{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880823"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880823","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της Ορθοστερικής Περιοχής Πρόσδεσης Αγωνιστών του Υποδοχέα Αδενοσίνης A3 με Υπολογιστικές Προσομοιώσεις και Πειράματα Μεταλλαξιγένεσης","abstract":"Ο υποδοχέας αδενοσίνης Α3 (adenosine receptor A3, A3R) που ενεργοποιείται από την αδενοσίνη, υπερεκφράζεται σε διάφορα καρκινικά κύτταρα και είναι ένας πολλά υποσχόμενος φαρμακολογικός στόχος για την αντιμετώπιση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων και άλλων παθολογικών καταστάσεων, όπως είναι το άσθμα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και τα ισχαιμικά τραύματα. Προς το παρόν, δεν υφίσταται πειραματική δομή του Α3R και στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σημασία των αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής στην πρόσδεση του μη εκλεκτικού αγωνιστή 1-(6-amino-9H-purin-9-yl)-1-deoxy-N-ethyl-β-D-ribofuranuronamide (NECA) (2) και του εκλεκτικού αγωνιστή 1-deoxy-1-[6-[[(3-iodophenyl)methyl]amino]-9H-purin-9-yl]-N-methyl-β-D-ribofuranuronamide (IB-MECA) (3). Πραγματοποιήθηκαν: (α) προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής (molecular dynamics, MD) συμπλόκων του φυσιολογικού (wild type, WT) και επιλεγμένων μεταλλαγμένων μορφών του Α3R με τους αγωνιστές NECA (2) ή IB-MECA (3), με στόχο την αναγνώριση των αμινοξέων που είναι σημαντικά για την πρόσδεση των αγωνιστών, και (β) πειράματα μεταλλαξιγένεσης και μέτρηση των ενεργοτήτων (pIC50) των μεταλλαγμένων μορφών A3R με τους αγωνιστές προς επιπλέον ανάπτυξη των παρατηρήσεων από τις προσομοιώσεις. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί ελεύθερης ενέργειας πρόσδεσης (ΔGeff) με τη μέθοδο Molecular Mechanics-Generalized Born Surface Area (MM-GBSA). Η συσχέτιση των υπολογιστικών τιμών ΔGeff και των πειραματικών τιμών pIC50 για τα NECA (2) και IB-MECA (3) ήταν ικανοποιητική (r=-0,76 και -0,69 αντίστοιχα) και επέτρεψε τη διάκριση μεταξύ μεταλλάξεων οι οποίες μειώνουν ή καταργούν τη δράση των αγωνιστών έναντι αυτών που την διατηρούν ή την αυξάνουν. Τα συνδυασμένα υπολογιστικά και πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η πρόσδεση των αγωνιστών και η ενεργοποίηση του υποδοχέα πραγματοποιείται μέσω άμεσων αλληλεπιδράσεων, όπως είναι (α) οι αλληλεπιδράσεις π-π με την F1685.29, (β) οι αλληλεπιδράσεις van der Waals με τις L2466.51 and I2687.39, και (γ) οι δεσμοί υδρογόνου με τις T943.36, N2506.55 S2717.42 και H2727.43. Η μετάλλαξη αυτών των αμινοξέων σε αλανίνη οδήγησε σε απώλεια της δραστικότητας. Η μετάλλαξη των άμεσα αλληλεπιδρώντων αμινοξέων V1695.30, W1855.46 και L2647.35 (βαριά άτομα σε απόσταση μικρότερη των 3,5 Å από τους αγωνιστές) σε αλανίνη δεν μετέβαλε τα επίπεδα δραστικότητας των αγωνιστών, εκτός από την πρώτη περίπτωση όπου η δραστικότητα του IB-MECA (3) αυξήθηκε σημαντικά. Επιπλέον, παρότι η V1695.30 θεωρείται “φίλτρο εκλεκτικότητας” για τους προσδέτες του Α3R έναντι των υπόλοιπων υπότυπων υποδοχέων αδενοσίνης, όταν αυτή μεταλλάχθηκε σε γλουταμικό οξύ, η δραστικότητα του ΙΒ-MECA (3) αυξήθηκε. Από τα εμμέσως αλληλεπιδρώντα αμινοξέα τα οποία είναι πιο απομακρυσμένα από τον αγωνιστή, τα L903.32 και M1775.38 διαπιστώθηκαν ως απαραίτητα για την πρόσδεση και των δύο αγωνιστών, διότι η μετάλλαξή τους σε αλανίνη είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της δραστικότητας. Η μετάλλαξη του αμινοξέος M1745.35 σε αλανίνη επηρέασε αρνητικά μόνο τη δραστικότητα του NECA (2), ενώ οι μεταλλάξεις του αμινοξέος I2536.58 δεν ήταν σημαντικές. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο: (α) την εύρεση των χαρακτηριστικών αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής πρόσδεσης του A3R τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόσδεση των αγωνιστών NECA (2) και ΙΒ-ΜΕCA (3) με χρήση πειραμάτων μεταλλαξιγένεσης και υπολογιστικών προσομοιώσεων, (β) τη μελέτη της ακρίβειας της μεθόδου MM-GBSA στον υπολογισμό των ελευθέρων ενεργειών πρόσδεσης, και (γ) τη δυνατότητα συνδυασμού των προηγούμενων συμπερασμάτων για το σχεδιασμό νέων δραστικών προσδετών του Α3R.","abstract_html":"Ο υποδοχέας αδενοσίνης Α3 (adenosine receptor A3, A3R) που ενεργοποιείται από την αδενοσίνη, υπερεκφράζεται σε διάφορα καρκινικά κύτταρα και είναι ένας πολλά υποσχόμενος φαρμακολογικός στόχος για την αντιμετώπιση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων και άλλων παθολογικών καταστάσεων, όπως είναι το άσθμα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και τα ισχαιμικά τραύματα. Προς το παρόν, δεν υφίσταται πειραματική δομή του Α3R και στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σημασία των αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής στην πρόσδεση του μη εκλεκτικού αγωνιστή 1-(6-amino-9H-purin-9-yl)-1-deoxy-N-ethyl-β-D-ribofuranuronamide (NECA) (2) και του εκλεκτικού αγωνιστή 1-deoxy-1-[6-[[(3-iodophenyl)methyl]amino]-9H-purin-9-yl]-N-methyl-β-D-ribofuranuronamide (IB-MECA) (3). Πραγματοποιήθηκαν: (α) προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής (molecular dynamics, MD) συμπλόκων του φυσιολογικού (wild type, WT) και επιλεγμένων μεταλλαγμένων μορφών του Α3R με τους αγωνιστές NECA (2) ή IB-MECA (3), με στόχο την αναγνώριση των αμινοξέων που είναι σημαντικά για την πρόσδεση των αγωνιστών, και (β) πειράματα μεταλλαξιγένεσης και μέτρηση των ενεργοτήτων (pIC50) των μεταλλαγμένων μορφών A3R με τους αγωνιστές προς επιπλέον ανάπτυξη των παρατηρήσεων από τις προσομοιώσεις. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί ελεύθερης ενέργειας πρόσδεσης (ΔGeff) με τη μέθοδο Molecular Mechanics-Generalized Born Surface Area (MM-GBSA). Η συσχέτιση των υπολογιστικών τιμών ΔGeff και των πειραματικών τιμών pIC50 για τα NECA (2) και IB-MECA (3) ήταν ικανοποιητική (r=-0,76 και -0,69 αντίστοιχα) και επέτρεψε τη διάκριση μεταξύ μεταλλάξεων οι οποίες μειώνουν ή καταργούν τη δράση των αγωνιστών έναντι αυτών που την διατηρούν ή την αυξάνουν. Τα συνδυασμένα υπολογιστικά και πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η πρόσδεση των αγωνιστών και η ενεργοποίηση του υποδοχέα πραγματοποιείται μέσω άμεσων αλληλεπιδράσεων, όπως είναι (α) οι αλληλεπιδράσεις π-π με την F1685.29, (β) οι αλληλεπιδράσεις van der Waals με τις L2466.51 and I2687.39, και (γ) οι δεσμοί υδρογόνου με τις T943.36, N2506.55 S2717.42 και H2727.43. Η μετάλλαξη αυτών των αμινοξέων σε αλανίνη οδήγησε σε απώλεια της δραστικότητας. Η μετάλλαξη των άμεσα αλληλεπιδρώντων αμινοξέων V1695.30, W1855.46 και L2647.35 (βαριά άτομα σε απόσταση μικρότερη των 3,5 Å από τους αγωνιστές) σε αλανίνη δεν μετέβαλε τα επίπεδα δραστικότητας των αγωνιστών, εκτός από την πρώτη περίπτωση όπου η δραστικότητα του IB-MECA (3) αυξήθηκε σημαντικά. Επιπλέον, παρότι η V1695.30 θεωρείται “φίλτρο εκλεκτικότητας” για τους προσδέτες του Α3R έναντι των υπόλοιπων υπότυπων υποδοχέων αδενοσίνης, όταν αυτή μεταλλάχθηκε σε γλουταμικό οξύ, η δραστικότητα του ΙΒ-MECA (3) αυξήθηκε. Από τα εμμέσως αλληλεπιδρώντα αμινοξέα τα οποία είναι πιο απομακρυσμένα από τον αγωνιστή, τα L903.32 και M1775.38 διαπιστώθηκαν ως απαραίτητα για την πρόσδεση και των δύο αγωνιστών, διότι η μετάλλαξή τους σε αλανίνη είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της δραστικότητας. Η μετάλλαξη του αμινοξέος M1745.35 σε αλανίνη επηρέασε αρνητικά μόνο τη δραστικότητα του NECA (2), ενώ οι μεταλλάξεις του αμινοξέος I2536.58 δεν ήταν σημαντικές. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο: (α) την εύρεση των χαρακτηριστικών αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής πρόσδεσης του A3R τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόσδεση των αγωνιστών NECA (2) και ΙΒ-ΜΕCA (3) με χρήση πειραμάτων μεταλλαξιγένεσης και υπολογιστικών προσομοιώσεων, (β) τη μελέτη της ακρίβειας της μεθόδου MM-GBSA στον υπολογισμό των ελευθέρων ενεργειών πρόσδεσης, και (γ) τη δυνατότητα συνδυασμού των προηγούμενων συμπερασμάτων για το σχεδιασμό νέων δραστικών προσδετών του Α3R.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταμάτης Δημήτριος","Stamatis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880823"],"render_values":[{"text":"uoadl:2880823","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880823","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880823","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2880823","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταμάτης Δημήτριος","Stamatis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880823"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο υποδοχέας αδενοσίνης Α3 (adenosine receptor A3, A3R) που ενεργοποιείται από την αδενοσίνη, υπερεκφράζεται σε διάφορα καρκινικά κύτταρα και είναι ένας πολλά υποσχόμενος φαρμακολογικός στόχος για την αντιμετώπιση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων και άλλων παθολογικών καταστάσεων, όπως είναι το άσθμα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και τα ισχαιμικά τραύματα. Προς το παρόν, δεν υφίσταται πειραματική δομή του Α3R και στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σημασία των αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής στην πρόσδεση του μη εκλεκτικού αγωνιστή 1-(6-amino-9H-purin-9-yl)-1-deoxy-N-ethyl-β-D-ribofuranuronamide (NECA) (2) και του εκλεκτικού αγωνιστή 1-deoxy-1-[6-[[(3-iodophenyl)methyl]amino]-9H-purin-9-yl]-N-methyl-β-D-ribofuranuronamide (IB-MECA) (3). Πραγματοποιήθηκαν: (α) προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής (molecular dynamics, MD) συμπλόκων του φυσιολογικού (wild type, WT) και επιλεγμένων μεταλλαγμένων μορφών του Α3R με τους αγωνιστές NECA (2) ή IB-MECA (3), με στόχο την αναγνώριση των αμινοξέων που είναι σημαντικά για την πρόσδεση των αγωνιστών, και (β) πειράματα μεταλλαξιγένεσης και μέτρηση των ενεργοτήτων (pIC50) των μεταλλαγμένων μορφών A3R με τους αγωνιστές προς επιπλέον ανάπτυξη των παρατηρήσεων από τις προσομοιώσεις. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί ελεύθερης ενέργειας πρόσδεσης (ΔGeff) με τη μέθοδο Molecular Mechanics-Generalized Born Surface Area (MM-GBSA). Η συσχέτιση των υπολογιστικών τιμών ΔGeff και των πειραματικών τιμών pIC50 για τα NECA (2) και IB-MECA (3) ήταν ικανοποιητική (r=-0,76 και -0,69 αντίστοιχα) και επέτρεψε τη διάκριση μεταξύ μεταλλάξεων οι οποίες μειώνουν ή καταργούν τη δράση των αγωνιστών έναντι αυτών που την διατηρούν ή την αυξάνουν. Τα συνδυασμένα υπολογιστικά και πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η πρόσδεση των αγωνιστών και η ενεργοποίηση του υποδοχέα πραγματοποιείται μέσω άμεσων αλληλεπιδράσεων, όπως είναι (α) οι αλληλεπιδράσεις π-π με την F1685.29, (β) οι αλληλεπιδράσεις van der Waals με τις L2466.51 and I2687.39, και (γ) οι δεσμοί υδρογόνου με τις T943.36, N2506.55 S2717.42 και H2727.43. Η μετάλλαξη αυτών των αμινοξέων σε αλανίνη οδήγησε σε απώλεια της δραστικότητας. Η μετάλλαξη των άμεσα αλληλεπιδρώντων αμινοξέων V1695.30, W1855.46 και L2647.35 (βαριά άτομα σε απόσταση μικρότερη των 3,5 Å από τους αγωνιστές) σε αλανίνη δεν μετέβαλε τα επίπεδα δραστικότητας των αγωνιστών, εκτός από την πρώτη περίπτωση όπου η δραστικότητα του IB-MECA (3) αυξήθηκε σημαντικά. Επιπλέον, παρότι η V1695.30 θεωρείται “φίλτρο εκλεκτικότητας” για τους προσδέτες του Α3R έναντι των υπόλοιπων υπότυπων υποδοχέων αδενοσίνης, όταν αυτή μεταλλάχθηκε σε γλουταμικό οξύ, η δραστικότητα του ΙΒ-MECA (3) αυξήθηκε. Από τα εμμέσως αλληλεπιδρώντα αμινοξέα τα οποία είναι πιο απομακρυσμένα από τον αγωνιστή, τα L903.32 και M1775.38 διαπιστώθηκαν ως απαραίτητα για την πρόσδεση και των δύο αγωνιστών, διότι η μετάλλαξή τους σε αλανίνη είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της δραστικότητας. Η μετάλλαξη του αμινοξέος M1745.35 σε αλανίνη επηρέασε αρνητικά μόνο τη δραστικότητα του NECA (2), ενώ οι μεταλλάξεις του αμινοξέος I2536.58 δεν ήταν σημαντικές. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο: (α) την εύρεση των χαρακτηριστικών αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής πρόσδεσης του A3R τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόσδεση των αγωνιστών NECA (2) και ΙΒ-ΜΕCA (3) με χρήση πειραμάτων μεταλλαξιγένεσης και υπολογιστικών προσομοιώσεων, (β) τη μελέτη της ακρίβειας της μεθόδου MM-GBSA στον υπολογισμό των ελευθέρων ενεργειών πρόσδεσης, και (γ) τη δυνατότητα συνδυασμού των προηγούμενων συμπερασμάτων για το σχεδιασμό νέων δραστικών προσδετών του Α3R.","Adenosine A3 receptor (A3R), which is activated by adenosine, is over-expressed in various tumor cells and it is a promising drug target against cancer cell proliferation and other conditions including asthma, rheumatoid arthritis and ischemic injury. Currently there is no experimental structure of A3R and in this work the orthosteric binding site of A3R in complex with two agonists, the non-selective 1-(6-amino-9H-purin-9-yl)-1-deoxy-N-ethyl-β-D-ribofuranuronamide (NECA, (2)) and the selective 1-deoxy-1-[6-[[(3-iodophenyl)methyl]amino]-9H-purin-9-yl]-N-methyl-β-D-ribofuranuronamide (IB-MECA, (3)) was studied. Molecular dynamics (MD) simulations of the wild-type (WT) A3R in complex with NECA (2) or IB-MECA (3) were performed to identify the residues important for agonist binding in the orthosteric site. Mutagenesis and functional assays were performed for the measurement of the activities (pIC50) of NECA (2) and IB-MECA (3) against the mutated forms of A3R, in order to further develop our theoretical observations. The application of Molecular Mechanics-Generalized Born Surface Area (MM-GBSA) binding free energy calculations was able to distinguish mutations that reduce or negate NECA (2) or IB-MECA (3) activity from those that maintained or increased activity. The calculated ΔGeff values for both NECA (2) and IB-MECA (3) displayed good correlations with experimental activities (r=-0.76 and -0.69 respectively). The combined computational and experimental results suggested that agonist binding and receptor activation is realized through direct interactions with residues of the orthosteric area, such as (a) π-π interactions with F1685.29, (b) van der Waals interactions with L2466.51 and I2687.39, and (c) hydrogen bond interactions with T943.36, N2506.55 S2717.42 and H2727.43. Mutating these residues to alanine negated agonist activity. In general, mutation of the directly interacting residues V1695.30, W1855.46 and L2647.35 (with heavy atoms within 3,5 Å from the agonists) to alanine maintained agonist activity, although the first one increased the potency of IB-MECA (3) significantly. Moreover, although V1695.30 is considered to be a selectivity filter for A3R binders, when this residue was mutated to glutamic acid, the activity of IB-MECA (3) against A3R increased. Indirect interactions including residues L903.32 and M1775.38 were critical for both agonists binding. M1745.35 was important only for NECA (2), while I2536.58 was unimportant for the binding of both agonists. The study aimed at (a) highlighting features of the still-unsolved A3R that are important for IB-MECA (3)and NECA (2) binding, (b) assessing the accuracy of the MM-GBSA method for the calculation of binding free energies, and (c) combining the computational and experimental results to make conclusions about the design of effective ligands of A3R."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της Ορθοστερικής Περιοχής Πρόσδεσης Αγωνιστών του Υποδοχέα Αδενοσίνης A3 με Υπολογιστικές Προσομοιώσεις και Πειράματα Μεταλλαξιγένεσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταμάτης Δημήτριος","Stamatis Dimitrios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο υποδοχέας αδενοσίνης Α3 (adenosine receptor A3, A3R) που ενεργοποιείται από την αδενοσίνη, υπερεκφράζεται σε διάφορα καρκινικά κύτταρα και είναι ένας πολλά υποσχόμενος φαρμακολογικός στόχος για την αντιμετώπιση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων και άλλων παθολογικών καταστάσεων, όπως είναι το άσθμα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και τα ισχαιμικά τραύματα. Προς το παρόν, δεν υφίσταται πειραματική δομή του Α3R και στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σημασία των αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής στην πρόσδεση του μη εκλεκτικού αγωνιστή 1-(6-amino-9H-purin-9-yl)-1-deoxy-N-ethyl-β-D-ribofuranuronamide (NECA) (2) και του εκλεκτικού αγωνιστή 1-deoxy-1-[6-[[(3-iodophenyl)methyl]amino]-9H-purin-9-yl]-N-methyl-β-D-ribofuranuronamide (IB-MECA) (3). Πραγματοποιήθηκαν: (α) προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής (molecular dynamics, MD) συμπλόκων του φυσιολογικού (wild type, WT) και επιλεγμένων μεταλλαγμένων μορφών του Α3R με τους αγωνιστές NECA (2) ή IB-MECA (3), με στόχο την αναγνώριση των αμινοξέων που είναι σημαντικά για την πρόσδεση των αγωνιστών, και (β) πειράματα μεταλλαξιγένεσης και μέτρηση των ενεργοτήτων (pIC50) των μεταλλαγμένων μορφών A3R με τους αγωνιστές προς επιπλέον ανάπτυξη των παρατηρήσεων από τις προσομοιώσεις. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί ελεύθερης ενέργειας πρόσδεσης (ΔGeff) με τη μέθοδο Molecular Mechanics-Generalized Born Surface Area (MM-GBSA). Η συσχέτιση των υπολογιστικών τιμών ΔGeff και των πειραματικών τιμών pIC50 για τα NECA (2) και IB-MECA (3) ήταν ικανοποιητική (r=-0,76 και -0,69 αντίστοιχα) και επέτρεψε τη διάκριση μεταξύ μεταλλάξεων οι οποίες μειώνουν ή καταργούν τη δράση των αγωνιστών έναντι αυτών που την διατηρούν ή την αυξάνουν. Τα συνδυασμένα υπολογιστικά και πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η πρόσδεση των αγωνιστών και η ενεργοποίηση του υποδοχέα πραγματοποιείται μέσω άμεσων αλληλεπιδράσεων, όπως είναι (α) οι αλληλεπιδράσεις π-π με την F1685.29, (β) οι αλληλεπιδράσεις van der Waals με τις L2466.51 and I2687.39, και (γ) οι δεσμοί υδρογόνου με τις T943.36, N2506.55 S2717.42 και H2727.43. Η μετάλλαξη αυτών των αμινοξέων σε αλανίνη οδήγησε σε απώλεια της δραστικότητας. Η μετάλλαξη των άμεσα αλληλεπιδρώντων αμινοξέων V1695.30, W1855.46 και L2647.35 (βαριά άτομα σε απόσταση μικρότερη των 3,5 Å από τους αγωνιστές) σε αλανίνη δεν μετέβαλε τα επίπεδα δραστικότητας των αγωνιστών, εκτός από την πρώτη περίπτωση όπου η δραστικότητα του IB-MECA (3) αυξήθηκε σημαντικά. Επιπλέον, παρότι η V1695.30 θεωρείται “φίλτρο εκλεκτικότητας” για τους προσδέτες του Α3R έναντι των υπόλοιπων υπότυπων υποδοχέων αδενοσίνης, όταν αυτή μεταλλάχθηκε σε γλουταμικό οξύ, η δραστικότητα του ΙΒ-MECA (3) αυξήθηκε. Από τα εμμέσως αλληλεπιδρώντα αμινοξέα τα οποία είναι πιο απομακρυσμένα από τον αγωνιστή, τα L903.32 και M1775.38 διαπιστώθηκαν ως απαραίτητα για την πρόσδεση και των δύο αγωνιστών, διότι η μετάλλαξή τους σε αλανίνη είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της δραστικότητας. Η μετάλλαξη του αμινοξέος M1745.35 σε αλανίνη επηρέασε αρνητικά μόνο τη δραστικότητα του NECA (2), ενώ οι μεταλλάξεις του αμινοξέος I2536.58 δεν ήταν σημαντικές. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο: (α) την εύρεση των χαρακτηριστικών αμινοξέων της ορθοστερικής περιοχής πρόσδεσης του A3R τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόσδεση των αγωνιστών NECA (2) και ΙΒ-ΜΕCA (3) με χρήση πειραμάτων μεταλλαξιγένεσης και υπολογιστικών προσομοιώσεων, (β) τη μελέτη της ακρίβειας της μεθόδου MM-GBSA στον υπολογισμό των ελευθέρων ενεργειών πρόσδεσης, και (γ) τη δυνατότητα συνδυασμού των προηγούμενων συμπερασμάτων για το σχεδιασμό νέων δραστικών προσδετών του Α3R.","Adenosine A3 receptor (A3R), which is activated by adenosine, is over-expressed in various tumor cells and it is a promising drug target against cancer cell proliferation and other conditions including asthma, rheumatoid arthritis and ischemic injury. Currently there is no experimental structure of A3R and in this work the orthosteric binding site of A3R in complex with two agonists, the non-selective 1-(6-amino-9H-purin-9-yl)-1-deoxy-N-ethyl-β-D-ribofuranuronamide (NECA, (2)) and the selective 1-deoxy-1-[6-[[(3-iodophenyl)methyl]amino]-9H-purin-9-yl]-N-methyl-β-D-ribofuranuronamide (IB-MECA, (3)) was studied. Molecular dynamics (MD) simulations of the wild-type (WT) A3R in complex with NECA (2) or IB-MECA (3) were performed to identify the residues important for agonist binding in the orthosteric site. Mutagenesis and functional assays were performed for the measurement of the activities (pIC50) of NECA (2) and IB-MECA (3) against the mutated forms of A3R, in order to further develop our theoretical observations. The application of Molecular Mechanics-Generalized Born Surface Area (MM-GBSA) binding free energy calculations was able to distinguish mutations that reduce or negate NECA (2) or IB-MECA (3) activity from those that maintained or increased activity. The calculated ΔGeff values for both NECA (2) and IB-MECA (3) displayed good correlations with experimental activities (r=-0.76 and -0.69 respectively). The combined computational and experimental results suggested that agonist binding and receptor activation is realized through direct interactions with residues of the orthosteric area, such as (a) π-π interactions with F1685.29, (b) van der Waals interactions with L2466.51 and I2687.39, and (c) hydrogen bond interactions with T943.36, N2506.55 S2717.42 and H2727.43. Mutating these residues to alanine negated agonist activity. In general, mutation of the directly interacting residues V1695.30, W1855.46 and L2647.35 (with heavy atoms within 3,5 Å from the agonists) to alanine maintained agonist activity, although the first one increased the potency of IB-MECA (3) significantly. Moreover, although V1695.30 is considered to be a selectivity filter for A3R binders, when this residue was mutated to glutamic acid, the activity of IB-MECA (3) against A3R increased. Indirect interactions including residues L903.32 and M1775.38 were critical for both agonists binding. M1745.35 was important only for NECA (2), while I2536.58 was unimportant for the binding of both agonists. The study aimed at (a) highlighting features of the still-unsolved A3R that are important for IB-MECA (3)and NECA (2) binding, (b) assessing the accuracy of the MM-GBSA method for the calculation of binding free energies, and (c) combining the computational and experimental results to make conclusions about the design of effective ligands of A3R."],"dc:identifier":["uoadl:2880823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880823"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της Ορθοστερικής Περιοχής Πρόσδεσης Αγωνιστών του Υποδοχέα Αδενοσίνης A3 με Υπολογιστικές Προσομοιώσεις και Πειράματα Μεταλλαξιγένεσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z"}