{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881837"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881837","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των παρεμβατικών προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στην αντιμετώπιση ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα","abstract":"Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) αποτελεί μία αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο η οποία επηρεάζει όχι μόνο τις αρθρώσεις αλλά παράλληλα μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ευεξία των ασθενών αλλά και στον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Θεωρείται ότι αποτελεί την πιο συνηθισμένη μορφή χρόνιας φλεγμονής των αρθρώσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου άσκησης αερόβιου και δυναμικού τύπου με συνδυασμό παθητικών διατάσεων στο τέλος της συνεδρίας και να καταγραφούν οι διαφοροποιήσεις εφόσον υπάρχουν στις εξής μεταβλητές: (Α. στο εύρος κίνησης κάμψης του γόνατος και Β. του καρπού, Γ. στον πόνο και στην Δ. λειτουργικότητα DASH άνω άκρων του ασθενή με ΡΑ) καθώς και το αποτέλεσμα αποχής της άσκησης για 3 μήνες. Το δείγμα αποτέλεσαν 12 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας 55 χρονών με ΡΑ διαγνωσμένη πάνω από 5 χρόνια υπό φαρμακευτική αγωγή μεθοτρεξάτης και ενός βιολογικού παράγοντα. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε είναι ένα πρωτόκολλο κυκλικής προπόνησης που περιλάμβανε ασκήσεις αερόβιου και δυναμικού τύπου σε συνδυασμό με ένα πρωτόκολλο παθητικών διατάσεων στις προσβεβλημένες αρθρώσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική αύξηση στο εύρος κίνησης γόνατος και καρπού (p ≤ .005), καθώς παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση της λειτουργικότητας (p ≤ .005). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ασθενείς επανήλθαν στην αρχική τους κατάσταση μετά τη διακοπή της άσκησης για 3 μήνες με τον πόνο να αυξάνεται σχεδόν 70%, την λειτουργικότητα και το εύρος κίνησης να μειώνεται αισθητά. Σημαντικά τα ευρήματα τα οποία υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με ΡΑ. Τα ευρήματα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών.","abstract_html":"Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) αποτελεί μία αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο η οποία επηρεάζει όχι μόνο τις αρθρώσεις αλλά παράλληλα μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ευεξία των ασθενών αλλά και στον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Θεωρείται ότι αποτελεί την πιο συνηθισμένη μορφή χρόνιας φλεγμονής των αρθρώσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου άσκησης αερόβιου και δυναμικού τύπου με συνδυασμό παθητικών διατάσεων στο τέλος της συνεδρίας και να καταγραφούν οι διαφοροποιήσεις εφόσον υπάρχουν στις εξής μεταβλητές: (Α. στο εύρος κίνησης κάμψης του γόνατος και Β. του καρπού, Γ. στον πόνο και στην Δ. λειτουργικότητα DASH άνω άκρων του ασθενή με ΡΑ) καθώς και το αποτέλεσμα αποχής της άσκησης για 3 μήνες. Το δείγμα αποτέλεσαν 12 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας 55 χρονών με ΡΑ διαγνωσμένη πάνω από 5 χρόνια υπό φαρμακευτική αγωγή μεθοτρεξάτης και ενός βιολογικού παράγοντα. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε είναι ένα πρωτόκολλο κυκλικής προπόνησης που περιλάμβανε ασκήσεις αερόβιου και δυναμικού τύπου σε συνδυασμό με ένα πρωτόκολλο παθητικών διατάσεων στις προσβεβλημένες αρθρώσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική αύξηση στο εύρος κίνησης γόνατος και καρπού (p ≤ .005), καθώς παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση της λειτουργικότητας (p ≤ .005). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ασθενείς επανήλθαν στην αρχική τους κατάσταση μετά τη διακοπή της άσκησης για 3 μήνες με τον πόνο να αυξάνεται σχεδόν 70%, την λειτουργικότητα και το εύρος κίνησης να μειώνεται αισθητά. Σημαντικά τα ευρήματα τα οποία υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με ΡΑ. Τα ευρήματα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παρίκου Χριστίνα","Parikou Xristina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881837"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881837","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881837","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881837","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881837","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παρίκου Χριστίνα","Parikou Xristina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881837","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881837"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) αποτελεί μία αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο η οποία επηρεάζει όχι μόνο τις αρθρώσεις αλλά παράλληλα μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ευεξία των ασθενών αλλά και στον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Θεωρείται ότι αποτελεί την πιο συνηθισμένη μορφή χρόνιας φλεγμονής των αρθρώσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου άσκησης αερόβιου και δυναμικού τύπου με συνδυασμό παθητικών διατάσεων στο τέλος της συνεδρίας και να καταγραφούν οι διαφοροποιήσεις εφόσον υπάρχουν στις εξής μεταβλητές: (Α. στο εύρος κίνησης κάμψης του γόνατος και Β. του καρπού, Γ. στον πόνο και στην Δ. λειτουργικότητα DASH άνω άκρων του ασθενή με ΡΑ) καθώς και το αποτέλεσμα αποχής της άσκησης για 3 μήνες. Το δείγμα αποτέλεσαν 12 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας 55 χρονών με ΡΑ διαγνωσμένη πάνω από 5 χρόνια υπό φαρμακευτική αγωγή μεθοτρεξάτης και ενός βιολογικού παράγοντα. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε είναι ένα πρωτόκολλο κυκλικής προπόνησης που περιλάμβανε ασκήσεις αερόβιου και δυναμικού τύπου σε συνδυασμό με ένα πρωτόκολλο παθητικών διατάσεων στις προσβεβλημένες αρθρώσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική αύξηση στο εύρος κίνησης γόνατος και καρπού (p ≤ .005), καθώς παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση της λειτουργικότητας (p ≤ .005). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ασθενείς επανήλθαν στην αρχική τους κατάσταση μετά τη διακοπή της άσκησης για 3 μήνες με τον πόνο να αυξάνεται σχεδόν 70%, την λειτουργικότητα και το εύρος κίνησης να μειώνεται αισθητά. Σημαντικά τα ευρήματα τα οποία υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με ΡΑ. Τα ευρήματα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών.","Rheumatoid Arthritis (RA) is an autoimmune inflammatory disease that affects the joints. RA can also have a significant impact in the well-being of patients and increases the risk of cardiovascular disease. RA is considered to be the most common chronic inflammation of the joints. The purpose of this study is to evaluate the effect of an aerobic and dynamic exercise protocol by combining passive stretching at the end of the session in order to record differences between the variables: (A. knee flexion and B. wrist flexion C. pain and D. DASH functionality of the patient with RA). After that the patients stay without exercise protocols for three months. The patients were consisted of 12 women, 55 years old with RA diagnosed over five years. Patients were receiving a combination of methotrexate with a biologic agent. The method was a circling training protocol that included aerobic and resistance exercise combined with a passive stretching protocol on the affected joints. The results showed a statistically significant increase in knee and wrist range of motion (p ≤ .005), with a significant decrease in pain and increased functionality (p ≤ .005). It is noteworthy that patients returned to their original state after stopping exercise for 3 months. Pain increasing almost 70%, functionality and range of motion reduced. These findings proofs that therapeutic exercise is necessary in patients with RA. These findings need to be confirmed in a larger number of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των παρεμβατικών προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στην αντιμετώπιση ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παρίκου Χριστίνα","Parikou Xristina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) αποτελεί μία αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο η οποία επηρεάζει όχι μόνο τις αρθρώσεις αλλά παράλληλα μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ευεξία των ασθενών αλλά και στον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Θεωρείται ότι αποτελεί την πιο συνηθισμένη μορφή χρόνιας φλεγμονής των αρθρώσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου άσκησης αερόβιου και δυναμικού τύπου με συνδυασμό παθητικών διατάσεων στο τέλος της συνεδρίας και να καταγραφούν οι διαφοροποιήσεις εφόσον υπάρχουν στις εξής μεταβλητές: (Α. στο εύρος κίνησης κάμψης του γόνατος και Β. του καρπού, Γ. στον πόνο και στην Δ. λειτουργικότητα DASH άνω άκρων του ασθενή με ΡΑ) καθώς και το αποτέλεσμα αποχής της άσκησης για 3 μήνες. Το δείγμα αποτέλεσαν 12 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας 55 χρονών με ΡΑ διαγνωσμένη πάνω από 5 χρόνια υπό φαρμακευτική αγωγή μεθοτρεξάτης και ενός βιολογικού παράγοντα. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε είναι ένα πρωτόκολλο κυκλικής προπόνησης που περιλάμβανε ασκήσεις αερόβιου και δυναμικού τύπου σε συνδυασμό με ένα πρωτόκολλο παθητικών διατάσεων στις προσβεβλημένες αρθρώσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική αύξηση στο εύρος κίνησης γόνατος και καρπού (p ≤ .005), καθώς παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση της λειτουργικότητας (p ≤ .005). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ασθενείς επανήλθαν στην αρχική τους κατάσταση μετά τη διακοπή της άσκησης για 3 μήνες με τον πόνο να αυξάνεται σχεδόν 70%, την λειτουργικότητα και το εύρος κίνησης να μειώνεται αισθητά. Σημαντικά τα ευρήματα τα οποία υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της θεραπευτικής άσκησης σε ασθενείς με ΡΑ. Τα ευρήματα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών.","Rheumatoid Arthritis (RA) is an autoimmune inflammatory disease that affects the joints. RA can also have a significant impact in the well-being of patients and increases the risk of cardiovascular disease. RA is considered to be the most common chronic inflammation of the joints. The purpose of this study is to evaluate the effect of an aerobic and dynamic exercise protocol by combining passive stretching at the end of the session in order to record differences between the variables: (A. knee flexion and B. wrist flexion C. pain and D. DASH functionality of the patient with RA). After that the patients stay without exercise protocols for three months. The patients were consisted of 12 women, 55 years old with RA diagnosed over five years. Patients were receiving a combination of methotrexate with a biologic agent. The method was a circling training protocol that included aerobic and resistance exercise combined with a passive stretching protocol on the affected joints. The results showed a statistically significant increase in knee and wrist range of motion (p ≤ .005), with a significant decrease in pain and increased functionality (p ≤ .005). It is noteworthy that patients returned to their original state after stopping exercise for 3 months. Pain increasing almost 70%, functionality and range of motion reduced. These findings proofs that therapeutic exercise is necessary in patients with RA. These findings need to be confirmed in a larger number of patients."],"dc:identifier":["uoadl:2881837","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881837"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των παρεμβατικών προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στην αντιμετώπιση ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:01Z"}