{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884486"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884486","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Application of diagnostics for mosquito vector incrimination and innovative biotechnology-based methods for disease control","abstract":"Τα κουνούπια, ειδικότερα είδη των γενών Aedes, Anopheles και Culex, είναι οι πιο κοινοί φορείς ασθενειώνπαγκοσμίως, προκαλώντας περισσότερα από 500 εκατομμύρια ανθρώπινα κρούσματα ετησίως, εξαιτίας της μετάδοσης παθογόνων, όπως το παράσιτο της ελονοσίας, ο Δάγκειος ιός, ο ιός του Δυτικού Νείλου, ο ιός Zika, κ.λπ. Η πλειοψηφία των κρουσμάτων συμβαίνει στην Αφρική, την Κεντρική και Λατινική Αμερική και την νοτιοανατολική Ασία, ωστόσο, τις τελευταίες 2 δεκαετίες, ορισμένες ασθένειες έχουν (επαν)εμφανιστεί και στην Ευρώπη. Η καταπολέμηση των εντομομεταδιδόμενων ασθενειών βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του εντόμου-φορέα, κυρίως με τη χρήση εντομοκτόνων (π.χ. πυρεθροειδή, οργανοφωσφορικά, ρυθμιστές ανάπτυξης). Όμως, ο περιορισμένος αριθμός εγκεκριμένων εντομοκτόνων σε συνδυασμό με τηναυξανόμενη εμφάνιση ανθεκτικότητας σ’αυτά τονίζουν τη σημασία της συνεχούς εντομολογικής επιτήρησης. Ο αριθμός τέτοιων μελετών για την Ελλάδα είναι μικρός. Το είδος Aedesalbopictus, γνωστό ως Ασιατικό κουνούπι τίγρης, αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, με παγκόσμια διασπορά. Η παρουσία του στην Ελλάδα είναι ευρεία και, πιθανώς, συνδεδεμένη με τις πρόσφατες επιδημίες του ιού του Δυτικού Νείλου. Το πρώτο μέρος της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης αφορά στην ανάλυση της ανθεκτικότητας σε εντομοκτόνα πληθυσμών Ae. albopictusαπό διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, με τη χρήση μοριακών διαγνωστικών εργαλείων. Η μεταλλαγή F1534C στο γονίδιο που κωδικοποιεί για το κανάλι νατρίου, που προσδίδει ανθεκτικότητα στα πυρεθροειδή, βρέθηκε σε όλες τις δειγματοληπτικές περιοχές, με υψηλότερη συχνότητα στην Αθήνα, ενώ η Ι1532Τ στο ίδιο γονίδιο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας, με σχετικά χαμηλή συχνότητα. Ανθεκτικότητα στο temephos, λόγω υπερέκφρασης των καρβοξυλεστερασών 3 και 6, βρέθηκε επίσης διαδεδομένη. Τέλος, δεν ανιχνεύθηκε κάποια μεταλλαγή σχετιζόμενη με ανθεκτικότητα στο προνυμφοκτόνο diflubenzuron. Οι περιορισμοί που προκύπτουν από την εκτενή χρήση εντομοκτόνων υποδεικνύουν την ανάγκη εφαρμογής ολοκληρωμένης στρατηγικής ελέγχου των κουνουπιών-φορέων. Στο δεύτερο τμήμα της συγκεκριμένης εργασίας, μελετήθηκεμια μέθοδος γενετικού ελέγχου μεταδιδόμενων ασθενειών: πολυ-αμιδο-αμίνες (PAAs) αξιολογήθηκαν ως πολυμερικοί φορείς δίκλωνου RNA (dsRNA) στο κουνούπι An. gambiae, με σκοπό τη σίγηση γονιδίων (RNAi) του φορέα που υποβοηθούν τη διέλευση του παρασίτου της ελονοσίας από το έντερό του. dsRNA εναντίον των γονιδίων CACTUS και ESP του κουνουπιού συζεύκτηκαν με PAAs και εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων σε αναγωγικό περιβάλλον. Εν συνεχεία, τα νανοσωματίδια χορηγήθηκαν σε ενήλικα κουνούπια μέσω τροφής ή εμβολίου. Η σίγηση των γονιδίων-στόχων στο έντερο, ήταν ικανοποιητική, ως πρώτη ένδειξη. Αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα θα αξιοποιηθούν ως θεμέλια στα επόμενα πειραματικά βήματα με ορισμένες κάποιες βελτιώσεις/ τροποποιήσεις.","abstract_html":"Τα κουνούπια, ειδικότερα είδη των γενών Aedes, Anopheles και Culex, είναι οι πιο κοινοί φορείς ασθενειώνπαγκοσμίως, προκαλώντας περισσότερα από 500 εκατομμύρια ανθρώπινα κρούσματα ετησίως, εξαιτίας της μετάδοσης παθογόνων, όπως το παράσιτο της ελονοσίας, ο Δάγκειος ιός, ο ιός του Δυτικού Νείλου, ο ιός Zika, κ.λπ. Η πλειοψηφία των κρουσμάτων συμβαίνει στην Αφρική, την Κεντρική και Λατινική Αμερική και την νοτιοανατολική Ασία, ωστόσο, τις τελευταίες 2 δεκαετίες, ορισμένες ασθένειες έχουν (επαν)εμφανιστεί και στην Ευρώπη. Η καταπολέμηση των εντομομεταδιδόμενων ασθενειών βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του εντόμου-φορέα, κυρίως με τη χρήση εντομοκτόνων (π.χ. πυρεθροειδή, οργανοφωσφορικά, ρυθμιστές ανάπτυξης). Όμως, ο περιορισμένος αριθμός εγκεκριμένων εντομοκτόνων σε συνδυασμό με τηναυξανόμενη εμφάνιση ανθεκτικότητας σ’αυτά τονίζουν τη σημασία της συνεχούς εντομολογικής επιτήρησης. Ο αριθμός τέτοιων μελετών για την Ελλάδα είναι μικρός. Το είδος Aedesalbopictus, γνωστό ως Ασιατικό κουνούπι τίγρης, αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, με παγκόσμια διασπορά. Η παρουσία του στην Ελλάδα είναι ευρεία και, πιθανώς, συνδεδεμένη με τις πρόσφατες επιδημίες του ιού του Δυτικού Νείλου. Το πρώτο μέρος της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης αφορά στην ανάλυση της ανθεκτικότητας σε εντομοκτόνα πληθυσμών Ae. albopictusαπό διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, με τη χρήση μοριακών διαγνωστικών εργαλείων. Η μεταλλαγή F1534C στο γονίδιο που κωδικοποιεί για το κανάλι νατρίου, που προσδίδει ανθεκτικότητα στα πυρεθροειδή, βρέθηκε σε όλες τις δειγματοληπτικές περιοχές, με υψηλότερη συχνότητα στην Αθήνα, ενώ η Ι1532Τ στο ίδιο γονίδιο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας, με σχετικά χαμηλή συχνότητα. Ανθεκτικότητα στο temephos, λόγω υπερέκφρασης των καρβοξυλεστερασών 3 και 6, βρέθηκε επίσης διαδεδομένη. Τέλος, δεν ανιχνεύθηκε κάποια μεταλλαγή σχετιζόμενη με ανθεκτικότητα στο προνυμφοκτόνο diflubenzuron. Οι περιορισμοί που προκύπτουν από την εκτενή χρήση εντομοκτόνων υποδεικνύουν την ανάγκη εφαρμογής ολοκληρωμένης στρατηγικής ελέγχου των κουνουπιών-φορέων. Στο δεύτερο τμήμα της συγκεκριμένης εργασίας, μελετήθηκεμια μέθοδος γενετικού ελέγχου μεταδιδόμενων ασθενειών: πολυ-αμιδο-αμίνες (PAAs) αξιολογήθηκαν ως πολυμερικοί φορείς δίκλωνου RNA (dsRNA) στο κουνούπι An. gambiae, με σκοπό τη σίγηση γονιδίων (RNAi) του φορέα που υποβοηθούν τη διέλευση του παρασίτου της ελονοσίας από το έντερό του. dsRNA εναντίον των γονιδίων CACTUS και ESP του κουνουπιού συζεύκτηκαν με PAAs και εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων σε αναγωγικό περιβάλλον. Εν συνεχεία, τα νανοσωματίδια χορηγήθηκαν σε ενήλικα κουνούπια μέσω τροφής ή εμβολίου. Η σίγηση των γονιδίων-στόχων στο έντερο, ήταν ικανοποιητική, ως πρώτη ένδειξη. Αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα θα αξιοποιηθούν ως θεμέλια στα επόμενα πειραματικά βήματα με ορισμένες κάποιες βελτιώσεις/ τροποποιήσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαλάσκα Σοφία","Balaska Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884486"],"render_values":[{"text":"uoadl:2884486","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884486","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884486","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2884486","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαλάσκα Σοφία","Balaska Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884486","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884486"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα κουνούπια, ειδικότερα είδη των γενών Aedes, Anopheles και Culex, είναι οι πιο κοινοί φορείς ασθενειώνπαγκοσμίως, προκαλώντας περισσότερα από 500 εκατομμύρια ανθρώπινα κρούσματα ετησίως, εξαιτίας της μετάδοσης παθογόνων, όπως το παράσιτο της ελονοσίας, ο Δάγκειος ιός, ο ιός του Δυτικού Νείλου, ο ιός Zika, κ.λπ. Η πλειοψηφία των κρουσμάτων συμβαίνει στην Αφρική, την Κεντρική και Λατινική Αμερική και την νοτιοανατολική Ασία, ωστόσο, τις τελευταίες 2 δεκαετίες, ορισμένες ασθένειες έχουν (επαν)εμφανιστεί και στην Ευρώπη. Η καταπολέμηση των εντομομεταδιδόμενων ασθενειών βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του εντόμου-φορέα, κυρίως με τη χρήση εντομοκτόνων (π.χ. πυρεθροειδή, οργανοφωσφορικά, ρυθμιστές ανάπτυξης). Όμως, ο περιορισμένος αριθμός εγκεκριμένων εντομοκτόνων σε συνδυασμό με τηναυξανόμενη εμφάνιση ανθεκτικότητας σ’αυτά τονίζουν τη σημασία της συνεχούς εντομολογικής επιτήρησης. Ο αριθμός τέτοιων μελετών για την Ελλάδα είναι μικρός. Το είδος Aedesalbopictus, γνωστό ως Ασιατικό κουνούπι τίγρης, αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, με παγκόσμια διασπορά. Η παρουσία του στην Ελλάδα είναι ευρεία και, πιθανώς, συνδεδεμένη με τις πρόσφατες επιδημίες του ιού του Δυτικού Νείλου. Το πρώτο μέρος της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης αφορά στην ανάλυση της ανθεκτικότητας σε εντομοκτόνα πληθυσμών Ae. albopictusαπό διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, με τη χρήση μοριακών διαγνωστικών εργαλείων. Η μεταλλαγή F1534C στο γονίδιο που κωδικοποιεί για το κανάλι νατρίου, που προσδίδει ανθεκτικότητα στα πυρεθροειδή, βρέθηκε σε όλες τις δειγματοληπτικές περιοχές, με υψηλότερη συχνότητα στην Αθήνα, ενώ η Ι1532Τ στο ίδιο γονίδιο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας, με σχετικά χαμηλή συχνότητα. Ανθεκτικότητα στο temephos, λόγω υπερέκφρασης των καρβοξυλεστερασών 3 και 6, βρέθηκε επίσης διαδεδομένη. Τέλος, δεν ανιχνεύθηκε κάποια μεταλλαγή σχετιζόμενη με ανθεκτικότητα στο προνυμφοκτόνο diflubenzuron. Οι περιορισμοί που προκύπτουν από την εκτενή χρήση εντομοκτόνων υποδεικνύουν την ανάγκη εφαρμογής ολοκληρωμένης στρατηγικής ελέγχου των κουνουπιών-φορέων. Στο δεύτερο τμήμα της συγκεκριμένης εργασίας, μελετήθηκεμια μέθοδος γενετικού ελέγχου μεταδιδόμενων ασθενειών: πολυ-αμιδο-αμίνες (PAAs) αξιολογήθηκαν ως πολυμερικοί φορείς δίκλωνου RNA (dsRNA) στο κουνούπι An. gambiae, με σκοπό τη σίγηση γονιδίων (RNAi) του φορέα που υποβοηθούν τη διέλευση του παρασίτου της ελονοσίας από το έντερό του. dsRNA εναντίον των γονιδίων CACTUS και ESP του κουνουπιού συζεύκτηκαν με PAAs και εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων σε αναγωγικό περιβάλλον. Εν συνεχεία, τα νανοσωματίδια χορηγήθηκαν σε ενήλικα κουνούπια μέσω τροφής ή εμβολίου. Η σίγηση των γονιδίων-στόχων στο έντερο, ήταν ικανοποιητική, ως πρώτη ένδειξη. Αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα θα αξιοποιηθούν ως θεμέλια στα επόμενα πειραματικά βήματα με ορισμένες κάποιες βελτιώσεις/ τροποποιήσεις.","Mosquitoes, especially species of the genera Aedes, Anopheles and Culex, are the most common disease vectorsworldwide, responsible for more than 500 million human cases annually, due to malaria, Dengue virus, West Nile virus, Zika virus, etc., transmission. Mosquito-borne diseases occur mainly in Africa, Central and Latin America and southeastern Asia, but during the last two decades they have (re-)emerged also in Europe. Prevention of mosquito-borne diseases depends to a great extent on vector control; insecticides (e.g. pyrethroids, organophosphates, growth regulators, etc) are the most powerful tool. However, the limited number of available formulations along with the increasing occurence of insecticide resistance highlight the importance of continuous surveillance and evidence-based control. There is a small number of such recent studies in Greece. Aedes albopictus, commonly known as the Asian tiger mosquito, is a major risk for public health, being globally dispersed. Its presence in Greece is also wide and potentially associated with West Nile virus circulation, over the last years. Therefore, we conducted an extended analysis on the insecticide resistance status of Ae. albopictus populations throughout Greece, using molecular diagnostic techniques. Target-site resistance mutation F1534C in the vssc gene leading to pyrethroid resistance was spread across the country, with the highest frequency in Athens, while mutation vssc I1532T was reported for the first time in Greece, in low frequencies. Metabolic resistance to temephos attributed to carboxylesterases 3 and 6 overexpression was also recorded extensively in many sampling areas. No mutation correlated with resistance to the larvicide diflubenzuron was detected. Limitations arisen by the extended use of insecticides determine the necessity of integrated vector control methods. In the second part of the present study, RNAi was used as a gene silencing mechanism to block malaria parasite transmission to humans; polyamidoamines (PAAs) were evaluated as polymeric carriers of dsRNA molecules in Anopheles gambiae, against mosquito genes that promote Plasmodium invasion of the midgut. dsRNAs against CACTUS and ESP genes were conjugated to PAAs. Nanoparticle stability was estimated, and then they were administered to adult mosquitoes both by injecting and feeding them. A moderate knock-down efficiency of the nanoparticles against the genes expression in the mosquito midgut was measured. Many experiment modifications are required and our findings are still preliminary, but of fundamental importance for the next steps."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Application of diagnostics for mosquito vector incrimination and innovative biotechnology-based methods for disease control"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαλάσκα Σοφία","Balaska Sofia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Τα κουνούπια, ειδικότερα είδη των γενών Aedes, Anopheles και Culex, είναι οι πιο κοινοί φορείς ασθενειώνπαγκοσμίως, προκαλώντας περισσότερα από 500 εκατομμύρια ανθρώπινα κρούσματα ετησίως, εξαιτίας της μετάδοσης παθογόνων, όπως το παράσιτο της ελονοσίας, ο Δάγκειος ιός, ο ιός του Δυτικού Νείλου, ο ιός Zika, κ.λπ. Η πλειοψηφία των κρουσμάτων συμβαίνει στην Αφρική, την Κεντρική και Λατινική Αμερική και την νοτιοανατολική Ασία, ωστόσο, τις τελευταίες 2 δεκαετίες, ορισμένες ασθένειες έχουν (επαν)εμφανιστεί και στην Ευρώπη. Η καταπολέμηση των εντομομεταδιδόμενων ασθενειών βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του εντόμου-φορέα, κυρίως με τη χρήση εντομοκτόνων (π.χ. πυρεθροειδή, οργανοφωσφορικά, ρυθμιστές ανάπτυξης). Όμως, ο περιορισμένος αριθμός εγκεκριμένων εντομοκτόνων σε συνδυασμό με τηναυξανόμενη εμφάνιση ανθεκτικότητας σ’αυτά τονίζουν τη σημασία της συνεχούς εντομολογικής επιτήρησης. Ο αριθμός τέτοιων μελετών για την Ελλάδα είναι μικρός. Το είδος Aedesalbopictus, γνωστό ως Ασιατικό κουνούπι τίγρης, αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, με παγκόσμια διασπορά. Η παρουσία του στην Ελλάδα είναι ευρεία και, πιθανώς, συνδεδεμένη με τις πρόσφατες επιδημίες του ιού του Δυτικού Νείλου. Το πρώτο μέρος της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης αφορά στην ανάλυση της ανθεκτικότητας σε εντομοκτόνα πληθυσμών Ae. albopictusαπό διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, με τη χρήση μοριακών διαγνωστικών εργαλείων. Η μεταλλαγή F1534C στο γονίδιο που κωδικοποιεί για το κανάλι νατρίου, που προσδίδει ανθεκτικότητα στα πυρεθροειδή, βρέθηκε σε όλες τις δειγματοληπτικές περιοχές, με υψηλότερη συχνότητα στην Αθήνα, ενώ η Ι1532Τ στο ίδιο γονίδιο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας, με σχετικά χαμηλή συχνότητα. Ανθεκτικότητα στο temephos, λόγω υπερέκφρασης των καρβοξυλεστερασών 3 και 6, βρέθηκε επίσης διαδεδομένη. Τέλος, δεν ανιχνεύθηκε κάποια μεταλλαγή σχετιζόμενη με ανθεκτικότητα στο προνυμφοκτόνο diflubenzuron. Οι περιορισμοί που προκύπτουν από την εκτενή χρήση εντομοκτόνων υποδεικνύουν την ανάγκη εφαρμογής ολοκληρωμένης στρατηγικής ελέγχου των κουνουπιών-φορέων. Στο δεύτερο τμήμα της συγκεκριμένης εργασίας, μελετήθηκεμια μέθοδος γενετικού ελέγχου μεταδιδόμενων ασθενειών: πολυ-αμιδο-αμίνες (PAAs) αξιολογήθηκαν ως πολυμερικοί φορείς δίκλωνου RNA (dsRNA) στο κουνούπι An. gambiae, με σκοπό τη σίγηση γονιδίων (RNAi) του φορέα που υποβοηθούν τη διέλευση του παρασίτου της ελονοσίας από το έντερό του. dsRNA εναντίον των γονιδίων CACTUS και ESP του κουνουπιού συζεύκτηκαν με PAAs και εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων σε αναγωγικό περιβάλλον. Εν συνεχεία, τα νανοσωματίδια χορηγήθηκαν σε ενήλικα κουνούπια μέσω τροφής ή εμβολίου. Η σίγηση των γονιδίων-στόχων στο έντερο, ήταν ικανοποιητική, ως πρώτη ένδειξη. Αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα θα αξιοποιηθούν ως θεμέλια στα επόμενα πειραματικά βήματα με ορισμένες κάποιες βελτιώσεις/ τροποποιήσεις.","Mosquitoes, especially species of the genera Aedes, Anopheles and Culex, are the most common disease vectorsworldwide, responsible for more than 500 million human cases annually, due to malaria, Dengue virus, West Nile virus, Zika virus, etc., transmission. Mosquito-borne diseases occur mainly in Africa, Central and Latin America and southeastern Asia, but during the last two decades they have (re-)emerged also in Europe. Prevention of mosquito-borne diseases depends to a great extent on vector control; insecticides (e.g. pyrethroids, organophosphates, growth regulators, etc) are the most powerful tool. However, the limited number of available formulations along with the increasing occurence of insecticide resistance highlight the importance of continuous surveillance and evidence-based control. There is a small number of such recent studies in Greece. Aedes albopictus, commonly known as the Asian tiger mosquito, is a major risk for public health, being globally dispersed. Its presence in Greece is also wide and potentially associated with West Nile virus circulation, over the last years. Therefore, we conducted an extended analysis on the insecticide resistance status of Ae. albopictus populations throughout Greece, using molecular diagnostic techniques. Target-site resistance mutation F1534C in the vssc gene leading to pyrethroid resistance was spread across the country, with the highest frequency in Athens, while mutation vssc I1532T was reported for the first time in Greece, in low frequencies. Metabolic resistance to temephos attributed to carboxylesterases 3 and 6 overexpression was also recorded extensively in many sampling areas. No mutation correlated with resistance to the larvicide diflubenzuron was detected. Limitations arisen by the extended use of insecticides determine the necessity of integrated vector control methods. In the second part of the present study, RNAi was used as a gene silencing mechanism to block malaria parasite transmission to humans; polyamidoamines (PAAs) were evaluated as polymeric carriers of dsRNA molecules in Anopheles gambiae, against mosquito genes that promote Plasmodium invasion of the midgut. dsRNAs against CACTUS and ESP genes were conjugated to PAAs. Nanoparticle stability was estimated, and then they were administered to adult mosquitoes both by injecting and feeding them. A moderate knock-down efficiency of the nanoparticles against the genes expression in the mosquito midgut was measured. Many experiment modifications are required and our findings are still preliminary, but of fundamental importance for the next steps."],"dc:identifier":["uoadl:2884486","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884486"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Application of diagnostics for mosquito vector incrimination and innovative biotechnology-based methods for disease control"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:21Z"}