{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881589"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881589","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διατηρησιμότητα ρύθμισης Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 με φάρμακα έως ότου εισαχθεί ινσουλίνη σακχαροδιαβητικών ασθενών που εξετάστηκαν στο ιδιωτικό ιατρείο μου","abstract":"Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της διαφοροποίησης του χρόνου έναρξης ινσουλινοθεραπείας σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2), από τη στιγμή της διάγνωσης ανάλογα με κάποια δημογραφικά χαρακτηριστικά και συγκεκριμένα δεδομένα υγείας των ασθενών του δείγματος. Επιπλέον σκοπός είναι, η διερεύνηση της συσχέτισης της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση έως την έναρξη της ινσουλινοθεραπείας στους ίδιους ασθενείς ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν και πιο συγκεκριμένα, σε αυτούς που λαμβάνουν αναστολείς DPP-4, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ταυτόχρονα, σε σχέση με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία και με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρία και πιογλιταζόνη. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη επιλέχτηκαν 150 ασθενείς με ΣΔτ2 από το αρχείο ιδιωτικού διαβητολογικού ιατρείου της Χαλκίδας με τον όρο να έχουν αρχίσει ινσουλίνη και να λάμβαναν κατά την έναρξη της ινσουλίνης έναν από τους παραπάνω συνδυασμούς φαρμάκων. Αυτοί οι ασθενείς παρακολουθούνταν τακτικά κλινικά και εργαστηριακά σε ιδιωτικό ιατρείο στη Χαλκίδα από το 2007 έως το 2018. Έγινε καταγραφή συγκεκριμένων ποσοτικών μεταβλητών κατά την έναρξη της ινσουλίνης στους ασθενείς, όπως οι δείκτες BMI (δείκτης μάζας σώματος), Hba1c (γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη), SGPT (ALT αμινοτρανσφεράση της αλανίνης), eGFR ( εκτιμώμενη σπειραματική διήθηση κατά CKD-EPI) . Επίσης έγινε καταγραφή του φύλου, της ηλικίας των ασθενών κατά την έναρξη της ινσουλίνης και της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση του ΣΔτ2 έως την έναρξη ινσουλίνης. Καταληκτικά καταγράφηκε ο συνδυασμός των φαρμάκων που λάμβανε ο ασθενής κατά την έναρξη της ινσουλίνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης, ελέγχοντας τους δείκτες αρχικά μονοπαραγοντικά και στη συνέχεια με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης ήταν τα εξής: Για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας των ασθενών, τα έτη έναρξης ινσουλίνης μειώνονται κατά 0,3 Για κάθε αύξηση της SGPT κατά 1 IU/L ,τα έτη έναρξης μειώνονται κατά 0,1. Για κάθε αύξηση του BMI κατά 1 kg/m², μειώνονται τα έτη έναρξης ινσουλίνης κατά 0,3. Για κάθε αύξηση της eGFR κατά 1 ml/min/1,73m2, τα έτη έναρξης της ινσουλινοθεραπείας, από τη διάγνωση κατά μέσο όρο μειώνονται κατά 0,04 έτη Η ποσοτικοποίηση της αναλογίας στα ευρήματα έγινε με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης Οι ασθενείς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες και πιογλιταζόνη ξεκίνησαν ινσουλίνη κατά μέσο όρο στα 16,5 έτη από τη διάγνωση. Όσοι λάμβαναν DPP-4 αναστολείς, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ξεκίνησαν ινσουλίνη στα 14,3 έτη ενώ όσοι λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία στα 13,7 έτη. Ωστόσο το αποτέλεσμα όσον αφορά τα φάρμακα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των ετών έναρξης της ινσουλίνης από τη διάγνωση, με το μονοπαραγοντικό μοντέλο αλλά και με το μοντελό πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης, σε σχέση με το φύλο και την Hba1c. Ενώ για την eGFR, ενώ μονοπαραγοντικά δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση , στο μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης βρέθηκε το παραπάνω στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα.","abstract_html":"Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της διαφοροποίησης του χρόνου έναρξης ινσουλινοθεραπείας σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2), από τη στιγμή της διάγνωσης ανάλογα με κάποια δημογραφικά χαρακτηριστικά και συγκεκριμένα δεδομένα υγείας των ασθενών του δείγματος. Επιπλέον σκοπός είναι, η διερεύνηση της συσχέτισης της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση έως την έναρξη της ινσουλινοθεραπείας στους ίδιους ασθενείς ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν και πιο συγκεκριμένα, σε αυτούς που λαμβάνουν αναστολείς DPP-4, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ταυτόχρονα, σε σχέση με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία και με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρία και πιογλιταζόνη. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη επιλέχτηκαν 150 ασθενείς με ΣΔτ2 από το αρχείο ιδιωτικού διαβητολογικού ιατρείου της Χαλκίδας με τον όρο να έχουν αρχίσει ινσουλίνη και να λάμβαναν κατά την έναρξη της ινσουλίνης έναν από τους παραπάνω συνδυασμούς φαρμάκων. Αυτοί οι ασθενείς παρακολουθούνταν τακτικά κλινικά και εργαστηριακά σε ιδιωτικό ιατρείο στη Χαλκίδα από το 2007 έως το 2018. Έγινε καταγραφή συγκεκριμένων ποσοτικών μεταβλητών κατά την έναρξη της ινσουλίνης στους ασθενείς, όπως οι δείκτες BMI (δείκτης μάζας σώματος), Hba1c (γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη), SGPT (ALT αμινοτρανσφεράση της αλανίνης), eGFR ( εκτιμώμενη σπειραματική διήθηση κατά CKD-EPI) . Επίσης έγινε καταγραφή του φύλου, της ηλικίας των ασθενών κατά την έναρξη της ινσουλίνης και της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση του ΣΔτ2 έως την έναρξη ινσουλίνης. Καταληκτικά καταγράφηκε ο συνδυασμός των φαρμάκων που λάμβανε ο ασθενής κατά την έναρξη της ινσουλίνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης, ελέγχοντας τους δείκτες αρχικά μονοπαραγοντικά και στη συνέχεια με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης ήταν τα εξής: Για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας των ασθενών, τα έτη έναρξης ινσουλίνης μειώνονται κατά 0,3 Για κάθε αύξηση της SGPT κατά 1 IU/L ,τα έτη έναρξης μειώνονται κατά 0,1. Για κάθε αύξηση του BMI κατά 1 kg/m², μειώνονται τα έτη έναρξης ινσουλίνης κατά 0,3. Για κάθε αύξηση της eGFR κατά 1 ml/min/1,73m2, τα έτη έναρξης της ινσουλινοθεραπείας, από τη διάγνωση κατά μέσο όρο μειώνονται κατά 0,04 έτη Η ποσοτικοποίηση της αναλογίας στα ευρήματα έγινε με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης Οι ασθενείς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες και πιογλιταζόνη ξεκίνησαν ινσουλίνη κατά μέσο όρο στα 16,5 έτη από τη διάγνωση. Όσοι λάμβαναν DPP-4 αναστολείς, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ξεκίνησαν ινσουλίνη στα 14,3 έτη ενώ όσοι λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία στα 13,7 έτη. Ωστόσο το αποτέλεσμα όσον αφορά τα φάρμακα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των ετών έναρξης της ινσουλίνης από τη διάγνωση, με το μονοπαραγοντικό μοντέλο αλλά και με το μοντελό πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης, σε σχέση με το φύλο και την Hba1c. Ενώ για την eGFR, ενώ μονοπαραγοντικά δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση , στο μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης βρέθηκε το παραπάνω στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρόθος Δημήτριος","Rothos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881589"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881589","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881589","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881589","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881589","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρόθος Δημήτριος","Rothos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881589","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881589"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της διαφοροποίησης του χρόνου έναρξης ινσουλινοθεραπείας σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2), από τη στιγμή της διάγνωσης ανάλογα με κάποια δημογραφικά χαρακτηριστικά και συγκεκριμένα δεδομένα υγείας των ασθενών του δείγματος. Επιπλέον σκοπός είναι, η διερεύνηση της συσχέτισης της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση έως την έναρξη της ινσουλινοθεραπείας στους ίδιους ασθενείς ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν και πιο συγκεκριμένα, σε αυτούς που λαμβάνουν αναστολείς DPP-4, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ταυτόχρονα, σε σχέση με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία και με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρία και πιογλιταζόνη. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη επιλέχτηκαν 150 ασθενείς με ΣΔτ2 από το αρχείο ιδιωτικού διαβητολογικού ιατρείου της Χαλκίδας με τον όρο να έχουν αρχίσει ινσουλίνη και να λάμβαναν κατά την έναρξη της ινσουλίνης έναν από τους παραπάνω συνδυασμούς φαρμάκων. Αυτοί οι ασθενείς παρακολουθούνταν τακτικά κλινικά και εργαστηριακά σε ιδιωτικό ιατρείο στη Χαλκίδα από το 2007 έως το 2018. Έγινε καταγραφή συγκεκριμένων ποσοτικών μεταβλητών κατά την έναρξη της ινσουλίνης στους ασθενείς, όπως οι δείκτες BMI (δείκτης μάζας σώματος), Hba1c (γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη), SGPT (ALT αμινοτρανσφεράση της αλανίνης), eGFR ( εκτιμώμενη σπειραματική διήθηση κατά CKD-EPI) . Επίσης έγινε καταγραφή του φύλου, της ηλικίας των ασθενών κατά την έναρξη της ινσουλίνης και της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση του ΣΔτ2 έως την έναρξη ινσουλίνης. Καταληκτικά καταγράφηκε ο συνδυασμός των φαρμάκων που λάμβανε ο ασθενής κατά την έναρξη της ινσουλίνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης, ελέγχοντας τους δείκτες αρχικά μονοπαραγοντικά και στη συνέχεια με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης ήταν τα εξής: Για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας των ασθενών, τα έτη έναρξης ινσουλίνης μειώνονται κατά 0,3 Για κάθε αύξηση της SGPT κατά 1 IU/L ,τα έτη έναρξης μειώνονται κατά 0,1. Για κάθε αύξηση του BMI κατά 1 kg/m², μειώνονται τα έτη έναρξης ινσουλίνης κατά 0,3. Για κάθε αύξηση της eGFR κατά 1 ml/min/1,73m2, τα έτη έναρξης της ινσουλινοθεραπείας, από τη διάγνωση κατά μέσο όρο μειώνονται κατά 0,04 έτη Η ποσοτικοποίηση της αναλογίας στα ευρήματα έγινε με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης Οι ασθενείς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες και πιογλιταζόνη ξεκίνησαν ινσουλίνη κατά μέσο όρο στα 16,5 έτη από τη διάγνωση. Όσοι λάμβαναν DPP-4 αναστολείς, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ξεκίνησαν ινσουλίνη στα 14,3 έτη ενώ όσοι λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία στα 13,7 έτη. Ωστόσο το αποτέλεσμα όσον αφορά τα φάρμακα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των ετών έναρξης της ινσουλίνης από τη διάγνωση, με το μονοπαραγοντικό μοντέλο αλλά και με το μοντελό πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης, σε σχέση με το φύλο και την Hba1c. Ενώ για την eGFR, ενώ μονοπαραγοντικά δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση , στο μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης βρέθηκε το παραπάνω στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα.","The purpose of this study is to investigatee possible differences concerning time of insulin treatment initiation from onset of diagnosis between patients with type 2 diabetes mellitus with distinctive demographic characteristics and under treatment with different anti-diabetic drug combinations, in particular those on a combination of DPP-4 inhibitors, metformin and sulfonylureas, those on metformin and sulfonylureas and those on metformin, sulfonylureas and pioglitazone. According to our study’s inclusion criteria, patients with type 2 diabetes mellitus, already on insulin, who had been treated with any of the above combinations prior to insulin initiation, were eligible for the study. A total of 150 patients were included. These patients were regularly under clinical and laboratory control at a private practice located in the city of Chalkida in Greece. Patient data included in the study was time of insulin onset from diagnosis, age of diagnosis, gender, BMI (Body Mass Index), Hba1c (glycosylated hemoglobin), SGPT (aminotransferase alanine) and eGFR (glomerular filtration rate). Finally, anti-diabetic medications that the patients were receiving before the onset of insulin were also recorded. One-way analysis of variance (ANOVA) as well as multivariate linear regression analysis of our variables were performed and p values <0,05 were considered statistically significant. According to the results of the study, for every year of patients' age, time of insulin onset was reduced by 0.3 years, increase of SGPT by 1 IU/l reduced time of insulin onset by 0,1 years, increase of BMI by 1 kg/m², reduced time of insulin onset by 0,3 years, while increase of eGFR by 1 ml/min/1,73m2, reduced time of insulin onset by 0,04 years. Patients, who had been receiving metformin, sulfonylureas and pioglitazone, were prescribed insulin at 16.5 years from the diagnosis, patients on metformin, DPP-4 and sulfonylureas, received insulin at 14.3 years from the diagnosis and those on metformin and sulfonylureas at 13.7 years on average. There were no statistically significant differences between the three anti-diabetic drug combinations, as well as patient gender or Hb1Ac regarding time to insulin initiation. As far as eGFR is concerned, no statistical significance was proven after single variable analysis but only after multivariate linear regression analysis was performed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διατηρησιμότητα ρύθμισης Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 με φάρμακα έως ότου εισαχθεί ινσουλίνη σακχαροδιαβητικών ασθενών που εξετάστηκαν στο ιδιωτικό ιατρείο μου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρόθος Δημήτριος","Rothos Dimitrios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της διαφοροποίησης του χρόνου έναρξης ινσουλινοθεραπείας σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2), από τη στιγμή της διάγνωσης ανάλογα με κάποια δημογραφικά χαρακτηριστικά και συγκεκριμένα δεδομένα υγείας των ασθενών του δείγματος. Επιπλέον σκοπός είναι, η διερεύνηση της συσχέτισης της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση έως την έναρξη της ινσουλινοθεραπείας στους ίδιους ασθενείς ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν και πιο συγκεκριμένα, σε αυτούς που λαμβάνουν αναστολείς DPP-4, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ταυτόχρονα, σε σχέση με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία και με αυτούς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρία και πιογλιταζόνη. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη επιλέχτηκαν 150 ασθενείς με ΣΔτ2 από το αρχείο ιδιωτικού διαβητολογικού ιατρείου της Χαλκίδας με τον όρο να έχουν αρχίσει ινσουλίνη και να λάμβαναν κατά την έναρξη της ινσουλίνης έναν από τους παραπάνω συνδυασμούς φαρμάκων. Αυτοί οι ασθενείς παρακολουθούνταν τακτικά κλινικά και εργαστηριακά σε ιδιωτικό ιατρείο στη Χαλκίδα από το 2007 έως το 2018. Έγινε καταγραφή συγκεκριμένων ποσοτικών μεταβλητών κατά την έναρξη της ινσουλίνης στους ασθενείς, όπως οι δείκτες BMI (δείκτης μάζας σώματος), Hba1c (γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη), SGPT (ALT αμινοτρανσφεράση της αλανίνης), eGFR ( εκτιμώμενη σπειραματική διήθηση κατά CKD-EPI) . Επίσης έγινε καταγραφή του φύλου, της ηλικίας των ασθενών κατά την έναρξη της ινσουλίνης και της χρονικής διάρκειας από τη διάγνωση του ΣΔτ2 έως την έναρξη ινσουλίνης. Καταληκτικά καταγράφηκε ο συνδυασμός των φαρμάκων που λάμβανε ο ασθενής κατά την έναρξη της ινσουλίνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης, ελέγχοντας τους δείκτες αρχικά μονοπαραγοντικά και στη συνέχεια με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης ήταν τα εξής: Για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας των ασθενών, τα έτη έναρξης ινσουλίνης μειώνονται κατά 0,3 Για κάθε αύξηση της SGPT κατά 1 IU/L ,τα έτη έναρξης μειώνονται κατά 0,1. Για κάθε αύξηση του BMI κατά 1 kg/m², μειώνονται τα έτη έναρξης ινσουλίνης κατά 0,3. Για κάθε αύξηση της eGFR κατά 1 ml/min/1,73m2, τα έτη έναρξης της ινσουλινοθεραπείας, από τη διάγνωση κατά μέσο όρο μειώνονται κατά 0,04 έτη Η ποσοτικοποίηση της αναλογίας στα ευρήματα έγινε με μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης Οι ασθενείς που λάμβαναν μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες και πιογλιταζόνη ξεκίνησαν ινσουλίνη κατά μέσο όρο στα 16,5 έτη από τη διάγνωση. Όσοι λάμβαναν DPP-4 αναστολείς, μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ξεκίνησαν ινσουλίνη στα 14,3 έτη ενώ όσοι λάμβαναν μετφορμίνη και σουλφονυλουρία στα 13,7 έτη. Ωστόσο το αποτέλεσμα όσον αφορά τα φάρμακα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των ετών έναρξης της ινσουλίνης από τη διάγνωση, με το μονοπαραγοντικό μοντέλο αλλά και με το μοντελό πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης, σε σχέση με το φύλο και την Hba1c. Ενώ για την eGFR, ενώ μονοπαραγοντικά δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση , στο μοντέλο πολλαπλής γραμμικής εξάρτησης βρέθηκε το παραπάνω στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα.","The purpose of this study is to investigatee possible differences concerning time of insulin treatment initiation from onset of diagnosis between patients with type 2 diabetes mellitus with distinctive demographic characteristics and under treatment with different anti-diabetic drug combinations, in particular those on a combination of DPP-4 inhibitors, metformin and sulfonylureas, those on metformin and sulfonylureas and those on metformin, sulfonylureas and pioglitazone. According to our study’s inclusion criteria, patients with type 2 diabetes mellitus, already on insulin, who had been treated with any of the above combinations prior to insulin initiation, were eligible for the study. A total of 150 patients were included. These patients were regularly under clinical and laboratory control at a private practice located in the city of Chalkida in Greece. Patient data included in the study was time of insulin onset from diagnosis, age of diagnosis, gender, BMI (Body Mass Index), Hba1c (glycosylated hemoglobin), SGPT (aminotransferase alanine) and eGFR (glomerular filtration rate). Finally, anti-diabetic medications that the patients were receiving before the onset of insulin were also recorded. One-way analysis of variance (ANOVA) as well as multivariate linear regression analysis of our variables were performed and p values <0,05 were considered statistically significant. According to the results of the study, for every year of patients' age, time of insulin onset was reduced by 0.3 years, increase of SGPT by 1 IU/l reduced time of insulin onset by 0,1 years, increase of BMI by 1 kg/m², reduced time of insulin onset by 0,3 years, while increase of eGFR by 1 ml/min/1,73m2, reduced time of insulin onset by 0,04 years. Patients, who had been receiving metformin, sulfonylureas and pioglitazone, were prescribed insulin at 16.5 years from the diagnosis, patients on metformin, DPP-4 and sulfonylureas, received insulin at 14.3 years from the diagnosis and those on metformin and sulfonylureas at 13.7 years on average. There were no statistically significant differences between the three anti-diabetic drug combinations, as well as patient gender or Hb1Ac regarding time to insulin initiation. As far as eGFR is concerned, no statistical significance was proven after single variable analysis but only after multivariate linear regression analysis was performed."],"dc:identifier":["uoadl:2881589","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881589"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διατηρησιμότητα ρύθμισης Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 με φάρμακα έως ότου εισαχθεί ινσουλίνη σακχαροδιαβητικών ασθενών που εξετάστηκαν στο ιδιωτικό ιατρείο μου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z"}