{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2883023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2883023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχιατρική Συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή και χαρακτηριστικά προσωπικότητας","abstract":"Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη Διπολική Διαταραχή η συχνότητα εμφάνισης ψυχιατρικής συννόσησης είναι υψηλή. Οι πιο συχνές συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις στη Διπολική Διαταραχή είναι οι Αγχώδεις Διαταραχές, η Διαταραχή χρήσης αλκοόλ και άλλων ουσιών, οι Διαταραχές Ελέγχου των Παρορμήσεων με προεξάρχοντα τον παθολογικό τζόγο, οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής, η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας αλλά και οι Διαταραχές Προσωπικότητας. Στο επίκεντρο της προσοχής πολλών ερευνητών βρίσκεται η κατανόηση της αιτιοπαθογένειας της Διπολικής Διαταραχής με τις συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις. Μερικοί κάνουν λόγο για κοινούς γενετικούς προδιαθεσικούς παράγοντες που μπορεί να μοιράζονται μεταξύ τους και άλλοι για χαρακτηριστικά προσωπικότητας που μπορεί να συνδέονται με την εμφάνιση ή οχι της ψυχιατρικής συννόσησης. Η ψυχιατρική συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή όπως και σε κάθε άλλη ψυχική ασθένεια, όχι μόνο καθιστά την κλινική εικόνα του ασθενούς πιο περίπλοκή, αλλά δυσκολεύει και το έργο της θεραπευτικής της αντιμετώπισης. Η πρώιμη διαγνωστική εκτίμηση της συννόσησης διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο τόσο για την έκβαση της ασθένειας, όσο και για την περαιτέρω κατανόησή της. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει τρείς κυρίαρχους σκοπούς. Αρχικά, θα μελετήσει τη συχνότητα εμφάνισης της ψυχιατρικής συννόσησης στη Διπολική Διαταραχή. Δευτερευόντως, θα εντοπίσει τυχόν διαφορές στα στοιχεία του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας μεταξύ των διπολικών ασθενών και των υγιών μαρτύρων. Τέλος, θα επιχειρήσει να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα των ασθενών με Διπολική Διαταραχή που εμφανίζουν ψυχιατρική συννόσηση, με ιδιαίτερη έμφαση στις Αγχώδεις Διαταραχές, την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και τη Διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο συνολικά από 149 ασθενείς με Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ, άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 20-78 ετών που είχαν νοσηλευτεί στην Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν» ή παρακολουθούνταν στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών κατά τα έτη 2014 έως και σήμερα και βρίσκονταν σε νορμοθυμία (HDRS≤7, YMRS≤7) κατά το τελευταίο τρίμηνο. Την ομάδα ελέγχου αποτελούν συνολικά 99 υγιείς μάρτυρες άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 18-73 ετών χωρίς ιστορικό μείζονας ψυχικής διαταραχής στους πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η καταγραφή των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών έγινε με τη βοήθεια του ΜΙΝΙ-5. Όλοι οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το αυτοσυμπληρούμενo ερωτηματολόγιο ιδιοσυγκρασίας και χαρακτήρα (Temperament and Character Inventory, TCI), το οποίο βασίζεται στο μοντέλο δομής της προσωπικότητας επτά παραγόντων του Cloninger. Στην παρούσα μελέτη επιλέξαμε τη μορφή του ερωτηματολογίου με 140 θέματα (TCI-140). Αποτελέσματα: Πρώτον οι ασθενείς με διπολική διαταραχή ΙΙ φάνηκε να εμφανίζουν μεγαλύτερο ποσοστό συννόσησης από τους διπολικούς Ι. Έπειτα λαμβάνοντας υπόψιν την ηλικία και το φύλο οι ασθενείς σκόραραν υψηλότερα στις κλίμακες «Αποφυγή βλάβης», «Αναζήτηση νέων εμπειριών» και στην «Αυτοϋπέρβαση» και χαμηλότερα στις κλίμακες «Αυτοπροσδιορισμού» και «Συνεργασιμότητα» σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Τέλος, έπειτα από πολυπαραγοντική λογαριθμιστική παλινδρόμηση με τη μέθοδο διαδοχικής ένταξης αφαίρεσης διορθώνοντας για ηλικία, φύλο και τύπο διπολικής βρέθηκε πως η διπολική διαταραχή ΙΙ και η διάσταση «Αποφυγή βλαβής» ήταν ανεξάρτητοι προβλεπτικοί δείκτες για την εμφάνιση συννόσησης με αγχώδεις διαταραχές ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Με την ίδια ανάλυση βρέθηκε, επιπλέον, ότι η διπολική διαταραχή ΙΙ και οι διαστάσεις «Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή» και «Συνεργασιμότητα» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης διαταραχής πανικού, η ηλικία και η διάσταση «Αποφυγή Βλάβης» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής ενώ δεν απομονώθηκαν προβλεπτικοί παράγοντες για την διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Συμπέρασμα: Μερικά χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα φαίνεται ότι πιθανόν να σχετίζονται με την εμφάνιση συννόσησης ή μη («Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή», «Συνεργασιμότητα»). Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως άλλα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα δρουν προστατευτικά για το άτομο και άλλα δημιουργούν μια ευαλωτότητα για συννόσηση. Τέλος, από όλες τις διαστάσεις της κλίμακας TCI πιο δυνατός προβλεπτικός παράγοντας για την εμφάνιση αγχώδους διαταραχής ή ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής βρέθηκε πως είναι η διάσταση « Αποφυγή βλάβης».","abstract_html":"Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη Διπολική Διαταραχή η συχνότητα εμφάνισης ψυχιατρικής συννόσησης είναι υψηλή. Οι πιο συχνές συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις στη Διπολική Διαταραχή είναι οι Αγχώδεις Διαταραχές, η Διαταραχή χρήσης αλκοόλ και άλλων ουσιών, οι Διαταραχές Ελέγχου των Παρορμήσεων με προεξάρχοντα τον παθολογικό τζόγο, οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής, η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας αλλά και οι Διαταραχές Προσωπικότητας. Στο επίκεντρο της προσοχής πολλών ερευνητών βρίσκεται η κατανόηση της αιτιοπαθογένειας της Διπολικής Διαταραχής με τις συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις. Μερικοί κάνουν λόγο για κοινούς γενετικούς προδιαθεσικούς παράγοντες που μπορεί να μοιράζονται μεταξύ τους και άλλοι για χαρακτηριστικά προσωπικότητας που μπορεί να συνδέονται με την εμφάνιση ή οχι της ψυχιατρικής συννόσησης. Η ψυχιατρική συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή όπως και σε κάθε άλλη ψυχική ασθένεια, όχι μόνο καθιστά την κλινική εικόνα του ασθενούς πιο περίπλοκή, αλλά δυσκολεύει και το έργο της θεραπευτικής της αντιμετώπισης. Η πρώιμη διαγνωστική εκτίμηση της συννόσησης διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο τόσο για την έκβαση της ασθένειας, όσο και για την περαιτέρω κατανόησή της. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει τρείς κυρίαρχους σκοπούς. Αρχικά, θα μελετήσει τη συχνότητα εμφάνισης της ψυχιατρικής συννόσησης στη Διπολική Διαταραχή. Δευτερευόντως, θα εντοπίσει τυχόν διαφορές στα στοιχεία του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας μεταξύ των διπολικών ασθενών και των υγιών μαρτύρων. Τέλος, θα επιχειρήσει να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα των ασθενών με Διπολική Διαταραχή που εμφανίζουν ψυχιατρική συννόσηση, με ιδιαίτερη έμφαση στις Αγχώδεις Διαταραχές, την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και τη Διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο συνολικά από 149 ασθενείς με Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ, άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 20-78 ετών που είχαν νοσηλευτεί στην Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν» ή παρακολουθούνταν στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών κατά τα έτη 2014 έως και σήμερα και βρίσκονταν σε νορμοθυμία (HDRS≤7, YMRS≤7) κατά το τελευταίο τρίμηνο. Την ομάδα ελέγχου αποτελούν συνολικά 99 υγιείς μάρτυρες άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 18-73 ετών χωρίς ιστορικό μείζονας ψυχικής διαταραχής στους πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η καταγραφή των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών έγινε με τη βοήθεια του ΜΙΝΙ-5. Όλοι οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το αυτοσυμπληρούμενo ερωτηματολόγιο ιδιοσυγκρασίας και χαρακτήρα (Temperament and Character Inventory, TCI), το οποίο βασίζεται στο μοντέλο δομής της προσωπικότητας επτά παραγόντων του Cloninger. Στην παρούσα μελέτη επιλέξαμε τη μορφή του ερωτηματολογίου με 140 θέματα (TCI-140). Αποτελέσματα: Πρώτον οι ασθενείς με διπολική διαταραχή ΙΙ φάνηκε να εμφανίζουν μεγαλύτερο ποσοστό συννόσησης από τους διπολικούς Ι. Έπειτα λαμβάνοντας υπόψιν την ηλικία και το φύλο οι ασθενείς σκόραραν υψηλότερα στις κλίμακες «Αποφυγή βλάβης», «Αναζήτηση νέων εμπειριών» και στην «Αυτοϋπέρβαση» και χαμηλότερα στις κλίμακες «Αυτοπροσδιορισμού» και «Συνεργασιμότητα» σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Τέλος, έπειτα από πολυπαραγοντική λογαριθμιστική παλινδρόμηση με τη μέθοδο διαδοχικής ένταξης αφαίρεσης διορθώνοντας για ηλικία, φύλο και τύπο διπολικής βρέθηκε πως η διπολική διαταραχή ΙΙ και η διάσταση «Αποφυγή βλαβής» ήταν ανεξάρτητοι προβλεπτικοί δείκτες για την εμφάνιση συννόσησης με αγχώδεις διαταραχές ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Με την ίδια ανάλυση βρέθηκε, επιπλέον, ότι η διπολική διαταραχή ΙΙ και οι διαστάσεις «Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή» και «Συνεργασιμότητα» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης διαταραχής πανικού, η ηλικία και η διάσταση «Αποφυγή Βλάβης» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής ενώ δεν απομονώθηκαν προβλεπτικοί παράγοντες για την διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Συμπέρασμα: Μερικά χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα φαίνεται ότι πιθανόν να σχετίζονται με την εμφάνιση συννόσησης ή μη («Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή», «Συνεργασιμότητα»). Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως άλλα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα δρουν προστατευτικά για το άτομο και άλλα δημιουργούν μια ευαλωτότητα για συννόσηση. Τέλος, από όλες τις διαστάσεις της κλίμακας TCI πιο δυνατός προβλεπτικός παράγοντας για την εμφάνιση αγχώδους διαταραχής ή ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής βρέθηκε πως είναι η διάσταση « Αποφυγή βλάβης».","abstract_has_math":false,"creators":["Τζίμα Στεφανία","Tzima Stefania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2883023"],"render_values":[{"text":"uoadl:2883023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2883023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζίμα Στεφανία","Tzima Stefania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2883023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη Διπολική Διαταραχή η συχνότητα εμφάνισης ψυχιατρικής συννόσησης είναι υψηλή. Οι πιο συχνές συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις στη Διπολική Διαταραχή είναι οι Αγχώδεις Διαταραχές, η Διαταραχή χρήσης αλκοόλ και άλλων ουσιών, οι Διαταραχές Ελέγχου των Παρορμήσεων με προεξάρχοντα τον παθολογικό τζόγο, οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής, η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας αλλά και οι Διαταραχές Προσωπικότητας. Στο επίκεντρο της προσοχής πολλών ερευνητών βρίσκεται η κατανόηση της αιτιοπαθογένειας της Διπολικής Διαταραχής με τις συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις. Μερικοί κάνουν λόγο για κοινούς γενετικούς προδιαθεσικούς παράγοντες που μπορεί να μοιράζονται μεταξύ τους και άλλοι για χαρακτηριστικά προσωπικότητας που μπορεί να συνδέονται με την εμφάνιση ή οχι της ψυχιατρικής συννόσησης. Η ψυχιατρική συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή όπως και σε κάθε άλλη ψυχική ασθένεια, όχι μόνο καθιστά την κλινική εικόνα του ασθενούς πιο περίπλοκή, αλλά δυσκολεύει και το έργο της θεραπευτικής της αντιμετώπισης. Η πρώιμη διαγνωστική εκτίμηση της συννόσησης διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο τόσο για την έκβαση της ασθένειας, όσο και για την περαιτέρω κατανόησή της. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει τρείς κυρίαρχους σκοπούς. Αρχικά, θα μελετήσει τη συχνότητα εμφάνισης της ψυχιατρικής συννόσησης στη Διπολική Διαταραχή. Δευτερευόντως, θα εντοπίσει τυχόν διαφορές στα στοιχεία του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας μεταξύ των διπολικών ασθενών και των υγιών μαρτύρων. Τέλος, θα επιχειρήσει να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα των ασθενών με Διπολική Διαταραχή που εμφανίζουν ψυχιατρική συννόσηση, με ιδιαίτερη έμφαση στις Αγχώδεις Διαταραχές, την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και τη Διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο συνολικά από 149 ασθενείς με Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ, άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 20-78 ετών που είχαν νοσηλευτεί στην Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν» ή παρακολουθούνταν στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών κατά τα έτη 2014 έως και σήμερα και βρίσκονταν σε νορμοθυμία (HDRS≤7, YMRS≤7) κατά το τελευταίο τρίμηνο. Την ομάδα ελέγχου αποτελούν συνολικά 99 υγιείς μάρτυρες άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 18-73 ετών χωρίς ιστορικό μείζονας ψυχικής διαταραχής στους πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η καταγραφή των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών έγινε με τη βοήθεια του ΜΙΝΙ-5. Όλοι οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το αυτοσυμπληρούμενo ερωτηματολόγιο ιδιοσυγκρασίας και χαρακτήρα (Temperament and Character Inventory, TCI), το οποίο βασίζεται στο μοντέλο δομής της προσωπικότητας επτά παραγόντων του Cloninger. Στην παρούσα μελέτη επιλέξαμε τη μορφή του ερωτηματολογίου με 140 θέματα (TCI-140). Αποτελέσματα: Πρώτον οι ασθενείς με διπολική διαταραχή ΙΙ φάνηκε να εμφανίζουν μεγαλύτερο ποσοστό συννόσησης από τους διπολικούς Ι. Έπειτα λαμβάνοντας υπόψιν την ηλικία και το φύλο οι ασθενείς σκόραραν υψηλότερα στις κλίμακες «Αποφυγή βλάβης», «Αναζήτηση νέων εμπειριών» και στην «Αυτοϋπέρβαση» και χαμηλότερα στις κλίμακες «Αυτοπροσδιορισμού» και «Συνεργασιμότητα» σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Τέλος, έπειτα από πολυπαραγοντική λογαριθμιστική παλινδρόμηση με τη μέθοδο διαδοχικής ένταξης αφαίρεσης διορθώνοντας για ηλικία, φύλο και τύπο διπολικής βρέθηκε πως η διπολική διαταραχή ΙΙ και η διάσταση «Αποφυγή βλαβής» ήταν ανεξάρτητοι προβλεπτικοί δείκτες για την εμφάνιση συννόσησης με αγχώδεις διαταραχές ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Με την ίδια ανάλυση βρέθηκε, επιπλέον, ότι η διπολική διαταραχή ΙΙ και οι διαστάσεις «Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή» και «Συνεργασιμότητα» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης διαταραχής πανικού, η ηλικία και η διάσταση «Αποφυγή Βλάβης» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής ενώ δεν απομονώθηκαν προβλεπτικοί παράγοντες για την διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Συμπέρασμα: Μερικά χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα φαίνεται ότι πιθανόν να σχετίζονται με την εμφάνιση συννόσησης ή μη («Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή», «Συνεργασιμότητα»). Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως άλλα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα δρουν προστατευτικά για το άτομο και άλλα δημιουργούν μια ευαλωτότητα για συννόσηση. Τέλος, από όλες τις διαστάσεις της κλίμακας TCI πιο δυνατός προβλεπτικός παράγοντας για την εμφάνιση αγχώδους διαταραχής ή ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής βρέθηκε πως είναι η διάσταση « Αποφυγή βλάβης».","Introduction: In Bipolar Disorder the prevalence of psychiatric comorbidity is high. The most common comorbid psychiatric disorders in bipolar disorder are anxiety disorders, alcohol and other substance use disorders, impulse control disorders, specifically gambling, eating disorders, attention deficit hyperactivity disorder and personality disorders. The focus of many researchers is on understanding the etiopathology of bipolar disorder with comorbid psychiatric disorders. Some, refer to common genetic predisposing factors and others to personality traits that may or may not be related to the appearance of psychiatric comorbidity. Psychiatric comorbidity in bipolar disorder as in any other mental illness, not only makes the patient’s clinical picture more complex, but also complicates the task of treating it. Early diagnostic assessment of comorbidity plays an important role both in the outcome of the disease and in its further understanding. Aim: The present study has three key aims. Initially, will be studied the prevalence of psychiatric comorbidity in bipolar disorder. Secondly, it will identify any differences in the traits of character and temperament between bipolar patients and healthy controls. Finally, the study will attempt to identify the temperament and character traits of bipolars with psychiatric comorbidity, particularly of anxiety disorders, obsessive-compulsive disorder (OCD) and alcohol use disorder (AUD). Methods: The sample of the study consists of 149 patients, men and women, aged 20-78 years, with Bipolar Disorder type I (N=94) and II (N=55), who were hospitalized at the inpatient unit or were followed-up at the specialized outpatient clinic of Affective disorders of ATTIKON General University Hospital from 2014 until today and had been in euthymia (HDRS≤7, YMRS≤7) during the last three months and 99 control participants, men and women, aged 18-73 years. A semi-structured interview based on MINI-5 was used to record the clinical phenotype of Bipolar Disorder and comorbidities. All participants completed the Temperament and Character Inventory (TCI), a self-administered questionnaire based on Cloninger's seven-factor personality structure model. In this study, we selected the 140-item questionnaire (TCI-140). Results: First, patients with bipolar disorder II appeared to have a higher rate of psychiatric comorbidity than bipolar I. Then, adjusting for gender and age, patients scored higher on Novelty seeking (NS), Harm avoidance (HA), Self-transcendence (ST) and lower on Self-directedness (SD) and Cooperativeness (CO) than controls. Finally, in a stepwise logistic regression adjusting for gender, age and bipolar subtype, comorbidity of anxiety disorders or OCD was independently predicted only by BD-II diagnosis and HA. Using the same type of analysis, it was additionally found that BD-II subtype, HA, Persistence (P) and CO independently predicted comorbid panic disorder, and that age and HA independently predicted comorbid OCD; no predictors of AUD were identified. Conclusion: Some characteristics of temperament and character were found to be possibly related to the appearance of comorbidity or not (Harm avoidance, Persistence and Cooperativeness). We could assume that other characteristics of temperament and character are protective and others create a vulnerability for comorbidity. Finally, of all the TCI dimensions, the most powerful predictor for comorbid anxiety or obsessive-compulsive disorder was found to be the dimension of Harm Avoidance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχιατρική Συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή και χαρακτηριστικά προσωπικότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζίμα Στεφανία","Tzima Stefania"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη Διπολική Διαταραχή η συχνότητα εμφάνισης ψυχιατρικής συννόσησης είναι υψηλή. Οι πιο συχνές συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις στη Διπολική Διαταραχή είναι οι Αγχώδεις Διαταραχές, η Διαταραχή χρήσης αλκοόλ και άλλων ουσιών, οι Διαταραχές Ελέγχου των Παρορμήσεων με προεξάρχοντα τον παθολογικό τζόγο, οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής, η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας αλλά και οι Διαταραχές Προσωπικότητας. Στο επίκεντρο της προσοχής πολλών ερευνητών βρίσκεται η κατανόηση της αιτιοπαθογένειας της Διπολικής Διαταραχής με τις συννοσηρές ψυχιατρικές παθήσεις. Μερικοί κάνουν λόγο για κοινούς γενετικούς προδιαθεσικούς παράγοντες που μπορεί να μοιράζονται μεταξύ τους και άλλοι για χαρακτηριστικά προσωπικότητας που μπορεί να συνδέονται με την εμφάνιση ή οχι της ψυχιατρικής συννόσησης. Η ψυχιατρική συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή όπως και σε κάθε άλλη ψυχική ασθένεια, όχι μόνο καθιστά την κλινική εικόνα του ασθενούς πιο περίπλοκή, αλλά δυσκολεύει και το έργο της θεραπευτικής της αντιμετώπισης. Η πρώιμη διαγνωστική εκτίμηση της συννόσησης διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο τόσο για την έκβαση της ασθένειας, όσο και για την περαιτέρω κατανόησή της. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει τρείς κυρίαρχους σκοπούς. Αρχικά, θα μελετήσει τη συχνότητα εμφάνισης της ψυχιατρικής συννόσησης στη Διπολική Διαταραχή. Δευτερευόντως, θα εντοπίσει τυχόν διαφορές στα στοιχεία του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας μεταξύ των διπολικών ασθενών και των υγιών μαρτύρων. Τέλος, θα επιχειρήσει να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα των ασθενών με Διπολική Διαταραχή που εμφανίζουν ψυχιατρική συννόσηση, με ιδιαίτερη έμφαση στις Αγχώδεις Διαταραχές, την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και τη Διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Μέθοδος: Το δείγμα αποτελείτο συνολικά από 149 ασθενείς με Διπολική Διαταραχή Ι και ΙΙ, άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 20-78 ετών που είχαν νοσηλευτεί στην Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΕΚΠΑ στο Π.Γ.Ν. «Αττικόν» ή παρακολουθούνταν στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών κατά τα έτη 2014 έως και σήμερα και βρίσκονταν σε νορμοθυμία (HDRS≤7, YMRS≤7) κατά το τελευταίο τρίμηνο. Την ομάδα ελέγχου αποτελούν συνολικά 99 υγιείς μάρτυρες άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 18-73 ετών χωρίς ιστορικό μείζονας ψυχικής διαταραχής στους πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η καταγραφή των κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών έγινε με τη βοήθεια του ΜΙΝΙ-5. Όλοι οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το αυτοσυμπληρούμενo ερωτηματολόγιο ιδιοσυγκρασίας και χαρακτήρα (Temperament and Character Inventory, TCI), το οποίο βασίζεται στο μοντέλο δομής της προσωπικότητας επτά παραγόντων του Cloninger. Στην παρούσα μελέτη επιλέξαμε τη μορφή του ερωτηματολογίου με 140 θέματα (TCI-140). Αποτελέσματα: Πρώτον οι ασθενείς με διπολική διαταραχή ΙΙ φάνηκε να εμφανίζουν μεγαλύτερο ποσοστό συννόσησης από τους διπολικούς Ι. Έπειτα λαμβάνοντας υπόψιν την ηλικία και το φύλο οι ασθενείς σκόραραν υψηλότερα στις κλίμακες «Αποφυγή βλάβης», «Αναζήτηση νέων εμπειριών» και στην «Αυτοϋπέρβαση» και χαμηλότερα στις κλίμακες «Αυτοπροσδιορισμού» και «Συνεργασιμότητα» σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Τέλος, έπειτα από πολυπαραγοντική λογαριθμιστική παλινδρόμηση με τη μέθοδο διαδοχικής ένταξης αφαίρεσης διορθώνοντας για ηλικία, φύλο και τύπο διπολικής βρέθηκε πως η διπολική διαταραχή ΙΙ και η διάσταση «Αποφυγή βλαβής» ήταν ανεξάρτητοι προβλεπτικοί δείκτες για την εμφάνιση συννόσησης με αγχώδεις διαταραχές ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Με την ίδια ανάλυση βρέθηκε, επιπλέον, ότι η διπολική διαταραχή ΙΙ και οι διαστάσεις «Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή» και «Συνεργασιμότητα» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης διαταραχής πανικού, η ηλικία και η διάσταση «Αποφυγή Βλάβης» προέβλεπαν ανεξάρτητα την πιθανότητα συνύπαρξης ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής ενώ δεν απομονώθηκαν προβλεπτικοί παράγοντες για την διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Συμπέρασμα: Μερικά χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα φαίνεται ότι πιθανόν να σχετίζονται με την εμφάνιση συννόσησης ή μη («Αποφυγή Βλάβης», «Επιμονή», «Συνεργασιμότητα»). Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως άλλα χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα δρουν προστατευτικά για το άτομο και άλλα δημιουργούν μια ευαλωτότητα για συννόσηση. Τέλος, από όλες τις διαστάσεις της κλίμακας TCI πιο δυνατός προβλεπτικός παράγοντας για την εμφάνιση αγχώδους διαταραχής ή ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής βρέθηκε πως είναι η διάσταση « Αποφυγή βλάβης».","Introduction: In Bipolar Disorder the prevalence of psychiatric comorbidity is high. The most common comorbid psychiatric disorders in bipolar disorder are anxiety disorders, alcohol and other substance use disorders, impulse control disorders, specifically gambling, eating disorders, attention deficit hyperactivity disorder and personality disorders. The focus of many researchers is on understanding the etiopathology of bipolar disorder with comorbid psychiatric disorders. Some, refer to common genetic predisposing factors and others to personality traits that may or may not be related to the appearance of psychiatric comorbidity. Psychiatric comorbidity in bipolar disorder as in any other mental illness, not only makes the patient’s clinical picture more complex, but also complicates the task of treating it. Early diagnostic assessment of comorbidity plays an important role both in the outcome of the disease and in its further understanding. Aim: The present study has three key aims. Initially, will be studied the prevalence of psychiatric comorbidity in bipolar disorder. Secondly, it will identify any differences in the traits of character and temperament between bipolar patients and healthy controls. Finally, the study will attempt to identify the temperament and character traits of bipolars with psychiatric comorbidity, particularly of anxiety disorders, obsessive-compulsive disorder (OCD) and alcohol use disorder (AUD). Methods: The sample of the study consists of 149 patients, men and women, aged 20-78 years, with Bipolar Disorder type I (N=94) and II (N=55), who were hospitalized at the inpatient unit or were followed-up at the specialized outpatient clinic of Affective disorders of ATTIKON General University Hospital from 2014 until today and had been in euthymia (HDRS≤7, YMRS≤7) during the last three months and 99 control participants, men and women, aged 18-73 years. A semi-structured interview based on MINI-5 was used to record the clinical phenotype of Bipolar Disorder and comorbidities. All participants completed the Temperament and Character Inventory (TCI), a self-administered questionnaire based on Cloninger's seven-factor personality structure model. In this study, we selected the 140-item questionnaire (TCI-140). Results: First, patients with bipolar disorder II appeared to have a higher rate of psychiatric comorbidity than bipolar I. Then, adjusting for gender and age, patients scored higher on Novelty seeking (NS), Harm avoidance (HA), Self-transcendence (ST) and lower on Self-directedness (SD) and Cooperativeness (CO) than controls. Finally, in a stepwise logistic regression adjusting for gender, age and bipolar subtype, comorbidity of anxiety disorders or OCD was independently predicted only by BD-II diagnosis and HA. Using the same type of analysis, it was additionally found that BD-II subtype, HA, Persistence (P) and CO independently predicted comorbid panic disorder, and that age and HA independently predicted comorbid OCD; no predictors of AUD were identified. Conclusion: Some characteristics of temperament and character were found to be possibly related to the appearance of comorbidity or not (Harm avoidance, Persistence and Cooperativeness). We could assume that other characteristics of temperament and character are protective and others create a vulnerability for comorbidity. Finally, of all the TCI dimensions, the most powerful predictor for comorbid anxiety or obsessive-compulsive disorder was found to be the dimension of Harm Avoidance."],"dc:identifier":["uoadl:2883023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883023"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχιατρική Συννόσηση στη Διπολική Διαταραχή και χαρακτηριστικά προσωπικότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:09Z"}