{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885839"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2885839","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατάθλιψη και TMS","abstract":"Εισαγωγή: Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή είναι συχνή με επικράτηση περίπου 13% στους άνδρες και 21% στις γυναίκες. Το 30% των ασθενών δεν μπορεί να επιτύχει κλινική ανταπόκριση μέσω των διαθέσιμων αλγορίθμων φαρμακολογικής θεραπείας. Με την ανάπτυξη των νευροεπιστημών και της τεχνολογίας προστίθενται νέες προσεγγίσεις για την θεραπεία των ανθεκτικών μορφών κατάθλιψης. Η επαναλαμβανόμενη διακρανιακή μαγνητική διέγερση (rTMS) είναι μια θεραπεία που έχει καθοριστεί από τον FDA το 2008 κατάλληλη για χρήση στη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Σκοπός: Η ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών που αφορούν στο θεωρητικό και πρακτικό σκέλος της εφαρμογής του rTMS στη θεραπεία της κατάθλιψης. Οι μελέτες αφορούν στη μεθοδολογία, στις βέλτιστες παραμέτρους ερεθισμού ως προς τη θέση, τη συχνότητα, τη μορφή του πηνίου, την ένταση και των αριθμό των συνεδριών, των αριθμών των ερεθισμάτων ανά συνεδρία. Μέθοδος: Ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση του επαναλαμβανόμενου Διακρανιακού Μαγνητικού Ερεθισμού (rTMS) στην κατάθλιψη. Η παρούσα ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων Pubmed , Google Scholar, Medline για τα έτη 2004- 2019. Αποτελέσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός επιδρά στα συστήματα των νευροδιαβιβαστών, στον άξονα υποθαλάμου- υπόφυσης- επινεφριδίων, στη ρύθμιση της σύναψης. Το αποτέλεσμα έχει άμεση συσχέτιση με τις παραμέτρους ερεθισμού (εντόπιση, συχνότητα, ένταση, σειρές). Συμπεράσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (rTMS) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη μη επεμβατική μέθοδο στη θεραπεία της ανθεκτικής κατάθλιψης. Πρόσθετη έρευνα απαιτείται για την εγκατάσταση της ως βασική επιλογή θεραπείας τόσο στην κατάθλιψη όσο και σε άλλες νευροψυχιατρικές διαταραχές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή είναι συχνή με επικράτηση περίπου 13% στους άνδρες και 21% στις γυναίκες. Το 30% των ασθενών δεν μπορεί να επιτύχει κλινική ανταπόκριση μέσω των διαθέσιμων αλγορίθμων φαρμακολογικής θεραπείας. Με την ανάπτυξη των νευροεπιστημών και της τεχνολογίας προστίθενται νέες προσεγγίσεις για την θεραπεία των ανθεκτικών μορφών κατάθλιψης. Η επαναλαμβανόμενη διακρανιακή μαγνητική διέγερση (rTMS) είναι μια θεραπεία που έχει καθοριστεί από τον FDA το 2008 κατάλληλη για χρήση στη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Σκοπός: Η ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών που αφορούν στο θεωρητικό και πρακτικό σκέλος της εφαρμογής του rTMS στη θεραπεία της κατάθλιψης. Οι μελέτες αφορούν στη μεθοδολογία, στις βέλτιστες παραμέτρους ερεθισμού ως προς τη θέση, τη συχνότητα, τη μορφή του πηνίου, την ένταση και των αριθμό των συνεδριών, των αριθμών των ερεθισμάτων ανά συνεδρία. Μέθοδος: Ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση του επαναλαμβανόμενου Διακρανιακού Μαγνητικού Ερεθισμού (rTMS) στην κατάθλιψη. Η παρούσα ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων Pubmed , Google Scholar, Medline για τα έτη 2004- 2019. Αποτελέσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός επιδρά στα συστήματα των νευροδιαβιβαστών, στον άξονα υποθαλάμου- υπόφυσης- επινεφριδίων, στη ρύθμιση της σύναψης. Το αποτέλεσμα έχει άμεση συσχέτιση με τις παραμέτρους ερεθισμού (εντόπιση, συχνότητα, ένταση, σειρές). Συμπεράσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (rTMS) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη μη επεμβατική μέθοδο στη θεραπεία της ανθεκτικής κατάθλιψης. Πρόσθετη έρευνα απαιτείται για την εγκατάσταση της ως βασική επιλογή θεραπείας τόσο στην κατάθλιψη όσο και σε άλλες νευροψυχιατρικές διαταραχές.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακάσης Παναγιώτης","Karakasis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885839"],"render_values":[{"text":"uoadl:2885839","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885839","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885839","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2885839","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακάσης Παναγιώτης","Karakasis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2885839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885839"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή είναι συχνή με επικράτηση περίπου 13% στους άνδρες και 21% στις γυναίκες. Το 30% των ασθενών δεν μπορεί να επιτύχει κλινική ανταπόκριση μέσω των διαθέσιμων αλγορίθμων φαρμακολογικής θεραπείας. Με την ανάπτυξη των νευροεπιστημών και της τεχνολογίας προστίθενται νέες προσεγγίσεις για την θεραπεία των ανθεκτικών μορφών κατάθλιψης. Η επαναλαμβανόμενη διακρανιακή μαγνητική διέγερση (rTMS) είναι μια θεραπεία που έχει καθοριστεί από τον FDA το 2008 κατάλληλη για χρήση στη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Σκοπός: Η ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών που αφορούν στο θεωρητικό και πρακτικό σκέλος της εφαρμογής του rTMS στη θεραπεία της κατάθλιψης. Οι μελέτες αφορούν στη μεθοδολογία, στις βέλτιστες παραμέτρους ερεθισμού ως προς τη θέση, τη συχνότητα, τη μορφή του πηνίου, την ένταση και των αριθμό των συνεδριών, των αριθμών των ερεθισμάτων ανά συνεδρία. Μέθοδος: Ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση του επαναλαμβανόμενου Διακρανιακού Μαγνητικού Ερεθισμού (rTMS) στην κατάθλιψη. Η παρούσα ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων Pubmed , Google Scholar, Medline για τα έτη 2004- 2019. Αποτελέσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός επιδρά στα συστήματα των νευροδιαβιβαστών, στον άξονα υποθαλάμου- υπόφυσης- επινεφριδίων, στη ρύθμιση της σύναψης. Το αποτέλεσμα έχει άμεση συσχέτιση με τις παραμέτρους ερεθισμού (εντόπιση, συχνότητα, ένταση, σειρές). Συμπεράσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (rTMS) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη μη επεμβατική μέθοδο στη θεραπεία της ανθεκτικής κατάθλιψης. Πρόσθετη έρευνα απαιτείται για την εγκατάσταση της ως βασική επιλογή θεραπείας τόσο στην κατάθλιψη όσο και σε άλλες νευροψυχιατρικές διαταραχές.","Background: Major depressive disorder is common with about 13% prevalence in men and 21% in women. 30% of patients cannot achieve clinical response through the available pharmacological treatment algorithms. With the development of neuroscience and technology, new approaches are added to the treatment of resistant forms of depression. Repetitive Transcranial Magnetic Stimulation (rTMS) is from 2008 an FDA-approved treatment for the treatment of major depressive disorder. Purpose: A review of recent studies concerning the theoretical and practical aspects of the application of rTMS in the treatment of depression. The studies concern the methodology, the parameters regarding the position, the frequency, the coil structure, the intensity, the number of sessions, the number of stimulations per session. Methods: Review of existing literature on the use of repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS) in depression. This review was conducted in Pubmed, Google Scholar, Medline databases for 2004-2019. Results: Transcranial Magnetic Stimulation affects the neurotransmitter systems, the hypothalamic-pituitary-adrenal axis and the synapse. The result is directly related to the stimulation parameters (location, frequency, intensity, trains). Conclusion: Transcranial Magnetic Stimulation (rTMS) is a promising non-invasive method in the treatment of resistant depression. Additional research is needed to establish it as a primary treatment option in depression and other neuropsychiatric disorders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατάθλιψη και TMS"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακάσης Παναγιώτης","Karakasis Panagiotis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή είναι συχνή με επικράτηση περίπου 13% στους άνδρες και 21% στις γυναίκες. Το 30% των ασθενών δεν μπορεί να επιτύχει κλινική ανταπόκριση μέσω των διαθέσιμων αλγορίθμων φαρμακολογικής θεραπείας. Με την ανάπτυξη των νευροεπιστημών και της τεχνολογίας προστίθενται νέες προσεγγίσεις για την θεραπεία των ανθεκτικών μορφών κατάθλιψης. Η επαναλαμβανόμενη διακρανιακή μαγνητική διέγερση (rTMS) είναι μια θεραπεία που έχει καθοριστεί από τον FDA το 2008 κατάλληλη για χρήση στη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Σκοπός: Η ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών που αφορούν στο θεωρητικό και πρακτικό σκέλος της εφαρμογής του rTMS στη θεραπεία της κατάθλιψης. Οι μελέτες αφορούν στη μεθοδολογία, στις βέλτιστες παραμέτρους ερεθισμού ως προς τη θέση, τη συχνότητα, τη μορφή του πηνίου, την ένταση και των αριθμό των συνεδριών, των αριθμών των ερεθισμάτων ανά συνεδρία. Μέθοδος: Ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση του επαναλαμβανόμενου Διακρανιακού Μαγνητικού Ερεθισμού (rTMS) στην κατάθλιψη. Η παρούσα ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων Pubmed , Google Scholar, Medline για τα έτη 2004- 2019. Αποτελέσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός επιδρά στα συστήματα των νευροδιαβιβαστών, στον άξονα υποθαλάμου- υπόφυσης- επινεφριδίων, στη ρύθμιση της σύναψης. Το αποτέλεσμα έχει άμεση συσχέτιση με τις παραμέτρους ερεθισμού (εντόπιση, συχνότητα, ένταση, σειρές). Συμπεράσματα: Ο Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (rTMS) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη μη επεμβατική μέθοδο στη θεραπεία της ανθεκτικής κατάθλιψης. Πρόσθετη έρευνα απαιτείται για την εγκατάσταση της ως βασική επιλογή θεραπείας τόσο στην κατάθλιψη όσο και σε άλλες νευροψυχιατρικές διαταραχές.","Background: Major depressive disorder is common with about 13% prevalence in men and 21% in women. 30% of patients cannot achieve clinical response through the available pharmacological treatment algorithms. With the development of neuroscience and technology, new approaches are added to the treatment of resistant forms of depression. Repetitive Transcranial Magnetic Stimulation (rTMS) is from 2008 an FDA-approved treatment for the treatment of major depressive disorder. Purpose: A review of recent studies concerning the theoretical and practical aspects of the application of rTMS in the treatment of depression. The studies concern the methodology, the parameters regarding the position, the frequency, the coil structure, the intensity, the number of sessions, the number of stimulations per session. Methods: Review of existing literature on the use of repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS) in depression. This review was conducted in Pubmed, Google Scholar, Medline databases for 2004-2019. Results: Transcranial Magnetic Stimulation affects the neurotransmitter systems, the hypothalamic-pituitary-adrenal axis and the synapse. The result is directly related to the stimulation parameters (location, frequency, intensity, trains). Conclusion: Transcranial Magnetic Stimulation (rTMS) is a promising non-invasive method in the treatment of resistant depression. Additional research is needed to establish it as a primary treatment option in depression and other neuropsychiatric disorders."],"dc:identifier":["uoadl:2885839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2885839"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κατάθλιψη και TMS"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:29Z"}