{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882406"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882406","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχές του Ινωδολυτικού Συστήματος σε ασθενείς με Μελάνωμα","abstract":"Από την εποχή του Α. Τrousseau (1865) μέχρι και σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές πειραματικές μελέτες οι οποίες επαληθεύουν την συσχέτιση του καρκίνου με την θρόμβωση. Την τελευταία εικοσαετία πολλές μελέτες επιχειρούν να διαλευκάνουν την ακριβή σχέση ανάμεσα στο μελάνωμα και την θρόμβωση καθώς οι ασθενείς με μελάνωμα και η σχέση τους με την θρόμβωση παραμένει αδιευκρίνιστη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την συσχέτιση των διαταραχών της αιμόστασης με το μελάνωμα, η διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της υπερπηκτικής κατάστασης και η πιθανή συμμετοχή επιμέρους παραγόντων ως προγνωστικών δεικτών. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 27(n=27) άτομα με έυρος ηλικίας 33-85 ετών. Στα 27 άτομα οι 19 ήταν άντρες και 8 γυναίκες. Μελετήθηκαν ασθενείς που εμφάνισαν πρωτοπαθές μελάνωμα , ασθενείς που εμφάνισαν στην πορεία μεταστάσεις αλλά και ασθενείς που από την αρχή της έρευνας είχαν ήδη μεταστάσεις. Οι εργαστηριακές εξετάσεις διεξήχθησαν κατά την αρχική διάγνωση στο νοσοκομείο και οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν 6 και 12 μήνες μετά την αρχική διάγνωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες, με την πρώτη ομάδα να περιλαμβάνει αυτούς που έκαναν μόνο χειρουργικό καθαρισμό και την δεύτερη που περιλάμβανε ασθενείς που κρίθηκε απαραίτητο να κάνουν συμπληρωματική θεραπεία. Σε αυτούς τους ασθενείς προσδιορίστηκαν η ηπατική και η νεφρική λειτουργία , η ύπαρξη φλεγμονών και οι παράμετροι του ινωδολυτικού συστήματος. Στους 9 από τους 27 ασθενείς έγινε περαιτέρω έλεγχος θρομβοφιλίας με την μέτρηση του παράγοντα VIII, του παράγοντα XIII, του VWF και του PAI. Στους περισσότερους ασθενείς παρατηρήθηκαν μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα ινωδογόνου, ddimer που σχετίζονται με την μετάσταση του μελανώματος σε άλλα όργανα αλλά και επίσης μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα FVIII και vWF. Οι υπόλοιπες πηξιολογικές τεχνικές δεν παρουσίασαν σημαντική διαφορά μέσα στον ένα χρόνο που μελετήθηκαν. Τέλος έγινε μια εκτενής ανασκόπηση της παθοφυσιολογίας του καρκίνου, του αιμοστατικού μηχανισμού , του μελανώματος , την συσχέτιση της θρόμβωσης με τον καρκίνο και την συσχέτιση του μελανώματος με την θρόμβωση με βάση έρευνας της διεθνούς βιβλιογραφίας Η πλήρης διαλεύκανση της ύπαρξης διαταραχών του ινωδολυτικού συστήματος με το μελάνωμα θα συνεισφέρει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής αυτών των ατόμων, καθώς αναμένεται να καταστεί δυνατή η χορήγηση προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με στόχο την ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων παρενεργειών.","abstract_html":"Από την εποχή του Α. Τrousseau (1865) μέχρι και σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές πειραματικές μελέτες οι οποίες επαληθεύουν την συσχέτιση του καρκίνου με την θρόμβωση. Την τελευταία εικοσαετία πολλές μελέτες επιχειρούν να διαλευκάνουν την ακριβή σχέση ανάμεσα στο μελάνωμα και την θρόμβωση καθώς οι ασθενείς με μελάνωμα και η σχέση τους με την θρόμβωση παραμένει αδιευκρίνιστη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την συσχέτιση των διαταραχών της αιμόστασης με το μελάνωμα, η διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της υπερπηκτικής κατάστασης και η πιθανή συμμετοχή επιμέρους παραγόντων ως προγνωστικών δεικτών. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 27(n=27) άτομα με έυρος ηλικίας 33-85 ετών. Στα 27 άτομα οι 19 ήταν άντρες και 8 γυναίκες. Μελετήθηκαν ασθενείς που εμφάνισαν πρωτοπαθές μελάνωμα , ασθενείς που εμφάνισαν στην πορεία μεταστάσεις αλλά και ασθενείς που από την αρχή της έρευνας είχαν ήδη μεταστάσεις. Οι εργαστηριακές εξετάσεις διεξήχθησαν κατά την αρχική διάγνωση στο νοσοκομείο και οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν 6 και 12 μήνες μετά την αρχική διάγνωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες, με την πρώτη ομάδα να περιλαμβάνει αυτούς που έκαναν μόνο χειρουργικό καθαρισμό και την δεύτερη που περιλάμβανε ασθενείς που κρίθηκε απαραίτητο να κάνουν συμπληρωματική θεραπεία. Σε αυτούς τους ασθενείς προσδιορίστηκαν η ηπατική και η νεφρική λειτουργία , η ύπαρξη φλεγμονών και οι παράμετροι του ινωδολυτικού συστήματος. Στους 9 από τους 27 ασθενείς έγινε περαιτέρω έλεγχος θρομβοφιλίας με την μέτρηση του παράγοντα VIII, του παράγοντα XIII, του VWF και του PAI. Στους περισσότερους ασθενείς παρατηρήθηκαν μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα ινωδογόνου, ddimer που σχετίζονται με την μετάσταση του μελανώματος σε άλλα όργανα αλλά και επίσης μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα FVIII και vWF. Οι υπόλοιπες πηξιολογικές τεχνικές δεν παρουσίασαν σημαντική διαφορά μέσα στον ένα χρόνο που μελετήθηκαν. Τέλος έγινε μια εκτενής ανασκόπηση της παθοφυσιολογίας του καρκίνου, του αιμοστατικού μηχανισμού , του μελανώματος , την συσχέτιση της θρόμβωσης με τον καρκίνο και την συσχέτιση του μελανώματος με την θρόμβωση με βάση έρευνας της διεθνούς βιβλιογραφίας Η πλήρης διαλεύκανση της ύπαρξης διαταραχών του ινωδολυτικού συστήματος με το μελάνωμα θα συνεισφέρει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής αυτών των ατόμων, καθώς αναμένεται να καταστεί δυνατή η χορήγηση προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με στόχο την ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων παρενεργειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραλής Δημήτριος","Karalis Dimitris"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882406"],"render_values":[{"text":"uoadl:2882406","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882406","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882406","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2882406","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραλής Δημήτριος","Karalis Dimitris"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882406","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882406"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από την εποχή του Α. Τrousseau (1865) μέχρι και σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές πειραματικές μελέτες οι οποίες επαληθεύουν την συσχέτιση του καρκίνου με την θρόμβωση. Την τελευταία εικοσαετία πολλές μελέτες επιχειρούν να διαλευκάνουν την ακριβή σχέση ανάμεσα στο μελάνωμα και την θρόμβωση καθώς οι ασθενείς με μελάνωμα και η σχέση τους με την θρόμβωση παραμένει αδιευκρίνιστη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την συσχέτιση των διαταραχών της αιμόστασης με το μελάνωμα, η διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της υπερπηκτικής κατάστασης και η πιθανή συμμετοχή επιμέρους παραγόντων ως προγνωστικών δεικτών. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 27(n=27) άτομα με έυρος ηλικίας 33-85 ετών. Στα 27 άτομα οι 19 ήταν άντρες και 8 γυναίκες. Μελετήθηκαν ασθενείς που εμφάνισαν πρωτοπαθές μελάνωμα , ασθενείς που εμφάνισαν στην πορεία μεταστάσεις αλλά και ασθενείς που από την αρχή της έρευνας είχαν ήδη μεταστάσεις. Οι εργαστηριακές εξετάσεις διεξήχθησαν κατά την αρχική διάγνωση στο νοσοκομείο και οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν 6 και 12 μήνες μετά την αρχική διάγνωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες, με την πρώτη ομάδα να περιλαμβάνει αυτούς που έκαναν μόνο χειρουργικό καθαρισμό και την δεύτερη που περιλάμβανε ασθενείς που κρίθηκε απαραίτητο να κάνουν συμπληρωματική θεραπεία. Σε αυτούς τους ασθενείς προσδιορίστηκαν η ηπατική και η νεφρική λειτουργία , η ύπαρξη φλεγμονών και οι παράμετροι του ινωδολυτικού συστήματος. Στους 9 από τους 27 ασθενείς έγινε περαιτέρω έλεγχος θρομβοφιλίας με την μέτρηση του παράγοντα VIII, του παράγοντα XIII, του VWF και του PAI. Στους περισσότερους ασθενείς παρατηρήθηκαν μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα ινωδογόνου, ddimer που σχετίζονται με την μετάσταση του μελανώματος σε άλλα όργανα αλλά και επίσης μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα FVIII και vWF. Οι υπόλοιπες πηξιολογικές τεχνικές δεν παρουσίασαν σημαντική διαφορά μέσα στον ένα χρόνο που μελετήθηκαν. Τέλος έγινε μια εκτενής ανασκόπηση της παθοφυσιολογίας του καρκίνου, του αιμοστατικού μηχανισμού , του μελανώματος , την συσχέτιση της θρόμβωσης με τον καρκίνο και την συσχέτιση του μελανώματος με την θρόμβωση με βάση έρευνας της διεθνούς βιβλιογραφίας Η πλήρης διαλεύκανση της ύπαρξης διαταραχών του ινωδολυτικού συστήματος με το μελάνωμα θα συνεισφέρει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής αυτών των ατόμων, καθώς αναμένεται να καταστεί δυνατή η χορήγηση προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με στόχο την ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων παρενεργειών.","Since the time of A. Trousseau (1865) to date, many experimental studies have been carried out that verify the correlation of cancer with thrombosis. Over the past twenty years, many studies have attempted to elucidate the exact relationship between melanoma and thrombosis as melanoma patients and their relationship to thrombosis remains unclear. The aim of this work is to review the literature on the correlation of haemostasis disorders with melanoma, to investigate the pathophysiology of the hypercoagulable condition and the possible participation of individual factors as prognostic markers. In the present study, 27 (n = 27) subjects aged 33-85 years were studied. In 27 people 19 were men and 8 women. Patients who experienced primary melanoma, metastatic patients, and patients who had already had metastases at the beginning of the study. Laboratory tests were performed at the initial diagnosis in the hospital and patients were followed 6 and 12 months after the initial diagnosis. The patients were divided into 2 groups, the first group comprising those who only had surgical cleansing and the second group included patients it was considered necessary to provide additional treatment. These patients were defined as hepatic and renal function, inflammation and fibrinolytic parameters. These patients were defined as hepatic and renal function, inflammation and fibrinolytic parameters. In 9 out of 27 patients, further evidence of thrombophilia was performed by the measurement of factor VIII, factor XIII, VWF and PAI. Most non-statistically evaluable levels of fibrinogen, ddimer related to melanoma metastasis in other organs, and also non-statistically significant elevated FVIII and vWF levels were observed in most patients. The other mathematical techniques did not show a significant difference within one year of study. Finally, an extensive review of the pathophysiology of cancer, haemostatic mechanism, melanoma, correlation of thrombosis with cancer and the correlation of melanoma with thrombosis was made on the basis of research in international literature. Fully clarifying the existence of fibrinolytic system disorders with melanoma will contribute to improving the quality of life of these individuals as it is expected that prophylactic anticoagulation treatment is expected to be minimized with the aim of minimizing undesirable side effects."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχές του Ινωδολυτικού Συστήματος σε ασθενείς με Μελάνωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραλής Δημήτριος","Karalis Dimitris"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Από την εποχή του Α. Τrousseau (1865) μέχρι και σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές πειραματικές μελέτες οι οποίες επαληθεύουν την συσχέτιση του καρκίνου με την θρόμβωση. Την τελευταία εικοσαετία πολλές μελέτες επιχειρούν να διαλευκάνουν την ακριβή σχέση ανάμεσα στο μελάνωμα και την θρόμβωση καθώς οι ασθενείς με μελάνωμα και η σχέση τους με την θρόμβωση παραμένει αδιευκρίνιστη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την συσχέτιση των διαταραχών της αιμόστασης με το μελάνωμα, η διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της υπερπηκτικής κατάστασης και η πιθανή συμμετοχή επιμέρους παραγόντων ως προγνωστικών δεικτών. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 27(n=27) άτομα με έυρος ηλικίας 33-85 ετών. Στα 27 άτομα οι 19 ήταν άντρες και 8 γυναίκες. Μελετήθηκαν ασθενείς που εμφάνισαν πρωτοπαθές μελάνωμα , ασθενείς που εμφάνισαν στην πορεία μεταστάσεις αλλά και ασθενείς που από την αρχή της έρευνας είχαν ήδη μεταστάσεις. Οι εργαστηριακές εξετάσεις διεξήχθησαν κατά την αρχική διάγνωση στο νοσοκομείο και οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν 6 και 12 μήνες μετά την αρχική διάγνωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες, με την πρώτη ομάδα να περιλαμβάνει αυτούς που έκαναν μόνο χειρουργικό καθαρισμό και την δεύτερη που περιλάμβανε ασθενείς που κρίθηκε απαραίτητο να κάνουν συμπληρωματική θεραπεία. Σε αυτούς τους ασθενείς προσδιορίστηκαν η ηπατική και η νεφρική λειτουργία , η ύπαρξη φλεγμονών και οι παράμετροι του ινωδολυτικού συστήματος. Στους 9 από τους 27 ασθενείς έγινε περαιτέρω έλεγχος θρομβοφιλίας με την μέτρηση του παράγοντα VIII, του παράγοντα XIII, του VWF και του PAI. Στους περισσότερους ασθενείς παρατηρήθηκαν μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα ινωδογόνου, ddimer που σχετίζονται με την μετάσταση του μελανώματος σε άλλα όργανα αλλά και επίσης μη στατιστικά αξιολογήσιμα αυξημένα επίπεδα FVIII και vWF. Οι υπόλοιπες πηξιολογικές τεχνικές δεν παρουσίασαν σημαντική διαφορά μέσα στον ένα χρόνο που μελετήθηκαν. Τέλος έγινε μια εκτενής ανασκόπηση της παθοφυσιολογίας του καρκίνου, του αιμοστατικού μηχανισμού , του μελανώματος , την συσχέτιση της θρόμβωσης με τον καρκίνο και την συσχέτιση του μελανώματος με την θρόμβωση με βάση έρευνας της διεθνούς βιβλιογραφίας Η πλήρης διαλεύκανση της ύπαρξης διαταραχών του ινωδολυτικού συστήματος με το μελάνωμα θα συνεισφέρει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής αυτών των ατόμων, καθώς αναμένεται να καταστεί δυνατή η χορήγηση προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής με στόχο την ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων παρενεργειών.","Since the time of A. Trousseau (1865) to date, many experimental studies have been carried out that verify the correlation of cancer with thrombosis. Over the past twenty years, many studies have attempted to elucidate the exact relationship between melanoma and thrombosis as melanoma patients and their relationship to thrombosis remains unclear. The aim of this work is to review the literature on the correlation of haemostasis disorders with melanoma, to investigate the pathophysiology of the hypercoagulable condition and the possible participation of individual factors as prognostic markers. In the present study, 27 (n = 27) subjects aged 33-85 years were studied. In 27 people 19 were men and 8 women. Patients who experienced primary melanoma, metastatic patients, and patients who had already had metastases at the beginning of the study. Laboratory tests were performed at the initial diagnosis in the hospital and patients were followed 6 and 12 months after the initial diagnosis. The patients were divided into 2 groups, the first group comprising those who only had surgical cleansing and the second group included patients it was considered necessary to provide additional treatment. These patients were defined as hepatic and renal function, inflammation and fibrinolytic parameters. These patients were defined as hepatic and renal function, inflammation and fibrinolytic parameters. In 9 out of 27 patients, further evidence of thrombophilia was performed by the measurement of factor VIII, factor XIII, VWF and PAI. Most non-statistically evaluable levels of fibrinogen, ddimer related to melanoma metastasis in other organs, and also non-statistically significant elevated FVIII and vWF levels were observed in most patients. The other mathematical techniques did not show a significant difference within one year of study. Finally, an extensive review of the pathophysiology of cancer, haemostatic mechanism, melanoma, correlation of thrombosis with cancer and the correlation of melanoma with thrombosis was made on the basis of research in international literature. Fully clarifying the existence of fibrinolytic system disorders with melanoma will contribute to improving the quality of life of these individuals as it is expected that prophylactic anticoagulation treatment is expected to be minimized with the aim of minimizing undesirable side effects."],"dc:identifier":["uoadl:2882406","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882406"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαταραχές του Ινωδολυτικού Συστήματος σε ασθενείς με Μελάνωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z"}