{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886011"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886011","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της καθυστέρησης κατά τη θεραπεία 1ης γραμμής στην επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.","abstract":"Σκοπός Ο καρκίνος πνεύμονα αποτελεί πλέον τη συχνότερη και περισσότερο θανατηφόρα κακοήθεια και για τα δύο φύλα παγκοσμίως. Σε συγκεκριμένους ασθενείς η χορήγηση χημειοθεραπείας αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την επίδραση της καθυστέρησης κατά τη χορήγηση χημειοθεραπείας 1ης γραμμής στην επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος Εξετάστηκαν αναδρομικά 520 φάκελοι ασθενών με πρωτοπαθές μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα από το αρχείο της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία» μεταξύ 01/2016 και 12/2017. Προσδιορίστηκε το χρονικό διάστημα μεταξύ διάγνωσης και έναρξης χημειοθεραπείας, καθώς και άλλα χρονικά διαστήματα κατά τη συνήθη διαγνωστική προσέγγιση των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Aποτελέσματα Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 138 ασθενείς (83,3% άνδρες) με μέση ηλικία 67,9 έτη. Ο συχνότερος ιστολογικός τύπος ήταν το αδενοκαρκίνωμα (50%). Το 73,9% είχε κάποια συννοσηρότητα, κυρίως χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αρτηριακή υπέρταση. Τη στιγμή της διάγνωσης η πλειονότητα των ασθενών (69,6%) είχε νόσο σταδίου IV και οι υπόλοιποι είχαν τοπικά εκτεταμένη νόσο (στάδιο ΙΙΙ). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία 1ης γραμμής (συνδυασμό με πλατίνα ή μονοθεραπεία), ενώ το 42,8% υπεβλήθη επιπλέον σε ακτινοθεραπεία (ριζική ή παρηγορητική). Ο μέσος χρόνος έναρξης της χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ήταν 35,6 ημέρες. Στο 61,6% των ασθενών έγινε έναρξη της θεραπείας εντός 30 ημερών. Η μεγαλύτερη μέση καθυστέρηση παρατηρήθηκε στους ασθενείς σταδίου ΙΙΙΒ και η μικρότερη στο στάδιο IVA (46,3 και 24,7 ημέρες αντίστοιχα). Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών ήταν 8,14 μήνες (SD=1,51), με τη μικρότερη μέση επιβίωση να παρατηρείται στο στάδιο IVB (6,47 μήνες). Από την μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος (μη καθορισμένος), η επηρεασμένη βιολογική κατάσταση, τα συστηματικά συμπτώματα (απώλεια βάρους, ανορεξία) και η ύπαρξη οστικών μεταστάσεων κατά τη διάγνωση σχετίστηκαν αρνητικά με την επιβίωση, ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση παρέμειναν ο ιστολογικός τύπος και η γενική κατάσταση του ασθενούς. Η επιβίωση δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με το χρόνο έναρξης χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ή με κάποιο άλλο από τα προσδιοριζόμενα χρονικά διαστήματα. Συμπέρασμα Ο χρόνος έναρξης χημειοθεραπείας 1ης γραμμής (από τη διάγνωση) δεν επηρεάζει την επιβίωση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.","abstract_html":"Σκοπός Ο καρκίνος πνεύμονα αποτελεί πλέον τη συχνότερη και περισσότερο θανατηφόρα κακοήθεια και για τα δύο φύλα παγκοσμίως. Σε συγκεκριμένους ασθενείς η χορήγηση χημειοθεραπείας αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την επίδραση της καθυστέρησης κατά τη χορήγηση χημειοθεραπείας 1ης γραμμής στην επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος Εξετάστηκαν αναδρομικά 520 φάκελοι ασθενών με πρωτοπαθές μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα από το αρχείο της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία» μεταξύ 01/2016 και 12/2017. Προσδιορίστηκε το χρονικό διάστημα μεταξύ διάγνωσης και έναρξης χημειοθεραπείας, καθώς και άλλα χρονικά διαστήματα κατά τη συνήθη διαγνωστική προσέγγιση των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Aποτελέσματα Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 138 ασθενείς (83,3% άνδρες) με μέση ηλικία 67,9 έτη. Ο συχνότερος ιστολογικός τύπος ήταν το αδενοκαρκίνωμα (50%). Το 73,9% είχε κάποια συννοσηρότητα, κυρίως χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αρτηριακή υπέρταση. Τη στιγμή της διάγνωσης η πλειονότητα των ασθενών (69,6%) είχε νόσο σταδίου IV και οι υπόλοιποι είχαν τοπικά εκτεταμένη νόσο (στάδιο ΙΙΙ). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία 1ης γραμμής (συνδυασμό με πλατίνα ή μονοθεραπεία), ενώ το 42,8% υπεβλήθη επιπλέον σε ακτινοθεραπεία (ριζική ή παρηγορητική). Ο μέσος χρόνος έναρξης της χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ήταν 35,6 ημέρες. Στο 61,6% των ασθενών έγινε έναρξη της θεραπείας εντός 30 ημερών. Η μεγαλύτερη μέση καθυστέρηση παρατηρήθηκε στους ασθενείς σταδίου ΙΙΙΒ και η μικρότερη στο στάδιο IVA (46,3 και 24,7 ημέρες αντίστοιχα). Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών ήταν 8,14 μήνες (SD=1,51), με τη μικρότερη μέση επιβίωση να παρατηρείται στο στάδιο IVB (6,47 μήνες). Από την μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος (μη καθορισμένος), η επηρεασμένη βιολογική κατάσταση, τα συστηματικά συμπτώματα (απώλεια βάρους, ανορεξία) και η ύπαρξη οστικών μεταστάσεων κατά τη διάγνωση σχετίστηκαν αρνητικά με την επιβίωση, ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση παρέμειναν ο ιστολογικός τύπος και η γενική κατάσταση του ασθενούς. Η επιβίωση δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με το χρόνο έναρξης χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ή με κάποιο άλλο από τα προσδιοριζόμενα χρονικά διαστήματα. Συμπέρασμα Ο χρόνος έναρξης χημειοθεραπείας 1ης γραμμής (από τη διάγνωση) δεν επηρεάζει την επιβίωση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κορομηλιάς Αθανάσιος","Koromilias Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886011"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886011","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886011","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886011","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886011","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κορομηλιάς Αθανάσιος","Koromilias Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886011"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός Ο καρκίνος πνεύμονα αποτελεί πλέον τη συχνότερη και περισσότερο θανατηφόρα κακοήθεια και για τα δύο φύλα παγκοσμίως. Σε συγκεκριμένους ασθενείς η χορήγηση χημειοθεραπείας αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την επίδραση της καθυστέρησης κατά τη χορήγηση χημειοθεραπείας 1ης γραμμής στην επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος Εξετάστηκαν αναδρομικά 520 φάκελοι ασθενών με πρωτοπαθές μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα από το αρχείο της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία» μεταξύ 01/2016 και 12/2017. Προσδιορίστηκε το χρονικό διάστημα μεταξύ διάγνωσης και έναρξης χημειοθεραπείας, καθώς και άλλα χρονικά διαστήματα κατά τη συνήθη διαγνωστική προσέγγιση των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Aποτελέσματα Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 138 ασθενείς (83,3% άνδρες) με μέση ηλικία 67,9 έτη. Ο συχνότερος ιστολογικός τύπος ήταν το αδενοκαρκίνωμα (50%). Το 73,9% είχε κάποια συννοσηρότητα, κυρίως χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αρτηριακή υπέρταση. Τη στιγμή της διάγνωσης η πλειονότητα των ασθενών (69,6%) είχε νόσο σταδίου IV και οι υπόλοιποι είχαν τοπικά εκτεταμένη νόσο (στάδιο ΙΙΙ). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία 1ης γραμμής (συνδυασμό με πλατίνα ή μονοθεραπεία), ενώ το 42,8% υπεβλήθη επιπλέον σε ακτινοθεραπεία (ριζική ή παρηγορητική). Ο μέσος χρόνος έναρξης της χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ήταν 35,6 ημέρες. Στο 61,6% των ασθενών έγινε έναρξη της θεραπείας εντός 30 ημερών. Η μεγαλύτερη μέση καθυστέρηση παρατηρήθηκε στους ασθενείς σταδίου ΙΙΙΒ και η μικρότερη στο στάδιο IVA (46,3 και 24,7 ημέρες αντίστοιχα). Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών ήταν 8,14 μήνες (SD=1,51), με τη μικρότερη μέση επιβίωση να παρατηρείται στο στάδιο IVB (6,47 μήνες). Από την μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος (μη καθορισμένος), η επηρεασμένη βιολογική κατάσταση, τα συστηματικά συμπτώματα (απώλεια βάρους, ανορεξία) και η ύπαρξη οστικών μεταστάσεων κατά τη διάγνωση σχετίστηκαν αρνητικά με την επιβίωση, ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση παρέμειναν ο ιστολογικός τύπος και η γενική κατάσταση του ασθενούς. Η επιβίωση δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με το χρόνο έναρξης χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ή με κάποιο άλλο από τα προσδιοριζόμενα χρονικά διαστήματα. Συμπέρασμα Ο χρόνος έναρξης χημειοθεραπείας 1ης γραμμής (από τη διάγνωση) δεν επηρεάζει την επιβίωση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.","Purpose The incidence of lung cancer is increasing and nowadays it is the most frequent cause of cancer-related mortality for both sexes worldwide. Chemotherapy is the treatment of choice for a certain group of patients. This study examines the effect of delayed onset of first-line chemotherapy on the survival of patients with non-small cell lung cancer. Method We retrospectively searched the medical records of 520 patients with primary non-small cell lung cancer of the Oncology in \"Sotiria\" Hospital during the period 01/2016-12/2017. The time interval between diagnosis and initiation of chemotherapy, as well as other time intervals during the usual diagnostic route of patients with lung cancer, were determined. Results The sample consisted of 138 patients (83.3% men) with an average age of 67.9 years. Adenocarcinoma was the most common histological type (50%). 73.9% had co-morbidities, mainly arterial hypertension and chronic obstructive pulmonary disease. At the time of diagnosis, the majority (69.6%) had stage IV disease and the others had locally advanced disease (stage III). All patients received first-line chemotherapy (platinum doublets or monotherapy), while 42.8% received also radiotherapy (radical or palliative). The mean time between diagnosis and chemotherapy onset was 35.6 days. 61.6% of patients started treatment within 30 days. Stage IIIB patients had the longest delay, while the shortest interval was observed in stage IVA (46.3 and 24.7 days respectively). The mean survival was 8.14 months (SD=1.51), with the lowest mean survival observed in stage IVB (6.47 months). The mean progression-free survival was 5.05 months (SD=2.10). The univariate analysis indicated histological type (not otherwise specified-ΝΟS), poor performance status, bone metastases and systemic symptoms such as anorexia and weight loss presented at diagnosis as negative prognostic factors. Poor performance status and histological type remained after multivariate analysis. No statistically significant correlation was observed between survival and time from diagnosis to chemotherapy commencement. There was also no significant relation between survival and the other determined time intervals. Conclusion The onset of first-line chemotherapy (from diagnosis) does not affect the survival of non-small cell lung cancer patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της καθυστέρησης κατά τη θεραπεία 1ης γραμμής στην επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κορομηλιάς Αθανάσιος","Koromilias Athanasios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σκοπός Ο καρκίνος πνεύμονα αποτελεί πλέον τη συχνότερη και περισσότερο θανατηφόρα κακοήθεια και για τα δύο φύλα παγκοσμίως. Σε συγκεκριμένους ασθενείς η χορήγηση χημειοθεραπείας αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την επίδραση της καθυστέρησης κατά τη χορήγηση χημειοθεραπείας 1ης γραμμής στην επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος Εξετάστηκαν αναδρομικά 520 φάκελοι ασθενών με πρωτοπαθές μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα από το αρχείο της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία» μεταξύ 01/2016 και 12/2017. Προσδιορίστηκε το χρονικό διάστημα μεταξύ διάγνωσης και έναρξης χημειοθεραπείας, καθώς και άλλα χρονικά διαστήματα κατά τη συνήθη διαγνωστική προσέγγιση των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Aποτελέσματα Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 138 ασθενείς (83,3% άνδρες) με μέση ηλικία 67,9 έτη. Ο συχνότερος ιστολογικός τύπος ήταν το αδενοκαρκίνωμα (50%). Το 73,9% είχε κάποια συννοσηρότητα, κυρίως χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αρτηριακή υπέρταση. Τη στιγμή της διάγνωσης η πλειονότητα των ασθενών (69,6%) είχε νόσο σταδίου IV και οι υπόλοιποι είχαν τοπικά εκτεταμένη νόσο (στάδιο ΙΙΙ). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία 1ης γραμμής (συνδυασμό με πλατίνα ή μονοθεραπεία), ενώ το 42,8% υπεβλήθη επιπλέον σε ακτινοθεραπεία (ριζική ή παρηγορητική). Ο μέσος χρόνος έναρξης της χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ήταν 35,6 ημέρες. Στο 61,6% των ασθενών έγινε έναρξη της θεραπείας εντός 30 ημερών. Η μεγαλύτερη μέση καθυστέρηση παρατηρήθηκε στους ασθενείς σταδίου ΙΙΙΒ και η μικρότερη στο στάδιο IVA (46,3 και 24,7 ημέρες αντίστοιχα). Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών ήταν 8,14 μήνες (SD=1,51), με τη μικρότερη μέση επιβίωση να παρατηρείται στο στάδιο IVB (6,47 μήνες). Από την μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος (μη καθορισμένος), η επηρεασμένη βιολογική κατάσταση, τα συστηματικά συμπτώματα (απώλεια βάρους, ανορεξία) και η ύπαρξη οστικών μεταστάσεων κατά τη διάγνωση σχετίστηκαν αρνητικά με την επιβίωση, ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση παρέμειναν ο ιστολογικός τύπος και η γενική κατάσταση του ασθενούς. Η επιβίωση δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με το χρόνο έναρξης χημειοθεραπείας από τη διάγνωση ή με κάποιο άλλο από τα προσδιοριζόμενα χρονικά διαστήματα. Συμπέρασμα Ο χρόνος έναρξης χημειοθεραπείας 1ης γραμμής (από τη διάγνωση) δεν επηρεάζει την επιβίωση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.","Purpose The incidence of lung cancer is increasing and nowadays it is the most frequent cause of cancer-related mortality for both sexes worldwide. Chemotherapy is the treatment of choice for a certain group of patients. This study examines the effect of delayed onset of first-line chemotherapy on the survival of patients with non-small cell lung cancer. Method We retrospectively searched the medical records of 520 patients with primary non-small cell lung cancer of the Oncology in \"Sotiria\" Hospital during the period 01/2016-12/2017. The time interval between diagnosis and initiation of chemotherapy, as well as other time intervals during the usual diagnostic route of patients with lung cancer, were determined. Results The sample consisted of 138 patients (83.3% men) with an average age of 67.9 years. Adenocarcinoma was the most common histological type (50%). 73.9% had co-morbidities, mainly arterial hypertension and chronic obstructive pulmonary disease. At the time of diagnosis, the majority (69.6%) had stage IV disease and the others had locally advanced disease (stage III). All patients received first-line chemotherapy (platinum doublets or monotherapy), while 42.8% received also radiotherapy (radical or palliative). The mean time between diagnosis and chemotherapy onset was 35.6 days. 61.6% of patients started treatment within 30 days. Stage IIIB patients had the longest delay, while the shortest interval was observed in stage IVA (46.3 and 24.7 days respectively). The mean survival was 8.14 months (SD=1.51), with the lowest mean survival observed in stage IVB (6.47 months). The mean progression-free survival was 5.05 months (SD=2.10). The univariate analysis indicated histological type (not otherwise specified-ΝΟS), poor performance status, bone metastases and systemic symptoms such as anorexia and weight loss presented at diagnosis as negative prognostic factors. Poor performance status and histological type remained after multivariate analysis. No statistically significant correlation was observed between survival and time from diagnosis to chemotherapy commencement. There was also no significant relation between survival and the other determined time intervals. Conclusion The onset of first-line chemotherapy (from diagnosis) does not affect the survival of non-small cell lung cancer patients."],"dc:identifier":["uoadl:2886011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886011"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση της καθυστέρησης κατά τη θεραπεία 1ης γραμμής στην επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z"}