{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882893"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2882893","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατασκευή θεραπευτικών λέντι φορέων με χιμαιρικό αντι-CD19CAR υποδοχέα: Συγκριτική μελέτη με τον αντίστοιχο προ-θεραπευτικό φορέα","abstract":"Η θεραπεία με χιμαιρικούς αντιγονικούς υποδοχείς (CAR) σε Τ κύτταρα, αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση σε περιπτώσεις κακοηθειών όπου οι συμβατικές θεραπείες κρίνονται αναποτελεσματικές. Βασική προϋπόθεση για τη χρήση των CAR ως θεραπευτικό μέσο, είναι η εύρεση επιφανειακών αντιγόνων που εκφράζονται ή υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα του όγκου, ενώ παράλληλα εκλείπουν από τους φυσιολογικούς ιστούς, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως ειδικοί στόχοι. Ο χιμαιρικός υποδοχέας, αφού εκφραστεί στη μεμβράνη των Τ λεμφοκύτταρων, αναγνωρίζει και εξαλείφει κύτταρα που εκφράζουν στην επιφάνεια τους το αντιγόνο-στόχο, ανεξαρτήτως της σύνδεσης του υποδοχέα TCR με το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας. Στην παρούσα ερευνητική εργασία διπλώματος ειδίκευσης, ως στόχος χρησιμοποιήθηκε το CD19 αντιγόνο επιφανείας των Β λεμφοκυττάρων, το οποίο απουσιάζει από τα αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα και από άλλους ιστούς, συνεπώς η στόχευσή του είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις κακοηθειών των Β κυττάρων, όπως είναι οι περιπτώσεις της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας (ALL), της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (CLL) και πολλών μορφών Non-Hodgkin λεμφωμάτων. Ο χιμαιρικός υποδοχέας αποτελείται από μια εξωκυττάρια, μια διαμεμβρανική και μια ενδοκυττάρια περιοχή. Εξωκυτταρικά βρίσκεται η περιοχή scFv, μία ελαφριά αλυσίδα που συνδέεται με τη βαριά αλυσίδα ενός αντισώματος που αναγνωρίζει ειδικά το αντιγόνο CD19, ενώ η ενδοκυτταρική περιοχή περιλαμβάνει συνδιεγερτικά μόρια που είναι υπεύθυνα για την ενεργοποίηση και των πολλαπλασιασμό των Τ κυττάρων, όπως είναι η πρωτεΐνη CD28, καθώς και την αλυσίδα CD3ζ. Συγκεκριμένα η αλυσίδα CD3ζ αποτελεί το τελευταίο τμήμα μεταγωγής σήματος για την επαγωγή της ενεργοποίησης των CD19CAR T κυττάρων. Για τη διαμόλυνση των Τ λεμφοκυττάρων, που είχαν απομονωθεί από ασθενή με CLL, με την αλληλουχία του CD19CAR, ως όχημα μεταφοράς χρησιμοποιήθηκαν δύο Λέντι φορείς, ο προ-θεραπευτικός και ο θεραπευτικός, που διαφέρουν ως προς την παρουσία ή απουσία της φθορίζουσας πρωτεΐνης GFP. Για τον έλεγχο της κυτταροτοξικότητας, τα CD19CAR Τ λεμφοκύτταρα συνεπωάστηκαν με Β λεμφοκύτταρα-στόχους σημασμένα με την φθορίζουσα ουσία CFSE, που είχαν απομονωθεί από τον ίδιο ασθενή, σε αναλογίες 1:1, 3:1 και 10:1 (Effectors:Target). Πραγματοποιήθηκε συνεπώαση των κυττάρων για τέσσερις ώρες και στη συνέχεια, αφού έγινε χρώση με 7AAD που έχει την ικανότητα να εισέρχεται στα νεκρά κύτταρα, μέσω κυτταρομετρίας ροής υπολογίστηκε το ποσοστό των νεκρών Β λεμφοκυττάρων, άρα και το ποσοστό της κυτταροτοξικότητας των CD19CAR T κυττάρων. Από τη μελέτη της κυτταροτοξικότητας προκύπτει ότι ο θεραπευτικός φορέας είναι αποδοτικότερος από τον προ-θεραπευτικό, που περιλαμβάνει την αλληλουχία της πρωτεΐνης GFP, στις αναλογίες 1:1 και 3:1, γεγονός που αναμενόταν καθώς λόγω του μικρότερου μεγέθους του πολλαπλασιάζεται πιο αποδοτικά, αυξάνοντας την ικανότητα διαμόλυνσης. Τέλος η κυτταροτοξικότητα αυξάνεται όσο αυξάνεται η αναλογία Τ λεμφοκυττάρων:B λεμφοκυττάρων και στα κύτταρα που έχουν διαμολυνθεί με τον θεραπευτικό ιό, φτάνει στο 70%. Συνοψίζοντας, παρουσιάζεται η κατασκευή και η προ-κλινική αποτελεσματικότητα δύο Λεντιικών φορέων που περιλαμβάνουν την 7 αλληλουχία του CD19CAR, σαν πρώτο βήμα στην ανάπτυξη ενός κλινικού φορέα για την ανοσοθεραπεία CD19+ όγκων.","abstract_html":"Η θεραπεία με χιμαιρικούς αντιγονικούς υποδοχείς (CAR) σε Τ κύτταρα, αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση σε περιπτώσεις κακοηθειών όπου οι συμβατικές θεραπείες κρίνονται αναποτελεσματικές. Βασική προϋπόθεση για τη χρήση των CAR ως θεραπευτικό μέσο, είναι η εύρεση επιφανειακών αντιγόνων που εκφράζονται ή υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα του όγκου, ενώ παράλληλα εκλείπουν από τους φυσιολογικούς ιστούς, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως ειδικοί στόχοι. Ο χιμαιρικός υποδοχέας, αφού εκφραστεί στη μεμβράνη των Τ λεμφοκύτταρων, αναγνωρίζει και εξαλείφει κύτταρα που εκφράζουν στην επιφάνεια τους το αντιγόνο-στόχο, ανεξαρτήτως της σύνδεσης του υποδοχέα TCR με το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας. Στην παρούσα ερευνητική εργασία διπλώματος ειδίκευσης, ως στόχος χρησιμοποιήθηκε το CD19 αντιγόνο επιφανείας των Β λεμφοκυττάρων, το οποίο απουσιάζει από τα αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα και από άλλους ιστούς, συνεπώς η στόχευσή του είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις κακοηθειών των Β κυττάρων, όπως είναι οι περιπτώσεις της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας (ALL), της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (CLL) και πολλών μορφών Non-Hodgkin λεμφωμάτων. Ο χιμαιρικός υποδοχέας αποτελείται από μια εξωκυττάρια, μια διαμεμβρανική και μια ενδοκυττάρια περιοχή. Εξωκυτταρικά βρίσκεται η περιοχή scFv, μία ελαφριά αλυσίδα που συνδέεται με τη βαριά αλυσίδα ενός αντισώματος που αναγνωρίζει ειδικά το αντιγόνο CD19, ενώ η ενδοκυτταρική περιοχή περιλαμβάνει συνδιεγερτικά μόρια που είναι υπεύθυνα για την ενεργοποίηση και των πολλαπλασιασμό των Τ κυττάρων, όπως είναι η πρωτεΐνη CD28, καθώς και την αλυσίδα CD3ζ. Συγκεκριμένα η αλυσίδα CD3ζ αποτελεί το τελευταίο τμήμα μεταγωγής σήματος για την επαγωγή της ενεργοποίησης των CD19CAR T κυττάρων. Για τη διαμόλυνση των Τ λεμφοκυττάρων, που είχαν απομονωθεί από ασθενή με CLL, με την αλληλουχία του CD19CAR, ως όχημα μεταφοράς χρησιμοποιήθηκαν δύο Λέντι φορείς, ο προ-θεραπευτικός και ο θεραπευτικός, που διαφέρουν ως προς την παρουσία ή απουσία της φθορίζουσας πρωτεΐνης GFP. Για τον έλεγχο της κυτταροτοξικότητας, τα CD19CAR Τ λεμφοκύτταρα συνεπωάστηκαν με Β λεμφοκύτταρα-στόχους σημασμένα με την φθορίζουσα ουσία CFSE, που είχαν απομονωθεί από τον ίδιο ασθενή, σε αναλογίες 1:1, 3:1 και 10:1 (Effectors:Target). Πραγματοποιήθηκε συνεπώαση των κυττάρων για τέσσερις ώρες και στη συνέχεια, αφού έγινε χρώση με 7AAD που έχει την ικανότητα να εισέρχεται στα νεκρά κύτταρα, μέσω κυτταρομετρίας ροής υπολογίστηκε το ποσοστό των νεκρών Β λεμφοκυττάρων, άρα και το ποσοστό της κυτταροτοξικότητας των CD19CAR T κυττάρων. Από τη μελέτη της κυτταροτοξικότητας προκύπτει ότι ο θεραπευτικός φορέας είναι αποδοτικότερος από τον προ-θεραπευτικό, που περιλαμβάνει την αλληλουχία της πρωτεΐνης GFP, στις αναλογίες 1:1 και 3:1, γεγονός που αναμενόταν καθώς λόγω του μικρότερου μεγέθους του πολλαπλασιάζεται πιο αποδοτικά, αυξάνοντας την ικανότητα διαμόλυνσης. Τέλος η κυτταροτοξικότητα αυξάνεται όσο αυξάνεται η αναλογία Τ λεμφοκυττάρων:B λεμφοκυττάρων και στα κύτταρα που έχουν διαμολυνθεί με τον θεραπευτικό ιό, φτάνει στο 70%. Συνοψίζοντας, παρουσιάζεται η κατασκευή και η προ-κλινική αποτελεσματικότητα δύο Λεντιικών φορέων που περιλαμβάνουν την 7 αλληλουχία του CD19CAR, σαν πρώτο βήμα στην ανάπτυξη ενός κλινικού φορέα για την ανοσοθεραπεία CD19+ όγκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκύζη Μαργαρίτα","Gkyzi Margarita"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:09Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882893"],"render_values":[{"text":"uoadl:2882893","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882893","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882893","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2882893","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκύζη Μαργαρίτα","Gkyzi Margarita"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2882893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882893"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θεραπεία με χιμαιρικούς αντιγονικούς υποδοχείς (CAR) σε Τ κύτταρα, αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση σε περιπτώσεις κακοηθειών όπου οι συμβατικές θεραπείες κρίνονται αναποτελεσματικές. Βασική προϋπόθεση για τη χρήση των CAR ως θεραπευτικό μέσο, είναι η εύρεση επιφανειακών αντιγόνων που εκφράζονται ή υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα του όγκου, ενώ παράλληλα εκλείπουν από τους φυσιολογικούς ιστούς, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως ειδικοί στόχοι. Ο χιμαιρικός υποδοχέας, αφού εκφραστεί στη μεμβράνη των Τ λεμφοκύτταρων, αναγνωρίζει και εξαλείφει κύτταρα που εκφράζουν στην επιφάνεια τους το αντιγόνο-στόχο, ανεξαρτήτως της σύνδεσης του υποδοχέα TCR με το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας. Στην παρούσα ερευνητική εργασία διπλώματος ειδίκευσης, ως στόχος χρησιμοποιήθηκε το CD19 αντιγόνο επιφανείας των Β λεμφοκυττάρων, το οποίο απουσιάζει από τα αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα και από άλλους ιστούς, συνεπώς η στόχευσή του είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις κακοηθειών των Β κυττάρων, όπως είναι οι περιπτώσεις της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας (ALL), της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (CLL) και πολλών μορφών Non-Hodgkin λεμφωμάτων. Ο χιμαιρικός υποδοχέας αποτελείται από μια εξωκυττάρια, μια διαμεμβρανική και μια ενδοκυττάρια περιοχή. Εξωκυτταρικά βρίσκεται η περιοχή scFv, μία ελαφριά αλυσίδα που συνδέεται με τη βαριά αλυσίδα ενός αντισώματος που αναγνωρίζει ειδικά το αντιγόνο CD19, ενώ η ενδοκυτταρική περιοχή περιλαμβάνει συνδιεγερτικά μόρια που είναι υπεύθυνα για την ενεργοποίηση και των πολλαπλασιασμό των Τ κυττάρων, όπως είναι η πρωτεΐνη CD28, καθώς και την αλυσίδα CD3ζ. Συγκεκριμένα η αλυσίδα CD3ζ αποτελεί το τελευταίο τμήμα μεταγωγής σήματος για την επαγωγή της ενεργοποίησης των CD19CAR T κυττάρων. Για τη διαμόλυνση των Τ λεμφοκυττάρων, που είχαν απομονωθεί από ασθενή με CLL, με την αλληλουχία του CD19CAR, ως όχημα μεταφοράς χρησιμοποιήθηκαν δύο Λέντι φορείς, ο προ-θεραπευτικός και ο θεραπευτικός, που διαφέρουν ως προς την παρουσία ή απουσία της φθορίζουσας πρωτεΐνης GFP. Για τον έλεγχο της κυτταροτοξικότητας, τα CD19CAR Τ λεμφοκύτταρα συνεπωάστηκαν με Β λεμφοκύτταρα-στόχους σημασμένα με την φθορίζουσα ουσία CFSE, που είχαν απομονωθεί από τον ίδιο ασθενή, σε αναλογίες 1:1, 3:1 και 10:1 (Effectors:Target). Πραγματοποιήθηκε συνεπώαση των κυττάρων για τέσσερις ώρες και στη συνέχεια, αφού έγινε χρώση με 7AAD που έχει την ικανότητα να εισέρχεται στα νεκρά κύτταρα, μέσω κυτταρομετρίας ροής υπολογίστηκε το ποσοστό των νεκρών Β λεμφοκυττάρων, άρα και το ποσοστό της κυτταροτοξικότητας των CD19CAR T κυττάρων. Από τη μελέτη της κυτταροτοξικότητας προκύπτει ότι ο θεραπευτικός φορέας είναι αποδοτικότερος από τον προ-θεραπευτικό, που περιλαμβάνει την αλληλουχία της πρωτεΐνης GFP, στις αναλογίες 1:1 και 3:1, γεγονός που αναμενόταν καθώς λόγω του μικρότερου μεγέθους του πολλαπλασιάζεται πιο αποδοτικά, αυξάνοντας την ικανότητα διαμόλυνσης. Τέλος η κυτταροτοξικότητα αυξάνεται όσο αυξάνεται η αναλογία Τ λεμφοκυττάρων:B λεμφοκυττάρων και στα κύτταρα που έχουν διαμολυνθεί με τον θεραπευτικό ιό, φτάνει στο 70%. Συνοψίζοντας, παρουσιάζεται η κατασκευή και η προ-κλινική αποτελεσματικότητα δύο Λεντιικών φορέων που περιλαμβάνουν την 7 αλληλουχία του CD19CAR, σαν πρώτο βήμα στην ανάπτυξη ενός κλινικού φορέα για την ανοσοθεραπεία CD19+ όγκων.","Chimeric antigen receptor T-cell therapy (CAR T cell therapy) has shown great promise for chemotherapy-refractory malignancies. The selection of the right target is the most important part of the composition of a CAR. Targets are typically surface antigens, whose epitope is unique to cancer cells, sparing toxicity to normal cells. CAR T cells, in contrast to their normal counterparts, have the ability to target and kill cancer cells that express the target-epitope, independent of MHC restriction. In this Master Thesis, the surface antigen CD19 was selected as the target of the CAR. CD19 is commonly found on lymphocytes and its expression is a hallmark of malignant B cells in chronic lymphocytic leukemia (CLL), acute lymphocytic leukemia (ALL) and in many types of non-Hodgkin lymphomas. The chimeric receptor is composed of an extracellular, a transmembrane and an intracellular domain. The extracellular domain consists of a single chain variable fragment domain, which is a fusion protein of the variable regions of the heavy and light chains of an immunoglobulin that recognizes the CD19 antigen. In addition, the intracellular domain is composed of costimulatory molecules, such as the CD28 molecule, that influence the proliferation and the persistence of T cells and the CD3-zeta chain, which provides an activation signal for CD19CAR T cells. T cells were isolated from a CLL patient’s blood and transduced with lentiviral constructs that express the CD19CAR cassette. Specifically, two lentiviral constructs have been used, a therapeutic and a pre-therapeutic vector, which differ for the absence or presence of the GFP protein, respectively. In cytotoxicity assays, CD19CAR T cells were incubated with autologous B target cells labeled with CFSE, in ratios (Effector:Target) of 1:1, 3:1, 10:1. Cells were incubated for four hours and labelled with the 7AAD fluorescent intercalator, which stains dead cells. Onwards, the percentage of dead B lymphocytes, and therefore the rate of CD19CAR T cell cytotoxicity, was calculated with flow cytometry. The cytotoxicity results show that the therapeutic vector is more efficient than the pre-therapeutic, which expresses the GFP protein, even in the low 1:1 and 3:1 ratios. This in fact was expected, since its smaller size leads to more efficient virus packaging and marginally higher viral titers. Last but not least, it seems that cytotoxicity increases with the rise of effector:target ratio, reaching 70% specific lysis of target cells. Overall, we show the construction and preclinical efficacy of a Lenti-based antiCD19 CAR construct as a first step in developing a clinically compatible vector for immunotherapy of CD19+ tumors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατασκευή θεραπευτικών λέντι φορέων με χιμαιρικό αντι-CD19CAR υποδοχέα: Συγκριτική μελέτη με τον αντίστοιχο προ-θεραπευτικό φορέα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκύζη Μαργαρίτα","Gkyzi Margarita"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η θεραπεία με χιμαιρικούς αντιγονικούς υποδοχείς (CAR) σε Τ κύτταρα, αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση σε περιπτώσεις κακοηθειών όπου οι συμβατικές θεραπείες κρίνονται αναποτελεσματικές. Βασική προϋπόθεση για τη χρήση των CAR ως θεραπευτικό μέσο, είναι η εύρεση επιφανειακών αντιγόνων που εκφράζονται ή υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα του όγκου, ενώ παράλληλα εκλείπουν από τους φυσιολογικούς ιστούς, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως ειδικοί στόχοι. Ο χιμαιρικός υποδοχέας, αφού εκφραστεί στη μεμβράνη των Τ λεμφοκύτταρων, αναγνωρίζει και εξαλείφει κύτταρα που εκφράζουν στην επιφάνεια τους το αντιγόνο-στόχο, ανεξαρτήτως της σύνδεσης του υποδοχέα TCR με το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας. Στην παρούσα ερευνητική εργασία διπλώματος ειδίκευσης, ως στόχος χρησιμοποιήθηκε το CD19 αντιγόνο επιφανείας των Β λεμφοκυττάρων, το οποίο απουσιάζει από τα αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα και από άλλους ιστούς, συνεπώς η στόχευσή του είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις κακοηθειών των Β κυττάρων, όπως είναι οι περιπτώσεις της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας (ALL), της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (CLL) και πολλών μορφών Non-Hodgkin λεμφωμάτων. Ο χιμαιρικός υποδοχέας αποτελείται από μια εξωκυττάρια, μια διαμεμβρανική και μια ενδοκυττάρια περιοχή. Εξωκυτταρικά βρίσκεται η περιοχή scFv, μία ελαφριά αλυσίδα που συνδέεται με τη βαριά αλυσίδα ενός αντισώματος που αναγνωρίζει ειδικά το αντιγόνο CD19, ενώ η ενδοκυτταρική περιοχή περιλαμβάνει συνδιεγερτικά μόρια που είναι υπεύθυνα για την ενεργοποίηση και των πολλαπλασιασμό των Τ κυττάρων, όπως είναι η πρωτεΐνη CD28, καθώς και την αλυσίδα CD3ζ. Συγκεκριμένα η αλυσίδα CD3ζ αποτελεί το τελευταίο τμήμα μεταγωγής σήματος για την επαγωγή της ενεργοποίησης των CD19CAR T κυττάρων. Για τη διαμόλυνση των Τ λεμφοκυττάρων, που είχαν απομονωθεί από ασθενή με CLL, με την αλληλουχία του CD19CAR, ως όχημα μεταφοράς χρησιμοποιήθηκαν δύο Λέντι φορείς, ο προ-θεραπευτικός και ο θεραπευτικός, που διαφέρουν ως προς την παρουσία ή απουσία της φθορίζουσας πρωτεΐνης GFP. Για τον έλεγχο της κυτταροτοξικότητας, τα CD19CAR Τ λεμφοκύτταρα συνεπωάστηκαν με Β λεμφοκύτταρα-στόχους σημασμένα με την φθορίζουσα ουσία CFSE, που είχαν απομονωθεί από τον ίδιο ασθενή, σε αναλογίες 1:1, 3:1 και 10:1 (Effectors:Target). Πραγματοποιήθηκε συνεπώαση των κυττάρων για τέσσερις ώρες και στη συνέχεια, αφού έγινε χρώση με 7AAD που έχει την ικανότητα να εισέρχεται στα νεκρά κύτταρα, μέσω κυτταρομετρίας ροής υπολογίστηκε το ποσοστό των νεκρών Β λεμφοκυττάρων, άρα και το ποσοστό της κυτταροτοξικότητας των CD19CAR T κυττάρων. Από τη μελέτη της κυτταροτοξικότητας προκύπτει ότι ο θεραπευτικός φορέας είναι αποδοτικότερος από τον προ-θεραπευτικό, που περιλαμβάνει την αλληλουχία της πρωτεΐνης GFP, στις αναλογίες 1:1 και 3:1, γεγονός που αναμενόταν καθώς λόγω του μικρότερου μεγέθους του πολλαπλασιάζεται πιο αποδοτικά, αυξάνοντας την ικανότητα διαμόλυνσης. Τέλος η κυτταροτοξικότητα αυξάνεται όσο αυξάνεται η αναλογία Τ λεμφοκυττάρων:B λεμφοκυττάρων και στα κύτταρα που έχουν διαμολυνθεί με τον θεραπευτικό ιό, φτάνει στο 70%. Συνοψίζοντας, παρουσιάζεται η κατασκευή και η προ-κλινική αποτελεσματικότητα δύο Λεντιικών φορέων που περιλαμβάνουν την 7 αλληλουχία του CD19CAR, σαν πρώτο βήμα στην ανάπτυξη ενός κλινικού φορέα για την ανοσοθεραπεία CD19+ όγκων.","Chimeric antigen receptor T-cell therapy (CAR T cell therapy) has shown great promise for chemotherapy-refractory malignancies. The selection of the right target is the most important part of the composition of a CAR. Targets are typically surface antigens, whose epitope is unique to cancer cells, sparing toxicity to normal cells. CAR T cells, in contrast to their normal counterparts, have the ability to target and kill cancer cells that express the target-epitope, independent of MHC restriction. In this Master Thesis, the surface antigen CD19 was selected as the target of the CAR. CD19 is commonly found on lymphocytes and its expression is a hallmark of malignant B cells in chronic lymphocytic leukemia (CLL), acute lymphocytic leukemia (ALL) and in many types of non-Hodgkin lymphomas. The chimeric receptor is composed of an extracellular, a transmembrane and an intracellular domain. The extracellular domain consists of a single chain variable fragment domain, which is a fusion protein of the variable regions of the heavy and light chains of an immunoglobulin that recognizes the CD19 antigen. In addition, the intracellular domain is composed of costimulatory molecules, such as the CD28 molecule, that influence the proliferation and the persistence of T cells and the CD3-zeta chain, which provides an activation signal for CD19CAR T cells. T cells were isolated from a CLL patient’s blood and transduced with lentiviral constructs that express the CD19CAR cassette. Specifically, two lentiviral constructs have been used, a therapeutic and a pre-therapeutic vector, which differ for the absence or presence of the GFP protein, respectively. In cytotoxicity assays, CD19CAR T cells were incubated with autologous B target cells labeled with CFSE, in ratios (Effector:Target) of 1:1, 3:1, 10:1. Cells were incubated for four hours and labelled with the 7AAD fluorescent intercalator, which stains dead cells. Onwards, the percentage of dead B lymphocytes, and therefore the rate of CD19CAR T cell cytotoxicity, was calculated with flow cytometry. The cytotoxicity results show that the therapeutic vector is more efficient than the pre-therapeutic, which expresses the GFP protein, even in the low 1:1 and 3:1 ratios. This in fact was expected, since its smaller size leads to more efficient virus packaging and marginally higher viral titers. Last but not least, it seems that cytotoxicity increases with the rise of effector:target ratio, reaching 70% specific lysis of target cells. Overall, we show the construction and preclinical efficacy of a Lenti-based antiCD19 CAR construct as a first step in developing a clinically compatible vector for immunotherapy of CD19+ tumors."],"dc:identifier":["uoadl:2882893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2882893"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Κατασκευή θεραπευτικών λέντι φορέων με χιμαιρικό αντι-CD19CAR υποδοχέα: Συγκριτική μελέτη με τον αντίστοιχο προ-θεραπευτικό φορέα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:09Z"}