{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881399"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881399","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τυποποίηση στελεχών Clostridium difficile με τεχνική PCR ribotyping και την χρήση τριχοειδικής ηλεκτροφόρησης","abstract":"Το C. difficile αποτελεί ένα Gram θετικό, υποχρεωτικά αναερόβιο, σπορογόνο βακτήριο που μεταδίδεται μέσω της κοπρανο-στοματικής οδού. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα του νοσήματος που προκαλεί είναι η διάρροια, με συχνότητα από 3 έως 15 φορές την ημέρα. Η σοβαρότερη εκδήλωση της νόσου έχει την εικόνα ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας με πιο σοβαρή επιπλοκή, το τοξικό μεγάκολο. Η λοίμωξη σχετίζεται με προηγούμενη λήψη αντιβιοτικών από τον ασθενή. Επίσης σημαντικό ρόλο έχει η προχωρημένη ή μη ηλικία του ασθενούς, αλλά και η διάρκεια διαμονής του ασθενούς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπό της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η τυποποίηση στελεχών C. difficile με τη χρήση δύο διαφορετικών παραλλαγών της PCR-ριβοτυπίας, την PCR-ριβοτυπία με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel προς επιβεβαίωση της επιτυχίας της PCR και την PCR-ριβοτυπία με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση προς τελική εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Στα κλινικά στελέχη που συλλέχθηκαν τα έτη 2012 και 2014 από νοσηλευόμενους ασθενείς του Γ.Ν.Α. “Λαϊκό”, πραγματοποιήθηκε έλεγχος ευαισθησίας, απομόνωση του βακτηριακού DNA και πολλαπλασιασμός επιλεγμένης αλληλουχίας αυτού με PCR. Στη συνέχεια ηλεκτροφορήθηκε με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel αγαρόζης και με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση. Με την εφαρμογή της συγκεκριμένης τεχνικής ταυτοποιήθηκε επιτυχώς το 76% του συνόλου των υπό μελέτη στελεχών. Οι τρεις επικρατέστεροι ριβότυποι που καταγράφηκαν συνολικά και για τα δύο τετράμηνα ήταν ο ριβότυπος 126 με ποσοστό 25%, ο ριβότυπος 078 με ποσοστό 14,3% και ο ριβότυπος 046 με ποσοστό 7,1% και συνολικά περιελάμβαναν το 46,4% του συνόλου των στελεχών. Όσον αφορά την σύγκριση μεταξύ των δύο ετών, οι ριβότυποι 126 και 078 υπερτερούσαν και τα δύο έτη ενώ στην τρίτη θέση το 2012 εμφανίζεται ο ριβότυπος 046 (12,5%) και το 2014 ο ριβότυπος 017 (12,5%). Σε σχέση με τον έλεγχο ευαισθησίας, τα δύο στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μετρονιδαζόλη ανήκαν σε όσα δεν επιτεύχθηκε η ταυτοποίηση τους. Από τα 16 στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μοξιφλοξασίνη, η πλειονότητα τους ανήκε στο ριβότυπο 126 (53,3%), ακολούθως οι ριβότυποι 078 και 017 αποτέλεσαν το 13,3% του συνόλου και οι ριβότυποι 020, 046 και 015 αποτέλεσαν το 6,7% του συνόλου των στελεχών. Τέλος, σε ένα στέλεχος που απομονώθηκε το 2012 και εμφάνιζε ανθεκτικότητα και στα δύο αντιβιοτικά αποδόθηκε ο ριβότυπος 078. Συμπερασματικά, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν προκύπτει ότι η χρήση της τριχοειδικής ηλεκτροφόρησης επιτρέπει την εξαγωγή επαναλήψιμων και συγκρίσιμων αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών εργαστηρίων καθώς έχει αυξημένη διακριτική ικανότητα και αποτελεί την βέλτιστη τεχνική από πλευράς ορθότητας.","abstract_html":"Το C. difficile αποτελεί ένα Gram θετικό, υποχρεωτικά αναερόβιο, σπορογόνο βακτήριο που μεταδίδεται μέσω της κοπρανο-στοματικής οδού. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα του νοσήματος που προκαλεί είναι η διάρροια, με συχνότητα από 3 έως 15 φορές την ημέρα. Η σοβαρότερη εκδήλωση της νόσου έχει την εικόνα ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας με πιο σοβαρή επιπλοκή, το τοξικό μεγάκολο. Η λοίμωξη σχετίζεται με προηγούμενη λήψη αντιβιοτικών από τον ασθενή. Επίσης σημαντικό ρόλο έχει η προχωρημένη ή μη ηλικία του ασθενούς, αλλά και η διάρκεια διαμονής του ασθενούς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπό της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η τυποποίηση στελεχών C. difficile με τη χρήση δύο διαφορετικών παραλλαγών της PCR-ριβοτυπίας, την PCR-ριβοτυπία με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel προς επιβεβαίωση της επιτυχίας της PCR και την PCR-ριβοτυπία με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση προς τελική εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Στα κλινικά στελέχη που συλλέχθηκαν τα έτη 2012 και 2014 από νοσηλευόμενους ασθενείς του Γ.Ν.Α. “Λαϊκό”, πραγματοποιήθηκε έλεγχος ευαισθησίας, απομόνωση του βακτηριακού DNA και πολλαπλασιασμός επιλεγμένης αλληλουχίας αυτού με PCR. Στη συνέχεια ηλεκτροφορήθηκε με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel αγαρόζης και με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση. Με την εφαρμογή της συγκεκριμένης τεχνικής ταυτοποιήθηκε επιτυχώς το 76% του συνόλου των υπό μελέτη στελεχών. Οι τρεις επικρατέστεροι ριβότυποι που καταγράφηκαν συνολικά και για τα δύο τετράμηνα ήταν ο ριβότυπος 126 με ποσοστό 25%, ο ριβότυπος 078 με ποσοστό 14,3% και ο ριβότυπος 046 με ποσοστό 7,1% και συνολικά περιελάμβαναν το 46,4% του συνόλου των στελεχών. Όσον αφορά την σύγκριση μεταξύ των δύο ετών, οι ριβότυποι 126 και 078 υπερτερούσαν και τα δύο έτη ενώ στην τρίτη θέση το 2012 εμφανίζεται ο ριβότυπος 046 (12,5%) και το 2014 ο ριβότυπος 017 (12,5%). Σε σχέση με τον έλεγχο ευαισθησίας, τα δύο στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μετρονιδαζόλη ανήκαν σε όσα δεν επιτεύχθηκε η ταυτοποίηση τους. Από τα 16 στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μοξιφλοξασίνη, η πλειονότητα τους ανήκε στο ριβότυπο 126 (53,3%), ακολούθως οι ριβότυποι 078 και 017 αποτέλεσαν το 13,3% του συνόλου και οι ριβότυποι 020, 046 και 015 αποτέλεσαν το 6,7% του συνόλου των στελεχών. Τέλος, σε ένα στέλεχος που απομονώθηκε το 2012 και εμφάνιζε ανθεκτικότητα και στα δύο αντιβιοτικά αποδόθηκε ο ριβότυπος 078. Συμπερασματικά, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν προκύπτει ότι η χρήση της τριχοειδικής ηλεκτροφόρησης επιτρέπει την εξαγωγή επαναλήψιμων και συγκρίσιμων αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών εργαστηρίων καθώς έχει αυξημένη διακριτική ικανότητα και αποτελεί την βέλτιστη τεχνική από πλευράς ορθότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολάου Ευαγγελία","Nikolaou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881399"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881399","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881399","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881399","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881399","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολάου Ευαγγελία","Nikolaou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881399"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το C. difficile αποτελεί ένα Gram θετικό, υποχρεωτικά αναερόβιο, σπορογόνο βακτήριο που μεταδίδεται μέσω της κοπρανο-στοματικής οδού. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα του νοσήματος που προκαλεί είναι η διάρροια, με συχνότητα από 3 έως 15 φορές την ημέρα. Η σοβαρότερη εκδήλωση της νόσου έχει την εικόνα ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας με πιο σοβαρή επιπλοκή, το τοξικό μεγάκολο. Η λοίμωξη σχετίζεται με προηγούμενη λήψη αντιβιοτικών από τον ασθενή. Επίσης σημαντικό ρόλο έχει η προχωρημένη ή μη ηλικία του ασθενούς, αλλά και η διάρκεια διαμονής του ασθενούς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπό της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η τυποποίηση στελεχών C. difficile με τη χρήση δύο διαφορετικών παραλλαγών της PCR-ριβοτυπίας, την PCR-ριβοτυπία με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel προς επιβεβαίωση της επιτυχίας της PCR και την PCR-ριβοτυπία με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση προς τελική εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Στα κλινικά στελέχη που συλλέχθηκαν τα έτη 2012 και 2014 από νοσηλευόμενους ασθενείς του Γ.Ν.Α. “Λαϊκό”, πραγματοποιήθηκε έλεγχος ευαισθησίας, απομόνωση του βακτηριακού DNA και πολλαπλασιασμός επιλεγμένης αλληλουχίας αυτού με PCR. Στη συνέχεια ηλεκτροφορήθηκε με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel αγαρόζης και με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση. Με την εφαρμογή της συγκεκριμένης τεχνικής ταυτοποιήθηκε επιτυχώς το 76% του συνόλου των υπό μελέτη στελεχών. Οι τρεις επικρατέστεροι ριβότυποι που καταγράφηκαν συνολικά και για τα δύο τετράμηνα ήταν ο ριβότυπος 126 με ποσοστό 25%, ο ριβότυπος 078 με ποσοστό 14,3% και ο ριβότυπος 046 με ποσοστό 7,1% και συνολικά περιελάμβαναν το 46,4% του συνόλου των στελεχών. Όσον αφορά την σύγκριση μεταξύ των δύο ετών, οι ριβότυποι 126 και 078 υπερτερούσαν και τα δύο έτη ενώ στην τρίτη θέση το 2012 εμφανίζεται ο ριβότυπος 046 (12,5%) και το 2014 ο ριβότυπος 017 (12,5%). Σε σχέση με τον έλεγχο ευαισθησίας, τα δύο στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μετρονιδαζόλη ανήκαν σε όσα δεν επιτεύχθηκε η ταυτοποίηση τους. Από τα 16 στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μοξιφλοξασίνη, η πλειονότητα τους ανήκε στο ριβότυπο 126 (53,3%), ακολούθως οι ριβότυποι 078 και 017 αποτέλεσαν το 13,3% του συνόλου και οι ριβότυποι 020, 046 και 015 αποτέλεσαν το 6,7% του συνόλου των στελεχών. Τέλος, σε ένα στέλεχος που απομονώθηκε το 2012 και εμφάνιζε ανθεκτικότητα και στα δύο αντιβιοτικά αποδόθηκε ο ριβότυπος 078. Συμπερασματικά, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν προκύπτει ότι η χρήση της τριχοειδικής ηλεκτροφόρησης επιτρέπει την εξαγωγή επαναλήψιμων και συγκρίσιμων αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών εργαστηρίων καθώς έχει αυξημένη διακριτική ικανότητα και αποτελεί την βέλτιστη τεχνική από πλευράς ορθότητας.","C. difficile is a Gram positive anaerobic, sporogenic bacterium transmitted via the fecal-oral route. A typical symptom of the disease is diarrhea, with a frequency of 3 to 15 times a day. The most serious manifestation of the disease has the appearance of pseudomembranous colitis with the most serious complication being the toxic megacolon. The infection is associated with prior antibiotic use by the patient. Also important is the patient's advanced age, as well as the length of visit in a hospital. The aim of this thesis was to characterize C. difficile isolates using two different variants of PCR-ribotyping, PCR-ribotyping by gel electrophoresis and PCR-ribotyping by capillary electrophoresis. Clinical samples were collected during the first four months of the years 2012 and 2014 from hospitalized patients of a General Hospital in Athens. Sensitivity testing, isolation of bacterial DNA and amplification of selected sequences by PCR were performed on the isolated clinical strains. The isolates were then electrophoresed by conventional agarose gel electrophoresis and capillary electrophoresis. By the use of capillary electrophoresis, 76% of all the isolates were successfully identified. The three predominant ribosomes recorded for both years were As for the comparison between the two years, the 126 and 078 ribotypes were predominant on both years, while on the third position for 2012 was ribotype 046 (12.5%) and for 2014 ribotype 017 (12.5%). In terms of sensitivity testing, the two strains that were resistant only to metronidazole belonged to those that could not be identified. Of the 16 strains that were resistant to moxifloxacin alone, the majority belonged to ribosome 126 (53.3%), followed by ribosomes 078 and 017 constituting 13.3% of the total and ribosomes 020, 046 and 015 constituting 6.7% of all isolates. Finally, a strain of ribotype 078 and resistant to both antibiotics was found between the isolates from 2012. In conclusion, the use of capillary electrophoresis enables the extraction of reproducible and comparable results between different laboratories as it has an increased resolution and is the best technique in terms of accuracy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τυποποίηση στελεχών Clostridium difficile με τεχνική PCR ribotyping και την χρήση τριχοειδικής ηλεκτροφόρησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολάου Ευαγγελία","Nikolaou Evangelia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το C. difficile αποτελεί ένα Gram θετικό, υποχρεωτικά αναερόβιο, σπορογόνο βακτήριο που μεταδίδεται μέσω της κοπρανο-στοματικής οδού. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα του νοσήματος που προκαλεί είναι η διάρροια, με συχνότητα από 3 έως 15 φορές την ημέρα. Η σοβαρότερη εκδήλωση της νόσου έχει την εικόνα ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας με πιο σοβαρή επιπλοκή, το τοξικό μεγάκολο. Η λοίμωξη σχετίζεται με προηγούμενη λήψη αντιβιοτικών από τον ασθενή. Επίσης σημαντικό ρόλο έχει η προχωρημένη ή μη ηλικία του ασθενούς, αλλά και η διάρκεια διαμονής του ασθενούς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπό της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η τυποποίηση στελεχών C. difficile με τη χρήση δύο διαφορετικών παραλλαγών της PCR-ριβοτυπίας, την PCR-ριβοτυπία με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel προς επιβεβαίωση της επιτυχίας της PCR και την PCR-ριβοτυπία με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση προς τελική εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Στα κλινικά στελέχη που συλλέχθηκαν τα έτη 2012 και 2014 από νοσηλευόμενους ασθενείς του Γ.Ν.Α. “Λαϊκό”, πραγματοποιήθηκε έλεγχος ευαισθησίας, απομόνωση του βακτηριακού DNA και πολλαπλασιασμός επιλεγμένης αλληλουχίας αυτού με PCR. Στη συνέχεια ηλεκτροφορήθηκε με συμβατική ηλεκτροφόρηση σε gel αγαρόζης και με τριχοειδική ηλεκτροφόρηση. Με την εφαρμογή της συγκεκριμένης τεχνικής ταυτοποιήθηκε επιτυχώς το 76% του συνόλου των υπό μελέτη στελεχών. Οι τρεις επικρατέστεροι ριβότυποι που καταγράφηκαν συνολικά και για τα δύο τετράμηνα ήταν ο ριβότυπος 126 με ποσοστό 25%, ο ριβότυπος 078 με ποσοστό 14,3% και ο ριβότυπος 046 με ποσοστό 7,1% και συνολικά περιελάμβαναν το 46,4% του συνόλου των στελεχών. Όσον αφορά την σύγκριση μεταξύ των δύο ετών, οι ριβότυποι 126 και 078 υπερτερούσαν και τα δύο έτη ενώ στην τρίτη θέση το 2012 εμφανίζεται ο ριβότυπος 046 (12,5%) και το 2014 ο ριβότυπος 017 (12,5%). Σε σχέση με τον έλεγχο ευαισθησίας, τα δύο στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μετρονιδαζόλη ανήκαν σε όσα δεν επιτεύχθηκε η ταυτοποίηση τους. Από τα 16 στελέχη που ήταν ανθεκτικά μόνο στη μοξιφλοξασίνη, η πλειονότητα τους ανήκε στο ριβότυπο 126 (53,3%), ακολούθως οι ριβότυποι 078 και 017 αποτέλεσαν το 13,3% του συνόλου και οι ριβότυποι 020, 046 και 015 αποτέλεσαν το 6,7% του συνόλου των στελεχών. Τέλος, σε ένα στέλεχος που απομονώθηκε το 2012 και εμφάνιζε ανθεκτικότητα και στα δύο αντιβιοτικά αποδόθηκε ο ριβότυπος 078. Συμπερασματικά, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν προκύπτει ότι η χρήση της τριχοειδικής ηλεκτροφόρησης επιτρέπει την εξαγωγή επαναλήψιμων και συγκρίσιμων αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών εργαστηρίων καθώς έχει αυξημένη διακριτική ικανότητα και αποτελεί την βέλτιστη τεχνική από πλευράς ορθότητας.","C. difficile is a Gram positive anaerobic, sporogenic bacterium transmitted via the fecal-oral route. A typical symptom of the disease is diarrhea, with a frequency of 3 to 15 times a day. The most serious manifestation of the disease has the appearance of pseudomembranous colitis with the most serious complication being the toxic megacolon. The infection is associated with prior antibiotic use by the patient. Also important is the patient's advanced age, as well as the length of visit in a hospital. The aim of this thesis was to characterize C. difficile isolates using two different variants of PCR-ribotyping, PCR-ribotyping by gel electrophoresis and PCR-ribotyping by capillary electrophoresis. Clinical samples were collected during the first four months of the years 2012 and 2014 from hospitalized patients of a General Hospital in Athens. Sensitivity testing, isolation of bacterial DNA and amplification of selected sequences by PCR were performed on the isolated clinical strains. The isolates were then electrophoresed by conventional agarose gel electrophoresis and capillary electrophoresis. By the use of capillary electrophoresis, 76% of all the isolates were successfully identified. The three predominant ribosomes recorded for both years were As for the comparison between the two years, the 126 and 078 ribotypes were predominant on both years, while on the third position for 2012 was ribotype 046 (12.5%) and for 2014 ribotype 017 (12.5%). In terms of sensitivity testing, the two strains that were resistant only to metronidazole belonged to those that could not be identified. Of the 16 strains that were resistant to moxifloxacin alone, the majority belonged to ribosome 126 (53.3%), followed by ribosomes 078 and 017 constituting 13.3% of the total and ribosomes 020, 046 and 015 constituting 6.7% of all isolates. Finally, a strain of ribotype 078 and resistant to both antibiotics was found between the isolates from 2012. In conclusion, the use of capillary electrophoresis enables the extraction of reproducible and comparable results between different laboratories as it has an increased resolution and is the best technique in terms of accuracy."],"dc:identifier":["uoadl:2881399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881399"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τυποποίηση στελεχών Clostridium difficile με τεχνική PCR ribotyping και την χρήση τριχοειδικής ηλεκτροφόρησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z"}