{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885130"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885130","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μικροανατομική και μικροχειρουργική μελέτη της βρεγματοϊνιακης αρτηρίας","abstract":"ΤΙΤΛΟΣ: Μικροανατομική και μικροχειρουργική μελέτη της βρεγματοϊνιακής αρτηρίας. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η βρεγματοϊνιακή αρτηρία (ΒΙΑ) αποτελεί τελικό κλάδο της οπίσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (ΟΕΑ). Πορεύεται κατά κανόνα εντός της βρεγματοϊνιακής αύλακας. Σε προηγούμενες μελέτες περιγράφηκαν σημαντικές παραλλαγές στην έκφυση, στην πορεία και στους κλάδους της ΒΙΑ. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην εμβάθυνση της λεπτομερούς ανατομίας της ΒΙΑ σε σχέση με ανθρωπομετρικές παραμέτρους, κλινικές καταστάσεις και χειρουργικές προσπελάσεις. Καθότι δεν έχει υπάρξει ως τώρα συστηματική ενασχόληση με τις αναστομώσεις της ΒΙΑ, η παρούσα εργασία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον εντοπισμό και στη μελέτη των αυτών αναστομωτικών δικτύων. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε 15 πτωματικές κεφαλές μονιμοποιημένες σε φορμόλη και κατόπιν ενδοαγγειακής έγχυσης χρωματισμένου latex, μελετήθηκε σε κάθε ημισφαίριο με τη βοήθεια του χειρουργικού μικροσκοπίου και μικροχειρουργικών εργαλείων η ανατομία της ΒΙΑ, καθεαυτή καθώς και σε σχέση με σταθερά ανατομικά σημεία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έφυση της ΒΙΑ βρίσκεται πλησίον του σπληνίου σε μέση απόσταση 3.1 mm. Σε περιπτώσεις κεντρικότερης έκφυσης ανευρίσκονται συνήθως κλάδοι της ΒΙΑ προς το στέλεχος και το θάλαμο. Η ΒΙΑ δίνει κατά μέσο όρο 10,5 κλάδους στο προσφηνοειδές λόβιο και 9,1 κλάδους στο σφηνοειδές λόβιο. Ενδοημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν στο 93.33% των παρασκευασμάτων, εμπλέκοντας περιφερικούς κλάδους της πρόσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (προσφηνοειδές αρτηριακό σύμπλεγμα - ΠΑΣ) στο 68.97%, την πληκτριαία αρτηρία (ΠΑ) στο 51.72% και τη μέση εγκεφαλική αρτηρία (ΜΕΑ) στο 6.9% των παρασκευασμάτων. Διημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν σε ένα παρασκεύασμα εμπλέκοντας το αντίπλευρο ΠΑΣ. Παρατηρήθηκε μια σημαντικά θετική συσχέτιση μεταξύ της απόστασης έκφυσης της ΒΙΑ από τον ινιακό πόλο και του συνολικού αριθμού των ενδοημισφαιρικών αναστομώσεων αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ΒΙΑ αιματώνει σχεδόν πάντα το προσφηνοειδές λόβιο και κατά κανόνα το σφηνοειδές λόβιο. Η κύρια παράπλευρη αιμάτωση φαίνεται να προέχεται από το ΒΙΑ-ΠΑΣ αναστομωτικό δίκτυο. Το αναστομωτικό μοτίβο μεταξύ ΒΙΑ, ΠΑΣ, ΠΑ και ΜΕΑ φαίνεται να παρουσιάζει μια ιδιαίτερη πολυπλοκότητα παίζοντας βασικό ρόλο στις κλινικές επιπτώσεις απόφραξης της ΟΕΑ και επηρεάζοντας την αποτελεσματικότητα των οπισθίων διημισφαιρικών χειρουργικών προσπελάσεων.","abstract_html":"ΤΙΤΛΟΣ: Μικροανατομική και μικροχειρουργική μελέτη της βρεγματοϊνιακής αρτηρίας. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η βρεγματοϊνιακή αρτηρία (ΒΙΑ) αποτελεί τελικό κλάδο της οπίσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (ΟΕΑ). Πορεύεται κατά κανόνα εντός της βρεγματοϊνιακής αύλακας. Σε προηγούμενες μελέτες περιγράφηκαν σημαντικές παραλλαγές στην έκφυση, στην πορεία και στους κλάδους της ΒΙΑ. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην εμβάθυνση της λεπτομερούς ανατομίας της ΒΙΑ σε σχέση με ανθρωπομετρικές παραμέτρους, κλινικές καταστάσεις και χειρουργικές προσπελάσεις. Καθότι δεν έχει υπάρξει ως τώρα συστηματική ενασχόληση με τις αναστομώσεις της ΒΙΑ, η παρούσα εργασία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον εντοπισμό και στη μελέτη των αυτών αναστομωτικών δικτύων. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε 15 πτωματικές κεφαλές μονιμοποιημένες σε φορμόλη και κατόπιν ενδοαγγειακής έγχυσης χρωματισμένου latex, μελετήθηκε σε κάθε ημισφαίριο με τη βοήθεια του χειρουργικού μικροσκοπίου και μικροχειρουργικών εργαλείων η ανατομία της ΒΙΑ, καθεαυτή καθώς και σε σχέση με σταθερά ανατομικά σημεία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έφυση της ΒΙΑ βρίσκεται πλησίον του σπληνίου σε μέση απόσταση 3.1 mm. Σε περιπτώσεις κεντρικότερης έκφυσης ανευρίσκονται συνήθως κλάδοι της ΒΙΑ προς το στέλεχος και το θάλαμο. Η ΒΙΑ δίνει κατά μέσο όρο 10,5 κλάδους στο προσφηνοειδές λόβιο και 9,1 κλάδους στο σφηνοειδές λόβιο. Ενδοημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν στο 93.33% των παρασκευασμάτων, εμπλέκοντας περιφερικούς κλάδους της πρόσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (προσφηνοειδές αρτηριακό σύμπλεγμα - ΠΑΣ) στο 68.97%, την πληκτριαία αρτηρία (ΠΑ) στο 51.72% και τη μέση εγκεφαλική αρτηρία (ΜΕΑ) στο 6.9% των παρασκευασμάτων. Διημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν σε ένα παρασκεύασμα εμπλέκοντας το αντίπλευρο ΠΑΣ. Παρατηρήθηκε μια σημαντικά θετική συσχέτιση μεταξύ της απόστασης έκφυσης της ΒΙΑ από τον ινιακό πόλο και του συνολικού αριθμού των ενδοημισφαιρικών αναστομώσεων αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ΒΙΑ αιματώνει σχεδόν πάντα το προσφηνοειδές λόβιο και κατά κανόνα το σφηνοειδές λόβιο. Η κύρια παράπλευρη αιμάτωση φαίνεται να προέχεται από το ΒΙΑ-ΠΑΣ αναστομωτικό δίκτυο. Το αναστομωτικό μοτίβο μεταξύ ΒΙΑ, ΠΑΣ, ΠΑ και ΜΕΑ φαίνεται να παρουσιάζει μια ιδιαίτερη πολυπλοκότητα παίζοντας βασικό ρόλο στις κλινικές επιπτώσεις απόφραξης της ΟΕΑ και επηρεάζοντας την αποτελεσματικότητα των οπισθίων διημισφαιρικών χειρουργικών προσπελάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακώστα Ελένη","Karakosta Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885130"],"render_values":[{"text":"uoadl:2885130","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885130","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885130","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2885130","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακώστα Ελένη","Karakosta Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885130","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885130"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΤΙΤΛΟΣ: Μικροανατομική και μικροχειρουργική μελέτη της βρεγματοϊνιακής αρτηρίας. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η βρεγματοϊνιακή αρτηρία (ΒΙΑ) αποτελεί τελικό κλάδο της οπίσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (ΟΕΑ). Πορεύεται κατά κανόνα εντός της βρεγματοϊνιακής αύλακας. Σε προηγούμενες μελέτες περιγράφηκαν σημαντικές παραλλαγές στην έκφυση, στην πορεία και στους κλάδους της ΒΙΑ. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην εμβάθυνση της λεπτομερούς ανατομίας της ΒΙΑ σε σχέση με ανθρωπομετρικές παραμέτρους, κλινικές καταστάσεις και χειρουργικές προσπελάσεις. Καθότι δεν έχει υπάρξει ως τώρα συστηματική ενασχόληση με τις αναστομώσεις της ΒΙΑ, η παρούσα εργασία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον εντοπισμό και στη μελέτη των αυτών αναστομωτικών δικτύων. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε 15 πτωματικές κεφαλές μονιμοποιημένες σε φορμόλη και κατόπιν ενδοαγγειακής έγχυσης χρωματισμένου latex, μελετήθηκε σε κάθε ημισφαίριο με τη βοήθεια του χειρουργικού μικροσκοπίου και μικροχειρουργικών εργαλείων η ανατομία της ΒΙΑ, καθεαυτή καθώς και σε σχέση με σταθερά ανατομικά σημεία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έφυση της ΒΙΑ βρίσκεται πλησίον του σπληνίου σε μέση απόσταση 3.1 mm. Σε περιπτώσεις κεντρικότερης έκφυσης ανευρίσκονται συνήθως κλάδοι της ΒΙΑ προς το στέλεχος και το θάλαμο. Η ΒΙΑ δίνει κατά μέσο όρο 10,5 κλάδους στο προσφηνοειδές λόβιο και 9,1 κλάδους στο σφηνοειδές λόβιο. Ενδοημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν στο 93.33% των παρασκευασμάτων, εμπλέκοντας περιφερικούς κλάδους της πρόσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (προσφηνοειδές αρτηριακό σύμπλεγμα - ΠΑΣ) στο 68.97%, την πληκτριαία αρτηρία (ΠΑ) στο 51.72% και τη μέση εγκεφαλική αρτηρία (ΜΕΑ) στο 6.9% των παρασκευασμάτων. Διημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν σε ένα παρασκεύασμα εμπλέκοντας το αντίπλευρο ΠΑΣ. Παρατηρήθηκε μια σημαντικά θετική συσχέτιση μεταξύ της απόστασης έκφυσης της ΒΙΑ από τον ινιακό πόλο και του συνολικού αριθμού των ενδοημισφαιρικών αναστομώσεων αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ΒΙΑ αιματώνει σχεδόν πάντα το προσφηνοειδές λόβιο και κατά κανόνα το σφηνοειδές λόβιο. Η κύρια παράπλευρη αιμάτωση φαίνεται να προέχεται από το ΒΙΑ-ΠΑΣ αναστομωτικό δίκτυο. Το αναστομωτικό μοτίβο μεταξύ ΒΙΑ, ΠΑΣ, ΠΑ και ΜΕΑ φαίνεται να παρουσιάζει μια ιδιαίτερη πολυπλοκότητα παίζοντας βασικό ρόλο στις κλινικές επιπτώσεις απόφραξης της ΟΕΑ και επηρεάζοντας την αποτελεσματικότητα των οπισθίων διημισφαιρικών χειρουργικών προσπελάσεων.","TITLE: Microanatomical and microsurgical study of the parieto-occipital artery. INTRODUCTION: The parieto-occipital artery (PoA) is a terminal branch of the posterior cerebral artery (PCA). It typically runs within the parieto-occipital sulcus. Previous studies described significant variations in the PoA-origin, course and branching pattern. Aim: The present study aimed in providing novel insights into the detailed anatomy of the PoA in relation to anthropometric parameters, clinical implications and surgical approaches. As the anastomoses of the PoA have not been systematically assessed, this study gives particular note in detecting and investigating these anastomotic networks. MATERIAL - METHODS: In 15 formalin-fixed, colored latex-injected cadaveric heads with the aid of an operating microscope and microsurgical instrumentation we studied in each hemisphere the anatomy of the PoA, alone and in relation to stable anatomic landmarks. RESULTS: The PoA origin is usually located near to the splenium in a mean distance of 3.1 mm. In cases with proximal PoA-origin, PoA branches to the brainstem and thalamus are usually present. The PoA supplies a mean of 10.5 branches to the precuneus and 9.1 branches to the cuneus. Intrahemispheric anastomoses were found in 93.33% of specimens, involving distal anterior cerebral artery branches (precuneal artery complex - PAc) in 68.97%, the calcarine artery (CA) in 51.72% and the middle cerebral artery (MCA) in 6.9% of specimens. Interhemispheric PoA-anastomoses were found in one case involving the contralateral PAc. We found a highly significant positive correlation between the distance of the PoA-origin from the occipital pole and the total number of intrahemispheric PoA-anastomoses. CONCLUSIONS: The PoA supplies almost always the precuneus and invariably the cuneus. The main collateral supply seems to be the PoA-PAc anastomotic network; the anastomotic pattern between PoA, PAc, CA and MCA seems to reveal an individual complexity playing a main role in clinical results of PCA-occlusion and affecting the effectiveness and the results of posterior interhemispheric surgical approaches."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μικροανατομική και μικροχειρουργική μελέτη της βρεγματοϊνιακης αρτηρίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακώστα Ελένη","Karakosta Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΤΙΤΛΟΣ: Μικροανατομική και μικροχειρουργική μελέτη της βρεγματοϊνιακής αρτηρίας. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η βρεγματοϊνιακή αρτηρία (ΒΙΑ) αποτελεί τελικό κλάδο της οπίσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (ΟΕΑ). Πορεύεται κατά κανόνα εντός της βρεγματοϊνιακής αύλακας. Σε προηγούμενες μελέτες περιγράφηκαν σημαντικές παραλλαγές στην έκφυση, στην πορεία και στους κλάδους της ΒΙΑ. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην εμβάθυνση της λεπτομερούς ανατομίας της ΒΙΑ σε σχέση με ανθρωπομετρικές παραμέτρους, κλινικές καταστάσεις και χειρουργικές προσπελάσεις. Καθότι δεν έχει υπάρξει ως τώρα συστηματική ενασχόληση με τις αναστομώσεις της ΒΙΑ, η παρούσα εργασία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον εντοπισμό και στη μελέτη των αυτών αναστομωτικών δικτύων. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε 15 πτωματικές κεφαλές μονιμοποιημένες σε φορμόλη και κατόπιν ενδοαγγειακής έγχυσης χρωματισμένου latex, μελετήθηκε σε κάθε ημισφαίριο με τη βοήθεια του χειρουργικού μικροσκοπίου και μικροχειρουργικών εργαλείων η ανατομία της ΒΙΑ, καθεαυτή καθώς και σε σχέση με σταθερά ανατομικά σημεία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έφυση της ΒΙΑ βρίσκεται πλησίον του σπληνίου σε μέση απόσταση 3.1 mm. Σε περιπτώσεις κεντρικότερης έκφυσης ανευρίσκονται συνήθως κλάδοι της ΒΙΑ προς το στέλεχος και το θάλαμο. Η ΒΙΑ δίνει κατά μέσο όρο 10,5 κλάδους στο προσφηνοειδές λόβιο και 9,1 κλάδους στο σφηνοειδές λόβιο. Ενδοημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν στο 93.33% των παρασκευασμάτων, εμπλέκοντας περιφερικούς κλάδους της πρόσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας (προσφηνοειδές αρτηριακό σύμπλεγμα - ΠΑΣ) στο 68.97%, την πληκτριαία αρτηρία (ΠΑ) στο 51.72% και τη μέση εγκεφαλική αρτηρία (ΜΕΑ) στο 6.9% των παρασκευασμάτων. Διημισφαιρικές αναστομώσεις βρέθηκαν σε ένα παρασκεύασμα εμπλέκοντας το αντίπλευρο ΠΑΣ. Παρατηρήθηκε μια σημαντικά θετική συσχέτιση μεταξύ της απόστασης έκφυσης της ΒΙΑ από τον ινιακό πόλο και του συνολικού αριθμού των ενδοημισφαιρικών αναστομώσεων αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η ΒΙΑ αιματώνει σχεδόν πάντα το προσφηνοειδές λόβιο και κατά κανόνα το σφηνοειδές λόβιο. Η κύρια παράπλευρη αιμάτωση φαίνεται να προέχεται από το ΒΙΑ-ΠΑΣ αναστομωτικό δίκτυο. Το αναστομωτικό μοτίβο μεταξύ ΒΙΑ, ΠΑΣ, ΠΑ και ΜΕΑ φαίνεται να παρουσιάζει μια ιδιαίτερη πολυπλοκότητα παίζοντας βασικό ρόλο στις κλινικές επιπτώσεις απόφραξης της ΟΕΑ και επηρεάζοντας την αποτελεσματικότητα των οπισθίων διημισφαιρικών χειρουργικών προσπελάσεων.","TITLE: Microanatomical and microsurgical study of the parieto-occipital artery. INTRODUCTION: The parieto-occipital artery (PoA) is a terminal branch of the posterior cerebral artery (PCA). It typically runs within the parieto-occipital sulcus. Previous studies described significant variations in the PoA-origin, course and branching pattern. Aim: The present study aimed in providing novel insights into the detailed anatomy of the PoA in relation to anthropometric parameters, clinical implications and surgical approaches. As the anastomoses of the PoA have not been systematically assessed, this study gives particular note in detecting and investigating these anastomotic networks. MATERIAL - METHODS: In 15 formalin-fixed, colored latex-injected cadaveric heads with the aid of an operating microscope and microsurgical instrumentation we studied in each hemisphere the anatomy of the PoA, alone and in relation to stable anatomic landmarks. RESULTS: The PoA origin is usually located near to the splenium in a mean distance of 3.1 mm. In cases with proximal PoA-origin, PoA branches to the brainstem and thalamus are usually present. The PoA supplies a mean of 10.5 branches to the precuneus and 9.1 branches to the cuneus. Intrahemispheric anastomoses were found in 93.33% of specimens, involving distal anterior cerebral artery branches (precuneal artery complex - PAc) in 68.97%, the calcarine artery (CA) in 51.72% and the middle cerebral artery (MCA) in 6.9% of specimens. Interhemispheric PoA-anastomoses were found in one case involving the contralateral PAc. We found a highly significant positive correlation between the distance of the PoA-origin from the occipital pole and the total number of intrahemispheric PoA-anastomoses. CONCLUSIONS: The PoA supplies almost always the precuneus and invariably the cuneus. The main collateral supply seems to be the PoA-PAc anastomotic network; the anastomotic pattern between PoA, PAc, CA and MCA seems to reveal an individual complexity playing a main role in clinical results of PCA-occlusion and affecting the effectiveness and the results of posterior interhemispheric surgical approaches."],"dc:identifier":["uoadl:2885130","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885130"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μικροανατομική και μικροχειρουργική μελέτη της βρεγματοϊνιακης αρτηρίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:25Z"}