{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885158"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885158","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη Μοριακών Μηχανισμών Νευροεκφυλισμού σε Κύτταρα Θηλαστικών","abstract":"Οι νευροεκφυλιστικές νόσοι αντιπροσωπεύουν μία ετερογενή ομάδα νευρολογικών διαταραχών που επηρεάζουν συγκεκριμένα υποσύνολα του νευρικού συστήματος. Η αιτιολογία και η παθογένειά τους οφείλεται τόσο σε γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η νόσος του Alzheimer (AD) είναι η πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική εξασθένηση της μνήμης και των γνωστικών λειτουργιών. Τα ιστοπαθολογικά γνωρίσματα της AD είναι η εναπόθεση του πεπτιδίου του αμυλοειδούς (Αβ) και ο σχηματισμός των νευροϊνιδιακών κόμβων (NFTs). Το πεπτίδιο του αμυλοειδούς παράγεται μέσω της πρωτεολυτικής επεξεργασίας της πρόδρομης πρωτεΐνης του αμυλοειδούς (ΑΡΡ). Η ΑΡΡ είναι μία διαμεμβρανική τύπου Ι γλυκοπρωτεΐνη και πρωτεολύεται μέσω των εκκριτασών. Η δράση των β- και γ-εκκριτασών παράγει το πεπτίδιο του αμυλοειδούς, ενώ η δράση της α-εκκριτάσης εντός της περιοχής του αμυλοειδούς αποκλείει την παραγωγή του Αβ. Η νόσος του Parkinson (PD) συνιστά τη δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική ασθένεια, η οποία χαρακτηρίζεται από την εκτεταμένη και προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στη συμπαγή μοίρα της μέλαινας ουσίας (SNpc). Τα σωμάτια Lewy (LB) είναι ενδοκυττάρια έγκλειστα με βασικό συστατικό την α-συνουκλεΐνη (ASYN). Τα LB αποτελούν κύριο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό της PD. H L-Dopa αποκαρβοξυλάση (DDC) είναι ένα ένζυμο, το οποίο καταλύει την αποκαρβοξυλίωση της L-Dopa σε DA. Η DDC εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπως είναι ο νευροεκφυλισμός και ο καρκίνος. Τα γεγονότα εναλλακτικής συρραφής που υφίσταται η DDC οδηγούν στην παραγωγή πολλαπλών ισομορφών. Ολοένα και περισσότερες μελέτες επιχειρούν να διασυνδέσουν την AD με την PD σε βιοχημικό και μοριακό επίπεδο. Κοινό χαρακτηριστικό αποτελεί η συσσώρευση και συσσωμάτωση ορισμένων πρωτεϊνών. Το ντοπαμινεργικό σύστημα επηρεάζεται έντονα στην παθογένεια της PD. Πρόσφατα πειραματικά δεδομένα αναφέρουν ότι η ντοπαμινεργική δυσλειτουργία εμπλέκεται στη γνωστική εξασθένηση που συμβαίνει στην AD. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, ο σκοπός της παρούσας Ερευνητικής Εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της ανθρώπινης DDC και των ισομορφών αυτής στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα ωοθήκης κινεζικού χάμστερ CHO, τα οποία δεν εκφράζουν τους μεταφορείς DA, DAT και VMAT-2. Επίσης, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα CHO που εκφράζουν σταθερά την πλήρους μήκους DDC και τις συντετμημένες ισομορφές της, DDC-3 και Alt-DDC. Στη συνέχεια, μελετήσαμε την επίδραση ορισμένων εξωγενών παραγόντων (Carbidopa, L-Dopa, DA, NSD-1015) στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ παρουσία της DDC. Τα πειραματικά μας δεδομένα τονίζουν την πιθανή εμπλοκή της DDC στην παθογένεση της AD και προσθέτουν στοιχεία που ενισχύουν την ύπαρξη κοινών μοριακών και βιοχημικών μηχανισμών στο νευροεκφυλισμό.","abstract_html":"Οι νευροεκφυλιστικές νόσοι αντιπροσωπεύουν μία ετερογενή ομάδα νευρολογικών διαταραχών που επηρεάζουν συγκεκριμένα υποσύνολα του νευρικού συστήματος. Η αιτιολογία και η παθογένειά τους οφείλεται τόσο σε γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η νόσος του Alzheimer (AD) είναι η πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική εξασθένηση της μνήμης και των γνωστικών λειτουργιών. Τα ιστοπαθολογικά γνωρίσματα της AD είναι η εναπόθεση του πεπτιδίου του αμυλοειδούς (Αβ) και ο σχηματισμός των νευροϊνιδιακών κόμβων (NFTs). Το πεπτίδιο του αμυλοειδούς παράγεται μέσω της πρωτεολυτικής επεξεργασίας της πρόδρομης πρωτεΐνης του αμυλοειδούς (ΑΡΡ). Η ΑΡΡ είναι μία διαμεμβρανική τύπου Ι γλυκοπρωτεΐνη και πρωτεολύεται μέσω των εκκριτασών. Η δράση των β- και γ-εκκριτασών παράγει το πεπτίδιο του αμυλοειδούς, ενώ η δράση της α-εκκριτάσης εντός της περιοχής του αμυλοειδούς αποκλείει την παραγωγή του Αβ. Η νόσος του Parkinson (PD) συνιστά τη δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική ασθένεια, η οποία χαρακτηρίζεται από την εκτεταμένη και προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στη συμπαγή μοίρα της μέλαινας ουσίας (SNpc). Τα σωμάτια Lewy (LB) είναι ενδοκυττάρια έγκλειστα με βασικό συστατικό την α-συνουκλεΐνη (ASYN). Τα LB αποτελούν κύριο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό της PD. H L-Dopa αποκαρβοξυλάση (DDC) είναι ένα ένζυμο, το οποίο καταλύει την αποκαρβοξυλίωση της L-Dopa σε DA. Η DDC εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπως είναι ο νευροεκφυλισμός και ο καρκίνος. Τα γεγονότα εναλλακτικής συρραφής που υφίσταται η DDC οδηγούν στην παραγωγή πολλαπλών ισομορφών. Ολοένα και περισσότερες μελέτες επιχειρούν να διασυνδέσουν την AD με την PD σε βιοχημικό και μοριακό επίπεδο. Κοινό χαρακτηριστικό αποτελεί η συσσώρευση και συσσωμάτωση ορισμένων πρωτεϊνών. Το ντοπαμινεργικό σύστημα επηρεάζεται έντονα στην παθογένεια της PD. Πρόσφατα πειραματικά δεδομένα αναφέρουν ότι η ντοπαμινεργική δυσλειτουργία εμπλέκεται στη γνωστική εξασθένηση που συμβαίνει στην AD. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, ο σκοπός της παρούσας Ερευνητικής Εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της ανθρώπινης DDC και των ισομορφών αυτής στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα ωοθήκης κινεζικού χάμστερ CHO, τα οποία δεν εκφράζουν τους μεταφορείς DA, DAT και VMAT-2. Επίσης, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα CHO που εκφράζουν σταθερά την πλήρους μήκους DDC και τις συντετμημένες ισομορφές της, DDC-3 και Alt-DDC. Στη συνέχεια, μελετήσαμε την επίδραση ορισμένων εξωγενών παραγόντων (Carbidopa, L-Dopa, DA, NSD-1015) στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ παρουσία της DDC. Τα πειραματικά μας δεδομένα τονίζουν την πιθανή εμπλοκή της DDC στην παθογένεση της AD και προσθέτουν στοιχεία που ενισχύουν την ύπαρξη κοινών μοριακών και βιοχημικών μηχανισμών στο νευροεκφυλισμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάστορα Ευδοκία","Mastora Evdokia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:25Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885158"],"render_values":[{"text":"uoadl:2885158","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885158","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885158","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2885158","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάστορα Ευδοκία","Mastora Evdokia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885158","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885158"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι νευροεκφυλιστικές νόσοι αντιπροσωπεύουν μία ετερογενή ομάδα νευρολογικών διαταραχών που επηρεάζουν συγκεκριμένα υποσύνολα του νευρικού συστήματος. Η αιτιολογία και η παθογένειά τους οφείλεται τόσο σε γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η νόσος του Alzheimer (AD) είναι η πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική εξασθένηση της μνήμης και των γνωστικών λειτουργιών. Τα ιστοπαθολογικά γνωρίσματα της AD είναι η εναπόθεση του πεπτιδίου του αμυλοειδούς (Αβ) και ο σχηματισμός των νευροϊνιδιακών κόμβων (NFTs). Το πεπτίδιο του αμυλοειδούς παράγεται μέσω της πρωτεολυτικής επεξεργασίας της πρόδρομης πρωτεΐνης του αμυλοειδούς (ΑΡΡ). Η ΑΡΡ είναι μία διαμεμβρανική τύπου Ι γλυκοπρωτεΐνη και πρωτεολύεται μέσω των εκκριτασών. Η δράση των β- και γ-εκκριτασών παράγει το πεπτίδιο του αμυλοειδούς, ενώ η δράση της α-εκκριτάσης εντός της περιοχής του αμυλοειδούς αποκλείει την παραγωγή του Αβ. Η νόσος του Parkinson (PD) συνιστά τη δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική ασθένεια, η οποία χαρακτηρίζεται από την εκτεταμένη και προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στη συμπαγή μοίρα της μέλαινας ουσίας (SNpc). Τα σωμάτια Lewy (LB) είναι ενδοκυττάρια έγκλειστα με βασικό συστατικό την α-συνουκλεΐνη (ASYN). Τα LB αποτελούν κύριο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό της PD. H L-Dopa αποκαρβοξυλάση (DDC) είναι ένα ένζυμο, το οποίο καταλύει την αποκαρβοξυλίωση της L-Dopa σε DA. Η DDC εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπως είναι ο νευροεκφυλισμός και ο καρκίνος. Τα γεγονότα εναλλακτικής συρραφής που υφίσταται η DDC οδηγούν στην παραγωγή πολλαπλών ισομορφών. Ολοένα και περισσότερες μελέτες επιχειρούν να διασυνδέσουν την AD με την PD σε βιοχημικό και μοριακό επίπεδο. Κοινό χαρακτηριστικό αποτελεί η συσσώρευση και συσσωμάτωση ορισμένων πρωτεϊνών. Το ντοπαμινεργικό σύστημα επηρεάζεται έντονα στην παθογένεια της PD. Πρόσφατα πειραματικά δεδομένα αναφέρουν ότι η ντοπαμινεργική δυσλειτουργία εμπλέκεται στη γνωστική εξασθένηση που συμβαίνει στην AD. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, ο σκοπός της παρούσας Ερευνητικής Εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της ανθρώπινης DDC και των ισομορφών αυτής στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα ωοθήκης κινεζικού χάμστερ CHO, τα οποία δεν εκφράζουν τους μεταφορείς DA, DAT και VMAT-2. Επίσης, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα CHO που εκφράζουν σταθερά την πλήρους μήκους DDC και τις συντετμημένες ισομορφές της, DDC-3 και Alt-DDC. Στη συνέχεια, μελετήσαμε την επίδραση ορισμένων εξωγενών παραγόντων (Carbidopa, L-Dopa, DA, NSD-1015) στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ παρουσία της DDC. Τα πειραματικά μας δεδομένα τονίζουν την πιθανή εμπλοκή της DDC στην παθογένεση της AD και προσθέτουν στοιχεία που ενισχύουν την ύπαρξη κοινών μοριακών και βιοχημικών μηχανισμών στο νευροεκφυλισμό.","Neurodegenerative diseases represent a heterogeneous group of neurological disorders with clinical and pathological expressions affecting specific neuronal populations. The etiology and pathogenesis of these disorders is attributed to environmental and genetic risk factors. Alzheimer’s disease (AD) is the most common neurodegenerative disorder, which gradually impairs memory and cognitive abilities. Abnormal accumulation of Aβ peptide in the brain and formation of neurofibrillary tangles (NFTs) are the pathological hallmarks of AD. The Aβ peptide is generated by the proteolytic processing of the amyloid precursor protein (APP) which is considered a type I transmembrane glycoprotein. APP is cleaved by proteolytic enzymes, termed secretases. The action of α-secretase within the Αβ domain precludes the production of Αβ peptide, while cleavage by β- and γ-secretases generates Αβ peptide. Parkinson’s disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder defined by extensive and progressive loss of dopaminergic neurons in the substantia nigra pars compacta (SNpc). Histopathological feature of PD is the presence of Lewy bodies (LB), which are intracellular inclusions of aggregated a-synuclein (ASYN). L-Dopa decarboxylase (DDC) catalyzes the decarboxylation of L-Dopa to Dopamine (DA). DDC is implicated in many pathological conditions, such as neurodegeneration and cancer. DDC undergoes alternative splicing events that lead to the formation of multiple DDC isoforms. Over the past decade, the number of studies that attempt to explain common biochemical and molecular pathways between PD and AD is increasing rapidly. The pathogenesis of AD and PD shares common features, such as the accumulation and aggregation of proteins. The dopaminergic system is highly affected in the pathogenesis of PD. Recent experimental data reported that dopaminergic dysfunction is also involved in the occurrence of cognitive decline symptoms of AD. According to the above mentioned, the aim of the present Master’s Thesis was to investigate the effect of human DDC and its isoforms in the proteolytic processing of APP. In order to fulfill this objective, we employed CHO (Chinese Hamster Ovary) cells, which do not express DA transporters, DAT and VMAT-2. We also employed CHO cells stably expressing full-length human DDC and its truncated isoforms DDC-3 and Alt-DDC. We examined the effect of the exogenous administration of factors affecting the activity of L-Dopa decarboxylase, namely Carbidopa, L-Dopa, DA and NSD-1015. Our results indicate that APP protein expression and proteolytic processing is differentially affected by full-length DDC as well as its truncated isoforms. Our findings highlight the possible involvement of DDC in the pathogenesis of AD and provide further data that reinforce the existence of common molecular and biochemical mechanisms in neurodegeneration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη Μοριακών Μηχανισμών Νευροεκφυλισμού σε Κύτταρα Θηλαστικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάστορα Ευδοκία","Mastora Evdokia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι νευροεκφυλιστικές νόσοι αντιπροσωπεύουν μία ετερογενή ομάδα νευρολογικών διαταραχών που επηρεάζουν συγκεκριμένα υποσύνολα του νευρικού συστήματος. Η αιτιολογία και η παθογένειά τους οφείλεται τόσο σε γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η νόσος του Alzheimer (AD) είναι η πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική εξασθένηση της μνήμης και των γνωστικών λειτουργιών. Τα ιστοπαθολογικά γνωρίσματα της AD είναι η εναπόθεση του πεπτιδίου του αμυλοειδούς (Αβ) και ο σχηματισμός των νευροϊνιδιακών κόμβων (NFTs). Το πεπτίδιο του αμυλοειδούς παράγεται μέσω της πρωτεολυτικής επεξεργασίας της πρόδρομης πρωτεΐνης του αμυλοειδούς (ΑΡΡ). Η ΑΡΡ είναι μία διαμεμβρανική τύπου Ι γλυκοπρωτεΐνη και πρωτεολύεται μέσω των εκκριτασών. Η δράση των β- και γ-εκκριτασών παράγει το πεπτίδιο του αμυλοειδούς, ενώ η δράση της α-εκκριτάσης εντός της περιοχής του αμυλοειδούς αποκλείει την παραγωγή του Αβ. Η νόσος του Parkinson (PD) συνιστά τη δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική ασθένεια, η οποία χαρακτηρίζεται από την εκτεταμένη και προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στη συμπαγή μοίρα της μέλαινας ουσίας (SNpc). Τα σωμάτια Lewy (LB) είναι ενδοκυττάρια έγκλειστα με βασικό συστατικό την α-συνουκλεΐνη (ASYN). Τα LB αποτελούν κύριο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό της PD. H L-Dopa αποκαρβοξυλάση (DDC) είναι ένα ένζυμο, το οποίο καταλύει την αποκαρβοξυλίωση της L-Dopa σε DA. Η DDC εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπως είναι ο νευροεκφυλισμός και ο καρκίνος. Τα γεγονότα εναλλακτικής συρραφής που υφίσταται η DDC οδηγούν στην παραγωγή πολλαπλών ισομορφών. Ολοένα και περισσότερες μελέτες επιχειρούν να διασυνδέσουν την AD με την PD σε βιοχημικό και μοριακό επίπεδο. Κοινό χαρακτηριστικό αποτελεί η συσσώρευση και συσσωμάτωση ορισμένων πρωτεϊνών. Το ντοπαμινεργικό σύστημα επηρεάζεται έντονα στην παθογένεια της PD. Πρόσφατα πειραματικά δεδομένα αναφέρουν ότι η ντοπαμινεργική δυσλειτουργία εμπλέκεται στη γνωστική εξασθένηση που συμβαίνει στην AD. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, ο σκοπός της παρούσας Ερευνητικής Εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της ανθρώπινης DDC και των ισομορφών αυτής στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα ωοθήκης κινεζικού χάμστερ CHO, τα οποία δεν εκφράζουν τους μεταφορείς DA, DAT και VMAT-2. Επίσης, χρησιμοποιήσαμε κύτταρα CHO που εκφράζουν σταθερά την πλήρους μήκους DDC και τις συντετμημένες ισομορφές της, DDC-3 και Alt-DDC. Στη συνέχεια, μελετήσαμε την επίδραση ορισμένων εξωγενών παραγόντων (Carbidopa, L-Dopa, DA, NSD-1015) στην πρωτεολυτική επεξεργασία της ΑΡΡ παρουσία της DDC. Τα πειραματικά μας δεδομένα τονίζουν την πιθανή εμπλοκή της DDC στην παθογένεση της AD και προσθέτουν στοιχεία που ενισχύουν την ύπαρξη κοινών μοριακών και βιοχημικών μηχανισμών στο νευροεκφυλισμό.","Neurodegenerative diseases represent a heterogeneous group of neurological disorders with clinical and pathological expressions affecting specific neuronal populations. The etiology and pathogenesis of these disorders is attributed to environmental and genetic risk factors. Alzheimer’s disease (AD) is the most common neurodegenerative disorder, which gradually impairs memory and cognitive abilities. Abnormal accumulation of Aβ peptide in the brain and formation of neurofibrillary tangles (NFTs) are the pathological hallmarks of AD. The Aβ peptide is generated by the proteolytic processing of the amyloid precursor protein (APP) which is considered a type I transmembrane glycoprotein. APP is cleaved by proteolytic enzymes, termed secretases. The action of α-secretase within the Αβ domain precludes the production of Αβ peptide, while cleavage by β- and γ-secretases generates Αβ peptide. Parkinson’s disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder defined by extensive and progressive loss of dopaminergic neurons in the substantia nigra pars compacta (SNpc). Histopathological feature of PD is the presence of Lewy bodies (LB), which are intracellular inclusions of aggregated a-synuclein (ASYN). L-Dopa decarboxylase (DDC) catalyzes the decarboxylation of L-Dopa to Dopamine (DA). DDC is implicated in many pathological conditions, such as neurodegeneration and cancer. DDC undergoes alternative splicing events that lead to the formation of multiple DDC isoforms. Over the past decade, the number of studies that attempt to explain common biochemical and molecular pathways between PD and AD is increasing rapidly. The pathogenesis of AD and PD shares common features, such as the accumulation and aggregation of proteins. The dopaminergic system is highly affected in the pathogenesis of PD. Recent experimental data reported that dopaminergic dysfunction is also involved in the occurrence of cognitive decline symptoms of AD. According to the above mentioned, the aim of the present Master’s Thesis was to investigate the effect of human DDC and its isoforms in the proteolytic processing of APP. In order to fulfill this objective, we employed CHO (Chinese Hamster Ovary) cells, which do not express DA transporters, DAT and VMAT-2. We also employed CHO cells stably expressing full-length human DDC and its truncated isoforms DDC-3 and Alt-DDC. We examined the effect of the exogenous administration of factors affecting the activity of L-Dopa decarboxylase, namely Carbidopa, L-Dopa, DA and NSD-1015. Our results indicate that APP protein expression and proteolytic processing is differentially affected by full-length DDC as well as its truncated isoforms. Our findings highlight the possible involvement of DDC in the pathogenesis of AD and provide further data that reinforce the existence of common molecular and biochemical mechanisms in neurodegeneration."],"dc:identifier":["uoadl:2885158","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885158"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη Μοριακών Μηχανισμών Νευροεκφυλισμού σε Κύτταρα Θηλαστικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:25Z"}