{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881619"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881619","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στοχευμένη Πρωτεωμική Ανάλυση για την Ποσοτικοποίηση Βιοδεικτών στον Ορό Αίματος","abstract":"Εισαγωγή: Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ) θεωρείται η έκτη συχνότερη μορφή κακοήθειας και η τρίτη αιτία θανάτου σχετιζόμενου με τον καρκίνο στις Δυτικές χώρες. Η διάγνωση της νόσου σε αρχικά στάδια, η οποία επιτυγχάνεται κυρίως μέσω παρακολούθησης των ασθενών υψηλού κινδύνου, έχει μεγάλη σημασία, προσφέροντας υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, μέχρι στιγμής οι μέθοδοι έγκαιρης διάγνωσης της νόσου είναι μη αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη ανακάλυψης νέων βιοδεικτών, οι οποίοι θα μπορούν ιδανικά να προσδιοριστούν με μη επεμβατικό τρόπο, όπως οι πρωτεΐνες του πλάσματος και του ορού. Οι προσεγγίσεις που βασίζονται στην πρωτεωμική είναι ιδιαίτερα ελκυστικές για την ανακάλυψη τέτοιων μορίων, δεδομένης της δυνατότητας ταχείας αξιολόγησης εκατοντάδων πιθανών βιοδεικτών σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων που προσφέρουν. Στόχος: Κύριος στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βελτιστοποιήση των πρωτεωμικών μεθοδολογιών για την ανακάλυψη διαγνωστικών ορολογικών βιοδεικτών του ΗΚΚ, καθώς και η προκαταρκτική ανάλυση δειγμάτων πλάσματος από ασθενείς με ΗΚΚ. Υλικά και μέθοδοι: Δείγματα πλάσματος από 21 ασθενείς με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C και 18 ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα προετοιμάστηκαν με τη μέθοδο SP3 (single-spot solid-phase-enhanced sample preparation) και αναλύθηκαν με νανο-LC-MS/MS (liquid chromatography/tandem mass spectrometry). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν αυξορύθμιση 9 πρωτεϊνών και μειορύθμιση 18 πρωτεϊνών στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ. Από τις 27 αυτές πρωτεΐνες, οι 10 είναι γνωστοί ορολογικοί βιοδείκτες του ΗΚΚ, ενώ οι υπόλοιπες 17 δεν έχουν ακόμα αξιολογηθεί σε αυτό το πλαίσιο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν σημαντικές πρωτεωμικές διαφορές στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C, σε σχέση με τους ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα. Οι πρωτεΐνες που διαφοροποιούνται ποσοτικά μεταξύ των δύο ομάδων δειγμάτων αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που είτε μόνοι τους, είτε σε συνδυασμό με άλλες παραμέτρους, θα μπορούσαν να επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση του ΗΚΚ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ) θεωρείται η έκτη συχνότερη μορφή κακοήθειας και η τρίτη αιτία θανάτου σχετιζόμενου με τον καρκίνο στις Δυτικές χώρες. Η διάγνωση της νόσου σε αρχικά στάδια, η οποία επιτυγχάνεται κυρίως μέσω παρακολούθησης των ασθενών υψηλού κινδύνου, έχει μεγάλη σημασία, προσφέροντας υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, μέχρι στιγμής οι μέθοδοι έγκαιρης διάγνωσης της νόσου είναι μη αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη ανακάλυψης νέων βιοδεικτών, οι οποίοι θα μπορούν ιδανικά να προσδιοριστούν με μη επεμβατικό τρόπο, όπως οι πρωτεΐνες του πλάσματος και του ορού. Οι προσεγγίσεις που βασίζονται στην πρωτεωμική είναι ιδιαίτερα ελκυστικές για την ανακάλυψη τέτοιων μορίων, δεδομένης της δυνατότητας ταχείας αξιολόγησης εκατοντάδων πιθανών βιοδεικτών σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων που προσφέρουν. Στόχος: Κύριος στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βελτιστοποιήση των πρωτεωμικών μεθοδολογιών για την ανακάλυψη διαγνωστικών ορολογικών βιοδεικτών του ΗΚΚ, καθώς και η προκαταρκτική ανάλυση δειγμάτων πλάσματος από ασθενείς με ΗΚΚ. Υλικά και μέθοδοι: Δείγματα πλάσματος από 21 ασθενείς με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C και 18 ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα προετοιμάστηκαν με τη μέθοδο SP3 (single-spot solid-phase-enhanced sample preparation) και αναλύθηκαν με νανο-LC-MS/MS (liquid chromatography/tandem mass spectrometry). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν αυξορύθμιση 9 πρωτεϊνών και μειορύθμιση 18 πρωτεϊνών στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ. Από τις 27 αυτές πρωτεΐνες, οι 10 είναι γνωστοί ορολογικοί βιοδείκτες του ΗΚΚ, ενώ οι υπόλοιπες 17 δεν έχουν ακόμα αξιολογηθεί σε αυτό το πλαίσιο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν σημαντικές πρωτεωμικές διαφορές στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C, σε σχέση με τους ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα. Οι πρωτεΐνες που διαφοροποιούνται ποσοτικά μεταξύ των δύο ομάδων δειγμάτων αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που είτε μόνοι τους, είτε σε συνδυασμό με άλλες παραμέτρους, θα μπορούσαν να επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση του ΗΚΚ.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρουσάκης Παντελεήμων","Rousakis Panteleimon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881619"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881619","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881619","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881619","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881619","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρουσάκης Παντελεήμων","Rousakis Panteleimon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881619","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881619"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ) θεωρείται η έκτη συχνότερη μορφή κακοήθειας και η τρίτη αιτία θανάτου σχετιζόμενου με τον καρκίνο στις Δυτικές χώρες. Η διάγνωση της νόσου σε αρχικά στάδια, η οποία επιτυγχάνεται κυρίως μέσω παρακολούθησης των ασθενών υψηλού κινδύνου, έχει μεγάλη σημασία, προσφέροντας υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, μέχρι στιγμής οι μέθοδοι έγκαιρης διάγνωσης της νόσου είναι μη αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη ανακάλυψης νέων βιοδεικτών, οι οποίοι θα μπορούν ιδανικά να προσδιοριστούν με μη επεμβατικό τρόπο, όπως οι πρωτεΐνες του πλάσματος και του ορού. Οι προσεγγίσεις που βασίζονται στην πρωτεωμική είναι ιδιαίτερα ελκυστικές για την ανακάλυψη τέτοιων μορίων, δεδομένης της δυνατότητας ταχείας αξιολόγησης εκατοντάδων πιθανών βιοδεικτών σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων που προσφέρουν. Στόχος: Κύριος στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βελτιστοποιήση των πρωτεωμικών μεθοδολογιών για την ανακάλυψη διαγνωστικών ορολογικών βιοδεικτών του ΗΚΚ, καθώς και η προκαταρκτική ανάλυση δειγμάτων πλάσματος από ασθενείς με ΗΚΚ. Υλικά και μέθοδοι: Δείγματα πλάσματος από 21 ασθενείς με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C και 18 ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα προετοιμάστηκαν με τη μέθοδο SP3 (single-spot solid-phase-enhanced sample preparation) και αναλύθηκαν με νανο-LC-MS/MS (liquid chromatography/tandem mass spectrometry). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν αυξορύθμιση 9 πρωτεϊνών και μειορύθμιση 18 πρωτεϊνών στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ. Από τις 27 αυτές πρωτεΐνες, οι 10 είναι γνωστοί ορολογικοί βιοδείκτες του ΗΚΚ, ενώ οι υπόλοιπες 17 δεν έχουν ακόμα αξιολογηθεί σε αυτό το πλαίσιο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν σημαντικές πρωτεωμικές διαφορές στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C, σε σχέση με τους ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα. Οι πρωτεΐνες που διαφοροποιούνται ποσοτικά μεταξύ των δύο ομάδων δειγμάτων αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που είτε μόνοι τους, είτε σε συνδυασμό με άλλες παραμέτρους, θα μπορούσαν να επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση του ΗΚΚ.","Background: Hepatocellular carcinoma (HCC) is considered the sixth most frequent malignancy and the third cause of cancer related-deaths in Western countries. Early-stage detection, mainly achieved through active surveillance of high-risk patients, is of high importance, offering improved survival. However, early detection methods remain, to this day, ineffective. Thus, there is high demand for novel biomarkers for early HCC diagnosis, ideally compatible with non-invasive evaluation, such as plasma biomarkers. Proteomics-based approaches have become highly attractive for the discovery of such biomarkers, considering their ability to rapidly examine hundreds of hypothetical candidates in large study groups. Aim of study: The aim of the present study is the optimisation of proteomic methods, applied in the discovery of diagnostic serological biomarkers of HCC, as well as the preliminary analysis of plasma samples obtained from HCC patients. Materials and methods: Plasma samples from 21 patients with HCC associated with hepatitis B or C and 18 chronic viral hepatitis patients were prepared using the SP3 (single-spot solid-phase-enhanced sample preparation) method, followed by nano-LC-MS/MS (liquid chromatography/tandem mass spectrometry). Results: The results indicate upregulation of 9 plasma proteins and downregulation of 18 plasma proteins in HCC patients. Out of those proteins, 10 are known serological HCC biomarkers, whereas 17 have yet to be evaluated as such. Conclusions: There are important plasma proteomic differences in patients with HCC associated with hepatitis B or C, compared to chronic viral hepatitis patients. Proteins that are quantitatively differentiated between the two groups are potential biomarkers, which, either on their own, or in combination with different parameters, could facilitate early HCC diagnosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στοχευμένη Πρωτεωμική Ανάλυση για την Ποσοτικοποίηση Βιοδεικτών στον Ορό Αίματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρουσάκης Παντελεήμων","Rousakis Panteleimon"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ) θεωρείται η έκτη συχνότερη μορφή κακοήθειας και η τρίτη αιτία θανάτου σχετιζόμενου με τον καρκίνο στις Δυτικές χώρες. Η διάγνωση της νόσου σε αρχικά στάδια, η οποία επιτυγχάνεται κυρίως μέσω παρακολούθησης των ασθενών υψηλού κινδύνου, έχει μεγάλη σημασία, προσφέροντας υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, μέχρι στιγμής οι μέθοδοι έγκαιρης διάγνωσης της νόσου είναι μη αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη ανακάλυψης νέων βιοδεικτών, οι οποίοι θα μπορούν ιδανικά να προσδιοριστούν με μη επεμβατικό τρόπο, όπως οι πρωτεΐνες του πλάσματος και του ορού. Οι προσεγγίσεις που βασίζονται στην πρωτεωμική είναι ιδιαίτερα ελκυστικές για την ανακάλυψη τέτοιων μορίων, δεδομένης της δυνατότητας ταχείας αξιολόγησης εκατοντάδων πιθανών βιοδεικτών σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων που προσφέρουν. Στόχος: Κύριος στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βελτιστοποιήση των πρωτεωμικών μεθοδολογιών για την ανακάλυψη διαγνωστικών ορολογικών βιοδεικτών του ΗΚΚ, καθώς και η προκαταρκτική ανάλυση δειγμάτων πλάσματος από ασθενείς με ΗΚΚ. Υλικά και μέθοδοι: Δείγματα πλάσματος από 21 ασθενείς με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C και 18 ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα προετοιμάστηκαν με τη μέθοδο SP3 (single-spot solid-phase-enhanced sample preparation) και αναλύθηκαν με νανο-LC-MS/MS (liquid chromatography/tandem mass spectrometry). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν αυξορύθμιση 9 πρωτεϊνών και μειορύθμιση 18 πρωτεϊνών στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ. Από τις 27 αυτές πρωτεΐνες, οι 10 είναι γνωστοί ορολογικοί βιοδείκτες του ΗΚΚ, ενώ οι υπόλοιπες 17 δεν έχουν ακόμα αξιολογηθεί σε αυτό το πλαίσιο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν σημαντικές πρωτεωμικές διαφορές στο πλάσμα των ασθενών με ΗΚΚ σχετιζόμενο με ηπατίτιδα Β ή C, σε σχέση με τους ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα. Οι πρωτεΐνες που διαφοροποιούνται ποσοτικά μεταξύ των δύο ομάδων δειγμάτων αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που είτε μόνοι τους, είτε σε συνδυασμό με άλλες παραμέτρους, θα μπορούσαν να επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση του ΗΚΚ.","Background: Hepatocellular carcinoma (HCC) is considered the sixth most frequent malignancy and the third cause of cancer related-deaths in Western countries. Early-stage detection, mainly achieved through active surveillance of high-risk patients, is of high importance, offering improved survival. However, early detection methods remain, to this day, ineffective. Thus, there is high demand for novel biomarkers for early HCC diagnosis, ideally compatible with non-invasive evaluation, such as plasma biomarkers. Proteomics-based approaches have become highly attractive for the discovery of such biomarkers, considering their ability to rapidly examine hundreds of hypothetical candidates in large study groups. Aim of study: The aim of the present study is the optimisation of proteomic methods, applied in the discovery of diagnostic serological biomarkers of HCC, as well as the preliminary analysis of plasma samples obtained from HCC patients. Materials and methods: Plasma samples from 21 patients with HCC associated with hepatitis B or C and 18 chronic viral hepatitis patients were prepared using the SP3 (single-spot solid-phase-enhanced sample preparation) method, followed by nano-LC-MS/MS (liquid chromatography/tandem mass spectrometry). Results: The results indicate upregulation of 9 plasma proteins and downregulation of 18 plasma proteins in HCC patients. Out of those proteins, 10 are known serological HCC biomarkers, whereas 17 have yet to be evaluated as such. Conclusions: There are important plasma proteomic differences in patients with HCC associated with hepatitis B or C, compared to chronic viral hepatitis patients. Proteins that are quantitatively differentiated between the two groups are potential biomarkers, which, either on their own, or in combination with different parameters, could facilitate early HCC diagnosis."],"dc:identifier":["uoadl:2881619","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881619"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Στοχευμένη Πρωτεωμική Ανάλυση για την Ποσοτικοποίηση Βιοδεικτών στον Ορό Αίματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:00Z"}