{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885465"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885465","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Objective evaluation of compliance after orthodontic treatment using Hawley or Vacuum- formed retainers. A two- center randomized controlled trial over a three- month period","abstract":"Η συγκράτηση του θεραπευτικού αποτελέσματος είναι ζωτικής σημασίας και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ορθοδοντικής θεραπείας. Ανεξαρτήτως του πρωτοκόλλου συγκράτησης που χρησιμοποιείται, η συνεργασία του ασθενούς είναι καθοριστικής σημασίας για τη μακροπρόθεσμη επιτυχία της ορθοδοντικής θεραπείας. Σκοπός της παράλληληςκλινικής δοκιμής δύο ομάδων ήταν η αντικειμενική αξιολόγηση της συνεργασίας των ασθενών σε διάρκεια τριών μηνών με την εφαρμογή κινητών θερμοπλαστικών συσκευών συγκράτησης ή τύπου Hawley, στο άνω οδοντικό τόξο, μετά από ενεργό θεραπεία, μέσω της χρήσης του θερμοευαίσθητου αισθητήρα TheraMon®. Ασθενείς που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία στη Μεταπτυχιακή Κλινική Ορθοδοντικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο κατανεμήθηκαν τυχαία είτε στην ομάδα με τη συγκρατητική συσκευή Hawleyείτε στην ομάδα με τους θερμοπλαστικούς νάρθηκες. Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν ήταν μεταξύ 12-18 ετών, που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία και στα δύο οδοντικά τόξα, για διάστημα που δεν είχε υπερβεί τα πέντε έτη. Πρωταρχική έκβαση ήταν η καταγραφή του μέσου όρου της διαφοράς στο βαθμό συνεργασίας μέσω του TheraMon®, μεταξύ ασθενών που έλαβαν είτε το Hawleyως μηχάνημα συγκράτησης είτε το θερμοπλαστικό νάρθηκα στο άνω οδοντικό τόξο για την περίοδο των τριών μηνών. Δευτερευόντως, μελετήθηκε ο μέσος όρος της διαφοράς στη συνεργασία μεταξύ των δύο πρωτοκόλλων συγκράτησης για τον πρώτο μήνα κι επιπλέον διερευνήθηκε η ύπαρξη πιθανής σχέσης μεταξύ των αντικειμενικών καταγραφών ωρών εφαρμογής μέσω του αισθητήρα TheraMon® με την υποκειμενική καταγραφή των ωρών μέσω του ημερολογίου που είχε χορηγηθεί στους ασθενείς. Στους ασθενείς είχε δοθεί η οδηγία να γίνεται η εφαρμογή των συγκρατητικών συσκευών όλο το εικοσιτετράωρο εκτός από την περίοδο εφαρμογής στοματικής υγιεινής και λήψης φαγητού. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με μη παραμετρικές στατιστικές μεθόδους καθώς επίσης και με πολυπαραγοντικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Εβδομήντα επτά ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 1:1 αναλογία στις δύο ομάδες και ένας ασθενής αποκλείστηκε από την ομάδα με τη συσκευή Hawleyστην μέτρηση των τριών μηνών λόγω βλάβης του αισθητήρα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αντικειμενική καταγραφή του μέσου όρου ημερησίων ωρών εφαρμογής του Hawleyήταν 15,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 6.8), ενώ για την ομάδα των θερμοπλαστικών ναρθήκων ήταν 18,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 4.6) για το διάστημα των τριών μηνών. Σύμφωνα με το πολυπαραγοντικό μοντέλο, οι ασθενείς που φόρεσαν θερμοπλαστικά συγκρατητικά μηχανήματα, παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2.10 ώρες ημερησίως (95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.32, 3.89; p=0.02), σε σχέση με εκείνους που έλαβαν Hawley. Οι ασθενείς από το ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2,16 ώρες/μέρα σε σχέση με τους ασθενείς από το Πανεπιστήμιο(95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.34, 3.97; p=0.02). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ των αντικειμενικών και υποκειμενικών καταγραφών των ωρών εφαρμογής και για τα δύο συγκρατητικά σχήματα τόσο στον πρώτο μήνα όσο και στο διάστημα των τριών μηνών. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας κλινικής μελέτης υποδεικνύουν ένα σημαντικό βαθμό συνεργασίας των ασθενών στο χρονικό διάστημα των τριών μηνών, καθώς επίσης και ως προς τα δύο πρωτόκολλα συγκράτησης. Εντούτοις, οι θερμοπλαστικοί νάρθηκες ήταν πιο εύκολα αποδεκτοί από τους ασθενείς, ενώ οι ασθενείς από το ιδιωτικό ιατρείο παρουσίασαν μεγαλύτερο βαθμό συνεργασίας. Τέλος, διαπιστώθηκε πως υπήρχε θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των υποκειμενικών και αντικειμενικών μετρήσεων της συνεργασίας των ασθενών.","abstract_html":"Η συγκράτηση του θεραπευτικού αποτελέσματος είναι ζωτικής σημασίας και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ορθοδοντικής θεραπείας. Ανεξαρτήτως του πρωτοκόλλου συγκράτησης που χρησιμοποιείται, η συνεργασία του ασθενούς είναι καθοριστικής σημασίας για τη μακροπρόθεσμη επιτυχία της ορθοδοντικής θεραπείας. Σκοπός της παράλληληςκλινικής δοκιμής δύο ομάδων ήταν η αντικειμενική αξιολόγηση της συνεργασίας των ασθενών σε διάρκεια τριών μηνών με την εφαρμογή κινητών θερμοπλαστικών συσκευών συγκράτησης ή τύπου Hawley, στο άνω οδοντικό τόξο, μετά από ενεργό θεραπεία, μέσω της χρήσης του θερμοευαίσθητου αισθητήρα TheraMon®. Ασθενείς που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία στη Μεταπτυχιακή Κλινική Ορθοδοντικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο κατανεμήθηκαν τυχαία είτε στην ομάδα με τη συγκρατητική συσκευή Hawleyείτε στην ομάδα με τους θερμοπλαστικούς νάρθηκες. Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν ήταν μεταξύ 12-18 ετών, που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία και στα δύο οδοντικά τόξα, για διάστημα που δεν είχε υπερβεί τα πέντε έτη. Πρωταρχική έκβαση ήταν η καταγραφή του μέσου όρου της διαφοράς στο βαθμό συνεργασίας μέσω του TheraMon®, μεταξύ ασθενών που έλαβαν είτε το Hawleyως μηχάνημα συγκράτησης είτε το θερμοπλαστικό νάρθηκα στο άνω οδοντικό τόξο για την περίοδο των τριών μηνών. Δευτερευόντως, μελετήθηκε ο μέσος όρος της διαφοράς στη συνεργασία μεταξύ των δύο πρωτοκόλλων συγκράτησης για τον πρώτο μήνα κι επιπλέον διερευνήθηκε η ύπαρξη πιθανής σχέσης μεταξύ των αντικειμενικών καταγραφών ωρών εφαρμογής μέσω του αισθητήρα TheraMon® με την υποκειμενική καταγραφή των ωρών μέσω του ημερολογίου που είχε χορηγηθεί στους ασθενείς. Στους ασθενείς είχε δοθεί η οδηγία να γίνεται η εφαρμογή των συγκρατητικών συσκευών όλο το εικοσιτετράωρο εκτός από την περίοδο εφαρμογής στοματικής υγιεινής και λήψης φαγητού. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με μη παραμετρικές στατιστικές μεθόδους καθώς επίσης και με πολυπαραγοντικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Εβδομήντα επτά ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 1:1 αναλογία στις δύο ομάδες και ένας ασθενής αποκλείστηκε από την ομάδα με τη συσκευή Hawleyστην μέτρηση των τριών μηνών λόγω βλάβης του αισθητήρα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αντικειμενική καταγραφή του μέσου όρου ημερησίων ωρών εφαρμογής του Hawleyήταν 15,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 6.8), ενώ για την ομάδα των θερμοπλαστικών ναρθήκων ήταν 18,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 4.6) για το διάστημα των τριών μηνών. Σύμφωνα με το πολυπαραγοντικό μοντέλο, οι ασθενείς που φόρεσαν θερμοπλαστικά συγκρατητικά μηχανήματα, παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2.10 ώρες ημερησίως (95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.32, 3.89; p=0.02), σε σχέση με εκείνους που έλαβαν Hawley. Οι ασθενείς από το ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2,16 ώρες/μέρα σε σχέση με τους ασθενείς από το Πανεπιστήμιο(95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.34, 3.97; p=0.02). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ των αντικειμενικών και υποκειμενικών καταγραφών των ωρών εφαρμογής και για τα δύο συγκρατητικά σχήματα τόσο στον πρώτο μήνα όσο και στο διάστημα των τριών μηνών. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας κλινικής μελέτης υποδεικνύουν ένα σημαντικό βαθμό συνεργασίας των ασθενών στο χρονικό διάστημα των τριών μηνών, καθώς επίσης και ως προς τα δύο πρωτόκολλα συγκράτησης. Εντούτοις, οι θερμοπλαστικοί νάρθηκες ήταν πιο εύκολα αποδεκτοί από τους ασθενείς, ενώ οι ασθενείς από το ιδιωτικό ιατρείο παρουσίασαν μεγαλύτερο βαθμό συνεργασίας. Τέλος, διαπιστώθηκε πως υπήρχε θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των υποκειμενικών και αντικειμενικών μετρήσεων της συνεργασίας των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαγδούτη Γεωργία","Vagdouti Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885465"],"render_values":[{"text":"uoadl:2885465","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885465","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885465","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2885465","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαγδούτη Γεωργία","Vagdouti Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885465","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885465"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκράτηση του θεραπευτικού αποτελέσματος είναι ζωτικής σημασίας και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ορθοδοντικής θεραπείας. Ανεξαρτήτως του πρωτοκόλλου συγκράτησης που χρησιμοποιείται, η συνεργασία του ασθενούς είναι καθοριστικής σημασίας για τη μακροπρόθεσμη επιτυχία της ορθοδοντικής θεραπείας. Σκοπός της παράλληληςκλινικής δοκιμής δύο ομάδων ήταν η αντικειμενική αξιολόγηση της συνεργασίας των ασθενών σε διάρκεια τριών μηνών με την εφαρμογή κινητών θερμοπλαστικών συσκευών συγκράτησης ή τύπου Hawley, στο άνω οδοντικό τόξο, μετά από ενεργό θεραπεία, μέσω της χρήσης του θερμοευαίσθητου αισθητήρα TheraMon®. Ασθενείς που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία στη Μεταπτυχιακή Κλινική Ορθοδοντικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο κατανεμήθηκαν τυχαία είτε στην ομάδα με τη συγκρατητική συσκευή Hawleyείτε στην ομάδα με τους θερμοπλαστικούς νάρθηκες. Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν ήταν μεταξύ 12-18 ετών, που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία και στα δύο οδοντικά τόξα, για διάστημα που δεν είχε υπερβεί τα πέντε έτη. Πρωταρχική έκβαση ήταν η καταγραφή του μέσου όρου της διαφοράς στο βαθμό συνεργασίας μέσω του TheraMon®, μεταξύ ασθενών που έλαβαν είτε το Hawleyως μηχάνημα συγκράτησης είτε το θερμοπλαστικό νάρθηκα στο άνω οδοντικό τόξο για την περίοδο των τριών μηνών. Δευτερευόντως, μελετήθηκε ο μέσος όρος της διαφοράς στη συνεργασία μεταξύ των δύο πρωτοκόλλων συγκράτησης για τον πρώτο μήνα κι επιπλέον διερευνήθηκε η ύπαρξη πιθανής σχέσης μεταξύ των αντικειμενικών καταγραφών ωρών εφαρμογής μέσω του αισθητήρα TheraMon® με την υποκειμενική καταγραφή των ωρών μέσω του ημερολογίου που είχε χορηγηθεί στους ασθενείς. Στους ασθενείς είχε δοθεί η οδηγία να γίνεται η εφαρμογή των συγκρατητικών συσκευών όλο το εικοσιτετράωρο εκτός από την περίοδο εφαρμογής στοματικής υγιεινής και λήψης φαγητού. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με μη παραμετρικές στατιστικές μεθόδους καθώς επίσης και με πολυπαραγοντικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Εβδομήντα επτά ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 1:1 αναλογία στις δύο ομάδες και ένας ασθενής αποκλείστηκε από την ομάδα με τη συσκευή Hawleyστην μέτρηση των τριών μηνών λόγω βλάβης του αισθητήρα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αντικειμενική καταγραφή του μέσου όρου ημερησίων ωρών εφαρμογής του Hawleyήταν 15,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 6.8), ενώ για την ομάδα των θερμοπλαστικών ναρθήκων ήταν 18,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 4.6) για το διάστημα των τριών μηνών. Σύμφωνα με το πολυπαραγοντικό μοντέλο, οι ασθενείς που φόρεσαν θερμοπλαστικά συγκρατητικά μηχανήματα, παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2.10 ώρες ημερησίως (95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.32, 3.89; p=0.02), σε σχέση με εκείνους που έλαβαν Hawley. Οι ασθενείς από το ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2,16 ώρες/μέρα σε σχέση με τους ασθενείς από το Πανεπιστήμιο(95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.34, 3.97; p=0.02). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ των αντικειμενικών και υποκειμενικών καταγραφών των ωρών εφαρμογής και για τα δύο συγκρατητικά σχήματα τόσο στον πρώτο μήνα όσο και στο διάστημα των τριών μηνών. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας κλινικής μελέτης υποδεικνύουν ένα σημαντικό βαθμό συνεργασίας των ασθενών στο χρονικό διάστημα των τριών μηνών, καθώς επίσης και ως προς τα δύο πρωτόκολλα συγκράτησης. Εντούτοις, οι θερμοπλαστικοί νάρθηκες ήταν πιο εύκολα αποδεκτοί από τους ασθενείς, ενώ οι ασθενείς από το ιδιωτικό ιατρείο παρουσίασαν μεγαλύτερο βαθμό συνεργασίας. Τέλος, διαπιστώθηκε πως υπήρχε θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των υποκειμενικών και αντικειμενικών μετρήσεων της συνεργασίας των ασθενών.","Introduction: The aim of this 2- arm parallel trial was to objectively assess patients’ compliance, in a 3 month period, with Hawley or vacuum-formed retainers in the upper arch, after active orthodontic treatment, through the use of the thermosensitive microsensor TheraMon®. Methods: Patients who had just completed their orthodontic treatment in the Postgraduate Orthodontic Clinic, School of Dentistry, National and Kapodistrian University of Athens and in a private orthodontic practice, were randomly allocated to either Hawley or vacuum-formed group for retention. Eligibility criteria included patients 12- 18 years of age who had undergone orthodontic treatment in both arches, for no longer than 5 years. The main outcome was the average objective daily difference in compliance measured with TheraMon®, between patients receiving either Hawley or vacuum-formed retainers in the maxillary arch for a period of 3 months. Secondary outcomes pertained to the average objective difference in compliance between the two retainers for the first month in retention and the association between objective measurements of compliance and diary- reported wearing duration times for both the first and the 3- month period. Randomization was implemented with a computer-generated randomization list, with allocation concealed in sequentially numbered, sealed, opaque envelopes. Blinding was not feasible either for the patient or the orthodontist. Patients were instructed to wear the retainer full-time. Data were analyzed using non-parametric statistics, and linear regression with standard errors based on the bootstrap method. Results: Seventy- seven patients (median age: 14.8 years; interquantile range- IQR: 1.5; range: 12.1- 17.6) were randomized in a 1:1 ratio to either Hawley or vacuum- formed retainer. Baseline characteristics did not present significant differences between groups and one patient from Hawley group was excluded from 3 months follow-up due to microsensor fault. Objectively assessed median daily wear time for the Hawley group was 15.3 hours (IQR: 6.8), while for the Vacuum- formed group 18.3 hours (IQR: 4.6) for the 3 months interval. Patients allocated to vacuum-formed retainers, presented higher wearing values of 2.10 hours/day compared to Hawley group, after adjusting for trial settings(mean difference: 2.10; 95% Confidence Interval [CI]: 0.32- 3.89; p=0.02). Patients from private orthodontic practice presented an increased potential for compliance of 2.16 hours/day compared to University settings after adjusting for type of appliance (mean difference: 2.16; 95% Confidence Interval [CI]: 0.34- 3.97; p=0.02). A significant correlation was detected between objective assessment and self-reported compliance for both retention protocols in the first and 3 months interval. No harm was observed during the follow- up period. Conclusion: The results of this study indicate relatively high compliance in short- term retention phase for both appliances. Vacuum- formed retainers were better accepted by adolescent patients, while those proceeding to private orthodontic practice were more compliant. There was a positive and statistically significant correlation between objective and subjective measures of compliance. Registration: The trial was registered in ClinicalTrials.gov: NCT03683862 Protocol: The protocol was not published before trial commencement. Funding: No funding or conflict of interest to be declared."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Objective evaluation of compliance after orthodontic treatment using Hawley or Vacuum- formed retainers. A two- center randomized controlled trial over a three- month period"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαγδούτη Γεωργία","Vagdouti Georgia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η συγκράτηση του θεραπευτικού αποτελέσματος είναι ζωτικής σημασίας και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ορθοδοντικής θεραπείας. Ανεξαρτήτως του πρωτοκόλλου συγκράτησης που χρησιμοποιείται, η συνεργασία του ασθενούς είναι καθοριστικής σημασίας για τη μακροπρόθεσμη επιτυχία της ορθοδοντικής θεραπείας. Σκοπός της παράλληληςκλινικής δοκιμής δύο ομάδων ήταν η αντικειμενική αξιολόγηση της συνεργασίας των ασθενών σε διάρκεια τριών μηνών με την εφαρμογή κινητών θερμοπλαστικών συσκευών συγκράτησης ή τύπου Hawley, στο άνω οδοντικό τόξο, μετά από ενεργό θεραπεία, μέσω της χρήσης του θερμοευαίσθητου αισθητήρα TheraMon®. Ασθενείς που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία στη Μεταπτυχιακή Κλινική Ορθοδοντικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο κατανεμήθηκαν τυχαία είτε στην ομάδα με τη συγκρατητική συσκευή Hawleyείτε στην ομάδα με τους θερμοπλαστικούς νάρθηκες. Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν ήταν μεταξύ 12-18 ετών, που μόλις είχαν ολοκληρώσει την ορθοδοντική τους θεραπεία και στα δύο οδοντικά τόξα, για διάστημα που δεν είχε υπερβεί τα πέντε έτη. Πρωταρχική έκβαση ήταν η καταγραφή του μέσου όρου της διαφοράς στο βαθμό συνεργασίας μέσω του TheraMon®, μεταξύ ασθενών που έλαβαν είτε το Hawleyως μηχάνημα συγκράτησης είτε το θερμοπλαστικό νάρθηκα στο άνω οδοντικό τόξο για την περίοδο των τριών μηνών. Δευτερευόντως, μελετήθηκε ο μέσος όρος της διαφοράς στη συνεργασία μεταξύ των δύο πρωτοκόλλων συγκράτησης για τον πρώτο μήνα κι επιπλέον διερευνήθηκε η ύπαρξη πιθανής σχέσης μεταξύ των αντικειμενικών καταγραφών ωρών εφαρμογής μέσω του αισθητήρα TheraMon® με την υποκειμενική καταγραφή των ωρών μέσω του ημερολογίου που είχε χορηγηθεί στους ασθενείς. Στους ασθενείς είχε δοθεί η οδηγία να γίνεται η εφαρμογή των συγκρατητικών συσκευών όλο το εικοσιτετράωρο εκτός από την περίοδο εφαρμογής στοματικής υγιεινής και λήψης φαγητού. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με μη παραμετρικές στατιστικές μεθόδους καθώς επίσης και με πολυπαραγοντικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Εβδομήντα επτά ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 1:1 αναλογία στις δύο ομάδες και ένας ασθενής αποκλείστηκε από την ομάδα με τη συσκευή Hawleyστην μέτρηση των τριών μηνών λόγω βλάβης του αισθητήρα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αντικειμενική καταγραφή του μέσου όρου ημερησίων ωρών εφαρμογής του Hawleyήταν 15,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 6.8), ενώ για την ομάδα των θερμοπλαστικών ναρθήκων ήταν 18,3 ώρες (Ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 4.6) για το διάστημα των τριών μηνών. Σύμφωνα με το πολυπαραγοντικό μοντέλο, οι ασθενείς που φόρεσαν θερμοπλαστικά συγκρατητικά μηχανήματα, παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2.10 ώρες ημερησίως (95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.32, 3.89; p=0.02), σε σχέση με εκείνους που έλαβαν Hawley. Οι ασθενείς από το ιδιωτικό ορθοδοντικό ιατρείο παρουσίασαν αυξημένη συνεργασία κατά 2,16 ώρες/μέρα σε σχέση με τους ασθενείς από το Πανεπιστήμιο(95% Διάστημα Αξιοπιστίας: 0.34, 3.97; p=0.02). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ των αντικειμενικών και υποκειμενικών καταγραφών των ωρών εφαρμογής και για τα δύο συγκρατητικά σχήματα τόσο στον πρώτο μήνα όσο και στο διάστημα των τριών μηνών. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας κλινικής μελέτης υποδεικνύουν ένα σημαντικό βαθμό συνεργασίας των ασθενών στο χρονικό διάστημα των τριών μηνών, καθώς επίσης και ως προς τα δύο πρωτόκολλα συγκράτησης. Εντούτοις, οι θερμοπλαστικοί νάρθηκες ήταν πιο εύκολα αποδεκτοί από τους ασθενείς, ενώ οι ασθενείς από το ιδιωτικό ιατρείο παρουσίασαν μεγαλύτερο βαθμό συνεργασίας. Τέλος, διαπιστώθηκε πως υπήρχε θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των υποκειμενικών και αντικειμενικών μετρήσεων της συνεργασίας των ασθενών.","Introduction: The aim of this 2- arm parallel trial was to objectively assess patients’ compliance, in a 3 month period, with Hawley or vacuum-formed retainers in the upper arch, after active orthodontic treatment, through the use of the thermosensitive microsensor TheraMon®. Methods: Patients who had just completed their orthodontic treatment in the Postgraduate Orthodontic Clinic, School of Dentistry, National and Kapodistrian University of Athens and in a private orthodontic practice, were randomly allocated to either Hawley or vacuum-formed group for retention. Eligibility criteria included patients 12- 18 years of age who had undergone orthodontic treatment in both arches, for no longer than 5 years. The main outcome was the average objective daily difference in compliance measured with TheraMon®, between patients receiving either Hawley or vacuum-formed retainers in the maxillary arch for a period of 3 months. Secondary outcomes pertained to the average objective difference in compliance between the two retainers for the first month in retention and the association between objective measurements of compliance and diary- reported wearing duration times for both the first and the 3- month period. Randomization was implemented with a computer-generated randomization list, with allocation concealed in sequentially numbered, sealed, opaque envelopes. Blinding was not feasible either for the patient or the orthodontist. Patients were instructed to wear the retainer full-time. Data were analyzed using non-parametric statistics, and linear regression with standard errors based on the bootstrap method. Results: Seventy- seven patients (median age: 14.8 years; interquantile range- IQR: 1.5; range: 12.1- 17.6) were randomized in a 1:1 ratio to either Hawley or vacuum- formed retainer. Baseline characteristics did not present significant differences between groups and one patient from Hawley group was excluded from 3 months follow-up due to microsensor fault. Objectively assessed median daily wear time for the Hawley group was 15.3 hours (IQR: 6.8), while for the Vacuum- formed group 18.3 hours (IQR: 4.6) for the 3 months interval. Patients allocated to vacuum-formed retainers, presented higher wearing values of 2.10 hours/day compared to Hawley group, after adjusting for trial settings(mean difference: 2.10; 95% Confidence Interval [CI]: 0.32- 3.89; p=0.02). Patients from private orthodontic practice presented an increased potential for compliance of 2.16 hours/day compared to University settings after adjusting for type of appliance (mean difference: 2.16; 95% Confidence Interval [CI]: 0.34- 3.97; p=0.02). A significant correlation was detected between objective assessment and self-reported compliance for both retention protocols in the first and 3 months interval. No harm was observed during the follow- up period. Conclusion: The results of this study indicate relatively high compliance in short- term retention phase for both appliances. Vacuum- formed retainers were better accepted by adolescent patients, while those proceeding to private orthodontic practice were more compliant. There was a positive and statistically significant correlation between objective and subjective measures of compliance. Registration: The trial was registered in ClinicalTrials.gov: NCT03683862 Protocol: The protocol was not published before trial commencement. Funding: No funding or conflict of interest to be declared."],"dc:identifier":["uoadl:2885465","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885465"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Objective evaluation of compliance after orthodontic treatment using Hawley or Vacuum- formed retainers. A two- center randomized controlled trial over a three- month period"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:27Z"}