{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885395"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885395","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης ενδοκυττάριων παρασίτων στα σηματοδοτικά μονοπάτια των καρδιακών H9c2 μυοβλαστών","abstract":"Η λεϊσμανίαση είναι μια σοβαρή παρασιτική νόσος, η οποία προκαλείται από το πρωτόζωο παράσιτο του γένους Leishmania. Υπάρχουν τρεις κύριες μορφές εκδήλωσης η δερματική, η βλεννογονοδερματική και η σπλαγχνική. Η σπλαγχνική μορφή λεϊσμανίασης αποτελεί την πιο σοβαρή κλινική μορφή της νόσου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σπλαγχνική λεϊσμανίαση αποτελεί ένα πολυσυστημικό νόσημα, καθώς προκαλεί βλάβες σε πολυάριθμα όργανα του ξενιστή όπως είναι ο σπλήνας, ο μυελός των οστών και τα νεφρά. Πρόσφατες έρευνες ανέφεραν αλλοιώσεις στον καρδιακό ιστό μολυσμένων σκύλων. Το ερώτημα το οποίο τέθηκε στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι αν το παράσιτο Leishmania μολύνει τα καρδιακά κύτταρα και ακολούθως διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο παρεμβαίνει η Leishmania στα σηματοδοτικά μονοπάτια των συγκεκριμένων κυττάρων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκε για πρώτη φορά η μόλυνση της κυτταρικής σειράς H9c2 με το παράσιτο Leishmania infantum α) σε διάφορες αναλογίες μόλυνσης (1:5, 1:10, 1:20) και β) σε διαφορετικά χρονικά σημεία προκειμένου να ευρεθεί η βέλτιστη αναλογία μόλυνσης και να μελετηθεί η κινητική της μόλυνσης. Τα σηματοδοτικά μονοπάτια στα οποία συμμετέχει η υπερ-οικογένεια των ενεργοποιούμενων από μιτογόνα πρωτεϊνικών κινασών, εμπλέκονται σε απόκριση σε στρεσσογόνα ερεθίσματα και πολυάριθμες έρευνες υποδεικνύουν τροποποίηση των συγκεκριμένων μονοπατιών με σκοπό την επιβίωση του παρασίτου στο κύτταρο-ξενιστή. Συμπερασματικά, η διερεύνηση της ενεργοποίησης των MAPK (p-38, ERK1/2) παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Παράλληλα μελετήθηκε η ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγονται NF-κΒ, ο οποίος ενεργοποιείται καταρροϊκά του σηματοδοτικού μονοπατιού των MAPK. Επιπρόσθετα, ερευνήθηκε η θραύση της PARP στην προσπάθεια μας να εκτιμήσουμε την πιθανότητα ανάπτυξης αποπτωτικών διεργασιών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας, η μόλυνση εγκαταστάθηκε επιτυχώς στους καρδιακούς μυοβλάστες της κυτταρικής σειράς H9c2. Παράλληλα, μελετήθηκε το χρονο-εξαρτώμενο πρότυπο φωσφορυλίωσης των p-38 και ΕRK1/2 MAPK, όπου διαπιστώθηκε παρόμοιο χρονικό πρότυπο ενεργοποίησης. Πρέπει να αναφερθεί ότι έγινε μελέτη του χρονο-εξαρτώμενου πρότυπου ενεργοποίησης του άλλου μέλους της υπερ-οικογένειας των MAPK και πιο συγκεκριμένα έγινε μελέτη των JNKs χωρίς όμως να παρουσιαστεί αύξηση των επιπέδων τους. Γι αυτό το λόγο τα αποτελέσματα δεν παρατεθήκαν στη διπλωματική εργασία. Κατά τη διερεύνηση του μεταγραφικού παράγοντα NF-κΒ δεν υπήρξε σημαντική ενεργοποίηση και τα επίπεδα του ήταν όμοια με τα επίπεδα ενεργοποίησης του μάρτυρα. Επιπρόσθετα, κατά τη μελέτη της θραύσης της PARP παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα του θραύσματος της PARP με μοριακό βάρος 89 kDa. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, διαφαίνεται η τροποποίηση διαφόρων σηματοδοτικών μονοπατιών στα H9c2 κύτταρα κατά την μόλυνση με L.infantum. Επομένως, μελλοντικά θα μπορούσαν να μελετηθούν περισσότερα μόρια των σηματοδοτικών μονοπατιών, καθώς και θα μπορούσε να γίνει χρήση αναστολέων των ERK-1/2 και p-38 ΜΑPK, όπως επίσης και χρήση αντιοξειδωτικών όπως η κουρκουμίνη για να διερευνηθεί η επίδραση τους στη μόλυνση με Leishmania infantum. Τέλος, θα ήταν σκόπιμο να γίνει in vivo μελέτη σε πρωτoγενή καρδιακά κύτταρα από μολυσμένα BALB/c ποντίκια.","abstract_html":"Η λεϊσμανίαση είναι μια σοβαρή παρασιτική νόσος, η οποία προκαλείται από το πρωτόζωο παράσιτο του γένους Leishmania. Υπάρχουν τρεις κύριες μορφές εκδήλωσης η δερματική, η βλεννογονοδερματική και η σπλαγχνική. Η σπλαγχνική μορφή λεϊσμανίασης αποτελεί την πιο σοβαρή κλινική μορφή της νόσου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σπλαγχνική λεϊσμανίαση αποτελεί ένα πολυσυστημικό νόσημα, καθώς προκαλεί βλάβες σε πολυάριθμα όργανα του ξενιστή όπως είναι ο σπλήνας, ο μυελός των οστών και τα νεφρά. Πρόσφατες έρευνες ανέφεραν αλλοιώσεις στον καρδιακό ιστό μολυσμένων σκύλων. Το ερώτημα το οποίο τέθηκε στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι αν το παράσιτο Leishmania μολύνει τα καρδιακά κύτταρα και ακολούθως διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο παρεμβαίνει η Leishmania στα σηματοδοτικά μονοπάτια των συγκεκριμένων κυττάρων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκε για πρώτη φορά η μόλυνση της κυτταρικής σειράς H9c2 με το παράσιτο Leishmania infantum α) σε διάφορες αναλογίες μόλυνσης (1:5, 1:10, 1:20) και β) σε διαφορετικά χρονικά σημεία προκειμένου να ευρεθεί η βέλτιστη αναλογία μόλυνσης και να μελετηθεί η κινητική της μόλυνσης. Τα σηματοδοτικά μονοπάτια στα οποία συμμετέχει η υπερ-οικογένεια των ενεργοποιούμενων από μιτογόνα πρωτεϊνικών κινασών, εμπλέκονται σε απόκριση σε στρεσσογόνα ερεθίσματα και πολυάριθμες έρευνες υποδεικνύουν τροποποίηση των συγκεκριμένων μονοπατιών με σκοπό την επιβίωση του παρασίτου στο κύτταρο-ξενιστή. Συμπερασματικά, η διερεύνηση της ενεργοποίησης των MAPK (p-38, ERK1/2) παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Παράλληλα μελετήθηκε η ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγονται NF-κΒ, ο οποίος ενεργοποιείται καταρροϊκά του σηματοδοτικού μονοπατιού των MAPK. Επιπρόσθετα, ερευνήθηκε η θραύση της PARP στην προσπάθεια μας να εκτιμήσουμε την πιθανότητα ανάπτυξης αποπτωτικών διεργασιών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας, η μόλυνση εγκαταστάθηκε επιτυχώς στους καρδιακούς μυοβλάστες της κυτταρικής σειράς H9c2. Παράλληλα, μελετήθηκε το χρονο-εξαρτώμενο πρότυπο φωσφορυλίωσης των p-38 και ΕRK1/2 MAPK, όπου διαπιστώθηκε παρόμοιο χρονικό πρότυπο ενεργοποίησης. Πρέπει να αναφερθεί ότι έγινε μελέτη του χρονο-εξαρτώμενου πρότυπου ενεργοποίησης του άλλου μέλους της υπερ-οικογένειας των MAPK και πιο συγκεκριμένα έγινε μελέτη των JNKs χωρίς όμως να παρουσιαστεί αύξηση των επιπέδων τους. Γι αυτό το λόγο τα αποτελέσματα δεν παρατεθήκαν στη διπλωματική εργασία. Κατά τη διερεύνηση του μεταγραφικού παράγοντα NF-κΒ δεν υπήρξε σημαντική ενεργοποίηση και τα επίπεδα του ήταν όμοια με τα επίπεδα ενεργοποίησης του μάρτυρα. Επιπρόσθετα, κατά τη μελέτη της θραύσης της PARP παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα του θραύσματος της PARP με μοριακό βάρος 89 kDa. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, διαφαίνεται η τροποποίηση διαφόρων σηματοδοτικών μονοπατιών στα H9c2 κύτταρα κατά την μόλυνση με L.infantum. Επομένως, μελλοντικά θα μπορούσαν να μελετηθούν περισσότερα μόρια των σηματοδοτικών μονοπατιών, καθώς και θα μπορούσε να γίνει χρήση αναστολέων των ERK-1/2 και p-38 ΜΑPK, όπως επίσης και χρήση αντιοξειδωτικών όπως η κουρκουμίνη για να διερευνηθεί η επίδραση τους στη μόλυνση με Leishmania infantum. Τέλος, θα ήταν σκόπιμο να γίνει in vivo μελέτη σε πρωτoγενή καρδιακά κύτταρα από μολυσμένα BALB/c ποντίκια.","abstract_has_math":false,"creators":["Τομαρά Διονυσία","Tomara Dionysia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885395"],"render_values":[{"text":"uoadl:2885395","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885395","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885395","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2885395","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τομαρά Διονυσία","Tomara Dionysia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885395"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λεϊσμανίαση είναι μια σοβαρή παρασιτική νόσος, η οποία προκαλείται από το πρωτόζωο παράσιτο του γένους Leishmania. Υπάρχουν τρεις κύριες μορφές εκδήλωσης η δερματική, η βλεννογονοδερματική και η σπλαγχνική. Η σπλαγχνική μορφή λεϊσμανίασης αποτελεί την πιο σοβαρή κλινική μορφή της νόσου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σπλαγχνική λεϊσμανίαση αποτελεί ένα πολυσυστημικό νόσημα, καθώς προκαλεί βλάβες σε πολυάριθμα όργανα του ξενιστή όπως είναι ο σπλήνας, ο μυελός των οστών και τα νεφρά. Πρόσφατες έρευνες ανέφεραν αλλοιώσεις στον καρδιακό ιστό μολυσμένων σκύλων. Το ερώτημα το οποίο τέθηκε στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι αν το παράσιτο Leishmania μολύνει τα καρδιακά κύτταρα και ακολούθως διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο παρεμβαίνει η Leishmania στα σηματοδοτικά μονοπάτια των συγκεκριμένων κυττάρων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκε για πρώτη φορά η μόλυνση της κυτταρικής σειράς H9c2 με το παράσιτο Leishmania infantum α) σε διάφορες αναλογίες μόλυνσης (1:5, 1:10, 1:20) και β) σε διαφορετικά χρονικά σημεία προκειμένου να ευρεθεί η βέλτιστη αναλογία μόλυνσης και να μελετηθεί η κινητική της μόλυνσης. Τα σηματοδοτικά μονοπάτια στα οποία συμμετέχει η υπερ-οικογένεια των ενεργοποιούμενων από μιτογόνα πρωτεϊνικών κινασών, εμπλέκονται σε απόκριση σε στρεσσογόνα ερεθίσματα και πολυάριθμες έρευνες υποδεικνύουν τροποποίηση των συγκεκριμένων μονοπατιών με σκοπό την επιβίωση του παρασίτου στο κύτταρο-ξενιστή. Συμπερασματικά, η διερεύνηση της ενεργοποίησης των MAPK (p-38, ERK1/2) παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Παράλληλα μελετήθηκε η ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγονται NF-κΒ, ο οποίος ενεργοποιείται καταρροϊκά του σηματοδοτικού μονοπατιού των MAPK. Επιπρόσθετα, ερευνήθηκε η θραύση της PARP στην προσπάθεια μας να εκτιμήσουμε την πιθανότητα ανάπτυξης αποπτωτικών διεργασιών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας, η μόλυνση εγκαταστάθηκε επιτυχώς στους καρδιακούς μυοβλάστες της κυτταρικής σειράς H9c2. Παράλληλα, μελετήθηκε το χρονο-εξαρτώμενο πρότυπο φωσφορυλίωσης των p-38 και ΕRK1/2 MAPK, όπου διαπιστώθηκε παρόμοιο χρονικό πρότυπο ενεργοποίησης. Πρέπει να αναφερθεί ότι έγινε μελέτη του χρονο-εξαρτώμενου πρότυπου ενεργοποίησης του άλλου μέλους της υπερ-οικογένειας των MAPK και πιο συγκεκριμένα έγινε μελέτη των JNKs χωρίς όμως να παρουσιαστεί αύξηση των επιπέδων τους. Γι αυτό το λόγο τα αποτελέσματα δεν παρατεθήκαν στη διπλωματική εργασία. Κατά τη διερεύνηση του μεταγραφικού παράγοντα NF-κΒ δεν υπήρξε σημαντική ενεργοποίηση και τα επίπεδα του ήταν όμοια με τα επίπεδα ενεργοποίησης του μάρτυρα. Επιπρόσθετα, κατά τη μελέτη της θραύσης της PARP παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα του θραύσματος της PARP με μοριακό βάρος 89 kDa. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, διαφαίνεται η τροποποίηση διαφόρων σηματοδοτικών μονοπατιών στα H9c2 κύτταρα κατά την μόλυνση με L.infantum. Επομένως, μελλοντικά θα μπορούσαν να μελετηθούν περισσότερα μόρια των σηματοδοτικών μονοπατιών, καθώς και θα μπορούσε να γίνει χρήση αναστολέων των ERK-1/2 και p-38 ΜΑPK, όπως επίσης και χρήση αντιοξειδωτικών όπως η κουρκουμίνη για να διερευνηθεί η επίδραση τους στη μόλυνση με Leishmania infantum. Τέλος, θα ήταν σκόπιμο να γίνει in vivo μελέτη σε πρωτoγενή καρδιακά κύτταρα από μολυσμένα BALB/c ποντίκια.","Leishamniases is a serious parasitic disease and is caused by the protozoan parasites of the genus Leishmania. There are three major forms of leishmaniases: cutaneous, mucocutaneous and visceral leishmaniasis. Visceral leishmaniasis is the most serious form of the disease. Visceral leishmaniasis is a polysystemic disease affecting internal organs such as the spleen, the bone marrow and the liver. Recent studies reported lesion in the cardiac tissue of infected dogs.The question which is raised in this Master’s Thesis is if Leishmania parasites infect cardiac cells and the way parasites interfere with host cell signaling pathways. In the present study, we investigated for the first time the infection of H9c2 cardiac myoblasts with L.infantum parasite. For this purpose cardiac myoblasts of Η9c2 cell line were exposed to parasite L.infantum a) in different infection ratios (1:5, 1:10, 1:20) and b) in different time points, in order to find the optimal ratio infection, as well as, we wanted to investigate infection kinetics. Mitogen-activated protein kinases (MAPKs) is a superfamily of kinases that is implicated in response of stimulus stress and many studies have indicated the subvertion of these pathways in favor of parasite resistance in host cell. The investigation of MAPK activation (p-38 and ERK1/2) was mandatory. In addition we investigated NF-κΒ signal transduction pathway. We also investigated PARP cleavage and more particular the activation of PARP fragment in an attempt to elucidate the possibility of apoptosis. According to the results of this thesis, the infection was successfully installed in the H9c2 cardiac myoblasts. In parallel, we studied the pattern of time dependent activation of ERK1/2 and p-38 MAPK, where a similar time-dependent pattern was reported. We have to mention that we studied the time-dependent pattern of JNKs, which is the third member of MAPK superfamily, but there where no significant increase in their levels. We investigated the activation of NF-kB but there were no significant increase also in NF-kB levels. We also studied the cleavage of PARP and we investigated increased levels of PARP fragment with molecular weight 89 kDa. According to the results, Leishmania infantum subverts the signaling pathways of H9c2 cardiac myoblasts. Therefore in the future it is mandatory to investigate more the signaling transduction. The effect of inhibitors of ERK1/2 and p-38 MAPK could be an option for further research in the infection of H9c2 cell line with L.infantum parasite."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης ενδοκυττάριων παρασίτων στα σηματοδοτικά μονοπάτια των καρδιακών H9c2 μυοβλαστών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τομαρά Διονυσία","Tomara Dionysia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η λεϊσμανίαση είναι μια σοβαρή παρασιτική νόσος, η οποία προκαλείται από το πρωτόζωο παράσιτο του γένους Leishmania. Υπάρχουν τρεις κύριες μορφές εκδήλωσης η δερματική, η βλεννογονοδερματική και η σπλαγχνική. Η σπλαγχνική μορφή λεϊσμανίασης αποτελεί την πιο σοβαρή κλινική μορφή της νόσου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σπλαγχνική λεϊσμανίαση αποτελεί ένα πολυσυστημικό νόσημα, καθώς προκαλεί βλάβες σε πολυάριθμα όργανα του ξενιστή όπως είναι ο σπλήνας, ο μυελός των οστών και τα νεφρά. Πρόσφατες έρευνες ανέφεραν αλλοιώσεις στον καρδιακό ιστό μολυσμένων σκύλων. Το ερώτημα το οποίο τέθηκε στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι αν το παράσιτο Leishmania μολύνει τα καρδιακά κύτταρα και ακολούθως διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο παρεμβαίνει η Leishmania στα σηματοδοτικά μονοπάτια των συγκεκριμένων κυττάρων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνήθηκε για πρώτη φορά η μόλυνση της κυτταρικής σειράς H9c2 με το παράσιτο Leishmania infantum α) σε διάφορες αναλογίες μόλυνσης (1:5, 1:10, 1:20) και β) σε διαφορετικά χρονικά σημεία προκειμένου να ευρεθεί η βέλτιστη αναλογία μόλυνσης και να μελετηθεί η κινητική της μόλυνσης. Τα σηματοδοτικά μονοπάτια στα οποία συμμετέχει η υπερ-οικογένεια των ενεργοποιούμενων από μιτογόνα πρωτεϊνικών κινασών, εμπλέκονται σε απόκριση σε στρεσσογόνα ερεθίσματα και πολυάριθμες έρευνες υποδεικνύουν τροποποίηση των συγκεκριμένων μονοπατιών με σκοπό την επιβίωση του παρασίτου στο κύτταρο-ξενιστή. Συμπερασματικά, η διερεύνηση της ενεργοποίησης των MAPK (p-38, ERK1/2) παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Παράλληλα μελετήθηκε η ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγονται NF-κΒ, ο οποίος ενεργοποιείται καταρροϊκά του σηματοδοτικού μονοπατιού των MAPK. Επιπρόσθετα, ερευνήθηκε η θραύση της PARP στην προσπάθεια μας να εκτιμήσουμε την πιθανότητα ανάπτυξης αποπτωτικών διεργασιών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας, η μόλυνση εγκαταστάθηκε επιτυχώς στους καρδιακούς μυοβλάστες της κυτταρικής σειράς H9c2. Παράλληλα, μελετήθηκε το χρονο-εξαρτώμενο πρότυπο φωσφορυλίωσης των p-38 και ΕRK1/2 MAPK, όπου διαπιστώθηκε παρόμοιο χρονικό πρότυπο ενεργοποίησης. Πρέπει να αναφερθεί ότι έγινε μελέτη του χρονο-εξαρτώμενου πρότυπου ενεργοποίησης του άλλου μέλους της υπερ-οικογένειας των MAPK και πιο συγκεκριμένα έγινε μελέτη των JNKs χωρίς όμως να παρουσιαστεί αύξηση των επιπέδων τους. Γι αυτό το λόγο τα αποτελέσματα δεν παρατεθήκαν στη διπλωματική εργασία. Κατά τη διερεύνηση του μεταγραφικού παράγοντα NF-κΒ δεν υπήρξε σημαντική ενεργοποίηση και τα επίπεδα του ήταν όμοια με τα επίπεδα ενεργοποίησης του μάρτυρα. Επιπρόσθετα, κατά τη μελέτη της θραύσης της PARP παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα του θραύσματος της PARP με μοριακό βάρος 89 kDa. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, διαφαίνεται η τροποποίηση διαφόρων σηματοδοτικών μονοπατιών στα H9c2 κύτταρα κατά την μόλυνση με L.infantum. Επομένως, μελλοντικά θα μπορούσαν να μελετηθούν περισσότερα μόρια των σηματοδοτικών μονοπατιών, καθώς και θα μπορούσε να γίνει χρήση αναστολέων των ERK-1/2 και p-38 ΜΑPK, όπως επίσης και χρήση αντιοξειδωτικών όπως η κουρκουμίνη για να διερευνηθεί η επίδραση τους στη μόλυνση με Leishmania infantum. Τέλος, θα ήταν σκόπιμο να γίνει in vivo μελέτη σε πρωτoγενή καρδιακά κύτταρα από μολυσμένα BALB/c ποντίκια.","Leishamniases is a serious parasitic disease and is caused by the protozoan parasites of the genus Leishmania. There are three major forms of leishmaniases: cutaneous, mucocutaneous and visceral leishmaniasis. Visceral leishmaniasis is the most serious form of the disease. Visceral leishmaniasis is a polysystemic disease affecting internal organs such as the spleen, the bone marrow and the liver. Recent studies reported lesion in the cardiac tissue of infected dogs.The question which is raised in this Master’s Thesis is if Leishmania parasites infect cardiac cells and the way parasites interfere with host cell signaling pathways. In the present study, we investigated for the first time the infection of H9c2 cardiac myoblasts with L.infantum parasite. For this purpose cardiac myoblasts of Η9c2 cell line were exposed to parasite L.infantum a) in different infection ratios (1:5, 1:10, 1:20) and b) in different time points, in order to find the optimal ratio infection, as well as, we wanted to investigate infection kinetics. Mitogen-activated protein kinases (MAPKs) is a superfamily of kinases that is implicated in response of stimulus stress and many studies have indicated the subvertion of these pathways in favor of parasite resistance in host cell. The investigation of MAPK activation (p-38 and ERK1/2) was mandatory. In addition we investigated NF-κΒ signal transduction pathway. We also investigated PARP cleavage and more particular the activation of PARP fragment in an attempt to elucidate the possibility of apoptosis. According to the results of this thesis, the infection was successfully installed in the H9c2 cardiac myoblasts. In parallel, we studied the pattern of time dependent activation of ERK1/2 and p-38 MAPK, where a similar time-dependent pattern was reported. We have to mention that we studied the time-dependent pattern of JNKs, which is the third member of MAPK superfamily, but there where no significant increase in their levels. We investigated the activation of NF-kB but there were no significant increase also in NF-kB levels. We also studied the cleavage of PARP and we investigated increased levels of PARP fragment with molecular weight 89 kDa. According to the results, Leishmania infantum subverts the signaling pathways of H9c2 cardiac myoblasts. Therefore in the future it is mandatory to investigate more the signaling transduction. The effect of inhibitors of ERK1/2 and p-38 MAPK could be an option for further research in the infection of H9c2 cell line with L.infantum parasite."],"dc:identifier":["uoadl:2885395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885395"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης ενδοκυττάριων παρασίτων στα σηματοδοτικά μονοπάτια των καρδιακών H9c2 μυοβλαστών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:27Z"}