{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880763"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880763","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χαρακτηριστικά αυτοτραυματικών συμπεριφορών σε νοσηλευόμενους και εξωτερικά παρακολουθούμενους εφήβους","abstract":"Εισαγωγή: Οι εκούσιοι αυτοτραυματισμοί παρουσιάζονται σε μια πληθώρα ψυχοπαθολογιών, αλλά και αυτούσιοι, σε παιδιά και εφήβους. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται σημαντικά με την ύπαρξη αυτοτραυματικών συμπεριφορών, τόσο σε νοσηλευόμενο παιδοψυχιατρικό πληθυσμό όσο και σε πληθυσμό που παρακολουθείται σε εξωτερική βάση, και να συγκρίνει αυτούς τους πληθυσμούς ως προς αυτήν τη συμπεριφορά. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μη παρεμβατική συγχρονική έρευνα, στην οποία η συλλογή των στοιχείων έγινε αναδρομικά χρησιμοποιώντας τους ήδη υπάρχοντες ψυχιατρικούς φακέλους. Μελετήθηκε δείγμα 63 παιδιών και εφήβων, το οποίο αποτελούταν από δύο κλινικούς πληθυσμούς με αυτοτραυματική συμπεριφορά: 34 παιδιά και έφηβους που νοσηλεύονταν σε ενδονοσοκομειακή ψυχιατρική μονάδα νοσηλείας, και 29 έφηβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση. Αποτελέσματα: Τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικότερα περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση (p<0,001). Ωστόσο, αντίθετα με τις υποθέσεις μας, τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι αυτοτραυματίζονταν με λιγότερους τρόπους σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που δεν νοσηλεύονταν (p<0,049). Τέλος, βρέθηκε ότι ο δείκτης λειτουργικότητας CGAS είχε σημαντική στατιστική συσχέτιση με την ύπαρξη τόσο αυτοτραυματισμών όσο και αποπειρών αυτοκτονίας στον κλινικό πληθυσμό που εξετάστηκε (p<0,001). Συμπεράσματα: Η αυτοτραυματική συμπεριφορά αποτελεί αναμφίβολα παράγοντα κινδύνου για μελλοντική απόπειρα αυτοκτονίας. Περαιτέρω έρευνα πάνω στο θέμα κρίνεται απολύτως απαραίτητη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι εκούσιοι αυτοτραυματισμοί παρουσιάζονται σε μια πληθώρα ψυχοπαθολογιών, αλλά και αυτούσιοι, σε παιδιά και εφήβους. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται σημαντικά με την ύπαρξη αυτοτραυματικών συμπεριφορών, τόσο σε νοσηλευόμενο παιδοψυχιατρικό πληθυσμό όσο και σε πληθυσμό που παρακολουθείται σε εξωτερική βάση, και να συγκρίνει αυτούς τους πληθυσμούς ως προς αυτήν τη συμπεριφορά. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μη παρεμβατική συγχρονική έρευνα, στην οποία η συλλογή των στοιχείων έγινε αναδρομικά χρησιμοποιώντας τους ήδη υπάρχοντες ψυχιατρικούς φακέλους. Μελετήθηκε δείγμα 63 παιδιών και εφήβων, το οποίο αποτελούταν από δύο κλινικούς πληθυσμούς με αυτοτραυματική συμπεριφορά: 34 παιδιά και έφηβους που νοσηλεύονταν σε ενδονοσοκομειακή ψυχιατρική μονάδα νοσηλείας, και 29 έφηβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση. Αποτελέσματα: Τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικότερα περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση (p&lt;0,001). Ωστόσο, αντίθετα με τις υποθέσεις μας, τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι αυτοτραυματίζονταν με λιγότερους τρόπους σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που δεν νοσηλεύονταν (p&lt;0,049). Τέλος, βρέθηκε ότι ο δείκτης λειτουργικότητας CGAS είχε σημαντική στατιστική συσχέτιση με την ύπαρξη τόσο αυτοτραυματισμών όσο και αποπειρών αυτοκτονίας στον κλινικό πληθυσμό που εξετάστηκε (p&lt;0,001). Συμπεράσματα: Η αυτοτραυματική συμπεριφορά αποτελεί αναμφίβολα παράγοντα κινδύνου για μελλοντική απόπειρα αυτοκτονίας. Περαιτέρω έρευνα πάνω στο θέμα κρίνεται απολύτως απαραίτητη.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδάκη Δήμητρα","Papadaki Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880763"],"render_values":[{"text":"uoadl:2880763","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880763","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880763","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2880763","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδάκη Δήμητρα","Papadaki Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880763","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880763"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι εκούσιοι αυτοτραυματισμοί παρουσιάζονται σε μια πληθώρα ψυχοπαθολογιών, αλλά και αυτούσιοι, σε παιδιά και εφήβους. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται σημαντικά με την ύπαρξη αυτοτραυματικών συμπεριφορών, τόσο σε νοσηλευόμενο παιδοψυχιατρικό πληθυσμό όσο και σε πληθυσμό που παρακολουθείται σε εξωτερική βάση, και να συγκρίνει αυτούς τους πληθυσμούς ως προς αυτήν τη συμπεριφορά. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μη παρεμβατική συγχρονική έρευνα, στην οποία η συλλογή των στοιχείων έγινε αναδρομικά χρησιμοποιώντας τους ήδη υπάρχοντες ψυχιατρικούς φακέλους. Μελετήθηκε δείγμα 63 παιδιών και εφήβων, το οποίο αποτελούταν από δύο κλινικούς πληθυσμούς με αυτοτραυματική συμπεριφορά: 34 παιδιά και έφηβους που νοσηλεύονταν σε ενδονοσοκομειακή ψυχιατρική μονάδα νοσηλείας, και 29 έφηβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση. Αποτελέσματα: Τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικότερα περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση (p<0,001). Ωστόσο, αντίθετα με τις υποθέσεις μας, τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι αυτοτραυματίζονταν με λιγότερους τρόπους σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που δεν νοσηλεύονταν (p<0,049). Τέλος, βρέθηκε ότι ο δείκτης λειτουργικότητας CGAS είχε σημαντική στατιστική συσχέτιση με την ύπαρξη τόσο αυτοτραυματισμών όσο και αποπειρών αυτοκτονίας στον κλινικό πληθυσμό που εξετάστηκε (p<0,001). Συμπεράσματα: Η αυτοτραυματική συμπεριφορά αποτελεί αναμφίβολα παράγοντα κινδύνου για μελλοντική απόπειρα αυτοκτονίας. Περαιτέρω έρευνα πάνω στο θέμα κρίνεται απολύτως απαραίτητη.","Introduction: Self-harm without intent to die is a behavior present in many psychiatric disorders, but can also exist on its own in children and adolescents. Objective: The objective of this study was to investigate the characteristics correlated with self-harm in inpatient and outpatient children and adolescents treated at the Children’s Hospital of Agia Sophia in Athens, Greece, and compare these two populations in terms of their respective self-harm behavior. Method: This was a non-invasive, study investigating a group of 63 children consisting of two clinical populations exhibiting self-harm behavior: 34 hospitalized children, adolescents, and 29 outpatient adolescents. Results: It was found that hospitalized children were significantly more likely to attempt suicide compared with outpatient children (p<0,001). However, contrary to our hypothesis, inpatient children self-harmed in less ways than non-hospitalized children (p<0,049). Finally, CGAS correlated with self-harm and suicide attempts (p<0,001). In this study, we were not able to confirm self-harm as a mimetic behavior. Conclusions: Self-harm is a severe condition that may lead to suicide; thus, further research is needed on this subject."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χαρακτηριστικά αυτοτραυματικών συμπεριφορών σε νοσηλευόμενους και εξωτερικά παρακολουθούμενους εφήβους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδάκη Δήμητρα","Papadaki Dimitra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι εκούσιοι αυτοτραυματισμοί παρουσιάζονται σε μια πληθώρα ψυχοπαθολογιών, αλλά και αυτούσιοι, σε παιδιά και εφήβους. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται σημαντικά με την ύπαρξη αυτοτραυματικών συμπεριφορών, τόσο σε νοσηλευόμενο παιδοψυχιατρικό πληθυσμό όσο και σε πληθυσμό που παρακολουθείται σε εξωτερική βάση, και να συγκρίνει αυτούς τους πληθυσμούς ως προς αυτήν τη συμπεριφορά. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μη παρεμβατική συγχρονική έρευνα, στην οποία η συλλογή των στοιχείων έγινε αναδρομικά χρησιμοποιώντας τους ήδη υπάρχοντες ψυχιατρικούς φακέλους. Μελετήθηκε δείγμα 63 παιδιών και εφήβων, το οποίο αποτελούταν από δύο κλινικούς πληθυσμούς με αυτοτραυματική συμπεριφορά: 34 παιδιά και έφηβους που νοσηλεύονταν σε ενδονοσοκομειακή ψυχιατρική μονάδα νοσηλείας, και 29 έφηβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση. Αποτελέσματα: Τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικότερα περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που παρακολουθούνταν σε εξωτερική βάση (p<0,001). Ωστόσο, αντίθετα με τις υποθέσεις μας, τα νοσηλευόμενα παιδιά και έφηβοι αυτοτραυματίζονταν με λιγότερους τρόπους σε σχέση με τα παιδιά και εφήβους που δεν νοσηλεύονταν (p<0,049). Τέλος, βρέθηκε ότι ο δείκτης λειτουργικότητας CGAS είχε σημαντική στατιστική συσχέτιση με την ύπαρξη τόσο αυτοτραυματισμών όσο και αποπειρών αυτοκτονίας στον κλινικό πληθυσμό που εξετάστηκε (p<0,001). Συμπεράσματα: Η αυτοτραυματική συμπεριφορά αποτελεί αναμφίβολα παράγοντα κινδύνου για μελλοντική απόπειρα αυτοκτονίας. Περαιτέρω έρευνα πάνω στο θέμα κρίνεται απολύτως απαραίτητη.","Introduction: Self-harm without intent to die is a behavior present in many psychiatric disorders, but can also exist on its own in children and adolescents. Objective: The objective of this study was to investigate the characteristics correlated with self-harm in inpatient and outpatient children and adolescents treated at the Children’s Hospital of Agia Sophia in Athens, Greece, and compare these two populations in terms of their respective self-harm behavior. Method: This was a non-invasive, study investigating a group of 63 children consisting of two clinical populations exhibiting self-harm behavior: 34 hospitalized children, adolescents, and 29 outpatient adolescents. Results: It was found that hospitalized children were significantly more likely to attempt suicide compared with outpatient children (p<0,001). However, contrary to our hypothesis, inpatient children self-harmed in less ways than non-hospitalized children (p<0,049). Finally, CGAS correlated with self-harm and suicide attempts (p<0,001). In this study, we were not able to confirm self-harm as a mimetic behavior. Conclusions: Self-harm is a severe condition that may lead to suicide; thus, further research is needed on this subject."],"dc:identifier":["uoadl:2880763","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880763"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χαρακτηριστικά αυτοτραυματικών συμπεριφορών σε νοσηλευόμενους και εξωτερικά παρακολουθούμενους εφήβους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z"}