{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886790"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886790","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δυνατότητες της CEUS Απεικόνισης στη Διαδερμική Διηπατική Προσπέλαση των Χοληφόρων Αγγείων","abstract":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο αποτελούν σημαντικό τμήμα της καθ' ημέρα κλινικής πρακτικής. Η εφαρμογή των αντίστοιχων τεχνικών της επεμβατικής ακτινολογίας στην αντιμετώπισή του, εμφανίζει βασικά προνόμια αλλά και δεδομένες δυσκολίες. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η εκτίμηση της συμβολής του CEUS προ, κατά και μετά την διαδερμική διηπατική παρέμβαση στο χοληφόρο δένδρο και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικά & Μέθοδοι: Στην παρούσα μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς με κλινικώς κι εργαστηριακώς πιστοποιημένο αποφρακτικό ίκτερο (N=12), οι οποίοι παραπέμφθηκαν στο εργαστήριο επεμβατικής ακτινολογίας για διενέργεια διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας και παροχέτευσης (συνολικά 35 επεμβατικές πράξεις), τους τελευταίους 14 μήνες. Διενεργήθηκε προεπεμβατικό διαγνωστικό CEUS ήπατος-χοληφόρων, προς διερεύνηση και ανάδειξη διατάσεων και σύγκριση των αποτελεσμάτων αυτού με προηγηθέντα τακτικό απεικονιστικό έλεγχο, σε 3 ασθενείς (Cπ, Ν=3), διεπεμβατική CEUS καθοδηγούμενη παρακέντηση χοληφόρων σε 5 ασθενείς (Cδ, Ν=5), μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία, για τη πιστοποίηση του επεμβατικού αποτελέσματος, σε 6 ασθενείς (Cμ, Ν=6), και follow-up CEUS ήπατος χοληφόρων, για απεικονιστική παρακολούθηση της μετεπεμβατικής κατάστασης, σε 2 ασθενείς (Cf-u, Ν=2). Αποτελέσματα: Στο 66,67% των ασθενών της υποομάδας Cπ, ανευρέθηκε επιδείνωση των διατάσεων των αποφραγμένων χολαγγείων σε σχέση με την προηγηθείσα εγκάρσια απεικόνιση ενώ στο 33,33% υπήρξε πλήρης συμφωνία των αποτελεσμάτων. Ακόμη, σε μια περίπτωση αποκαλύφθηκε μικρή δευτεροπαθής ηπατική αλλοίωση, η οποία δεν είχε χαρακτηριστεί σε προηγηθείσα ΥΤ. Στην υποομάδα Cδ, η CEUS κατευθυνόμενη παρακέντηση ήταν ταχύτερη και ακριβέστερη από την απλή υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη. Επίσης, παρατηρήθηκε ευκολία στην αναγνώριση και αποφυγή φυσιολογικών και παθολογικών δομών κατά τη πορεία της βελόνης. Κατά τη μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία πιστοποιήθηκε η βατότητα φερόντων καθετήρων παροχέτευσης και stents στο σύνολο των ασθενών της αντίστοιχης υποομάδας. Σε 2 περιπτώσεις απεικονίστηκε ευκρινώς παραμένον αποφραγμένο χολαγγείο, οδηγώντας σε άμεσο προγραμματισμό επανεπέμβασης, ενώ σε 1 ασθενή παρατηρήθηκε ευμέγεθες χόλωμα, το οποίο παροχετεύτηκε στον ίδιο χρόνο. Τέλος, στο 100% των ασθενών της υποομάδας Cf-u, παρατηρήθηκε ταύτιση των αποτελεσμάτων CEUS και ΥΤ. Όσον αφορά την ενδοφλέβια ή ενδοκοιλοτική έγχυση SonoVue™, δεν παρατηρήθηκε ουδεμία ανεπιθύμητη ενέργεια ή επιπλοκή. Τα εξαχθέντα αποτελέσματα φέρεται να συμφωνούν εξ ολοκλήρου με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπεράσματα: Η χρήση ΕΗ κατά την επεμβατική προσέγγιση των χολαγγείων φαίνεται πως φέρει σημαντικά πλεονεκτήματα, εξαιρετικό ποσοστό επιτυχίας, μηδενικό αριθμό ανεπιθύμητων ενεργειών, καθώς και βαθμού βελτίωση των ήδη εφαρμοζόμενων πράξεων. Μελλοντικά, το CEUS δύναται να συμπεριληφθεί ως εναλλακτική ή συμπληρωματική μέθοδος απεικόνισης στο σύνολο των εφαρμοζόμενων πρωτοκόλλων στο χοληφόρο δένδρο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο αποτελούν σημαντικό τμήμα της καθ&#x27; ημέρα κλινικής πρακτικής. Η εφαρμογή των αντίστοιχων τεχνικών της επεμβατικής ακτινολογίας στην αντιμετώπισή του, εμφανίζει βασικά προνόμια αλλά και δεδομένες δυσκολίες. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η εκτίμηση της συμβολής του CEUS προ, κατά και μετά την διαδερμική διηπατική παρέμβαση στο χοληφόρο δένδρο και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικά &amp; Μέθοδοι: Στην παρούσα μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς με κλινικώς κι εργαστηριακώς πιστοποιημένο αποφρακτικό ίκτερο (N=12), οι οποίοι παραπέμφθηκαν στο εργαστήριο επεμβατικής ακτινολογίας για διενέργεια διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας και παροχέτευσης (συνολικά 35 επεμβατικές πράξεις), τους τελευταίους 14 μήνες. Διενεργήθηκε προεπεμβατικό διαγνωστικό CEUS ήπατος-χοληφόρων, προς διερεύνηση και ανάδειξη διατάσεων και σύγκριση των αποτελεσμάτων αυτού με προηγηθέντα τακτικό απεικονιστικό έλεγχο, σε 3 ασθενείς (Cπ, Ν=3), διεπεμβατική CEUS καθοδηγούμενη παρακέντηση χοληφόρων σε 5 ασθενείς (Cδ, Ν=5), μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία, για τη πιστοποίηση του επεμβατικού αποτελέσματος, σε 6 ασθενείς (Cμ, Ν=6), και follow-up CEUS ήπατος χοληφόρων, για απεικονιστική παρακολούθηση της μετεπεμβατικής κατάστασης, σε 2 ασθενείς (Cf-u, Ν=2). Αποτελέσματα: Στο 66,67% των ασθενών της υποομάδας Cπ, ανευρέθηκε επιδείνωση των διατάσεων των αποφραγμένων χολαγγείων σε σχέση με την προηγηθείσα εγκάρσια απεικόνιση ενώ στο 33,33% υπήρξε πλήρης συμφωνία των αποτελεσμάτων. Ακόμη, σε μια περίπτωση αποκαλύφθηκε μικρή δευτεροπαθής ηπατική αλλοίωση, η οποία δεν είχε χαρακτηριστεί σε προηγηθείσα ΥΤ. Στην υποομάδα Cδ, η CEUS κατευθυνόμενη παρακέντηση ήταν ταχύτερη και ακριβέστερη από την απλή υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη. Επίσης, παρατηρήθηκε ευκολία στην αναγνώριση και αποφυγή φυσιολογικών και παθολογικών δομών κατά τη πορεία της βελόνης. Κατά τη μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία πιστοποιήθηκε η βατότητα φερόντων καθετήρων παροχέτευσης και stents στο σύνολο των ασθενών της αντίστοιχης υποομάδας. Σε 2 περιπτώσεις απεικονίστηκε ευκρινώς παραμένον αποφραγμένο χολαγγείο, οδηγώντας σε άμεσο προγραμματισμό επανεπέμβασης, ενώ σε 1 ασθενή παρατηρήθηκε ευμέγεθες χόλωμα, το οποίο παροχετεύτηκε στον ίδιο χρόνο. Τέλος, στο 100% των ασθενών της υποομάδας Cf-u, παρατηρήθηκε ταύτιση των αποτελεσμάτων CEUS και ΥΤ. Όσον αφορά την ενδοφλέβια ή ενδοκοιλοτική έγχυση SonoVue™, δεν παρατηρήθηκε ουδεμία ανεπιθύμητη ενέργεια ή επιπλοκή. Τα εξαχθέντα αποτελέσματα φέρεται να συμφωνούν εξ ολοκλήρου με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπεράσματα: Η χρήση ΕΗ κατά την επεμβατική προσέγγιση των χολαγγείων φαίνεται πως φέρει σημαντικά πλεονεκτήματα, εξαιρετικό ποσοστό επιτυχίας, μηδενικό αριθμό ανεπιθύμητων ενεργειών, καθώς και βαθμού βελτίωση των ήδη εφαρμοζόμενων πράξεων. Μελλοντικά, το CEUS δύναται να συμπεριληφθεί ως εναλλακτική ή συμπληρωματική μέθοδος απεικόνισης στο σύνολο των εφαρμοζόμενων πρωτοκόλλων στο χοληφόρο δένδρο.","abstract_has_math":false,"creators":["Φιλίππου Παναγιώτης","Filippou Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886790"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886790","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886790","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886790","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886790","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φιλίππου Παναγιώτης","Filippou Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886790","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886790"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο αποτελούν σημαντικό τμήμα της καθ' ημέρα κλινικής πρακτικής. Η εφαρμογή των αντίστοιχων τεχνικών της επεμβατικής ακτινολογίας στην αντιμετώπισή του, εμφανίζει βασικά προνόμια αλλά και δεδομένες δυσκολίες. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η εκτίμηση της συμβολής του CEUS προ, κατά και μετά την διαδερμική διηπατική παρέμβαση στο χοληφόρο δένδρο και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικά & Μέθοδοι: Στην παρούσα μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς με κλινικώς κι εργαστηριακώς πιστοποιημένο αποφρακτικό ίκτερο (N=12), οι οποίοι παραπέμφθηκαν στο εργαστήριο επεμβατικής ακτινολογίας για διενέργεια διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας και παροχέτευσης (συνολικά 35 επεμβατικές πράξεις), τους τελευταίους 14 μήνες. Διενεργήθηκε προεπεμβατικό διαγνωστικό CEUS ήπατος-χοληφόρων, προς διερεύνηση και ανάδειξη διατάσεων και σύγκριση των αποτελεσμάτων αυτού με προηγηθέντα τακτικό απεικονιστικό έλεγχο, σε 3 ασθενείς (Cπ, Ν=3), διεπεμβατική CEUS καθοδηγούμενη παρακέντηση χοληφόρων σε 5 ασθενείς (Cδ, Ν=5), μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία, για τη πιστοποίηση του επεμβατικού αποτελέσματος, σε 6 ασθενείς (Cμ, Ν=6), και follow-up CEUS ήπατος χοληφόρων, για απεικονιστική παρακολούθηση της μετεπεμβατικής κατάστασης, σε 2 ασθενείς (Cf-u, Ν=2). Αποτελέσματα: Στο 66,67% των ασθενών της υποομάδας Cπ, ανευρέθηκε επιδείνωση των διατάσεων των αποφραγμένων χολαγγείων σε σχέση με την προηγηθείσα εγκάρσια απεικόνιση ενώ στο 33,33% υπήρξε πλήρης συμφωνία των αποτελεσμάτων. Ακόμη, σε μια περίπτωση αποκαλύφθηκε μικρή δευτεροπαθής ηπατική αλλοίωση, η οποία δεν είχε χαρακτηριστεί σε προηγηθείσα ΥΤ. Στην υποομάδα Cδ, η CEUS κατευθυνόμενη παρακέντηση ήταν ταχύτερη και ακριβέστερη από την απλή υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη. Επίσης, παρατηρήθηκε ευκολία στην αναγνώριση και αποφυγή φυσιολογικών και παθολογικών δομών κατά τη πορεία της βελόνης. Κατά τη μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία πιστοποιήθηκε η βατότητα φερόντων καθετήρων παροχέτευσης και stents στο σύνολο των ασθενών της αντίστοιχης υποομάδας. Σε 2 περιπτώσεις απεικονίστηκε ευκρινώς παραμένον αποφραγμένο χολαγγείο, οδηγώντας σε άμεσο προγραμματισμό επανεπέμβασης, ενώ σε 1 ασθενή παρατηρήθηκε ευμέγεθες χόλωμα, το οποίο παροχετεύτηκε στον ίδιο χρόνο. Τέλος, στο 100% των ασθενών της υποομάδας Cf-u, παρατηρήθηκε ταύτιση των αποτελεσμάτων CEUS και ΥΤ. Όσον αφορά την ενδοφλέβια ή ενδοκοιλοτική έγχυση SonoVue™, δεν παρατηρήθηκε ουδεμία ανεπιθύμητη ενέργεια ή επιπλοκή. Τα εξαχθέντα αποτελέσματα φέρεται να συμφωνούν εξ ολοκλήρου με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπεράσματα: Η χρήση ΕΗ κατά την επεμβατική προσέγγιση των χολαγγείων φαίνεται πως φέρει σημαντικά πλεονεκτήματα, εξαιρετικό ποσοστό επιτυχίας, μηδενικό αριθμό ανεπιθύμητων ενεργειών, καθώς και βαθμού βελτίωση των ήδη εφαρμοζόμενων πράξεων. Μελλοντικά, το CEUS δύναται να συμπεριληφθεί ως εναλλακτική ή συμπληρωματική μέθοδος απεικόνισης στο σύνολο των εφαρμοζόμενων πρωτοκόλλων στο χοληφόρο δένδρο.","Introduction: Patients with obstructive jaundice are an important part of daily clinical practice. The application of the corresponding techniques of interventional radiology in its treatment, presents both critical advantages and difficulties. Purpose: The purpose of the study is to assess the contribution of CEUS before, during and after percutaneous transhepatic intervention in the biliary tree and comparing the results with those of the international literature. Materials & Methods: This study included patients with clinically and laboratory certified obstructive jaundice (N=12), who were referred to the interventional radiology laboratory for percutaneous transhepatic cholangiography and drainage (35 interventions in total). Α pre-interventional liver-biliary tree diagnostic CEUS was performed in 3 patients (Cπ, N=3), in order to reveal and investigate dilated intra and extrahepatic ducts and compare it with the previous tactical imaging findings. A CEUS guided biliary puncture was carried out in 5 patients (Cδ, N=5); a post-interventional CEUS cholangiography in 6 patients (Cμ, N=6), to validate the outcome and follow-up CEUS of liver and bile ducts, was also performed so as to visualize post-interventional status (Cf-u, N=2). Results: In 66.67% of patients in the Cπ subgroup, there was an increase in dilatation of the occluded ducts compared to the previous transverse imaging, while in 33.33% there was complete agreement in the results. Moreover, a small metastatic hepatic lesion, which had not been characterized in preceded CT, was revealed in one case. In the Cδ subgroup, CEUS guided bile duct puncture was faster and more accurate than mere ultrasound guided puncture. In addition, ease in identifying and avoiding physiological and pathological structures along the needle path was observed. Postoperative CEUS cholangiography confirmed the patency of drainage catheters and stents in all patients of the respective subgroup. In 2 cases, obstructed bile ducts were succinctly visualized, leading to immediate re-intervention planning, while a large biloma was observed in 1 patient, which was drained at the same time. Finally, complete matching of CEUS and CT results was observed in 100% of patients in the Cf-u subgroup. As far as SonoVue™ intravenous or endocavitary infusion is concerned, no adverse event or complication was observed. The exported results appear to be entirely in line with those of international literature. Conclusion: The use of ultrasound contrast agents in the interventional approach of bile ducts, appears to have significant advantages, an excellent success rate, zero adverse reactions, and a degree of improvement in the already implemented operations. In future, CEUS may be included as an alternative or complementary imaging method to all protocols applied to the biliary tree."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δυνατότητες της CEUS Απεικόνισης στη Διαδερμική Διηπατική Προσπέλαση των Χοληφόρων Αγγείων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φιλίππου Παναγιώτης","Filippou Panagiotis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο αποτελούν σημαντικό τμήμα της καθ' ημέρα κλινικής πρακτικής. Η εφαρμογή των αντίστοιχων τεχνικών της επεμβατικής ακτινολογίας στην αντιμετώπισή του, εμφανίζει βασικά προνόμια αλλά και δεδομένες δυσκολίες. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η εκτίμηση της συμβολής του CEUS προ, κατά και μετά την διαδερμική διηπατική παρέμβαση στο χοληφόρο δένδρο και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικά & Μέθοδοι: Στην παρούσα μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς με κλινικώς κι εργαστηριακώς πιστοποιημένο αποφρακτικό ίκτερο (N=12), οι οποίοι παραπέμφθηκαν στο εργαστήριο επεμβατικής ακτινολογίας για διενέργεια διαδερμικής διηπατικής χολαγγειογραφίας και παροχέτευσης (συνολικά 35 επεμβατικές πράξεις), τους τελευταίους 14 μήνες. Διενεργήθηκε προεπεμβατικό διαγνωστικό CEUS ήπατος-χοληφόρων, προς διερεύνηση και ανάδειξη διατάσεων και σύγκριση των αποτελεσμάτων αυτού με προηγηθέντα τακτικό απεικονιστικό έλεγχο, σε 3 ασθενείς (Cπ, Ν=3), διεπεμβατική CEUS καθοδηγούμενη παρακέντηση χοληφόρων σε 5 ασθενείς (Cδ, Ν=5), μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία, για τη πιστοποίηση του επεμβατικού αποτελέσματος, σε 6 ασθενείς (Cμ, Ν=6), και follow-up CEUS ήπατος χοληφόρων, για απεικονιστική παρακολούθηση της μετεπεμβατικής κατάστασης, σε 2 ασθενείς (Cf-u, Ν=2). Αποτελέσματα: Στο 66,67% των ασθενών της υποομάδας Cπ, ανευρέθηκε επιδείνωση των διατάσεων των αποφραγμένων χολαγγείων σε σχέση με την προηγηθείσα εγκάρσια απεικόνιση ενώ στο 33,33% υπήρξε πλήρης συμφωνία των αποτελεσμάτων. Ακόμη, σε μια περίπτωση αποκαλύφθηκε μικρή δευτεροπαθής ηπατική αλλοίωση, η οποία δεν είχε χαρακτηριστεί σε προηγηθείσα ΥΤ. Στην υποομάδα Cδ, η CEUS κατευθυνόμενη παρακέντηση ήταν ταχύτερη και ακριβέστερη από την απλή υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη. Επίσης, παρατηρήθηκε ευκολία στην αναγνώριση και αποφυγή φυσιολογικών και παθολογικών δομών κατά τη πορεία της βελόνης. Κατά τη μετεπεμβατική CEUS χολαγγειογραφία πιστοποιήθηκε η βατότητα φερόντων καθετήρων παροχέτευσης και stents στο σύνολο των ασθενών της αντίστοιχης υποομάδας. Σε 2 περιπτώσεις απεικονίστηκε ευκρινώς παραμένον αποφραγμένο χολαγγείο, οδηγώντας σε άμεσο προγραμματισμό επανεπέμβασης, ενώ σε 1 ασθενή παρατηρήθηκε ευμέγεθες χόλωμα, το οποίο παροχετεύτηκε στον ίδιο χρόνο. Τέλος, στο 100% των ασθενών της υποομάδας Cf-u, παρατηρήθηκε ταύτιση των αποτελεσμάτων CEUS και ΥΤ. Όσον αφορά την ενδοφλέβια ή ενδοκοιλοτική έγχυση SonoVue™, δεν παρατηρήθηκε ουδεμία ανεπιθύμητη ενέργεια ή επιπλοκή. Τα εξαχθέντα αποτελέσματα φέρεται να συμφωνούν εξ ολοκλήρου με τα αντίστοιχα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπεράσματα: Η χρήση ΕΗ κατά την επεμβατική προσέγγιση των χολαγγείων φαίνεται πως φέρει σημαντικά πλεονεκτήματα, εξαιρετικό ποσοστό επιτυχίας, μηδενικό αριθμό ανεπιθύμητων ενεργειών, καθώς και βαθμού βελτίωση των ήδη εφαρμοζόμενων πράξεων. Μελλοντικά, το CEUS δύναται να συμπεριληφθεί ως εναλλακτική ή συμπληρωματική μέθοδος απεικόνισης στο σύνολο των εφαρμοζόμενων πρωτοκόλλων στο χοληφόρο δένδρο.","Introduction: Patients with obstructive jaundice are an important part of daily clinical practice. The application of the corresponding techniques of interventional radiology in its treatment, presents both critical advantages and difficulties. Purpose: The purpose of the study is to assess the contribution of CEUS before, during and after percutaneous transhepatic intervention in the biliary tree and comparing the results with those of the international literature. Materials & Methods: This study included patients with clinically and laboratory certified obstructive jaundice (N=12), who were referred to the interventional radiology laboratory for percutaneous transhepatic cholangiography and drainage (35 interventions in total). Α pre-interventional liver-biliary tree diagnostic CEUS was performed in 3 patients (Cπ, N=3), in order to reveal and investigate dilated intra and extrahepatic ducts and compare it with the previous tactical imaging findings. A CEUS guided biliary puncture was carried out in 5 patients (Cδ, N=5); a post-interventional CEUS cholangiography in 6 patients (Cμ, N=6), to validate the outcome and follow-up CEUS of liver and bile ducts, was also performed so as to visualize post-interventional status (Cf-u, N=2). Results: In 66.67% of patients in the Cπ subgroup, there was an increase in dilatation of the occluded ducts compared to the previous transverse imaging, while in 33.33% there was complete agreement in the results. Moreover, a small metastatic hepatic lesion, which had not been characterized in preceded CT, was revealed in one case. In the Cδ subgroup, CEUS guided bile duct puncture was faster and more accurate than mere ultrasound guided puncture. In addition, ease in identifying and avoiding physiological and pathological structures along the needle path was observed. Postoperative CEUS cholangiography confirmed the patency of drainage catheters and stents in all patients of the respective subgroup. In 2 cases, obstructed bile ducts were succinctly visualized, leading to immediate re-intervention planning, while a large biloma was observed in 1 patient, which was drained at the same time. Finally, complete matching of CEUS and CT results was observed in 100% of patients in the Cf-u subgroup. As far as SonoVue™ intravenous or endocavitary infusion is concerned, no adverse event or complication was observed. The exported results appear to be entirely in line with those of international literature. Conclusion: The use of ultrasound contrast agents in the interventional approach of bile ducts, appears to have significant advantages, an excellent success rate, zero adverse reactions, and a degree of improvement in the already implemented operations. In future, CEUS may be included as an alternative or complementary imaging method to all protocols applied to the biliary tree."],"dc:identifier":["uoadl:2886790","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886790"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δυνατότητες της CEUS Απεικόνισης στη Διαδερμική Διηπατική Προσπέλαση των Χοληφόρων Αγγείων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:39Z"}