{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886015"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886015","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και υπογονιμότητα","abstract":"Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ) είναι η πιο συνηθισμένη αιτία ανωοθυλακιορρηξίας και επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Τα προτεινόμενα διαγνωστικά κριτήρια για το ΣΠΩ περιλαμβάνουν δύο από τα τρία χαρακτηριστικά: περίσσεια ανδρογόνων, διαταραχή της έμμηνης ρύσης και εμφάνιση πολυκυστικών ωοθηκών στον υπερηχογράφημα. Το ΣΠΩ μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη κακοήθειας. Επιπλέον, οι γυναίκες με ΣΠΩ παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Διάφοροι παράγοντες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές εκδηλώσεις και είναι σημαντικό να καθοριστούν κριτήρια για την επίτευξη ακριβούς διάγνωσης του ΣΠΩ, ειδικά μεταξύ των εφήβων ασθενών, λόγω της αλληλεπικάλυψης μεταξύ των χαρακτηριστικών του ΣΠΩ και των φυσιολογικών ευρημάτων στην εφηβεία. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική ανασκόπηση μετά από συστηματική αναζήτηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, στη βάση δεδομένων “Pubmed” καλύπτοντας χρονικό διάστημα περίπου 10 ετών, χρησιμοποιώντας αντίστοιχες λέξεις-κλειδιά. Παρουσιάζονται στοιχεία για το συσχετισμό του ΣΠΩ με την αντίσταση στην ινσουλίνη, το σωματικό βάρος των γυναικών και την εμφάνισή του στην αναπαραγωγική ηλικία. Στη συνέχεια περιγράφεται η σχέση του με την υπογονιμότητα και τις επιπλοκές στην κύηση. Tο ΣΠΩ έχει συσχετιστεί και με μεταβολικές συννοσηρότητες. H έλλειψη τυποποιημένων διαγνωστικών κριτηρίων, η ποικιλομορφία της κλινικής εικόνας και η παρουσία παχυσαρκίας, καθιστούν δύσκολη τη διαχείρισή του. Έτσι, η προσέγγιση των μεταβολικών ανωμαλιών θα πρέπει να προσαρμόζεται στους κινδύνους και τους στόχους της θεραπείας κάθε γυναίκας ξεχωριστά. Οι κύριες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φαρμακευτική θεραπεία, συνδυασμούς τους και σε μερικές περιπτώσεις χειρουργική παρέμβαση. Για παράδειγμα, η θεραπεία με μετφορμίνη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την ινσουλίνη μειώνοντας τη γλυκόζη του αίματος και τα επίπεδα των ανδρογόνων. Τα αποτελέσματα είναι πιο ισχυρά όταν συνδυάζονται με παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής. Διερευνώνται επίσης ειδικές συσχετίσεις σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες, διαγνωστικές προσεγγίσεις και μεταβολικές εκδηλώσεις. Παρατίθενται φαρμακευτικές και μη επιλογές για την αντιμετώπισή του, σε ειδικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Πολλές πτυχές του συνδρόμου εξακολουθούν να απαιτούν διευκρίνιση. Σε αυτή την ανασκόπηση έγινε προσπάθεια προσδιορισμού των συσχετίσεων του συνδρόμου με την υπογονιμότητα, από το επίπεδο της διάγνωσης έως και της θεραπείας.","abstract_html":"Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ) είναι η πιο συνηθισμένη αιτία ανωοθυλακιορρηξίας και επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Τα προτεινόμενα διαγνωστικά κριτήρια για το ΣΠΩ περιλαμβάνουν δύο από τα τρία χαρακτηριστικά: περίσσεια ανδρογόνων, διαταραχή της έμμηνης ρύσης και εμφάνιση πολυκυστικών ωοθηκών στον υπερηχογράφημα. Το ΣΠΩ μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη κακοήθειας. Επιπλέον, οι γυναίκες με ΣΠΩ παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Διάφοροι παράγοντες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές εκδηλώσεις και είναι σημαντικό να καθοριστούν κριτήρια για την επίτευξη ακριβούς διάγνωσης του ΣΠΩ, ειδικά μεταξύ των εφήβων ασθενών, λόγω της αλληλεπικάλυψης μεταξύ των χαρακτηριστικών του ΣΠΩ και των φυσιολογικών ευρημάτων στην εφηβεία. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική ανασκόπηση μετά από συστηματική αναζήτηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, στη βάση δεδομένων “Pubmed” καλύπτοντας χρονικό διάστημα περίπου 10 ετών, χρησιμοποιώντας αντίστοιχες λέξεις-κλειδιά. Παρουσιάζονται στοιχεία για το συσχετισμό του ΣΠΩ με την αντίσταση στην ινσουλίνη, το σωματικό βάρος των γυναικών και την εμφάνισή του στην αναπαραγωγική ηλικία. Στη συνέχεια περιγράφεται η σχέση του με την υπογονιμότητα και τις επιπλοκές στην κύηση. Tο ΣΠΩ έχει συσχετιστεί και με μεταβολικές συννοσηρότητες. H έλλειψη τυποποιημένων διαγνωστικών κριτηρίων, η ποικιλομορφία της κλινικής εικόνας και η παρουσία παχυσαρκίας, καθιστούν δύσκολη τη διαχείρισή του. Έτσι, η προσέγγιση των μεταβολικών ανωμαλιών θα πρέπει να προσαρμόζεται στους κινδύνους και τους στόχους της θεραπείας κάθε γυναίκας ξεχωριστά. Οι κύριες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φαρμακευτική θεραπεία, συνδυασμούς τους και σε μερικές περιπτώσεις χειρουργική παρέμβαση. Για παράδειγμα, η θεραπεία με μετφορμίνη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την ινσουλίνη μειώνοντας τη γλυκόζη του αίματος και τα επίπεδα των ανδρογόνων. Τα αποτελέσματα είναι πιο ισχυρά όταν συνδυάζονται με παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής. Διερευνώνται επίσης ειδικές συσχετίσεις σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες, διαγνωστικές προσεγγίσεις και μεταβολικές εκδηλώσεις. Παρατίθενται φαρμακευτικές και μη επιλογές για την αντιμετώπισή του, σε ειδικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Πολλές πτυχές του συνδρόμου εξακολουθούν να απαιτούν διευκρίνιση. Σε αυτή την ανασκόπηση έγινε προσπάθεια προσδιορισμού των συσχετίσεων του συνδρόμου με την υπογονιμότητα, από το επίπεδο της διάγνωσης έως και της θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιωτίδη Ελένη","Panagiotidi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886015"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886015","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886015","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886015","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886015","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιωτίδη Ελένη","Panagiotidi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886015"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ) είναι η πιο συνηθισμένη αιτία ανωοθυλακιορρηξίας και επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Τα προτεινόμενα διαγνωστικά κριτήρια για το ΣΠΩ περιλαμβάνουν δύο από τα τρία χαρακτηριστικά: περίσσεια ανδρογόνων, διαταραχή της έμμηνης ρύσης και εμφάνιση πολυκυστικών ωοθηκών στον υπερηχογράφημα. Το ΣΠΩ μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη κακοήθειας. Επιπλέον, οι γυναίκες με ΣΠΩ παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Διάφοροι παράγοντες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές εκδηλώσεις και είναι σημαντικό να καθοριστούν κριτήρια για την επίτευξη ακριβούς διάγνωσης του ΣΠΩ, ειδικά μεταξύ των εφήβων ασθενών, λόγω της αλληλεπικάλυψης μεταξύ των χαρακτηριστικών του ΣΠΩ και των φυσιολογικών ευρημάτων στην εφηβεία. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική ανασκόπηση μετά από συστηματική αναζήτηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, στη βάση δεδομένων “Pubmed” καλύπτοντας χρονικό διάστημα περίπου 10 ετών, χρησιμοποιώντας αντίστοιχες λέξεις-κλειδιά. Παρουσιάζονται στοιχεία για το συσχετισμό του ΣΠΩ με την αντίσταση στην ινσουλίνη, το σωματικό βάρος των γυναικών και την εμφάνισή του στην αναπαραγωγική ηλικία. Στη συνέχεια περιγράφεται η σχέση του με την υπογονιμότητα και τις επιπλοκές στην κύηση. Tο ΣΠΩ έχει συσχετιστεί και με μεταβολικές συννοσηρότητες. H έλλειψη τυποποιημένων διαγνωστικών κριτηρίων, η ποικιλομορφία της κλινικής εικόνας και η παρουσία παχυσαρκίας, καθιστούν δύσκολη τη διαχείρισή του. Έτσι, η προσέγγιση των μεταβολικών ανωμαλιών θα πρέπει να προσαρμόζεται στους κινδύνους και τους στόχους της θεραπείας κάθε γυναίκας ξεχωριστά. Οι κύριες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φαρμακευτική θεραπεία, συνδυασμούς τους και σε μερικές περιπτώσεις χειρουργική παρέμβαση. Για παράδειγμα, η θεραπεία με μετφορμίνη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την ινσουλίνη μειώνοντας τη γλυκόζη του αίματος και τα επίπεδα των ανδρογόνων. Τα αποτελέσματα είναι πιο ισχυρά όταν συνδυάζονται με παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής. Διερευνώνται επίσης ειδικές συσχετίσεις σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες, διαγνωστικές προσεγγίσεις και μεταβολικές εκδηλώσεις. Παρατίθενται φαρμακευτικές και μη επιλογές για την αντιμετώπισή του, σε ειδικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Πολλές πτυχές του συνδρόμου εξακολουθούν να απαιτούν διευκρίνιση. Σε αυτή την ανασκόπηση έγινε προσπάθεια προσδιορισμού των συσχετίσεων του συνδρόμου με την υπογονιμότητα, από το επίπεδο της διάγνωσης έως και της θεραπείας.","Polycystic ovary syndrome (PCOS) is the most common cause of anovulatory infertility and a notable proportion of women of reproductive age are affected. Proposed diagnosrtic criteria for PCOS include two out of three features: androgen excess, menstrual irregularity, and polycystic ovary appearance on ultrasound (PCO). It may constitute a risk factor for cancer development. In addition, PCOS women present higher risk for type ΙΙ diabetes and higher prevalence of cardiovascular risk factors. Different factors could result in different manifestations and it is essential to establish criteria to achieve an exact diagnosis of PCOS, especially among adolescent patients, because of the overlap between features of PCO syndrome and physiological findings in puberty. Τhe technology of ultrasonography is improving and accuracy is increasing, but remains dependent on the equipment available. A descriptive review was performed after a systematic search of contemporary literature in the “Pubmed” database and covers a period of about 10 years, using corresponding keywords. Data will be presented on the correlation with insulin resistance, body weight and its occurrence in reproductive age. Next, the syndrome’s relation to infertility and pregnancy complications is described. PCOS has also been associated with metabolic comorbidities. Confounders, such as the lack of standard diagnostic criteria, heterogeneity of the clinical presentation, and presence of obesity, make management of PCOS difficult. Therefore, the approach to metabolic abnormalities should be tailored to the risks and treatment goals of each individual woman. The main interventions include lifestyle changes, pharmacological therapy, and bariatric surgery. Treatment with metformin has been shown to improve insulin sensitivity, lowering blood glucose and androgen levels. These effects are more potent when combined with lifestyle interventions. Special correlations in specific age groups, diagnostic approaches and metabolic manifestations. Pharmaceutical and non-pharmaceutical options, such as assisted reproduction, are being listed. Many aspects of the syndrome still require clarification. In this review an attempt was made to determine the associations of the syndrome with infertility, from the level of diagnosis to treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και υπογονιμότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιωτίδη Ελένη","Panagiotidi Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ) είναι η πιο συνηθισμένη αιτία ανωοθυλακιορρηξίας και επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Τα προτεινόμενα διαγνωστικά κριτήρια για το ΣΠΩ περιλαμβάνουν δύο από τα τρία χαρακτηριστικά: περίσσεια ανδρογόνων, διαταραχή της έμμηνης ρύσης και εμφάνιση πολυκυστικών ωοθηκών στον υπερηχογράφημα. Το ΣΠΩ μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη κακοήθειας. Επιπλέον, οι γυναίκες με ΣΠΩ παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Διάφοροι παράγοντες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές εκδηλώσεις και είναι σημαντικό να καθοριστούν κριτήρια για την επίτευξη ακριβούς διάγνωσης του ΣΠΩ, ειδικά μεταξύ των εφήβων ασθενών, λόγω της αλληλεπικάλυψης μεταξύ των χαρακτηριστικών του ΣΠΩ και των φυσιολογικών ευρημάτων στην εφηβεία. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική ανασκόπηση μετά από συστηματική αναζήτηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, στη βάση δεδομένων “Pubmed” καλύπτοντας χρονικό διάστημα περίπου 10 ετών, χρησιμοποιώντας αντίστοιχες λέξεις-κλειδιά. Παρουσιάζονται στοιχεία για το συσχετισμό του ΣΠΩ με την αντίσταση στην ινσουλίνη, το σωματικό βάρος των γυναικών και την εμφάνισή του στην αναπαραγωγική ηλικία. Στη συνέχεια περιγράφεται η σχέση του με την υπογονιμότητα και τις επιπλοκές στην κύηση. Tο ΣΠΩ έχει συσχετιστεί και με μεταβολικές συννοσηρότητες. H έλλειψη τυποποιημένων διαγνωστικών κριτηρίων, η ποικιλομορφία της κλινικής εικόνας και η παρουσία παχυσαρκίας, καθιστούν δύσκολη τη διαχείρισή του. Έτσι, η προσέγγιση των μεταβολικών ανωμαλιών θα πρέπει να προσαρμόζεται στους κινδύνους και τους στόχους της θεραπείας κάθε γυναίκας ξεχωριστά. Οι κύριες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φαρμακευτική θεραπεία, συνδυασμούς τους και σε μερικές περιπτώσεις χειρουργική παρέμβαση. Για παράδειγμα, η θεραπεία με μετφορμίνη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την ινσουλίνη μειώνοντας τη γλυκόζη του αίματος και τα επίπεδα των ανδρογόνων. Τα αποτελέσματα είναι πιο ισχυρά όταν συνδυάζονται με παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής. Διερευνώνται επίσης ειδικές συσχετίσεις σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες, διαγνωστικές προσεγγίσεις και μεταβολικές εκδηλώσεις. Παρατίθενται φαρμακευτικές και μη επιλογές για την αντιμετώπισή του, σε ειδικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Πολλές πτυχές του συνδρόμου εξακολουθούν να απαιτούν διευκρίνιση. Σε αυτή την ανασκόπηση έγινε προσπάθεια προσδιορισμού των συσχετίσεων του συνδρόμου με την υπογονιμότητα, από το επίπεδο της διάγνωσης έως και της θεραπείας.","Polycystic ovary syndrome (PCOS) is the most common cause of anovulatory infertility and a notable proportion of women of reproductive age are affected. Proposed diagnosrtic criteria for PCOS include two out of three features: androgen excess, menstrual irregularity, and polycystic ovary appearance on ultrasound (PCO). It may constitute a risk factor for cancer development. In addition, PCOS women present higher risk for type ΙΙ diabetes and higher prevalence of cardiovascular risk factors. Different factors could result in different manifestations and it is essential to establish criteria to achieve an exact diagnosis of PCOS, especially among adolescent patients, because of the overlap between features of PCO syndrome and physiological findings in puberty. Τhe technology of ultrasonography is improving and accuracy is increasing, but remains dependent on the equipment available. A descriptive review was performed after a systematic search of contemporary literature in the “Pubmed” database and covers a period of about 10 years, using corresponding keywords. Data will be presented on the correlation with insulin resistance, body weight and its occurrence in reproductive age. Next, the syndrome’s relation to infertility and pregnancy complications is described. PCOS has also been associated with metabolic comorbidities. Confounders, such as the lack of standard diagnostic criteria, heterogeneity of the clinical presentation, and presence of obesity, make management of PCOS difficult. Therefore, the approach to metabolic abnormalities should be tailored to the risks and treatment goals of each individual woman. The main interventions include lifestyle changes, pharmacological therapy, and bariatric surgery. Treatment with metformin has been shown to improve insulin sensitivity, lowering blood glucose and androgen levels. These effects are more potent when combined with lifestyle interventions. Special correlations in specific age groups, diagnostic approaches and metabolic manifestations. Pharmaceutical and non-pharmaceutical options, such as assisted reproduction, are being listed. Many aspects of the syndrome still require clarification. In this review an attempt was made to determine the associations of the syndrome with infertility, from the level of diagnosis to treatment."],"dc:identifier":["uoadl:2886015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886015"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και υπογονιμότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z"}