{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881042"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881042","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης δευτερογενούς καρκίνου σε όργανα μερικώς εκτεθειμένα σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας λόγω ακτινοθεραπείας σε ασθενείς νεαρής και μέσης ηλικίας","abstract":"Στη σύγχρονη εποχή, η μέθοδος της ακτινοθεραπείας χρησιμοποιείται κατά κόρον σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπισης καρκινικών όγκων. Ο αριθμός των επιζώντων από κακοήθεις νόσους αυξάνεται συνεχώς και έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στο ποσοστό εμφάνισης καρκινικών όγκων στους ασθενείς που τους έχει χορηγηθεί ακτινοθεραπεία, σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό του γενικού πληθυσμού, που δεν έχει εκτεθεί σε ιοντίζουσα ακτινοβολία, κάτι που αποδίδεται σε ανάπτυξη δευτερογενών καρκίνων επαγόμενων της ακτινοβολίας. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στον υπολογισμό του κινδύνου για την ανάπτυξη δευτερογενούς καρκίνου – του επιπλέον απόλυτου κινδύνου (EAR) και του αποδιδόμενου κίνδυνου κατά τη διάρκεια ζωής (LAR) – , επαγόμενου της ακτινοβολίας μετά από χορήγηση ακτινοθεραπείας σε 18 ασθενείς, σε όργανα που βρίσκονταν κατά τη διάρκεια της, μερικώς εντός της κύριας δέσμης ακτινοβόλησης, και κατά συνέπεια έλαβαν ανομοιογενείς δόσεις. Ο υπολογισμός αυτός, πραγματοποιείται με τη χρήση του μεγέθους της ισοδύναμης δόσης οργάνου (OED), η οποία υπολογίζεται με τη βοήθεια τριών διαφορετικών μη γραμμικών μοντέλων καμπύλης απόκρισης δόσης: το μηχανιστικό, το οποίο λαμβάνει υπόψη την κλασματοποίηση της θεραπείας και τον επαναποικισμό των κυττάρων, το μοντέλο σε σχήμα καμπάνας, το οποίο αγνοεί τον επαναποικισμό των κυττάρων και το μοντέλο πλατό, το οποίο υποθέτει πλήρη κυτταρικό επαναποικισμό. Τα μοντέλα αυτά αναπτύχθηκαν κυρίως μέσα από τη μελέτη των επιζώντων των ατομικών βομβών και ασθενών με λέμφωμα Hodgkin, που τους χορηγήθηκε ακτινοθεραπεία για την αντιμετώπιση της ασθένειας τους. Ο υπολογισμός του κινδύνου ανάπτυξης δευτερογενή καρκίνου μετά την ακτινοθεραπεία γίνεται προσωποποιημένα για κάθε ασθενή ξεχωριστά και στη συνέχεια συγκρίνεται με την αντίστοιχη τιμή που αφορά πληθυσμό της ίδιας ηλικίας και φύλου, ο οποίος δεν έχει ακτινοβοληθεί και δε νοσεί. Τα αποτελέσματα είναι μείζονος σημασίας, καθώς μας επιτρέπουν να παρατηρήσουμε τις ενδεχόμενες μακροπρόθεσμες συνέπειες της ακτινοθεραπείας σε κάθε ασθενή και να γίνει προσπάθεια για την ελαχιστοποίηση τους, ενώ είναι, επίσης, χρήσιμα κατά την παρακολούθηση των ασθενών μετά από την ακτινοθεραπεία.","abstract_html":"Στη σύγχρονη εποχή, η μέθοδος της ακτινοθεραπείας χρησιμοποιείται κατά κόρον σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπισης καρκινικών όγκων. Ο αριθμός των επιζώντων από κακοήθεις νόσους αυξάνεται συνεχώς και έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στο ποσοστό εμφάνισης καρκινικών όγκων στους ασθενείς που τους έχει χορηγηθεί ακτινοθεραπεία, σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό του γενικού πληθυσμού, που δεν έχει εκτεθεί σε ιοντίζουσα ακτινοβολία, κάτι που αποδίδεται σε ανάπτυξη δευτερογενών καρκίνων επαγόμενων της ακτινοβολίας. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στον υπολογισμό του κινδύνου για την ανάπτυξη δευτερογενούς καρκίνου – του επιπλέον απόλυτου κινδύνου (EAR) και του αποδιδόμενου κίνδυνου κατά τη διάρκεια ζωής (LAR) – , επαγόμενου της ακτινοβολίας μετά από χορήγηση ακτινοθεραπείας σε 18 ασθενείς, σε όργανα που βρίσκονταν κατά τη διάρκεια της, μερικώς εντός της κύριας δέσμης ακτινοβόλησης, και κατά συνέπεια έλαβαν ανομοιογενείς δόσεις. Ο υπολογισμός αυτός, πραγματοποιείται με τη χρήση του μεγέθους της ισοδύναμης δόσης οργάνου (OED), η οποία υπολογίζεται με τη βοήθεια τριών διαφορετικών μη γραμμικών μοντέλων καμπύλης απόκρισης δόσης: το μηχανιστικό, το οποίο λαμβάνει υπόψη την κλασματοποίηση της θεραπείας και τον επαναποικισμό των κυττάρων, το μοντέλο σε σχήμα καμπάνας, το οποίο αγνοεί τον επαναποικισμό των κυττάρων και το μοντέλο πλατό, το οποίο υποθέτει πλήρη κυτταρικό επαναποικισμό. Τα μοντέλα αυτά αναπτύχθηκαν κυρίως μέσα από τη μελέτη των επιζώντων των ατομικών βομβών και ασθενών με λέμφωμα Hodgkin, που τους χορηγήθηκε ακτινοθεραπεία για την αντιμετώπιση της ασθένειας τους. Ο υπολογισμός του κινδύνου ανάπτυξης δευτερογενή καρκίνου μετά την ακτινοθεραπεία γίνεται προσωποποιημένα για κάθε ασθενή ξεχωριστά και στη συνέχεια συγκρίνεται με την αντίστοιχη τιμή που αφορά πληθυσμό της ίδιας ηλικίας και φύλου, ο οποίος δεν έχει ακτινοβοληθεί και δε νοσεί. Τα αποτελέσματα είναι μείζονος σημασίας, καθώς μας επιτρέπουν να παρατηρήσουμε τις ενδεχόμενες μακροπρόθεσμες συνέπειες της ακτινοθεραπείας σε κάθε ασθενή και να γίνει προσπάθεια για την ελαχιστοποίηση τους, ενώ είναι, επίσης, χρήσιμα κατά την παρακολούθηση των ασθενών μετά από την ακτινοθεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτρούλη Μαρία","Koutrouli Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881042"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881042","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881042","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881042","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881042","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτρούλη Μαρία","Koutrouli Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881042","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881042"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη σύγχρονη εποχή, η μέθοδος της ακτινοθεραπείας χρησιμοποιείται κατά κόρον σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπισης καρκινικών όγκων. Ο αριθμός των επιζώντων από κακοήθεις νόσους αυξάνεται συνεχώς και έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στο ποσοστό εμφάνισης καρκινικών όγκων στους ασθενείς που τους έχει χορηγηθεί ακτινοθεραπεία, σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό του γενικού πληθυσμού, που δεν έχει εκτεθεί σε ιοντίζουσα ακτινοβολία, κάτι που αποδίδεται σε ανάπτυξη δευτερογενών καρκίνων επαγόμενων της ακτινοβολίας. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στον υπολογισμό του κινδύνου για την ανάπτυξη δευτερογενούς καρκίνου – του επιπλέον απόλυτου κινδύνου (EAR) και του αποδιδόμενου κίνδυνου κατά τη διάρκεια ζωής (LAR) – , επαγόμενου της ακτινοβολίας μετά από χορήγηση ακτινοθεραπείας σε 18 ασθενείς, σε όργανα που βρίσκονταν κατά τη διάρκεια της, μερικώς εντός της κύριας δέσμης ακτινοβόλησης, και κατά συνέπεια έλαβαν ανομοιογενείς δόσεις. Ο υπολογισμός αυτός, πραγματοποιείται με τη χρήση του μεγέθους της ισοδύναμης δόσης οργάνου (OED), η οποία υπολογίζεται με τη βοήθεια τριών διαφορετικών μη γραμμικών μοντέλων καμπύλης απόκρισης δόσης: το μηχανιστικό, το οποίο λαμβάνει υπόψη την κλασματοποίηση της θεραπείας και τον επαναποικισμό των κυττάρων, το μοντέλο σε σχήμα καμπάνας, το οποίο αγνοεί τον επαναποικισμό των κυττάρων και το μοντέλο πλατό, το οποίο υποθέτει πλήρη κυτταρικό επαναποικισμό. Τα μοντέλα αυτά αναπτύχθηκαν κυρίως μέσα από τη μελέτη των επιζώντων των ατομικών βομβών και ασθενών με λέμφωμα Hodgkin, που τους χορηγήθηκε ακτινοθεραπεία για την αντιμετώπιση της ασθένειας τους. Ο υπολογισμός του κινδύνου ανάπτυξης δευτερογενή καρκίνου μετά την ακτινοθεραπεία γίνεται προσωποποιημένα για κάθε ασθενή ξεχωριστά και στη συνέχεια συγκρίνεται με την αντίστοιχη τιμή που αφορά πληθυσμό της ίδιας ηλικίας και φύλου, ο οποίος δεν έχει ακτινοβοληθεί και δε νοσεί. Τα αποτελέσματα είναι μείζονος σημασίας, καθώς μας επιτρέπουν να παρατηρήσουμε τις ενδεχόμενες μακροπρόθεσμες συνέπειες της ακτινοθεραπείας σε κάθε ασθενή και να γίνει προσπάθεια για την ελαχιστοποίηση τους, ενώ είναι, επίσης, χρήσιμα κατά την παρακολούθηση των ασθενών μετά από την ακτινοθεραπεία.","Nowadays, radiotherapy is widely used in the treatment of many cases of solid tumors. The number of survivors of malignant diseases continuously rises and an increase in the incidence of cancer solid tumors has been observed in radiotherapy-treated patients relatively to the corresponding percentage of the general population not exposed to ionizing radiation, which is attributable to the development of secondary radiation-induced malignancies. This work focuses on the calculation of the risk for the development of secondary radiation – induced cancer – the excess absolute risk (EAR) and the lifetime attributable risk (LAR) – in 18 patients after radiotherapy, in organs that were partially in – field the primary irradiation beam, and therefore received inhomogeneous doses. This has been calculated using the concept of organ equivalent dose (OED), which is determined using three different non – linear dose – response curve models: the mechanistic model, which includes the impact of the fractionation of the dose and cell repopulation, the bell – shaped model, which assumes no cell repopulation and plateau model, which assumes full repopulation. These models were mainly defined through the study of the survivors of atomic bombs and patients with Hodgkin's lymphoma who received radiotherapy. The calculation of the risk of the development of secondary cancer after radiotherapy is personalized for each patient separately and then compared with the corresponding value for a population of the same age and gender that has not been irradiated or ill. The results are of great importance as they allow us to observe the potential long-term effects of radiation therapy on each patient and to attempt to minimize them, as well as being useful in monitoring the patients after radiotherapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης δευτερογενούς καρκίνου σε όργανα μερικώς εκτεθειμένα σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας λόγω ακτινοθεραπείας σε ασθενείς νεαρής και μέσης ηλικίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτρούλη Μαρία","Koutrouli Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στη σύγχρονη εποχή, η μέθοδος της ακτινοθεραπείας χρησιμοποιείται κατά κόρον σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπισης καρκινικών όγκων. Ο αριθμός των επιζώντων από κακοήθεις νόσους αυξάνεται συνεχώς και έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στο ποσοστό εμφάνισης καρκινικών όγκων στους ασθενείς που τους έχει χορηγηθεί ακτινοθεραπεία, σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό του γενικού πληθυσμού, που δεν έχει εκτεθεί σε ιοντίζουσα ακτινοβολία, κάτι που αποδίδεται σε ανάπτυξη δευτερογενών καρκίνων επαγόμενων της ακτινοβολίας. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στον υπολογισμό του κινδύνου για την ανάπτυξη δευτερογενούς καρκίνου – του επιπλέον απόλυτου κινδύνου (EAR) και του αποδιδόμενου κίνδυνου κατά τη διάρκεια ζωής (LAR) – , επαγόμενου της ακτινοβολίας μετά από χορήγηση ακτινοθεραπείας σε 18 ασθενείς, σε όργανα που βρίσκονταν κατά τη διάρκεια της, μερικώς εντός της κύριας δέσμης ακτινοβόλησης, και κατά συνέπεια έλαβαν ανομοιογενείς δόσεις. Ο υπολογισμός αυτός, πραγματοποιείται με τη χρήση του μεγέθους της ισοδύναμης δόσης οργάνου (OED), η οποία υπολογίζεται με τη βοήθεια τριών διαφορετικών μη γραμμικών μοντέλων καμπύλης απόκρισης δόσης: το μηχανιστικό, το οποίο λαμβάνει υπόψη την κλασματοποίηση της θεραπείας και τον επαναποικισμό των κυττάρων, το μοντέλο σε σχήμα καμπάνας, το οποίο αγνοεί τον επαναποικισμό των κυττάρων και το μοντέλο πλατό, το οποίο υποθέτει πλήρη κυτταρικό επαναποικισμό. Τα μοντέλα αυτά αναπτύχθηκαν κυρίως μέσα από τη μελέτη των επιζώντων των ατομικών βομβών και ασθενών με λέμφωμα Hodgkin, που τους χορηγήθηκε ακτινοθεραπεία για την αντιμετώπιση της ασθένειας τους. Ο υπολογισμός του κινδύνου ανάπτυξης δευτερογενή καρκίνου μετά την ακτινοθεραπεία γίνεται προσωποποιημένα για κάθε ασθενή ξεχωριστά και στη συνέχεια συγκρίνεται με την αντίστοιχη τιμή που αφορά πληθυσμό της ίδιας ηλικίας και φύλου, ο οποίος δεν έχει ακτινοβοληθεί και δε νοσεί. Τα αποτελέσματα είναι μείζονος σημασίας, καθώς μας επιτρέπουν να παρατηρήσουμε τις ενδεχόμενες μακροπρόθεσμες συνέπειες της ακτινοθεραπείας σε κάθε ασθενή και να γίνει προσπάθεια για την ελαχιστοποίηση τους, ενώ είναι, επίσης, χρήσιμα κατά την παρακολούθηση των ασθενών μετά από την ακτινοθεραπεία.","Nowadays, radiotherapy is widely used in the treatment of many cases of solid tumors. The number of survivors of malignant diseases continuously rises and an increase in the incidence of cancer solid tumors has been observed in radiotherapy-treated patients relatively to the corresponding percentage of the general population not exposed to ionizing radiation, which is attributable to the development of secondary radiation-induced malignancies. This work focuses on the calculation of the risk for the development of secondary radiation – induced cancer – the excess absolute risk (EAR) and the lifetime attributable risk (LAR) – in 18 patients after radiotherapy, in organs that were partially in – field the primary irradiation beam, and therefore received inhomogeneous doses. This has been calculated using the concept of organ equivalent dose (OED), which is determined using three different non – linear dose – response curve models: the mechanistic model, which includes the impact of the fractionation of the dose and cell repopulation, the bell – shaped model, which assumes no cell repopulation and plateau model, which assumes full repopulation. These models were mainly defined through the study of the survivors of atomic bombs and patients with Hodgkin's lymphoma who received radiotherapy. The calculation of the risk of the development of secondary cancer after radiotherapy is personalized for each patient separately and then compared with the corresponding value for a population of the same age and gender that has not been irradiated or ill. The results are of great importance as they allow us to observe the potential long-term effects of radiation therapy on each patient and to attempt to minimize them, as well as being useful in monitoring the patients after radiotherapy."],"dc:identifier":["uoadl:2881042","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881042"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης δευτερογενούς καρκίνου σε όργανα μερικώς εκτεθειμένα σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας λόγω ακτινοθεραπείας σε ασθενείς νεαρής και μέσης ηλικίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z"}