{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881583"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881583","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ρόλος Και Σημασία Της Παρουσίας Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 Σε Ασθενείς Που Εισάγονται Σε Νοσοκομείο Λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού","abstract":"ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη της σημασίας της παρουσίας Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) σε ασθενείς, που εισάγονται σε Νοσοκομείο, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν 136 μοναδικοί, διαδοχικά εισαχθέντες ασθενείς, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. Οι διαβητικοί συναποτέλεσαν την ομάδα των πασχόντων, ενώ οι μη διαβητικοί την ομάδα των μαρτύρων. Ως πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ορίστηκαν: 1) Η ύπαρξη μικροβιαιμίας ή σήψης ή και των δύο, εύρημα που σωρευτικά ορίζεται ως «απειλητική για τη ζωή λοίμωξη». 2) Η θανατηφόρος έκβαση της νοσηλείας. Η συσχέτιση των σημείων αυτών, με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), είναι δευτερεύον καταληκτικό σημείο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: «Απειλητική για τη ζωή λοίμωξη» εμφανίζεται σε 24 από τους 50 διαβητικούς ασθενείς (48,0%, 95%C.I: 34,16–61,84%) και σε 32 από τους 86 μη διαβητικούς (37,2%, 95%C.I: 26,99 – 47,41%, p=0,218). Με χρήση πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης ελέγχθηκε η ύπαρξη ανεξαρτήτων παραγόντων κινδύνου για την παρουσία είτε «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», είτε μόνο σήψης, ανεξαρτήτως μικροβιαιμίας, είτε μόνο μικροβιαιμίας, ανεξαρτήτως σήψης. Σε καμία από τις τρεις περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την παρουσία ΣΔτ2. Αντίθετα, συσχέτιση στατιστικά σημαντική (p=0,023) φαίνεται να υπάρχει μεταξύ «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, καθώς αύξηση της HbA1c κατά μία μονάδα, αυξάνει κατά 2,5 φορές τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής. Όσον αφορά τη διάρκεια νοσηλείας και τη συχνότητα θανατηφόρου εκβάσεως αυτής, δεν προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές, μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών. Επιπροσθέτως, δεν ανευρέθηκαν διαφορές, ως προς τα υπεύθυνα παθογόνα, την ευαισθησία αυτών στα αντιβιοτικά, και τη χορηγηθείσα αντιβιοτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Η συγκεκριμένη μελέτη δε διαθέτει επαρκή στατιστική ισχύ για να ελέγξει τη διαφορά συχνότητας εμφάνισης «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών, λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος. Υπολογίζεται ότι για τη δεδομένη διαφορά συχνότητας, μεταξύ των δύο ομάδων, το μέγεθος του δείγματος θα έπρεπε να αριθμεί από 326 έως 762 άτομα, για να αποδώσει σε αυτήν στατιστική σημαντικότητα. Αντιθέτως, αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του κινδύνου «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.","abstract_html":"ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη της σημασίας της παρουσίας Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) σε ασθενείς, που εισάγονται σε Νοσοκομείο, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν 136 μοναδικοί, διαδοχικά εισαχθέντες ασθενείς, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. Οι διαβητικοί συναποτέλεσαν την ομάδα των πασχόντων, ενώ οι μη διαβητικοί την ομάδα των μαρτύρων. Ως πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ορίστηκαν: 1) Η ύπαρξη μικροβιαιμίας ή σήψης ή και των δύο, εύρημα που σωρευτικά ορίζεται ως «απειλητική για τη ζωή λοίμωξη». 2) Η θανατηφόρος έκβαση της νοσηλείας. Η συσχέτιση των σημείων αυτών, με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), είναι δευτερεύον καταληκτικό σημείο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: «Απειλητική για τη ζωή λοίμωξη» εμφανίζεται σε 24 από τους 50 διαβητικούς ασθενείς (48,0%, 95%C.I: 34,16–61,84%) και σε 32 από τους 86 μη διαβητικούς (37,2%, 95%C.I: 26,99 – 47,41%, p=0,218). Με χρήση πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης ελέγχθηκε η ύπαρξη ανεξαρτήτων παραγόντων κινδύνου για την παρουσία είτε «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», είτε μόνο σήψης, ανεξαρτήτως μικροβιαιμίας, είτε μόνο μικροβιαιμίας, ανεξαρτήτως σήψης. Σε καμία από τις τρεις περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την παρουσία ΣΔτ2. Αντίθετα, συσχέτιση στατιστικά σημαντική (p=0,023) φαίνεται να υπάρχει μεταξύ «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, καθώς αύξηση της HbA1c κατά μία μονάδα, αυξάνει κατά 2,5 φορές τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής. Όσον αφορά τη διάρκεια νοσηλείας και τη συχνότητα θανατηφόρου εκβάσεως αυτής, δεν προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές, μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών. Επιπροσθέτως, δεν ανευρέθηκαν διαφορές, ως προς τα υπεύθυνα παθογόνα, την ευαισθησία αυτών στα αντιβιοτικά, και τη χορηγηθείσα αντιβιοτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Η συγκεκριμένη μελέτη δε διαθέτει επαρκή στατιστική ισχύ για να ελέγξει τη διαφορά συχνότητας εμφάνισης «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών, λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος. Υπολογίζεται ότι για τη δεδομένη διαφορά συχνότητας, μεταξύ των δύο ομάδων, το μέγεθος του δείγματος θα έπρεπε να αριθμεί από 326 έως 762 άτομα, για να αποδώσει σε αυτήν στατιστική σημαντικότητα. Αντιθέτως, αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του κινδύνου «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαβασιλείου Δημήτριος","Papavasileiou Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881583"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881583","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881583","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881583","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881583","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαβασιλείου Δημήτριος","Papavasileiou Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881583"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη της σημασίας της παρουσίας Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) σε ασθενείς, που εισάγονται σε Νοσοκομείο, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν 136 μοναδικοί, διαδοχικά εισαχθέντες ασθενείς, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. Οι διαβητικοί συναποτέλεσαν την ομάδα των πασχόντων, ενώ οι μη διαβητικοί την ομάδα των μαρτύρων. Ως πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ορίστηκαν: 1) Η ύπαρξη μικροβιαιμίας ή σήψης ή και των δύο, εύρημα που σωρευτικά ορίζεται ως «απειλητική για τη ζωή λοίμωξη». 2) Η θανατηφόρος έκβαση της νοσηλείας. Η συσχέτιση των σημείων αυτών, με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), είναι δευτερεύον καταληκτικό σημείο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: «Απειλητική για τη ζωή λοίμωξη» εμφανίζεται σε 24 από τους 50 διαβητικούς ασθενείς (48,0%, 95%C.I: 34,16–61,84%) και σε 32 από τους 86 μη διαβητικούς (37,2%, 95%C.I: 26,99 – 47,41%, p=0,218). Με χρήση πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης ελέγχθηκε η ύπαρξη ανεξαρτήτων παραγόντων κινδύνου για την παρουσία είτε «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», είτε μόνο σήψης, ανεξαρτήτως μικροβιαιμίας, είτε μόνο μικροβιαιμίας, ανεξαρτήτως σήψης. Σε καμία από τις τρεις περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την παρουσία ΣΔτ2. Αντίθετα, συσχέτιση στατιστικά σημαντική (p=0,023) φαίνεται να υπάρχει μεταξύ «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, καθώς αύξηση της HbA1c κατά μία μονάδα, αυξάνει κατά 2,5 φορές τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής. Όσον αφορά τη διάρκεια νοσηλείας και τη συχνότητα θανατηφόρου εκβάσεως αυτής, δεν προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές, μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών. Επιπροσθέτως, δεν ανευρέθηκαν διαφορές, ως προς τα υπεύθυνα παθογόνα, την ευαισθησία αυτών στα αντιβιοτικά, και τη χορηγηθείσα αντιβιοτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Η συγκεκριμένη μελέτη δε διαθέτει επαρκή στατιστική ισχύ για να ελέγξει τη διαφορά συχνότητας εμφάνισης «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών, λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος. Υπολογίζεται ότι για τη δεδομένη διαφορά συχνότητας, μεταξύ των δύο ομάδων, το μέγεθος του δείγματος θα έπρεπε να αριθμεί από 326 έως 762 άτομα, για να αποδώσει σε αυτήν στατιστική σημαντικότητα. Αντιθέτως, αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του κινδύνου «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.","AIM: To determine the significance of the presence of diabetes mellitus type 2 (DM type 2) in patients hospitalized for Urinary Τract Infection. MATERIAL AND METHODS: One hundred and thirty-six (136) adults, successively admitted due to Urinary Τract Infection, were respectively enrolled. Diabetics formed the group of patients and non-diabetics the group of controls. The following end points were set as primary: 1) The presence of bacteremia or sepsis or both. This surrogate end point was defined as “life- threatening infection”. 2) In-hospital mortality. The possible correlation of these primary end points with the levels of glycosylated hemoglobin (HbA1c) is considered a secondary end point. RESULTS: “Life-threatening infection” was detected in 24 out of 50 diabetic patients (48.0%; 95%C.I: 34.16 – 61.84%) and in 32 out of 86 non-diabetics (37.2%; 95%C.I: 26.99 – 47.41, p=0.218). Multiple logistic regression was used in order to identify independent risk factors for the presence of the following: “Life-threatening infection”, sepsis alone, regardless of bacteremia and bacteremia alone, regardless of sepsis. In neither of the three cases did we find a statistically significant correlation with the presence of DM type2. On the contrary, there seems to be a statistically significant correlation (p=0.023) between “life-threatening infections” and glycosylated hemoglobin, since a rise of HbA1c by one percent prompts a 2.5-fold increase of “life-threatening infection” risk. As far as the length of stay and in-hospital mortality are concerned, there were no statistically significant differences between diabetic and non-diabetic patients. All the same, there were no differences noted as to the pathogens responsible for infection, their susceptibility to antibiotics and required antibiotic treatment. COCLUSIONS: The present study lacks the statistical power required to check the difference of “life threatening infection” incidence rates, between diabetic and non-diabetic patients. This is attributed to the small sample size. It is estimated that, given the present difference of incidence rates, the sample should consist of at least 326 to 762 individuals, in order to provide statistically significant outcomes. On the contrary, statistically significant correlation was found between the risk of “life-threatening infection” and glycosylated hemoglobin levels."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ρόλος Και Σημασία Της Παρουσίας Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 Σε Ασθενείς Που Εισάγονται Σε Νοσοκομείο Λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαβασιλείου Δημήτριος","Papavasileiou Dimitrios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη της σημασίας της παρουσίας Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) σε ασθενείς, που εισάγονται σε Νοσοκομείο, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν 136 μοναδικοί, διαδοχικά εισαχθέντες ασθενείς, λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού. Οι διαβητικοί συναποτέλεσαν την ομάδα των πασχόντων, ενώ οι μη διαβητικοί την ομάδα των μαρτύρων. Ως πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ορίστηκαν: 1) Η ύπαρξη μικροβιαιμίας ή σήψης ή και των δύο, εύρημα που σωρευτικά ορίζεται ως «απειλητική για τη ζωή λοίμωξη». 2) Η θανατηφόρος έκβαση της νοσηλείας. Η συσχέτιση των σημείων αυτών, με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), είναι δευτερεύον καταληκτικό σημείο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: «Απειλητική για τη ζωή λοίμωξη» εμφανίζεται σε 24 από τους 50 διαβητικούς ασθενείς (48,0%, 95%C.I: 34,16–61,84%) και σε 32 από τους 86 μη διαβητικούς (37,2%, 95%C.I: 26,99 – 47,41%, p=0,218). Με χρήση πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης ελέγχθηκε η ύπαρξη ανεξαρτήτων παραγόντων κινδύνου για την παρουσία είτε «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», είτε μόνο σήψης, ανεξαρτήτως μικροβιαιμίας, είτε μόνο μικροβιαιμίας, ανεξαρτήτως σήψης. Σε καμία από τις τρεις περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την παρουσία ΣΔτ2. Αντίθετα, συσχέτιση στατιστικά σημαντική (p=0,023) φαίνεται να υπάρχει μεταξύ «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, καθώς αύξηση της HbA1c κατά μία μονάδα, αυξάνει κατά 2,5 φορές τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής. Όσον αφορά τη διάρκεια νοσηλείας και τη συχνότητα θανατηφόρου εκβάσεως αυτής, δεν προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές, μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών. Επιπροσθέτως, δεν ανευρέθηκαν διαφορές, ως προς τα υπεύθυνα παθογόνα, την ευαισθησία αυτών στα αντιβιοτικά, και τη χορηγηθείσα αντιβιοτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Η συγκεκριμένη μελέτη δε διαθέτει επαρκή στατιστική ισχύ για να ελέγξει τη διαφορά συχνότητας εμφάνισης «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης», μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών, λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος. Υπολογίζεται ότι για τη δεδομένη διαφορά συχνότητας, μεταξύ των δύο ομάδων, το μέγεθος του δείγματος θα έπρεπε να αριθμεί από 326 έως 762 άτομα, για να αποδώσει σε αυτήν στατιστική σημαντικότητα. Αντιθέτως, αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του κινδύνου «απειλητικής για τη ζωή λοίμωξης» με τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.","AIM: To determine the significance of the presence of diabetes mellitus type 2 (DM type 2) in patients hospitalized for Urinary Τract Infection. MATERIAL AND METHODS: One hundred and thirty-six (136) adults, successively admitted due to Urinary Τract Infection, were respectively enrolled. Diabetics formed the group of patients and non-diabetics the group of controls. The following end points were set as primary: 1) The presence of bacteremia or sepsis or both. This surrogate end point was defined as “life- threatening infection”. 2) In-hospital mortality. The possible correlation of these primary end points with the levels of glycosylated hemoglobin (HbA1c) is considered a secondary end point. RESULTS: “Life-threatening infection” was detected in 24 out of 50 diabetic patients (48.0%; 95%C.I: 34.16 – 61.84%) and in 32 out of 86 non-diabetics (37.2%; 95%C.I: 26.99 – 47.41, p=0.218). Multiple logistic regression was used in order to identify independent risk factors for the presence of the following: “Life-threatening infection”, sepsis alone, regardless of bacteremia and bacteremia alone, regardless of sepsis. In neither of the three cases did we find a statistically significant correlation with the presence of DM type2. On the contrary, there seems to be a statistically significant correlation (p=0.023) between “life-threatening infections” and glycosylated hemoglobin, since a rise of HbA1c by one percent prompts a 2.5-fold increase of “life-threatening infection” risk. As far as the length of stay and in-hospital mortality are concerned, there were no statistically significant differences between diabetic and non-diabetic patients. All the same, there were no differences noted as to the pathogens responsible for infection, their susceptibility to antibiotics and required antibiotic treatment. COCLUSIONS: The present study lacks the statistical power required to check the difference of “life threatening infection” incidence rates, between diabetic and non-diabetic patients. This is attributed to the small sample size. It is estimated that, given the present difference of incidence rates, the sample should consist of at least 326 to 762 individuals, in order to provide statistically significant outcomes. On the contrary, statistically significant correlation was found between the risk of “life-threatening infection” and glycosylated hemoglobin levels."],"dc:identifier":["uoadl:2881583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881583"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ρόλος Και Σημασία Της Παρουσίας Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 Σε Ασθενείς Που Εισάγονται Σε Νοσοκομείο Λόγω Λοίμωξης Ουροποιητικού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z"}