{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884866"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2884866","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"F-ταχεοδιασπορά ωλενίου και περονιαίου νεύρου σε άπω και εγγύς ερεθισμό","abstract":"Είναι γενικά παραδεκτό ότι τα F - wave με το μικρότερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους μεγάλους σε διάμετρο νευρώνες που άγουν τα ερεθίσματα με τη μεγαλύτερη ταχύτητα, ενώ τα F - wave με το μεγαλύτερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους βραδείας μετάδοσης μικρούς νευρώνες. Αυτή η άποψη αμφισβητήθηκε από κάποιους ερευνητές, οι οποίοι πρότειναν ότι η διαφορά μεταξύ των λανθανόντων χρόνων (F-χρονοδιασπορά), θα μπορούσε να εξηγηθεί επαρκώς με την καθυστέρηση που υπάρχει κατά μήκος των περιφερικών νευρικών κλάδων και η οποία είναι ανάλογη με την απόσταση κάθε κινητικής μονάδας από το ηλεκτρόδιο καταγραφής. Για να ξεκαθαρίσουμε αυτό το ζήτημα, καταγράψαμε τα F – wave από μία απομακρυσμένη και μία εγγύς περιοχή του ίδιου νεύρου. Η κλασσική θεώρηση θα επιβεβαιωνόταν εάν η F - χρονοδιασπορά είναι χαμηλότερη στον εγγύς ερεθισμό, όπου υπολογίζεται η αγωγιμότητα σε μικρότερες αποστάσεις. Δέκα υγιή άτομα (5 άνδρες και 5 γυναίκες, ηλικίας 27,6 ± 4,1) προσφέρθηκαν εθελοντικά να συμμετέχουν στη μελέτη. Σαράντα διαδοχικά ερεθίσματα εφαρμόσθηκαν στο ωλένιο νεύρο στον καρπό και τον αγκώνα και στο περονιαίο στην ποδοκνημική και κάτωθεν της κεφαλής της περόνης. Οι ελάχιστοι λανθάνοντες χρόνοι (Flatmin) και οι μέγιστοι (Flatmax) καθώς και οι αντίστοιχες ταχύτητες αγωγιμότητας των F - wave (FCVs) υπολογίστηκαν από τον τύπο: FCVx= (2*Distance/ Flatmin - Mlat - 1) *[(Flatmin - 1)/(Flatx - 1)], όπου x = κάθε κύμα F. Αποτελέσματα: Για το ωλένιο νεύρο η χρονοδιασπορά F, δηλαδή η Flatmax - Flatmin, ήταν σημαντικά μικρότερη στον αγκώνα (μέση τιμή ± σταθερή απόκλιση = 2,5 ± 0,7) σε αντίθεση με τον καρπό (3,8 ± 1,0 ζεύγος t-test, p = 0,003). Ομοίως για το περονιαίο, η χρονική διασπορά F ήταν μικρότερη στην κεφαλή της περόνης (3,7 ± 1,7) έναντι της ποδοκνημικής (5,2 ± 2,0, p = 0,003). Το εύρος των FCV ήταν σχετικά μικρότερο κατά μήκος του τμήματος αγκώνας - σπονδυλική στήλη (ΣΣ) (7,3 ± 2,5, όρια ομάδας των FCV: 56 - 76 m/s) έναντι του τμήματος καρπός - ΣΣ (9,1 ± 2,7, p = 0,06, 54 - 72 m/s). Ομοίως μικρότερη ήταν κατά μήκος του τμήματος κεφαλή περόνης - ΣΣ (4.3 ± 1.9, 40 - 52 m/s) έναντι του τμήματος ποδοκνημική - ΣΣ (5.3 ± 2.2, p = 0.05, 38 – 50 m/s). Τα ευρήματά μας έδειξαν ότι η τιμή της F - χρονoδιασποράς εξαρτάται από τη θέση διέγερσης, που είναι χαμηλότερη στην κεντρική διέγερση. Είναι ένα αξιόπιστο μέτρο των ιδιοτήτων αγωγιμότητας των κινητικών νευρώνων. Επιπλέον, οι ταχύτητες αγωγής των F – wave, όπως συμβαίνει και στις μετρήσεις των απαντήσεων Μ, ήταν μεγαλύτερες κατά μήκος των κεντρικών τμημάτων.","abstract_html":"Είναι γενικά παραδεκτό ότι τα F - wave με το μικρότερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους μεγάλους σε διάμετρο νευρώνες που άγουν τα ερεθίσματα με τη μεγαλύτερη ταχύτητα, ενώ τα F - wave με το μεγαλύτερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους βραδείας μετάδοσης μικρούς νευρώνες. Αυτή η άποψη αμφισβητήθηκε από κάποιους ερευνητές, οι οποίοι πρότειναν ότι η διαφορά μεταξύ των λανθανόντων χρόνων (F-χρονοδιασπορά), θα μπορούσε να εξηγηθεί επαρκώς με την καθυστέρηση που υπάρχει κατά μήκος των περιφερικών νευρικών κλάδων και η οποία είναι ανάλογη με την απόσταση κάθε κινητικής μονάδας από το ηλεκτρόδιο καταγραφής. Για να ξεκαθαρίσουμε αυτό το ζήτημα, καταγράψαμε τα F – wave από μία απομακρυσμένη και μία εγγύς περιοχή του ίδιου νεύρου. Η κλασσική θεώρηση θα επιβεβαιωνόταν εάν η F - χρονοδιασπορά είναι χαμηλότερη στον εγγύς ερεθισμό, όπου υπολογίζεται η αγωγιμότητα σε μικρότερες αποστάσεις. Δέκα υγιή άτομα (5 άνδρες και 5 γυναίκες, ηλικίας 27,6 ± 4,1) προσφέρθηκαν εθελοντικά να συμμετέχουν στη μελέτη. Σαράντα διαδοχικά ερεθίσματα εφαρμόσθηκαν στο ωλένιο νεύρο στον καρπό και τον αγκώνα και στο περονιαίο στην ποδοκνημική και κάτωθεν της κεφαλής της περόνης. Οι ελάχιστοι λανθάνοντες χρόνοι (Flatmin) και οι μέγιστοι (Flatmax) καθώς και οι αντίστοιχες ταχύτητες αγωγιμότητας των F - wave (FCVs) υπολογίστηκαν από τον τύπο: FCVx= (2*Distance/ Flatmin - Mlat - 1) *[(Flatmin - 1)/(Flatx - 1)], όπου x = κάθε κύμα F. Αποτελέσματα: Για το ωλένιο νεύρο η χρονοδιασπορά F, δηλαδή η Flatmax - Flatmin, ήταν σημαντικά μικρότερη στον αγκώνα (μέση τιμή ± σταθερή απόκλιση = 2,5 ± 0,7) σε αντίθεση με τον καρπό (3,8 ± 1,0 ζεύγος t-test, p = 0,003). Ομοίως για το περονιαίο, η χρονική διασπορά F ήταν μικρότερη στην κεφαλή της περόνης (3,7 ± 1,7) έναντι της ποδοκνημικής (5,2 ± 2,0, p = 0,003). Το εύρος των FCV ήταν σχετικά μικρότερο κατά μήκος του τμήματος αγκώνας - σπονδυλική στήλη (ΣΣ) (7,3 ± 2,5, όρια ομάδας των FCV: 56 - 76 m/s) έναντι του τμήματος καρπός - ΣΣ (9,1 ± 2,7, p = 0,06, 54 - 72 m/s). Ομοίως μικρότερη ήταν κατά μήκος του τμήματος κεφαλή περόνης - ΣΣ (4.3 ± 1.9, 40 - 52 m/s) έναντι του τμήματος ποδοκνημική - ΣΣ (5.3 ± 2.2, p = 0.05, 38 – 50 m/s). Τα ευρήματά μας έδειξαν ότι η τιμή της F - χρονoδιασποράς εξαρτάται από τη θέση διέγερσης, που είναι χαμηλότερη στην κεντρική διέγερση. Είναι ένα αξιόπιστο μέτρο των ιδιοτήτων αγωγιμότητας των κινητικών νευρώνων. Επιπλέον, οι ταχύτητες αγωγής των F – wave, όπως συμβαίνει και στις μετρήσεις των απαντήσεων Μ, ήταν μεγαλύτερες κατά μήκος των κεντρικών τμημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζάνος Ιωάννης-Αλέξανδρος","Tzanos Ioannis-Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884866"],"render_values":[{"text":"uoadl:2884866","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884866","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884866","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2884866","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζάνος Ιωάννης-Αλέξανδρος","Tzanos Ioannis-Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2884866","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884866"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Είναι γενικά παραδεκτό ότι τα F - wave με το μικρότερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους μεγάλους σε διάμετρο νευρώνες που άγουν τα ερεθίσματα με τη μεγαλύτερη ταχύτητα, ενώ τα F - wave με το μεγαλύτερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους βραδείας μετάδοσης μικρούς νευρώνες. Αυτή η άποψη αμφισβητήθηκε από κάποιους ερευνητές, οι οποίοι πρότειναν ότι η διαφορά μεταξύ των λανθανόντων χρόνων (F-χρονοδιασπορά), θα μπορούσε να εξηγηθεί επαρκώς με την καθυστέρηση που υπάρχει κατά μήκος των περιφερικών νευρικών κλάδων και η οποία είναι ανάλογη με την απόσταση κάθε κινητικής μονάδας από το ηλεκτρόδιο καταγραφής. Για να ξεκαθαρίσουμε αυτό το ζήτημα, καταγράψαμε τα F – wave από μία απομακρυσμένη και μία εγγύς περιοχή του ίδιου νεύρου. Η κλασσική θεώρηση θα επιβεβαιωνόταν εάν η F - χρονοδιασπορά είναι χαμηλότερη στον εγγύς ερεθισμό, όπου υπολογίζεται η αγωγιμότητα σε μικρότερες αποστάσεις. Δέκα υγιή άτομα (5 άνδρες και 5 γυναίκες, ηλικίας 27,6 ± 4,1) προσφέρθηκαν εθελοντικά να συμμετέχουν στη μελέτη. Σαράντα διαδοχικά ερεθίσματα εφαρμόσθηκαν στο ωλένιο νεύρο στον καρπό και τον αγκώνα και στο περονιαίο στην ποδοκνημική και κάτωθεν της κεφαλής της περόνης. Οι ελάχιστοι λανθάνοντες χρόνοι (Flatmin) και οι μέγιστοι (Flatmax) καθώς και οι αντίστοιχες ταχύτητες αγωγιμότητας των F - wave (FCVs) υπολογίστηκαν από τον τύπο: FCVx= (2*Distance/ Flatmin - Mlat - 1) *[(Flatmin - 1)/(Flatx - 1)], όπου x = κάθε κύμα F. Αποτελέσματα: Για το ωλένιο νεύρο η χρονοδιασπορά F, δηλαδή η Flatmax - Flatmin, ήταν σημαντικά μικρότερη στον αγκώνα (μέση τιμή ± σταθερή απόκλιση = 2,5 ± 0,7) σε αντίθεση με τον καρπό (3,8 ± 1,0 ζεύγος t-test, p = 0,003). Ομοίως για το περονιαίο, η χρονική διασπορά F ήταν μικρότερη στην κεφαλή της περόνης (3,7 ± 1,7) έναντι της ποδοκνημικής (5,2 ± 2,0, p = 0,003). Το εύρος των FCV ήταν σχετικά μικρότερο κατά μήκος του τμήματος αγκώνας - σπονδυλική στήλη (ΣΣ) (7,3 ± 2,5, όρια ομάδας των FCV: 56 - 76 m/s) έναντι του τμήματος καρπός - ΣΣ (9,1 ± 2,7, p = 0,06, 54 - 72 m/s). Ομοίως μικρότερη ήταν κατά μήκος του τμήματος κεφαλή περόνης - ΣΣ (4.3 ± 1.9, 40 - 52 m/s) έναντι του τμήματος ποδοκνημική - ΣΣ (5.3 ± 2.2, p = 0.05, 38 – 50 m/s). Τα ευρήματά μας έδειξαν ότι η τιμή της F - χρονoδιασποράς εξαρτάται από τη θέση διέγερσης, που είναι χαμηλότερη στην κεντρική διέγερση. Είναι ένα αξιόπιστο μέτρο των ιδιοτήτων αγωγιμότητας των κινητικών νευρώνων. Επιπλέον, οι ταχύτητες αγωγής των F – wave, όπως συμβαίνει και στις μετρήσεις των απαντήσεων Μ, ήταν μεγαλύτερες κατά μήκος των κεντρικών τμημάτων.","It is a general understanding that F - waves of shorter latency are generated by fast conducting large neurons, while those of longer latency by slow conducting small neurons. This view has been questioned by researchers who proposed that latency difference (F - chronodispersion) could be as well explained by unequal delayed along the distal neural branches depending on the distance of each motor unit from the recording electrode. To clarify this issue, we recorded F - waves from a distal and a proximal site of the same nerve. The classical view will be justified if F - chronodispersion is lower at proximal stimulation, where conduction along shorter distances is estimated. Ten healthy subjects (aged 27.6 ± 4.1, 5 females) were volunteered. Forty consecutive stimuli were applied to the ulnar nerve at the wrist and elbow and to the peroneal at the ankle and knee. F - wave latency minimum and maximum (Flatmin, Flatmax) were measured and corresponding conduction velocities (FCVs) were estimated by the formula: FCVx= (2*Distance / Flatmin - Mlat - 1) *[(Flatmin - 1)/(Flatx - 1)], where x=each F - wave. Results: For the ulnar nerve, F - chronodispersion, i.e. Flatmax - Flatmin, was significantly shorter at the elbow (mean±sd 2.5±0.7) as opposed to the wrist (3.8±1.0 paired t-test, p= 0.003); likewise for the peroneal nerve, F - chronodispersion was shorter at the knee (3.7±1.7) vs the ankle (5.2±2.0 p=0.003). FCV range was relative shorter along elbow - spinal cord (sc) segment (7.3±2.5; group limits of FCVs: 56-76m/s) vs wrist - sc (9.1±2.7, p=0.06; 54-72); similarly shorter along knee - sc (4.3±1.9; 40-52m/s) vs ankle - sc (5.3±2.2, p=0.05; 38-50m/s). Our findings showed that F - chronodispersion value depends on the stimulation site, being lower at proximal stimulation. It is a reliable measure of motor neuron conduction properties. Moreover, FCVs, like M-response estimated CVs, where faster along proximal parts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["F-ταχεοδιασπορά ωλενίου και περονιαίου νεύρου σε άπω και εγγύς ερεθισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζάνος Ιωάννης-Αλέξανδρος","Tzanos Ioannis-Alexandros"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Είναι γενικά παραδεκτό ότι τα F - wave με το μικρότερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους μεγάλους σε διάμετρο νευρώνες που άγουν τα ερεθίσματα με τη μεγαλύτερη ταχύτητα, ενώ τα F - wave με το μεγαλύτερο λανθάνοντα χρόνο παράγονται από τους βραδείας μετάδοσης μικρούς νευρώνες. Αυτή η άποψη αμφισβητήθηκε από κάποιους ερευνητές, οι οποίοι πρότειναν ότι η διαφορά μεταξύ των λανθανόντων χρόνων (F-χρονοδιασπορά), θα μπορούσε να εξηγηθεί επαρκώς με την καθυστέρηση που υπάρχει κατά μήκος των περιφερικών νευρικών κλάδων και η οποία είναι ανάλογη με την απόσταση κάθε κινητικής μονάδας από το ηλεκτρόδιο καταγραφής. Για να ξεκαθαρίσουμε αυτό το ζήτημα, καταγράψαμε τα F – wave από μία απομακρυσμένη και μία εγγύς περιοχή του ίδιου νεύρου. Η κλασσική θεώρηση θα επιβεβαιωνόταν εάν η F - χρονοδιασπορά είναι χαμηλότερη στον εγγύς ερεθισμό, όπου υπολογίζεται η αγωγιμότητα σε μικρότερες αποστάσεις. Δέκα υγιή άτομα (5 άνδρες και 5 γυναίκες, ηλικίας 27,6 ± 4,1) προσφέρθηκαν εθελοντικά να συμμετέχουν στη μελέτη. Σαράντα διαδοχικά ερεθίσματα εφαρμόσθηκαν στο ωλένιο νεύρο στον καρπό και τον αγκώνα και στο περονιαίο στην ποδοκνημική και κάτωθεν της κεφαλής της περόνης. Οι ελάχιστοι λανθάνοντες χρόνοι (Flatmin) και οι μέγιστοι (Flatmax) καθώς και οι αντίστοιχες ταχύτητες αγωγιμότητας των F - wave (FCVs) υπολογίστηκαν από τον τύπο: FCVx= (2*Distance/ Flatmin - Mlat - 1) *[(Flatmin - 1)/(Flatx - 1)], όπου x = κάθε κύμα F. Αποτελέσματα: Για το ωλένιο νεύρο η χρονοδιασπορά F, δηλαδή η Flatmax - Flatmin, ήταν σημαντικά μικρότερη στον αγκώνα (μέση τιμή ± σταθερή απόκλιση = 2,5 ± 0,7) σε αντίθεση με τον καρπό (3,8 ± 1,0 ζεύγος t-test, p = 0,003). Ομοίως για το περονιαίο, η χρονική διασπορά F ήταν μικρότερη στην κεφαλή της περόνης (3,7 ± 1,7) έναντι της ποδοκνημικής (5,2 ± 2,0, p = 0,003). Το εύρος των FCV ήταν σχετικά μικρότερο κατά μήκος του τμήματος αγκώνας - σπονδυλική στήλη (ΣΣ) (7,3 ± 2,5, όρια ομάδας των FCV: 56 - 76 m/s) έναντι του τμήματος καρπός - ΣΣ (9,1 ± 2,7, p = 0,06, 54 - 72 m/s). Ομοίως μικρότερη ήταν κατά μήκος του τμήματος κεφαλή περόνης - ΣΣ (4.3 ± 1.9, 40 - 52 m/s) έναντι του τμήματος ποδοκνημική - ΣΣ (5.3 ± 2.2, p = 0.05, 38 – 50 m/s). Τα ευρήματά μας έδειξαν ότι η τιμή της F - χρονoδιασποράς εξαρτάται από τη θέση διέγερσης, που είναι χαμηλότερη στην κεντρική διέγερση. Είναι ένα αξιόπιστο μέτρο των ιδιοτήτων αγωγιμότητας των κινητικών νευρώνων. Επιπλέον, οι ταχύτητες αγωγής των F – wave, όπως συμβαίνει και στις μετρήσεις των απαντήσεων Μ, ήταν μεγαλύτερες κατά μήκος των κεντρικών τμημάτων.","It is a general understanding that F - waves of shorter latency are generated by fast conducting large neurons, while those of longer latency by slow conducting small neurons. This view has been questioned by researchers who proposed that latency difference (F - chronodispersion) could be as well explained by unequal delayed along the distal neural branches depending on the distance of each motor unit from the recording electrode. To clarify this issue, we recorded F - waves from a distal and a proximal site of the same nerve. The classical view will be justified if F - chronodispersion is lower at proximal stimulation, where conduction along shorter distances is estimated. Ten healthy subjects (aged 27.6 ± 4.1, 5 females) were volunteered. Forty consecutive stimuli were applied to the ulnar nerve at the wrist and elbow and to the peroneal at the ankle and knee. F - wave latency minimum and maximum (Flatmin, Flatmax) were measured and corresponding conduction velocities (FCVs) were estimated by the formula: FCVx= (2*Distance / Flatmin - Mlat - 1) *[(Flatmin - 1)/(Flatx - 1)], where x=each F - wave. Results: For the ulnar nerve, F - chronodispersion, i.e. Flatmax - Flatmin, was significantly shorter at the elbow (mean±sd 2.5±0.7) as opposed to the wrist (3.8±1.0 paired t-test, p= 0.003); likewise for the peroneal nerve, F - chronodispersion was shorter at the knee (3.7±1.7) vs the ankle (5.2±2.0 p=0.003). FCV range was relative shorter along elbow - spinal cord (sc) segment (7.3±2.5; group limits of FCVs: 56-76m/s) vs wrist - sc (9.1±2.7, p=0.06; 54-72); similarly shorter along knee - sc (4.3±1.9; 40-52m/s) vs ankle - sc (5.3±2.2, p=0.05; 38-50m/s). Our findings showed that F - chronodispersion value depends on the stimulation site, being lower at proximal stimulation. It is a reliable measure of motor neuron conduction properties. Moreover, FCVs, like M-response estimated CVs, where faster along proximal parts."],"dc:identifier":["uoadl:2884866","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2884866"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["F-ταχεοδιασπορά ωλενίου και περονιαίου νεύρου σε άπω και εγγύς ερεθισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:23Z"}