{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2883437"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2883437","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση φυσικών και τεχνητών γλυκαντικών ως πιθανών αναστολέων του ενζύμου της λιποξυγενάσης και ανάπτυξη της ασπαρτάμης ως αντιφλεγμονώδες φάρμακο","abstract":"Στην παρούσα εργασία ελέγχθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης τα φυσικά και τεχνητά γλυκαντικά ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν τη λιποξυγενάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής. Αν και ορισμένα φυσικά γλυκαντικά παρουσίασαν ισχυρή πρόσδεση στη φυτική λιποξυγενάση, δεν εξετάστηκαν περαιτέρω λόγω των φυσικοχημικών και φαρμακοκινητικών τους μειονεκτημάτων, που τα καθιστούν ακατάλληλα φάρμακα. Όσον αφορά τα τεχνητά γλυκαντικά, η ασπαρτάμη παρουσιάζει την ισχυρότερη πρόσδεση στη LOX-1, ενώ ταυτόχρονα διαθέτει τα κατάλληλα δομικά και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά ώστε ν’ αποτελέσει πιθανή ένωσηοδηγό. Η σταθερότητα του συμπλόκου «φυτικής LOX-ασπαρτάμης» διερευνήθηκε περαιτέρω με πειράματα μοριακής δυναμικής, MMGBSA, NMR μεταφοράς κορεσμού διαφοράς και in vitro βιολογικών δοκιμών, τα οποία επιβεβαίωσαν το αποτέλεσμα που δόθηκε από τη μοριακή πρόσδεση. Στη συνέχεια, ερευνήθηκε η ικανότητα της ασπαρτάμης να αναστείλει αρκετές ισομορφές λιποξυγενασών διαφορετικής προέλευσης, καθώς επίσης και άλλων ενζύμων που συμμετέχουν στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής (κυτοσολική φωσφολιπάση, κυκλοξυγενάση). Τέλος, σχεδιάστηκαν με ορθολογικό σχεδιασμό παράγωγα της ασπαρτάμης με στόχο την ενίσχυση της πρόσδεσης στη λιποξυγενάση, τα οποία αξιολογήθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης. Το παράγωγο που παρουσίασε την ισχυρότερη πρόσδεση, ελέγχθηκε ως προς τη σταθερότητά του με μοριακή δυναμική και πείραμα MMGBSA, αλλά και ως προς τις φαρμακοκινητικές του ιδιότητες με το πρόγραμμα SwissADME και στη συνέχεια συντέθηκε στο εργαστήριο. Tελευταίος στόχος της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η δοκιμή γνωστών αναστολέων της λιποξυγενάσης, όπως τα φλαβονοειδή, ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν την ανθρώπινη κυτοσολική φωσφολιπάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής, μέσω πειραμάτων μοριακής πρόσδεσης. Τα φλαβονοειδή παρουσίασαν ιδιαίτερα ισχυρή πρόσδεση στο συγκεκριμένο ένζυμο.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία ελέγχθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης τα φυσικά και τεχνητά γλυκαντικά ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν τη λιποξυγενάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής. Αν και ορισμένα φυσικά γλυκαντικά παρουσίασαν ισχυρή πρόσδεση στη φυτική λιποξυγενάση, δεν εξετάστηκαν περαιτέρω λόγω των φυσικοχημικών και φαρμακοκινητικών τους μειονεκτημάτων, που τα καθιστούν ακατάλληλα φάρμακα. Όσον αφορά τα τεχνητά γλυκαντικά, η ασπαρτάμη παρουσιάζει την ισχυρότερη πρόσδεση στη LOX-1, ενώ ταυτόχρονα διαθέτει τα κατάλληλα δομικά και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά ώστε ν’ αποτελέσει πιθανή ένωσηοδηγό. Η σταθερότητα του συμπλόκου «φυτικής LOX-ασπαρτάμης» διερευνήθηκε περαιτέρω με πειράματα μοριακής δυναμικής, MMGBSA, NMR μεταφοράς κορεσμού διαφοράς και in vitro βιολογικών δοκιμών, τα οποία επιβεβαίωσαν το αποτέλεσμα που δόθηκε από τη μοριακή πρόσδεση. Στη συνέχεια, ερευνήθηκε η ικανότητα της ασπαρτάμης να αναστείλει αρκετές ισομορφές λιποξυγενασών διαφορετικής προέλευσης, καθώς επίσης και άλλων ενζύμων που συμμετέχουν στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής (κυτοσολική φωσφολιπάση, κυκλοξυγενάση). Τέλος, σχεδιάστηκαν με ορθολογικό σχεδιασμό παράγωγα της ασπαρτάμης με στόχο την ενίσχυση της πρόσδεσης στη λιποξυγενάση, τα οποία αξιολογήθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης. Το παράγωγο που παρουσίασε την ισχυρότερη πρόσδεση, ελέγχθηκε ως προς τη σταθερότητά του με μοριακή δυναμική και πείραμα MMGBSA, αλλά και ως προς τις φαρμακοκινητικές του ιδιότητες με το πρόγραμμα SwissADME και στη συνέχεια συντέθηκε στο εργαστήριο. Tελευταίος στόχος της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η δοκιμή γνωστών αναστολέων της λιποξυγενάσης, όπως τα φλαβονοειδή, ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν την ανθρώπινη κυτοσολική φωσφολιπάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής, μέσω πειραμάτων μοριακής πρόσδεσης. Τα φλαβονοειδή παρουσίασαν ιδιαίτερα ισχυρή πρόσδεση στο συγκεκριμένο ένζυμο.","abstract_has_math":false,"creators":["Χοντζοπούλου Ελένη","Chontzopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2883437"],"render_values":[{"text":"uoadl:2883437","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883437","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883437","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2883437","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χοντζοπούλου Ελένη","Chontzopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2883437","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883437"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία ελέγχθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης τα φυσικά και τεχνητά γλυκαντικά ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν τη λιποξυγενάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής. Αν και ορισμένα φυσικά γλυκαντικά παρουσίασαν ισχυρή πρόσδεση στη φυτική λιποξυγενάση, δεν εξετάστηκαν περαιτέρω λόγω των φυσικοχημικών και φαρμακοκινητικών τους μειονεκτημάτων, που τα καθιστούν ακατάλληλα φάρμακα. Όσον αφορά τα τεχνητά γλυκαντικά, η ασπαρτάμη παρουσιάζει την ισχυρότερη πρόσδεση στη LOX-1, ενώ ταυτόχρονα διαθέτει τα κατάλληλα δομικά και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά ώστε ν’ αποτελέσει πιθανή ένωσηοδηγό. Η σταθερότητα του συμπλόκου «φυτικής LOX-ασπαρτάμης» διερευνήθηκε περαιτέρω με πειράματα μοριακής δυναμικής, MMGBSA, NMR μεταφοράς κορεσμού διαφοράς και in vitro βιολογικών δοκιμών, τα οποία επιβεβαίωσαν το αποτέλεσμα που δόθηκε από τη μοριακή πρόσδεση. Στη συνέχεια, ερευνήθηκε η ικανότητα της ασπαρτάμης να αναστείλει αρκετές ισομορφές λιποξυγενασών διαφορετικής προέλευσης, καθώς επίσης και άλλων ενζύμων που συμμετέχουν στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής (κυτοσολική φωσφολιπάση, κυκλοξυγενάση). Τέλος, σχεδιάστηκαν με ορθολογικό σχεδιασμό παράγωγα της ασπαρτάμης με στόχο την ενίσχυση της πρόσδεσης στη λιποξυγενάση, τα οποία αξιολογήθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης. Το παράγωγο που παρουσίασε την ισχυρότερη πρόσδεση, ελέγχθηκε ως προς τη σταθερότητά του με μοριακή δυναμική και πείραμα MMGBSA, αλλά και ως προς τις φαρμακοκινητικές του ιδιότητες με το πρόγραμμα SwissADME και στη συνέχεια συντέθηκε στο εργαστήριο. Tελευταίος στόχος της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η δοκιμή γνωστών αναστολέων της λιποξυγενάσης, όπως τα φλαβονοειδή, ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν την ανθρώπινη κυτοσολική φωσφολιπάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής, μέσω πειραμάτων μοριακής πρόσδεσης. Τα φλαβονοειδή παρουσίασαν ιδιαίτερα ισχυρή πρόσδεση στο συγκεκριμένο ένζυμο.","In this thesis, molecular docking studies were performed to natural and artificial sweeteners so as to test their potential to act as anti-inflammatory drugs, inhibiting soybean lipoxygenase enzyme. Even some natural sweeteners indicated strong binding to LOX enzyme, they presented important violations concerning their physical and structural properties. As far as artificial sweeteners, aspartame indicated the strongest binding to LOX enzyme and taking into account its ideal structural properties it was characterized as a lead-compound. The stability of the “LOX-aspartame” complex was further investigated with studies of molecular dynamics, MMGBSA, Saturation Transfer Difference (STD) NMR and in vitro biological assays. All these experiments verified aspartame’s strong binding to the active site of the enzyme. Furthermore, aspartame was also tested as a potent inhibitor of many LOX isoforms of different organisms and of other enzymes participating in the inflammation pathway, such as cPLA2 and COX enzymes. Hence, aspartame derivatives were generated by rational design, so as to reinforce aspartame’s binding to the enzyme. Molecular docking studies evaluated aspartame’s derivatives and the derivative indicating the strongest binding to LOX, was further investigated by molecular dynamics and MMGBSA studies. After verifying the stability of the complex, we synthesized this derivative. Finally, the last goal of this thesis was the performance of molecular docking studies in order to test well-known LOX inhibitors and their potential of binding to the active site of human cPLA2, enzyme also involved in inflammation. Flavonoids indicated really strong binding to this enzyme."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση φυσικών και τεχνητών γλυκαντικών ως πιθανών αναστολέων του ενζύμου της λιποξυγενάσης και ανάπτυξη της ασπαρτάμης ως αντιφλεγμονώδες φάρμακο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χοντζοπούλου Ελένη","Chontzopoulou Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία ελέγχθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης τα φυσικά και τεχνητά γλυκαντικά ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν τη λιποξυγενάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής. Αν και ορισμένα φυσικά γλυκαντικά παρουσίασαν ισχυρή πρόσδεση στη φυτική λιποξυγενάση, δεν εξετάστηκαν περαιτέρω λόγω των φυσικοχημικών και φαρμακοκινητικών τους μειονεκτημάτων, που τα καθιστούν ακατάλληλα φάρμακα. Όσον αφορά τα τεχνητά γλυκαντικά, η ασπαρτάμη παρουσιάζει την ισχυρότερη πρόσδεση στη LOX-1, ενώ ταυτόχρονα διαθέτει τα κατάλληλα δομικά και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά ώστε ν’ αποτελέσει πιθανή ένωσηοδηγό. Η σταθερότητα του συμπλόκου «φυτικής LOX-ασπαρτάμης» διερευνήθηκε περαιτέρω με πειράματα μοριακής δυναμικής, MMGBSA, NMR μεταφοράς κορεσμού διαφοράς και in vitro βιολογικών δοκιμών, τα οποία επιβεβαίωσαν το αποτέλεσμα που δόθηκε από τη μοριακή πρόσδεση. Στη συνέχεια, ερευνήθηκε η ικανότητα της ασπαρτάμης να αναστείλει αρκετές ισομορφές λιποξυγενασών διαφορετικής προέλευσης, καθώς επίσης και άλλων ενζύμων που συμμετέχουν στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής (κυτοσολική φωσφολιπάση, κυκλοξυγενάση). Τέλος, σχεδιάστηκαν με ορθολογικό σχεδιασμό παράγωγα της ασπαρτάμης με στόχο την ενίσχυση της πρόσδεσης στη λιποξυγενάση, τα οποία αξιολογήθηκαν με πειράματα μοριακής πρόσδεσης. Το παράγωγο που παρουσίασε την ισχυρότερη πρόσδεση, ελέγχθηκε ως προς τη σταθερότητά του με μοριακή δυναμική και πείραμα MMGBSA, αλλά και ως προς τις φαρμακοκινητικές του ιδιότητες με το πρόγραμμα SwissADME και στη συνέχεια συντέθηκε στο εργαστήριο. Tελευταίος στόχος της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η δοκιμή γνωστών αναστολέων της λιποξυγενάσης, όπως τα φλαβονοειδή, ως προς τη δυνατότητά τους να αναστείλουν την ανθρώπινη κυτοσολική φωσφολιπάση, ένζυμο που συμμετέχει στη βιοσυνθετική οδό της φλεγμονής, μέσω πειραμάτων μοριακής πρόσδεσης. Τα φλαβονοειδή παρουσίασαν ιδιαίτερα ισχυρή πρόσδεση στο συγκεκριμένο ένζυμο.","In this thesis, molecular docking studies were performed to natural and artificial sweeteners so as to test their potential to act as anti-inflammatory drugs, inhibiting soybean lipoxygenase enzyme. Even some natural sweeteners indicated strong binding to LOX enzyme, they presented important violations concerning their physical and structural properties. As far as artificial sweeteners, aspartame indicated the strongest binding to LOX enzyme and taking into account its ideal structural properties it was characterized as a lead-compound. The stability of the “LOX-aspartame” complex was further investigated with studies of molecular dynamics, MMGBSA, Saturation Transfer Difference (STD) NMR and in vitro biological assays. All these experiments verified aspartame’s strong binding to the active site of the enzyme. Furthermore, aspartame was also tested as a potent inhibitor of many LOX isoforms of different organisms and of other enzymes participating in the inflammation pathway, such as cPLA2 and COX enzymes. Hence, aspartame derivatives were generated by rational design, so as to reinforce aspartame’s binding to the enzyme. Molecular docking studies evaluated aspartame’s derivatives and the derivative indicating the strongest binding to LOX, was further investigated by molecular dynamics and MMGBSA studies. After verifying the stability of the complex, we synthesized this derivative. Finally, the last goal of this thesis was the performance of molecular docking studies in order to test well-known LOX inhibitors and their potential of binding to the active site of human cPLA2, enzyme also involved in inflammation. Flavonoids indicated really strong binding to this enzyme."],"dc:identifier":["uoadl:2883437","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2883437"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση φυσικών και τεχνητών γλυκαντικών ως πιθανών αναστολέων του ενζύμου της λιποξυγενάσης και ανάπτυξη της ασπαρτάμης ως αντιφλεγμονώδες φάρμακο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:13Z"}