{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882410"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882410","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαπραγματεύσεις σε Ανθρωπιστικές Κρίσεις. Η περίπτωση της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας για τις μεταναστευτικές ροές το 2016","abstract":"Το ακαδημαϊκό υπόβαθρο των διαπραγματεύσεων έχει προέλευση από διαφορετικά επιστομονικά πεδία, όπως αυτά της οικονομίας, των μαθηματικών, της ψυχολογίας και των διεθνών σχέσεων με αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα μία αρκετά περιεκτική βιβλιογραφία που μπορεί να φανεί χρήσιμη σε όλα τα μέρη που συμμετέχουν σε μία διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως μία δομημένη διαδικασία που έχει συγκεκριμένα στάδια και καθορίζεται από τα επιμέρους ειδικά στοιχεία της κάθε περίπτωσης που μελετάται. Ο ορισμός των ανθρωπιστικών κρίσεων αναφέρεται κυρίως σε μια καταστροφή ή μία απειλή λόγω ενός ή μιας σειράς από γεγονότα που επηρεάζουν τις δομές, τις συνθήκες και τις μεγάλες ή μικρές ομάδες πληθυσμού μιας χώρας. Το 2015 η Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάστηκε σε πολιτικό επίπεδο καθώς οι προκλήσεις από την άφιξη περισσότερων του ενός 1 εκατομμυρίου αιτούντων άσυλο συντάραξε την Ευρώπη συνολικά. Οι υπάρχουσες θεσμικές και νομοθετικές ρυθμίσεις της Ε.Ε. κρίθηκαν αδύναμες με αποτέλεσμα να υπάρξουν μεγάλες διαιρέσεις μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κλήθηκαν να ανταποκριθούν στην διαχείριση της μεγαλύτερης ροής πληθυσμών των τελευταίων χρόνων μέσα από μία πολύπλευρη διαμάχη μεταξύ αντικρουόμενων συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών και των επιλογών πολιτικής τους, της άνισης κατανομής για τις χώρες-πύλες εισόδου και των μηχανισμών διοχέτευσης των διαθέσιμων πόρων για την εφαρμογή κατάλληλων και αποτελεσματικών πολιτικών. Οι διαπραγματεύσεις, ως εργαλείο στη διαμόρφωση πολιτικών, λαμβάνουν ζωτικό ρόλο στην υποστήριξη των ανθρώπων που συμμετέχουν στην χάραξη τους μιας και βοηθούν στην διασαφήνιση πολύπλοκων ζητημάτων που εξετάζονται μέσα από διαφορετικές και πολλές φορές αντικρουόμενες προσεγγίσεις. Οι διαπραγματεύσεις ουσιαστικά αποτελούν το όχημα για την επικοινωνία και την διαχείρισή του συμφέροντος των εμπλεκόμενων μερών. Η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης από την Ε.Ε. έγινε με την χάραξη εκείνων των πολιτικών, την ενεργοποίηση και δημιουργία εκείνων των εργαλείων έπειτα από την εκτέλεση διεργασιών σε δύο επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο αφορά εσωτερικά τα Κράτη Μέλη και τις διαπραγματεύσεις που έλαβαν μέρος εντός της ΕΕ. Στο δεύτερο επίπεδο βλέπουμε την διαπραγμάτευση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας. Η Τουρκία αποτέλεσε βασικό εταίρο της Ένωσης για την καλύτερη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Και οι δύο πλευρές αναγνώρισαν τις προσκλήσεις και τα προβλήματα ως συνέπεια τη προσφυγικής κρίσης και εν τέλει συνεργάστηκαν για την εφαρμογή των εκείνων των πολιτικών που κρίθηκαν αναγκαίες για την διαχείριση του φαινομένου.","abstract_html":"Το ακαδημαϊκό υπόβαθρο των διαπραγματεύσεων έχει προέλευση από διαφορετικά επιστομονικά πεδία, όπως αυτά της οικονομίας, των μαθηματικών, της ψυχολογίας και των διεθνών σχέσεων με αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα μία αρκετά περιεκτική βιβλιογραφία που μπορεί να φανεί χρήσιμη σε όλα τα μέρη που συμμετέχουν σε μία διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως μία δομημένη διαδικασία που έχει συγκεκριμένα στάδια και καθορίζεται από τα επιμέρους ειδικά στοιχεία της κάθε περίπτωσης που μελετάται. Ο ορισμός των ανθρωπιστικών κρίσεων αναφέρεται κυρίως σε μια καταστροφή ή μία απειλή λόγω ενός ή μιας σειράς από γεγονότα που επηρεάζουν τις δομές, τις συνθήκες και τις μεγάλες ή μικρές ομάδες πληθυσμού μιας χώρας. Το 2015 η Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάστηκε σε πολιτικό επίπεδο καθώς οι προκλήσεις από την άφιξη περισσότερων του ενός 1 εκατομμυρίου αιτούντων άσυλο συντάραξε την Ευρώπη συνολικά. Οι υπάρχουσες θεσμικές και νομοθετικές ρυθμίσεις της Ε.Ε. κρίθηκαν αδύναμες με αποτέλεσμα να υπάρξουν μεγάλες διαιρέσεις μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κλήθηκαν να ανταποκριθούν στην διαχείριση της μεγαλύτερης ροής πληθυσμών των τελευταίων χρόνων μέσα από μία πολύπλευρη διαμάχη μεταξύ αντικρουόμενων συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών και των επιλογών πολιτικής τους, της άνισης κατανομής για τις χώρες-πύλες εισόδου και των μηχανισμών διοχέτευσης των διαθέσιμων πόρων για την εφαρμογή κατάλληλων και αποτελεσματικών πολιτικών. Οι διαπραγματεύσεις, ως εργαλείο στη διαμόρφωση πολιτικών, λαμβάνουν ζωτικό ρόλο στην υποστήριξη των ανθρώπων που συμμετέχουν στην χάραξη τους μιας και βοηθούν στην διασαφήνιση πολύπλοκων ζητημάτων που εξετάζονται μέσα από διαφορετικές και πολλές φορές αντικρουόμενες προσεγγίσεις. Οι διαπραγματεύσεις ουσιαστικά αποτελούν το όχημα για την επικοινωνία και την διαχείρισή του συμφέροντος των εμπλεκόμενων μερών. Η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης από την Ε.Ε. έγινε με την χάραξη εκείνων των πολιτικών, την ενεργοποίηση και δημιουργία εκείνων των εργαλείων έπειτα από την εκτέλεση διεργασιών σε δύο επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο αφορά εσωτερικά τα Κράτη Μέλη και τις διαπραγματεύσεις που έλαβαν μέρος εντός της ΕΕ. Στο δεύτερο επίπεδο βλέπουμε την διαπραγμάτευση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας. Η Τουρκία αποτέλεσε βασικό εταίρο της Ένωσης για την καλύτερη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Και οι δύο πλευρές αναγνώρισαν τις προσκλήσεις και τα προβλήματα ως συνέπεια τη προσφυγικής κρίσης και εν τέλει συνεργάστηκαν για την εφαρμογή των εκείνων των πολιτικών που κρίθηκαν αναγκαίες για την διαχείριση του φαινομένου.","abstract_has_math":false,"creators":["Θωμαΐδης Νίκολαος","Thomaidis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882410"],"render_values":[{"text":"uoadl:2882410","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882410","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882410","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2882410","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θωμαΐδης Νίκολαος","Thomaidis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882410","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882410"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ακαδημαϊκό υπόβαθρο των διαπραγματεύσεων έχει προέλευση από διαφορετικά επιστομονικά πεδία, όπως αυτά της οικονομίας, των μαθηματικών, της ψυχολογίας και των διεθνών σχέσεων με αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα μία αρκετά περιεκτική βιβλιογραφία που μπορεί να φανεί χρήσιμη σε όλα τα μέρη που συμμετέχουν σε μία διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως μία δομημένη διαδικασία που έχει συγκεκριμένα στάδια και καθορίζεται από τα επιμέρους ειδικά στοιχεία της κάθε περίπτωσης που μελετάται. Ο ορισμός των ανθρωπιστικών κρίσεων αναφέρεται κυρίως σε μια καταστροφή ή μία απειλή λόγω ενός ή μιας σειράς από γεγονότα που επηρεάζουν τις δομές, τις συνθήκες και τις μεγάλες ή μικρές ομάδες πληθυσμού μιας χώρας. Το 2015 η Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάστηκε σε πολιτικό επίπεδο καθώς οι προκλήσεις από την άφιξη περισσότερων του ενός 1 εκατομμυρίου αιτούντων άσυλο συντάραξε την Ευρώπη συνολικά. Οι υπάρχουσες θεσμικές και νομοθετικές ρυθμίσεις της Ε.Ε. κρίθηκαν αδύναμες με αποτέλεσμα να υπάρξουν μεγάλες διαιρέσεις μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κλήθηκαν να ανταποκριθούν στην διαχείριση της μεγαλύτερης ροής πληθυσμών των τελευταίων χρόνων μέσα από μία πολύπλευρη διαμάχη μεταξύ αντικρουόμενων συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών και των επιλογών πολιτικής τους, της άνισης κατανομής για τις χώρες-πύλες εισόδου και των μηχανισμών διοχέτευσης των διαθέσιμων πόρων για την εφαρμογή κατάλληλων και αποτελεσματικών πολιτικών. Οι διαπραγματεύσεις, ως εργαλείο στη διαμόρφωση πολιτικών, λαμβάνουν ζωτικό ρόλο στην υποστήριξη των ανθρώπων που συμμετέχουν στην χάραξη τους μιας και βοηθούν στην διασαφήνιση πολύπλοκων ζητημάτων που εξετάζονται μέσα από διαφορετικές και πολλές φορές αντικρουόμενες προσεγγίσεις. Οι διαπραγματεύσεις ουσιαστικά αποτελούν το όχημα για την επικοινωνία και την διαχείρισή του συμφέροντος των εμπλεκόμενων μερών. Η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης από την Ε.Ε. έγινε με την χάραξη εκείνων των πολιτικών, την ενεργοποίηση και δημιουργία εκείνων των εργαλείων έπειτα από την εκτέλεση διεργασιών σε δύο επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο αφορά εσωτερικά τα Κράτη Μέλη και τις διαπραγματεύσεις που έλαβαν μέρος εντός της ΕΕ. Στο δεύτερο επίπεδο βλέπουμε την διαπραγμάτευση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας. Η Τουρκία αποτέλεσε βασικό εταίρο της Ένωσης για την καλύτερη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Και οι δύο πλευρές αναγνώρισαν τις προσκλήσεις και τα προβλήματα ως συνέπεια τη προσφυγικής κρίσης και εν τέλει συνεργάστηκαν για την εφαρμογή των εκείνων των πολιτικών που κρίθηκαν αναγκαίες για την διαχείριση του φαινομένου.","The scientific field of negotiations has stems from different academic backgrounds like the science of economics, mathematics, psychology and international relations. Nowadays there is a comprehensive academic bibliography that can facilitate all the stakeholders throughout process of a negotiation. The negotiation must be understood as a structured procedure, which is being defined by the individual elements of each case study and includes specific steps. The definition of humanitarian crisis appertains to a disaster or a threat that impacts the structures, the living conditions and the group of population in a country. In the year 2015, the arrival of more than one million asylum seekers was a challenge that jarred the European Union. The weak institutional and legislative regulations result in the versatile conflict among EU members, regarding their best interest, the policies that must be implemented, the unequal allocation for the front line countries and, finally, the mechanism that would channel the available sources for the implementation of efficient policies. The negotiation is a power tool to support the policy makers, as long as its contribution can be founded in the elaboration of complicated issues that can be analyzed by different approaches. Negotiation is the vehicle of communication and management of the best interest to the stakeholders. The management of the refugee crisis by EU had been triggered by the formulation of policies and the development of the tools after the process in two levels. The first level can be located at the internal negotiation within the borders of the EU. The second level includes the negotiation that was held between EU and Turkey. Turkey was the strategic partner for the better management of mixed migration flows towards to European territory. Both sides recognized the common challenges and the existing issues as the result of the refugee crisis and both players decided to cooperate in order to proceed with the implementation of the necessary policies for the crisis management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαπραγματεύσεις σε Ανθρωπιστικές Κρίσεις. Η περίπτωση της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας για τις μεταναστευτικές ροές το 2016"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θωμαΐδης Νίκολαος","Thomaidis Nikolaos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το ακαδημαϊκό υπόβαθρο των διαπραγματεύσεων έχει προέλευση από διαφορετικά επιστομονικά πεδία, όπως αυτά της οικονομίας, των μαθηματικών, της ψυχολογίας και των διεθνών σχέσεων με αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα μία αρκετά περιεκτική βιβλιογραφία που μπορεί να φανεί χρήσιμη σε όλα τα μέρη που συμμετέχουν σε μία διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως μία δομημένη διαδικασία που έχει συγκεκριμένα στάδια και καθορίζεται από τα επιμέρους ειδικά στοιχεία της κάθε περίπτωσης που μελετάται. Ο ορισμός των ανθρωπιστικών κρίσεων αναφέρεται κυρίως σε μια καταστροφή ή μία απειλή λόγω ενός ή μιας σειράς από γεγονότα που επηρεάζουν τις δομές, τις συνθήκες και τις μεγάλες ή μικρές ομάδες πληθυσμού μιας χώρας. Το 2015 η Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάστηκε σε πολιτικό επίπεδο καθώς οι προκλήσεις από την άφιξη περισσότερων του ενός 1 εκατομμυρίου αιτούντων άσυλο συντάραξε την Ευρώπη συνολικά. Οι υπάρχουσες θεσμικές και νομοθετικές ρυθμίσεις της Ε.Ε. κρίθηκαν αδύναμες με αποτέλεσμα να υπάρξουν μεγάλες διαιρέσεις μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κλήθηκαν να ανταποκριθούν στην διαχείριση της μεγαλύτερης ροής πληθυσμών των τελευταίων χρόνων μέσα από μία πολύπλευρη διαμάχη μεταξύ αντικρουόμενων συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών και των επιλογών πολιτικής τους, της άνισης κατανομής για τις χώρες-πύλες εισόδου και των μηχανισμών διοχέτευσης των διαθέσιμων πόρων για την εφαρμογή κατάλληλων και αποτελεσματικών πολιτικών. Οι διαπραγματεύσεις, ως εργαλείο στη διαμόρφωση πολιτικών, λαμβάνουν ζωτικό ρόλο στην υποστήριξη των ανθρώπων που συμμετέχουν στην χάραξη τους μιας και βοηθούν στην διασαφήνιση πολύπλοκων ζητημάτων που εξετάζονται μέσα από διαφορετικές και πολλές φορές αντικρουόμενες προσεγγίσεις. Οι διαπραγματεύσεις ουσιαστικά αποτελούν το όχημα για την επικοινωνία και την διαχείρισή του συμφέροντος των εμπλεκόμενων μερών. Η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης από την Ε.Ε. έγινε με την χάραξη εκείνων των πολιτικών, την ενεργοποίηση και δημιουργία εκείνων των εργαλείων έπειτα από την εκτέλεση διεργασιών σε δύο επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο αφορά εσωτερικά τα Κράτη Μέλη και τις διαπραγματεύσεις που έλαβαν μέρος εντός της ΕΕ. Στο δεύτερο επίπεδο βλέπουμε την διαπραγμάτευση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας. Η Τουρκία αποτέλεσε βασικό εταίρο της Ένωσης για την καλύτερη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Και οι δύο πλευρές αναγνώρισαν τις προσκλήσεις και τα προβλήματα ως συνέπεια τη προσφυγικής κρίσης και εν τέλει συνεργάστηκαν για την εφαρμογή των εκείνων των πολιτικών που κρίθηκαν αναγκαίες για την διαχείριση του φαινομένου.","The scientific field of negotiations has stems from different academic backgrounds like the science of economics, mathematics, psychology and international relations. Nowadays there is a comprehensive academic bibliography that can facilitate all the stakeholders throughout process of a negotiation. The negotiation must be understood as a structured procedure, which is being defined by the individual elements of each case study and includes specific steps. The definition of humanitarian crisis appertains to a disaster or a threat that impacts the structures, the living conditions and the group of population in a country. In the year 2015, the arrival of more than one million asylum seekers was a challenge that jarred the European Union. The weak institutional and legislative regulations result in the versatile conflict among EU members, regarding their best interest, the policies that must be implemented, the unequal allocation for the front line countries and, finally, the mechanism that would channel the available sources for the implementation of efficient policies. The negotiation is a power tool to support the policy makers, as long as its contribution can be founded in the elaboration of complicated issues that can be analyzed by different approaches. Negotiation is the vehicle of communication and management of the best interest to the stakeholders. The management of the refugee crisis by EU had been triggered by the formulation of policies and the development of the tools after the process in two levels. The first level can be located at the internal negotiation within the borders of the EU. The second level includes the negotiation that was held between EU and Turkey. Turkey was the strategic partner for the better management of mixed migration flows towards to European territory. Both sides recognized the common challenges and the existing issues as the result of the refugee crisis and both players decided to cooperate in order to proceed with the implementation of the necessary policies for the crisis management."],"dc:identifier":["uoadl:2882410","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882410"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διαπραγματεύσεις σε Ανθρωπιστικές Κρίσεις. Η περίπτωση της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας για τις μεταναστευτικές ροές το 2016"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z"}