{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882501"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882501","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Μελέτη της επίδρασης της υπερέκφρασης των Αργοναυτών στην κυτταρική δομή και λειτουργία»","abstract":"Η οικογένεια των Αργοναυτών εμφανίζει υψηλό βαθμό συντηρητικότητας, με τα μέλη της να απαντώνται στα Αρχαία, στους Προκαρυωτικούς και Ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Η συγκεκριμένη οικογένεια υποδιαιρείται σε τρείς υποοικογένειες, όπως αυτές κατάγραφονται παρακάτω: την υποοικογένεια AGO, η οποία περιλαμβάνει πρωτεΐνες όπως η AGO1 που ανακαλύφθηκε στο φυτό Arapidopsis thaliana, την υποοικογένεια PIWI (P element induced wimpy testis), η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες όπως η πρωτεΐνη piwi που βρέθηκε στον οργανισμό Drosophila melanogaster και τέλος, την πρόσφατη υποοικογένεια Αργοναύτη 3 που περιλαμβάνει πρωτεΐνες όμοιες με εκείνες του οργανισμού C. elegans. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες έχουν χαρακτηριστική δίλοβη δομή. Ο ένας λοβός συγκροτείται από τις επικράτειες N-PAZ και ο άλλος από τις MID-PIWI, σχηματίζοντας στο κέντρο της πρωτεΐνης μία ειδική θέση πρόσδεσης μικρών μορίων RNA. Οι πρωτεΐνες της συγκεκριμένης οικογένειας φαίνεται να εμπλέκονται σε πολλές διαδικασίες του κυττάρου, όπως στη βιογένεση των μικρών RNA, microRNA, small-interference RNA και piwi-interacting RNA. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες απαντώνται κυρίως στο κυτταρόπλασμα (συνήθως στα σωματίδια P-bodies), αν και πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει τα συγκεκριμένα μόρια μέσα στο πυρήνα. Από την οικογένεια των αργοναυτών, ο Αργοναύτης 2 διαθέτει καταλυτική υπομονάδα (λόγω του ιδιαίτερου μοτίβου Asp597-Asp669-His807 που εμφανίζει στη δομή του) και εμπλέκεται στην μετα-μεταγραφική ρύθμιση ως μέλος του συμπλόκου RISC με διάφορους τρόπους. Είτε καταστρέφοντας το προσδεδεμένο mRNA, είτε εμποδίζοντας την μετέπειτα μετάφραση του. Επίσης, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη εμπλέκεται σε πολλά σύνδρομα και ασθένειες, όπως για παράδειγμα σε διάφορους τύπους καρκίνου και στο σύνδρομο Εύθραστου Χ. Για τον σκοπό αυτό, στην παρούσα εργασία, μελετάται η επίδραση που έχει η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 στον φαινότυπο των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων ΝΤΗΥ. Η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 πραγματοποιήθηκε μέσω της διαδικασίας της διαμόλυνσης κυττάρων με πλασμιδιακούς φορείς (AGO2-GFP πλασμίδιο και GFP πλασμίδιο). Η μέθοδος της κυτταρομετρίας ροής έδειξε ότι τα κύτταρα που εκφράζουν την χιμαιρική πρωτεΐνη Αργοναύτης 2-gfp είναι λιγότερα συγκριτικά με εκείνα που εκφράζουν μόνο το γονίδιο της πράσινης φθορίζουσας χρωστικής. Περαιτέρω ανάλυση πραγματοποιήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ κατά την οποία παρατηρήθηκε ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 σε κύτταρα μειώνει τον αρχικό πληθυσμό των βιώσιμων κυττάρων. Επιπλέον, μελετήθηκε η μεταγραφική έκφραση διαφόρων γονιδίων ενδιαφέροντος σε κύτταρα τα οποία είχαν προσλάβει το πλασμίδιο της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2-gfp, μέσω της δοκιμασίας αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (PCR). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 φαίνεται να μην επηρεάζει την συνολική μεταγραφική έκφραση των γονιδίων ελέγχου LamA/C, GAPDH ή των μελών της οικογένειας των Aργοναυτών. Αντίθετα, η ενδογενής έκφραση του γονιδίου του Αργοναύτη 2 σε μεταγραφικό επίπεδο στον κυτταρικό πληθυσμό που υπερεκφράζει την πρωτεΐνη Αgo2, δείχνει να έχει πτωτική τάση συγκριτικά με την έκφραση που παρουσιάζεται στα κύτταρα που εκφράζουν μόνο την πράσινη φθορίζουσα χρωστική GFP. Επιπρόσθετα, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (q-PCR) παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα που προσέλαβαν μόνο το γονίδιο της πράσινης χρωστικής GFP, εμφανίζουν μεγαλύτερο φθορισμό συγκριτικά με εκείνα που προσέλαβαν το πλασμίδιο του Αργοναύτη 2. Τέλος, η έκφραση των μελών της οικογένειας των αργοναυτών (AGO1, AGO2, AGO3, AGO4) φαίνεται ότι παρουσιάζει διαφορές στην μεταγραφική έκφραση ανάμεσα στους διάφορους κυτταρικούς πληθυσμούς που μελετήθηκαν.","abstract_html":"Η οικογένεια των Αργοναυτών εμφανίζει υψηλό βαθμό συντηρητικότητας, με τα μέλη της να απαντώνται στα Αρχαία, στους Προκαρυωτικούς και Ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Η συγκεκριμένη οικογένεια υποδιαιρείται σε τρείς υποοικογένειες, όπως αυτές κατάγραφονται παρακάτω: την υποοικογένεια AGO, η οποία περιλαμβάνει πρωτεΐνες όπως η AGO1 που ανακαλύφθηκε στο φυτό Arapidopsis thaliana, την υποοικογένεια PIWI (P element induced wimpy testis), η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες όπως η πρωτεΐνη piwi που βρέθηκε στον οργανισμό Drosophila melanogaster και τέλος, την πρόσφατη υποοικογένεια Αργοναύτη 3 που περιλαμβάνει πρωτεΐνες όμοιες με εκείνες του οργανισμού C. elegans. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες έχουν χαρακτηριστική δίλοβη δομή. Ο ένας λοβός συγκροτείται από τις επικράτειες N-PAZ και ο άλλος από τις MID-PIWI, σχηματίζοντας στο κέντρο της πρωτεΐνης μία ειδική θέση πρόσδεσης μικρών μορίων RNA. Οι πρωτεΐνες της συγκεκριμένης οικογένειας φαίνεται να εμπλέκονται σε πολλές διαδικασίες του κυττάρου, όπως στη βιογένεση των μικρών RNA, microRNA, small-interference RNA και piwi-interacting RNA. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες απαντώνται κυρίως στο κυτταρόπλασμα (συνήθως στα σωματίδια P-bodies), αν και πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει τα συγκεκριμένα μόρια μέσα στο πυρήνα. Από την οικογένεια των αργοναυτών, ο Αργοναύτης 2 διαθέτει καταλυτική υπομονάδα (λόγω του ιδιαίτερου μοτίβου Asp597-Asp669-His807 που εμφανίζει στη δομή του) και εμπλέκεται στην μετα-μεταγραφική ρύθμιση ως μέλος του συμπλόκου RISC με διάφορους τρόπους. Είτε καταστρέφοντας το προσδεδεμένο mRNA, είτε εμποδίζοντας την μετέπειτα μετάφραση του. Επίσης, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη εμπλέκεται σε πολλά σύνδρομα και ασθένειες, όπως για παράδειγμα σε διάφορους τύπους καρκίνου και στο σύνδρομο Εύθραστου Χ. Για τον σκοπό αυτό, στην παρούσα εργασία, μελετάται η επίδραση που έχει η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 στον φαινότυπο των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων ΝΤΗΥ. Η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 πραγματοποιήθηκε μέσω της διαδικασίας της διαμόλυνσης κυττάρων με πλασμιδιακούς φορείς (AGO2-GFP πλασμίδιο και GFP πλασμίδιο). Η μέθοδος της κυτταρομετρίας ροής έδειξε ότι τα κύτταρα που εκφράζουν την χιμαιρική πρωτεΐνη Αργοναύτης 2-gfp είναι λιγότερα συγκριτικά με εκείνα που εκφράζουν μόνο το γονίδιο της πράσινης φθορίζουσας χρωστικής. Περαιτέρω ανάλυση πραγματοποιήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ κατά την οποία παρατηρήθηκε ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 σε κύτταρα μειώνει τον αρχικό πληθυσμό των βιώσιμων κυττάρων. Επιπλέον, μελετήθηκε η μεταγραφική έκφραση διαφόρων γονιδίων ενδιαφέροντος σε κύτταρα τα οποία είχαν προσλάβει το πλασμίδιο της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2-gfp, μέσω της δοκιμασίας αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (PCR). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 φαίνεται να μην επηρεάζει την συνολική μεταγραφική έκφραση των γονιδίων ελέγχου LamA/C, GAPDH ή των μελών της οικογένειας των Aργοναυτών. Αντίθετα, η ενδογενής έκφραση του γονιδίου του Αργοναύτη 2 σε μεταγραφικό επίπεδο στον κυτταρικό πληθυσμό που υπερεκφράζει την πρωτεΐνη Αgo2, δείχνει να έχει πτωτική τάση συγκριτικά με την έκφραση που παρουσιάζεται στα κύτταρα που εκφράζουν μόνο την πράσινη φθορίζουσα χρωστική GFP. Επιπρόσθετα, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (q-PCR) παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα που προσέλαβαν μόνο το γονίδιο της πράσινης χρωστικής GFP, εμφανίζουν μεγαλύτερο φθορισμό συγκριτικά με εκείνα που προσέλαβαν το πλασμίδιο του Αργοναύτη 2. Τέλος, η έκφραση των μελών της οικογένειας των αργοναυτών (AGO1, AGO2, AGO3, AGO4) φαίνεται ότι παρουσιάζει διαφορές στην μεταγραφική έκφραση ανάμεσα στους διάφορους κυτταρικούς πληθυσμούς που μελετήθηκαν.","abstract_has_math":false,"creators":["Ακτύπη Ανδριάνα","Aktypi Andriana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882501"],"render_values":[{"text":"uoadl:2882501","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882501","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882501","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2882501","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ακτύπη Ανδριάνα","Aktypi Andriana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882501"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οικογένεια των Αργοναυτών εμφανίζει υψηλό βαθμό συντηρητικότητας, με τα μέλη της να απαντώνται στα Αρχαία, στους Προκαρυωτικούς και Ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Η συγκεκριμένη οικογένεια υποδιαιρείται σε τρείς υποοικογένειες, όπως αυτές κατάγραφονται παρακάτω: την υποοικογένεια AGO, η οποία περιλαμβάνει πρωτεΐνες όπως η AGO1 που ανακαλύφθηκε στο φυτό Arapidopsis thaliana, την υποοικογένεια PIWI (P element induced wimpy testis), η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες όπως η πρωτεΐνη piwi που βρέθηκε στον οργανισμό Drosophila melanogaster και τέλος, την πρόσφατη υποοικογένεια Αργοναύτη 3 που περιλαμβάνει πρωτεΐνες όμοιες με εκείνες του οργανισμού C. elegans. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες έχουν χαρακτηριστική δίλοβη δομή. Ο ένας λοβός συγκροτείται από τις επικράτειες N-PAZ και ο άλλος από τις MID-PIWI, σχηματίζοντας στο κέντρο της πρωτεΐνης μία ειδική θέση πρόσδεσης μικρών μορίων RNA. Οι πρωτεΐνες της συγκεκριμένης οικογένειας φαίνεται να εμπλέκονται σε πολλές διαδικασίες του κυττάρου, όπως στη βιογένεση των μικρών RNA, microRNA, small-interference RNA και piwi-interacting RNA. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες απαντώνται κυρίως στο κυτταρόπλασμα (συνήθως στα σωματίδια P-bodies), αν και πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει τα συγκεκριμένα μόρια μέσα στο πυρήνα. Από την οικογένεια των αργοναυτών, ο Αργοναύτης 2 διαθέτει καταλυτική υπομονάδα (λόγω του ιδιαίτερου μοτίβου Asp597-Asp669-His807 που εμφανίζει στη δομή του) και εμπλέκεται στην μετα-μεταγραφική ρύθμιση ως μέλος του συμπλόκου RISC με διάφορους τρόπους. Είτε καταστρέφοντας το προσδεδεμένο mRNA, είτε εμποδίζοντας την μετέπειτα μετάφραση του. Επίσης, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη εμπλέκεται σε πολλά σύνδρομα και ασθένειες, όπως για παράδειγμα σε διάφορους τύπους καρκίνου και στο σύνδρομο Εύθραστου Χ. Για τον σκοπό αυτό, στην παρούσα εργασία, μελετάται η επίδραση που έχει η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 στον φαινότυπο των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων ΝΤΗΥ. Η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 πραγματοποιήθηκε μέσω της διαδικασίας της διαμόλυνσης κυττάρων με πλασμιδιακούς φορείς (AGO2-GFP πλασμίδιο και GFP πλασμίδιο). Η μέθοδος της κυτταρομετρίας ροής έδειξε ότι τα κύτταρα που εκφράζουν την χιμαιρική πρωτεΐνη Αργοναύτης 2-gfp είναι λιγότερα συγκριτικά με εκείνα που εκφράζουν μόνο το γονίδιο της πράσινης φθορίζουσας χρωστικής. Περαιτέρω ανάλυση πραγματοποιήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ κατά την οποία παρατηρήθηκε ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 σε κύτταρα μειώνει τον αρχικό πληθυσμό των βιώσιμων κυττάρων. Επιπλέον, μελετήθηκε η μεταγραφική έκφραση διαφόρων γονιδίων ενδιαφέροντος σε κύτταρα τα οποία είχαν προσλάβει το πλασμίδιο της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2-gfp, μέσω της δοκιμασίας αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (PCR). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 φαίνεται να μην επηρεάζει την συνολική μεταγραφική έκφραση των γονιδίων ελέγχου LamA/C, GAPDH ή των μελών της οικογένειας των Aργοναυτών. Αντίθετα, η ενδογενής έκφραση του γονιδίου του Αργοναύτη 2 σε μεταγραφικό επίπεδο στον κυτταρικό πληθυσμό που υπερεκφράζει την πρωτεΐνη Αgo2, δείχνει να έχει πτωτική τάση συγκριτικά με την έκφραση που παρουσιάζεται στα κύτταρα που εκφράζουν μόνο την πράσινη φθορίζουσα χρωστική GFP. Επιπρόσθετα, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (q-PCR) παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα που προσέλαβαν μόνο το γονίδιο της πράσινης χρωστικής GFP, εμφανίζουν μεγαλύτερο φθορισμό συγκριτικά με εκείνα που προσέλαβαν το πλασμίδιο του Αργοναύτη 2. Τέλος, η έκφραση των μελών της οικογένειας των αργοναυτών (AGO1, AGO2, AGO3, AGO4) φαίνεται ότι παρουσιάζει διαφορές στην μεταγραφική έκφραση ανάμεσα στους διάφορους κυτταρικούς πληθυσμούς που μελετήθηκαν.","The Argonaute protein family is well conserved among the species. It can be divided in three subfamilies: the AGO protein subfamily which involves proteins similar to AGO1 found at plant Arapidopsis thaliana, the PIWI protein subfamily (P element induced wimpy testis), which contains proteins that could be found in Drosophila melanogaster and the third subfamily Argonaute 3, which includes Ago proteins, as the ones found in C. elegans. The Argonautes family has a characteristic bilobal structure. One lobe consists of the N and PAZ domains and the other one the MID- PIWI domain. All together, they form a specific cleft in the centre of the Argonaute protein where small RNAs can be attached. Argonaute proteins are known because of their role in microRNAs, small-interference RNAs and piwi-interacting RNAs biogenesis. Most of them are located in the cytoplasm (in specific structures that are called P-bodies). However, recent studies proved that Argonaute can be also found inside the nucleus. Protein Argonaute 2 (Ago2) belongs to the AGO subfamily. It is one of the members in mammals that has catalytic activity (because of the special motif Asp597-Asp669-His807 in its structure) and plays an important role in post transcription regulation as being a part of RISC complex by multiple ways. Argonaute 2 has the ability to degradate mRNAs which are attached on the RISC complex, or to inhibit their translation. Furthermore, Argonaute 2 protein also seems to implicate in various deceases in human, including various cancer types (such as colon cancer and ovarian cancer) and syndrome X. However, little is known about the implication of Ago2 over-expression in the cell phenotype. In this study, using transfected normal thyroid cell line NTHY with plasmid vectors (Ago2-gfp plasmid and gfp plasmid), it is shown that over-expression of the Ago2 protein affects the number of living cells, in comparison with other cell populations of the Ago2 with normal expression. With flow cytometry was shown that Ago2-gfp positive cells were less in number than the cells that expressed only the gene of the green fluorescent, gfp. To further test this observation, MTT analysis was performed and the results were in agreement with the ones emerged from flow cytometry. It was statistically significant that the cells which expressed the hybrid Ago2 -gfp protein, were less than the cells that expressed just the gfp protein. It was also observed that over-expression of the Ago2 protein does not affect the expression of housekeeping genes, such as Lamin or GAPDH, or the expression of the family protein members (AGO1, AGO2, AGO3, AGO4) on the transcription level. Though it is important to point out that the amount of endogenous Ago2 in the transfected cells with plasmid Ago2-gfp, it seems to be less expressed in contrast with the other cell populations. To further investigate this result, quantitive polymerase chain reaction (q-PCR) was performed. It was obvious that the cells which expressed only the GFP protein, express higher levels of GFP transcripts than the cells which were treated with the AGO2-GFP plasmid. Finally, it should be mentioned that, in this experimental procedure, the expression of the endogenous Ago2 is differentiated among the cell populations used in this study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Μελέτη της επίδρασης της υπερέκφρασης των Αργοναυτών στην κυτταρική δομή και λειτουργία»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ακτύπη Ανδριάνα","Aktypi Andriana"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η οικογένεια των Αργοναυτών εμφανίζει υψηλό βαθμό συντηρητικότητας, με τα μέλη της να απαντώνται στα Αρχαία, στους Προκαρυωτικούς και Ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Η συγκεκριμένη οικογένεια υποδιαιρείται σε τρείς υποοικογένειες, όπως αυτές κατάγραφονται παρακάτω: την υποοικογένεια AGO, η οποία περιλαμβάνει πρωτεΐνες όπως η AGO1 που ανακαλύφθηκε στο φυτό Arapidopsis thaliana, την υποοικογένεια PIWI (P element induced wimpy testis), η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες όπως η πρωτεΐνη piwi που βρέθηκε στον οργανισμό Drosophila melanogaster και τέλος, την πρόσφατη υποοικογένεια Αργοναύτη 3 που περιλαμβάνει πρωτεΐνες όμοιες με εκείνες του οργανισμού C. elegans. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες έχουν χαρακτηριστική δίλοβη δομή. Ο ένας λοβός συγκροτείται από τις επικράτειες N-PAZ και ο άλλος από τις MID-PIWI, σχηματίζοντας στο κέντρο της πρωτεΐνης μία ειδική θέση πρόσδεσης μικρών μορίων RNA. Οι πρωτεΐνες της συγκεκριμένης οικογένειας φαίνεται να εμπλέκονται σε πολλές διαδικασίες του κυττάρου, όπως στη βιογένεση των μικρών RNA, microRNA, small-interference RNA και piwi-interacting RNA. Οι πρωτεΐνες Αργοναύτες απαντώνται κυρίως στο κυτταρόπλασμα (συνήθως στα σωματίδια P-bodies), αν και πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει τα συγκεκριμένα μόρια μέσα στο πυρήνα. Από την οικογένεια των αργοναυτών, ο Αργοναύτης 2 διαθέτει καταλυτική υπομονάδα (λόγω του ιδιαίτερου μοτίβου Asp597-Asp669-His807 που εμφανίζει στη δομή του) και εμπλέκεται στην μετα-μεταγραφική ρύθμιση ως μέλος του συμπλόκου RISC με διάφορους τρόπους. Είτε καταστρέφοντας το προσδεδεμένο mRNA, είτε εμποδίζοντας την μετέπειτα μετάφραση του. Επίσης, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη εμπλέκεται σε πολλά σύνδρομα και ασθένειες, όπως για παράδειγμα σε διάφορους τύπους καρκίνου και στο σύνδρομο Εύθραστου Χ. Για τον σκοπό αυτό, στην παρούσα εργασία, μελετάται η επίδραση που έχει η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 στον φαινότυπο των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων ΝΤΗΥ. Η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2 πραγματοποιήθηκε μέσω της διαδικασίας της διαμόλυνσης κυττάρων με πλασμιδιακούς φορείς (AGO2-GFP πλασμίδιο και GFP πλασμίδιο). Η μέθοδος της κυτταρομετρίας ροής έδειξε ότι τα κύτταρα που εκφράζουν την χιμαιρική πρωτεΐνη Αργοναύτης 2-gfp είναι λιγότερα συγκριτικά με εκείνα που εκφράζουν μόνο το γονίδιο της πράσινης φθορίζουσας χρωστικής. Περαιτέρω ανάλυση πραγματοποιήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ κατά την οποία παρατηρήθηκε ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 σε κύτταρα μειώνει τον αρχικό πληθυσμό των βιώσιμων κυττάρων. Επιπλέον, μελετήθηκε η μεταγραφική έκφραση διαφόρων γονιδίων ενδιαφέροντος σε κύτταρα τα οποία είχαν προσλάβει το πλασμίδιο της πρωτεΐνης Αργοναύτης 2-gfp, μέσω της δοκιμασίας αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (PCR). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης Ago2 φαίνεται να μην επηρεάζει την συνολική μεταγραφική έκφραση των γονιδίων ελέγχου LamA/C, GAPDH ή των μελών της οικογένειας των Aργοναυτών. Αντίθετα, η ενδογενής έκφραση του γονιδίου του Αργοναύτη 2 σε μεταγραφικό επίπεδο στον κυτταρικό πληθυσμό που υπερεκφράζει την πρωτεΐνη Αgo2, δείχνει να έχει πτωτική τάση συγκριτικά με την έκφραση που παρουσιάζεται στα κύτταρα που εκφράζουν μόνο την πράσινη φθορίζουσα χρωστική GFP. Επιπρόσθετα, μέσω της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (q-PCR) παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα που προσέλαβαν μόνο το γονίδιο της πράσινης χρωστικής GFP, εμφανίζουν μεγαλύτερο φθορισμό συγκριτικά με εκείνα που προσέλαβαν το πλασμίδιο του Αργοναύτη 2. Τέλος, η έκφραση των μελών της οικογένειας των αργοναυτών (AGO1, AGO2, AGO3, AGO4) φαίνεται ότι παρουσιάζει διαφορές στην μεταγραφική έκφραση ανάμεσα στους διάφορους κυτταρικούς πληθυσμούς που μελετήθηκαν.","The Argonaute protein family is well conserved among the species. It can be divided in three subfamilies: the AGO protein subfamily which involves proteins similar to AGO1 found at plant Arapidopsis thaliana, the PIWI protein subfamily (P element induced wimpy testis), which contains proteins that could be found in Drosophila melanogaster and the third subfamily Argonaute 3, which includes Ago proteins, as the ones found in C. elegans. The Argonautes family has a characteristic bilobal structure. One lobe consists of the N and PAZ domains and the other one the MID- PIWI domain. All together, they form a specific cleft in the centre of the Argonaute protein where small RNAs can be attached. Argonaute proteins are known because of their role in microRNAs, small-interference RNAs and piwi-interacting RNAs biogenesis. Most of them are located in the cytoplasm (in specific structures that are called P-bodies). However, recent studies proved that Argonaute can be also found inside the nucleus. Protein Argonaute 2 (Ago2) belongs to the AGO subfamily. It is one of the members in mammals that has catalytic activity (because of the special motif Asp597-Asp669-His807 in its structure) and plays an important role in post transcription regulation as being a part of RISC complex by multiple ways. Argonaute 2 has the ability to degradate mRNAs which are attached on the RISC complex, or to inhibit their translation. Furthermore, Argonaute 2 protein also seems to implicate in various deceases in human, including various cancer types (such as colon cancer and ovarian cancer) and syndrome X. However, little is known about the implication of Ago2 over-expression in the cell phenotype. In this study, using transfected normal thyroid cell line NTHY with plasmid vectors (Ago2-gfp plasmid and gfp plasmid), it is shown that over-expression of the Ago2 protein affects the number of living cells, in comparison with other cell populations of the Ago2 with normal expression. With flow cytometry was shown that Ago2-gfp positive cells were less in number than the cells that expressed only the gene of the green fluorescent, gfp. To further test this observation, MTT analysis was performed and the results were in agreement with the ones emerged from flow cytometry. It was statistically significant that the cells which expressed the hybrid Ago2 -gfp protein, were less than the cells that expressed just the gfp protein. It was also observed that over-expression of the Ago2 protein does not affect the expression of housekeeping genes, such as Lamin or GAPDH, or the expression of the family protein members (AGO1, AGO2, AGO3, AGO4) on the transcription level. Though it is important to point out that the amount of endogenous Ago2 in the transfected cells with plasmid Ago2-gfp, it seems to be less expressed in contrast with the other cell populations. To further investigate this result, quantitive polymerase chain reaction (q-PCR) was performed. It was obvious that the cells which expressed only the GFP protein, express higher levels of GFP transcripts than the cells which were treated with the AGO2-GFP plasmid. Finally, it should be mentioned that, in this experimental procedure, the expression of the endogenous Ago2 is differentiated among the cell populations used in this study."],"dc:identifier":["uoadl:2882501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882501"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Μελέτη της επίδρασης της υπερέκφρασης των Αργοναυτών στην κυτταρική δομή και λειτουργία»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:07Z"}