{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880743"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880743","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigating the Role of Exosomes in Modeled Osteoporosis","abstract":"Η οστεοπόρωση, μια μεταβολική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και αυξημένη ευαισθησία στα κατάγματα, παραμένει ένα σημαντικό παγκόσμιο ζήτημα δημόσιας υγείας, καθώς επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού των ηλικιωμένων. Το οστό είναι ένας σύνθετος ιστός που υφίσταται συνεχώς μορφοποίηση μέσω συντονισμένης οστικής απορρόφησης και σχηματισμού από τους οστεοκλάστες και τους οστεοβλάστες, αντίστοιχα. Σχεδόν όλα τα οστικά κύτταρα έχουν αποδειχθεί ότι εκκρίνουν εξωσώματα, τα οποία είναι εξωκυτταρικά μεμβρανικά νανοκυστίδια μεγέθους 30 έως 100 νανομέτρων, τα οποία μεταξύ άλλων μεταφέρουν ειδική πρωτεΐνη, mRNA και miRNA φορτίο. Τα εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά θεωρούνται απαραίτητα για τη διακυτταρική επικοινωνία μεταξύ των οστικών κυττάρων που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην μορφοποίηση του οστού ρυθμίζοντας την οστεογένεση και την οστεοκλαστογένεση. Ο συνδέτης του υποδοχέα του ενεργοποιητή του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (RANKL), μέλος της υπεροικογένειας TNF, αποτελεί τον κύριο ρυθμιστή του σχηματισμού οστεοκλαστών και της απορρόφησης οστού. Εξωσώματα που φέρουν RANKL ή τον υποδοχέα RANK έχουν προταθεί να ρυθμίζουν την μορφοποίηση των οστών παρεμβάλλοντας με τις αλληλεπιδράσεις οστεοβλαστών-οστεοκλαστών. Εκτός από τη συνεισφορά τους στις φυσιολογικές διεργασίες, πρόσφατα, τα εξωσώματα συσχετίστηκαν με διάφορες παθολογικές καταστάσεις και έτσι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πιθανά εργαλεία για διάγνωση (βιοδείκτες), πρόληψη ασθενειών (π.χ. νανoεμβόλια) και θεραπεία (στοχευμένη μεταφορά φαρμάκου/γονιδίου), καθώς επίσης για θερανοστική. Η ομάδα μας δημιούργησε πρόσφατα νέα γενετικά μοντέλα οστεοπόρωσης με την έκφραση του ανθρώπινου RANKL σε διαγονιδιακά ποντίκια. Τα TgRANKL ποντίκια αναπτύσσουν πρώιμη έναρξη οστεοπόρωσης με σοβαρό οστεοπορωτικό φαινότυπο και χαρακτηριστικά αυξημένης οστεοκλαστογένεσης, σοβαρής απώλειας του δοκιδωτού οστού, πορώδους φλοιώδους οστού και λιπώδους νωτιαίου μυελού (BMA). Τα TgRANKL ποντίκια αντιπροσωπεύουν ένα εξαιρετικό σύστημα για τη μελέτη εξωσωμάτων in vivo που σχετίζονται με την απορρόφηση των οστών και την οστεοπόρωση. Το έργο αυτό στοχεύει: α) στην καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου απομόνωσης εξωσωμάτων που προέρχονται από το μηριαίο οστό άγριου τύπου και οστεοπορωτικών TgRANKL ποντικών μέσω απευθείας ομογενοποίησης και διαδοχικής υπερ-φυγοκέντρησης και β) επιβεβαίωση απομονομένων εξωσωμάτων μέσω της ανίχνευσης ευρέως χαρακτηρισμένων εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 χρησιμοποιώντας την ανάλυση Western Blot. Στην παρούσα μελέτη, αρσενικά ποντίκια άγριου τύπου και TgRANKL, ηλικίας 2 μηνών, που διατηρήθηκαν στις εγκαταστάσεις ζώων του Ινστιτούτου Βιοϊατρικής Έρευνας Αλεξάντερ Φλέμινγκ (Βάρη, Ελλάδα) θυσιάστηκαν και υποβλήθηκαν σε απομόνωση του μηριαίου οστού. Η απομόνωση των εξωσωμάτων από ολόκληρα ή ξεπλυμένα μηριαία οστά επιτεύχθηκε μέσω της διαδοχικής υπερφυγοκέντρησης και υπερφιλτραρίσματος, ενώ η ταυτοποίηση των εξωσωμάτων στα κατακρημνίσματα έγινε με ανάλυση Western Blot χρησιμοποιώντας αντισώματα κατά των εξωσωματικών πρωτεϊνών CD9 και CD63. Μετά από τη βελτιστοποίηση των παραμέτρων της υπερφυγοκέντρησης, τα αποτελέσματά μας έδειξαν την παρουσία των εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 στα εκχυλίσματα μηριαίου οστού τόσο άγριου τύπου όσο και TgRANKL ποντικιών. Ωστόσο, η έκφραση της εξωσωματικής πρωτεΐνης δεν ανιχνεύθηκε στο οστό με ξεπλυμένο μυελό των οστών, υποδεικνύοντας ότι η κύρια πηγή των απομονομένων εξωσωμάτων είναι το διαμέρισμα του μυελού των οστών. Εάν τα εξωσώματα που απομονώνονται σε αυτά τα πειράματα βρίσκονται μόνο στον μυελό των οστών, αλλά λιγότερο ή καθόλου στον οστικό ιστό, πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω. Εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά κατά την οστεοπόρωση μπορούν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων ρυθμιστικών μηχανισμών στην παθογένεση της νόσου, ενώ βιοσυνθετικά εξωσώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην στοχευμένη και ελεγχόμενη μεταφορά φαρμάκου ειδικά στο σκελετικό σύστημα προκειμένου να αναστρέψει την οστεοπόρωση.","abstract_html":"Η οστεοπόρωση, μια μεταβολική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και αυξημένη ευαισθησία στα κατάγματα, παραμένει ένα σημαντικό παγκόσμιο ζήτημα δημόσιας υγείας, καθώς επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού των ηλικιωμένων. Το οστό είναι ένας σύνθετος ιστός που υφίσταται συνεχώς μορφοποίηση μέσω συντονισμένης οστικής απορρόφησης και σχηματισμού από τους οστεοκλάστες και τους οστεοβλάστες, αντίστοιχα. Σχεδόν όλα τα οστικά κύτταρα έχουν αποδειχθεί ότι εκκρίνουν εξωσώματα, τα οποία είναι εξωκυτταρικά μεμβρανικά νανοκυστίδια μεγέθους 30 έως 100 νανομέτρων, τα οποία μεταξύ άλλων μεταφέρουν ειδική πρωτεΐνη, mRNA και miRNA φορτίο. Τα εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά θεωρούνται απαραίτητα για τη διακυτταρική επικοινωνία μεταξύ των οστικών κυττάρων που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην μορφοποίηση του οστού ρυθμίζοντας την οστεογένεση και την οστεοκλαστογένεση. Ο συνδέτης του υποδοχέα του ενεργοποιητή του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (RANKL), μέλος της υπεροικογένειας TNF, αποτελεί τον κύριο ρυθμιστή του σχηματισμού οστεοκλαστών και της απορρόφησης οστού. Εξωσώματα που φέρουν RANKL ή τον υποδοχέα RANK έχουν προταθεί να ρυθμίζουν την μορφοποίηση των οστών παρεμβάλλοντας με τις αλληλεπιδράσεις οστεοβλαστών-οστεοκλαστών. Εκτός από τη συνεισφορά τους στις φυσιολογικές διεργασίες, πρόσφατα, τα εξωσώματα συσχετίστηκαν με διάφορες παθολογικές καταστάσεις και έτσι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πιθανά εργαλεία για διάγνωση (βιοδείκτες), πρόληψη ασθενειών (π.χ. νανoεμβόλια) και θεραπεία (στοχευμένη μεταφορά φαρμάκου/γονιδίου), καθώς επίσης για θερανοστική. Η ομάδα μας δημιούργησε πρόσφατα νέα γενετικά μοντέλα οστεοπόρωσης με την έκφραση του ανθρώπινου RANKL σε διαγονιδιακά ποντίκια. Τα TgRANKL ποντίκια αναπτύσσουν πρώιμη έναρξη οστεοπόρωσης με σοβαρό οστεοπορωτικό φαινότυπο και χαρακτηριστικά αυξημένης οστεοκλαστογένεσης, σοβαρής απώλειας του δοκιδωτού οστού, πορώδους φλοιώδους οστού και λιπώδους νωτιαίου μυελού (BMA). Τα TgRANKL ποντίκια αντιπροσωπεύουν ένα εξαιρετικό σύστημα για τη μελέτη εξωσωμάτων in vivo που σχετίζονται με την απορρόφηση των οστών και την οστεοπόρωση. Το έργο αυτό στοχεύει: α) στην καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου απομόνωσης εξωσωμάτων που προέρχονται από το μηριαίο οστό άγριου τύπου και οστεοπορωτικών TgRANKL ποντικών μέσω απευθείας ομογενοποίησης και διαδοχικής υπερ-φυγοκέντρησης και β) επιβεβαίωση απομονομένων εξωσωμάτων μέσω της ανίχνευσης ευρέως χαρακτηρισμένων εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 χρησιμοποιώντας την ανάλυση Western Blot. Στην παρούσα μελέτη, αρσενικά ποντίκια άγριου τύπου και TgRANKL, ηλικίας 2 μηνών, που διατηρήθηκαν στις εγκαταστάσεις ζώων του Ινστιτούτου Βιοϊατρικής Έρευνας Αλεξάντερ Φλέμινγκ (Βάρη, Ελλάδα) θυσιάστηκαν και υποβλήθηκαν σε απομόνωση του μηριαίου οστού. Η απομόνωση των εξωσωμάτων από ολόκληρα ή ξεπλυμένα μηριαία οστά επιτεύχθηκε μέσω της διαδοχικής υπερφυγοκέντρησης και υπερφιλτραρίσματος, ενώ η ταυτοποίηση των εξωσωμάτων στα κατακρημνίσματα έγινε με ανάλυση Western Blot χρησιμοποιώντας αντισώματα κατά των εξωσωματικών πρωτεϊνών CD9 και CD63. Μετά από τη βελτιστοποίηση των παραμέτρων της υπερφυγοκέντρησης, τα αποτελέσματά μας έδειξαν την παρουσία των εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 στα εκχυλίσματα μηριαίου οστού τόσο άγριου τύπου όσο και TgRANKL ποντικιών. Ωστόσο, η έκφραση της εξωσωματικής πρωτεΐνης δεν ανιχνεύθηκε στο οστό με ξεπλυμένο μυελό των οστών, υποδεικνύοντας ότι η κύρια πηγή των απομονομένων εξωσωμάτων είναι το διαμέρισμα του μυελού των οστών. Εάν τα εξωσώματα που απομονώνονται σε αυτά τα πειράματα βρίσκονται μόνο στον μυελό των οστών, αλλά λιγότερο ή καθόλου στον οστικό ιστό, πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω. Εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά κατά την οστεοπόρωση μπορούν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων ρυθμιστικών μηχανισμών στην παθογένεση της νόσου, ενώ βιοσυνθετικά εξωσώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην στοχευμένη και ελεγχόμενη μεταφορά φαρμάκου ειδικά στο σκελετικό σύστημα προκειμένου να αναστρέψει την οστεοπόρωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Παντελίδου Πολίνα","Pantelidou Polina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880743"],"render_values":[{"text":"uoadl:2880743","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880743","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880743","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2880743","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παντελίδου Πολίνα","Pantelidou Polina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880743","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880743"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οστεοπόρωση, μια μεταβολική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και αυξημένη ευαισθησία στα κατάγματα, παραμένει ένα σημαντικό παγκόσμιο ζήτημα δημόσιας υγείας, καθώς επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού των ηλικιωμένων. Το οστό είναι ένας σύνθετος ιστός που υφίσταται συνεχώς μορφοποίηση μέσω συντονισμένης οστικής απορρόφησης και σχηματισμού από τους οστεοκλάστες και τους οστεοβλάστες, αντίστοιχα. Σχεδόν όλα τα οστικά κύτταρα έχουν αποδειχθεί ότι εκκρίνουν εξωσώματα, τα οποία είναι εξωκυτταρικά μεμβρανικά νανοκυστίδια μεγέθους 30 έως 100 νανομέτρων, τα οποία μεταξύ άλλων μεταφέρουν ειδική πρωτεΐνη, mRNA και miRNA φορτίο. Τα εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά θεωρούνται απαραίτητα για τη διακυτταρική επικοινωνία μεταξύ των οστικών κυττάρων που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην μορφοποίηση του οστού ρυθμίζοντας την οστεογένεση και την οστεοκλαστογένεση. Ο συνδέτης του υποδοχέα του ενεργοποιητή του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (RANKL), μέλος της υπεροικογένειας TNF, αποτελεί τον κύριο ρυθμιστή του σχηματισμού οστεοκλαστών και της απορρόφησης οστού. Εξωσώματα που φέρουν RANKL ή τον υποδοχέα RANK έχουν προταθεί να ρυθμίζουν την μορφοποίηση των οστών παρεμβάλλοντας με τις αλληλεπιδράσεις οστεοβλαστών-οστεοκλαστών. Εκτός από τη συνεισφορά τους στις φυσιολογικές διεργασίες, πρόσφατα, τα εξωσώματα συσχετίστηκαν με διάφορες παθολογικές καταστάσεις και έτσι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πιθανά εργαλεία για διάγνωση (βιοδείκτες), πρόληψη ασθενειών (π.χ. νανoεμβόλια) και θεραπεία (στοχευμένη μεταφορά φαρμάκου/γονιδίου), καθώς επίσης για θερανοστική. Η ομάδα μας δημιούργησε πρόσφατα νέα γενετικά μοντέλα οστεοπόρωσης με την έκφραση του ανθρώπινου RANKL σε διαγονιδιακά ποντίκια. Τα TgRANKL ποντίκια αναπτύσσουν πρώιμη έναρξη οστεοπόρωσης με σοβαρό οστεοπορωτικό φαινότυπο και χαρακτηριστικά αυξημένης οστεοκλαστογένεσης, σοβαρής απώλειας του δοκιδωτού οστού, πορώδους φλοιώδους οστού και λιπώδους νωτιαίου μυελού (BMA). Τα TgRANKL ποντίκια αντιπροσωπεύουν ένα εξαιρετικό σύστημα για τη μελέτη εξωσωμάτων in vivo που σχετίζονται με την απορρόφηση των οστών και την οστεοπόρωση. Το έργο αυτό στοχεύει: α) στην καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου απομόνωσης εξωσωμάτων που προέρχονται από το μηριαίο οστό άγριου τύπου και οστεοπορωτικών TgRANKL ποντικών μέσω απευθείας ομογενοποίησης και διαδοχικής υπερ-φυγοκέντρησης και β) επιβεβαίωση απομονομένων εξωσωμάτων μέσω της ανίχνευσης ευρέως χαρακτηρισμένων εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 χρησιμοποιώντας την ανάλυση Western Blot. Στην παρούσα μελέτη, αρσενικά ποντίκια άγριου τύπου και TgRANKL, ηλικίας 2 μηνών, που διατηρήθηκαν στις εγκαταστάσεις ζώων του Ινστιτούτου Βιοϊατρικής Έρευνας Αλεξάντερ Φλέμινγκ (Βάρη, Ελλάδα) θυσιάστηκαν και υποβλήθηκαν σε απομόνωση του μηριαίου οστού. Η απομόνωση των εξωσωμάτων από ολόκληρα ή ξεπλυμένα μηριαία οστά επιτεύχθηκε μέσω της διαδοχικής υπερφυγοκέντρησης και υπερφιλτραρίσματος, ενώ η ταυτοποίηση των εξωσωμάτων στα κατακρημνίσματα έγινε με ανάλυση Western Blot χρησιμοποιώντας αντισώματα κατά των εξωσωματικών πρωτεϊνών CD9 και CD63. Μετά από τη βελτιστοποίηση των παραμέτρων της υπερφυγοκέντρησης, τα αποτελέσματά μας έδειξαν την παρουσία των εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 στα εκχυλίσματα μηριαίου οστού τόσο άγριου τύπου όσο και TgRANKL ποντικιών. Ωστόσο, η έκφραση της εξωσωματικής πρωτεΐνης δεν ανιχνεύθηκε στο οστό με ξεπλυμένο μυελό των οστών, υποδεικνύοντας ότι η κύρια πηγή των απομονομένων εξωσωμάτων είναι το διαμέρισμα του μυελού των οστών. Εάν τα εξωσώματα που απομονώνονται σε αυτά τα πειράματα βρίσκονται μόνο στον μυελό των οστών, αλλά λιγότερο ή καθόλου στον οστικό ιστό, πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω. Εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά κατά την οστεοπόρωση μπορούν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων ρυθμιστικών μηχανισμών στην παθογένεση της νόσου, ενώ βιοσυνθετικά εξωσώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην στοχευμένη και ελεγχόμενη μεταφορά φαρμάκου ειδικά στο σκελετικό σύστημα προκειμένου να αναστρέψει την οστεοπόρωση.","Osteoporosis, a metabolic disease characterized by low bone mass and increased susceptibility to fractures, remains a major global public health issue as it affects a substantial percentage of the elderly population. Bone is a composite tissue that constantly undergoes remodeling through coordinated bone resorption and formation performed by osteoclasts and osteoblasts, respectively. Almost all bone cells have been showed to secrete exosomes, which are extracellular membrane nanovesicles of 30 to 100 nanometer size, that among other, carry specific protein, mRNA and miRNA cargo. Bone-derived exosomes are considered to be essential for intercellular communication between bone cells playing a critical role in bone remodelling regulating osteogenesis and osteoclastogenesis. Receptor activator of nuclear factor-κB ligand (RANKL), a member of the TNF superfamily, constitutes the master regulator of osteoclast formation and bone resorption. Exosomes carrying RANKL or its receptor RANK have been suggested to regulate bone remodeling by interfering with osteoblast-osteoclast interactions. Apart from their contribution to physiological processes, lately, exosomes have been correlated with several pathological conditions, and thus can be utilized as potential tools for diagnosis (biomarkers), prevention of disease (e.g. nanovaccines), and therapy (target drug and/or gene delivery nanosystems), as well as theranostics. Our group has recently established novel genetic models of osteoporosis by expression of human RANKL in transgenic mice. TgRANKL mice develop early onset of osteoporosis with a severe osteoporotic phenotype and features of increased osteoclastogenesis, severe trabecular bone loss, cortical porosity and bone marrow adiposity (BMA). TgRANKL mice represent an excellent system to study in vivo exosomes related to bone resorption and osteoporosis. This project aims to a) establish a protocol for exosome isolation derived from femur tissue of wild-type and TgRANKL osteoporotic mice through direct homogenization and sequential ultra-centrifugation and b) confirm extracted exosomes through detection of widely characterized exosome markers CD9 and CD63 utilizing Western Blot Analysis. In the present study, wild-type and TgRANKL male mice, 2 months old, maintained at the animal house of the Institute of Biomedical Research Center “Alexander Fleming” (Vari, Greece) were sacrificed and subjected to femur isolation. Exosome isolation from whole or flushed femurs was performed via sequential ultracentrifugation and ultrafiltration, while the identification of exosomes in pellet fractions was performed by Western blot analysis using antibodies against exosomal proteins CD9 and CD63. After optimization of the ultracentrifugation parameters, our results demonstrated the presence of the CD9 and CD63 exosomal markers both in wild-type and TgRANKL femur extracts. However, no exosomal protein expression was detected in femurs with flushed bone marrow (BM), indicating that the main source of identified exosomes is the BM compartment. Whether exosomes obtained in these experiments are found solely in the BM, but fewer or none in the bone tissue, needs to be further investigated. Bone-derived exosomes during osteoporosis could lead to the identification of novel regulatory mechanisms in disease pathogenesis, while bioengineered exosomes can be utilized to target and control drug delivery specifically at the skeletal system in order to reverse osteoporosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigating the Role of Exosomes in Modeled Osteoporosis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παντελίδου Πολίνα","Pantelidou Polina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η οστεοπόρωση, μια μεταβολική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και αυξημένη ευαισθησία στα κατάγματα, παραμένει ένα σημαντικό παγκόσμιο ζήτημα δημόσιας υγείας, καθώς επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού των ηλικιωμένων. Το οστό είναι ένας σύνθετος ιστός που υφίσταται συνεχώς μορφοποίηση μέσω συντονισμένης οστικής απορρόφησης και σχηματισμού από τους οστεοκλάστες και τους οστεοβλάστες, αντίστοιχα. Σχεδόν όλα τα οστικά κύτταρα έχουν αποδειχθεί ότι εκκρίνουν εξωσώματα, τα οποία είναι εξωκυτταρικά μεμβρανικά νανοκυστίδια μεγέθους 30 έως 100 νανομέτρων, τα οποία μεταξύ άλλων μεταφέρουν ειδική πρωτεΐνη, mRNA και miRNA φορτίο. Τα εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά θεωρούνται απαραίτητα για τη διακυτταρική επικοινωνία μεταξύ των οστικών κυττάρων που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην μορφοποίηση του οστού ρυθμίζοντας την οστεογένεση και την οστεοκλαστογένεση. Ο συνδέτης του υποδοχέα του ενεργοποιητή του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (RANKL), μέλος της υπεροικογένειας TNF, αποτελεί τον κύριο ρυθμιστή του σχηματισμού οστεοκλαστών και της απορρόφησης οστού. Εξωσώματα που φέρουν RANKL ή τον υποδοχέα RANK έχουν προταθεί να ρυθμίζουν την μορφοποίηση των οστών παρεμβάλλοντας με τις αλληλεπιδράσεις οστεοβλαστών-οστεοκλαστών. Εκτός από τη συνεισφορά τους στις φυσιολογικές διεργασίες, πρόσφατα, τα εξωσώματα συσχετίστηκαν με διάφορες παθολογικές καταστάσεις και έτσι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πιθανά εργαλεία για διάγνωση (βιοδείκτες), πρόληψη ασθενειών (π.χ. νανoεμβόλια) και θεραπεία (στοχευμένη μεταφορά φαρμάκου/γονιδίου), καθώς επίσης για θερανοστική. Η ομάδα μας δημιούργησε πρόσφατα νέα γενετικά μοντέλα οστεοπόρωσης με την έκφραση του ανθρώπινου RANKL σε διαγονιδιακά ποντίκια. Τα TgRANKL ποντίκια αναπτύσσουν πρώιμη έναρξη οστεοπόρωσης με σοβαρό οστεοπορωτικό φαινότυπο και χαρακτηριστικά αυξημένης οστεοκλαστογένεσης, σοβαρής απώλειας του δοκιδωτού οστού, πορώδους φλοιώδους οστού και λιπώδους νωτιαίου μυελού (BMA). Τα TgRANKL ποντίκια αντιπροσωπεύουν ένα εξαιρετικό σύστημα για τη μελέτη εξωσωμάτων in vivo που σχετίζονται με την απορρόφηση των οστών και την οστεοπόρωση. Το έργο αυτό στοχεύει: α) στην καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου απομόνωσης εξωσωμάτων που προέρχονται από το μηριαίο οστό άγριου τύπου και οστεοπορωτικών TgRANKL ποντικών μέσω απευθείας ομογενοποίησης και διαδοχικής υπερ-φυγοκέντρησης και β) επιβεβαίωση απομονομένων εξωσωμάτων μέσω της ανίχνευσης ευρέως χαρακτηρισμένων εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 χρησιμοποιώντας την ανάλυση Western Blot. Στην παρούσα μελέτη, αρσενικά ποντίκια άγριου τύπου και TgRANKL, ηλικίας 2 μηνών, που διατηρήθηκαν στις εγκαταστάσεις ζώων του Ινστιτούτου Βιοϊατρικής Έρευνας Αλεξάντερ Φλέμινγκ (Βάρη, Ελλάδα) θυσιάστηκαν και υποβλήθηκαν σε απομόνωση του μηριαίου οστού. Η απομόνωση των εξωσωμάτων από ολόκληρα ή ξεπλυμένα μηριαία οστά επιτεύχθηκε μέσω της διαδοχικής υπερφυγοκέντρησης και υπερφιλτραρίσματος, ενώ η ταυτοποίηση των εξωσωμάτων στα κατακρημνίσματα έγινε με ανάλυση Western Blot χρησιμοποιώντας αντισώματα κατά των εξωσωματικών πρωτεϊνών CD9 και CD63. Μετά από τη βελτιστοποίηση των παραμέτρων της υπερφυγοκέντρησης, τα αποτελέσματά μας έδειξαν την παρουσία των εξωσωματικών δεικτών CD9 και CD63 στα εκχυλίσματα μηριαίου οστού τόσο άγριου τύπου όσο και TgRANKL ποντικιών. Ωστόσο, η έκφραση της εξωσωματικής πρωτεΐνης δεν ανιχνεύθηκε στο οστό με ξεπλυμένο μυελό των οστών, υποδεικνύοντας ότι η κύρια πηγή των απομονομένων εξωσωμάτων είναι το διαμέρισμα του μυελού των οστών. Εάν τα εξωσώματα που απομονώνονται σε αυτά τα πειράματα βρίσκονται μόνο στον μυελό των οστών, αλλά λιγότερο ή καθόλου στον οστικό ιστό, πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω. Εξωσώματα που προέρχονται από τα οστά κατά την οστεοπόρωση μπορούν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων ρυθμιστικών μηχανισμών στην παθογένεση της νόσου, ενώ βιοσυνθετικά εξωσώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην στοχευμένη και ελεγχόμενη μεταφορά φαρμάκου ειδικά στο σκελετικό σύστημα προκειμένου να αναστρέψει την οστεοπόρωση.","Osteoporosis, a metabolic disease characterized by low bone mass and increased susceptibility to fractures, remains a major global public health issue as it affects a substantial percentage of the elderly population. Bone is a composite tissue that constantly undergoes remodeling through coordinated bone resorption and formation performed by osteoclasts and osteoblasts, respectively. Almost all bone cells have been showed to secrete exosomes, which are extracellular membrane nanovesicles of 30 to 100 nanometer size, that among other, carry specific protein, mRNA and miRNA cargo. Bone-derived exosomes are considered to be essential for intercellular communication between bone cells playing a critical role in bone remodelling regulating osteogenesis and osteoclastogenesis. Receptor activator of nuclear factor-κB ligand (RANKL), a member of the TNF superfamily, constitutes the master regulator of osteoclast formation and bone resorption. Exosomes carrying RANKL or its receptor RANK have been suggested to regulate bone remodeling by interfering with osteoblast-osteoclast interactions. Apart from their contribution to physiological processes, lately, exosomes have been correlated with several pathological conditions, and thus can be utilized as potential tools for diagnosis (biomarkers), prevention of disease (e.g. nanovaccines), and therapy (target drug and/or gene delivery nanosystems), as well as theranostics. Our group has recently established novel genetic models of osteoporosis by expression of human RANKL in transgenic mice. TgRANKL mice develop early onset of osteoporosis with a severe osteoporotic phenotype and features of increased osteoclastogenesis, severe trabecular bone loss, cortical porosity and bone marrow adiposity (BMA). TgRANKL mice represent an excellent system to study in vivo exosomes related to bone resorption and osteoporosis. This project aims to a) establish a protocol for exosome isolation derived from femur tissue of wild-type and TgRANKL osteoporotic mice through direct homogenization and sequential ultra-centrifugation and b) confirm extracted exosomes through detection of widely characterized exosome markers CD9 and CD63 utilizing Western Blot Analysis. In the present study, wild-type and TgRANKL male mice, 2 months old, maintained at the animal house of the Institute of Biomedical Research Center “Alexander Fleming” (Vari, Greece) were sacrificed and subjected to femur isolation. Exosome isolation from whole or flushed femurs was performed via sequential ultracentrifugation and ultrafiltration, while the identification of exosomes in pellet fractions was performed by Western blot analysis using antibodies against exosomal proteins CD9 and CD63. After optimization of the ultracentrifugation parameters, our results demonstrated the presence of the CD9 and CD63 exosomal markers both in wild-type and TgRANKL femur extracts. However, no exosomal protein expression was detected in femurs with flushed bone marrow (BM), indicating that the main source of identified exosomes is the BM compartment. Whether exosomes obtained in these experiments are found solely in the BM, but fewer or none in the bone tissue, needs to be further investigated. Bone-derived exosomes during osteoporosis could lead to the identification of novel regulatory mechanisms in disease pathogenesis, while bioengineered exosomes can be utilized to target and control drug delivery specifically at the skeletal system in order to reverse osteoporosis."],"dc:identifier":["uoadl:2880743","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880743"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Investigating the Role of Exosomes in Modeled Osteoporosis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z"}