοι αφορούν το μικρό δείγμα και την υποκειμενική διάσταση της συνθήκης της μελέτης.","The aim of this essay is to focus on the implicit and explicit psychological work to which therapists submit their experiences with patients, that is, the elaboration of countertransference experience. The first theoretical hypothesis of this essay concerns the view of the therapist’s elaboration of countertransference as a particular kind of mentalization. The second hypothesis, explores the assumption of whether the therapists’ elaboration of their countertransference, which involves a high quality of mentalizing capacity, can be used as an agent of enhancement of the borderline patient’s mentalizing capacity which is limited due to their non-secure attachment and traumatic experiences during the first years of life. Ιn order to achieve the exploration of these two research proposals , firstly, there will be a literature review of the theoretical views on mentalization with a focus on the theoretical and clinical approach by Peter Fonagy and his colleagues. Secondly, there will be a relatively brief description of the importance of mentalization and the mentalizing stance in the therapeutic process with borderline patients. What will follow is a literature review on the historical and conceptual development of the concept and use of countertransference. In addition, what will be suggested is a shift on the focus of countertransference management towards a focus on countertransference elaboration suggesting that the latter constitutes a particular kind of the therapist’s mentalization. The investigation of this proposition will be supported via a systematic literature review on the relative research that has been conducted and that pertains to this hypothesis, but also by the submission of the writer’s own thoughts and assumptions. The second hypothesis that poses the theoretical and clinical question on whether the therapist’s elaboration of their countertransference experience can function as an enhancement tool for borderline patient’s mentalizing capacity, will be supported through examples, extracts and clinical vignettes taken from the course of the one year psychotherapeutic work with a patient (diagnosed with Borderline Personality Disorder) that took place during the clinical practice for the Postgraduate Course ‘Psychodynamic Psychotherapy in Medical Settings’. An analysis and an elaboration of these examples and vignettes that were described will follow. Finally, what will be discussed are the conclusions, that seem to be able to support the hypothesis of this essay to an extent, but also the limitations of this experiential study, that derive from the small sample of the study and the subjective aspect of the condition of this study."],"dc:identifier":["uoadl:2880616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880616"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επεξεργασία της αντιμεταβίβασης ως ειδική μορφή νοητικοποίησης (mentalization) και ως μέσο ενίσχυσης της ικανότητας νοητικοποίησης του οριακού ασθενή σε μια βραχυπρόθεσμη ψυχοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:56Z"}