{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2883410"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2883410","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχολικός Εκφοβισμός και Ψυχοκοινωνική Προσαρμογή","abstract":"Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα μείζον θέμα που έχει απασχολήσει πλήθος ερευνητών, καθώς έχει διαπιστωθεί πως συνδέεται με πολλαπλές δυσχερείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη των συμμετεχόντων στις διεργασίες αυτού. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διαστάσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής και του εκφοβισμού, της θυματοποίησης που αναφέρονται από παιδιά σχολικής ηλικίας. Για τη διεξαγωγή της έρευνας λήφθησαν, επιπλέον, υπόψη παράγοντες φύλου και άλλοι δημογραφικοί παράγοντες. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από 158 παιδιά (81 αγόρια/ 77 κορίτσια) της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του δημοτικού σχολείου. Για τη μέτρηση της μεταβλητής της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής χρησιμοποιήθηκε το Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, & Μυλωνάς, 2008) και για τη μέτρηση του εκφοβισμού και της θυματοποίησης χρησιμοποιήθηκαν οι ελληνικές εκδόσεις των Κλιμάκων Εκφοβισμού (Bullying Behavior Scale, Austin & Joseph, 1996) και Θυματοποίησης (Peer-Victimization Scale, Neary & Joseph, 1994). Από τις αναλύσεις των δεδομένων φάνηκε πως τα παιδιά που δηλώνουν ότι ασκούν εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη σχολική επάρκεια και αυτοαντίληψη και περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες σε διεργασίες εκφοβισμού/θυματοποίησης, ενώ ανέφεραν παρόμοια επίπεδα γενικής αυτοεκτίμησης με αυτούς. Τα παιδιά που δηλώνουν πως υφίστανται εκφοβισμό, από την άλλη, ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα κοινωνικής, συναισθηματικής επάρκειας και αυτοαντίληψης, ενώ τα παιδιά που δηλώνουν πως και ασκούν και υφίστανται εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη κοινωνική επάρκεια και αυτοαντίληψη, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες.","abstract_html":"Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα μείζον θέμα που έχει απασχολήσει πλήθος ερευνητών, καθώς έχει διαπιστωθεί πως συνδέεται με πολλαπλές δυσχερείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη των συμμετεχόντων στις διεργασίες αυτού. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διαστάσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής και του εκφοβισμού, της θυματοποίησης που αναφέρονται από παιδιά σχολικής ηλικίας. Για τη διεξαγωγή της έρευνας λήφθησαν, επιπλέον, υπόψη παράγοντες φύλου και άλλοι δημογραφικοί παράγοντες. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από 158 παιδιά (81 αγόρια/ 77 κορίτσια) της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του δημοτικού σχολείου. Για τη μέτρηση της μεταβλητής της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής χρησιμοποιήθηκε το Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, &amp; Μυλωνάς, 2008) και για τη μέτρηση του εκφοβισμού και της θυματοποίησης χρησιμοποιήθηκαν οι ελληνικές εκδόσεις των Κλιμάκων Εκφοβισμού (Bullying Behavior Scale, Austin &amp; Joseph, 1996) και Θυματοποίησης (Peer-Victimization Scale, Neary &amp; Joseph, 1994). Από τις αναλύσεις των δεδομένων φάνηκε πως τα παιδιά που δηλώνουν ότι ασκούν εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη σχολική επάρκεια και αυτοαντίληψη και περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες σε διεργασίες εκφοβισμού/θυματοποίησης, ενώ ανέφεραν παρόμοια επίπεδα γενικής αυτοεκτίμησης με αυτούς. Τα παιδιά που δηλώνουν πως υφίστανται εκφοβισμό, από την άλλη, ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα κοινωνικής, συναισθηματικής επάρκειας και αυτοαντίληψης, ενώ τα παιδιά που δηλώνουν πως και ασκούν και υφίστανται εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη κοινωνική επάρκεια και αυτοαντίληψη, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες.","abstract_has_math":false,"creators":["Πίσσας Θεόδωρος","Pissas Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:13Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2883410"],"render_values":[{"text":"uoadl:2883410","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883410","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883410","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2883410","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πίσσας Θεόδωρος","Pissas Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2883410","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883410"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα μείζον θέμα που έχει απασχολήσει πλήθος ερευνητών, καθώς έχει διαπιστωθεί πως συνδέεται με πολλαπλές δυσχερείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη των συμμετεχόντων στις διεργασίες αυτού. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διαστάσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής και του εκφοβισμού, της θυματοποίησης που αναφέρονται από παιδιά σχολικής ηλικίας. Για τη διεξαγωγή της έρευνας λήφθησαν, επιπλέον, υπόψη παράγοντες φύλου και άλλοι δημογραφικοί παράγοντες. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από 158 παιδιά (81 αγόρια/ 77 κορίτσια) της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του δημοτικού σχολείου. Για τη μέτρηση της μεταβλητής της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής χρησιμοποιήθηκε το Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, & Μυλωνάς, 2008) και για τη μέτρηση του εκφοβισμού και της θυματοποίησης χρησιμοποιήθηκαν οι ελληνικές εκδόσεις των Κλιμάκων Εκφοβισμού (Bullying Behavior Scale, Austin & Joseph, 1996) και Θυματοποίησης (Peer-Victimization Scale, Neary & Joseph, 1994). Από τις αναλύσεις των δεδομένων φάνηκε πως τα παιδιά που δηλώνουν ότι ασκούν εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη σχολική επάρκεια και αυτοαντίληψη και περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες σε διεργασίες εκφοβισμού/θυματοποίησης, ενώ ανέφεραν παρόμοια επίπεδα γενικής αυτοεκτίμησης με αυτούς. Τα παιδιά που δηλώνουν πως υφίστανται εκφοβισμό, από την άλλη, ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα κοινωνικής, συναισθηματικής επάρκειας και αυτοαντίληψης, ενώ τα παιδιά που δηλώνουν πως και ασκούν και υφίστανται εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη κοινωνική επάρκεια και αυτοαντίληψη, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες.","Bullying in school constitutes a major issue which has interested a plethora of researchers, as it has been ascertained that it is connected with multiple negative effects on the growth of the participants in its processes. The purpose of the present study was to examine the relationship between aspects of psychosocial adjustment and bullying, victimization reported by school-aged children. For the conduct of the study factors of sex and other demographic factors were taken into consideration. The sample of the study consisted of 158 children (81 boys/ 77 girls) from the fifth and sixth grades of elementary school. For the measurement of the variable of psychosocial adjustment the Test of Psychosocial Adjustment (Hatzichristou, Polychroni, Besevegis, & Mylonas, 2008) was used and for the measurement of bullying and victimization the greek versions of the Bullying Behavior Scale (Austin & Joseph, 1996) and the Peer-Victimization Scale (Neary & Joseph, 1994) were used. From the review of the data it was revealed that children who claim they bully reported lower school competence and self-concept and more behavioral problems, compared to non-paticipants in bullying/victimization processes, whereas they reported similar levels of self-esteem with them. Children who claim being bullied, on the other hand, reported lower levels of social, emotional competence and self-concept, while the children who claim they both bully and are being bullied reported lower social competence and self-concept, compared to the non-participants."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχολικός Εκφοβισμός και Ψυχοκοινωνική Προσαρμογή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πίσσας Θεόδωρος","Pissas Theodoros"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα μείζον θέμα που έχει απασχολήσει πλήθος ερευνητών, καθώς έχει διαπιστωθεί πως συνδέεται με πολλαπλές δυσχερείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη των συμμετεχόντων στις διεργασίες αυτού. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διαστάσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής και του εκφοβισμού, της θυματοποίησης που αναφέρονται από παιδιά σχολικής ηλικίας. Για τη διεξαγωγή της έρευνας λήφθησαν, επιπλέον, υπόψη παράγοντες φύλου και άλλοι δημογραφικοί παράγοντες. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από 158 παιδιά (81 αγόρια/ 77 κορίτσια) της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του δημοτικού σχολείου. Για τη μέτρηση της μεταβλητής της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής χρησιμοποιήθηκε το Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής (Χατζηχρήστου, Πολυχρόνη, Μπεζεβέγκης, & Μυλωνάς, 2008) και για τη μέτρηση του εκφοβισμού και της θυματοποίησης χρησιμοποιήθηκαν οι ελληνικές εκδόσεις των Κλιμάκων Εκφοβισμού (Bullying Behavior Scale, Austin & Joseph, 1996) και Θυματοποίησης (Peer-Victimization Scale, Neary & Joseph, 1994). Από τις αναλύσεις των δεδομένων φάνηκε πως τα παιδιά που δηλώνουν ότι ασκούν εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη σχολική επάρκεια και αυτοαντίληψη και περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες σε διεργασίες εκφοβισμού/θυματοποίησης, ενώ ανέφεραν παρόμοια επίπεδα γενικής αυτοεκτίμησης με αυτούς. Τα παιδιά που δηλώνουν πως υφίστανται εκφοβισμό, από την άλλη, ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα κοινωνικής, συναισθηματικής επάρκειας και αυτοαντίληψης, ενώ τα παιδιά που δηλώνουν πως και ασκούν και υφίστανται εκφοβισμό ανέφεραν χαμηλότερη κοινωνική επάρκεια και αυτοαντίληψη, σε σχέση με τους μη συμμετέχοντες.","Bullying in school constitutes a major issue which has interested a plethora of researchers, as it has been ascertained that it is connected with multiple negative effects on the growth of the participants in its processes. The purpose of the present study was to examine the relationship between aspects of psychosocial adjustment and bullying, victimization reported by school-aged children. For the conduct of the study factors of sex and other demographic factors were taken into consideration. The sample of the study consisted of 158 children (81 boys/ 77 girls) from the fifth and sixth grades of elementary school. For the measurement of the variable of psychosocial adjustment the Test of Psychosocial Adjustment (Hatzichristou, Polychroni, Besevegis, & Mylonas, 2008) was used and for the measurement of bullying and victimization the greek versions of the Bullying Behavior Scale (Austin & Joseph, 1996) and the Peer-Victimization Scale (Neary & Joseph, 1994) were used. From the review of the data it was revealed that children who claim they bully reported lower school competence and self-concept and more behavioral problems, compared to non-paticipants in bullying/victimization processes, whereas they reported similar levels of self-esteem with them. Children who claim being bullied, on the other hand, reported lower levels of social, emotional competence and self-concept, while the children who claim they both bully and are being bullied reported lower social competence and self-concept, compared to the non-participants."],"dc:identifier":["uoadl:2883410","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883410"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Σχολικός Εκφοβισμός και Ψυχοκοινωνική Προσαρμογή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:13Z"}