{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881535"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881535","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση των πρόσφατων μεταβολών της επιδημιολογίας και θεραπείας στη χρόνια ιογενή ηπατίτιδα C από το 2002 έως το 2016.","abstract":"Στην Ελλάδα, κατά τις δεκαετίες 1980-1990 υπήρξαν σημαντικές μεταβολές σε πολλά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C. Όπως σημειώνεται σε αντίστοιχες έρευνες της περιόδου υπήρξε αλλαγή στην κατανομή των γονότυπων, με αύξηση της εμφάνισης του γονότυπου 3 και μείωση της εμφάνισης του γονότυπου 1 ως αντανάκλαση της αλλαγής στον τρόπο μετάδοσης του ιού τα τελευταία χρόνια. Σημαντικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται και στα είδη των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη σκοπό έχει να διερευνήσει τις μεταβολές των κύριων επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C που προσήλθαν σε δύο μεγάλα ηπατολογικά ιατρεία της Αθήνας από το 2002 έως το 2016 καθώς και να καταγράψει την πιθανότητα έναρξης θεραπείας, τα είδη και το αποτέλεσμα της θεραπείας στους παραπάνω ασθενείς. Στη μελέτη συμμετείχαν 1.434 ασθενείς εκ των οποίων το 63,71% είναι άντρες και το 53,57% των ασθενών είναι μικρότεροι από 45 ετών. Η κυριότερη πηγή μετάδοσης του ιού είναι η χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε ποσοστό 32,23%. Οι γονότυποι που κυριαρχούν είναι ο 1 σε ποσοστό 37,82% και ο 3 με 33,00%. Σχετικά με τη θεραπεία μπορούμε να επισημάνουμε ότι οι ασθενείς έχουν μεγαλύτερα ποσοστά επίτευξης SVR όταν λαμβάνουν θεραπεία με τα νέα αντιικά φάρμακα σε σχέση με σχήματα ιντερφερόνης (85,71% έναντι 63,36%, p-value=0,042). Επίσης, υπάρχει καθυστέρηση στην έναρξη θεραπείας των ασθενών με ιστορικό χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς μόνο το 20% θα ξεκινήσει θεραπεία δύο χρόνια μετά από την επίσκεψη στο ιατρείο. Το ίδιο διάστημα θα ξεκινήσει το 36% των μεταγγιζόμενων ασθενών και το 28,5% με άλλο τρόπο μετάδοσης (p-value= 0.006). Οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε σχέση με τους μεταγγιζόμενους και τους ασθενείς που μολύνθηκαν με άλλο τρόπο είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία (HR=1.48 (0,98-2,22) p-value=0.060 και HR=1.61 (1,20–2,17) p-value=0.002 αντίστοιχα). Το ίδιο ισχύει και για τους ασθενείς που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 (HR=0.64 (0,49-0,84) p-value=0.001). Επίσης μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία είχαν οι ασθενείς όσο μεγάλωναν κατά ένα έτος (HR=0.989 (0,979-0,999) p-value=0.042). Συνοπτικά, δεν έχει αλλάξει το προφίλ των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C τα τελευταία 15 έτη. Οι ασθενείς είναι κυρίως άντρες, κάτω των 45 ετών, έχουν γονότυπο 1 και έχουν μολυνθεί κυρίως μέσω χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών. Η κατανομή των γονότυπων δεν παρουσιάζει μεταβολές. Συχνότερα εμφανίζεται ο γονότυπος 1 και ακολουθεί ο 3. Ο πληθυσμός των ασθενών που ήρθαν στα ιατρεία τα έτη 2010-2016 είναι μεγαλύτερης ηλικίας. Σχετικά με τη θεραπεία, οι ασθενείς που λαμβάνουν νέας γενιάς αντιικά φάρμακα έχουν σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα να επιτύχουν SVR σε σχέση με ασθενείς που λαμβάνουν σχήματα ιντερφερόνης. Επίσης, οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς και αυτοί που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία.","abstract_html":"Στην Ελλάδα, κατά τις δεκαετίες 1980-1990 υπήρξαν σημαντικές μεταβολές σε πολλά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C. Όπως σημειώνεται σε αντίστοιχες έρευνες της περιόδου υπήρξε αλλαγή στην κατανομή των γονότυπων, με αύξηση της εμφάνισης του γονότυπου 3 και μείωση της εμφάνισης του γονότυπου 1 ως αντανάκλαση της αλλαγής στον τρόπο μετάδοσης του ιού τα τελευταία χρόνια. Σημαντικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται και στα είδη των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη σκοπό έχει να διερευνήσει τις μεταβολές των κύριων επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C που προσήλθαν σε δύο μεγάλα ηπατολογικά ιατρεία της Αθήνας από το 2002 έως το 2016 καθώς και να καταγράψει την πιθανότητα έναρξης θεραπείας, τα είδη και το αποτέλεσμα της θεραπείας στους παραπάνω ασθενείς. Στη μελέτη συμμετείχαν 1.434 ασθενείς εκ των οποίων το 63,71% είναι άντρες και το 53,57% των ασθενών είναι μικρότεροι από 45 ετών. Η κυριότερη πηγή μετάδοσης του ιού είναι η χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε ποσοστό 32,23%. Οι γονότυποι που κυριαρχούν είναι ο 1 σε ποσοστό 37,82% και ο 3 με 33,00%. Σχετικά με τη θεραπεία μπορούμε να επισημάνουμε ότι οι ασθενείς έχουν μεγαλύτερα ποσοστά επίτευξης SVR όταν λαμβάνουν θεραπεία με τα νέα αντιικά φάρμακα σε σχέση με σχήματα ιντερφερόνης (85,71% έναντι 63,36%, p-value=0,042). Επίσης, υπάρχει καθυστέρηση στην έναρξη θεραπείας των ασθενών με ιστορικό χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς μόνο το 20% θα ξεκινήσει θεραπεία δύο χρόνια μετά από την επίσκεψη στο ιατρείο. Το ίδιο διάστημα θα ξεκινήσει το 36% των μεταγγιζόμενων ασθενών και το 28,5% με άλλο τρόπο μετάδοσης (p-value= 0.006). Οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε σχέση με τους μεταγγιζόμενους και τους ασθενείς που μολύνθηκαν με άλλο τρόπο είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία (HR=1.48 (0,98-2,22) p-value=0.060 και HR=1.61 (1,20–2,17) p-value=0.002 αντίστοιχα). Το ίδιο ισχύει και για τους ασθενείς που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 (HR=0.64 (0,49-0,84) p-value=0.001). Επίσης μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία είχαν οι ασθενείς όσο μεγάλωναν κατά ένα έτος (HR=0.989 (0,979-0,999) p-value=0.042). Συνοπτικά, δεν έχει αλλάξει το προφίλ των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C τα τελευταία 15 έτη. Οι ασθενείς είναι κυρίως άντρες, κάτω των 45 ετών, έχουν γονότυπο 1 και έχουν μολυνθεί κυρίως μέσω χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών. Η κατανομή των γονότυπων δεν παρουσιάζει μεταβολές. Συχνότερα εμφανίζεται ο γονότυπος 1 και ακολουθεί ο 3. Ο πληθυσμός των ασθενών που ήρθαν στα ιατρεία τα έτη 2010-2016 είναι μεγαλύτερης ηλικίας. Σχετικά με τη θεραπεία, οι ασθενείς που λαμβάνουν νέας γενιάς αντιικά φάρμακα έχουν σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα να επιτύχουν SVR σε σχέση με ασθενείς που λαμβάνουν σχήματα ιντερφερόνης. Επίσης, οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς και αυτοί που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Βογόγια Σεβασμία","Vogogia Sevasmia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881535"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881535","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881535","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881535","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881535","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βογόγια Σεβασμία","Vogogia Sevasmia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881535","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881535"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην Ελλάδα, κατά τις δεκαετίες 1980-1990 υπήρξαν σημαντικές μεταβολές σε πολλά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C. Όπως σημειώνεται σε αντίστοιχες έρευνες της περιόδου υπήρξε αλλαγή στην κατανομή των γονότυπων, με αύξηση της εμφάνισης του γονότυπου 3 και μείωση της εμφάνισης του γονότυπου 1 ως αντανάκλαση της αλλαγής στον τρόπο μετάδοσης του ιού τα τελευταία χρόνια. Σημαντικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται και στα είδη των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη σκοπό έχει να διερευνήσει τις μεταβολές των κύριων επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C που προσήλθαν σε δύο μεγάλα ηπατολογικά ιατρεία της Αθήνας από το 2002 έως το 2016 καθώς και να καταγράψει την πιθανότητα έναρξης θεραπείας, τα είδη και το αποτέλεσμα της θεραπείας στους παραπάνω ασθενείς. Στη μελέτη συμμετείχαν 1.434 ασθενείς εκ των οποίων το 63,71% είναι άντρες και το 53,57% των ασθενών είναι μικρότεροι από 45 ετών. Η κυριότερη πηγή μετάδοσης του ιού είναι η χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε ποσοστό 32,23%. Οι γονότυποι που κυριαρχούν είναι ο 1 σε ποσοστό 37,82% και ο 3 με 33,00%. Σχετικά με τη θεραπεία μπορούμε να επισημάνουμε ότι οι ασθενείς έχουν μεγαλύτερα ποσοστά επίτευξης SVR όταν λαμβάνουν θεραπεία με τα νέα αντιικά φάρμακα σε σχέση με σχήματα ιντερφερόνης (85,71% έναντι 63,36%, p-value=0,042). Επίσης, υπάρχει καθυστέρηση στην έναρξη θεραπείας των ασθενών με ιστορικό χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς μόνο το 20% θα ξεκινήσει θεραπεία δύο χρόνια μετά από την επίσκεψη στο ιατρείο. Το ίδιο διάστημα θα ξεκινήσει το 36% των μεταγγιζόμενων ασθενών και το 28,5% με άλλο τρόπο μετάδοσης (p-value= 0.006). Οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε σχέση με τους μεταγγιζόμενους και τους ασθενείς που μολύνθηκαν με άλλο τρόπο είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία (HR=1.48 (0,98-2,22) p-value=0.060 και HR=1.61 (1,20–2,17) p-value=0.002 αντίστοιχα). Το ίδιο ισχύει και για τους ασθενείς που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 (HR=0.64 (0,49-0,84) p-value=0.001). Επίσης μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία είχαν οι ασθενείς όσο μεγάλωναν κατά ένα έτος (HR=0.989 (0,979-0,999) p-value=0.042). Συνοπτικά, δεν έχει αλλάξει το προφίλ των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C τα τελευταία 15 έτη. Οι ασθενείς είναι κυρίως άντρες, κάτω των 45 ετών, έχουν γονότυπο 1 και έχουν μολυνθεί κυρίως μέσω χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών. Η κατανομή των γονότυπων δεν παρουσιάζει μεταβολές. Συχνότερα εμφανίζεται ο γονότυπος 1 και ακολουθεί ο 3. Ο πληθυσμός των ασθενών που ήρθαν στα ιατρεία τα έτη 2010-2016 είναι μεγαλύτερης ηλικίας. Σχετικά με τη θεραπεία, οι ασθενείς που λαμβάνουν νέας γενιάς αντιικά φάρμακα έχουν σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα να επιτύχουν SVR σε σχέση με ασθενείς που λαμβάνουν σχήματα ιντερφερόνης. Επίσης, οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς και αυτοί που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία.","In Greece, during the 1980s and 1990s there were significant changes in many epidemiological characteristics of patients with chronic hepatitis C. As noted in studies of this period, there were changes in genotype distribution over time; genotype 3 increased and genotype 1 decreased as a reflection of the change in the mode of HCV transmission in recent years. Significant changes in recent years have also been observed concerning treatment. This study aims to investigate changes in the main epidemiological characteristics of patients with chronic hepatitis C who visited two hepatology clinics in Athens from 2002 to 2016, as well as to estimate the probability of starting treatment, the types of treatment and outcome in the above patients. Overall, 1,434 patients were included in the study, of whom 63.71% were male and 53.57% were less than 45 years old. The primary mode of transmission of HCV was the use of intravenous drugs at 32.23%. The dominant genotypes were 1 in 37.82% and 3 in 33.00%. About treatment, patients had higher rates of SVR when treated with new antiviral drugs compared to interferon regimens (85.71% vs. 63.36%, p-value = 0.042). There was a delay in treatment initiation for patients with a history of intravenous drug use, as only 20% will start treatment within two years of the visit of hepatological clinic. In the same period, 36% of transfused patients and 28.5% of patients who infected by another route would start treatment (p-value = 0.006). Patients using intravenous drugs in relation to transfused and otherwise infected patients were less likely to initiate treatment (HR = 1.48 (0.98-2.22) p-value = 0.060 and HR = 1.61 (1.20–2.17) p-value = 0.002 respectively). The same is true for patients who came to the clinic in period 2010-2016 (HR = 0.64 (0.49-0.84) p-value = 0.001). Patients were less likely to initiate treatment as they grew older by one year (HR = 0.989 (0.979-0.999) p-value = 0.042). In summary, the profile of patients with chronic hepatitis C hasn’t changed in the last 15 years in Greece. Patients are mostly men, under 45 years old, have genotype 1 and are mostly infected with intravenous drug use. Patients who visited the clinics in 2010-2016 were more aged compares to 2002-2009. Patients receiving new generation antiviral drugs were found to higher SVR rates than patients taking interferon regimens. Also, intravenous drug users as well as those who came to the clinic in 2010-2016 had reduced chance of starting treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση των πρόσφατων μεταβολών της επιδημιολογίας και θεραπείας στη χρόνια ιογενή ηπατίτιδα C από το 2002 έως το 2016."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βογόγια Σεβασμία","Vogogia Sevasmia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στην Ελλάδα, κατά τις δεκαετίες 1980-1990 υπήρξαν σημαντικές μεταβολές σε πολλά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C. Όπως σημειώνεται σε αντίστοιχες έρευνες της περιόδου υπήρξε αλλαγή στην κατανομή των γονότυπων, με αύξηση της εμφάνισης του γονότυπου 3 και μείωση της εμφάνισης του γονότυπου 1 ως αντανάκλαση της αλλαγής στον τρόπο μετάδοσης του ιού τα τελευταία χρόνια. Σημαντικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται και στα είδη των θεραπευτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη σκοπό έχει να διερευνήσει τις μεταβολές των κύριων επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C που προσήλθαν σε δύο μεγάλα ηπατολογικά ιατρεία της Αθήνας από το 2002 έως το 2016 καθώς και να καταγράψει την πιθανότητα έναρξης θεραπείας, τα είδη και το αποτέλεσμα της θεραπείας στους παραπάνω ασθενείς. Στη μελέτη συμμετείχαν 1.434 ασθενείς εκ των οποίων το 63,71% είναι άντρες και το 53,57% των ασθενών είναι μικρότεροι από 45 ετών. Η κυριότερη πηγή μετάδοσης του ιού είναι η χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε ποσοστό 32,23%. Οι γονότυποι που κυριαρχούν είναι ο 1 σε ποσοστό 37,82% και ο 3 με 33,00%. Σχετικά με τη θεραπεία μπορούμε να επισημάνουμε ότι οι ασθενείς έχουν μεγαλύτερα ποσοστά επίτευξης SVR όταν λαμβάνουν θεραπεία με τα νέα αντιικά φάρμακα σε σχέση με σχήματα ιντερφερόνης (85,71% έναντι 63,36%, p-value=0,042). Επίσης, υπάρχει καθυστέρηση στην έναρξη θεραπείας των ασθενών με ιστορικό χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς μόνο το 20% θα ξεκινήσει θεραπεία δύο χρόνια μετά από την επίσκεψη στο ιατρείο. Το ίδιο διάστημα θα ξεκινήσει το 36% των μεταγγιζόμενων ασθενών και το 28,5% με άλλο τρόπο μετάδοσης (p-value= 0.006). Οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών σε σχέση με τους μεταγγιζόμενους και τους ασθενείς που μολύνθηκαν με άλλο τρόπο είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία (HR=1.48 (0,98-2,22) p-value=0.060 και HR=1.61 (1,20–2,17) p-value=0.002 αντίστοιχα). Το ίδιο ισχύει και για τους ασθενείς που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 (HR=0.64 (0,49-0,84) p-value=0.001). Επίσης μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία είχαν οι ασθενείς όσο μεγάλωναν κατά ένα έτος (HR=0.989 (0,979-0,999) p-value=0.042). Συνοπτικά, δεν έχει αλλάξει το προφίλ των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C τα τελευταία 15 έτη. Οι ασθενείς είναι κυρίως άντρες, κάτω των 45 ετών, έχουν γονότυπο 1 και έχουν μολυνθεί κυρίως μέσω χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών. Η κατανομή των γονότυπων δεν παρουσιάζει μεταβολές. Συχνότερα εμφανίζεται ο γονότυπος 1 και ακολουθεί ο 3. Ο πληθυσμός των ασθενών που ήρθαν στα ιατρεία τα έτη 2010-2016 είναι μεγαλύτερης ηλικίας. Σχετικά με τη θεραπεία, οι ασθενείς που λαμβάνουν νέας γενιάς αντιικά φάρμακα έχουν σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα να επιτύχουν SVR σε σχέση με ασθενείς που λαμβάνουν σχήματα ιντερφερόνης. Επίσης, οι ασθενείς που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών καθώς και αυτοί που προσήλθαν στα ιατρεία την περίοδο 2010-2016 είχαν μειωμένη πιθανότητα να ξεκινήσουν θεραπεία.","In Greece, during the 1980s and 1990s there were significant changes in many epidemiological characteristics of patients with chronic hepatitis C. As noted in studies of this period, there were changes in genotype distribution over time; genotype 3 increased and genotype 1 decreased as a reflection of the change in the mode of HCV transmission in recent years. Significant changes in recent years have also been observed concerning treatment. This study aims to investigate changes in the main epidemiological characteristics of patients with chronic hepatitis C who visited two hepatology clinics in Athens from 2002 to 2016, as well as to estimate the probability of starting treatment, the types of treatment and outcome in the above patients. Overall, 1,434 patients were included in the study, of whom 63.71% were male and 53.57% were less than 45 years old. The primary mode of transmission of HCV was the use of intravenous drugs at 32.23%. The dominant genotypes were 1 in 37.82% and 3 in 33.00%. About treatment, patients had higher rates of SVR when treated with new antiviral drugs compared to interferon regimens (85.71% vs. 63.36%, p-value = 0.042). There was a delay in treatment initiation for patients with a history of intravenous drug use, as only 20% will start treatment within two years of the visit of hepatological clinic. In the same period, 36% of transfused patients and 28.5% of patients who infected by another route would start treatment (p-value = 0.006). Patients using intravenous drugs in relation to transfused and otherwise infected patients were less likely to initiate treatment (HR = 1.48 (0.98-2.22) p-value = 0.060 and HR = 1.61 (1.20–2.17) p-value = 0.002 respectively). The same is true for patients who came to the clinic in period 2010-2016 (HR = 0.64 (0.49-0.84) p-value = 0.001). Patients were less likely to initiate treatment as they grew older by one year (HR = 0.989 (0.979-0.999) p-value = 0.042). In summary, the profile of patients with chronic hepatitis C hasn’t changed in the last 15 years in Greece. Patients are mostly men, under 45 years old, have genotype 1 and are mostly infected with intravenous drug use. Patients who visited the clinics in 2010-2016 were more aged compares to 2002-2009. Patients receiving new generation antiviral drugs were found to higher SVR rates than patients taking interferon regimens. Also, intravenous drug users as well as those who came to the clinic in 2010-2016 had reduced chance of starting treatment."],"dc:identifier":["uoadl:2881535","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881535"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση των πρόσφατων μεταβολών της επιδημιολογίας και θεραπείας στη χρόνια ιογενή ηπατίτιδα C από το 2002 έως το 2016."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z"}