{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881378"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881378","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιδημιολογία και μηχανισμοί σε δευτερογενή μεσεγχυματικά νεοπλάσματα-σαρκώματα κεφαλής και τραχήλου επαγόμενα από ακτινοθεραπεία","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την μελέτη δευτερογενούς κακοήθειας, και συγκεκριμένα σαρκώματος, ειδικά για την περιοχή κεφαλής-τραχήλου. Τα σαρκώματα που επάγονται από ακτινοθεραπεία (radiation induced sarcomas-RIS) μπορεί να εμφανιστούν στο χρονικό διάστημα 10-12 έτη (μέση λανθάνουσα περίοδος) και η ελάχιστη χρονική διάρκεια εμφάνισής τους είναι τα 3 έτη. Εκτός από τα επιδημιολογικά στοιχεία τα οποία συγκεντρώθηκαν στην παρούσα εργασία αναφέρθηκαν και δυνητικά μοριακά μονοπάτια τα οποία εμπλέκονται στην δημιουργία αυτών των επιθετικών μεσεγχυματικών νεοπλασιών λαμβάνοντας κυρίως στα υπ’ όψιν τις κυτταρικές οδούς απόκρισης στην ακτινοβολία κυττάρων και μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Οι μοριακές οδοί ATM, ATR και TGF-b κατέχουν πολύ σημαντικό ρόλο στην διόρθωση της βλάβης που μπορεί να προκληθεί στο κύτταρο λόγω της ακτινοθεραπείας. Οι κύριοι ιστολογικοί υπότυποι των RIS που έχουν αναφερθεί στην περιοχή κεφαλής-τραχήλου είναι τα: οστεοσάρκωμα, κακοήθες ινώδες ιστιοκύτωμα-MFH, ινοσάρκωμα και αταξινόμητο σάρκωμα-NOS τα οποία αναπτύσσονται κατά πλειονότητα στην ρινική περιοχή και στα ιγμόρεια. Σαρκώματα επαγόμενα από ακτινοθεραπεία εμφανίζονται επίσης στη στοματική κοιλότητα καθώς και στις δομές του κροταφικού οστού. Η σχέση δόσης-ανάπτυξης RIS δεν έχει διευκρινιστεί απόλυτα και εντοπίστηκαν αρκετές αντικρουόμενες απόψεις και αρκετά σκοτεινά σημεία σε αυτό το ζήτημα που είναι πολύ σημαντικό καθώς τα ασφαλή όρια δόσης, ανάλογα πάντα με το είδος ιστού καθώς και τον τύπο της πρωτοπαθούς νεοπλασίας, θα συνέβαλαν σίγουρα στην μείωση του κινδύνου εμφάνισης δευτερογενούς κακοήθειας. Τέλος είναι κοινώς αποδεκτό ότι η ακτινοβόληση στην παιδική ηλικία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση τέτοιων νεοπλασιών με το κίνδυνο εμφάνισης να κορυφώνεται σε ηλικίες μικρότερες των 4 ετών.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την μελέτη δευτερογενούς κακοήθειας, και συγκεκριμένα σαρκώματος, ειδικά για την περιοχή κεφαλής-τραχήλου. Τα σαρκώματα που επάγονται από ακτινοθεραπεία (radiation induced sarcomas-RIS) μπορεί να εμφανιστούν στο χρονικό διάστημα 10-12 έτη (μέση λανθάνουσα περίοδος) και η ελάχιστη χρονική διάρκεια εμφάνισής τους είναι τα 3 έτη. Εκτός από τα επιδημιολογικά στοιχεία τα οποία συγκεντρώθηκαν στην παρούσα εργασία αναφέρθηκαν και δυνητικά μοριακά μονοπάτια τα οποία εμπλέκονται στην δημιουργία αυτών των επιθετικών μεσεγχυματικών νεοπλασιών λαμβάνοντας κυρίως στα υπ’ όψιν τις κυτταρικές οδούς απόκρισης στην ακτινοβολία κυττάρων και μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Οι μοριακές οδοί ATM, ATR και TGF-b κατέχουν πολύ σημαντικό ρόλο στην διόρθωση της βλάβης που μπορεί να προκληθεί στο κύτταρο λόγω της ακτινοθεραπείας. Οι κύριοι ιστολογικοί υπότυποι των RIS που έχουν αναφερθεί στην περιοχή κεφαλής-τραχήλου είναι τα: οστεοσάρκωμα, κακοήθες ινώδες ιστιοκύτωμα-MFH, ινοσάρκωμα και αταξινόμητο σάρκωμα-NOS τα οποία αναπτύσσονται κατά πλειονότητα στην ρινική περιοχή και στα ιγμόρεια. Σαρκώματα επαγόμενα από ακτινοθεραπεία εμφανίζονται επίσης στη στοματική κοιλότητα καθώς και στις δομές του κροταφικού οστού. Η σχέση δόσης-ανάπτυξης RIS δεν έχει διευκρινιστεί απόλυτα και εντοπίστηκαν αρκετές αντικρουόμενες απόψεις και αρκετά σκοτεινά σημεία σε αυτό το ζήτημα που είναι πολύ σημαντικό καθώς τα ασφαλή όρια δόσης, ανάλογα πάντα με το είδος ιστού καθώς και τον τύπο της πρωτοπαθούς νεοπλασίας, θα συνέβαλαν σίγουρα στην μείωση του κινδύνου εμφάνισης δευτερογενούς κακοήθειας. Τέλος είναι κοινώς αποδεκτό ότι η ακτινοβόληση στην παιδική ηλικία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση τέτοιων νεοπλασιών με το κίνδυνο εμφάνισης να κορυφώνεται σε ηλικίες μικρότερες των 4 ετών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σέρμπου Μαρία","Sermpou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881378"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881378","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881378","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881378","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881378","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σέρμπου Μαρία","Sermpou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881378"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την μελέτη δευτερογενούς κακοήθειας, και συγκεκριμένα σαρκώματος, ειδικά για την περιοχή κεφαλής-τραχήλου. Τα σαρκώματα που επάγονται από ακτινοθεραπεία (radiation induced sarcomas-RIS) μπορεί να εμφανιστούν στο χρονικό διάστημα 10-12 έτη (μέση λανθάνουσα περίοδος) και η ελάχιστη χρονική διάρκεια εμφάνισής τους είναι τα 3 έτη. Εκτός από τα επιδημιολογικά στοιχεία τα οποία συγκεντρώθηκαν στην παρούσα εργασία αναφέρθηκαν και δυνητικά μοριακά μονοπάτια τα οποία εμπλέκονται στην δημιουργία αυτών των επιθετικών μεσεγχυματικών νεοπλασιών λαμβάνοντας κυρίως στα υπ’ όψιν τις κυτταρικές οδούς απόκρισης στην ακτινοβολία κυττάρων και μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Οι μοριακές οδοί ATM, ATR και TGF-b κατέχουν πολύ σημαντικό ρόλο στην διόρθωση της βλάβης που μπορεί να προκληθεί στο κύτταρο λόγω της ακτινοθεραπείας. Οι κύριοι ιστολογικοί υπότυποι των RIS που έχουν αναφερθεί στην περιοχή κεφαλής-τραχήλου είναι τα: οστεοσάρκωμα, κακοήθες ινώδες ιστιοκύτωμα-MFH, ινοσάρκωμα και αταξινόμητο σάρκωμα-NOS τα οποία αναπτύσσονται κατά πλειονότητα στην ρινική περιοχή και στα ιγμόρεια. Σαρκώματα επαγόμενα από ακτινοθεραπεία εμφανίζονται επίσης στη στοματική κοιλότητα καθώς και στις δομές του κροταφικού οστού. Η σχέση δόσης-ανάπτυξης RIS δεν έχει διευκρινιστεί απόλυτα και εντοπίστηκαν αρκετές αντικρουόμενες απόψεις και αρκετά σκοτεινά σημεία σε αυτό το ζήτημα που είναι πολύ σημαντικό καθώς τα ασφαλή όρια δόσης, ανάλογα πάντα με το είδος ιστού καθώς και τον τύπο της πρωτοπαθούς νεοπλασίας, θα συνέβαλαν σίγουρα στην μείωση του κινδύνου εμφάνισης δευτερογενούς κακοήθειας. Τέλος είναι κοινώς αποδεκτό ότι η ακτινοβόληση στην παιδική ηλικία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση τέτοιων νεοπλασιών με το κίνδυνο εμφάνισης να κορυφώνεται σε ηλικίες μικρότερες των 4 ετών.","Radiation-induced sarcomas-RIS sarcomas can occur within 10-12 years (mean latency) and they have a minimum latency period of 3 years. In addition to the epidemiological data gathered in the present work, potential molecular pathways involved in the development of these invasive mesenchymal neoplasms have been reported. The ATM, ATR and TGF-b molecular pathways play a very important role in repairing the damage that can be caused to the cell by radiation therapy. The major histologic subtypes of RIS reported in the head-neck region are: osteosarcoma, malignant fibrous histiocytoma-MFH, fibrosarcoma, and non-specified sarcoma-NOS which develop mostly in the nasal region and in the sinuses. Radiotherapy-induced sarcomas also occur in the oral cavity as well as in the structures of the temporal bone. The relationship between dose and risk of development RIS has not specified at all but it is widely accepted that doses higher than 55Gy could increase this risk. Finally, it is commonly accepted that childhood irradiation is one of the major risk factors for the occurrence of such tumors with the risk of developing at peak ages younger than 4 years."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιδημιολογία και μηχανισμοί σε δευτερογενή μεσεγχυματικά νεοπλάσματα-σαρκώματα κεφαλής και τραχήλου επαγόμενα από ακτινοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σέρμπου Μαρία","Sermpou Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την μελέτη δευτερογενούς κακοήθειας, και συγκεκριμένα σαρκώματος, ειδικά για την περιοχή κεφαλής-τραχήλου. Τα σαρκώματα που επάγονται από ακτινοθεραπεία (radiation induced sarcomas-RIS) μπορεί να εμφανιστούν στο χρονικό διάστημα 10-12 έτη (μέση λανθάνουσα περίοδος) και η ελάχιστη χρονική διάρκεια εμφάνισής τους είναι τα 3 έτη. Εκτός από τα επιδημιολογικά στοιχεία τα οποία συγκεντρώθηκαν στην παρούσα εργασία αναφέρθηκαν και δυνητικά μοριακά μονοπάτια τα οποία εμπλέκονται στην δημιουργία αυτών των επιθετικών μεσεγχυματικών νεοπλασιών λαμβάνοντας κυρίως στα υπ’ όψιν τις κυτταρικές οδούς απόκρισης στην ακτινοβολία κυττάρων και μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Οι μοριακές οδοί ATM, ATR και TGF-b κατέχουν πολύ σημαντικό ρόλο στην διόρθωση της βλάβης που μπορεί να προκληθεί στο κύτταρο λόγω της ακτινοθεραπείας. Οι κύριοι ιστολογικοί υπότυποι των RIS που έχουν αναφερθεί στην περιοχή κεφαλής-τραχήλου είναι τα: οστεοσάρκωμα, κακοήθες ινώδες ιστιοκύτωμα-MFH, ινοσάρκωμα και αταξινόμητο σάρκωμα-NOS τα οποία αναπτύσσονται κατά πλειονότητα στην ρινική περιοχή και στα ιγμόρεια. Σαρκώματα επαγόμενα από ακτινοθεραπεία εμφανίζονται επίσης στη στοματική κοιλότητα καθώς και στις δομές του κροταφικού οστού. Η σχέση δόσης-ανάπτυξης RIS δεν έχει διευκρινιστεί απόλυτα και εντοπίστηκαν αρκετές αντικρουόμενες απόψεις και αρκετά σκοτεινά σημεία σε αυτό το ζήτημα που είναι πολύ σημαντικό καθώς τα ασφαλή όρια δόσης, ανάλογα πάντα με το είδος ιστού καθώς και τον τύπο της πρωτοπαθούς νεοπλασίας, θα συνέβαλαν σίγουρα στην μείωση του κινδύνου εμφάνισης δευτερογενούς κακοήθειας. Τέλος είναι κοινώς αποδεκτό ότι η ακτινοβόληση στην παιδική ηλικία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση τέτοιων νεοπλασιών με το κίνδυνο εμφάνισης να κορυφώνεται σε ηλικίες μικρότερες των 4 ετών.","Radiation-induced sarcomas-RIS sarcomas can occur within 10-12 years (mean latency) and they have a minimum latency period of 3 years. In addition to the epidemiological data gathered in the present work, potential molecular pathways involved in the development of these invasive mesenchymal neoplasms have been reported. The ATM, ATR and TGF-b molecular pathways play a very important role in repairing the damage that can be caused to the cell by radiation therapy. The major histologic subtypes of RIS reported in the head-neck region are: osteosarcoma, malignant fibrous histiocytoma-MFH, fibrosarcoma, and non-specified sarcoma-NOS which develop mostly in the nasal region and in the sinuses. Radiotherapy-induced sarcomas also occur in the oral cavity as well as in the structures of the temporal bone. The relationship between dose and risk of development RIS has not specified at all but it is widely accepted that doses higher than 55Gy could increase this risk. Finally, it is commonly accepted that childhood irradiation is one of the major risk factors for the occurrence of such tumors with the risk of developing at peak ages younger than 4 years."],"dc:identifier":["uoadl:2881378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881378"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιδημιολογία και μηχανισμοί σε δευτερογενή μεσεγχυματικά νεοπλάσματα-σαρκώματα κεφαλής και τραχήλου επαγόμενα από ακτινοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z"}