{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885559"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885559","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Intersecting signaling pathways between two common genetic causes of Parkinson's disease","abstract":"Η νόσος του Πάρκινσον είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή, γνωστή κυρίως για τα κινητικά συμπτώματα. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, οι περισσότερες από τις οποίες επηρεάζουν την ενεργότητα της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης, είναι η κυριότερη γενετική αιτία για την οικογενή και σποραδική μορφή της νόσου. Αφετέρου, μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA αποτελούν το υψηλότερο ρίσκο για εμφάνιση της νόσου του Πάρκινσον. Το γονίδιο της GBA κωδικοποιεί το λυσοσωμικό ένζυμο β-γλυκοκεραμιδάση, το οποίο καταλύει το γλυκολιπίδιο γλυκοκεραμίδιο. Υπολειτουργία της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι συνδεδεμένη με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Στην παρούσα μελέτη, βρήκαμε ότι η ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι σημαντικά αυξημένη σε περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα αίματος (PBMCs) από ασθενείς με Πάρκινσον που φέρουν την μεταλλαγή G2019S στο γονίδιο της LRRK2, σε σύγκριση με φορείς της μεταλλαγής χωρίς να έχουν τη νόσο αλλά και σε σύγκριση με υγιή άτομα. Αυτό το αποτέλεσμα επαληθεύτηκε σε κυτταρικά μοντέλα, καθώς μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, που κωδικοποιούν την LRRK2 πρωτείνη με αυξημένη ενεργότητα κινάσης, προκάλεσαν αυξημένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης σε απομονωμένα λυσοσώματα των κυττάρων. Τα αποτελέσματα με χρήση της LRRK2 που έχει νεκρή ενεργότητα κινάσης ή με προσθήκη αναστολέα της πρωτεινικής κινάσης της LRRK2, έδειξαν ότι τα επίπεδα δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης επέστρεψαν στα φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, απομονωμένα λυσοσώματα από κυτταρική σειρά μακροφάγων χωρίς το γονίδιο της LRRK2, είχαν σημαντικά μειωμένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν θετική συσχέτιση μεταξύ της ενεργότητας της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης και της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης.","abstract_html":"Η νόσος του Πάρκινσον είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή, γνωστή κυρίως για τα κινητικά συμπτώματα. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, οι περισσότερες από τις οποίες επηρεάζουν την ενεργότητα της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης, είναι η κυριότερη γενετική αιτία για την οικογενή και σποραδική μορφή της νόσου. Αφετέρου, μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA αποτελούν το υψηλότερο ρίσκο για εμφάνιση της νόσου του Πάρκινσον. Το γονίδιο της GBA κωδικοποιεί το λυσοσωμικό ένζυμο β-γλυκοκεραμιδάση, το οποίο καταλύει το γλυκολιπίδιο γλυκοκεραμίδιο. Υπολειτουργία της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι συνδεδεμένη με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Στην παρούσα μελέτη, βρήκαμε ότι η ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι σημαντικά αυξημένη σε περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα αίματος (PBMCs) από ασθενείς με Πάρκινσον που φέρουν την μεταλλαγή G2019S στο γονίδιο της LRRK2, σε σύγκριση με φορείς της μεταλλαγής χωρίς να έχουν τη νόσο αλλά και σε σύγκριση με υγιή άτομα. Αυτό το αποτέλεσμα επαληθεύτηκε σε κυτταρικά μοντέλα, καθώς μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, που κωδικοποιούν την LRRK2 πρωτείνη με αυξημένη ενεργότητα κινάσης, προκάλεσαν αυξημένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης σε απομονωμένα λυσοσώματα των κυττάρων. Τα αποτελέσματα με χρήση της LRRK2 που έχει νεκρή ενεργότητα κινάσης ή με προσθήκη αναστολέα της πρωτεινικής κινάσης της LRRK2, έδειξαν ότι τα επίπεδα δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης επέστρεψαν στα φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, απομονωμένα λυσοσώματα από κυτταρική σειρά μακροφάγων χωρίς το γονίδιο της LRRK2, είχαν σημαντικά μειωμένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν θετική συσχέτιση μεταξύ της ενεργότητας της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης και της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κεδαρίτη Μαρία","Kedariti Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:27Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885559"],"render_values":[{"text":"uoadl:2885559","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885559","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885559","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2885559","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κεδαρίτη Μαρία","Kedariti Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885559"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος του Πάρκινσον είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή, γνωστή κυρίως για τα κινητικά συμπτώματα. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, οι περισσότερες από τις οποίες επηρεάζουν την ενεργότητα της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης, είναι η κυριότερη γενετική αιτία για την οικογενή και σποραδική μορφή της νόσου. Αφετέρου, μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA αποτελούν το υψηλότερο ρίσκο για εμφάνιση της νόσου του Πάρκινσον. Το γονίδιο της GBA κωδικοποιεί το λυσοσωμικό ένζυμο β-γλυκοκεραμιδάση, το οποίο καταλύει το γλυκολιπίδιο γλυκοκεραμίδιο. Υπολειτουργία της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι συνδεδεμένη με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Στην παρούσα μελέτη, βρήκαμε ότι η ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι σημαντικά αυξημένη σε περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα αίματος (PBMCs) από ασθενείς με Πάρκινσον που φέρουν την μεταλλαγή G2019S στο γονίδιο της LRRK2, σε σύγκριση με φορείς της μεταλλαγής χωρίς να έχουν τη νόσο αλλά και σε σύγκριση με υγιή άτομα. Αυτό το αποτέλεσμα επαληθεύτηκε σε κυτταρικά μοντέλα, καθώς μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, που κωδικοποιούν την LRRK2 πρωτείνη με αυξημένη ενεργότητα κινάσης, προκάλεσαν αυξημένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης σε απομονωμένα λυσοσώματα των κυττάρων. Τα αποτελέσματα με χρήση της LRRK2 που έχει νεκρή ενεργότητα κινάσης ή με προσθήκη αναστολέα της πρωτεινικής κινάσης της LRRK2, έδειξαν ότι τα επίπεδα δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης επέστρεψαν στα φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, απομονωμένα λυσοσώματα από κυτταρική σειρά μακροφάγων χωρίς το γονίδιο της LRRK2, είχαν σημαντικά μειωμένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν θετική συσχέτιση μεταξύ της ενεργότητας της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης και της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης.","Parkinson’s disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder known primarily by its motor features. LRRK2 (leucine-rich repeat kinase 2) mutations are the major genetic cause for both familial and sporadic PD and they perturb its kinase activity. On the other hand GBA gene mutations are the highest risk factor for developing PD. GBA encodes the lysosomal enzyme β-glucocerebrosidase (GCase), which catalyzes the glucolipid glucosylceramide. Deficiency of GCase enzyme activity is linked to PD pathogenesis. In this study we identified that GCase activity is significantly increased in peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) from PD patients carriers of the G2019S LRRK2 mutation compared to healthy carriers of the mutation and healthy controls. This result was then ascertained in cellular models where hyper-active LRRK2 mutants induced increased GCase activity in isolated lysosomes. The increased GCase activity was rescued with a LRRK2 kinase inhibitor or a kinase-inactivating mutation. Moreover a macrophage cell line deficient in LRRK2 had decreased GCase activity and prominent decrease of GCase protein in lysosomal fractions. Overall, these findings suggest a positive correlation between LRRK2 kinase activity and GCase enzyme activity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Intersecting signaling pathways between two common genetic causes of Parkinson's disease"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κεδαρίτη Μαρία","Kedariti Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η νόσος του Πάρκινσον είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή, γνωστή κυρίως για τα κινητικά συμπτώματα. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, οι περισσότερες από τις οποίες επηρεάζουν την ενεργότητα της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης, είναι η κυριότερη γενετική αιτία για την οικογενή και σποραδική μορφή της νόσου. Αφετέρου, μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA αποτελούν το υψηλότερο ρίσκο για εμφάνιση της νόσου του Πάρκινσον. Το γονίδιο της GBA κωδικοποιεί το λυσοσωμικό ένζυμο β-γλυκοκεραμιδάση, το οποίο καταλύει το γλυκολιπίδιο γλυκοκεραμίδιο. Υπολειτουργία της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι συνδεδεμένη με την παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Στην παρούσα μελέτη, βρήκαμε ότι η ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης είναι σημαντικά αυξημένη σε περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα αίματος (PBMCs) από ασθενείς με Πάρκινσον που φέρουν την μεταλλαγή G2019S στο γονίδιο της LRRK2, σε σύγκριση με φορείς της μεταλλαγής χωρίς να έχουν τη νόσο αλλά και σε σύγκριση με υγιή άτομα. Αυτό το αποτέλεσμα επαληθεύτηκε σε κυτταρικά μοντέλα, καθώς μεταλλάξεις στο γονίδιο της LRRK2, που κωδικοποιούν την LRRK2 πρωτείνη με αυξημένη ενεργότητα κινάσης, προκάλεσαν αυξημένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης σε απομονωμένα λυσοσώματα των κυττάρων. Τα αποτελέσματα με χρήση της LRRK2 που έχει νεκρή ενεργότητα κινάσης ή με προσθήκη αναστολέα της πρωτεινικής κινάσης της LRRK2, έδειξαν ότι τα επίπεδα δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης επέστρεψαν στα φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, απομονωμένα λυσοσώματα από κυτταρική σειρά μακροφάγων χωρίς το γονίδιο της LRRK2, είχαν σημαντικά μειωμένη ενζυμική δραστηριότητα της β-γλυκοκεραμιδάσης. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν θετική συσχέτιση μεταξύ της ενεργότητας της κινάσης της LRRK2 πρωτείνης και της ενζυμικής δραστηριότητας της β-γλυκοκεραμιδάσης.","Parkinson’s disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder known primarily by its motor features. LRRK2 (leucine-rich repeat kinase 2) mutations are the major genetic cause for both familial and sporadic PD and they perturb its kinase activity. On the other hand GBA gene mutations are the highest risk factor for developing PD. GBA encodes the lysosomal enzyme β-glucocerebrosidase (GCase), which catalyzes the glucolipid glucosylceramide. Deficiency of GCase enzyme activity is linked to PD pathogenesis. In this study we identified that GCase activity is significantly increased in peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) from PD patients carriers of the G2019S LRRK2 mutation compared to healthy carriers of the mutation and healthy controls. This result was then ascertained in cellular models where hyper-active LRRK2 mutants induced increased GCase activity in isolated lysosomes. The increased GCase activity was rescued with a LRRK2 kinase inhibitor or a kinase-inactivating mutation. Moreover a macrophage cell line deficient in LRRK2 had decreased GCase activity and prominent decrease of GCase protein in lysosomal fractions. Overall, these findings suggest a positive correlation between LRRK2 kinase activity and GCase enzyme activity."],"dc:identifier":["uoadl:2885559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885559"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Intersecting signaling pathways between two common genetic causes of Parkinson's disease"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:27Z"}