{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882386"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882386","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της επίδρασης του πρώιμου ψυχικού τραύματος και των γεγονότων ζωής στην εκδήλωση της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς","abstract":"ΣΚΟΠΟΣ: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση, σε ένα επιλεγμένο κλινικό δείγμα, της επίδρασης του πρώιμου ψυχικού τραύματος και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής στην εμφάνιση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κατά την ενήλικη ζωή. Συγκεκριμένα, η εργασία αποσκοπεί να μελετήσει εάν, με ποιον τρόπο και σε ποιο βαθμό κάθε από τις εν λόγω παραμέτρους σχετίζεται με την εκδήλωση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν συνολικά 122 ψυχιατρικοί ασθενείς (Ν=122) από τον κλινικό πληθυσμό του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Ειδικότερα, οι 61 ήταν ασθενείς με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας, εκ των οποίων οι 31 έχουν ιστορικό μίας προηγούμενης απόπειρας και οι 30 έχουν ιστορικό πολλαπλών προηγούμενων αποπειρών, και οι 61 είναι ασθενείς με ιστορικό καταθλιπτικής διαταραχής οι οποίοι δεν έχουν ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας (control group). Όλοι οι συμμετέχοντες απάντησαν σε 11 αυτο-συμπληρούμενες κλίμακες / ερωτηματολόγια, τα οποία συμπεριλάμβαναν μεταξύ άλλων κλίμακες μέτρησης του πρώιμου τραύματος (ETI-SR-SF), εκτίμησης των γεγονότων ζωής (SRRS), της κατάθλιψης (BDI-I), της απελπισίας (BHS), την κλίμακα συμπτωμάτων σχετιζόμενων με τραυματικές εμπειρίες (TSC-40), καθώς και την κλίμακα για την εκτίμηση των στρατηγικών αντιμετώπισης προβλημάτων (COPE- Brief). Εν συνεχεία, τα δεδομένα καταχωρήθηκαν ηλεκτρονικά και αναλύθηκαν μέσω του προγράμματος στατιστικής επεξεργασίας Statistical Package for the Social Sciences (SPSS-17). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Προέκυψε ότι: το συνολικό σκορ της κλίμακας για το πρώιμο τραύμα, οι τύποι της συναισθηματικής κακοποίησης και της σωματικής κακοποίησης, το σκορ της κλίμακας για την αρνητική εκτίμηση των πρόσφατων γεγονότων ζωής, το σκορ της κλίμακας για την κατάθλιψη, καθώς και το σκορ της κλίμακας για την απελπισία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας κατά την ενήλικη ζωή. Επιπλέον, οι στρατηγικές αντιμετώπισης: ενεργή αντιμετώπιση, σχεδιασμός, αποδοχή, χρήση συναισθηματικής υποστήριξης και οργανικής υποστήριξης, θετική αναδιατύπωση και συμπεριφορική αποστασιοποίηση, σχετίστηκαν αρνητικά με τις απόπειρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Διαπιστώθηκε η ύπαρξη πολλαπλών συνολικά τραυματικών εμπειριών, συναισθηματικής κακοποίησης και σωματικής κακοποίησης σε υψηλότερα επίπεδα στους ασθενείς με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας, συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς ιστορικό απόπειρας. Επίσης, βρέθηκε πως οι ασθενείς με ιστορικό απόπειρας είχαν σημαντικά υψηλότερο σκορ αρνητικής εκτίμησης των γεγονότων ζωής. Τα παραπάνω ευρήματα, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποστηρίζουν το ρόλο του πρώιμου τραύματος και των ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής ως παράγοντες κινδύνου για απόπειρα αυτοκτονίας στην ενήλικη ζωή τουλάχιστον σε άτομα με ψυχική διαταραχή, και υποδεικνύουν πως η ανίχνευσή τους στον συγκεκριμένο πληθυσμό μπορεί να συμβάλει σημαντικά στον έγκαιρο εντοπισμό των ατόμων υψηλού κινδύνου.","abstract_html":"ΣΚΟΠΟΣ: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση, σε ένα επιλεγμένο κλινικό δείγμα, της επίδρασης του πρώιμου ψυχικού τραύματος και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής στην εμφάνιση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κατά την ενήλικη ζωή. Συγκεκριμένα, η εργασία αποσκοπεί να μελετήσει εάν, με ποιον τρόπο και σε ποιο βαθμό κάθε από τις εν λόγω παραμέτρους σχετίζεται με την εκδήλωση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν συνολικά 122 ψυχιατρικοί ασθενείς (Ν=122) από τον κλινικό πληθυσμό του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Ειδικότερα, οι 61 ήταν ασθενείς με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας, εκ των οποίων οι 31 έχουν ιστορικό μίας προηγούμενης απόπειρας και οι 30 έχουν ιστορικό πολλαπλών προηγούμενων αποπειρών, και οι 61 είναι ασθενείς με ιστορικό καταθλιπτικής διαταραχής οι οποίοι δεν έχουν ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας (control group). Όλοι οι συμμετέχοντες απάντησαν σε 11 αυτο-συμπληρούμενες κλίμακες / ερωτηματολόγια, τα οποία συμπεριλάμβαναν μεταξύ άλλων κλίμακες μέτρησης του πρώιμου τραύματος (ETI-SR-SF), εκτίμησης των γεγονότων ζωής (SRRS), της κατάθλιψης (BDI-I), της απελπισίας (BHS), την κλίμακα συμπτωμάτων σχετιζόμενων με τραυματικές εμπειρίες (TSC-40), καθώς και την κλίμακα για την εκτίμηση των στρατηγικών αντιμετώπισης προβλημάτων (COPE- Brief). Εν συνεχεία, τα δεδομένα καταχωρήθηκαν ηλεκτρονικά και αναλύθηκαν μέσω του προγράμματος στατιστικής επεξεργασίας Statistical Package for the Social Sciences (SPSS-17). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Προέκυψε ότι: το συνολικό σκορ της κλίμακας για το πρώιμο τραύμα, οι τύποι της συναισθηματικής κακοποίησης και της σωματικής κακοποίησης, το σκορ της κλίμακας για την αρνητική εκτίμηση των πρόσφατων γεγονότων ζωής, το σκορ της κλίμακας για την κατάθλιψη, καθώς και το σκορ της κλίμακας για την απελπισία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας κατά την ενήλικη ζωή. Επιπλέον, οι στρατηγικές αντιμετώπισης: ενεργή αντιμετώπιση, σχεδιασμός, αποδοχή, χρήση συναισθηματικής υποστήριξης και οργανικής υποστήριξης, θετική αναδιατύπωση και συμπεριφορική αποστασιοποίηση, σχετίστηκαν αρνητικά με τις απόπειρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Διαπιστώθηκε η ύπαρξη πολλαπλών συνολικά τραυματικών εμπειριών, συναισθηματικής κακοποίησης και σωματικής κακοποίησης σε υψηλότερα επίπεδα στους ασθενείς με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας, συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς ιστορικό απόπειρας. Επίσης, βρέθηκε πως οι ασθενείς με ιστορικό απόπειρας είχαν σημαντικά υψηλότερο σκορ αρνητικής εκτίμησης των γεγονότων ζωής. Τα παραπάνω ευρήματα, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποστηρίζουν το ρόλο του πρώιμου τραύματος και των ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής ως παράγοντες κινδύνου για απόπειρα αυτοκτονίας στην ενήλικη ζωή τουλάχιστον σε άτομα με ψυχική διαταραχή, και υποδεικνύουν πως η ανίχνευσή τους στον συγκεκριμένο πληθυσμό μπορεί να συμβάλει σημαντικά στον έγκαιρο εντοπισμό των ατόμων υψηλού κινδύνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσίμπρη Πηνελόπη","Κουμουνδούρου Χαρίκλεια","Tsimpri Pinelopi","Koumoundourou Charikleia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882386"],"render_values":[{"text":"uoadl:2882386","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882386","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882386","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2882386","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσίμπρη Πηνελόπη","Κουμουνδούρου Χαρίκλεια","Tsimpri Pinelopi","Koumoundourou Charikleia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882386","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882386"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΚΟΠΟΣ: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση, σε ένα επιλεγμένο κλινικό δείγμα, της επίδρασης του πρώιμου ψυχικού τραύματος και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής στην εμφάνιση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κατά την ενήλικη ζωή. Συγκεκριμένα, η εργασία αποσκοπεί να μελετήσει εάν, με ποιον τρόπο και σε ποιο βαθμό κάθε από τις εν λόγω παραμέτρους σχετίζεται με την εκδήλωση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν συνολικά 122 ψυχιατρικοί ασθενείς (Ν=122) από τον κλινικό πληθυσμό του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Ειδικότερα, οι 61 ήταν ασθενείς με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας, εκ των οποίων οι 31 έχουν ιστορικό μίας προηγούμενης απόπειρας και οι 30 έχουν ιστορικό πολλαπλών προηγούμενων αποπειρών, και οι 61 είναι ασθενείς με ιστορικό καταθλιπτικής διαταραχής οι οποίοι δεν έχουν ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας (control group). Όλοι οι συμμετέχοντες απάντησαν σε 11 αυτο-συμπληρούμενες κλίμακες / ερωτηματολόγια, τα οποία συμπεριλάμβαναν μεταξύ άλλων κλίμακες μέτρησης του πρώιμου τραύματος (ETI-SR-SF), εκτίμησης των γεγονότων ζωής (SRRS), της κατάθλιψης (BDI-I), της απελπισίας (BHS), την κλίμακα συμπτωμάτων σχετιζόμενων με τραυματικές εμπειρίες (TSC-40), καθώς και την κλίμακα για την εκτίμηση των στρατηγικών αντιμετώπισης προβλημάτων (COPE- Brief). Εν συνεχεία, τα δεδομένα καταχωρήθηκαν ηλεκτρονικά και αναλύθηκαν μέσω του προγράμματος στατιστικής επεξεργασίας Statistical Package for the Social Sciences (SPSS-17). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Προέκυψε ότι: το συνολικό σκορ της κλίμακας για το πρώιμο τραύμα, οι τύποι της συναισθηματικής κακοποίησης και της σωματικής κακοποίησης, το σκορ της κλίμακας για την αρνητική εκτίμηση των πρόσφατων γεγονότων ζωής, το σκορ της κλίμακας για την κατάθλιψη, καθώς και το σκορ της κλίμακας για την απελπισία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας κατά την ενήλικη ζωή. Επιπλέον, οι στρατηγικές αντιμετώπισης: ενεργή αντιμετώπιση, σχεδιασμός, αποδοχή, χρήση συναισθηματικής υποστήριξης και οργανικής υποστήριξης, θετική αναδιατύπωση και συμπεριφορική αποστασιοποίηση, σχετίστηκαν αρνητικά με τις απόπειρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Διαπιστώθηκε η ύπαρξη πολλαπλών συνολικά τραυματικών εμπειριών, συναισθηματικής κακοποίησης και σωματικής κακοποίησης σε υψηλότερα επίπεδα στους ασθενείς με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας, συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς ιστορικό απόπειρας. Επίσης, βρέθηκε πως οι ασθενείς με ιστορικό απόπειρας είχαν σημαντικά υψηλότερο σκορ αρνητικής εκτίμησης των γεγονότων ζωής. Τα παραπάνω ευρήματα, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποστηρίζουν το ρόλο του πρώιμου τραύματος και των ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής ως παράγοντες κινδύνου για απόπειρα αυτοκτονίας στην ενήλικη ζωή τουλάχιστον σε άτομα με ψυχική διαταραχή, και υποδεικνύουν πως η ανίχνευσή τους στον συγκεκριμένο πληθυσμό μπορεί να συμβάλει σημαντικά στον έγκαιρο εντοπισμό των ατόμων υψηλού κινδύνου.","BACKGROUND: Suicide is a major public health concern. The aims of this study were to examine, in a selected clinical population, the effect of (a) early childhood trauma and (b) stressful life events on the occurrence of suicidal behavior during adulthood. Specifically, the present study focuses on whether, how and to what extent each of these under study parameters is related to self-destructive behavior. METHOD: A total of 122 psychiatric patients were studied from the clinical population of University Hospital \"Attikon\" (N=122). In particular, the 61 were patients with history of suicide attempts, of which 31 patients have history of one previous attempt and 30 have history of multiple previous attempts, and the 61 were patients with history of depressive disorder without history of suicide attempt (control group). Participants completed 11 self-report questionnaires, including among others measures of early childhood trauma (ETI-SR-SF), lifetime events (SRRS), depression (BDI-I), hopelessness (BHS), symptoms relative to traumatic experiences (TSC-40) and coping of stressful life events (COPE-Brief). Thereafter, the data were recorded electronically and analyzed through the statistical processing program of the Statistical Social Science Package (SPSS-17). RESULTS: The main findings indicated that: the total score for early childhood trauma, the types of trauma emotional abuse and physical abuse, the score for negative assessment of recent life events, the score for depression, as well as the score for hopelessness were significantly associated with suicide attempts during adulthood. Moreover, the coping strategies of: active coping, planning, acceptance, use of emotional support, use of instrumental support, positive reframing and behavioral disengagement were significantly negative correlated with adulthood suicide attempts. CONCLUSIONS: Multiple childhood traumatic experiences, childhood emotional abuse and physical abuse, were found in higher levels in patients with recent suicide attempt compared to patients without history of attempted suicide. It was, also, found that patients with history of suicide attempts had a significantly higher score in negative assessment of their recent life events compared to patients without history of attempts. The above findings, although they cannot be generalized, support the role of early childhood trauma and stressful life events during adulthood as risk factors for suicide attempts at least in adult psychiatric patients; and suggest that their early detection in psychiatric patients may be beneficial for suicide prevention for high-risk individuals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της επίδρασης του πρώιμου ψυχικού τραύματος και των γεγονότων ζωής στην εκδήλωση της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσίμπρη Πηνελόπη","Κουμουνδούρου Χαρίκλεια","Tsimpri Pinelopi","Koumoundourou Charikleia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΣΚΟΠΟΣ: Η αυτοκτονία αποτελεί ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση, σε ένα επιλεγμένο κλινικό δείγμα, της επίδρασης του πρώιμου ψυχικού τραύματος και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής στην εμφάνιση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κατά την ενήλικη ζωή. Συγκεκριμένα, η εργασία αποσκοπεί να μελετήσει εάν, με ποιον τρόπο και σε ποιο βαθμό κάθε από τις εν λόγω παραμέτρους σχετίζεται με την εκδήλωση αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν συνολικά 122 ψυχιατρικοί ασθενείς (Ν=122) από τον κλινικό πληθυσμό του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Ειδικότερα, οι 61 ήταν ασθενείς με ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας, εκ των οποίων οι 31 έχουν ιστορικό μίας προηγούμενης απόπειρας και οι 30 έχουν ιστορικό πολλαπλών προηγούμενων αποπειρών, και οι 61 είναι ασθενείς με ιστορικό καταθλιπτικής διαταραχής οι οποίοι δεν έχουν ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας (control group). Όλοι οι συμμετέχοντες απάντησαν σε 11 αυτο-συμπληρούμενες κλίμακες / ερωτηματολόγια, τα οποία συμπεριλάμβαναν μεταξύ άλλων κλίμακες μέτρησης του πρώιμου τραύματος (ETI-SR-SF), εκτίμησης των γεγονότων ζωής (SRRS), της κατάθλιψης (BDI-I), της απελπισίας (BHS), την κλίμακα συμπτωμάτων σχετιζόμενων με τραυματικές εμπειρίες (TSC-40), καθώς και την κλίμακα για την εκτίμηση των στρατηγικών αντιμετώπισης προβλημάτων (COPE- Brief). Εν συνεχεία, τα δεδομένα καταχωρήθηκαν ηλεκτρονικά και αναλύθηκαν μέσω του προγράμματος στατιστικής επεξεργασίας Statistical Package for the Social Sciences (SPSS-17). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Προέκυψε ότι: το συνολικό σκορ της κλίμακας για το πρώιμο τραύμα, οι τύποι της συναισθηματικής κακοποίησης και της σωματικής κακοποίησης, το σκορ της κλίμακας για την αρνητική εκτίμηση των πρόσφατων γεγονότων ζωής, το σκορ της κλίμακας για την κατάθλιψη, καθώς και το σκορ της κλίμακας για την απελπισία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας κατά την ενήλικη ζωή. Επιπλέον, οι στρατηγικές αντιμετώπισης: ενεργή αντιμετώπιση, σχεδιασμός, αποδοχή, χρήση συναισθηματικής υποστήριξης και οργανικής υποστήριξης, θετική αναδιατύπωση και συμπεριφορική αποστασιοποίηση, σχετίστηκαν αρνητικά με τις απόπειρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Διαπιστώθηκε η ύπαρξη πολλαπλών συνολικά τραυματικών εμπειριών, συναισθηματικής κακοποίησης και σωματικής κακοποίησης σε υψηλότερα επίπεδα στους ασθενείς με πρόσφατη απόπειρα αυτοκτονίας, συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς ιστορικό απόπειρας. Επίσης, βρέθηκε πως οι ασθενείς με ιστορικό απόπειρας είχαν σημαντικά υψηλότερο σκορ αρνητικής εκτίμησης των γεγονότων ζωής. Τα παραπάνω ευρήματα, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποστηρίζουν το ρόλο του πρώιμου τραύματος και των ψυχοπιεστικών γεγονότων ζωής ως παράγοντες κινδύνου για απόπειρα αυτοκτονίας στην ενήλικη ζωή τουλάχιστον σε άτομα με ψυχική διαταραχή, και υποδεικνύουν πως η ανίχνευσή τους στον συγκεκριμένο πληθυσμό μπορεί να συμβάλει σημαντικά στον έγκαιρο εντοπισμό των ατόμων υψηλού κινδύνου.","BACKGROUND: Suicide is a major public health concern. The aims of this study were to examine, in a selected clinical population, the effect of (a) early childhood trauma and (b) stressful life events on the occurrence of suicidal behavior during adulthood. Specifically, the present study focuses on whether, how and to what extent each of these under study parameters is related to self-destructive behavior. METHOD: A total of 122 psychiatric patients were studied from the clinical population of University Hospital \"Attikon\" (N=122). In particular, the 61 were patients with history of suicide attempts, of which 31 patients have history of one previous attempt and 30 have history of multiple previous attempts, and the 61 were patients with history of depressive disorder without history of suicide attempt (control group). Participants completed 11 self-report questionnaires, including among others measures of early childhood trauma (ETI-SR-SF), lifetime events (SRRS), depression (BDI-I), hopelessness (BHS), symptoms relative to traumatic experiences (TSC-40) and coping of stressful life events (COPE-Brief). Thereafter, the data were recorded electronically and analyzed through the statistical processing program of the Statistical Social Science Package (SPSS-17). RESULTS: The main findings indicated that: the total score for early childhood trauma, the types of trauma emotional abuse and physical abuse, the score for negative assessment of recent life events, the score for depression, as well as the score for hopelessness were significantly associated with suicide attempts during adulthood. Moreover, the coping strategies of: active coping, planning, acceptance, use of emotional support, use of instrumental support, positive reframing and behavioral disengagement were significantly negative correlated with adulthood suicide attempts. CONCLUSIONS: Multiple childhood traumatic experiences, childhood emotional abuse and physical abuse, were found in higher levels in patients with recent suicide attempt compared to patients without history of attempted suicide. It was, also, found that patients with history of suicide attempts had a significantly higher score in negative assessment of their recent life events compared to patients without history of attempts. The above findings, although they cannot be generalized, support the role of early childhood trauma and stressful life events during adulthood as risk factors for suicide attempts at least in adult psychiatric patients; and suggest that their early detection in psychiatric patients may be beneficial for suicide prevention for high-risk individuals."],"dc:identifier":["uoadl:2882386","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882386"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της επίδρασης του πρώιμου ψυχικού τραύματος και των γεγονότων ζωής στην εκδήλωση της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z"}