{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884419"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884419","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η κοινωνική, ψυχολογική και ιατροδικαστική διάσταση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας","abstract":"Το θέμα της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των κοινωνικών, ψυχολογικών και ιατροδικαστικών διαστάσεων ενδοοικογενειακής βίας. Στην εργασία παρουσιάζονται θεωρίες ψυχιατρικές, συμπεριφορικές , γνωστικές αλλά και κοινωνιολογικές που ερμηνεύουν τις ρίζες αλλά και τις συνέπειες της κακοποιητικής συμπεριφοράς υπό διαφορετική σκοπιά. Οι κύριες μορφές κακοποίησης είναι η ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική. Με γνώμονα τα εν λόγω ευρήματα, οι κυριότερες μορφές βίας που βίωναν οι γυναίκες ήταν η ψυχολογική και η σωματική. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει στόχο στο να φωτίσει το ευρύ αυτό φαινόμενο αυτό με τη μελέτη 225 γυναικών - θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας προκαλούμενης από το σύντροφό τους σύμφωνα με δύο χρονιές το 2012 και το 2017. Το δείγμα προέρχεται από το αρχείο του εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας Ε.Κ.Π.Α. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS (έκδοση 18). Κάποια από τα κυριότερα ευρήματα ήταν ότι οι γυναίκες ήταν έγγαμες, είχαν 2 τέκνα και η απασχόληση τους είχε σχέση με τη συντήρηση του σπιτιού και την ανατροφή των τέκνων. Επίσης , τα περισσότερα θύματα είχαν ελληνική καταγωγή και ηλικίες 16-71 ετών. Το μέρος που συνέβησαν τα περιστατικά κακοποίησης ήταν η οικία του θύματος και τα επικρατέστερα σημεία των κακώσεων είναι τα άνω και κάτω άκρα, η κεφαλή και ο κορμός. Στη συνέχεια ως προς τους θύτες ήταν η πλειοψηφία Έλληνες, ήταν έγγαμοι και οι ηλικίες τους ήταν 18-81 έτη. Η επαγγελματική απασχόληση των περισσοτέρων ήταν στον ιδιωτικό τομέα και αξιοσημείωτο ήταν ότι πάρα πολλοί ήταν άνεργοι. Αναφορικά με το ψυχολογικό προφίλ των θυτών δεν παρουσίαζαν κάποια ψυχιατρική διαταραχή και δεν βρέθηκε να κάνουν χρήση ψυχοτρόπων ουσιών. Ωστόσο βρέθηκε ότι κάποιοι θύτες κατανάλωναν αλκοόλ την περίοδο που συνέβη το περιστατικό της κακοποίησης. Ως προς το όργανο της κακοποίησης φάνηκε πως η πλειοψηφία των θυτών να χρησιμοποιεί, τα χέρια (θλών όργανο) ενώ σε μικρότερο ποσοστό γινόταν ένας συνδυασμός μεταξύ των χεριών του θύτη μαζί με κάποιο όργανο ή μαζί με τα πόδια (θλων όργανο). Αξιοσημείωτο είναι ότι σε ποσοστό 92,9% η βία ήταν επαναλαμβανόμενη ενώ πολύ λιγότερες ήταν οι φορές που δεν υπήρξε επανάληψη των βίαιων συμπεριφορών. Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα αποτελεί ένα φαινόμενο με ολοένα αυξητικές τάσεις , ειδικά εν όψει της κοινωνικό- οικονομικής κρίσης η οποία φαίνεται να επηρεάζει βαθιά τη ζωή του ζεύγους. Επιπροσθέτως, παρόλο που ο χαρακτήρας της εν λόγω διπλωματικής εργασίας είναι κυρίως περιγραφικός, δε θα μπορούσαν τα ευρήματά της να μη χρησιμοποιηθούν ως ένα μέσο επισήμανσης της αναγκαιότητας για άμεση παρέμβαση της πολιτείας τόσο στο κομμάτι της πρόληψης του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας όσο και της θεραπείας των θυμάτων και της ευρύτερης κοινωνικής τους προστασίας.","abstract_html":"Το θέμα της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των κοινωνικών, ψυχολογικών και ιατροδικαστικών διαστάσεων ενδοοικογενειακής βίας. Στην εργασία παρουσιάζονται θεωρίες ψυχιατρικές, συμπεριφορικές , γνωστικές αλλά και κοινωνιολογικές που ερμηνεύουν τις ρίζες αλλά και τις συνέπειες της κακοποιητικής συμπεριφοράς υπό διαφορετική σκοπιά. Οι κύριες μορφές κακοποίησης είναι η ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική. Με γνώμονα τα εν λόγω ευρήματα, οι κυριότερες μορφές βίας που βίωναν οι γυναίκες ήταν η ψυχολογική και η σωματική. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει στόχο στο να φωτίσει το ευρύ αυτό φαινόμενο αυτό με τη μελέτη 225 γυναικών - θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας προκαλούμενης από το σύντροφό τους σύμφωνα με δύο χρονιές το 2012 και το 2017. Το δείγμα προέρχεται από το αρχείο του εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας Ε.Κ.Π.Α. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS (έκδοση 18). Κάποια από τα κυριότερα ευρήματα ήταν ότι οι γυναίκες ήταν έγγαμες, είχαν 2 τέκνα και η απασχόληση τους είχε σχέση με τη συντήρηση του σπιτιού και την ανατροφή των τέκνων. Επίσης , τα περισσότερα θύματα είχαν ελληνική καταγωγή και ηλικίες 16-71 ετών. Το μέρος που συνέβησαν τα περιστατικά κακοποίησης ήταν η οικία του θύματος και τα επικρατέστερα σημεία των κακώσεων είναι τα άνω και κάτω άκρα, η κεφαλή και ο κορμός. Στη συνέχεια ως προς τους θύτες ήταν η πλειοψηφία Έλληνες, ήταν έγγαμοι και οι ηλικίες τους ήταν 18-81 έτη. Η επαγγελματική απασχόληση των περισσοτέρων ήταν στον ιδιωτικό τομέα και αξιοσημείωτο ήταν ότι πάρα πολλοί ήταν άνεργοι. Αναφορικά με το ψυχολογικό προφίλ των θυτών δεν παρουσίαζαν κάποια ψυχιατρική διαταραχή και δεν βρέθηκε να κάνουν χρήση ψυχοτρόπων ουσιών. Ωστόσο βρέθηκε ότι κάποιοι θύτες κατανάλωναν αλκοόλ την περίοδο που συνέβη το περιστατικό της κακοποίησης. Ως προς το όργανο της κακοποίησης φάνηκε πως η πλειοψηφία των θυτών να χρησιμοποιεί, τα χέρια (θλών όργανο) ενώ σε μικρότερο ποσοστό γινόταν ένας συνδυασμός μεταξύ των χεριών του θύτη μαζί με κάποιο όργανο ή μαζί με τα πόδια (θλων όργανο). Αξιοσημείωτο είναι ότι σε ποσοστό 92,9% η βία ήταν επαναλαμβανόμενη ενώ πολύ λιγότερες ήταν οι φορές που δεν υπήρξε επανάληψη των βίαιων συμπεριφορών. Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα αποτελεί ένα φαινόμενο με ολοένα αυξητικές τάσεις , ειδικά εν όψει της κοινωνικό- οικονομικής κρίσης η οποία φαίνεται να επηρεάζει βαθιά τη ζωή του ζεύγους. Επιπροσθέτως, παρόλο που ο χαρακτήρας της εν λόγω διπλωματικής εργασίας είναι κυρίως περιγραφικός, δε θα μπορούσαν τα ευρήματά της να μη χρησιμοποιηθούν ως ένα μέσο επισήμανσης της αναγκαιότητας για άμεση παρέμβαση της πολιτείας τόσο στο κομμάτι της πρόληψης του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας όσο και της θεραπείας των θυμάτων και της ευρύτερης κοινωνικής τους προστασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκούμα Χριστίνα","Gkouma Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884419"],"render_values":[{"text":"uoadl:2884419","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884419","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884419","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2884419","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκούμα Χριστίνα","Gkouma Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884419"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το θέμα της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των κοινωνικών, ψυχολογικών και ιατροδικαστικών διαστάσεων ενδοοικογενειακής βίας. Στην εργασία παρουσιάζονται θεωρίες ψυχιατρικές, συμπεριφορικές , γνωστικές αλλά και κοινωνιολογικές που ερμηνεύουν τις ρίζες αλλά και τις συνέπειες της κακοποιητικής συμπεριφοράς υπό διαφορετική σκοπιά. Οι κύριες μορφές κακοποίησης είναι η ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική. Με γνώμονα τα εν λόγω ευρήματα, οι κυριότερες μορφές βίας που βίωναν οι γυναίκες ήταν η ψυχολογική και η σωματική. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει στόχο στο να φωτίσει το ευρύ αυτό φαινόμενο αυτό με τη μελέτη 225 γυναικών - θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας προκαλούμενης από το σύντροφό τους σύμφωνα με δύο χρονιές το 2012 και το 2017. Το δείγμα προέρχεται από το αρχείο του εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας Ε.Κ.Π.Α. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS (έκδοση 18). Κάποια από τα κυριότερα ευρήματα ήταν ότι οι γυναίκες ήταν έγγαμες, είχαν 2 τέκνα και η απασχόληση τους είχε σχέση με τη συντήρηση του σπιτιού και την ανατροφή των τέκνων. Επίσης , τα περισσότερα θύματα είχαν ελληνική καταγωγή και ηλικίες 16-71 ετών. Το μέρος που συνέβησαν τα περιστατικά κακοποίησης ήταν η οικία του θύματος και τα επικρατέστερα σημεία των κακώσεων είναι τα άνω και κάτω άκρα, η κεφαλή και ο κορμός. Στη συνέχεια ως προς τους θύτες ήταν η πλειοψηφία Έλληνες, ήταν έγγαμοι και οι ηλικίες τους ήταν 18-81 έτη. Η επαγγελματική απασχόληση των περισσοτέρων ήταν στον ιδιωτικό τομέα και αξιοσημείωτο ήταν ότι πάρα πολλοί ήταν άνεργοι. Αναφορικά με το ψυχολογικό προφίλ των θυτών δεν παρουσίαζαν κάποια ψυχιατρική διαταραχή και δεν βρέθηκε να κάνουν χρήση ψυχοτρόπων ουσιών. Ωστόσο βρέθηκε ότι κάποιοι θύτες κατανάλωναν αλκοόλ την περίοδο που συνέβη το περιστατικό της κακοποίησης. Ως προς το όργανο της κακοποίησης φάνηκε πως η πλειοψηφία των θυτών να χρησιμοποιεί, τα χέρια (θλών όργανο) ενώ σε μικρότερο ποσοστό γινόταν ένας συνδυασμός μεταξύ των χεριών του θύτη μαζί με κάποιο όργανο ή μαζί με τα πόδια (θλων όργανο). Αξιοσημείωτο είναι ότι σε ποσοστό 92,9% η βία ήταν επαναλαμβανόμενη ενώ πολύ λιγότερες ήταν οι φορές που δεν υπήρξε επανάληψη των βίαιων συμπεριφορών. Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα αποτελεί ένα φαινόμενο με ολοένα αυξητικές τάσεις , ειδικά εν όψει της κοινωνικό- οικονομικής κρίσης η οποία φαίνεται να επηρεάζει βαθιά τη ζωή του ζεύγους. Επιπροσθέτως, παρόλο που ο χαρακτήρας της εν λόγω διπλωματικής εργασίας είναι κυρίως περιγραφικός, δε θα μπορούσαν τα ευρήματά της να μη χρησιμοποιηθούν ως ένα μέσο επισήμανσης της αναγκαιότητας για άμεση παρέμβαση της πολιτείας τόσο στο κομμάτι της πρόληψης του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας όσο και της θεραπείας των θυμάτων και της ευρύτερης κοινωνικής τους προστασίας.","The purpose of this study is to present the social, psychological and forensic dimensions of domestic violence. In this paper psychiatric, behavioral, cognitive, and sociological theories that illuminate aspects and explain violent behavior from a different perspective are presented. The main forms of abuse are psychological, physical and sexual. According to these findings the main forms of violence women experienced were psychological and physical. The present thesis aims to illuminate this phenomenon by studying 225 women - victims of domestic violence caused by their partner in two years in 2012 and 2017. The sample has been taken from the Forensic and Toxicology Laboratory of the National and Kapodistrian University of Athens. Data were analyzed by SPSS (version 18). Some of the main findings showed that women were married with two children and their employment status was householding and child rearing. Also, most of the victims were of Greek nationality and aged 16-71. The place where the incidents of abuse occurred was the victim's home, and the most common areas of injuries were the upper and lower limbs, head and torso. When it comes to abusers, the majority of them were of Greek nationality, married and their ages were 18-81 years. Most of them were working in the private sector, but a remarkable percentage of them were unemployed. As for their psychological profile, they did not have any psychiatric disorders and they did not use any psychotropic substances. However, some them were found to have been consuming alcohol at the time of the incident of abuse. Concerning the means of abuse, the majority of the perpetrators appeared to have used their hands and then a combination of the perpetrators’ hands with their legs or some kind of tool. It is noteworthy that the 92.9% of the domestic violence incidents were repetitive, whereas the times when there was no repetition of them were much less. These findings confirm that domestic violence in Greece is in a growing trend, considering the socio – economic crisis that appears to deeply affect the life of a couple. In addition, despite the fact that the character of this paper is mostly descriptive, its findings should be used as a means of pointing the necessity of the immediate interference of the state not only to prevent the phenomenon of domestic violence but to cure and protect its victims as well."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η κοινωνική, ψυχολογική και ιατροδικαστική διάσταση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκούμα Χριστίνα","Gkouma Christina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το θέμα της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των κοινωνικών, ψυχολογικών και ιατροδικαστικών διαστάσεων ενδοοικογενειακής βίας. Στην εργασία παρουσιάζονται θεωρίες ψυχιατρικές, συμπεριφορικές , γνωστικές αλλά και κοινωνιολογικές που ερμηνεύουν τις ρίζες αλλά και τις συνέπειες της κακοποιητικής συμπεριφοράς υπό διαφορετική σκοπιά. Οι κύριες μορφές κακοποίησης είναι η ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική. Με γνώμονα τα εν λόγω ευρήματα, οι κυριότερες μορφές βίας που βίωναν οι γυναίκες ήταν η ψυχολογική και η σωματική. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει στόχο στο να φωτίσει το ευρύ αυτό φαινόμενο αυτό με τη μελέτη 225 γυναικών - θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας προκαλούμενης από το σύντροφό τους σύμφωνα με δύο χρονιές το 2012 και το 2017. Το δείγμα προέρχεται από το αρχείο του εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας Ε.Κ.Π.Α. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS (έκδοση 18). Κάποια από τα κυριότερα ευρήματα ήταν ότι οι γυναίκες ήταν έγγαμες, είχαν 2 τέκνα και η απασχόληση τους είχε σχέση με τη συντήρηση του σπιτιού και την ανατροφή των τέκνων. Επίσης , τα περισσότερα θύματα είχαν ελληνική καταγωγή και ηλικίες 16-71 ετών. Το μέρος που συνέβησαν τα περιστατικά κακοποίησης ήταν η οικία του θύματος και τα επικρατέστερα σημεία των κακώσεων είναι τα άνω και κάτω άκρα, η κεφαλή και ο κορμός. Στη συνέχεια ως προς τους θύτες ήταν η πλειοψηφία Έλληνες, ήταν έγγαμοι και οι ηλικίες τους ήταν 18-81 έτη. Η επαγγελματική απασχόληση των περισσοτέρων ήταν στον ιδιωτικό τομέα και αξιοσημείωτο ήταν ότι πάρα πολλοί ήταν άνεργοι. Αναφορικά με το ψυχολογικό προφίλ των θυτών δεν παρουσίαζαν κάποια ψυχιατρική διαταραχή και δεν βρέθηκε να κάνουν χρήση ψυχοτρόπων ουσιών. Ωστόσο βρέθηκε ότι κάποιοι θύτες κατανάλωναν αλκοόλ την περίοδο που συνέβη το περιστατικό της κακοποίησης. Ως προς το όργανο της κακοποίησης φάνηκε πως η πλειοψηφία των θυτών να χρησιμοποιεί, τα χέρια (θλών όργανο) ενώ σε μικρότερο ποσοστό γινόταν ένας συνδυασμός μεταξύ των χεριών του θύτη μαζί με κάποιο όργανο ή μαζί με τα πόδια (θλων όργανο). Αξιοσημείωτο είναι ότι σε ποσοστό 92,9% η βία ήταν επαναλαμβανόμενη ενώ πολύ λιγότερες ήταν οι φορές που δεν υπήρξε επανάληψη των βίαιων συμπεριφορών. Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα αποτελεί ένα φαινόμενο με ολοένα αυξητικές τάσεις , ειδικά εν όψει της κοινωνικό- οικονομικής κρίσης η οποία φαίνεται να επηρεάζει βαθιά τη ζωή του ζεύγους. Επιπροσθέτως, παρόλο που ο χαρακτήρας της εν λόγω διπλωματικής εργασίας είναι κυρίως περιγραφικός, δε θα μπορούσαν τα ευρήματά της να μη χρησιμοποιηθούν ως ένα μέσο επισήμανσης της αναγκαιότητας για άμεση παρέμβαση της πολιτείας τόσο στο κομμάτι της πρόληψης του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας όσο και της θεραπείας των θυμάτων και της ευρύτερης κοινωνικής τους προστασίας.","The purpose of this study is to present the social, psychological and forensic dimensions of domestic violence. In this paper psychiatric, behavioral, cognitive, and sociological theories that illuminate aspects and explain violent behavior from a different perspective are presented. The main forms of abuse are psychological, physical and sexual. According to these findings the main forms of violence women experienced were psychological and physical. The present thesis aims to illuminate this phenomenon by studying 225 women - victims of domestic violence caused by their partner in two years in 2012 and 2017. The sample has been taken from the Forensic and Toxicology Laboratory of the National and Kapodistrian University of Athens. Data were analyzed by SPSS (version 18). Some of the main findings showed that women were married with two children and their employment status was householding and child rearing. Also, most of the victims were of Greek nationality and aged 16-71. The place where the incidents of abuse occurred was the victim's home, and the most common areas of injuries were the upper and lower limbs, head and torso. When it comes to abusers, the majority of them were of Greek nationality, married and their ages were 18-81 years. Most of them were working in the private sector, but a remarkable percentage of them were unemployed. As for their psychological profile, they did not have any psychiatric disorders and they did not use any psychotropic substances. However, some them were found to have been consuming alcohol at the time of the incident of abuse. Concerning the means of abuse, the majority of the perpetrators appeared to have used their hands and then a combination of the perpetrators’ hands with their legs or some kind of tool. It is noteworthy that the 92.9% of the domestic violence incidents were repetitive, whereas the times when there was no repetition of them were much less. These findings confirm that domestic violence in Greece is in a growing trend, considering the socio – economic crisis that appears to deeply affect the life of a couple. In addition, despite the fact that the character of this paper is mostly descriptive, its findings should be used as a means of pointing the necessity of the immediate interference of the state not only to prevent the phenomenon of domestic violence but to cure and protect its victims as well."],"dc:identifier":["uoadl:2884419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884419"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η κοινωνική, ψυχολογική και ιατροδικαστική διάσταση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:21Z"}