{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880886"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2880886","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Kommerell’s diverticulum: a rare congenital variant with a “lusorian” optimal treatment – a literature review.","abstract":"ΣΚΟΠΟΣ: Το εκκόλπωμα του Kommerell είναι μια σπάνια ανατομική παραλλαγή των κλάδων του αορτικού τόξου και ορίζεται ως διάταση των υποκλείδιων αρτηριών μετά την έκφυση τους από το αορτικό τόξο. Έχει παρατηρηθεί σε περιπτώσεις αριστερού και δεξιού αορτικού τόξου και συνήθως δεν εμφανίζει συμπτωματολογία. Παρα τη σπανιότητα της, το εκκόλπωμα του Kommerell πρέπει να συμπεριληφθεί στη διαφορική διάγνωση συμπιεστικής συμπτωματολογίας τραχείας και οισοφάγου. Κλασική χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί η ανοικτή αντιμετώπιση του με ευρεία χειρουργική τομή. Η καθιέρωση των ενδοαγγειακών τεχνικών αντιμετώπισης της παθολογίας του αορτικού τόξου προσφέρει πλέον την επιλογή για ενδοαγγειακή αποκατάσταση με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της βιβλιογραφίας και η περιγραφή των επίλογων για την χειρουργική αντιμετώπιση του εγκολπωματος του Kommerell. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Μετα από αναζήτηση στη βάση δεδομένων του PUBMED με λέξεις κλειδιά «Kommerell’s diverticulum”, “ aortic arch anomalies” and “aberrant subclavian artery” και περαιτέρω μελέτη της βιβλιογραφίας κάθε άρθρου προέκυψε το υλικό της παρούσας μελέτης. Εξ’ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει σχεδιαστεί μια ευρεία τυχαιοποιημένη τυφλή μελέτη και η εμπειρία στην χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης προκύπτει από μικρές σειρές ασθενών σε εξειδικευμένα κέντρα και από δημοσιεύσεις μεμονωμένων περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Λόγω της σπανιότητας και της ανατομικής πολυπλοκότητας που σχετίζεται με το εκκόλπωμα του Kommerell, η καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων, των κλινικών χαρακτηριστικών και της θεραπευτικής μεθόδου εμφανίζει αυξημένη ετερογένεια. Ωστόσο, κοινό συμπέρασμα από τη μελέτη της διαθέσιμης βιβλιογραφίας αποτελεί το ότι το μέσο μέγεθος των ανευρυσμάτων του Kommerell είναι τα 3.5 cm, κλινικά εκφράζεται συχνότερα με συμπιεστικά φαινόμενα από την τραχεία και τον οισοφάγο και η προτιμώμενη χειρουργική προσέγγιση είναι η υβριδική μέθοδος (TEVAR και ανοικτή επαναγγειωση της έκτοπης υποκλείδιου αρτηρίας σε ένα ή δυο στάδια), με ικανοποιητικά περιεγχειρητικά αποτελέσματα και χαμηλά ποσοστά θνητότητας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ανευρύσματα της αορτής αποτελούν εξορισμού παθολογία με απαραίτητο τον λεπτομερή σχεδιασμό, τόσο για τη διαγνωστική όσο και για της θεραπευτική προσέγγιση. Η ανευρυσματοειδείς ανωμαλίες των κλάδων του τόξου κατ’ επέκταση περιπλέκουν ακόμα παραπάνω τη θεραπευτική διαδικασία. Προς το παρόν, η υβριδική προσέγγιση αποτελεί την πιο αποδεκτή και αποτελεσματική χειρουργική θεραπεία των ανευρυσμάτων των έκτοπων αρτηριακών κλάδων της αορτής. Περαιτέρω μελέτη με τυχαιοποιημένες μελέτες κρίνονται απαραίτητες για το σχεδιασμό και την καθιέρωση μιας πλήρους ενδοαγγειακής μεθόδου αντιμετώπισης του εκκολπώματος του Kommerell.","abstract_html":"ΣΚΟΠΟΣ: Το εκκόλπωμα του Kommerell είναι μια σπάνια ανατομική παραλλαγή των κλάδων του αορτικού τόξου και ορίζεται ως διάταση των υποκλείδιων αρτηριών μετά την έκφυση τους από το αορτικό τόξο. Έχει παρατηρηθεί σε περιπτώσεις αριστερού και δεξιού αορτικού τόξου και συνήθως δεν εμφανίζει συμπτωματολογία. Παρα τη σπανιότητα της, το εκκόλπωμα του Kommerell πρέπει να συμπεριληφθεί στη διαφορική διάγνωση συμπιεστικής συμπτωματολογίας τραχείας και οισοφάγου. Κλασική χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί η ανοικτή αντιμετώπιση του με ευρεία χειρουργική τομή. Η καθιέρωση των ενδοαγγειακών τεχνικών αντιμετώπισης της παθολογίας του αορτικού τόξου προσφέρει πλέον την επιλογή για ενδοαγγειακή αποκατάσταση με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της βιβλιογραφίας και η περιγραφή των επίλογων για την χειρουργική αντιμετώπιση του εγκολπωματος του Kommerell. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Μετα από αναζήτηση στη βάση δεδομένων του PUBMED με λέξεις κλειδιά «Kommerell’s diverticulum”, “ aortic arch anomalies” and “aberrant subclavian artery” και περαιτέρω μελέτη της βιβλιογραφίας κάθε άρθρου προέκυψε το υλικό της παρούσας μελέτης. Εξ’ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει σχεδιαστεί μια ευρεία τυχαιοποιημένη τυφλή μελέτη και η εμπειρία στην χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης προκύπτει από μικρές σειρές ασθενών σε εξειδικευμένα κέντρα και από δημοσιεύσεις μεμονωμένων περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Λόγω της σπανιότητας και της ανατομικής πολυπλοκότητας που σχετίζεται με το εκκόλπωμα του Kommerell, η καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων, των κλινικών χαρακτηριστικών και της θεραπευτικής μεθόδου εμφανίζει αυξημένη ετερογένεια. Ωστόσο, κοινό συμπέρασμα από τη μελέτη της διαθέσιμης βιβλιογραφίας αποτελεί το ότι το μέσο μέγεθος των ανευρυσμάτων του Kommerell είναι τα 3.5 cm, κλινικά εκφράζεται συχνότερα με συμπιεστικά φαινόμενα από την τραχεία και τον οισοφάγο και η προτιμώμενη χειρουργική προσέγγιση είναι η υβριδική μέθοδος (TEVAR και ανοικτή επαναγγειωση της έκτοπης υποκλείδιου αρτηρίας σε ένα ή δυο στάδια), με ικανοποιητικά περιεγχειρητικά αποτελέσματα και χαμηλά ποσοστά θνητότητας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ανευρύσματα της αορτής αποτελούν εξορισμού παθολογία με απαραίτητο τον λεπτομερή σχεδιασμό, τόσο για τη διαγνωστική όσο και για της θεραπευτική προσέγγιση. Η ανευρυσματοειδείς ανωμαλίες των κλάδων του τόξου κατ’ επέκταση περιπλέκουν ακόμα παραπάνω τη θεραπευτική διαδικασία. Προς το παρόν, η υβριδική προσέγγιση αποτελεί την πιο αποδεκτή και αποτελεσματική χειρουργική θεραπεία των ανευρυσμάτων των έκτοπων αρτηριακών κλάδων της αορτής. Περαιτέρω μελέτη με τυχαιοποιημένες μελέτες κρίνονται απαραίτητες για το σχεδιασμό και την καθιέρωση μιας πλήρους ενδοαγγειακής μεθόδου αντιμετώπισης του εκκολπώματος του Kommerell.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλαμπαλίκης Λάζαρος","Kalampalikis Lazaros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880886"],"render_values":[{"text":"uoadl:2880886","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880886","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880886","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2880886","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλαμπαλίκης Λάζαρος","Kalampalikis Lazaros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2880886","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880886"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΚΟΠΟΣ: Το εκκόλπωμα του Kommerell είναι μια σπάνια ανατομική παραλλαγή των κλάδων του αορτικού τόξου και ορίζεται ως διάταση των υποκλείδιων αρτηριών μετά την έκφυση τους από το αορτικό τόξο. Έχει παρατηρηθεί σε περιπτώσεις αριστερού και δεξιού αορτικού τόξου και συνήθως δεν εμφανίζει συμπτωματολογία. Παρα τη σπανιότητα της, το εκκόλπωμα του Kommerell πρέπει να συμπεριληφθεί στη διαφορική διάγνωση συμπιεστικής συμπτωματολογίας τραχείας και οισοφάγου. Κλασική χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί η ανοικτή αντιμετώπιση του με ευρεία χειρουργική τομή. Η καθιέρωση των ενδοαγγειακών τεχνικών αντιμετώπισης της παθολογίας του αορτικού τόξου προσφέρει πλέον την επιλογή για ενδοαγγειακή αποκατάσταση με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της βιβλιογραφίας και η περιγραφή των επίλογων για την χειρουργική αντιμετώπιση του εγκολπωματος του Kommerell. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Μετα από αναζήτηση στη βάση δεδομένων του PUBMED με λέξεις κλειδιά «Kommerell’s diverticulum”, “ aortic arch anomalies” and “aberrant subclavian artery” και περαιτέρω μελέτη της βιβλιογραφίας κάθε άρθρου προέκυψε το υλικό της παρούσας μελέτης. Εξ’ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει σχεδιαστεί μια ευρεία τυχαιοποιημένη τυφλή μελέτη και η εμπειρία στην χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης προκύπτει από μικρές σειρές ασθενών σε εξειδικευμένα κέντρα και από δημοσιεύσεις μεμονωμένων περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Λόγω της σπανιότητας και της ανατομικής πολυπλοκότητας που σχετίζεται με το εκκόλπωμα του Kommerell, η καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων, των κλινικών χαρακτηριστικών και της θεραπευτικής μεθόδου εμφανίζει αυξημένη ετερογένεια. Ωστόσο, κοινό συμπέρασμα από τη μελέτη της διαθέσιμης βιβλιογραφίας αποτελεί το ότι το μέσο μέγεθος των ανευρυσμάτων του Kommerell είναι τα 3.5 cm, κλινικά εκφράζεται συχνότερα με συμπιεστικά φαινόμενα από την τραχεία και τον οισοφάγο και η προτιμώμενη χειρουργική προσέγγιση είναι η υβριδική μέθοδος (TEVAR και ανοικτή επαναγγειωση της έκτοπης υποκλείδιου αρτηρίας σε ένα ή δυο στάδια), με ικανοποιητικά περιεγχειρητικά αποτελέσματα και χαμηλά ποσοστά θνητότητας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ανευρύσματα της αορτής αποτελούν εξορισμού παθολογία με απαραίτητο τον λεπτομερή σχεδιασμό, τόσο για τη διαγνωστική όσο και για της θεραπευτική προσέγγιση. Η ανευρυσματοειδείς ανωμαλίες των κλάδων του τόξου κατ’ επέκταση περιπλέκουν ακόμα παραπάνω τη θεραπευτική διαδικασία. Προς το παρόν, η υβριδική προσέγγιση αποτελεί την πιο αποδεκτή και αποτελεσματική χειρουργική θεραπεία των ανευρυσμάτων των έκτοπων αρτηριακών κλάδων της αορτής. Περαιτέρω μελέτη με τυχαιοποιημένες μελέτες κρίνονται απαραίτητες για το σχεδιασμό και την καθιέρωση μιας πλήρους ενδοαγγειακής μεθόδου αντιμετώπισης του εκκολπώματος του Kommerell.","Objective: Kommerell’s diverticulum is a rare congenital anomaly of the aortic arch vasculature – and is defined as an arterial distention located at the base of the subclavian arteries, in both left- and right-sided aortic arches. In spite of its rarity, its clinical relevance is high and should be included in the differential diagnosis of tracheal and esophageal compressive symptoms. Traditionally, open surgery is considered the favored surgical treatment. As operative techniques evolve, the option of totally endovascular or hybrid treatment for aortic aneurysms seems a viable alternative to the open surgical approach. The objective of this study is to review the current literature and describe the possible approaches of surgical treatment for Kommerell’s diverticulum. Method: For this review, a search in PUBMED database for reports related to Kommerell’s diverticulum and aberrant arterial branches of the aortic arch revealed a number of articles. Further cross-reference of the articles retrieved was also examined. To the best of our knowledge, no large randomized control trial is yet conducted and the surgical experience in the current literature derives from limited single-center series and isolated case reports. Results: Due to the rarity and the complexity of the pathology related to Kommerell’s diverticulum, the sample examined in this review presents great heterogeneity of the demographic data and clinical presentation, as well as of the preferred treatment. However, all the available studies in the literature conclude that Kommerell’s diverticulum manifests with compressive symptoms mainly from the trachea and esophagus, presents an average size of 4 cm and the hybrid surgical approach (Thoracic Endovascular Aneurysm Repair and open surgical revascularization of the aberrant subclavian artery – as a single or a double stage procedure) is the most common surgical treatment, with satisfying long term results and low rate of complications in experienced centers. Conclusion: Aortic aneurysms present a diagnostic and therapeutic challenge. The addition of an anomalous anatomy of the aortic branches further complicates the surgical approach. The hybrid approach seems to be the most effective treatment of the aneurysmal origin of aberrant arterial branches of the arch and the experience gained predestinates a complete endovascular treatment. Additional studies are needed to prove and establish the feasibility and efficacy of modern endovascular techniques for the treatment of Kommerell’s diverticulum."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Kommerell’s diverticulum: a rare congenital variant with a “lusorian” optimal treatment – a literature review."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλαμπαλίκης Λάζαρος","Kalampalikis Lazaros"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΣΚΟΠΟΣ: Το εκκόλπωμα του Kommerell είναι μια σπάνια ανατομική παραλλαγή των κλάδων του αορτικού τόξου και ορίζεται ως διάταση των υποκλείδιων αρτηριών μετά την έκφυση τους από το αορτικό τόξο. Έχει παρατηρηθεί σε περιπτώσεις αριστερού και δεξιού αορτικού τόξου και συνήθως δεν εμφανίζει συμπτωματολογία. Παρα τη σπανιότητα της, το εκκόλπωμα του Kommerell πρέπει να συμπεριληφθεί στη διαφορική διάγνωση συμπιεστικής συμπτωματολογίας τραχείας και οισοφάγου. Κλασική χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί η ανοικτή αντιμετώπιση του με ευρεία χειρουργική τομή. Η καθιέρωση των ενδοαγγειακών τεχνικών αντιμετώπισης της παθολογίας του αορτικού τόξου προσφέρει πλέον την επιλογή για ενδοαγγειακή αποκατάσταση με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της βιβλιογραφίας και η περιγραφή των επίλογων για την χειρουργική αντιμετώπιση του εγκολπωματος του Kommerell. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Μετα από αναζήτηση στη βάση δεδομένων του PUBMED με λέξεις κλειδιά «Kommerell’s diverticulum”, “ aortic arch anomalies” and “aberrant subclavian artery” και περαιτέρω μελέτη της βιβλιογραφίας κάθε άρθρου προέκυψε το υλικό της παρούσας μελέτης. Εξ’ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει σχεδιαστεί μια ευρεία τυχαιοποιημένη τυφλή μελέτη και η εμπειρία στην χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης προκύπτει από μικρές σειρές ασθενών σε εξειδικευμένα κέντρα και από δημοσιεύσεις μεμονωμένων περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Λόγω της σπανιότητας και της ανατομικής πολυπλοκότητας που σχετίζεται με το εκκόλπωμα του Kommerell, η καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων, των κλινικών χαρακτηριστικών και της θεραπευτικής μεθόδου εμφανίζει αυξημένη ετερογένεια. Ωστόσο, κοινό συμπέρασμα από τη μελέτη της διαθέσιμης βιβλιογραφίας αποτελεί το ότι το μέσο μέγεθος των ανευρυσμάτων του Kommerell είναι τα 3.5 cm, κλινικά εκφράζεται συχνότερα με συμπιεστικά φαινόμενα από την τραχεία και τον οισοφάγο και η προτιμώμενη χειρουργική προσέγγιση είναι η υβριδική μέθοδος (TEVAR και ανοικτή επαναγγειωση της έκτοπης υποκλείδιου αρτηρίας σε ένα ή δυο στάδια), με ικανοποιητικά περιεγχειρητικά αποτελέσματα και χαμηλά ποσοστά θνητότητας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ανευρύσματα της αορτής αποτελούν εξορισμού παθολογία με απαραίτητο τον λεπτομερή σχεδιασμό, τόσο για τη διαγνωστική όσο και για της θεραπευτική προσέγγιση. Η ανευρυσματοειδείς ανωμαλίες των κλάδων του τόξου κατ’ επέκταση περιπλέκουν ακόμα παραπάνω τη θεραπευτική διαδικασία. Προς το παρόν, η υβριδική προσέγγιση αποτελεί την πιο αποδεκτή και αποτελεσματική χειρουργική θεραπεία των ανευρυσμάτων των έκτοπων αρτηριακών κλάδων της αορτής. Περαιτέρω μελέτη με τυχαιοποιημένες μελέτες κρίνονται απαραίτητες για το σχεδιασμό και την καθιέρωση μιας πλήρους ενδοαγγειακής μεθόδου αντιμετώπισης του εκκολπώματος του Kommerell.","Objective: Kommerell’s diverticulum is a rare congenital anomaly of the aortic arch vasculature – and is defined as an arterial distention located at the base of the subclavian arteries, in both left- and right-sided aortic arches. In spite of its rarity, its clinical relevance is high and should be included in the differential diagnosis of tracheal and esophageal compressive symptoms. Traditionally, open surgery is considered the favored surgical treatment. As operative techniques evolve, the option of totally endovascular or hybrid treatment for aortic aneurysms seems a viable alternative to the open surgical approach. The objective of this study is to review the current literature and describe the possible approaches of surgical treatment for Kommerell’s diverticulum. Method: For this review, a search in PUBMED database for reports related to Kommerell’s diverticulum and aberrant arterial branches of the aortic arch revealed a number of articles. Further cross-reference of the articles retrieved was also examined. To the best of our knowledge, no large randomized control trial is yet conducted and the surgical experience in the current literature derives from limited single-center series and isolated case reports. Results: Due to the rarity and the complexity of the pathology related to Kommerell’s diverticulum, the sample examined in this review presents great heterogeneity of the demographic data and clinical presentation, as well as of the preferred treatment. However, all the available studies in the literature conclude that Kommerell’s diverticulum manifests with compressive symptoms mainly from the trachea and esophagus, presents an average size of 4 cm and the hybrid surgical approach (Thoracic Endovascular Aneurysm Repair and open surgical revascularization of the aberrant subclavian artery – as a single or a double stage procedure) is the most common surgical treatment, with satisfying long term results and low rate of complications in experienced centers. Conclusion: Aortic aneurysms present a diagnostic and therapeutic challenge. The addition of an anomalous anatomy of the aortic branches further complicates the surgical approach. The hybrid approach seems to be the most effective treatment of the aneurysmal origin of aberrant arterial branches of the arch and the experience gained predestinates a complete endovascular treatment. Additional studies are needed to prove and establish the feasibility and efficacy of modern endovascular techniques for the treatment of Kommerell’s diverticulum."],"dc:identifier":["uoadl:2880886","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2880886"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Kommerell’s diverticulum: a rare congenital variant with a “lusorian” optimal treatment – a literature review."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:35:58Z"}