{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881973"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2881973","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συχνότητα, βαρύτητα και επιπτώσεις του καταστροφικού πόνου (pain catastrophizing), στην έκβαση του νοσήματος και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικά φλεγμονώδη νοσήματα","abstract":"Εισαγωγή:Καταστροφικός θεωρείται ο πόνος κατά τον οποίο οι ασθενείς αντιλαμβάνονται τον πραγματικό πόνο ως δυσβάστακτο, αναπαράγουν διαρκώς αρνητικές σκέψεις, αισθάνονται απελπισμένοικαι αβοήθητοι στη διαχείριση του νοσήματος τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ύπαρξη καταστροφικού πόνου έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή τους καθώς αυξάνει την ευαισθησία στον πόνο, τη φλεγμονή, την σωματική αναπηρία, την κόπωση, τη συχνότητα επισκέψεων στους ιατρούς και τέλος μπορεί να επηρεάσει την επιτυχία της θεραπείας. Σκοπός:Να μελετηθούν η συχνότητα, η βαρύτητα και οι επιπτώσεις του καταστροφικού πόνου στην έκβαση του νοσήματος και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικές παθήσεις. Μέθοδος: Προοπτική μελέτη καταγραφής 80 ασθενών (25 ΡΑ, 25 ΣΕΛ, 10 ΨΑ, 10 ΑΣ, 10 Δερματομυοσίτιδα – Αγγειίτιδα - CTD). Δεδομένα συλλέχθηκαν από το αρχείο παρακολούθησης των ασθενών του Ρευματολογικού Ιατρείου στο «ΑΤΤΙΚΟ» Νοσοκομείο Αθηνών. Τη στιγμή της καταγραφής όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν πόνο ˃50mmτης οπτικής αναλογικής κλίμακας πόνου (0 – 100). Εξετάστηκαν για το συνολικό δείγμα δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες, η συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή, η τρέχουσα θεραπεία, και η συχνότητα των έκτακτων επισκέψεων. Εξετάστηκαν επιπλέον για τους 50 ασθενείς με ΣΕΛ(25) και ΡΑ(25) η ενεργότητα της νόσου με τους δείκτες ενεργότηταςSLEDAIκαι DAS28 αντίστοιχα καθώς και η λειτουργική ικανότητα χρησιμοποιώντας το HAQ-DI.Χρησιμοποιήθηκε το PainCatastrophizingScaleScore (Ελληνική έκδοση) το οποίο αποτελείται από 13 ερωτήσεις και τρείς υποκλίμακες αξιολόγησης «μηρυκασμός», «μεγέθυνση» και «απελπισία».Αξιολόγηση αποτελεσμάτων βαθμολογίας: 0-14 (χαμηλή), 15-25 (μέτρια), ≥26-52 (υψηλή). Αποτελέσματα: Το 86,3% της κοορτής είναι γυναίκες καιη μέση (±SD) ηλικία όλων των ασθενών είναι 53,0(±11,9) έτη, με μέση διάρκεια νόσου τα 5,8 (±6.1) έτη.To78% όλων των ασθενών εμφανίζει κλινικά σημαντικό καταστροφικό πόνο (>26), ενώ πολύ υψηλή βαθμολογία (35 – 52) ανευρίσκεται στο 57,5% του συνόλου. Η μέση τιμή του καταστροφικού πόνου (PCS) του συνόλου είναι 34,3(±12,7). Μεταξύ των ασθενών ΣΕΛ και ΡΑ δεν παρατηρήθηκε διαφορά στη μέση τιμή (37 και 38,4 αντίστοιχα). Το 33,8% του συνόλου πάσχει από διαγνωσμένη κατάθλιψη και το 35% από ινομυαλγία υπό φαρμακευτική αγωγή. Οι ασθενείς με κατάθλιψη(p= 0,23) και ινομυαλγία (p=0,002) έχουν υψηλότερες τιμές καταστροφικού πόνου σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης με στατιστικά σημαντική διαφορά. Το χρόνο της καταγραφής οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν υψηλή ενεργότητα νόσου [μέσο SLEDAI: 4,72(±3,1), μέσο DAS28: 3,9(±1,0)], ενώ υψηλό HAQ-DI εμφανίζουν οι ασθενείς με ΡΑ 1,3(±0.5). Μεταξύ ασθενών ΣΕΛ δεν βρέθηκε διαφορά στην ενεργότητα και τη μέση τιμή του PCS[χαμηλή ενεργότητα (ΜΤ:36,7(±9,4) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:37,4(±11,8) αντίστοιχα]. Όμως ασθενείς με μέτρια/σοβαρή ενεργότητα ΡΑ εμφανίζουν στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου σε σχέση με αυτούς που έχουν χαμηλή ενεργότητα [(ΜΤ:40,3(±7,1) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:31,0(±10,4) αντίστοιχα]. Δεν παρατηρούνται διαφορές στη φαρμακευτική αγωγή και τη συμμόρφωση. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανευρίσκεται μεταξύ της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων (>1/3μήνες) και όλων των κλιμάκων αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου. Συμπεράσματα: Παρά τη σύγχρονη φαρμακευτική αγωγή, ασθενείς με ρευματικά νοσήματαεμφανίζουν υψηλά ποσοστά καταστροφικού πόνου που είναι ανεξάρτητα από την ενεργότητα της νόσου στον ΣΕΛ αλλά όχι στην ΡΑ. Τα δεδομένα αυτά εφόσον επαληθευτούν σε μελέτες σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα ενισχύσουν την ανάγκη για παρέμβαση που στοχεύει στην ψυχολογική αυτοδιαχείριση της νόσου, την βελτίωση της ποιότητας ζωήςκαι τη μείωση της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων στον ιατρό.","abstract_html":"Εισαγωγή:Καταστροφικός θεωρείται ο πόνος κατά τον οποίο οι ασθενείς αντιλαμβάνονται τον πραγματικό πόνο ως δυσβάστακτο, αναπαράγουν διαρκώς αρνητικές σκέψεις, αισθάνονται απελπισμένοικαι αβοήθητοι στη διαχείριση του νοσήματος τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ύπαρξη καταστροφικού πόνου έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή τους καθώς αυξάνει την ευαισθησία στον πόνο, τη φλεγμονή, την σωματική αναπηρία, την κόπωση, τη συχνότητα επισκέψεων στους ιατρούς και τέλος μπορεί να επηρεάσει την επιτυχία της θεραπείας. Σκοπός:Να μελετηθούν η συχνότητα, η βαρύτητα και οι επιπτώσεις του καταστροφικού πόνου στην έκβαση του νοσήματος και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικές παθήσεις. Μέθοδος: Προοπτική μελέτη καταγραφής 80 ασθενών (25 ΡΑ, 25 ΣΕΛ, 10 ΨΑ, 10 ΑΣ, 10 Δερματομυοσίτιδα – Αγγειίτιδα - CTD). Δεδομένα συλλέχθηκαν από το αρχείο παρακολούθησης των ασθενών του Ρευματολογικού Ιατρείου στο «ΑΤΤΙΚΟ» Νοσοκομείο Αθηνών. Τη στιγμή της καταγραφής όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν πόνο ˃50mmτης οπτικής αναλογικής κλίμακας πόνου (0 – 100). Εξετάστηκαν για το συνολικό δείγμα δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες, η συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή, η τρέχουσα θεραπεία, και η συχνότητα των έκτακτων επισκέψεων. Εξετάστηκαν επιπλέον για τους 50 ασθενείς με ΣΕΛ(25) και ΡΑ(25) η ενεργότητα της νόσου με τους δείκτες ενεργότηταςSLEDAIκαι DAS28 αντίστοιχα καθώς και η λειτουργική ικανότητα χρησιμοποιώντας το HAQ-DI.Χρησιμοποιήθηκε το PainCatastrophizingScaleScore (Ελληνική έκδοση) το οποίο αποτελείται από 13 ερωτήσεις και τρείς υποκλίμακες αξιολόγησης «μηρυκασμός», «μεγέθυνση» και «απελπισία».Αξιολόγηση αποτελεσμάτων βαθμολογίας: 0-14 (χαμηλή), 15-25 (μέτρια), ≥26-52 (υψηλή). Αποτελέσματα: Το 86,3% της κοορτής είναι γυναίκες καιη μέση (±SD) ηλικία όλων των ασθενών είναι 53,0(±11,9) έτη, με μέση διάρκεια νόσου τα 5,8 (±6.1) έτη.To78% όλων των ασθενών εμφανίζει κλινικά σημαντικό καταστροφικό πόνο (&gt;26), ενώ πολύ υψηλή βαθμολογία (35 – 52) ανευρίσκεται στο 57,5% του συνόλου. Η μέση τιμή του καταστροφικού πόνου (PCS) του συνόλου είναι 34,3(±12,7). Μεταξύ των ασθενών ΣΕΛ και ΡΑ δεν παρατηρήθηκε διαφορά στη μέση τιμή (37 και 38,4 αντίστοιχα). Το 33,8% του συνόλου πάσχει από διαγνωσμένη κατάθλιψη και το 35% από ινομυαλγία υπό φαρμακευτική αγωγή. Οι ασθενείς με κατάθλιψη(p= 0,23) και ινομυαλγία (p=0,002) έχουν υψηλότερες τιμές καταστροφικού πόνου σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης με στατιστικά σημαντική διαφορά. Το χρόνο της καταγραφής οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν υψηλή ενεργότητα νόσου [μέσο SLEDAI: 4,72(±3,1), μέσο DAS28: 3,9(±1,0)], ενώ υψηλό HAQ-DI εμφανίζουν οι ασθενείς με ΡΑ 1,3(±0.5). Μεταξύ ασθενών ΣΕΛ δεν βρέθηκε διαφορά στην ενεργότητα και τη μέση τιμή του PCS[χαμηλή ενεργότητα (ΜΤ:36,7(±9,4) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:37,4(±11,8) αντίστοιχα]. Όμως ασθενείς με μέτρια/σοβαρή ενεργότητα ΡΑ εμφανίζουν στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου σε σχέση με αυτούς που έχουν χαμηλή ενεργότητα [(ΜΤ:40,3(±7,1) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:31,0(±10,4) αντίστοιχα]. Δεν παρατηρούνται διαφορές στη φαρμακευτική αγωγή και τη συμμόρφωση. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανευρίσκεται μεταξύ της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων (&gt;1/3μήνες) και όλων των κλιμάκων αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου. Συμπεράσματα: Παρά τη σύγχρονη φαρμακευτική αγωγή, ασθενείς με ρευματικά νοσήματαεμφανίζουν υψηλά ποσοστά καταστροφικού πόνου που είναι ανεξάρτητα από την ενεργότητα της νόσου στον ΣΕΛ αλλά όχι στην ΡΑ. Τα δεδομένα αυτά εφόσον επαληθευτούν σε μελέτες σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα ενισχύσουν την ανάγκη για παρέμβαση που στοχεύει στην ψυχολογική αυτοδιαχείριση της νόσου, την βελτίωση της ποιότητας ζωήςκαι τη μείωση της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων στον ιατρό.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραψομανίκη Παναγιώτα","Rapsomaniki Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881973"],"render_values":[{"text":"uoadl:2881973","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881973","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881973","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2881973","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραψομανίκη Παναγιώτα","Rapsomaniki Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2881973","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881973"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Καταστροφικός θεωρείται ο πόνος κατά τον οποίο οι ασθενείς αντιλαμβάνονται τον πραγματικό πόνο ως δυσβάστακτο, αναπαράγουν διαρκώς αρνητικές σκέψεις, αισθάνονται απελπισμένοικαι αβοήθητοι στη διαχείριση του νοσήματος τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ύπαρξη καταστροφικού πόνου έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή τους καθώς αυξάνει την ευαισθησία στον πόνο, τη φλεγμονή, την σωματική αναπηρία, την κόπωση, τη συχνότητα επισκέψεων στους ιατρούς και τέλος μπορεί να επηρεάσει την επιτυχία της θεραπείας. Σκοπός:Να μελετηθούν η συχνότητα, η βαρύτητα και οι επιπτώσεις του καταστροφικού πόνου στην έκβαση του νοσήματος και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικές παθήσεις. Μέθοδος: Προοπτική μελέτη καταγραφής 80 ασθενών (25 ΡΑ, 25 ΣΕΛ, 10 ΨΑ, 10 ΑΣ, 10 Δερματομυοσίτιδα – Αγγειίτιδα - CTD). Δεδομένα συλλέχθηκαν από το αρχείο παρακολούθησης των ασθενών του Ρευματολογικού Ιατρείου στο «ΑΤΤΙΚΟ» Νοσοκομείο Αθηνών. Τη στιγμή της καταγραφής όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν πόνο ˃50mmτης οπτικής αναλογικής κλίμακας πόνου (0 – 100). Εξετάστηκαν για το συνολικό δείγμα δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες, η συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή, η τρέχουσα θεραπεία, και η συχνότητα των έκτακτων επισκέψεων. Εξετάστηκαν επιπλέον για τους 50 ασθενείς με ΣΕΛ(25) και ΡΑ(25) η ενεργότητα της νόσου με τους δείκτες ενεργότηταςSLEDAIκαι DAS28 αντίστοιχα καθώς και η λειτουργική ικανότητα χρησιμοποιώντας το HAQ-DI.Χρησιμοποιήθηκε το PainCatastrophizingScaleScore (Ελληνική έκδοση) το οποίο αποτελείται από 13 ερωτήσεις και τρείς υποκλίμακες αξιολόγησης «μηρυκασμός», «μεγέθυνση» και «απελπισία».Αξιολόγηση αποτελεσμάτων βαθμολογίας: 0-14 (χαμηλή), 15-25 (μέτρια), ≥26-52 (υψηλή). Αποτελέσματα: Το 86,3% της κοορτής είναι γυναίκες καιη μέση (±SD) ηλικία όλων των ασθενών είναι 53,0(±11,9) έτη, με μέση διάρκεια νόσου τα 5,8 (±6.1) έτη.To78% όλων των ασθενών εμφανίζει κλινικά σημαντικό καταστροφικό πόνο (>26), ενώ πολύ υψηλή βαθμολογία (35 – 52) ανευρίσκεται στο 57,5% του συνόλου. Η μέση τιμή του καταστροφικού πόνου (PCS) του συνόλου είναι 34,3(±12,7). Μεταξύ των ασθενών ΣΕΛ και ΡΑ δεν παρατηρήθηκε διαφορά στη μέση τιμή (37 και 38,4 αντίστοιχα). Το 33,8% του συνόλου πάσχει από διαγνωσμένη κατάθλιψη και το 35% από ινομυαλγία υπό φαρμακευτική αγωγή. Οι ασθενείς με κατάθλιψη(p= 0,23) και ινομυαλγία (p=0,002) έχουν υψηλότερες τιμές καταστροφικού πόνου σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης με στατιστικά σημαντική διαφορά. Το χρόνο της καταγραφής οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν υψηλή ενεργότητα νόσου [μέσο SLEDAI: 4,72(±3,1), μέσο DAS28: 3,9(±1,0)], ενώ υψηλό HAQ-DI εμφανίζουν οι ασθενείς με ΡΑ 1,3(±0.5). Μεταξύ ασθενών ΣΕΛ δεν βρέθηκε διαφορά στην ενεργότητα και τη μέση τιμή του PCS[χαμηλή ενεργότητα (ΜΤ:36,7(±9,4) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:37,4(±11,8) αντίστοιχα]. Όμως ασθενείς με μέτρια/σοβαρή ενεργότητα ΡΑ εμφανίζουν στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου σε σχέση με αυτούς που έχουν χαμηλή ενεργότητα [(ΜΤ:40,3(±7,1) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:31,0(±10,4) αντίστοιχα]. Δεν παρατηρούνται διαφορές στη φαρμακευτική αγωγή και τη συμμόρφωση. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανευρίσκεται μεταξύ της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων (>1/3μήνες) και όλων των κλιμάκων αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου. Συμπεράσματα: Παρά τη σύγχρονη φαρμακευτική αγωγή, ασθενείς με ρευματικά νοσήματαεμφανίζουν υψηλά ποσοστά καταστροφικού πόνου που είναι ανεξάρτητα από την ενεργότητα της νόσου στον ΣΕΛ αλλά όχι στην ΡΑ. Τα δεδομένα αυτά εφόσον επαληθευτούν σε μελέτες σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα ενισχύσουν την ανάγκη για παρέμβαση που στοχεύει στην ψυχολογική αυτοδιαχείριση της νόσου, την βελτίωση της ποιότητας ζωήςκαι τη μείωση της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων στον ιατρό.","Catastrophizing is considered the pain in which patients perceive the actual pain as unbearable, ruminate constantly negative thoughts and feel desperate and helpless to handle their disease. Studies have shown that catastrophizing pain has a significant impact on the lives of patients with rheumatic diseaseas, it increases susceptibility to pain, inflammation, physical disability, fatigue, the frequency of visits to physicians, and can affect the efficacy of treatment. The purpose of this study was to investigate the frequency, severity and impact of catastrophic pain on disease and the quality of life of patients with rheumatic diseases for a prospective cohort study of 80 patients (25 RA, 25 SLE, 10 PSA, 10 AS, 10 Dermatomyositis - Vasculitis - CTD). Data were collected from the Rheumatology Outpatient Clinic of General University Hospital \"ATTIKON\" on Athens. All patients experienced ˃50mm pain in the visual analogue pain scale (0 – 100). Demographics, comorbidities, medication compliance, current treatment, and frequency of outpatient visits were examined. In addition, for the 50 patients with SLE (25) and RA (25) the disease activity with SLEDAI and DAS28 as well as the functional ability using HAQ-DI were examined. The Pain Catastrophizing Scale Score (Greek version) was used which consists of 13 questions and three rating scales of \"rumination\", \"magnification\" and \"helplessness\". The following scores were used for the evaluation of results: 0-14 (low), 15-25 (average), ≥26-52 (high). The 86.3% of the patients were women and the mean (± SD) age of all patients is 53.0 (± 11.9) years, with a mean disease duration of 5.8 (± 6.1) years. The 78% of all patients had clinically significant catastrophizing pain (> 26) and 57.5% very high catastrophizing score (35 – 52). The mean value of total catastrophizing pain (PCS) was 34.3 (± 12.7). There was no difference in mean values between the SLE and RA patients (37 and 38.4 respectively);33.8% of all patientswere diagnosed with depression and 35% had fibromyalgia under medication. Patients with depression (p = 0.23) and fibromyalgia (p = 0.002) had higher rates of catastrophizing pain at all rating scales with a statistically significant difference. No difference in PCS activity (mean low diseaseactivity 36.7 (± 9.4) and mean medium disease activity 37.4 (± 11.8), was found between SLE patients. In contrast patients with moderate / severe RA showed a statistically significant difference across all scales of pain catastrophizing compared to those with low disease activity 40.3 (± 7.1) and moderate disease activity 31.0 (±10.4). No differences in treatment medication and compliance were found. A statistically significant correlation was found in the frequency of unscheduled visits which were more than one in the three-months scheduled follow up visit; across all pain rating scales. We concluded that despite modern medication, patients with rheumatic diseases exhibit high rates of pain catastrophizing that are independent of disease activity in SLE but not in RA. Intervention aimed at psychological self-management of the disease may improve the quality of life of patients and limit physician visits."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συχνότητα, βαρύτητα και επιπτώσεις του καταστροφικού πόνου (pain catastrophizing), στην έκβαση του νοσήματος και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικά φλεγμονώδη νοσήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραψομανίκη Παναγιώτα","Rapsomaniki Panagiota"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή:Καταστροφικός θεωρείται ο πόνος κατά τον οποίο οι ασθενείς αντιλαμβάνονται τον πραγματικό πόνο ως δυσβάστακτο, αναπαράγουν διαρκώς αρνητικές σκέψεις, αισθάνονται απελπισμένοικαι αβοήθητοι στη διαχείριση του νοσήματος τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ύπαρξη καταστροφικού πόνου έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή τους καθώς αυξάνει την ευαισθησία στον πόνο, τη φλεγμονή, την σωματική αναπηρία, την κόπωση, τη συχνότητα επισκέψεων στους ιατρούς και τέλος μπορεί να επηρεάσει την επιτυχία της θεραπείας. Σκοπός:Να μελετηθούν η συχνότητα, η βαρύτητα και οι επιπτώσεις του καταστροφικού πόνου στην έκβαση του νοσήματος και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικές παθήσεις. Μέθοδος: Προοπτική μελέτη καταγραφής 80 ασθενών (25 ΡΑ, 25 ΣΕΛ, 10 ΨΑ, 10 ΑΣ, 10 Δερματομυοσίτιδα – Αγγειίτιδα - CTD). Δεδομένα συλλέχθηκαν από το αρχείο παρακολούθησης των ασθενών του Ρευματολογικού Ιατρείου στο «ΑΤΤΙΚΟ» Νοσοκομείο Αθηνών. Τη στιγμή της καταγραφής όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν πόνο ˃50mmτης οπτικής αναλογικής κλίμακας πόνου (0 – 100). Εξετάστηκαν για το συνολικό δείγμα δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες, η συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή, η τρέχουσα θεραπεία, και η συχνότητα των έκτακτων επισκέψεων. Εξετάστηκαν επιπλέον για τους 50 ασθενείς με ΣΕΛ(25) και ΡΑ(25) η ενεργότητα της νόσου με τους δείκτες ενεργότηταςSLEDAIκαι DAS28 αντίστοιχα καθώς και η λειτουργική ικανότητα χρησιμοποιώντας το HAQ-DI.Χρησιμοποιήθηκε το PainCatastrophizingScaleScore (Ελληνική έκδοση) το οποίο αποτελείται από 13 ερωτήσεις και τρείς υποκλίμακες αξιολόγησης «μηρυκασμός», «μεγέθυνση» και «απελπισία».Αξιολόγηση αποτελεσμάτων βαθμολογίας: 0-14 (χαμηλή), 15-25 (μέτρια), ≥26-52 (υψηλή). Αποτελέσματα: Το 86,3% της κοορτής είναι γυναίκες καιη μέση (±SD) ηλικία όλων των ασθενών είναι 53,0(±11,9) έτη, με μέση διάρκεια νόσου τα 5,8 (±6.1) έτη.To78% όλων των ασθενών εμφανίζει κλινικά σημαντικό καταστροφικό πόνο (>26), ενώ πολύ υψηλή βαθμολογία (35 – 52) ανευρίσκεται στο 57,5% του συνόλου. Η μέση τιμή του καταστροφικού πόνου (PCS) του συνόλου είναι 34,3(±12,7). Μεταξύ των ασθενών ΣΕΛ και ΡΑ δεν παρατηρήθηκε διαφορά στη μέση τιμή (37 και 38,4 αντίστοιχα). Το 33,8% του συνόλου πάσχει από διαγνωσμένη κατάθλιψη και το 35% από ινομυαλγία υπό φαρμακευτική αγωγή. Οι ασθενείς με κατάθλιψη(p= 0,23) και ινομυαλγία (p=0,002) έχουν υψηλότερες τιμές καταστροφικού πόνου σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης με στατιστικά σημαντική διαφορά. Το χρόνο της καταγραφής οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν υψηλή ενεργότητα νόσου [μέσο SLEDAI: 4,72(±3,1), μέσο DAS28: 3,9(±1,0)], ενώ υψηλό HAQ-DI εμφανίζουν οι ασθενείς με ΡΑ 1,3(±0.5). Μεταξύ ασθενών ΣΕΛ δεν βρέθηκε διαφορά στην ενεργότητα και τη μέση τιμή του PCS[χαμηλή ενεργότητα (ΜΤ:36,7(±9,4) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:37,4(±11,8) αντίστοιχα]. Όμως ασθενείς με μέτρια/σοβαρή ενεργότητα ΡΑ εμφανίζουν στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου σε σχέση με αυτούς που έχουν χαμηλή ενεργότητα [(ΜΤ:40,3(±7,1) και μέτρια ενεργότητα ΜΤ:31,0(±10,4) αντίστοιχα]. Δεν παρατηρούνται διαφορές στη φαρμακευτική αγωγή και τη συμμόρφωση. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανευρίσκεται μεταξύ της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων (>1/3μήνες) και όλων των κλιμάκων αξιολόγησης του καταστροφικού πόνου. Συμπεράσματα: Παρά τη σύγχρονη φαρμακευτική αγωγή, ασθενείς με ρευματικά νοσήματαεμφανίζουν υψηλά ποσοστά καταστροφικού πόνου που είναι ανεξάρτητα από την ενεργότητα της νόσου στον ΣΕΛ αλλά όχι στην ΡΑ. Τα δεδομένα αυτά εφόσον επαληθευτούν σε μελέτες σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα ενισχύσουν την ανάγκη για παρέμβαση που στοχεύει στην ψυχολογική αυτοδιαχείριση της νόσου, την βελτίωση της ποιότητας ζωήςκαι τη μείωση της συχνότητας των έκτακτων επισκέψεων στον ιατρό.","Catastrophizing is considered the pain in which patients perceive the actual pain as unbearable, ruminate constantly negative thoughts and feel desperate and helpless to handle their disease. Studies have shown that catastrophizing pain has a significant impact on the lives of patients with rheumatic diseaseas, it increases susceptibility to pain, inflammation, physical disability, fatigue, the frequency of visits to physicians, and can affect the efficacy of treatment. The purpose of this study was to investigate the frequency, severity and impact of catastrophic pain on disease and the quality of life of patients with rheumatic diseases for a prospective cohort study of 80 patients (25 RA, 25 SLE, 10 PSA, 10 AS, 10 Dermatomyositis - Vasculitis - CTD). Data were collected from the Rheumatology Outpatient Clinic of General University Hospital \"ATTIKON\" on Athens. All patients experienced ˃50mm pain in the visual analogue pain scale (0 – 100). Demographics, comorbidities, medication compliance, current treatment, and frequency of outpatient visits were examined. In addition, for the 50 patients with SLE (25) and RA (25) the disease activity with SLEDAI and DAS28 as well as the functional ability using HAQ-DI were examined. The Pain Catastrophizing Scale Score (Greek version) was used which consists of 13 questions and three rating scales of \"rumination\", \"magnification\" and \"helplessness\". The following scores were used for the evaluation of results: 0-14 (low), 15-25 (average), ≥26-52 (high). The 86.3% of the patients were women and the mean (± SD) age of all patients is 53.0 (± 11.9) years, with a mean disease duration of 5.8 (± 6.1) years. The 78% of all patients had clinically significant catastrophizing pain (> 26) and 57.5% very high catastrophizing score (35 – 52). The mean value of total catastrophizing pain (PCS) was 34.3 (± 12.7). There was no difference in mean values between the SLE and RA patients (37 and 38.4 respectively);33.8% of all patientswere diagnosed with depression and 35% had fibromyalgia under medication. Patients with depression (p = 0.23) and fibromyalgia (p = 0.002) had higher rates of catastrophizing pain at all rating scales with a statistically significant difference. No difference in PCS activity (mean low diseaseactivity 36.7 (± 9.4) and mean medium disease activity 37.4 (± 11.8), was found between SLE patients. In contrast patients with moderate / severe RA showed a statistically significant difference across all scales of pain catastrophizing compared to those with low disease activity 40.3 (± 7.1) and moderate disease activity 31.0 (±10.4). No differences in treatment medication and compliance were found. A statistically significant correlation was found in the frequency of unscheduled visits which were more than one in the three-months scheduled follow up visit; across all pain rating scales. We concluded that despite modern medication, patients with rheumatic diseases exhibit high rates of pain catastrophizing that are independent of disease activity in SLE but not in RA. Intervention aimed at psychological self-management of the disease may improve the quality of life of patients and limit physician visits."],"dc:identifier":["uoadl:2881973","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2881973"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συχνότητα, βαρύτητα και επιπτώσεις του καταστροφικού πόνου (pain catastrophizing), στην έκβαση του νοσήματος και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικά φλεγμονώδη νοσήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:01Z"}