{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882204"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882204","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΝΟΣΟΔΙΑΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΚΙΝΟΓΕΝΕΣΗ","abstract":"Ο καρκίνος είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος με υψηλό επιπολασμό παγκοσμίως. Το παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα απότελεί το πιο συχνό τύπο καρκίνου στο πάγρκεας, και συνιστά την τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο, με την εκτίμηση οτι θα γίνει η δεύτερη αιτία θανάτου στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ μέχρι το 2025. Δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, καθώς τόσο η ακτινοθεραπεία όσο και η χημειοθεραπεία έχουν πενιχρά αποτελέσματα, η δε χειρουργική αντιμετώπιση περιορίζεται μόνο σε μικρό ποσοστό των ασθενών. Επιπλέον, αν και η ανοσοθεραπεία έχει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε αρκετές μορφές καρκίνου, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος δεν ήταν ενθαρρυντικά. Το τελευαταίο φαίνεται πώς οφείλεται στο γεγονός πώς το μικροπεριβάλλον στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος χαρακτηρίζεται από έντονη ανοσοκαταστολή. Ως εκ τούτου, υπάρχει τεράστια ανάγκη για την ανακάλυψη νέων αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων για τη συγκεκριμένη νόσο. Προκειμένου ωστόσο να γίνει εφικτό αυτό, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε σε βάθος τους υποκείμενους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Για το λόγο αυτό εστιάσαμε στην παρούσα εργασία το ενδιαφέρον μας στο χαρακτηρισμό του μικροπεριβάλλοντος του όγκου σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Συγκεκριμένα προχωρήσαμε στην μελέτη: α) του προφίλ των Τ λεμφοκυττάρων που διηθούν την πρωτοπαθή όγκο και β) στο χαρακτηρισμό των επιπέδων κυτταροτοτοξικότητας των CD8+ Τ λεμφοκυττάρων. Για να απαντηθούν τα συγκεκριμένα ερωτήματα προχωρήσαμε αρχικά σε ιστολογική μελέτη των περιστατικών που συμπεριλάβαμε στην μελέτη μας και στη συνέχεια χρησιμοποιήσαμε 2 βασικές in situ τεχνικές, την τεχνική της ανοσοϊστοχημείας και το διπλό ανοσοφθορισμό σε τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας ανέδειξαν δύο κατηγορίες ασθενών: η πρώτη η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένη διήθηση του πρωτοπαθή όγκου από από Τ λεμφοκύτταρα (CD3+,CD8+,CD4+) και η δεύτερη η οποία εμφανίζει πτωχή διήθηση του όγκου από των ανωτέρο πληθυσμό των κυττάρων. Το εύρημα αυτό έρχεται σε συμφωνία με πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα. Ωστόσο ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός πώς στην πλειοψηφία των περιστατικών τα επίπεδα Granzyme B (GZMB) και Perforin (PRF1) ήταν μειωμένα στο μικροπεριβάλλον του όγκου ανεξάρτητα από τα επίπεδα των Τ λεμφοκυττάρων. Το Τελευταίο εύρημα επιβεβαιώθηκε περαιτέρω με τη χρήση διπλού ανοσοφθορισμού όπου παρατηρήσαμε μειωμένη συνέκφραση CD8+/GRZB+. Αν και στη βιβλιογραφία έχει φανεί πώς τα επίπεδα των κυτταροτοξικών μορίων είναι χαμηλά στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος, ωστόσο αυτό έχει αναδειχθεί μέσα από την μελέτη του μεταγραφώματος σε ομογενοποίημα, χωρίς μέχρι τώρα να έχει μελετηθεί σε ακέραιο ιστό. Το ανωτέρω εύρημα έρχεται επίσης σε συμφωνία με το γεγονός πως το μικροπεριβάλλον στο συγκεκριμένο τύπο καρκίνου χαρακτηρίζεται από ανοσοκαταστολή. Επιπλέον, μελετήσαμε τα επίπεδα του παράγοντα FOXP3, ο οποίος είναι δείκτης των Τ ρυθμιστικών λεμφοκυττάρων και βρήκαμε διακύμανση των επιπέδων ανάμεσα στα περιστατικά. Συμπερασματικά, το κύριο εύρημα της παρούσας μελέτης είναι πώς η αυξημένη διήθηση της πρωτοπαθούς εστίας στο αδεοκοκαρκίνωμα του παγκρέατος από CD8+ λεμφοκύτταρα δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη έκφραση των κυτταροτοξικών μορίων GZMB και PRF1, γεγονός που υποδηλώνει λειτουργική ανεπάρκεια ενός σημαντικού σκέλους του ανοσοποιητικού, το οποίο μπορεί να εξηγήσει την μειωμένη αποτεσματικότητα της ανοσοθεραπείας. Ωστόσο χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις προκειμένου να ρίξουμε φως στους υποκείμενους μηχανισμούς ανοσοκαταστολής στο μικροπεριβάλλον του αδενοκαρκινώματος του παγκρέατος.","abstract_html":"Ο καρκίνος είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος με υψηλό επιπολασμό παγκοσμίως. Το παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα απότελεί το πιο συχνό τύπο καρκίνου στο πάγρκεας, και συνιστά την τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο, με την εκτίμηση οτι θα γίνει η δεύτερη αιτία θανάτου στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ μέχρι το 2025. Δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, καθώς τόσο η ακτινοθεραπεία όσο και η χημειοθεραπεία έχουν πενιχρά αποτελέσματα, η δε χειρουργική αντιμετώπιση περιορίζεται μόνο σε μικρό ποσοστό των ασθενών. Επιπλέον, αν και η ανοσοθεραπεία έχει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε αρκετές μορφές καρκίνου, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος δεν ήταν ενθαρρυντικά. Το τελευαταίο φαίνεται πώς οφείλεται στο γεγονός πώς το μικροπεριβάλλον στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος χαρακτηρίζεται από έντονη ανοσοκαταστολή. Ως εκ τούτου, υπάρχει τεράστια ανάγκη για την ανακάλυψη νέων αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων για τη συγκεκριμένη νόσο. Προκειμένου ωστόσο να γίνει εφικτό αυτό, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε σε βάθος τους υποκείμενους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Για το λόγο αυτό εστιάσαμε στην παρούσα εργασία το ενδιαφέρον μας στο χαρακτηρισμό του μικροπεριβάλλοντος του όγκου σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Συγκεκριμένα προχωρήσαμε στην μελέτη: α) του προφίλ των Τ λεμφοκυττάρων που διηθούν την πρωτοπαθή όγκο και β) στο χαρακτηρισμό των επιπέδων κυτταροτοτοξικότητας των CD8+ Τ λεμφοκυττάρων. Για να απαντηθούν τα συγκεκριμένα ερωτήματα προχωρήσαμε αρχικά σε ιστολογική μελέτη των περιστατικών που συμπεριλάβαμε στην μελέτη μας και στη συνέχεια χρησιμοποιήσαμε 2 βασικές in situ τεχνικές, την τεχνική της ανοσοϊστοχημείας και το διπλό ανοσοφθορισμό σε τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας ανέδειξαν δύο κατηγορίες ασθενών: η πρώτη η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένη διήθηση του πρωτοπαθή όγκου από από Τ λεμφοκύτταρα (CD3+,CD8+,CD4+) και η δεύτερη η οποία εμφανίζει πτωχή διήθηση του όγκου από των ανωτέρο πληθυσμό των κυττάρων. Το εύρημα αυτό έρχεται σε συμφωνία με πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα. Ωστόσο ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός πώς στην πλειοψηφία των περιστατικών τα επίπεδα Granzyme B (GZMB) και Perforin (PRF1) ήταν μειωμένα στο μικροπεριβάλλον του όγκου ανεξάρτητα από τα επίπεδα των Τ λεμφοκυττάρων. Το Τελευταίο εύρημα επιβεβαιώθηκε περαιτέρω με τη χρήση διπλού ανοσοφθορισμού όπου παρατηρήσαμε μειωμένη συνέκφραση CD8+/GRZB+. Αν και στη βιβλιογραφία έχει φανεί πώς τα επίπεδα των κυτταροτοξικών μορίων είναι χαμηλά στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος, ωστόσο αυτό έχει αναδειχθεί μέσα από την μελέτη του μεταγραφώματος σε ομογενοποίημα, χωρίς μέχρι τώρα να έχει μελετηθεί σε ακέραιο ιστό. Το ανωτέρω εύρημα έρχεται επίσης σε συμφωνία με το γεγονός πως το μικροπεριβάλλον στο συγκεκριμένο τύπο καρκίνου χαρακτηρίζεται από ανοσοκαταστολή. Επιπλέον, μελετήσαμε τα επίπεδα του παράγοντα FOXP3, ο οποίος είναι δείκτης των Τ ρυθμιστικών λεμφοκυττάρων και βρήκαμε διακύμανση των επιπέδων ανάμεσα στα περιστατικά. Συμπερασματικά, το κύριο εύρημα της παρούσας μελέτης είναι πώς η αυξημένη διήθηση της πρωτοπαθούς εστίας στο αδεοκοκαρκίνωμα του παγκρέατος από CD8+ λεμφοκύτταρα δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη έκφραση των κυτταροτοξικών μορίων GZMB και PRF1, γεγονός που υποδηλώνει λειτουργική ανεπάρκεια ενός σημαντικού σκέλους του ανοσοποιητικού, το οποίο μπορεί να εξηγήσει την μειωμένη αποτεσματικότητα της ανοσοθεραπείας. Ωστόσο χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις προκειμένου να ρίξουμε φως στους υποκείμενους μηχανισμούς ανοσοκαταστολής στο μικροπεριβάλλον του αδενοκαρκινώματος του παγκρέατος.","abstract_has_math":false,"creators":["Χούλιαρη Νίκη","Chouliari Niki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882204"],"render_values":[{"text":"uoadl:2882204","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882204","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882204","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2882204","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χούλιαρη Νίκη","Chouliari Niki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882204"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος με υψηλό επιπολασμό παγκοσμίως. Το παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα απότελεί το πιο συχνό τύπο καρκίνου στο πάγρκεας, και συνιστά την τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο, με την εκτίμηση οτι θα γίνει η δεύτερη αιτία θανάτου στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ μέχρι το 2025. Δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, καθώς τόσο η ακτινοθεραπεία όσο και η χημειοθεραπεία έχουν πενιχρά αποτελέσματα, η δε χειρουργική αντιμετώπιση περιορίζεται μόνο σε μικρό ποσοστό των ασθενών. Επιπλέον, αν και η ανοσοθεραπεία έχει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε αρκετές μορφές καρκίνου, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος δεν ήταν ενθαρρυντικά. Το τελευαταίο φαίνεται πώς οφείλεται στο γεγονός πώς το μικροπεριβάλλον στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος χαρακτηρίζεται από έντονη ανοσοκαταστολή. Ως εκ τούτου, υπάρχει τεράστια ανάγκη για την ανακάλυψη νέων αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων για τη συγκεκριμένη νόσο. Προκειμένου ωστόσο να γίνει εφικτό αυτό, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε σε βάθος τους υποκείμενους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Για το λόγο αυτό εστιάσαμε στην παρούσα εργασία το ενδιαφέρον μας στο χαρακτηρισμό του μικροπεριβάλλοντος του όγκου σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Συγκεκριμένα προχωρήσαμε στην μελέτη: α) του προφίλ των Τ λεμφοκυττάρων που διηθούν την πρωτοπαθή όγκο και β) στο χαρακτηρισμό των επιπέδων κυτταροτοτοξικότητας των CD8+ Τ λεμφοκυττάρων. Για να απαντηθούν τα συγκεκριμένα ερωτήματα προχωρήσαμε αρχικά σε ιστολογική μελέτη των περιστατικών που συμπεριλάβαμε στην μελέτη μας και στη συνέχεια χρησιμοποιήσαμε 2 βασικές in situ τεχνικές, την τεχνική της ανοσοϊστοχημείας και το διπλό ανοσοφθορισμό σε τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας ανέδειξαν δύο κατηγορίες ασθενών: η πρώτη η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένη διήθηση του πρωτοπαθή όγκου από από Τ λεμφοκύτταρα (CD3+,CD8+,CD4+) και η δεύτερη η οποία εμφανίζει πτωχή διήθηση του όγκου από των ανωτέρο πληθυσμό των κυττάρων. Το εύρημα αυτό έρχεται σε συμφωνία με πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα. Ωστόσο ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός πώς στην πλειοψηφία των περιστατικών τα επίπεδα Granzyme B (GZMB) και Perforin (PRF1) ήταν μειωμένα στο μικροπεριβάλλον του όγκου ανεξάρτητα από τα επίπεδα των Τ λεμφοκυττάρων. Το Τελευταίο εύρημα επιβεβαιώθηκε περαιτέρω με τη χρήση διπλού ανοσοφθορισμού όπου παρατηρήσαμε μειωμένη συνέκφραση CD8+/GRZB+. Αν και στη βιβλιογραφία έχει φανεί πώς τα επίπεδα των κυτταροτοξικών μορίων είναι χαμηλά στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος, ωστόσο αυτό έχει αναδειχθεί μέσα από την μελέτη του μεταγραφώματος σε ομογενοποίημα, χωρίς μέχρι τώρα να έχει μελετηθεί σε ακέραιο ιστό. Το ανωτέρω εύρημα έρχεται επίσης σε συμφωνία με το γεγονός πως το μικροπεριβάλλον στο συγκεκριμένο τύπο καρκίνου χαρακτηρίζεται από ανοσοκαταστολή. Επιπλέον, μελετήσαμε τα επίπεδα του παράγοντα FOXP3, ο οποίος είναι δείκτης των Τ ρυθμιστικών λεμφοκυττάρων και βρήκαμε διακύμανση των επιπέδων ανάμεσα στα περιστατικά. Συμπερασματικά, το κύριο εύρημα της παρούσας μελέτης είναι πώς η αυξημένη διήθηση της πρωτοπαθούς εστίας στο αδεοκοκαρκίνωμα του παγκρέατος από CD8+ λεμφοκύτταρα δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη έκφραση των κυτταροτοξικών μορίων GZMB και PRF1, γεγονός που υποδηλώνει λειτουργική ανεπάρκεια ενός σημαντικού σκέλους του ανοσοποιητικού, το οποίο μπορεί να εξηγήσει την μειωμένη αποτεσματικότητα της ανοσοθεραπείας. Ωστόσο χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις προκειμένου να ρίξουμε φως στους υποκείμενους μηχανισμούς ανοσοκαταστολής στο μικροπεριβάλλον του αδενοκαρκινώματος του παγκρέατος.","Cancer is a potentially lethal disease, characterized by high prevalence. Pancreatic ductal adenocarcinoma (PDAC) is a highly aggressive, lethal malignancy , the most common type of pancreatic cancer making it the fourth leading cause of cancer, and estimated to become the second leading cause of cancer-related deaths within the next five years in Europe and in USA. PDAC does not currently have a succeful therapeutic approach, as both radiation and chemotherapy have poor results and surgical treatment is limited to a small proportion of patients. In addition, although immunotherapy has very encouraging effects in several forms of cancer, the effects so far on adenocarcinoma of the pancreas have not been encouraging. The latter seems to be due to the fact that the microenvironment in the pancreatic adenocarcinoma is characterized by intense immunosuppression. Therefore, there is an urgent need to discover new effective therapeutic approaches for this disease. However, in order to do this, it is necessary to have a thorough understanding of the underlying pathophysiological mechanisms.Fueled by the latest scientific data regarding the mechanisms of immunosuppression in the PDAC microenvironment, we focused our interest in characterizing the tumor microenvironment in patients with adenocarcinoma of the pancreas. Specifically, we proceeded to study: a) the profile of T cells that infiltrate the primary tumor and (b) the characterization of the cytotoxicity levels of CD8 + T lymphocytes. We proceeded to a histological and two basic in situ techniques immunohistochemical analysis and immunofluorescent staining in paraffin embedded sections, that lead to the following conclusions. There are two groups of patients with pancreatic adenocarcinoma with a) high and b)low infiltration of Tcells (CD3+,CD8+,CD4+) in the primary tumor This finding is in agreement with recent bibliographic data. Interestingly, however, in the majority of cases Granzyme B (GZMB) and Perforin (PRF1) levels were reduced in the tumor microenvironment independently of T cell levels. The latter finding was further confirmed by the use of double immunofluorescence where we observed reduced CD8 / GRZB coexpression. Although it has been shown in the literature that levels of cytotoxic molecules are low in pancreatic adenocarcinoma, this has been demonstrated through the study of transcriptome homogenate, without being studied in intact tissue. The above finding is also in agreement with the fact that the microenvironment in this type of cancer is characterized by immunosuppression. In addition, we studied the levels of factor FOXP3, which is an indicator of T regulatory cells, and found fluctuations in the incidence levels . In conclusion, the main finding of the present study is that the increased infiltration of primary CD8 + lymphocytes is not associated with all of the cases examined by corresponding expression of the cytotoxic GZMB and PRF1 molecules. which may indicate a functional impairment, explain the reduced effectiveness of immunotherapy. However, further research is required in order to elucidate the underlying mechanisms of immunosuppression of the pancreatic tumor microenvironment ."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΝΟΣΟΔΙΑΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΚΙΝΟΓΕΝΕΣΗ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χούλιαρη Νίκη","Chouliari Niki"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο καρκίνος είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος με υψηλό επιπολασμό παγκοσμίως. Το παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα απότελεί το πιο συχνό τύπο καρκίνου στο πάγρκεας, και συνιστά την τέταρτη αιτία θανάτου από καρκίνο, με την εκτίμηση οτι θα γίνει η δεύτερη αιτία θανάτου στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ μέχρι το 2025. Δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, καθώς τόσο η ακτινοθεραπεία όσο και η χημειοθεραπεία έχουν πενιχρά αποτελέσματα, η δε χειρουργική αντιμετώπιση περιορίζεται μόνο σε μικρό ποσοστό των ασθενών. Επιπλέον, αν και η ανοσοθεραπεία έχει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε αρκετές μορφές καρκίνου, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος δεν ήταν ενθαρρυντικά. Το τελευαταίο φαίνεται πώς οφείλεται στο γεγονός πώς το μικροπεριβάλλον στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος χαρακτηρίζεται από έντονη ανοσοκαταστολή. Ως εκ τούτου, υπάρχει τεράστια ανάγκη για την ανακάλυψη νέων αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων για τη συγκεκριμένη νόσο. Προκειμένου ωστόσο να γίνει εφικτό αυτό, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε σε βάθος τους υποκείμενους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Για το λόγο αυτό εστιάσαμε στην παρούσα εργασία το ενδιαφέρον μας στο χαρακτηρισμό του μικροπεριβάλλοντος του όγκου σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Συγκεκριμένα προχωρήσαμε στην μελέτη: α) του προφίλ των Τ λεμφοκυττάρων που διηθούν την πρωτοπαθή όγκο και β) στο χαρακτηρισμό των επιπέδων κυτταροτοτοξικότητας των CD8+ Τ λεμφοκυττάρων. Για να απαντηθούν τα συγκεκριμένα ερωτήματα προχωρήσαμε αρχικά σε ιστολογική μελέτη των περιστατικών που συμπεριλάβαμε στην μελέτη μας και στη συνέχεια χρησιμοποιήσαμε 2 βασικές in situ τεχνικές, την τεχνική της ανοσοϊστοχημείας και το διπλό ανοσοφθορισμό σε τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας ανέδειξαν δύο κατηγορίες ασθενών: η πρώτη η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένη διήθηση του πρωτοπαθή όγκου από από Τ λεμφοκύτταρα (CD3+,CD8+,CD4+) και η δεύτερη η οποία εμφανίζει πτωχή διήθηση του όγκου από των ανωτέρο πληθυσμό των κυττάρων. Το εύρημα αυτό έρχεται σε συμφωνία με πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα. Ωστόσο ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός πώς στην πλειοψηφία των περιστατικών τα επίπεδα Granzyme B (GZMB) και Perforin (PRF1) ήταν μειωμένα στο μικροπεριβάλλον του όγκου ανεξάρτητα από τα επίπεδα των Τ λεμφοκυττάρων. Το Τελευταίο εύρημα επιβεβαιώθηκε περαιτέρω με τη χρήση διπλού ανοσοφθορισμού όπου παρατηρήσαμε μειωμένη συνέκφραση CD8+/GRZB+. Αν και στη βιβλιογραφία έχει φανεί πώς τα επίπεδα των κυτταροτοξικών μορίων είναι χαμηλά στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος, ωστόσο αυτό έχει αναδειχθεί μέσα από την μελέτη του μεταγραφώματος σε ομογενοποίημα, χωρίς μέχρι τώρα να έχει μελετηθεί σε ακέραιο ιστό. Το ανωτέρω εύρημα έρχεται επίσης σε συμφωνία με το γεγονός πως το μικροπεριβάλλον στο συγκεκριμένο τύπο καρκίνου χαρακτηρίζεται από ανοσοκαταστολή. Επιπλέον, μελετήσαμε τα επίπεδα του παράγοντα FOXP3, ο οποίος είναι δείκτης των Τ ρυθμιστικών λεμφοκυττάρων και βρήκαμε διακύμανση των επιπέδων ανάμεσα στα περιστατικά. Συμπερασματικά, το κύριο εύρημα της παρούσας μελέτης είναι πώς η αυξημένη διήθηση της πρωτοπαθούς εστίας στο αδεοκοκαρκίνωμα του παγκρέατος από CD8+ λεμφοκύτταρα δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη έκφραση των κυτταροτοξικών μορίων GZMB και PRF1, γεγονός που υποδηλώνει λειτουργική ανεπάρκεια ενός σημαντικού σκέλους του ανοσοποιητικού, το οποίο μπορεί να εξηγήσει την μειωμένη αποτεσματικότητα της ανοσοθεραπείας. Ωστόσο χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις προκειμένου να ρίξουμε φως στους υποκείμενους μηχανισμούς ανοσοκαταστολής στο μικροπεριβάλλον του αδενοκαρκινώματος του παγκρέατος.","Cancer is a potentially lethal disease, characterized by high prevalence. Pancreatic ductal adenocarcinoma (PDAC) is a highly aggressive, lethal malignancy , the most common type of pancreatic cancer making it the fourth leading cause of cancer, and estimated to become the second leading cause of cancer-related deaths within the next five years in Europe and in USA. PDAC does not currently have a succeful therapeutic approach, as both radiation and chemotherapy have poor results and surgical treatment is limited to a small proportion of patients. In addition, although immunotherapy has very encouraging effects in several forms of cancer, the effects so far on adenocarcinoma of the pancreas have not been encouraging. The latter seems to be due to the fact that the microenvironment in the pancreatic adenocarcinoma is characterized by intense immunosuppression. Therefore, there is an urgent need to discover new effective therapeutic approaches for this disease. However, in order to do this, it is necessary to have a thorough understanding of the underlying pathophysiological mechanisms.Fueled by the latest scientific data regarding the mechanisms of immunosuppression in the PDAC microenvironment, we focused our interest in characterizing the tumor microenvironment in patients with adenocarcinoma of the pancreas. Specifically, we proceeded to study: a) the profile of T cells that infiltrate the primary tumor and (b) the characterization of the cytotoxicity levels of CD8 + T lymphocytes. We proceeded to a histological and two basic in situ techniques immunohistochemical analysis and immunofluorescent staining in paraffin embedded sections, that lead to the following conclusions. There are two groups of patients with pancreatic adenocarcinoma with a) high and b)low infiltration of Tcells (CD3+,CD8+,CD4+) in the primary tumor This finding is in agreement with recent bibliographic data. Interestingly, however, in the majority of cases Granzyme B (GZMB) and Perforin (PRF1) levels were reduced in the tumor microenvironment independently of T cell levels. The latter finding was further confirmed by the use of double immunofluorescence where we observed reduced CD8 / GRZB coexpression. Although it has been shown in the literature that levels of cytotoxic molecules are low in pancreatic adenocarcinoma, this has been demonstrated through the study of transcriptome homogenate, without being studied in intact tissue. The above finding is also in agreement with the fact that the microenvironment in this type of cancer is characterized by immunosuppression. In addition, we studied the levels of factor FOXP3, which is an indicator of T regulatory cells, and found fluctuations in the incidence levels . In conclusion, the main finding of the present study is that the increased infiltration of primary CD8 + lymphocytes is not associated with all of the cases examined by corresponding expression of the cytotoxic GZMB and PRF1 molecules. which may indicate a functional impairment, explain the reduced effectiveness of immunotherapy. However, further research is required in order to elucidate the underlying mechanisms of immunosuppression of the pancreatic tumor microenvironment ."],"dc:identifier":["uoadl:2882204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882204"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΝΟΣΟΔΙΑΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΚΙΝΟΓΕΝΕΣΗ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:03Z"}