{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884436"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884436","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπευτικά πρωτόκολλα ενδοπορικού Ca μαστού (DCIS)","abstract":"Η παρούσα εργασία αποτελεί αναδρομική μελέτη ασθενών, διαφόρων ηλικιών, με DCIS και των συνοδών θεραπευτικών πρωτοκόλλων που ακολουθήθηκαν κατά περίπτωση. Οι συμμετέχοντες ασθενείς αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά με ογκεκτομή ή μαστεκτομή βάση κριτηρίων, όπως μέγεθος όγκου, ιστολογικός τύπος, grade, εύρος ορίων, μαστογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία και επιθυμία ασθενούς. Οι ασθενείς με θετικούς υποδοχείς (ER-PR) έλαβαν μετεγχειρητικά Tamoxifen ή αναστολείς αρωματάσης (σε μετεμηνοπαυσιακές ασθενείς). Οι περισσότερες ασθενείς με διατήρηση του μαστού υπεβλήθηκαν σε μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης, είτε ως χαμηλός λεμφαδενικός καθαρισμός, είτε ως βιοψία φρουρού λεμφαδένα, πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που βρίσκονταν σε σημαντικό κίνδυνο συνύπαρξης διηθητικής νόσου και σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή. Το μετεγχειρητικό follow up των ασθενών περιελάμβανε ετήσια μαστογραφία ή ενίοτε MRI μαστών. Συμπερασματικά, το DCIS αποτελεί νόσο καλής πρόγνωσης, η έκβαση της οποίας εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης, την έκφραση ή όχι ορμονικών υποδοχέων και από τους εκάστοτε δείκτες επιθετικότητας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αποτελεί αναδρομική μελέτη ασθενών, διαφόρων ηλικιών, με DCIS και των συνοδών θεραπευτικών πρωτοκόλλων που ακολουθήθηκαν κατά περίπτωση. Οι συμμετέχοντες ασθενείς αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά με ογκεκτομή ή μαστεκτομή βάση κριτηρίων, όπως μέγεθος όγκου, ιστολογικός τύπος, grade, εύρος ορίων, μαστογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία και επιθυμία ασθενούς. Οι ασθενείς με θετικούς υποδοχείς (ER-PR) έλαβαν μετεγχειρητικά Tamoxifen ή αναστολείς αρωματάσης (σε μετεμηνοπαυσιακές ασθενείς). Οι περισσότερες ασθενείς με διατήρηση του μαστού υπεβλήθηκαν σε μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης, είτε ως χαμηλός λεμφαδενικός καθαρισμός, είτε ως βιοψία φρουρού λεμφαδένα, πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που βρίσκονταν σε σημαντικό κίνδυνο συνύπαρξης διηθητικής νόσου και σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή. Το μετεγχειρητικό follow up των ασθενών περιελάμβανε ετήσια μαστογραφία ή ενίοτε MRI μαστών. Συμπερασματικά, το DCIS αποτελεί νόσο καλής πρόγνωσης, η έκβαση της οποίας εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης, την έκφραση ή όχι ορμονικών υποδοχέων και από τους εκάστοτε δείκτες επιθετικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντούνη Βασιλική","Ntouni Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884436"],"render_values":[{"text":"uoadl:2884436","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884436","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884436","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2884436","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντούνη Βασιλική","Ntouni Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884436","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884436"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αποτελεί αναδρομική μελέτη ασθενών, διαφόρων ηλικιών, με DCIS και των συνοδών θεραπευτικών πρωτοκόλλων που ακολουθήθηκαν κατά περίπτωση. Οι συμμετέχοντες ασθενείς αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά με ογκεκτομή ή μαστεκτομή βάση κριτηρίων, όπως μέγεθος όγκου, ιστολογικός τύπος, grade, εύρος ορίων, μαστογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία και επιθυμία ασθενούς. Οι ασθενείς με θετικούς υποδοχείς (ER-PR) έλαβαν μετεγχειρητικά Tamoxifen ή αναστολείς αρωματάσης (σε μετεμηνοπαυσιακές ασθενείς). Οι περισσότερες ασθενείς με διατήρηση του μαστού υπεβλήθηκαν σε μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης, είτε ως χαμηλός λεμφαδενικός καθαρισμός, είτε ως βιοψία φρουρού λεμφαδένα, πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που βρίσκονταν σε σημαντικό κίνδυνο συνύπαρξης διηθητικής νόσου και σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή. Το μετεγχειρητικό follow up των ασθενών περιελάμβανε ετήσια μαστογραφία ή ενίοτε MRI μαστών. Συμπερασματικά, το DCIS αποτελεί νόσο καλής πρόγνωσης, η έκβαση της οποίας εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης, την έκφραση ή όχι ορμονικών υποδοχέων και από τους εκάστοτε δείκτες επιθετικότητας.","A retrospective study on patients of various ages with DCIS and the therapeutic protocols followed in each case. Participants were treated surgically with tumor removal or mastectomy based on criteria such as tumor size, histologic type, grade, range, mammographic characteristics, age and patient desire. Patients with positive receptors (ER-PR) received postoperative Tamoxifen or aromatase inhibitors (in postmenopausal patients). Most patients who did not undergo a mastectomy were treated with postoperative radiotherapy. Surgical intervention of the axilla region, either as an axillary lymph node drainage or as a guard lymph node biopsy, was performed in patients at high risk of coexisting invasive disease and in patients undergoing mastectomy. Postoperative follow-up of patients included annual mammography or sometimes breast MRI. In conclusion, DCIS is a disease of good prognosis, the outcome of which depends on the size of the lesion, the expression or not of hormonal receptors, and the tumor grade."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπευτικά πρωτόκολλα ενδοπορικού Ca μαστού (DCIS)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντούνη Βασιλική","Ntouni Vasiliki"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αποτελεί αναδρομική μελέτη ασθενών, διαφόρων ηλικιών, με DCIS και των συνοδών θεραπευτικών πρωτοκόλλων που ακολουθήθηκαν κατά περίπτωση. Οι συμμετέχοντες ασθενείς αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά με ογκεκτομή ή μαστεκτομή βάση κριτηρίων, όπως μέγεθος όγκου, ιστολογικός τύπος, grade, εύρος ορίων, μαστογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία και επιθυμία ασθενούς. Οι ασθενείς με θετικούς υποδοχείς (ER-PR) έλαβαν μετεγχειρητικά Tamoxifen ή αναστολείς αρωματάσης (σε μετεμηνοπαυσιακές ασθενείς). Οι περισσότερες ασθενείς με διατήρηση του μαστού υπεβλήθηκαν σε μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης, είτε ως χαμηλός λεμφαδενικός καθαρισμός, είτε ως βιοψία φρουρού λεμφαδένα, πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που βρίσκονταν σε σημαντικό κίνδυνο συνύπαρξης διηθητικής νόσου και σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή. Το μετεγχειρητικό follow up των ασθενών περιελάμβανε ετήσια μαστογραφία ή ενίοτε MRI μαστών. Συμπερασματικά, το DCIS αποτελεί νόσο καλής πρόγνωσης, η έκβαση της οποίας εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης, την έκφραση ή όχι ορμονικών υποδοχέων και από τους εκάστοτε δείκτες επιθετικότητας.","A retrospective study on patients of various ages with DCIS and the therapeutic protocols followed in each case. Participants were treated surgically with tumor removal or mastectomy based on criteria such as tumor size, histologic type, grade, range, mammographic characteristics, age and patient desire. Patients with positive receptors (ER-PR) received postoperative Tamoxifen or aromatase inhibitors (in postmenopausal patients). Most patients who did not undergo a mastectomy were treated with postoperative radiotherapy. Surgical intervention of the axilla region, either as an axillary lymph node drainage or as a guard lymph node biopsy, was performed in patients at high risk of coexisting invasive disease and in patients undergoing mastectomy. Postoperative follow-up of patients included annual mammography or sometimes breast MRI. In conclusion, DCIS is a disease of good prognosis, the outcome of which depends on the size of the lesion, the expression or not of hormonal receptors, and the tumor grade."],"dc:identifier":["uoadl:2884436","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884436"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπευτικά πρωτόκολλα ενδοπορικού Ca μαστού (DCIS)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:21Z"}