{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886633"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886633","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Από τη μηχανική του Νεύτωνα στη Νευτώνεια μηχανική: Η εξέλιξη της μηχανικής από τις Principia στην κλασική μηχανικήτου 18ου αιώνα.","abstract":"Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εξέλιξη της μηχανικής από τις Principia στην κλασική μηχανική που διαμορφώθηκε κατά το 18 αιώνα. Τϊθεται το ερώτημα πώς έγινε η ''μετάφραση'' από τη γεωμετρική δομή των Principia στην αναλυτική μηχανική του 18ου αιώνα. Ερευνώνται τα πρόσωπα, το πλαίσιο και οι συνθήκες μέσα στις οποίες γίνεται σταδιακά αυτή η μετάβαση ήδη από τα τέλη του δέκατου έβδομου αιώνα. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια σύντομη επισκόπηση της πραγματείας. Στις Principia περιέχεται η πρώτη συστηματική διατύπωση των τριών θεμελιωδών φυσικών νόμων που διέπουν τις κίνησεις όλων των σωμάτων. Παρουσιάζεται η μηχανική του Νεύτωνα που σε συνδυασμό με τον νόμο της παγκόσμιας βαρύτητας (που διατύπωσε συγχρόνως ο ίδιος) δίνει μια θεμελιακή εξήγηση για την κίνηση των ουράνιων σωμάτων. Επιπλέον επεξηγούνται οι έννοιες του «απόλυτου χρόνου» και του «απόλυτου χώρου» στις οποίες θεμελιώνεται η πραγματεία. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η πρόσληψη των Principia στη Γαλλία του 17ου αιώνα ˙το έργο αρχικά θεωρήθηκε ως μια λαμπρή πραγματεία στη μηχανική αλλά όχι ως έργο φυσικής φιλοσοφίας. Επιπλέον παρουσιάζεται η περίφημη διαμάχη μεταξύ του Νεύτωνα και του Leibniz σχετικά με τον λογισμό. Μετά τη δημοσίευση των Principia η κοινότητα χωρίστηκε σε δύο ομάδες: εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τους αλγόριθμους του Leibniz και εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τις υπολογιστικές αρχές των Principia. Η αναλυτική μηχανική είναι το απόσταγμα της ιστορικής σύγκλισης πολλών μαθηματικών και λόγιων στη Γαλλία κατά τις δεκαετίες γύρω στο 1700. Στο τρίτο κεφάλαιο αποτυπώνεται η μηχανική του 18ο αιώνα καθώς σταδιακά αποχωρίζεται η ανάλυση τη γεωμετρία. Κύριοι αντιπρόσωποι των αναλυτικών μαθηματικών υπήρξαν οι Leonard Euler και Joseph Luis Lagrange˙μαζί κυριάρχησαν στο θέμα από το 1740 ως τις αρχές του επόμενου αιώνας. Η έννοια της συνάρτησης ως αναλυτικής έκφρασης βρίσκεται σε κεντρική θέση. Αξιοσημείωτες αρχές, όπως της vis viva και η αρχή της ελάχιστης δράσης, αναπτύσσονται υπό μια νέα μορφή κατά το δέκατο όγδοο αιώνα.","abstract_html":"Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εξέλιξη της μηχανικής από τις Principia στην κλασική μηχανική που διαμορφώθηκε κατά το 18 αιώνα. Τϊθεται το ερώτημα πώς έγινε η &#x27;&#x27;μετάφραση&#x27;&#x27; από τη γεωμετρική δομή των Principia στην αναλυτική μηχανική του 18ου αιώνα. Ερευνώνται τα πρόσωπα, το πλαίσιο και οι συνθήκες μέσα στις οποίες γίνεται σταδιακά αυτή η μετάβαση ήδη από τα τέλη του δέκατου έβδομου αιώνα. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια σύντομη επισκόπηση της πραγματείας. Στις Principia περιέχεται η πρώτη συστηματική διατύπωση των τριών θεμελιωδών φυσικών νόμων που διέπουν τις κίνησεις όλων των σωμάτων. Παρουσιάζεται η μηχανική του Νεύτωνα που σε συνδυασμό με τον νόμο της παγκόσμιας βαρύτητας (που διατύπωσε συγχρόνως ο ίδιος) δίνει μια θεμελιακή εξήγηση για την κίνηση των ουράνιων σωμάτων. Επιπλέον επεξηγούνται οι έννοιες του «απόλυτου χρόνου» και του «απόλυτου χώρου» στις οποίες θεμελιώνεται η πραγματεία. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η πρόσληψη των Principia στη Γαλλία του 17ου αιώνα ˙το έργο αρχικά θεωρήθηκε ως μια λαμπρή πραγματεία στη μηχανική αλλά όχι ως έργο φυσικής φιλοσοφίας. Επιπλέον παρουσιάζεται η περίφημη διαμάχη μεταξύ του Νεύτωνα και του Leibniz σχετικά με τον λογισμό. Μετά τη δημοσίευση των Principia η κοινότητα χωρίστηκε σε δύο ομάδες: εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τους αλγόριθμους του Leibniz και εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τις υπολογιστικές αρχές των Principia. Η αναλυτική μηχανική είναι το απόσταγμα της ιστορικής σύγκλισης πολλών μαθηματικών και λόγιων στη Γαλλία κατά τις δεκαετίες γύρω στο 1700. Στο τρίτο κεφάλαιο αποτυπώνεται η μηχανική του 18ο αιώνα καθώς σταδιακά αποχωρίζεται η ανάλυση τη γεωμετρία. Κύριοι αντιπρόσωποι των αναλυτικών μαθηματικών υπήρξαν οι Leonard Euler και Joseph Luis Lagrange˙μαζί κυριάρχησαν στο θέμα από το 1740 ως τις αρχές του επόμενου αιώνας. Η έννοια της συνάρτησης ως αναλυτικής έκφρασης βρίσκεται σε κεντρική θέση. Αξιοσημείωτες αρχές, όπως της vis viva και η αρχή της ελάχιστης δράσης, αναπτύσσονται υπό μια νέα μορφή κατά το δέκατο όγδοο αιώνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανέλλου Παναγούλα","Kanellou Panagoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:39Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886633"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886633","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886633","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886633","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886633","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανέλλου Παναγούλα","Kanellou Panagoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886633","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886633"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εξέλιξη της μηχανικής από τις Principia στην κλασική μηχανική που διαμορφώθηκε κατά το 18 αιώνα. Τϊθεται το ερώτημα πώς έγινε η ''μετάφραση'' από τη γεωμετρική δομή των Principia στην αναλυτική μηχανική του 18ου αιώνα. Ερευνώνται τα πρόσωπα, το πλαίσιο και οι συνθήκες μέσα στις οποίες γίνεται σταδιακά αυτή η μετάβαση ήδη από τα τέλη του δέκατου έβδομου αιώνα. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια σύντομη επισκόπηση της πραγματείας. Στις Principia περιέχεται η πρώτη συστηματική διατύπωση των τριών θεμελιωδών φυσικών νόμων που διέπουν τις κίνησεις όλων των σωμάτων. Παρουσιάζεται η μηχανική του Νεύτωνα που σε συνδυασμό με τον νόμο της παγκόσμιας βαρύτητας (που διατύπωσε συγχρόνως ο ίδιος) δίνει μια θεμελιακή εξήγηση για την κίνηση των ουράνιων σωμάτων. Επιπλέον επεξηγούνται οι έννοιες του «απόλυτου χρόνου» και του «απόλυτου χώρου» στις οποίες θεμελιώνεται η πραγματεία. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η πρόσληψη των Principia στη Γαλλία του 17ου αιώνα ˙το έργο αρχικά θεωρήθηκε ως μια λαμπρή πραγματεία στη μηχανική αλλά όχι ως έργο φυσικής φιλοσοφίας. Επιπλέον παρουσιάζεται η περίφημη διαμάχη μεταξύ του Νεύτωνα και του Leibniz σχετικά με τον λογισμό. Μετά τη δημοσίευση των Principia η κοινότητα χωρίστηκε σε δύο ομάδες: εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τους αλγόριθμους του Leibniz και εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τις υπολογιστικές αρχές των Principia. Η αναλυτική μηχανική είναι το απόσταγμα της ιστορικής σύγκλισης πολλών μαθηματικών και λόγιων στη Γαλλία κατά τις δεκαετίες γύρω στο 1700. Στο τρίτο κεφάλαιο αποτυπώνεται η μηχανική του 18ο αιώνα καθώς σταδιακά αποχωρίζεται η ανάλυση τη γεωμετρία. Κύριοι αντιπρόσωποι των αναλυτικών μαθηματικών υπήρξαν οι Leonard Euler και Joseph Luis Lagrange˙μαζί κυριάρχησαν στο θέμα από το 1740 ως τις αρχές του επόμενου αιώνας. Η έννοια της συνάρτησης ως αναλυτικής έκφρασης βρίσκεται σε κεντρική θέση. Αξιοσημείωτες αρχές, όπως της vis viva και η αρχή της ελάχιστης δράσης, αναπτύσσονται υπό μια νέα μορφή κατά το δέκατο όγδοο αιώνα.","We discuss the development of Analytic Mechanic from the Principia of Isaak Newton to the establishment of Classical Mechanic in the 18th century, while we focus on the interpretation of the geometric construction of the Principia by the scientific community of the 18th century. The scientific conditions of the period and the main characters which play role on the development of the Analytic mechanic, from the end of the 17th century, are also discussed. In the first chapter of the dissertation, we review the work of Newton as it is presented in Principia. Newton presents a systematic approach of the three fundamental laws which describe the motion of particles. Additionally, with the law of gravity which is also presented in Principia, Newton provides a fundamental explanation for the motion of celestial objects. Furthermore, defines the ideas of absolute time and space, which are necessary for the establishment of Newtonian Mechanics. In the second chapter of this work, we investigate the advent of Principia in the scientific community of France in the 17th century. The work of Newton was initially regarded as a brilliant treatise on mechanics but not as a work of physical philosophy. We focus on the famous controversy between Newton and Leibniz on the two different interpretations of calculus. We conclude the chapter with a discussion on the contribution of the mathematicians and physical philosophers of France in the establishment of the Analytical Mechanic during the 17th century. In the third and final chapter of the dissertation, we see that in 18th century separates geometry from analysis. Leonard Euler and Joseph Luis Lagrang are the main representatives of this century. The idea of an analytic expression has been introduced and plays a dominant role. Principle of vis viva; or the principle of least action developed to a new form."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Από τη μηχανική του Νεύτωνα στη Νευτώνεια μηχανική: Η εξέλιξη της μηχανικής από τις Principia στην κλασική μηχανικήτου 18ου αιώνα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανέλλου Παναγούλα","Kanellou Panagoula"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εξέλιξη της μηχανικής από τις Principia στην κλασική μηχανική που διαμορφώθηκε κατά το 18 αιώνα. Τϊθεται το ερώτημα πώς έγινε η ''μετάφραση'' από τη γεωμετρική δομή των Principia στην αναλυτική μηχανική του 18ου αιώνα. Ερευνώνται τα πρόσωπα, το πλαίσιο και οι συνθήκες μέσα στις οποίες γίνεται σταδιακά αυτή η μετάβαση ήδη από τα τέλη του δέκατου έβδομου αιώνα. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια σύντομη επισκόπηση της πραγματείας. Στις Principia περιέχεται η πρώτη συστηματική διατύπωση των τριών θεμελιωδών φυσικών νόμων που διέπουν τις κίνησεις όλων των σωμάτων. Παρουσιάζεται η μηχανική του Νεύτωνα που σε συνδυασμό με τον νόμο της παγκόσμιας βαρύτητας (που διατύπωσε συγχρόνως ο ίδιος) δίνει μια θεμελιακή εξήγηση για την κίνηση των ουράνιων σωμάτων. Επιπλέον επεξηγούνται οι έννοιες του «απόλυτου χρόνου» και του «απόλυτου χώρου» στις οποίες θεμελιώνεται η πραγματεία. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η πρόσληψη των Principia στη Γαλλία του 17ου αιώνα ˙το έργο αρχικά θεωρήθηκε ως μια λαμπρή πραγματεία στη μηχανική αλλά όχι ως έργο φυσικής φιλοσοφίας. Επιπλέον παρουσιάζεται η περίφημη διαμάχη μεταξύ του Νεύτωνα και του Leibniz σχετικά με τον λογισμό. Μετά τη δημοσίευση των Principia η κοινότητα χωρίστηκε σε δύο ομάδες: εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τους αλγόριθμους του Leibniz και εκείνους που χρησιμοποιούσαν το συμβολισμό και τις υπολογιστικές αρχές των Principia. Η αναλυτική μηχανική είναι το απόσταγμα της ιστορικής σύγκλισης πολλών μαθηματικών και λόγιων στη Γαλλία κατά τις δεκαετίες γύρω στο 1700. Στο τρίτο κεφάλαιο αποτυπώνεται η μηχανική του 18ο αιώνα καθώς σταδιακά αποχωρίζεται η ανάλυση τη γεωμετρία. Κύριοι αντιπρόσωποι των αναλυτικών μαθηματικών υπήρξαν οι Leonard Euler και Joseph Luis Lagrange˙μαζί κυριάρχησαν στο θέμα από το 1740 ως τις αρχές του επόμενου αιώνας. Η έννοια της συνάρτησης ως αναλυτικής έκφρασης βρίσκεται σε κεντρική θέση. Αξιοσημείωτες αρχές, όπως της vis viva και η αρχή της ελάχιστης δράσης, αναπτύσσονται υπό μια νέα μορφή κατά το δέκατο όγδοο αιώνα.","We discuss the development of Analytic Mechanic from the Principia of Isaak Newton to the establishment of Classical Mechanic in the 18th century, while we focus on the interpretation of the geometric construction of the Principia by the scientific community of the 18th century. The scientific conditions of the period and the main characters which play role on the development of the Analytic mechanic, from the end of the 17th century, are also discussed. In the first chapter of the dissertation, we review the work of Newton as it is presented in Principia. Newton presents a systematic approach of the three fundamental laws which describe the motion of particles. Additionally, with the law of gravity which is also presented in Principia, Newton provides a fundamental explanation for the motion of celestial objects. Furthermore, defines the ideas of absolute time and space, which are necessary for the establishment of Newtonian Mechanics. In the second chapter of this work, we investigate the advent of Principia in the scientific community of France in the 17th century. The work of Newton was initially regarded as a brilliant treatise on mechanics but not as a work of physical philosophy. We focus on the famous controversy between Newton and Leibniz on the two different interpretations of calculus. We conclude the chapter with a discussion on the contribution of the mathematicians and physical philosophers of France in the establishment of the Analytical Mechanic during the 17th century. In the third and final chapter of the dissertation, we see that in 18th century separates geometry from analysis. Leonard Euler and Joseph Luis Lagrang are the main representatives of this century. The idea of an analytic expression has been introduced and plays a dominant role. Principle of vis viva; or the principle of least action developed to a new form."],"dc:identifier":["uoadl:2886633","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886633"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Από τη μηχανική του Νεύτωνα στη Νευτώνεια μηχανική: Η εξέλιξη της μηχανικής από τις Principia στην κλασική μηχανικήτου 18ου αιώνα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:39Z"}