{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886232"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886232","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«“Η ποίηση της ήττας.” Οι περιπτώσεις των Πάνου Θασίτη, Κλείτου Κύρου, Θανάση Κωσταβάρα».","abstract":"Η παρούσα εργασία αποπειράται να διερευνήσει το φαινόμενο της ποίησης που έχει κατοχυρωθεί στη Γραμματολογία ως «Ποίηση της Ήττας». Αρχικά, επιχειρείται μια ακροθιγής επισκόπηση της Μεταπολεμικής Ποίησης, στην οποία εντάσσεται και το ποιητικό ρεύμα που μελετάται. Τίθεται το χρονολογικό πλαίσιο και περιγράφονται οι ιστορικές και κοινωνικές παράμετροι, που προσδίδουν στη Μεταπολεμική Ποίηση το ειδικό της βάρος, ενώ γίνεται και επιμερισμός της περιόδου σε Γενιές, προκειμένου να αποδοθούν τα ειδικά χαρακτηριστικά, που φέρει κάθε μία από αυτές. Δεν παραλείπεται και η μνεία στα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά της περιόδου, που τη διαφοροποιούν από την Γενιά του `30, όχι μόνο λόγω του πολιτικού και κοινωνικού κλίματος, στο οποίο οι μεταπολεμικοί ποιητές ανήκουν, αλλά και λόγω των νεοτερικών χαρακτηριστικών, που κομίζουν. Εν συνεχεία, εξετάζεται ο όρος «Ποίηση της Ήττας» ως απόληξη ιστορικών γεγονότων, που με την ορμητικότητά τους επηρέασαν την οπτική των ποιητών που εντάσσονται σ` αυτή. Ο όρος, που επικράτησε μετά το ομώνυμο άρθρο του Βύρωνα Λεοντάρη το 1963, προκάλεσε αντιδράσεις από την πλευρά της συντηρητικής πτέρυγας της Αριστεράς, καθώς ταυτίστηκε με την στρατιωτική ήττα και απογυμνώθηκε από τα συμφραζόμενά του. Η μελέτη των Πάνου Θασίτη, Κλείτου Κύρου και Θανάση Κωσταβάρα μέσα από αποσπάσματα του έργου τους επιτάχθηκε από την κοινή ματιά των τριών δημιουργών, οι οποίοι μετά τα γεγονότα του εμφυλίου φαίνεται να υιοθετούν κοινά θεματικά μοτίβα και να αναπτύσσουν περίπου τα ίδια ποιητικά αντανακλαστικά, παρά τα εντελώς διαφορετικά στιλ που διαθέτουν. Ωστόσο, αυτή η ευθυγράμμιση δεν προκαλεί εντύπωση, λόγω των κοινών καταβολών τους και της ένταξης και των τριών στους κόλπους της Αριστεράς, η οποία αποτέλεσε τη μήτρα της πολιτικής και κοινωνικής ηθικής τους. Όπως είναι εύλογο, η ματαίωση των αγώνων τους συντέλεσε στην παγίωση εκ μέρους τους ενός αισθήματος συντριβής και ορφάνιας. Γίνεται, λοιπόν, προσπάθεια εντοπισμού των θεμάτων που επανέρχονται στην ποιητική τους και των αιτιών που συνυφαίνονται μ` αυτά.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αποπειράται να διερευνήσει το φαινόμενο της ποίησης που έχει κατοχυρωθεί στη Γραμματολογία ως «Ποίηση της Ήττας». Αρχικά, επιχειρείται μια ακροθιγής επισκόπηση της Μεταπολεμικής Ποίησης, στην οποία εντάσσεται και το ποιητικό ρεύμα που μελετάται. Τίθεται το χρονολογικό πλαίσιο και περιγράφονται οι ιστορικές και κοινωνικές παράμετροι, που προσδίδουν στη Μεταπολεμική Ποίηση το ειδικό της βάρος, ενώ γίνεται και επιμερισμός της περιόδου σε Γενιές, προκειμένου να αποδοθούν τα ειδικά χαρακτηριστικά, που φέρει κάθε μία από αυτές. Δεν παραλείπεται και η μνεία στα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά της περιόδου, που τη διαφοροποιούν από την Γενιά του `30, όχι μόνο λόγω του πολιτικού και κοινωνικού κλίματος, στο οποίο οι μεταπολεμικοί ποιητές ανήκουν, αλλά και λόγω των νεοτερικών χαρακτηριστικών, που κομίζουν. Εν συνεχεία, εξετάζεται ο όρος «Ποίηση της Ήττας» ως απόληξη ιστορικών γεγονότων, που με την ορμητικότητά τους επηρέασαν την οπτική των ποιητών που εντάσσονται σ` αυτή. Ο όρος, που επικράτησε μετά το ομώνυμο άρθρο του Βύρωνα Λεοντάρη το 1963, προκάλεσε αντιδράσεις από την πλευρά της συντηρητικής πτέρυγας της Αριστεράς, καθώς ταυτίστηκε με την στρατιωτική ήττα και απογυμνώθηκε από τα συμφραζόμενά του. Η μελέτη των Πάνου Θασίτη, Κλείτου Κύρου και Θανάση Κωσταβάρα μέσα από αποσπάσματα του έργου τους επιτάχθηκε από την κοινή ματιά των τριών δημιουργών, οι οποίοι μετά τα γεγονότα του εμφυλίου φαίνεται να υιοθετούν κοινά θεματικά μοτίβα και να αναπτύσσουν περίπου τα ίδια ποιητικά αντανακλαστικά, παρά τα εντελώς διαφορετικά στιλ που διαθέτουν. Ωστόσο, αυτή η ευθυγράμμιση δεν προκαλεί εντύπωση, λόγω των κοινών καταβολών τους και της ένταξης και των τριών στους κόλπους της Αριστεράς, η οποία αποτέλεσε τη μήτρα της πολιτικής και κοινωνικής ηθικής τους. Όπως είναι εύλογο, η ματαίωση των αγώνων τους συντέλεσε στην παγίωση εκ μέρους τους ενός αισθήματος συντριβής και ορφάνιας. Γίνεται, λοιπόν, προσπάθεια εντοπισμού των θεμάτων που επανέρχονται στην ποιητική τους και των αιτιών που συνυφαίνονται μ` αυτά.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνίου Ελένη","Antoniou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886232"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886232","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886232","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886232","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886232","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνίου Ελένη","Antoniou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886232","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886232"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αποπειράται να διερευνήσει το φαινόμενο της ποίησης που έχει κατοχυρωθεί στη Γραμματολογία ως «Ποίηση της Ήττας». Αρχικά, επιχειρείται μια ακροθιγής επισκόπηση της Μεταπολεμικής Ποίησης, στην οποία εντάσσεται και το ποιητικό ρεύμα που μελετάται. Τίθεται το χρονολογικό πλαίσιο και περιγράφονται οι ιστορικές και κοινωνικές παράμετροι, που προσδίδουν στη Μεταπολεμική Ποίηση το ειδικό της βάρος, ενώ γίνεται και επιμερισμός της περιόδου σε Γενιές, προκειμένου να αποδοθούν τα ειδικά χαρακτηριστικά, που φέρει κάθε μία από αυτές. Δεν παραλείπεται και η μνεία στα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά της περιόδου, που τη διαφοροποιούν από την Γενιά του `30, όχι μόνο λόγω του πολιτικού και κοινωνικού κλίματος, στο οποίο οι μεταπολεμικοί ποιητές ανήκουν, αλλά και λόγω των νεοτερικών χαρακτηριστικών, που κομίζουν. Εν συνεχεία, εξετάζεται ο όρος «Ποίηση της Ήττας» ως απόληξη ιστορικών γεγονότων, που με την ορμητικότητά τους επηρέασαν την οπτική των ποιητών που εντάσσονται σ` αυτή. Ο όρος, που επικράτησε μετά το ομώνυμο άρθρο του Βύρωνα Λεοντάρη το 1963, προκάλεσε αντιδράσεις από την πλευρά της συντηρητικής πτέρυγας της Αριστεράς, καθώς ταυτίστηκε με την στρατιωτική ήττα και απογυμνώθηκε από τα συμφραζόμενά του. Η μελέτη των Πάνου Θασίτη, Κλείτου Κύρου και Θανάση Κωσταβάρα μέσα από αποσπάσματα του έργου τους επιτάχθηκε από την κοινή ματιά των τριών δημιουργών, οι οποίοι μετά τα γεγονότα του εμφυλίου φαίνεται να υιοθετούν κοινά θεματικά μοτίβα και να αναπτύσσουν περίπου τα ίδια ποιητικά αντανακλαστικά, παρά τα εντελώς διαφορετικά στιλ που διαθέτουν. Ωστόσο, αυτή η ευθυγράμμιση δεν προκαλεί εντύπωση, λόγω των κοινών καταβολών τους και της ένταξης και των τριών στους κόλπους της Αριστεράς, η οποία αποτέλεσε τη μήτρα της πολιτικής και κοινωνικής ηθικής τους. Όπως είναι εύλογο, η ματαίωση των αγώνων τους συντέλεσε στην παγίωση εκ μέρους τους ενός αισθήματος συντριβής και ορφάνιας. Γίνεται, λοιπόν, προσπάθεια εντοπισμού των θεμάτων που επανέρχονται στην ποιητική τους και των αιτιών που συνυφαίνονται μ` αυτά.","The purpose of this thesis is to try to analyse the poetry phenomenon that has been secured at the body of the Greek Literature as “Poetry of the Defeat”. Firstly, is provided the overview of the Post-War poetry, where the current of this poetry is acceded. The period is put in a context and the historical and social parameters are being defined, because they capture the style of the Post-War poetry, while is being attempted a differentiation between “generations”, in order to attribute the distinguishing features that each generation has. Of course, the technical characteristics are not excused to be mentioned, because they differentiate the current poetry from the one that is related to the Generation of the `30s, not only due to the political and social atmosphere that bear, but also due to the innovative features that carry. Subsequently, the terminology “Poetry of the Defeat” is being specified as the end of the historical events, which with their impulse affected the view of the poets that this poetic movement includes. The terminology made its appearance for the very first time with the Viron Leontaris` homonymous article in 1963. The title of the article caused reactions on behalf of the review that represented the conservative wing of the Left, because it was coincided with the military defeat and eventually it was separated from its context. The case study of Panos Thasitis, Kleitos Kyrou, Thanasis Kostavaras poetry was operated with texts from the body of their bibliography and was commanded by the fact that these three poets seem to have the same point of view. After the civil war, they seem to develop common topical patterns and poetic reflex actions, in spite of the different styles that they perform. However, this coincidence is expectable, because all of them acceded to the Left that formed their political and social ethics. It can be assumed, therefore, that the futility of their efforts infected them with emotional distress and a sense of loss. So, the topics that cycle throughout their poetics and the reasons that call for this repetition are discovered."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«“Η ποίηση της ήττας.” Οι περιπτώσεις των Πάνου Θασίτη, Κλείτου Κύρου, Θανάση Κωσταβάρα»."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνίου Ελένη","Antoniou Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αποπειράται να διερευνήσει το φαινόμενο της ποίησης που έχει κατοχυρωθεί στη Γραμματολογία ως «Ποίηση της Ήττας». Αρχικά, επιχειρείται μια ακροθιγής επισκόπηση της Μεταπολεμικής Ποίησης, στην οποία εντάσσεται και το ποιητικό ρεύμα που μελετάται. Τίθεται το χρονολογικό πλαίσιο και περιγράφονται οι ιστορικές και κοινωνικές παράμετροι, που προσδίδουν στη Μεταπολεμική Ποίηση το ειδικό της βάρος, ενώ γίνεται και επιμερισμός της περιόδου σε Γενιές, προκειμένου να αποδοθούν τα ειδικά χαρακτηριστικά, που φέρει κάθε μία από αυτές. Δεν παραλείπεται και η μνεία στα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά της περιόδου, που τη διαφοροποιούν από την Γενιά του `30, όχι μόνο λόγω του πολιτικού και κοινωνικού κλίματος, στο οποίο οι μεταπολεμικοί ποιητές ανήκουν, αλλά και λόγω των νεοτερικών χαρακτηριστικών, που κομίζουν. Εν συνεχεία, εξετάζεται ο όρος «Ποίηση της Ήττας» ως απόληξη ιστορικών γεγονότων, που με την ορμητικότητά τους επηρέασαν την οπτική των ποιητών που εντάσσονται σ` αυτή. Ο όρος, που επικράτησε μετά το ομώνυμο άρθρο του Βύρωνα Λεοντάρη το 1963, προκάλεσε αντιδράσεις από την πλευρά της συντηρητικής πτέρυγας της Αριστεράς, καθώς ταυτίστηκε με την στρατιωτική ήττα και απογυμνώθηκε από τα συμφραζόμενά του. Η μελέτη των Πάνου Θασίτη, Κλείτου Κύρου και Θανάση Κωσταβάρα μέσα από αποσπάσματα του έργου τους επιτάχθηκε από την κοινή ματιά των τριών δημιουργών, οι οποίοι μετά τα γεγονότα του εμφυλίου φαίνεται να υιοθετούν κοινά θεματικά μοτίβα και να αναπτύσσουν περίπου τα ίδια ποιητικά αντανακλαστικά, παρά τα εντελώς διαφορετικά στιλ που διαθέτουν. Ωστόσο, αυτή η ευθυγράμμιση δεν προκαλεί εντύπωση, λόγω των κοινών καταβολών τους και της ένταξης και των τριών στους κόλπους της Αριστεράς, η οποία αποτέλεσε τη μήτρα της πολιτικής και κοινωνικής ηθικής τους. Όπως είναι εύλογο, η ματαίωση των αγώνων τους συντέλεσε στην παγίωση εκ μέρους τους ενός αισθήματος συντριβής και ορφάνιας. Γίνεται, λοιπόν, προσπάθεια εντοπισμού των θεμάτων που επανέρχονται στην ποιητική τους και των αιτιών που συνυφαίνονται μ` αυτά.","The purpose of this thesis is to try to analyse the poetry phenomenon that has been secured at the body of the Greek Literature as “Poetry of the Defeat”. Firstly, is provided the overview of the Post-War poetry, where the current of this poetry is acceded. The period is put in a context and the historical and social parameters are being defined, because they capture the style of the Post-War poetry, while is being attempted a differentiation between “generations”, in order to attribute the distinguishing features that each generation has. Of course, the technical characteristics are not excused to be mentioned, because they differentiate the current poetry from the one that is related to the Generation of the `30s, not only due to the political and social atmosphere that bear, but also due to the innovative features that carry. Subsequently, the terminology “Poetry of the Defeat” is being specified as the end of the historical events, which with their impulse affected the view of the poets that this poetic movement includes. The terminology made its appearance for the very first time with the Viron Leontaris` homonymous article in 1963. The title of the article caused reactions on behalf of the review that represented the conservative wing of the Left, because it was coincided with the military defeat and eventually it was separated from its context. The case study of Panos Thasitis, Kleitos Kyrou, Thanasis Kostavaras poetry was operated with texts from the body of their bibliography and was commanded by the fact that these three poets seem to have the same point of view. After the civil war, they seem to develop common topical patterns and poetic reflex actions, in spite of the different styles that they perform. However, this coincidence is expectable, because all of them acceded to the Left that formed their political and social ethics. It can be assumed, therefore, that the futility of their efforts infected them with emotional distress and a sense of loss. So, the topics that cycle throughout their poetics and the reasons that call for this repetition are discovered."],"dc:identifier":["uoadl:2886232","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886232"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["«“Η ποίηση της ήττας.” Οι περιπτώσεις των Πάνου Θασίτη, Κλείτου Κύρου, Θανάση Κωσταβάρα»."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:31Z"}