{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886127"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886127","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επαγγελματική εξουθένωση και στρεσογόνα γεγονότα: Μια έρευνα σε στρατιωτικά νοσοκομεία","abstract":"Εισαγωγή: To σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout syndrome) φαίνεται να βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του ερευνητικού ενδιαφέροντος λόγω των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στον άνθρωπο και την κοινωνία. Στο χώρο της υγείας, η λειτουργία ενός νοσοκομείου, φαίνεται να επηρεάζεται άμεσα από την επαγγελματική εξουθένωση. Στο σώμα υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων, το προσωπικό θα πρέπει να ανταπεξέλθει όχι μόνο στη στρατιωτική συνθήκη αλλά και στις απαιτήσεις των επαγγελμάτων υγείας που υπηρετούν, γεγονός που τους επιβαρύνει περισσότερο οδηγώντας μεγάλο ποσοστό του προσωπικού να εμφανίζει επαγγελματική εξουθένωση. Σκοπός: Σκοπός της προτεινόμενης έρευνας ήταν η αξιολόγηση των επιπέδων επαγγελματικής εξουθένωσης και η διερεύνηση της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών μεταβλητών και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής σε αυτήν, στο προσωπικό υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων (ιατρών, νοσηλευτών, ψυχολόγων, διοικητικού και λοιπού προσωπικού). Υλικό και Μέθοδος: Ο χώρος μελέτης ήταν δυο στρατιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας με δείγμα 242 ατόμων εργαζομένων αυτών (ιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί και ψυχολόγοι). Το δείγμα αποτελούταν από στελέχη και των δύο φύλλων (άντρες και γυναίκες) και για τη διεξαγωγή της έρευνας και τον έλεγχο των υποθέσεων έγινε η διεξαγωγή εμπειρικής έρευνας με ερωτηματολόγια. Με την βοήθεια ειδικών ερωτηματολογίων αυτό-αναφοράς συγκεντρώθηκαν τα στοιχεία, τα οποία και συγκρίθηκαν με τα κατάλληλα στατιστικά μέτρα και εξήχθησαν τα αποτελέσματα και συμπεράσματα της μελέτης. Αποτελέσματα: Από την επεξεργασία των στοιχείων βρέθηκε ότι η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν άντρες με το ποσοστό να φτάνει το 53,7%. Επίσης, το 51,7% ήταν 31-45 ετών και το 38,8% ήταν 20-30 ετών. Οι μισοί από τους συμμετέχοντες (50,0%) ήταν έγγαμοι και το 43,4% ήταν άγαμοι. Ακόμα, το 41,2% των συμμετεχόντων ήταν υπαξιωματικοί, το 39,1% κατώτεροι αξιωματικοί και το 17,6% ανώτεροι αξιωματικοί. Ο μέσος χρόνος που ήταν στο στρατό οι συμμετέχοντες ήταν 14,1 έτη (SD=8,1 έτη).Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν διοικητικοί με ποσοστό 28,5% και νοσηλευτές με 16,1 %. Όσον αφορά την μέτρηση των γεγονότων ζωής των συμμετεχόντων το 54,1% των συμμετεχόντων είχε αλλάξει κατοικία και στο 46,7% είχε αλλάξει ο ελεύθερος χρόνος του. Το 49,6% των συμμετεχόντων είχε πάει διακοπές. Ακόμα, στο 43,4% των συμμετεχόντων είχε τροποποιηθεί η οικονομική τους κατάσταση και το 40,9% είχε αλλάξει τις συνθήκες καθημερινής τους διαβίωσης. Η βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα γεγονότων ζωής κυμαινόταν από 0 έως 3503 μονάδες, με τη μέση τιμή να είναι 407,4 μονάδες (SD=494 μονάδες). Η διάσταση «Συναισθηματική εξάντληση» κυμαινόταν από από 3 έως 46 με τη μέση τιμή να είναι 18,1 μονάδες (SD=6,9 μονάδες). Η διάσταση «Προσωπικά επιτεύγματα» κυμαινόταν από 6 έως 40 με τη μέση τιμή να είναι 22,1 μονάδες (SD=6,0 μονάδες). Η διάσταση «Αποπροσωποποίηση» κυμαινόταν από 3 έως 27 με τη μέση τιμή να είναι 12,4 μονάδες (SD=4,3 μονάδες). Βάσει της διάστασης «Συναισθηματική εξάντληση», το 5,4% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή συναισθηματική εξάντληση. Βάσει της διάστασης «Προσωπικά επιτεύγματα», το 98,3% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχαν χαμηλά επίπεδα προσωπικών επιτευγμάτων. Τέλος, βάσει της διάστασης «Αποπροσωποποίηση», το 64,9% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή αποπροσωποποίηση. Συμπεράσματα: Όσο περισσότερα γεγονότα ζωής τόση περισσότερη ήταν η συναισθηματική εξάντληση των εργαζομένων. Οι συμμετέχοντες που είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό είχαν κατά 2,83 μονάδες χαμηλότερη βαθμολογία στη διάσταση αυτή, υποδηλώνοντας λιγότερη συναισθηματική εξάντληση, σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που δεν είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό. Επίσης όσα περισσότερα γεγονότα ζωής τόσα λιγότερα ήταν τα προσωπικά επιτεύγματα. Δεν υπήρξε σημαντική συσχέτιση της διάστασης «Αποπροσωποποίηση» ούτε με τα χρόνια που ήταν στο στρατό αλλά ούτε και με την κλίμακα γεγονότων ζωής. Σημαντικά υψηλότερη ήταν η βαθμολογία στις διαστάσεις «Προσωπικά επιτεύγματα» και «Αποπροσωποποίηση» των συμμετεχόντων που εργάζονταν στο νοσοκομείο 2 σε σχέση με το νοσοκομείο 1. Η βαθμολογία στις διαστάσεις αυτές δεν διέφερε σημαντικά ανάλογα με την ειδικότητά τους. Η πρώιμη αναγνώριση του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης συνεισφέρει στην καλύτερη επαγγελματική συμπεριφορά και στην παροχή υπηρεσιών υγείας υψηλής ποιότητας στους ασθενείς, από τους επαγγελματίες υγείας, τόσο σε στρατιωτικά όσο και σε γενικά νοσοκομεία. Ο τομέας της υγείας αποτελεί ενδεχομένως τον τομέα εκείνον στον οποίο η πολιτεία θα πρέπει να παρέμβει άμεσα, βελτιώνοντας τόσο τις συνθήκες όσο και τις υποδομές και ενισχύοντας ταυτόχρονα το έμψυχο δυναμικό.","abstract_html":"Εισαγωγή: To σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout syndrome) φαίνεται να βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του ερευνητικού ενδιαφέροντος λόγω των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στον άνθρωπο και την κοινωνία. Στο χώρο της υγείας, η λειτουργία ενός νοσοκομείου, φαίνεται να επηρεάζεται άμεσα από την επαγγελματική εξουθένωση. Στο σώμα υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων, το προσωπικό θα πρέπει να ανταπεξέλθει όχι μόνο στη στρατιωτική συνθήκη αλλά και στις απαιτήσεις των επαγγελμάτων υγείας που υπηρετούν, γεγονός που τους επιβαρύνει περισσότερο οδηγώντας μεγάλο ποσοστό του προσωπικού να εμφανίζει επαγγελματική εξουθένωση. Σκοπός: Σκοπός της προτεινόμενης έρευνας ήταν η αξιολόγηση των επιπέδων επαγγελματικής εξουθένωσης και η διερεύνηση της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών μεταβλητών και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής σε αυτήν, στο προσωπικό υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων (ιατρών, νοσηλευτών, ψυχολόγων, διοικητικού και λοιπού προσωπικού). Υλικό και Μέθοδος: Ο χώρος μελέτης ήταν δυο στρατιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας με δείγμα 242 ατόμων εργαζομένων αυτών (ιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί και ψυχολόγοι). Το δείγμα αποτελούταν από στελέχη και των δύο φύλλων (άντρες και γυναίκες) και για τη διεξαγωγή της έρευνας και τον έλεγχο των υποθέσεων έγινε η διεξαγωγή εμπειρικής έρευνας με ερωτηματολόγια. Με την βοήθεια ειδικών ερωτηματολογίων αυτό-αναφοράς συγκεντρώθηκαν τα στοιχεία, τα οποία και συγκρίθηκαν με τα κατάλληλα στατιστικά μέτρα και εξήχθησαν τα αποτελέσματα και συμπεράσματα της μελέτης. Αποτελέσματα: Από την επεξεργασία των στοιχείων βρέθηκε ότι η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν άντρες με το ποσοστό να φτάνει το 53,7%. Επίσης, το 51,7% ήταν 31-45 ετών και το 38,8% ήταν 20-30 ετών. Οι μισοί από τους συμμετέχοντες (50,0%) ήταν έγγαμοι και το 43,4% ήταν άγαμοι. Ακόμα, το 41,2% των συμμετεχόντων ήταν υπαξιωματικοί, το 39,1% κατώτεροι αξιωματικοί και το 17,6% ανώτεροι αξιωματικοί. Ο μέσος χρόνος που ήταν στο στρατό οι συμμετέχοντες ήταν 14,1 έτη (SD=8,1 έτη).Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν διοικητικοί με ποσοστό 28,5% και νοσηλευτές με 16,1 %. Όσον αφορά την μέτρηση των γεγονότων ζωής των συμμετεχόντων το 54,1% των συμμετεχόντων είχε αλλάξει κατοικία και στο 46,7% είχε αλλάξει ο ελεύθερος χρόνος του. Το 49,6% των συμμετεχόντων είχε πάει διακοπές. Ακόμα, στο 43,4% των συμμετεχόντων είχε τροποποιηθεί η οικονομική τους κατάσταση και το 40,9% είχε αλλάξει τις συνθήκες καθημερινής τους διαβίωσης. Η βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα γεγονότων ζωής κυμαινόταν από 0 έως 3503 μονάδες, με τη μέση τιμή να είναι 407,4 μονάδες (SD=494 μονάδες). Η διάσταση «Συναισθηματική εξάντληση» κυμαινόταν από από 3 έως 46 με τη μέση τιμή να είναι 18,1 μονάδες (SD=6,9 μονάδες). Η διάσταση «Προσωπικά επιτεύγματα» κυμαινόταν από 6 έως 40 με τη μέση τιμή να είναι 22,1 μονάδες (SD=6,0 μονάδες). Η διάσταση «Αποπροσωποποίηση» κυμαινόταν από 3 έως 27 με τη μέση τιμή να είναι 12,4 μονάδες (SD=4,3 μονάδες). Βάσει της διάστασης «Συναισθηματική εξάντληση», το 5,4% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή συναισθηματική εξάντληση. Βάσει της διάστασης «Προσωπικά επιτεύγματα», το 98,3% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχαν χαμηλά επίπεδα προσωπικών επιτευγμάτων. Τέλος, βάσει της διάστασης «Αποπροσωποποίηση», το 64,9% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή αποπροσωποποίηση. Συμπεράσματα: Όσο περισσότερα γεγονότα ζωής τόση περισσότερη ήταν η συναισθηματική εξάντληση των εργαζομένων. Οι συμμετέχοντες που είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό είχαν κατά 2,83 μονάδες χαμηλότερη βαθμολογία στη διάσταση αυτή, υποδηλώνοντας λιγότερη συναισθηματική εξάντληση, σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που δεν είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό. Επίσης όσα περισσότερα γεγονότα ζωής τόσα λιγότερα ήταν τα προσωπικά επιτεύγματα. Δεν υπήρξε σημαντική συσχέτιση της διάστασης «Αποπροσωποποίηση» ούτε με τα χρόνια που ήταν στο στρατό αλλά ούτε και με την κλίμακα γεγονότων ζωής. Σημαντικά υψηλότερη ήταν η βαθμολογία στις διαστάσεις «Προσωπικά επιτεύγματα» και «Αποπροσωποποίηση» των συμμετεχόντων που εργάζονταν στο νοσοκομείο 2 σε σχέση με το νοσοκομείο 1. Η βαθμολογία στις διαστάσεις αυτές δεν διέφερε σημαντικά ανάλογα με την ειδικότητά τους. Η πρώιμη αναγνώριση του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης συνεισφέρει στην καλύτερη επαγγελματική συμπεριφορά και στην παροχή υπηρεσιών υγείας υψηλής ποιότητας στους ασθενείς, από τους επαγγελματίες υγείας, τόσο σε στρατιωτικά όσο και σε γενικά νοσοκομεία. Ο τομέας της υγείας αποτελεί ενδεχομένως τον τομέα εκείνον στον οποίο η πολιτεία θα πρέπει να παρέμβει άμεσα, βελτιώνοντας τόσο τις συνθήκες όσο και τις υποδομές και ενισχύοντας ταυτόχρονα το έμψυχο δυναμικό.","abstract_has_math":false,"creators":["Αθανασιάδου Φωτεινή","Athanasiadou Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886127"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886127","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886127","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886127","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886127","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αθανασιάδου Φωτεινή","Athanasiadou Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886127","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886127"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: To σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout syndrome) φαίνεται να βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του ερευνητικού ενδιαφέροντος λόγω των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στον άνθρωπο και την κοινωνία. Στο χώρο της υγείας, η λειτουργία ενός νοσοκομείου, φαίνεται να επηρεάζεται άμεσα από την επαγγελματική εξουθένωση. Στο σώμα υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων, το προσωπικό θα πρέπει να ανταπεξέλθει όχι μόνο στη στρατιωτική συνθήκη αλλά και στις απαιτήσεις των επαγγελμάτων υγείας που υπηρετούν, γεγονός που τους επιβαρύνει περισσότερο οδηγώντας μεγάλο ποσοστό του προσωπικού να εμφανίζει επαγγελματική εξουθένωση. Σκοπός: Σκοπός της προτεινόμενης έρευνας ήταν η αξιολόγηση των επιπέδων επαγγελματικής εξουθένωσης και η διερεύνηση της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών μεταβλητών και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής σε αυτήν, στο προσωπικό υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων (ιατρών, νοσηλευτών, ψυχολόγων, διοικητικού και λοιπού προσωπικού). Υλικό και Μέθοδος: Ο χώρος μελέτης ήταν δυο στρατιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας με δείγμα 242 ατόμων εργαζομένων αυτών (ιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί και ψυχολόγοι). Το δείγμα αποτελούταν από στελέχη και των δύο φύλλων (άντρες και γυναίκες) και για τη διεξαγωγή της έρευνας και τον έλεγχο των υποθέσεων έγινε η διεξαγωγή εμπειρικής έρευνας με ερωτηματολόγια. Με την βοήθεια ειδικών ερωτηματολογίων αυτό-αναφοράς συγκεντρώθηκαν τα στοιχεία, τα οποία και συγκρίθηκαν με τα κατάλληλα στατιστικά μέτρα και εξήχθησαν τα αποτελέσματα και συμπεράσματα της μελέτης. Αποτελέσματα: Από την επεξεργασία των στοιχείων βρέθηκε ότι η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν άντρες με το ποσοστό να φτάνει το 53,7%. Επίσης, το 51,7% ήταν 31-45 ετών και το 38,8% ήταν 20-30 ετών. Οι μισοί από τους συμμετέχοντες (50,0%) ήταν έγγαμοι και το 43,4% ήταν άγαμοι. Ακόμα, το 41,2% των συμμετεχόντων ήταν υπαξιωματικοί, το 39,1% κατώτεροι αξιωματικοί και το 17,6% ανώτεροι αξιωματικοί. Ο μέσος χρόνος που ήταν στο στρατό οι συμμετέχοντες ήταν 14,1 έτη (SD=8,1 έτη).Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν διοικητικοί με ποσοστό 28,5% και νοσηλευτές με 16,1 %. Όσον αφορά την μέτρηση των γεγονότων ζωής των συμμετεχόντων το 54,1% των συμμετεχόντων είχε αλλάξει κατοικία και στο 46,7% είχε αλλάξει ο ελεύθερος χρόνος του. Το 49,6% των συμμετεχόντων είχε πάει διακοπές. Ακόμα, στο 43,4% των συμμετεχόντων είχε τροποποιηθεί η οικονομική τους κατάσταση και το 40,9% είχε αλλάξει τις συνθήκες καθημερινής τους διαβίωσης. Η βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα γεγονότων ζωής κυμαινόταν από 0 έως 3503 μονάδες, με τη μέση τιμή να είναι 407,4 μονάδες (SD=494 μονάδες). Η διάσταση «Συναισθηματική εξάντληση» κυμαινόταν από από 3 έως 46 με τη μέση τιμή να είναι 18,1 μονάδες (SD=6,9 μονάδες). Η διάσταση «Προσωπικά επιτεύγματα» κυμαινόταν από 6 έως 40 με τη μέση τιμή να είναι 22,1 μονάδες (SD=6,0 μονάδες). Η διάσταση «Αποπροσωποποίηση» κυμαινόταν από 3 έως 27 με τη μέση τιμή να είναι 12,4 μονάδες (SD=4,3 μονάδες). Βάσει της διάστασης «Συναισθηματική εξάντληση», το 5,4% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή συναισθηματική εξάντληση. Βάσει της διάστασης «Προσωπικά επιτεύγματα», το 98,3% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχαν χαμηλά επίπεδα προσωπικών επιτευγμάτων. Τέλος, βάσει της διάστασης «Αποπροσωποποίηση», το 64,9% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή αποπροσωποποίηση. Συμπεράσματα: Όσο περισσότερα γεγονότα ζωής τόση περισσότερη ήταν η συναισθηματική εξάντληση των εργαζομένων. Οι συμμετέχοντες που είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό είχαν κατά 2,83 μονάδες χαμηλότερη βαθμολογία στη διάσταση αυτή, υποδηλώνοντας λιγότερη συναισθηματική εξάντληση, σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που δεν είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό. Επίσης όσα περισσότερα γεγονότα ζωής τόσα λιγότερα ήταν τα προσωπικά επιτεύγματα. Δεν υπήρξε σημαντική συσχέτιση της διάστασης «Αποπροσωποποίηση» ούτε με τα χρόνια που ήταν στο στρατό αλλά ούτε και με την κλίμακα γεγονότων ζωής. Σημαντικά υψηλότερη ήταν η βαθμολογία στις διαστάσεις «Προσωπικά επιτεύγματα» και «Αποπροσωποποίηση» των συμμετεχόντων που εργάζονταν στο νοσοκομείο 2 σε σχέση με το νοσοκομείο 1. Η βαθμολογία στις διαστάσεις αυτές δεν διέφερε σημαντικά ανάλογα με την ειδικότητά τους. Η πρώιμη αναγνώριση του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης συνεισφέρει στην καλύτερη επαγγελματική συμπεριφορά και στην παροχή υπηρεσιών υγείας υψηλής ποιότητας στους ασθενείς, από τους επαγγελματίες υγείας, τόσο σε στρατιωτικά όσο και σε γενικά νοσοκομεία. Ο τομέας της υγείας αποτελεί ενδεχομένως τον τομέα εκείνον στον οποίο η πολιτεία θα πρέπει να παρέμβει άμεσα, βελτιώνοντας τόσο τις συνθήκες όσο και τις υποδομές και ενισχύοντας ταυτόχρονα το έμψυχο δυναμικό.","Introduction: The burnout syndrome seems to be at the heart of psychological research in recent years because of the impact it can have on humans and society. In the health sector, the operation of a hospital appears to be directly affected by occupational burnout. In the Hellenic Armed Forces, medical staff should be able to cope not only with the military treaty but also with the requirements of the health professions they serve, which is more burdensome for them, leading a large percentage of staff to ‘’burning’’. Purpose: The purpose of this study was to evaluate the levels of occupational exhaustion and to investigate the impact of socio-demographic variables and stressful life events in personnel of Hellenic Armed Forces (doctors, nurses, psychologists, administrators and other staff). Material and Method: The study area was two military hospitals in Athens with sample of 242 people working in different departments of them (doctors, nurses, administrators and psychologists). In the above study, male and female were also chosen and for the conduct of the investigation and the control of the cases an empirical inquiry was conducted with questionnaires. With the help of specific self-reporting questionnaires, data was collected, which were compared with the appropriate statistical measures and the results and conclusions of the study. Results: From the data processing it was found that the majority of the participants were men with the rate reaching 53.7%. Also, 51.7% were 31-45 years old and 38.8% were 20-30 years old. Half of the participants (50.0%) were married and 43.4% were single. Still, 41.2% of the participants were non-commissioned, 39.1% inferior officers and 17.6% senior officers. The average time spent in the army by the participants was 14.1 years (SD = 8.1 years). The majority of the participants were administrative with 28.5% and nurses with 16.1%. In terms of measuring the participants' life events, 54.1% of the participants had changed residence, 46.7% had their leisure time changed and 49.6% of participants had a vacation. Still, 43.4% of participants had changed their financial situation and 40.9% had changed their daily living conditions. The participants' scores on the Life Event Scale ranged from 0 to 3503 points, with the average value being 407.4 units (SD = 494 points) The \"Emotional Exhaustion\" dimension ranged from 3 to 46 with the average value being 18.1 units (SD = 6.9 points). The \"Personal Achievement\" dimension ranged from 6 to 40 with an average of 22.1 units (SD = 6.0 units).The dimension \"Depersonalization\" ranged from 3 to 27 with the mean value being 12.4 units (SD = 4.3 units). Based on the \"Emotional Exhaustion\" dimension, 5.4% of participants experienced high occupational exhaustion as they had a high emotional exhaustion. Based on the \"Personal Achievement\" dimension, 98.3% of participants experienced high professional exhaustion as they had low levels of personal achievement. Finally, on the basis of the depersonalization dimension, 64.9% of the participants experienced a high level of professional exhaustion, as it was highly depersonalized. Conclusions: The more life events, the more the emotional exhaustion of the workers. Participants in missions abroad had 2.83 points lower in this dimension, indicating less emotional exhaustion than those who did not send abroad. Also, as many life events, as less personal achievements were. There was no significant correlation of the \"De-personalization\" dimension either with the years in the army or with the scale of life events. Significantly higher was the score in the dimensions \"Personal achievements\" and \"Depersonalization\" of the participants who were working in the hospital 2 in relation to the hospital 1. The scores in these dimensions did not differ significantly depending on their speciality. Early recognition of burnout syndrome contributes to better professional behaviour and the provision of high quality healthcare to patients, from health professionals, both in military and general hospitals. The state should intervene in the health system, improving both conditions and infrastructure, while enhancing human resources."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επαγγελματική εξουθένωση και στρεσογόνα γεγονότα: Μια έρευνα σε στρατιωτικά νοσοκομεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αθανασιάδου Φωτεινή","Athanasiadou Foteini"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: To σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout syndrome) φαίνεται να βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του ερευνητικού ενδιαφέροντος λόγω των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στον άνθρωπο και την κοινωνία. Στο χώρο της υγείας, η λειτουργία ενός νοσοκομείου, φαίνεται να επηρεάζεται άμεσα από την επαγγελματική εξουθένωση. Στο σώμα υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων, το προσωπικό θα πρέπει να ανταπεξέλθει όχι μόνο στη στρατιωτική συνθήκη αλλά και στις απαιτήσεις των επαγγελμάτων υγείας που υπηρετούν, γεγονός που τους επιβαρύνει περισσότερο οδηγώντας μεγάλο ποσοστό του προσωπικού να εμφανίζει επαγγελματική εξουθένωση. Σκοπός: Σκοπός της προτεινόμενης έρευνας ήταν η αξιολόγηση των επιπέδων επαγγελματικής εξουθένωσης και η διερεύνηση της επίδρασης των κοινωνικο-δημογραφικών μεταβλητών και των στρεσογόνων γεγονότων ζωής σε αυτήν, στο προσωπικό υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων (ιατρών, νοσηλευτών, ψυχολόγων, διοικητικού και λοιπού προσωπικού). Υλικό και Μέθοδος: Ο χώρος μελέτης ήταν δυο στρατιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας με δείγμα 242 ατόμων εργαζομένων αυτών (ιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί και ψυχολόγοι). Το δείγμα αποτελούταν από στελέχη και των δύο φύλλων (άντρες και γυναίκες) και για τη διεξαγωγή της έρευνας και τον έλεγχο των υποθέσεων έγινε η διεξαγωγή εμπειρικής έρευνας με ερωτηματολόγια. Με την βοήθεια ειδικών ερωτηματολογίων αυτό-αναφοράς συγκεντρώθηκαν τα στοιχεία, τα οποία και συγκρίθηκαν με τα κατάλληλα στατιστικά μέτρα και εξήχθησαν τα αποτελέσματα και συμπεράσματα της μελέτης. Αποτελέσματα: Από την επεξεργασία των στοιχείων βρέθηκε ότι η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν άντρες με το ποσοστό να φτάνει το 53,7%. Επίσης, το 51,7% ήταν 31-45 ετών και το 38,8% ήταν 20-30 ετών. Οι μισοί από τους συμμετέχοντες (50,0%) ήταν έγγαμοι και το 43,4% ήταν άγαμοι. Ακόμα, το 41,2% των συμμετεχόντων ήταν υπαξιωματικοί, το 39,1% κατώτεροι αξιωματικοί και το 17,6% ανώτεροι αξιωματικοί. Ο μέσος χρόνος που ήταν στο στρατό οι συμμετέχοντες ήταν 14,1 έτη (SD=8,1 έτη).Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν διοικητικοί με ποσοστό 28,5% και νοσηλευτές με 16,1 %. Όσον αφορά την μέτρηση των γεγονότων ζωής των συμμετεχόντων το 54,1% των συμμετεχόντων είχε αλλάξει κατοικία και στο 46,7% είχε αλλάξει ο ελεύθερος χρόνος του. Το 49,6% των συμμετεχόντων είχε πάει διακοπές. Ακόμα, στο 43,4% των συμμετεχόντων είχε τροποποιηθεί η οικονομική τους κατάσταση και το 40,9% είχε αλλάξει τις συνθήκες καθημερινής τους διαβίωσης. Η βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα γεγονότων ζωής κυμαινόταν από 0 έως 3503 μονάδες, με τη μέση τιμή να είναι 407,4 μονάδες (SD=494 μονάδες). Η διάσταση «Συναισθηματική εξάντληση» κυμαινόταν από από 3 έως 46 με τη μέση τιμή να είναι 18,1 μονάδες (SD=6,9 μονάδες). Η διάσταση «Προσωπικά επιτεύγματα» κυμαινόταν από 6 έως 40 με τη μέση τιμή να είναι 22,1 μονάδες (SD=6,0 μονάδες). Η διάσταση «Αποπροσωποποίηση» κυμαινόταν από 3 έως 27 με τη μέση τιμή να είναι 12,4 μονάδες (SD=4,3 μονάδες). Βάσει της διάστασης «Συναισθηματική εξάντληση», το 5,4% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή συναισθηματική εξάντληση. Βάσει της διάστασης «Προσωπικά επιτεύγματα», το 98,3% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχαν χαμηλά επίπεδα προσωπικών επιτευγμάτων. Τέλος, βάσει της διάστασης «Αποπροσωποποίηση», το 64,9% των συμμετεχόντων ένιωθε υψηλή επαγγελματική εξουθένωση καθότι είχε υψηλή αποπροσωποποίηση. Συμπεράσματα: Όσο περισσότερα γεγονότα ζωής τόση περισσότερη ήταν η συναισθηματική εξάντληση των εργαζομένων. Οι συμμετέχοντες που είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό είχαν κατά 2,83 μονάδες χαμηλότερη βαθμολογία στη διάσταση αυτή, υποδηλώνοντας λιγότερη συναισθηματική εξάντληση, σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που δεν είχαν κάνει αποστολή στο εξωτερικό. Επίσης όσα περισσότερα γεγονότα ζωής τόσα λιγότερα ήταν τα προσωπικά επιτεύγματα. Δεν υπήρξε σημαντική συσχέτιση της διάστασης «Αποπροσωποποίηση» ούτε με τα χρόνια που ήταν στο στρατό αλλά ούτε και με την κλίμακα γεγονότων ζωής. Σημαντικά υψηλότερη ήταν η βαθμολογία στις διαστάσεις «Προσωπικά επιτεύγματα» και «Αποπροσωποποίηση» των συμμετεχόντων που εργάζονταν στο νοσοκομείο 2 σε σχέση με το νοσοκομείο 1. Η βαθμολογία στις διαστάσεις αυτές δεν διέφερε σημαντικά ανάλογα με την ειδικότητά τους. Η πρώιμη αναγνώριση του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης συνεισφέρει στην καλύτερη επαγγελματική συμπεριφορά και στην παροχή υπηρεσιών υγείας υψηλής ποιότητας στους ασθενείς, από τους επαγγελματίες υγείας, τόσο σε στρατιωτικά όσο και σε γενικά νοσοκομεία. Ο τομέας της υγείας αποτελεί ενδεχομένως τον τομέα εκείνον στον οποίο η πολιτεία θα πρέπει να παρέμβει άμεσα, βελτιώνοντας τόσο τις συνθήκες όσο και τις υποδομές και ενισχύοντας ταυτόχρονα το έμψυχο δυναμικό.","Introduction: The burnout syndrome seems to be at the heart of psychological research in recent years because of the impact it can have on humans and society. In the health sector, the operation of a hospital appears to be directly affected by occupational burnout. In the Hellenic Armed Forces, medical staff should be able to cope not only with the military treaty but also with the requirements of the health professions they serve, which is more burdensome for them, leading a large percentage of staff to ‘’burning’’. Purpose: The purpose of this study was to evaluate the levels of occupational exhaustion and to investigate the impact of socio-demographic variables and stressful life events in personnel of Hellenic Armed Forces (doctors, nurses, psychologists, administrators and other staff). Material and Method: The study area was two military hospitals in Athens with sample of 242 people working in different departments of them (doctors, nurses, administrators and psychologists). In the above study, male and female were also chosen and for the conduct of the investigation and the control of the cases an empirical inquiry was conducted with questionnaires. With the help of specific self-reporting questionnaires, data was collected, which were compared with the appropriate statistical measures and the results and conclusions of the study. Results: From the data processing it was found that the majority of the participants were men with the rate reaching 53.7%. Also, 51.7% were 31-45 years old and 38.8% were 20-30 years old. Half of the participants (50.0%) were married and 43.4% were single. Still, 41.2% of the participants were non-commissioned, 39.1% inferior officers and 17.6% senior officers. The average time spent in the army by the participants was 14.1 years (SD = 8.1 years). The majority of the participants were administrative with 28.5% and nurses with 16.1%. In terms of measuring the participants' life events, 54.1% of the participants had changed residence, 46.7% had their leisure time changed and 49.6% of participants had a vacation. Still, 43.4% of participants had changed their financial situation and 40.9% had changed their daily living conditions. The participants' scores on the Life Event Scale ranged from 0 to 3503 points, with the average value being 407.4 units (SD = 494 points) The \"Emotional Exhaustion\" dimension ranged from 3 to 46 with the average value being 18.1 units (SD = 6.9 points). The \"Personal Achievement\" dimension ranged from 6 to 40 with an average of 22.1 units (SD = 6.0 units).The dimension \"Depersonalization\" ranged from 3 to 27 with the mean value being 12.4 units (SD = 4.3 units). Based on the \"Emotional Exhaustion\" dimension, 5.4% of participants experienced high occupational exhaustion as they had a high emotional exhaustion. Based on the \"Personal Achievement\" dimension, 98.3% of participants experienced high professional exhaustion as they had low levels of personal achievement. Finally, on the basis of the depersonalization dimension, 64.9% of the participants experienced a high level of professional exhaustion, as it was highly depersonalized. Conclusions: The more life events, the more the emotional exhaustion of the workers. Participants in missions abroad had 2.83 points lower in this dimension, indicating less emotional exhaustion than those who did not send abroad. Also, as many life events, as less personal achievements were. There was no significant correlation of the \"De-personalization\" dimension either with the years in the army or with the scale of life events. Significantly higher was the score in the dimensions \"Personal achievements\" and \"Depersonalization\" of the participants who were working in the hospital 2 in relation to the hospital 1. The scores in these dimensions did not differ significantly depending on their speciality. Early recognition of burnout syndrome contributes to better professional behaviour and the provision of high quality healthcare to patients, from health professionals, both in military and general hospitals. The state should intervene in the health system, improving both conditions and infrastructure, while enhancing human resources."],"dc:identifier":["uoadl:2886127","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886127"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επαγγελματική εξουθένωση και στρεσογόνα γεγονότα: Μια έρευνα σε στρατιωτικά νοσοκομεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z"}