{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882032"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882032","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη, εφαρμογή και αξιολόγηση εκπαιδευτικού προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.","abstract":"Εισαγωγή: Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός αποτελεί μία σοβαρή απειλή για την δημόσια υγεία των μαθητών. Κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού προγράμματος, που έχει στόχο την γνώση των κανόνων ασφαλούς χρήσης διαδικτύου, την ευαισθητοποίηση ως προς τους κινδύνους και της συνέπειες του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, την ανάπτυξη δεξιοτήτων προκειμένου να αποφύγουν πιθανούς θύτες και την υιοθέτηση μιας υποστηρικτικής στάσης απέναντι στα θύματα. Στόχος: Στόχος της παρούσας ημι-πειραματικής μελέτης με σχέδιο μη-ισοδύναμης ομάδας ελέγχου είναι να εξετάσει την αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (cyberbullying), σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μέθοδος/Σχεδιασμός: Το δείγμα αποτελείται από 82 μαθητές της Α΄ Λυκείου (15-16 ετών) από δύο διαφορετικά δημόσια σχολεία της Δυτικής Αττικής (ομάδα παρέμβασης, n=49 και ομάδα ελέγχου, n=33). Στο παραπάνω δείγμα χορηγήθηκε μια σειρά ερωτηματολογίων πριν και μετά την παρέμβαση με χρονική απόσταση 1 μήνα. α) αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο που εξετάζει τις γνώσεις, στάσεις, πεποιθήσεις/αντιλήψεις των μαθητών αναφορικά με την έννοια του ηλεκτρονικού εκφοβισμού και τις δεξιότητες για ασφαλή χρήση του διαδικτύου. β) Ερωτηματολόγιο Κυβερνο-εκφοβισμού/Κυβερνο-θυματοποίησης (European Cyberbullying Intervention Project Questionnaire-ECIPQ. γ) Ερωτηματολόγιο για την αντιμετώπιση του Cyberbullying (Coping with Cyberbullying Questionnaire-CWCBQ δ)αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο για τους bystanders που εξετάζει την υποστηρικτική στάση απέναντι στο θύμα και τους τρόπους αντιμετώπισης περιστατικών ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Η πειραματική ομάδα παρακολούθησε 3 εκπαιδεύσεις 90’ από την εισηγήτρια-καθηγήτρια των μαθητών, σε διάρκεια 3 εβδομάδων. Το υλικό των παρουσιάσεων και δραστηριοτήτων, ήταν συλλογή και σύνθεση τριών πηγών α)www.SaferInternet4Kids.gr, β) www.Saferinternet.gr, γ)εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, \"Διαδίκτυο που θέλουμε\" -Web We Want, 2013. Στην ομάδα ελέγχου έγινε προβολή της ταινίας μικρού μήκους (18’) “Tagged”, Cybersmart -Australian Communications and Media Authority. Και στις δύο ομάδες, μετά το πέρας της παρέμβασης, χορηγήθηκε ένα τρίπτυχο φυλλάδιο που κάλυπτε τις περισσότερες ενότητές της. Αποτελέσματα: Σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές σχεδόν σε όλες τις μεταβλητές πριν και μετά την παρέμβαση στην πειραματική ομάδα. Η πειραματική ομάδα αύξησε τις γνώσεις και τις δεξιότητες προς ασφαλείς και υπεύθυνες συμπεριφορές σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επίσης η πειραματική ομάδα άλλαξε τις 6 από τις 7 στρατηγικές αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού σε σχέση με την ομάδα ελέγχου και μείωσε σημαντικά τον κυβερνο-εκφοβισμό και την κυβερνο-θυματοποίηση αμέσως μετά την παρέμβαση. Η υποστηρικτική στάση της πειραματικής ομάδας απέναντι στο θύμα cyberbullying αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τέλος, από τα αποτελέσματα παρατηρείται ότι όσο περισσότερη γνώση, καλύτερες δεξιότητες προς ασφαλή χρήση του διαδικτύου και ανάπτυξη στρατηγικών αντιμετώπισης έχουν οι μαθητές τόσο μειώνεται η κυβερνο-θυματοποίησή τους. Συμπεράσματα: Η αποτελεσματικότητα του παρόντος εκπαιδευτικού προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, μπορεί να στηριχθεί στο ότι: α)καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ενοτήτων, β) πραγματοποιήθηκε στην σχολική τάξη και χωρίς να επηρεάσει το σχολικό πρόγραμμα αφού εντάχθηκε στην διδακτέα ενότητα «Κοινωνικά Δίκτυα-Ασφάλεια και Προστασία στο Διαδίκτυο» της Α’ Λυκείου και γ) υλοποιήθηκε από εκπαιδευτικό πληροφορικής (θα μπορούσε κι από άλλης ειδικότητας με γνώση βασικών δεξιοτήτων τεχνολογίας πληροφορικής) που γνωρίζουν οι μαθητές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός αποτελεί μία σοβαρή απειλή για την δημόσια υγεία των μαθητών. Κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού προγράμματος, που έχει στόχο την γνώση των κανόνων ασφαλούς χρήσης διαδικτύου, την ευαισθητοποίηση ως προς τους κινδύνους και της συνέπειες του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, την ανάπτυξη δεξιοτήτων προκειμένου να αποφύγουν πιθανούς θύτες και την υιοθέτηση μιας υποστηρικτικής στάσης απέναντι στα θύματα. Στόχος: Στόχος της παρούσας ημι-πειραματικής μελέτης με σχέδιο μη-ισοδύναμης ομάδας ελέγχου είναι να εξετάσει την αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (cyberbullying), σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μέθοδος/Σχεδιασμός: Το δείγμα αποτελείται από 82 μαθητές της Α΄ Λυκείου (15-16 ετών) από δύο διαφορετικά δημόσια σχολεία της Δυτικής Αττικής (ομάδα παρέμβασης, n=49 και ομάδα ελέγχου, n=33). Στο παραπάνω δείγμα χορηγήθηκε μια σειρά ερωτηματολογίων πριν και μετά την παρέμβαση με χρονική απόσταση 1 μήνα. α) αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο που εξετάζει τις γνώσεις, στάσεις, πεποιθήσεις/αντιλήψεις των μαθητών αναφορικά με την έννοια του ηλεκτρονικού εκφοβισμού και τις δεξιότητες για ασφαλή χρήση του διαδικτύου. β) Ερωτηματολόγιο Κυβερνο-εκφοβισμού/Κυβερνο-θυματοποίησης (European Cyberbullying Intervention Project Questionnaire-ECIPQ. γ) Ερωτηματολόγιο για την αντιμετώπιση του Cyberbullying (Coping with Cyberbullying Questionnaire-CWCBQ δ)αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο για τους bystanders που εξετάζει την υποστηρικτική στάση απέναντι στο θύμα και τους τρόπους αντιμετώπισης περιστατικών ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Η πειραματική ομάδα παρακολούθησε 3 εκπαιδεύσεις 90’ από την εισηγήτρια-καθηγήτρια των μαθητών, σε διάρκεια 3 εβδομάδων. Το υλικό των παρουσιάσεων και δραστηριοτήτων, ήταν συλλογή και σύνθεση τριών πηγών α)www.SaferInternet4Kids.gr, β) www.Saferinternet.gr, γ)εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, &quot;Διαδίκτυο που θέλουμε&quot; -Web We Want, 2013. Στην ομάδα ελέγχου έγινε προβολή της ταινίας μικρού μήκους (18’) “Tagged”, Cybersmart -Australian Communications and Media Authority. Και στις δύο ομάδες, μετά το πέρας της παρέμβασης, χορηγήθηκε ένα τρίπτυχο φυλλάδιο που κάλυπτε τις περισσότερες ενότητές της. Αποτελέσματα: Σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές σχεδόν σε όλες τις μεταβλητές πριν και μετά την παρέμβαση στην πειραματική ομάδα. Η πειραματική ομάδα αύξησε τις γνώσεις και τις δεξιότητες προς ασφαλείς και υπεύθυνες συμπεριφορές σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επίσης η πειραματική ομάδα άλλαξε τις 6 από τις 7 στρατηγικές αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού σε σχέση με την ομάδα ελέγχου και μείωσε σημαντικά τον κυβερνο-εκφοβισμό και την κυβερνο-θυματοποίηση αμέσως μετά την παρέμβαση. Η υποστηρικτική στάση της πειραματικής ομάδας απέναντι στο θύμα cyberbullying αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τέλος, από τα αποτελέσματα παρατηρείται ότι όσο περισσότερη γνώση, καλύτερες δεξιότητες προς ασφαλή χρήση του διαδικτύου και ανάπτυξη στρατηγικών αντιμετώπισης έχουν οι μαθητές τόσο μειώνεται η κυβερνο-θυματοποίησή τους. Συμπεράσματα: Η αποτελεσματικότητα του παρόντος εκπαιδευτικού προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, μπορεί να στηριχθεί στο ότι: α)καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ενοτήτων, β) πραγματοποιήθηκε στην σχολική τάξη και χωρίς να επηρεάσει το σχολικό πρόγραμμα αφού εντάχθηκε στην διδακτέα ενότητα «Κοινωνικά Δίκτυα-Ασφάλεια και Προστασία στο Διαδίκτυο» της Α’ Λυκείου και γ) υλοποιήθηκε από εκπαιδευτικό πληροφορικής (θα μπορούσε κι από άλλης ειδικότητας με γνώση βασικών δεξιοτήτων τεχνολογίας πληροφορικής) που γνωρίζουν οι μαθητές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μούσιου Ελένη","Mousiou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882032"],"render_values":[{"text":"uoadl:2882032","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882032","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882032","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2882032","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μούσιου Ελένη","Mousiou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882032","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882032"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός αποτελεί μία σοβαρή απειλή για την δημόσια υγεία των μαθητών. Κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού προγράμματος, που έχει στόχο την γνώση των κανόνων ασφαλούς χρήσης διαδικτύου, την ευαισθητοποίηση ως προς τους κινδύνους και της συνέπειες του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, την ανάπτυξη δεξιοτήτων προκειμένου να αποφύγουν πιθανούς θύτες και την υιοθέτηση μιας υποστηρικτικής στάσης απέναντι στα θύματα. Στόχος: Στόχος της παρούσας ημι-πειραματικής μελέτης με σχέδιο μη-ισοδύναμης ομάδας ελέγχου είναι να εξετάσει την αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (cyberbullying), σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μέθοδος/Σχεδιασμός: Το δείγμα αποτελείται από 82 μαθητές της Α΄ Λυκείου (15-16 ετών) από δύο διαφορετικά δημόσια σχολεία της Δυτικής Αττικής (ομάδα παρέμβασης, n=49 και ομάδα ελέγχου, n=33). Στο παραπάνω δείγμα χορηγήθηκε μια σειρά ερωτηματολογίων πριν και μετά την παρέμβαση με χρονική απόσταση 1 μήνα. α) αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο που εξετάζει τις γνώσεις, στάσεις, πεποιθήσεις/αντιλήψεις των μαθητών αναφορικά με την έννοια του ηλεκτρονικού εκφοβισμού και τις δεξιότητες για ασφαλή χρήση του διαδικτύου. β) Ερωτηματολόγιο Κυβερνο-εκφοβισμού/Κυβερνο-θυματοποίησης (European Cyberbullying Intervention Project Questionnaire-ECIPQ. γ) Ερωτηματολόγιο για την αντιμετώπιση του Cyberbullying (Coping with Cyberbullying Questionnaire-CWCBQ δ)αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο για τους bystanders που εξετάζει την υποστηρικτική στάση απέναντι στο θύμα και τους τρόπους αντιμετώπισης περιστατικών ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Η πειραματική ομάδα παρακολούθησε 3 εκπαιδεύσεις 90’ από την εισηγήτρια-καθηγήτρια των μαθητών, σε διάρκεια 3 εβδομάδων. Το υλικό των παρουσιάσεων και δραστηριοτήτων, ήταν συλλογή και σύνθεση τριών πηγών α)www.SaferInternet4Kids.gr, β) www.Saferinternet.gr, γ)εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, \"Διαδίκτυο που θέλουμε\" -Web We Want, 2013. Στην ομάδα ελέγχου έγινε προβολή της ταινίας μικρού μήκους (18’) “Tagged”, Cybersmart -Australian Communications and Media Authority. Και στις δύο ομάδες, μετά το πέρας της παρέμβασης, χορηγήθηκε ένα τρίπτυχο φυλλάδιο που κάλυπτε τις περισσότερες ενότητές της. Αποτελέσματα: Σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές σχεδόν σε όλες τις μεταβλητές πριν και μετά την παρέμβαση στην πειραματική ομάδα. Η πειραματική ομάδα αύξησε τις γνώσεις και τις δεξιότητες προς ασφαλείς και υπεύθυνες συμπεριφορές σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επίσης η πειραματική ομάδα άλλαξε τις 6 από τις 7 στρατηγικές αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού σε σχέση με την ομάδα ελέγχου και μείωσε σημαντικά τον κυβερνο-εκφοβισμό και την κυβερνο-θυματοποίηση αμέσως μετά την παρέμβαση. Η υποστηρικτική στάση της πειραματικής ομάδας απέναντι στο θύμα cyberbullying αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τέλος, από τα αποτελέσματα παρατηρείται ότι όσο περισσότερη γνώση, καλύτερες δεξιότητες προς ασφαλή χρήση του διαδικτύου και ανάπτυξη στρατηγικών αντιμετώπισης έχουν οι μαθητές τόσο μειώνεται η κυβερνο-θυματοποίησή τους. Συμπεράσματα: Η αποτελεσματικότητα του παρόντος εκπαιδευτικού προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, μπορεί να στηριχθεί στο ότι: α)καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ενοτήτων, β) πραγματοποιήθηκε στην σχολική τάξη και χωρίς να επηρεάσει το σχολικό πρόγραμμα αφού εντάχθηκε στην διδακτέα ενότητα «Κοινωνικά Δίκτυα-Ασφάλεια και Προστασία στο Διαδίκτυο» της Α’ Λυκείου και γ) υλοποιήθηκε από εκπαιδευτικό πληροφορικής (θα μπορούσε κι από άλλης ειδικότητας με γνώση βασικών δεξιοτήτων τεχνολογίας πληροφορικής) που γνωρίζουν οι μαθητές.","Introduction: Cyberbullying is a serious threat to the public health of students. It is necessary to develop an integrated educational program aimed at knowing the rules of safe internet use, raising awareness of the dangers and consequences of cyberbullying, developing skills to avoid potential offenders and adopting a supportive attitude towards the victims. Objective: The aim of this semi-experimental study with a non-equivalent screening project is to examine the effectiveness of a program of prevention and coping with cyberbullying in Secondary Education students. Method / Design: The sample consists of 82 students of the first grade (15-16 years old) from two different public schools in West Attica (intervention group, n = 49 and control group, n = 33). The above sample was given a series of questionnaires before and after the intervention with a 1 month distance. (a) an out-of-date questionnaire examining students' knowledge, attitudes, beliefs / perceptions about the concept of electronic bullying and the skills for safe use of the internet. b) Cyberbullying Intervention Project Questionnaire (ECIPQ) c) Coping with Cyberbullying Questionnaire (CWCBQ) d) an out-of-date questionnaire for the bystanders examining the supportive attitude towards the victim and how to deal with incidents of online bullying. The experimental group attended 3 training 90 'by the student-teacher, over a 3-week period. The material of the presentations and activities was the collection and synthesis of three sources: a) www.SaferInternet4Kids.gr, b) www.Saferinternet.gr, c) the \"We Want\" Internet Education We Want, 2013. The control group (18 ') Tagget, Cybersmart - Australian Communications and Media Authority. In both groups, at the end of the intervention, a three-fold brochure was distributed covering most of its units. Results: Significant changes occurred in almost all variables before and after intervention in the experimental group. The experimental team has increased the knowledge and skills to secure and responsible behaviors in relation to the control group. Also, the experimental team has changed 6 out of 7 strategies to tackle cyber bullying in relation to the control group and significantly reduced cyber-intimidation and cyber-victimization after intervention. The supportive attitude of the experimental group towards the victim of cyberbullying increased significantly in relation to the control group. Finally, the results show that the more knowledge, better skills for safe internet use, and the development of strategies for coping with the pupils, the less the cyber-victimization is reduced. Conclusions: The effectiveness of the current curriculum for preventing and coping with cyberbullying can be based on: (a) covering a wide range of modules; (b) taking place in the classroom and without affecting the school curriculum after joining the Social Networks - Security and Internet Protection \"of the 1st Lyceum and c) was implemented by educational informatics (could be by another specialty with knowledge of basic IT skills) who knows UV students."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη, εφαρμογή και αξιολόγηση εκπαιδευτικού προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μούσιου Ελένη","Mousiou Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός αποτελεί μία σοβαρή απειλή για την δημόσια υγεία των μαθητών. Κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού προγράμματος, που έχει στόχο την γνώση των κανόνων ασφαλούς χρήσης διαδικτύου, την ευαισθητοποίηση ως προς τους κινδύνους και της συνέπειες του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, την ανάπτυξη δεξιοτήτων προκειμένου να αποφύγουν πιθανούς θύτες και την υιοθέτηση μιας υποστηρικτικής στάσης απέναντι στα θύματα. Στόχος: Στόχος της παρούσας ημι-πειραματικής μελέτης με σχέδιο μη-ισοδύναμης ομάδας ελέγχου είναι να εξετάσει την αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (cyberbullying), σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μέθοδος/Σχεδιασμός: Το δείγμα αποτελείται από 82 μαθητές της Α΄ Λυκείου (15-16 ετών) από δύο διαφορετικά δημόσια σχολεία της Δυτικής Αττικής (ομάδα παρέμβασης, n=49 και ομάδα ελέγχου, n=33). Στο παραπάνω δείγμα χορηγήθηκε μια σειρά ερωτηματολογίων πριν και μετά την παρέμβαση με χρονική απόσταση 1 μήνα. α) αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο που εξετάζει τις γνώσεις, στάσεις, πεποιθήσεις/αντιλήψεις των μαθητών αναφορικά με την έννοια του ηλεκτρονικού εκφοβισμού και τις δεξιότητες για ασφαλή χρήση του διαδικτύου. β) Ερωτηματολόγιο Κυβερνο-εκφοβισμού/Κυβερνο-θυματοποίησης (European Cyberbullying Intervention Project Questionnaire-ECIPQ. γ) Ερωτηματολόγιο για την αντιμετώπιση του Cyberbullying (Coping with Cyberbullying Questionnaire-CWCBQ δ)αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο για τους bystanders που εξετάζει την υποστηρικτική στάση απέναντι στο θύμα και τους τρόπους αντιμετώπισης περιστατικών ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Η πειραματική ομάδα παρακολούθησε 3 εκπαιδεύσεις 90’ από την εισηγήτρια-καθηγήτρια των μαθητών, σε διάρκεια 3 εβδομάδων. Το υλικό των παρουσιάσεων και δραστηριοτήτων, ήταν συλλογή και σύνθεση τριών πηγών α)www.SaferInternet4Kids.gr, β) www.Saferinternet.gr, γ)εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, \"Διαδίκτυο που θέλουμε\" -Web We Want, 2013. Στην ομάδα ελέγχου έγινε προβολή της ταινίας μικρού μήκους (18’) “Tagged”, Cybersmart -Australian Communications and Media Authority. Και στις δύο ομάδες, μετά το πέρας της παρέμβασης, χορηγήθηκε ένα τρίπτυχο φυλλάδιο που κάλυπτε τις περισσότερες ενότητές της. Αποτελέσματα: Σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές σχεδόν σε όλες τις μεταβλητές πριν και μετά την παρέμβαση στην πειραματική ομάδα. Η πειραματική ομάδα αύξησε τις γνώσεις και τις δεξιότητες προς ασφαλείς και υπεύθυνες συμπεριφορές σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επίσης η πειραματική ομάδα άλλαξε τις 6 από τις 7 στρατηγικές αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού σε σχέση με την ομάδα ελέγχου και μείωσε σημαντικά τον κυβερνο-εκφοβισμό και την κυβερνο-θυματοποίηση αμέσως μετά την παρέμβαση. Η υποστηρικτική στάση της πειραματικής ομάδας απέναντι στο θύμα cyberbullying αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τέλος, από τα αποτελέσματα παρατηρείται ότι όσο περισσότερη γνώση, καλύτερες δεξιότητες προς ασφαλή χρήση του διαδικτύου και ανάπτυξη στρατηγικών αντιμετώπισης έχουν οι μαθητές τόσο μειώνεται η κυβερνο-θυματοποίησή τους. Συμπεράσματα: Η αποτελεσματικότητα του παρόντος εκπαιδευτικού προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, μπορεί να στηριχθεί στο ότι: α)καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ενοτήτων, β) πραγματοποιήθηκε στην σχολική τάξη και χωρίς να επηρεάσει το σχολικό πρόγραμμα αφού εντάχθηκε στην διδακτέα ενότητα «Κοινωνικά Δίκτυα-Ασφάλεια και Προστασία στο Διαδίκτυο» της Α’ Λυκείου και γ) υλοποιήθηκε από εκπαιδευτικό πληροφορικής (θα μπορούσε κι από άλλης ειδικότητας με γνώση βασικών δεξιοτήτων τεχνολογίας πληροφορικής) που γνωρίζουν οι μαθητές.","Introduction: Cyberbullying is a serious threat to the public health of students. It is necessary to develop an integrated educational program aimed at knowing the rules of safe internet use, raising awareness of the dangers and consequences of cyberbullying, developing skills to avoid potential offenders and adopting a supportive attitude towards the victims. Objective: The aim of this semi-experimental study with a non-equivalent screening project is to examine the effectiveness of a program of prevention and coping with cyberbullying in Secondary Education students. Method / Design: The sample consists of 82 students of the first grade (15-16 years old) from two different public schools in West Attica (intervention group, n = 49 and control group, n = 33). The above sample was given a series of questionnaires before and after the intervention with a 1 month distance. (a) an out-of-date questionnaire examining students' knowledge, attitudes, beliefs / perceptions about the concept of electronic bullying and the skills for safe use of the internet. b) Cyberbullying Intervention Project Questionnaire (ECIPQ) c) Coping with Cyberbullying Questionnaire (CWCBQ) d) an out-of-date questionnaire for the bystanders examining the supportive attitude towards the victim and how to deal with incidents of online bullying. The experimental group attended 3 training 90 'by the student-teacher, over a 3-week period. The material of the presentations and activities was the collection and synthesis of three sources: a) www.SaferInternet4Kids.gr, b) www.Saferinternet.gr, c) the \"We Want\" Internet Education We Want, 2013. The control group (18 ') Tagget, Cybersmart - Australian Communications and Media Authority. In both groups, at the end of the intervention, a three-fold brochure was distributed covering most of its units. Results: Significant changes occurred in almost all variables before and after intervention in the experimental group. The experimental team has increased the knowledge and skills to secure and responsible behaviors in relation to the control group. Also, the experimental team has changed 6 out of 7 strategies to tackle cyber bullying in relation to the control group and significantly reduced cyber-intimidation and cyber-victimization after intervention. The supportive attitude of the experimental group towards the victim of cyberbullying increased significantly in relation to the control group. Finally, the results show that the more knowledge, better skills for safe internet use, and the development of strategies for coping with the pupils, the less the cyber-victimization is reduced. Conclusions: The effectiveness of the current curriculum for preventing and coping with cyberbullying can be based on: (a) covering a wide range of modules; (b) taking place in the classroom and without affecting the school curriculum after joining the Social Networks - Security and Internet Protection \"of the 1st Lyceum and c) was implemented by educational informatics (could be by another specialty with knowledge of basic IT skills) who knows UV students."],"dc:identifier":["uoadl:2882032","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882032"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανάπτυξη, εφαρμογή και αξιολόγηση εκπαιδευτικού προγράμματος πρόληψης και αντιμετώπισης του ηλεκτρονικού εκφοβισμού σε μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:01Z"}