{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886037"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886037","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κόπωση συμπόνιας των επαγγελματιών υγείας στο Βόρειο Αιγαίο - μία συγχρονική μελέτη.","abstract":"Σημασία: Oι επαγγελματίες υγείας καλούνται να διαχειριστούν την ασθένεια και τον πόνο του ατόμου, καθώς και να αντιμετωπίσουν παράλληλα τις συνθήκες που προκύπτουν στην επαγγελματική και προσωπική ζωή τους. Η άμεση εμπλοκή με το άτομο και οι εντάσεις που βιώνουν συνηγορούν στη συναισθηματική, σωματική, κοινωνική και πνευματική εξάντληση καθώς και στη μείωση της επιθυμίας να συμπονέσουν και να φροντίσουν τους άλλους. Αυτή η συνθήκη συναντάται να περιγράφεται στη βιβλιογραφία ως κόπωση συμπόνιας (compassion fatigue). Τα υψηλά ποσοστά κόπωσης συμπόνιας οδηγούν τον επαγγελματία να χάσει την ικανότητα του να νιώσει ικανοποίηση ή χαρά, επαγγελματική ή προσωπική. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας ήταν η διερεύνηση της ποιότητας της επαγγελματικής ζωής των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται στο Βόρειο Αιγαίο σύμφωνα με την κλίμακα επαγγελματικής ποιότητας ζωής Professional Quality of Life Scale - Proqol και η διερεύνηση συσχετίσεων μεταξύ κοινωνικοδημογραφικών και εργασιακών χαρακτηριστικών του δείγματος και των τριών υποκλιμάκων της ποιότητας επαγγελματικής ζωής. Μέθοδος: Συγχρονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2019. Στην έρευνα συμμετείχαν 111 επαγγελματίες υγείας που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το δείγμα της έρευνας είναι οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι εργάζονται και στους τρεις τομείς υγειονομικής περίθαλψης (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη), δημοσίου και εργαζόμενοι σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το ερωτηματολόγιο που χορηγήθηκε στους επαγγελματίες υγείας περιλαμβάνει κοινωνικο-δημογραφικά και εργασιακά χαρακτηριστικά και την κλίμακα Επαγγελματικής Ποιότητας Ζωής – ProQOL (Stamm, 2010). Αποτελέσματα: Η κλίμακα καθορίζει τρεις συνιστώσες, στις οποίες φαίνεται ότι εκείνη της Ικανοποίησης Συμπόνιας έχει σημαντικά την υψηλότερη μέση βαθμολογία (37,4) έναντι της Επαγγελματικής Εξουθένωσης (30,9) ή του Δευτερογενούς Τραυματικού στρες (27,3). Σημειώνεται λοιπόν και σύμφωνα με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης ότι και οι τρεις υποκλίμακες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους (p<0,05). Τα εργασιακά τους χαρακτηριστικά ωστόσο, είναι εκείνα που καθορίζουν ή δύναται να επηρεάζουν την Ποιότητα Ζωής τους. Συγκεκριμένα, η Ικανοποίηση συμπόνιας επηρεάζεται αρνητικώς σημαντικά από το εργασιακό κλίμα, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) μειώνονται σημαντικά τα επίπεδα Ικανοποίησης συμπόνιας (stand. beta=-0,266, p=0,013). Στην επαγγελματική εξουθένωση, η ειδικότητα και συγκεκριμένα οι ψυχολόγοι ή/και νοσηλευτές ή/και κοινωνικοί λειτουργοί φαίνεται να προσδίδουν προγνωστικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=0,605, p=0,016) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) αυξάνονται σημαντικά τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης (stand. beta=0,434, p<0,001). Στο Δευτερογενές Τραυματικό στρες, η αύξηση των ετών προϋπηρεσίας φαίνεται να προσδίδει οριακά σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=-0,400, p=0,050) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας χρειάζονται πληροφόρηση και ενημέρωση για τον εργασιακό κίνδυνο της κόπωσης συμπόνιας, ο οποίος ελλοχεύει από την πρακτική άσκηση του επαγγέλματος. Τα στελέχη διοίκησης είναι σημαντικό να δώσουν τη σημαίνουσα σημασία σε παρεμβάσεις πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου της κόπωσης συμπόνιας, εστιάζοντας στους προγνωστικούς παράγοντες που έχει φανεί από τις έρευνες ότι επηρεάζουν. Η ανάληψη πρωτοβουλιών από τους φορείς εργασίας και η δημιουργία προγραμμάτων ψυχολογικής υποστήριξης και ενίσχυσης της επαγγελματικής αυτοαποτελεσματικότητας θεωρείται ένα σημαντικό μέτρο διαχείρισης του προβλήματος και βελτίωσης τόσο των συνθηκών εργασίας των επαγγελματιών, όσο και της αύξησης του επιπέδου των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","abstract_html":"Σημασία: Oι επαγγελματίες υγείας καλούνται να διαχειριστούν την ασθένεια και τον πόνο του ατόμου, καθώς και να αντιμετωπίσουν παράλληλα τις συνθήκες που προκύπτουν στην επαγγελματική και προσωπική ζωή τους. Η άμεση εμπλοκή με το άτομο και οι εντάσεις που βιώνουν συνηγορούν στη συναισθηματική, σωματική, κοινωνική και πνευματική εξάντληση καθώς και στη μείωση της επιθυμίας να συμπονέσουν και να φροντίσουν τους άλλους. Αυτή η συνθήκη συναντάται να περιγράφεται στη βιβλιογραφία ως κόπωση συμπόνιας (compassion fatigue). Τα υψηλά ποσοστά κόπωσης συμπόνιας οδηγούν τον επαγγελματία να χάσει την ικανότητα του να νιώσει ικανοποίηση ή χαρά, επαγγελματική ή προσωπική. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας ήταν η διερεύνηση της ποιότητας της επαγγελματικής ζωής των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται στο Βόρειο Αιγαίο σύμφωνα με την κλίμακα επαγγελματικής ποιότητας ζωής Professional Quality of Life Scale - Proqol και η διερεύνηση συσχετίσεων μεταξύ κοινωνικοδημογραφικών και εργασιακών χαρακτηριστικών του δείγματος και των τριών υποκλιμάκων της ποιότητας επαγγελματικής ζωής. Μέθοδος: Συγχρονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2019. Στην έρευνα συμμετείχαν 111 επαγγελματίες υγείας που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το δείγμα της έρευνας είναι οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι εργάζονται και στους τρεις τομείς υγειονομικής περίθαλψης (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη), δημοσίου και εργαζόμενοι σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το ερωτηματολόγιο που χορηγήθηκε στους επαγγελματίες υγείας περιλαμβάνει κοινωνικο-δημογραφικά και εργασιακά χαρακτηριστικά και την κλίμακα Επαγγελματικής Ποιότητας Ζωής – ProQOL (Stamm, 2010). Αποτελέσματα: Η κλίμακα καθορίζει τρεις συνιστώσες, στις οποίες φαίνεται ότι εκείνη της Ικανοποίησης Συμπόνιας έχει σημαντικά την υψηλότερη μέση βαθμολογία (37,4) έναντι της Επαγγελματικής Εξουθένωσης (30,9) ή του Δευτερογενούς Τραυματικού στρες (27,3). Σημειώνεται λοιπόν και σύμφωνα με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης ότι και οι τρεις υποκλίμακες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους (p&lt;0,05). Τα εργασιακά τους χαρακτηριστικά ωστόσο, είναι εκείνα που καθορίζουν ή δύναται να επηρεάζουν την Ποιότητα Ζωής τους. Συγκεκριμένα, η Ικανοποίηση συμπόνιας επηρεάζεται αρνητικώς σημαντικά από το εργασιακό κλίμα, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) μειώνονται σημαντικά τα επίπεδα Ικανοποίησης συμπόνιας (stand. beta=-0,266, p=0,013). Στην επαγγελματική εξουθένωση, η ειδικότητα και συγκεκριμένα οι ψυχολόγοι ή/και νοσηλευτές ή/και κοινωνικοί λειτουργοί φαίνεται να προσδίδουν προγνωστικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=0,605, p=0,016) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) αυξάνονται σημαντικά τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης (stand. beta=0,434, p&lt;0,001). Στο Δευτερογενές Τραυματικό στρες, η αύξηση των ετών προϋπηρεσίας φαίνεται να προσδίδει οριακά σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=-0,400, p=0,050) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας χρειάζονται πληροφόρηση και ενημέρωση για τον εργασιακό κίνδυνο της κόπωσης συμπόνιας, ο οποίος ελλοχεύει από την πρακτική άσκηση του επαγγέλματος. Τα στελέχη διοίκησης είναι σημαντικό να δώσουν τη σημαίνουσα σημασία σε παρεμβάσεις πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου της κόπωσης συμπόνιας, εστιάζοντας στους προγνωστικούς παράγοντες που έχει φανεί από τις έρευνες ότι επηρεάζουν. Η ανάληψη πρωτοβουλιών από τους φορείς εργασίας και η δημιουργία προγραμμάτων ψυχολογικής υποστήριξης και ενίσχυσης της επαγγελματικής αυτοαποτελεσματικότητας θεωρείται ένα σημαντικό μέτρο διαχείρισης του προβλήματος και βελτίωσης τόσο των συνθηκών εργασίας των επαγγελματιών, όσο και της αύξησης του επιπέδου των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουτσιαράκος Θαλής","Boutsiarakos Thalis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886037"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886037","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886037","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886037","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886037","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουτσιαράκος Θαλής","Boutsiarakos Thalis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886037","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886037"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σημασία: Oι επαγγελματίες υγείας καλούνται να διαχειριστούν την ασθένεια και τον πόνο του ατόμου, καθώς και να αντιμετωπίσουν παράλληλα τις συνθήκες που προκύπτουν στην επαγγελματική και προσωπική ζωή τους. Η άμεση εμπλοκή με το άτομο και οι εντάσεις που βιώνουν συνηγορούν στη συναισθηματική, σωματική, κοινωνική και πνευματική εξάντληση καθώς και στη μείωση της επιθυμίας να συμπονέσουν και να φροντίσουν τους άλλους. Αυτή η συνθήκη συναντάται να περιγράφεται στη βιβλιογραφία ως κόπωση συμπόνιας (compassion fatigue). Τα υψηλά ποσοστά κόπωσης συμπόνιας οδηγούν τον επαγγελματία να χάσει την ικανότητα του να νιώσει ικανοποίηση ή χαρά, επαγγελματική ή προσωπική. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας ήταν η διερεύνηση της ποιότητας της επαγγελματικής ζωής των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται στο Βόρειο Αιγαίο σύμφωνα με την κλίμακα επαγγελματικής ποιότητας ζωής Professional Quality of Life Scale - Proqol και η διερεύνηση συσχετίσεων μεταξύ κοινωνικοδημογραφικών και εργασιακών χαρακτηριστικών του δείγματος και των τριών υποκλιμάκων της ποιότητας επαγγελματικής ζωής. Μέθοδος: Συγχρονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2019. Στην έρευνα συμμετείχαν 111 επαγγελματίες υγείας που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το δείγμα της έρευνας είναι οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι εργάζονται και στους τρεις τομείς υγειονομικής περίθαλψης (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη), δημοσίου και εργαζόμενοι σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το ερωτηματολόγιο που χορηγήθηκε στους επαγγελματίες υγείας περιλαμβάνει κοινωνικο-δημογραφικά και εργασιακά χαρακτηριστικά και την κλίμακα Επαγγελματικής Ποιότητας Ζωής – ProQOL (Stamm, 2010). Αποτελέσματα: Η κλίμακα καθορίζει τρεις συνιστώσες, στις οποίες φαίνεται ότι εκείνη της Ικανοποίησης Συμπόνιας έχει σημαντικά την υψηλότερη μέση βαθμολογία (37,4) έναντι της Επαγγελματικής Εξουθένωσης (30,9) ή του Δευτερογενούς Τραυματικού στρες (27,3). Σημειώνεται λοιπόν και σύμφωνα με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης ότι και οι τρεις υποκλίμακες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους (p<0,05). Τα εργασιακά τους χαρακτηριστικά ωστόσο, είναι εκείνα που καθορίζουν ή δύναται να επηρεάζουν την Ποιότητα Ζωής τους. Συγκεκριμένα, η Ικανοποίηση συμπόνιας επηρεάζεται αρνητικώς σημαντικά από το εργασιακό κλίμα, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) μειώνονται σημαντικά τα επίπεδα Ικανοποίησης συμπόνιας (stand. beta=-0,266, p=0,013). Στην επαγγελματική εξουθένωση, η ειδικότητα και συγκεκριμένα οι ψυχολόγοι ή/και νοσηλευτές ή/και κοινωνικοί λειτουργοί φαίνεται να προσδίδουν προγνωστικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=0,605, p=0,016) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) αυξάνονται σημαντικά τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης (stand. beta=0,434, p<0,001). Στο Δευτερογενές Τραυματικό στρες, η αύξηση των ετών προϋπηρεσίας φαίνεται να προσδίδει οριακά σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=-0,400, p=0,050) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας χρειάζονται πληροφόρηση και ενημέρωση για τον εργασιακό κίνδυνο της κόπωσης συμπόνιας, ο οποίος ελλοχεύει από την πρακτική άσκηση του επαγγέλματος. Τα στελέχη διοίκησης είναι σημαντικό να δώσουν τη σημαίνουσα σημασία σε παρεμβάσεις πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου της κόπωσης συμπόνιας, εστιάζοντας στους προγνωστικούς παράγοντες που έχει φανεί από τις έρευνες ότι επηρεάζουν. Η ανάληψη πρωτοβουλιών από τους φορείς εργασίας και η δημιουργία προγραμμάτων ψυχολογικής υποστήριξης και ενίσχυσης της επαγγελματικής αυτοαποτελεσματικότητας θεωρείται ένα σημαντικό μέτρο διαχείρισης του προβλήματος και βελτίωσης τόσο των συνθηκών εργασίας των επαγγελματιών, όσο και της αύξησης του επιπέδου των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","Background: Health professionals have to manage the disease and the suffering of their patients. Direct involvement and exposure to patients and to their suffering might lead to the emotional, physical, social and spiritual exhaustion and in the reduction of the ability of compassion and caring for others. This condition is described in the literature as compassion fatigue. High rates of compassion fatigue leads to professional to lose the ability to feel satisfaction or joy in personal and professional level. Objectives: The aim of the survey was to explore the quality of the professional life of healthcare professionals who work in the Northern Aegean islands according to the Professional Quality of Life scale (PROQOL) and to explore the links between personal and work-related characteristics and the three subscales of the of the PROQOL scale.. Methods: A synchronized survey was conducted in March and April 2019 to 111 healthcares who work in public health sector and in non-governmental organizations (NGOs) on the Northern Aegean islands. The questionnaire included personal and work-related characteristics and the Professional Quality of Life scale. Results: The scale defines three subscales, The first subscale “Compassion satisfaction” had significantly the highest score average score (37,4) comparing to the other two subscales, Burn-out(30,9) and Secondary Traumatic Stress (27,3).According to the 95% confidence intervals, all three sub-scales differ significantly (p<0.05). “Compassion Satisfaction” subscale was found to be correlated by the self-perceived work climate, as the worsening (neutral or bad or worse) the levels of Compassion Satisfaction fall significantly (beta= -0.266, p=0.013). In Burn out subscale, psychologists, nurses and social workers were found to have the lowest levels (stand. beta = 0.605, p = 0.016). Burn out subscale was found to be increased by neutral or bad to very bad working climate. Increases the level of equilibrium (stand. beta = 0.434, p<0.001). In the Secondary Traumatic Stress subscale, the increase in years of service seems to give marginally significantly lower (stand. beta=0.400, p=0.050) and the working environment has predictive effects. Conclusions: It is of utmost importance that management or administration provides interventions to health care professionals in order to prevent and tackle the phenomenon of the compassion fatigue, focusing on the prognostic factors that have been shown in our research. Initiatives by the working parties for the creation of psychological support and professional self-efficiency programs are seen as an important measure for managing the problem and improving both the working conditions of professionals as well as increasing the level of health services provided."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κόπωση συμπόνιας των επαγγελματιών υγείας στο Βόρειο Αιγαίο - μία συγχρονική μελέτη."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουτσιαράκος Θαλής","Boutsiarakos Thalis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σημασία: Oι επαγγελματίες υγείας καλούνται να διαχειριστούν την ασθένεια και τον πόνο του ατόμου, καθώς και να αντιμετωπίσουν παράλληλα τις συνθήκες που προκύπτουν στην επαγγελματική και προσωπική ζωή τους. Η άμεση εμπλοκή με το άτομο και οι εντάσεις που βιώνουν συνηγορούν στη συναισθηματική, σωματική, κοινωνική και πνευματική εξάντληση καθώς και στη μείωση της επιθυμίας να συμπονέσουν και να φροντίσουν τους άλλους. Αυτή η συνθήκη συναντάται να περιγράφεται στη βιβλιογραφία ως κόπωση συμπόνιας (compassion fatigue). Τα υψηλά ποσοστά κόπωσης συμπόνιας οδηγούν τον επαγγελματία να χάσει την ικανότητα του να νιώσει ικανοποίηση ή χαρά, επαγγελματική ή προσωπική. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας ήταν η διερεύνηση της ποιότητας της επαγγελματικής ζωής των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται στο Βόρειο Αιγαίο σύμφωνα με την κλίμακα επαγγελματικής ποιότητας ζωής Professional Quality of Life Scale - Proqol και η διερεύνηση συσχετίσεων μεταξύ κοινωνικοδημογραφικών και εργασιακών χαρακτηριστικών του δείγματος και των τριών υποκλιμάκων της ποιότητας επαγγελματικής ζωής. Μέθοδος: Συγχρονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2019. Στην έρευνα συμμετείχαν 111 επαγγελματίες υγείας που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το δείγμα της έρευνας είναι οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι εργάζονται και στους τρεις τομείς υγειονομικής περίθαλψης (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη), δημοσίου και εργαζόμενοι σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Το ερωτηματολόγιο που χορηγήθηκε στους επαγγελματίες υγείας περιλαμβάνει κοινωνικο-δημογραφικά και εργασιακά χαρακτηριστικά και την κλίμακα Επαγγελματικής Ποιότητας Ζωής – ProQOL (Stamm, 2010). Αποτελέσματα: Η κλίμακα καθορίζει τρεις συνιστώσες, στις οποίες φαίνεται ότι εκείνη της Ικανοποίησης Συμπόνιας έχει σημαντικά την υψηλότερη μέση βαθμολογία (37,4) έναντι της Επαγγελματικής Εξουθένωσης (30,9) ή του Δευτερογενούς Τραυματικού στρες (27,3). Σημειώνεται λοιπόν και σύμφωνα με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης ότι και οι τρεις υποκλίμακες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους (p<0,05). Τα εργασιακά τους χαρακτηριστικά ωστόσο, είναι εκείνα που καθορίζουν ή δύναται να επηρεάζουν την Ποιότητα Ζωής τους. Συγκεκριμένα, η Ικανοποίηση συμπόνιας επηρεάζεται αρνητικώς σημαντικά από το εργασιακό κλίμα, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) μειώνονται σημαντικά τα επίπεδα Ικανοποίησης συμπόνιας (stand. beta=-0,266, p=0,013). Στην επαγγελματική εξουθένωση, η ειδικότητα και συγκεκριμένα οι ψυχολόγοι ή/και νοσηλευτές ή/και κοινωνικοί λειτουργοί φαίνεται να προσδίδουν προγνωστικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=0,605, p=0,016) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά, καθώς όσο χειροτερεύει (ουδέτερο ή κακό ή πολύ κακό) αυξάνονται σημαντικά τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης (stand. beta=0,434, p<0,001). Στο Δευτερογενές Τραυματικό στρες, η αύξηση των ετών προϋπηρεσίας φαίνεται να προσδίδει οριακά σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα (stand. beta=-0,400, p=0,050) ενώ επίσης το εργασιακό κλίμα επιδρά προγνωστικά. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας χρειάζονται πληροφόρηση και ενημέρωση για τον εργασιακό κίνδυνο της κόπωσης συμπόνιας, ο οποίος ελλοχεύει από την πρακτική άσκηση του επαγγέλματος. Τα στελέχη διοίκησης είναι σημαντικό να δώσουν τη σημαίνουσα σημασία σε παρεμβάσεις πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου της κόπωσης συμπόνιας, εστιάζοντας στους προγνωστικούς παράγοντες που έχει φανεί από τις έρευνες ότι επηρεάζουν. Η ανάληψη πρωτοβουλιών από τους φορείς εργασίας και η δημιουργία προγραμμάτων ψυχολογικής υποστήριξης και ενίσχυσης της επαγγελματικής αυτοαποτελεσματικότητας θεωρείται ένα σημαντικό μέτρο διαχείρισης του προβλήματος και βελτίωσης τόσο των συνθηκών εργασίας των επαγγελματιών, όσο και της αύξησης του επιπέδου των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.","Background: Health professionals have to manage the disease and the suffering of their patients. Direct involvement and exposure to patients and to their suffering might lead to the emotional, physical, social and spiritual exhaustion and in the reduction of the ability of compassion and caring for others. This condition is described in the literature as compassion fatigue. High rates of compassion fatigue leads to professional to lose the ability to feel satisfaction or joy in personal and professional level. Objectives: The aim of the survey was to explore the quality of the professional life of healthcare professionals who work in the Northern Aegean islands according to the Professional Quality of Life scale (PROQOL) and to explore the links between personal and work-related characteristics and the three subscales of the of the PROQOL scale.. Methods: A synchronized survey was conducted in March and April 2019 to 111 healthcares who work in public health sector and in non-governmental organizations (NGOs) on the Northern Aegean islands. The questionnaire included personal and work-related characteristics and the Professional Quality of Life scale. Results: The scale defines three subscales, The first subscale “Compassion satisfaction” had significantly the highest score average score (37,4) comparing to the other two subscales, Burn-out(30,9) and Secondary Traumatic Stress (27,3).According to the 95% confidence intervals, all three sub-scales differ significantly (p<0.05). “Compassion Satisfaction” subscale was found to be correlated by the self-perceived work climate, as the worsening (neutral or bad or worse) the levels of Compassion Satisfaction fall significantly (beta= -0.266, p=0.013). In Burn out subscale, psychologists, nurses and social workers were found to have the lowest levels (stand. beta = 0.605, p = 0.016). Burn out subscale was found to be increased by neutral or bad to very bad working climate. Increases the level of equilibrium (stand. beta = 0.434, p<0.001). In the Secondary Traumatic Stress subscale, the increase in years of service seems to give marginally significantly lower (stand. beta=0.400, p=0.050) and the working environment has predictive effects. Conclusions: It is of utmost importance that management or administration provides interventions to health care professionals in order to prevent and tackle the phenomenon of the compassion fatigue, focusing on the prognostic factors that have been shown in our research. Initiatives by the working parties for the creation of psychological support and professional self-efficiency programs are seen as an important measure for managing the problem and improving both the working conditions of professionals as well as increasing the level of health services provided."],"dc:identifier":["uoadl:2886037","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886037"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κόπωση συμπόνιας των επαγγελματιών υγείας στο Βόρειο Αιγαίο - μία συγχρονική μελέτη."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z"}